II AKa 249/21 · Sąd powszechny

Sygn. akt II Ka 442/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 sierpnia 2025r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Półtorak Protokolant: st. sekr. sąd. Paulina Jarczak przy udziale Prokuratora Urszuli Gałązki – Szewczak po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2025 r. sprawy Ł. R. oskarżonego z art.18 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 14 kwietnia 2025 r. sygn. akt II K 172/25 uchyla wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Siedlcach. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 442/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 14 kwietnia 2025 roku, sygn. akt II K 172/25 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- -------------------------- ------------------------------------------------------------------------- ---------------- ---------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ----------- ------------------------- -------------------------------------------------------------------------- ---------------- ---------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu --------------------- -------------------------------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------ 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------------- -------------------------------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------ . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1) Zarzut obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia: - art. 7 k.p.k. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę wyjaśnień oskarżonego Ł. R. i odebranie im waloru wiarygodności, który konsekwentnie nie przyznawał się do stawianego mu zarzutu i wyjaśnił, że nie dokonał kradzieży wskazanych drzew i nie przebywał przez cały czas na miejscu prowadzonych prac, a jednocześnie z zebranego materiału dowodowego nie wynika w żaden sposób, kto konkretnie dopuścił się kradzieży wymienionych w zarzucie drzew, - art. 7 k.p.k. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zeznań świadka K. Ż., który w swoich zeznaniach potwierdził wyjaśnienia Ł. R. w zakresie zatrudnienia pracowników z Ukrainy, a przede wszystkim jednoznacznie wskazywał, że w ramach prowadzonej wycinki nie dokonano wycięcia grubszych drzew o średnicy 40-60 cm i realizował jedynie wycinkę zgodnie ze zleceniem, i ponadto nie miał w interesie ,,dystansowania się od zarzutu postawionego Ł. R.’’ co winno skutkować odmienną oceną zeznań świadka, - czego konsekwencją było dokonanie błędnych ustaleń faktycznych w sprawie, przyjętych za podstawę wyroku, a wyrażających się wadliwym ustaleniem, że oskarżony Ł. R. dokonał w celu przywłaszczenia 1 sztuki drzewa gatunku kasztanowiec pospolity, 1 sztuki drzewa gatunku sosna oraz 19 sztuk drzewa gatunku klon, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonych w sprawie dowodów powinna prowadzić do uniewinnienia oskarżonego od stawianego mu zarzutu; Z ostrożności procesowej, obrońca zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego Ł. R. kary pozbawienia wolności w wymiarze 5 miesięcy, podczas gdy Sąd Rejonowy w sposób nienależyty ocenił stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności łagodzące występujące po stronie oskarżonego w postaci marginalnego udziału w całym zdarzeniu, złożenie obszernych wyjaśnień w sprawie, prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na wycince drzew na podstawie zezwolenia Starosty Powiatowego, ustabilizowana sytuacja życiowa, co doprowadziło do orzeczenia rażąco surowej kary pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty apelacyjne zostały uwzględnione w takim zakresie, w jakim uzasadniały uchylenie wyroku i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Siedlcach. W niniejszej sprawie Sąd I instancji odstąpił od przesłuchania na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2025 roku świadków R. Ż., J. J., A. J., P. K., M. C., K. Ż. i P. R., a więc wszystkich świadków wnioskowanych w akcie oskarżenia i na podstawie art. 392 § 1 k.p.k. odczytał złożone przez nich w postępowaniu przygotowawczym zeznania. Wymienieni świadkowie, bacząc na okoliczności podawane przez oskarżonego kwestionującego treść stawianych mu zarzutów, mogli posiadać kluczową wiedzę w tym zakresie. Zostali oni wskazani w liście osób podlegających wezwaniu na rozprawę w akcie oskarżenia z dnia 27 lutego 2025 roku. Zgodnie z protokołem rozprawy z dnia 14 kwietnia 2025 roku Sąd Rejonowy postanowił na podstawie art. 392 § 1 k.p.k. odczytać zeznania wyżej wymienionych świadków, sporządzone w postępowaniu przygotowawczym, a na podstawie art. 405 § 2 , 3 i 4 k.p.k. uznać za ujawnione bez odczytywania z chwilą zamknięcia przewodu sądowego protokoły i dokumenty podlegające ujawnieniu na rozprawie, które dotychczas nie zostały odczytane. Decyzję tą zakwestionował obrońca oskarżonego, który w punkcie 3 wniosków apelacyjnych wniósł o uchylenie skarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na brak przeprowadzenia postępowania dowodowego przez Sąd Rejonowy i de facto pozbawienie oskarżonego konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności. Sąd Okręgowy, po przeprowadzeniu kontroli instancyjnej skarżonego orzeczenia, podzielił ten pogląd obrońcy oskarżonego, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W tym miejscu zasadne wydaje się przytoczenie dwóch orzeczeń Sądu Najwyższego, w których wypowiedziano się o warunkach jakie muszą zaistnieć aby można było skorzystać z uregulowania zawartego w art. 392 § 2 k.p.k. I tak, w wyroku z dnia 20 września 2023 r. IV KK 12/23 uznano, że skorzystanie z przewidzianej w przepisie art. 392 § 1 k.p.k. możliwości odstąpienia od zachowania obowiązujących w toku postępowania jurysdykcyjnego rygorów wynikających z konieczności przestrzegania zasad bezpośredniości i ustności w zakresie przeprowadzania dowodu z osobowych źródeł dowodowych dopuszczalne jest wyłącznie w szczególnych sytuacjach procesowych, tj. wówczas gdy przeprowadzenie dowodu nie ma istotnego znaczenia dla oceny winy oskarżonego ( LEX nr 3657037). Natomiast w wyroku z 10 września 2020 roku IV KK 340/19 uznano za niedopuszczalne odstępstwo od zasady bezpośredniości w sytuacji, gdy dowód ma istotne znaczenie dla ustalenia winy sprawcy lub dla wymiaru kary, a także gdy występują sprzeczności w depozycjach oskarżonego i świadków, zaś przeprowadzenie tego dowodu nie napotyka na niedające się usunąć przeszkody (LEX 3158422). W realiach niniejszej sprawy dowód z osobowych źródeł osobowych miał istotne znaczenie dla ustalenia winy sprawcy, choćby w postaci zeznań świadka K. Ż., który wskazywał, że w trakcie prac wykonywanych na zlecenie firmy (...) nie dokonywał zrębu drzew, a jedynie zakrzaczeń o średnicy pni do 15 cm. Jak wynika z cytowanego wyżej orzecznictwa, niedopuszczalne jest odstępstwo od zasady bezpośredniości w sytuacji, gdy dowód ma istotne znaczenie dla ustalenia winy sprawcy lub dla wymiaru kary. Sąd I instancji naruszył zatem zasadę bezpośredniości i wydał wyrok skazujący praktycznie bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, mającego w sposób wyczerpujący ujawnić całość okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy, pozwalających ustalić, czy oskarżony jest winny zarzucanego mu czynu. Sąd I instancji ograniczył się zatem jedynie do ujawnienia depozycji złożonych przez świadków na etapie postępowania przygotowawczego, co uniemożliwiło mu bezpośrednią konfrontację z ich zeznaniami na rozprawie, porównanie tych zeznań i wyjaśnienie istniejących w sprawie sprzeczności. Zeznania świadków miały dotyczyć okoliczności pierwszorzędnych, mających związek z ustaleniem winy oskarżonego, a zatem brak przesłuchania świadków w trakcie przewodu sądowego miał zdaniem Sądu Okręgowego negatywny wpływu na prawidłowość ustaleń faktycznych w sprawie. Nie zachodziły ponadto okoliczności, w których przeprowadzenie tego dowodu spotkałoby niedające się usunąć przeszkody. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy po dokonaniu kontroli instancyjnej uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, gdyż zgodnie z art. 437§2 kpk niezbędne jest powtórzenie w całości przewodu sądowego, skoro nie została w nim bezpośrednio wykonana żadna czynność. Wniosek Obrońca oskarżonego wniósł o: 1. zmianę skarżonego wyroku poprzez odmienne orzeczenie co do istoty sprawy i uniewinnienie oskarżonego Ł. R. od stawianego mu aktem oskarżenia zarzutu; 2. ewentualnie o zmianę skarżonego orzeczenia poprzez wydatne złagodzenie orzeczonej wobec Ł. R. kary i przy zastosowaniu art. 37a k.k. wymierzenie oskarżonemu kary grzywny w wymiarze 200 stawek po 25 zł każda. 3. Z daleko posuniętej ostrożności procesowej o uchylenie skarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na brak przeprowadzenia postępowania dowodowego przez Sąd Rejonowy i de facto pozbawienie oskarżonego konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z uwagi na konieczność uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, wnioski 1 i 2 nie podlegały merytorycznej ocenie, a tym samym uwzględnieniu. Na uwzględnienie zasługiwał wniosek 3, o czym szerzej w poprzedniej części uzasadnienia w rubryce 3. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach utrzymania w mocy ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ---------------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Powody uchylenia zaskarżonego wyroku zostały wskazane we wcześniejszej części uzasadnienia w rubryce 3. 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. ---------------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji przeprowadzi pełne postępowanie dowodowe z tym zastrzeżeniem, że gdy uzna to za niezbędne dla odtworzenia rzeczywistego stanu faktycznego, wykaże inicjatywę dowodową, gdyby np. taka potrzeba pojawiła się w związku z nowymi dowodami, jednocześnie mając na względzie argumenty przedstawione w środku odwoławczym obrońcy. Przy wyborze dowodów Sąd musi mieć na względzie przedmiot tego postępowania. O ile oskarżony nie skorzysta z prawa odmowy do składania wyjaśnień, Sąd przesłucha go, a także inne osoby, których zeznania uzna za niezbędne dla ustalenia okoliczności koniecznych do wyjaśnienia przedmiotowej sprawy, w szczególności wnioskowanych w akcie oskarżenia. Po przeprowadzeniu dowodów w sposób bezpośredni Sąd oceni je we wzajemnym powiązaniu, uwzględni wszystkie okoliczności przemawiające zarówno na korzyść oskarżonego, jak i na jego niekorzyść. Konfrontując ze sobą fragmenty poszczególnych dowodów będzie można – w sposób bardziej pełny niż dotychczas – odtworzyć rzeczywisty przebieg wydarzeń i dokonać prawnej oceny okoliczności czynu zarzucanego oskarżonemu. Powinnością Sądu będzie również właściwe uzasadnienie poczynionych przez siebie ustaleń faktycznych, a także przyjętego poglądu prawnego, z poszanowaniem wymogów określonych w art. 424 kpk. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Z uwagi na kasatoryjny charakter wydanego wyroku Sąd Okręgowy nie orzekł o kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze. 7. PODPIS

Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 1151/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Formularz UK 2 Sygnatura akt VII Ka 95/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Sygn. akt II Ka 279/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 maja 2024 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Jaszczuk Sędziowie: SO Agnieszka Karłowicz (spr.) SO Karol Troć Protokolant: st.sekr.sądowy Agnieszka Walerczak przy udziale Prokuratora Krzysztofa Cieplińskiego po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2024 r. sprawy skazanego Ł. P. na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 13 lutego 2024 r. sygn. akt II K 588/23 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od Ł. P. na rzecz Skarbu Państwa 20 złotych tytułem wydatków za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 279/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 13 lutego 2024 roku, wydany w sprawie o sygn. akt II K 588/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ---- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 /Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Zarzut apelacji obrońcy skazanego: 1. na podstawie art. 438 pkt. la k.p.k. obrazę przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 85 § 1 k.k. poprzez objęcie wyrokiem łącznym wykonanej w całości kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Zamościu z dnia 12 kwietnia 2021 r. w sprawie o sygnaturze akt: II K 395/19, chociaż jako kara w całości wykonana nie podlega ona łączeniu, 2. na podstawie art. 438 pkt. 4 k.p.k. rażącą niewspółmierność orzeczonej kary łącznej z uwagi na: a) wymierzenie kary łącznej rażąco surowej, niezgodnie z dyrektywami jej wymiaru określonymi w art. 85a k.k., biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, a w szczególności, okoliczności popełnienia czynów jednostkowych, oraz zachowanie skazanego po popełnieniu czynów, prowadzące do wniosku, że zachodzi pozytywna prognoza co do jego zachowania w przyszłości i wymierzenie kary łącznej nawet w minimalnych granicach pozwoli na osiągnięcie jej celów zapobiegawczych i w zakresie społecznego oddziaływania, b) ustalenie stawki dziennej łącznej kary grzywny w wysokości rażąco wysokiej w stosunku do dochodów skazanego, jego warunków osobistych, rodzinnych, stosunków majątkowych i możliwości zarobkowych. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadne Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty obrońcy skazanego okazały się niezasadne. Instytucja kary łącznej, taka, jak ją kształtują obowiązujące przepisy, nie jest „zaprogramowana” ani jako sposób łagodzenia skutków skazania jednej osoby za więcej niż jedno przestępstwo, chociaż jej zastosowanie może prowadzić do polepszenia położenia sprawcy i w wielu wypadkach na pewno faktycznie do tego prowadzi, ani jako sposób potęgowania tych skutków, mimo że w określonych układach jej zastosowanie może prowadzić do pogorszenia sytuacji sprawcy i zapewne zdarzają się przypadki, w których faktycznie do tego dochodzi (podobnie np. P. Kardas [w:] Kodeks karny. Część ogólna, t. I, cz. II. Komentarz do art. 53–116, red. W. Wróbel, A. Zoll, LEX 2016, art. 85, teza 14). Instytucja kary łącznej jest pomyślana jako instrument swoistej integracji odpowiedzialności karnej sprawcy za poszczególne przypisane mu przestępstwa, której celem jest przede wszystkim racjonalizacja procesu wykonania kary. Kara łączna stanowi „pewnego rodzaju podsumowanie przestępczej działalności skazanego” (np. wyrok SA w Katowicach z 6.12.2018 r., II AKa 532/18, Biul. SAKa 2019/1, s. 3). Odnosząc się do pierwszego zarzutu zawartego w apelacji należy wskazać, że przepis art. 91a zdanie pierwsze k.k. - dodany nowelą z 19.06.2020 r. rozstrzyga, że wykonanie poszczególnych kar wymierzonych za zbiegające się przestępstwa (w tym przestępstwa należące do ciągu przestępstw określonego w art. 91 § 1 k.k.), nawet w całości, nie stoi na przeszkodzie objęcia ich węzłem kary łącznej w wyroku łącznym. Odnosząc się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary łącznej należy przypomnieć, że rażąca niewspółmierność kary łącznej występuje w sytuacji gdy, na podstawie ujawnionych okoliczności wypływających ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, mających wpływ na wymiar kary można przyjąć, iż zachodzi wyraźna dysproporcja pomiędzy karą łączną orzeczoną przez Sąd pierwszej instancji, a sankcją, którą należałoby wymierzyć przy prawidłowym zastosowaniu reguł wymiaru kary łącznej ujętych w art. 85a kk. Nieprzypadkowo przecież ustawodawca w art. 438 pkt 4 kpk użył zwrotu „rażąca”. Art. 85 a kk zawiera dyrektywy wymiaru kary łącznej o charakterze prewencyjnym zarówno w zakresie prewencji indywidualnej jak i generalnej, nakazując Sądowi przy orzekaniu kary łącznej, brać pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przedmiotowe dyrektywy oznaczają potrzebę wymierzenia takiej kary łącznej, która będzie odpowiadała społecznemu poczuciu sprawiedliwości oraz dającą gwarancję zwalczania przestępczości. W przeciwnym razie kara zbyt łagodna, po pierwsze oznaczałaby pewne przyzwolenie nie tylko wśród skazanych, ale również i społeczeństwa na popełnianie czynów zabronionych i to wielokrotnie, po drugie rodziłaby poczucie niesprawiedliwości, a po trzecie godziłaby w porządek prawny. Zarzut rażącej niewspółmierności kary łącznej czy też szerzej ogólnie kary jest zarzutem z kategorii ocen i jest skuteczny jedynie wówczas, gdy co prawda orzeczona kara mieści się w ustawowych granicach, to jednak nie uwzględnia należycie dyrektyw wymiaru kary o czym była mowa powyżej. Indywidualizacja kary łącznej w każdym konkretnym przypadku należy do Sądu wydającego wyrok, który orzekając w granicach określonych przez ustawę, poza stosowaniem ogólnych dyrektyw i zasad wymiaru kary, uwzględnieniem oceny całokształtu ujawnionych okoliczności, powinien mieć na uwadze okoliczności, które ujawniły się po wydaniu poprzednich wyroków oraz wzgląd na prewencyjne cele karania zarówno w indywidualnym, jak i społecznym aspekcie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy podkreślić, iż Sąd Rejonowy prawidłowo i należycie rozważył wszystkie okoliczności mające wpływ na wymiar orzeczonej kary łącznej – grzywny, czemu dał wyraz w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia (k.26). Sąd pierwszej instancji poczynił szeroki oraz logiczny wywód tak w zakresie wyboru zasady łączenia kar – kumulacji, jak i wysokości przyjętej stawki. Uzupełniając wywód Sądu I instancji należy wskazać, że czyny oskarżonego rzeczywiście posiadały bliski związek czasowy, ale godziły w istotne dobra chronione prawem i świadczą o nieustępliwości działań skazanego. Sąd Rejonowy wskazał uprzednią karalność skazanego oraz spłatę w części należności, jednakże w ocenie Sądu nie stanowi ta okoliczność podstawy do uwzględnienia argumentacji obrońcy. To właśnie kary finansowe odpowiednio surowe wobec sprawców przestępstw o charakterze skarbowym stanowią odpowiednią reakcję na tego typu czyny. Uwzględnienie apelacji stanowiłoby niejako w pewien sposób premiowanie przecież negatywnej postawy skazanego związanej z lekceważącym naruszaniem porządku prawnego przez ostanie lata, a należy zauważyć, że wydany wyrok łączny pozytywnie wpłynął na wysokość zadłużenia. Jednocześnie podnoszone okoliczności związane z wysokością otrzymywanego wynagrodzenia nie miały zasadniczego znaczenia, jeżeli to negatywne zachowania skazanego spowodowały dokonywanie potrąceń na skutek zajęcia komorniczego. Sytuacja majątkowa skazanego jest na tyle pozytywna i stabilna, że otrzymał kredyt na cele mieszkaniowe. Ponadto należy zaakcentować, że skazany podejmując działania niezgodne z prawem musiał liczyć się z ewentualnymi negatywnymi konsekwencjami dotyczącymi nie tylko jego, ale również członków jego rodziny. Sytuacja rodzinna i osobista skazanego nie mogła mieć decydującego wpływu w zakresie orzeczonej kary łącznej grzywny. Reasumując Sąd Okręgowy nie dopatrzył się przesłanek przemawiających za złagodzeniem orzeczonej wobec skazanego przez Sąd Rejonowy kary łącznej, bowiem obrońca nie przedstawił żadnych nowych okoliczności, które nie zostały uwzględnione przez Sąd Rejonowy, przemawiających za uwzględnieniem wniesionych apelacji. Zatem wywieść należy, iż sankcja karna zaproponowana przez Sąd Rejonowy jest sprawiedliwa, słuszna i nie nosi cech, o jakich stanowi art. 438 pkt 4 kpk. Wobec tego brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku. Wniosek Obrońca skazanego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej grzywny w wymiarze 450 stawek po 100 zł stawka w zakresie spraw II K 395/19 i II K 528/21 lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w Garwolinie do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadne Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Bezzasadność zarzutów podniesionych przez obrońcę skazanego skutkowała bezzasadnością wniosków. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 13 lutego 2024 roku, wydany w sprawie o sygn. akt II K 588/23. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wobec bezzasadności wywiedzionych przez obrońcę skazanego zarzutów i przy jednoczesnym braku przesłanek podlegających uwzględnieniu z urzędu, Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. O kosztach procesu Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 636 § 1 kpk i art. 634 kpk zasądził od na rzecz Skarbu Państwa uznając, że skazany będzie w stanie uiścił należność w kwocie 20 zł. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca skazanego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 13 lutego 2024r. sygn. akt II K 588/23 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana