Legislator Case Law & Legislation
II K 799/21 AI generated

II K 799/21 · Sąd powszechny

Case Number II K 799/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. W. J. I.W dniu 7 czerwca 2021 roku w miejscowości M., gmina B., województwo (...), przy drodze publicznej relacji B.-N., dokonał umyślnego uszkodzenia mienia w postaci samochodu osobowego marki V. (...) o numerach rejestracyjnych (...), w chwili zdarzenia użytkowanego przez D. S. (1), w ten sposób, iż kopał w karoserię pojazdu, powodując wgniecenia karoserii i zarysowania jej powłoki lakierniczej, oderwał lusterko lewe oraz wyrwał tylną tablicę rejestracyjną i uszkodził lusterko prawe zewnętrzne, powodując szkodę w wysokości 4.839,16 złotych, działając na szkodę ojca D.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k; II K 799/21 · Sąd powszechny: Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK799/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Keywords

AI generated
whiplash injury traffic violation bodily harm criminal damage damages from traffic accident motor vehicle expenses

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
AI generated
II K 223/23
UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 223/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp.
II K 474/22
Sygn. akt II K 474/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 listopada 2023 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Bogdan Wałachowski Protokolant – stażysta Anna Gawarecka-Olbryś w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2023 roku, 01 sierpnia 2023 roku i 27 października 2023 roku, 09 listopada 2023 roku sprawy J. K. (1) urodz. (...) w G. syna M. i J. zd. J. oskarżonego o to, że: w dniu 26 czerwca 2021 r. około godziny 15.00 w m. B. (gm. G., pow. (...)) dokonał zniszczenia mienia w postaci lusterka zewnętrznego lewego samochodu osobowego m-ki F. (...) o nr rej. (...) poprzez uderzenie pięścią w to lusterko, czym spowodował straty o wartości 903,61zł na szkodę A. G., tj. o czyn z art. 288§1 kk 1. Na podstawie art. 1§1 kk w zw. z art. 17§1 pkt 3 kpk postępowanie karne wobec oskarżonego J. K. (1) umarza. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 474/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. J. K. (1) w dniu 26 czerwca 2021 r. około godziny 15.00 w m. B. (gm. G., pow. (...)) dokonał zniszczenia mienia w postaci lusterka zewnętrznego lewego samochodu osobowego m-ki F. (...) o nr rej. (...) poprzez uderzenie pięścią w to lusterko, czym spowodował straty o wartości 903,61zł na szkodę A. G.. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty - w dniu 26 czerwca 2021 r. około godziny 15.00 w m. B. (gm. G., pow. (...)) dokonanie zniszczenia mienia w postaci lusterka zewnętrznego lewego samochodu osobowego m-ki F. (...) o nr rej. (...) poprzez uderzenie pięścią w to lusterko; - spowodowanie straty o wartości 903,61zł na szkodę A. G.. Świadkowie: - A. G.; - A. W. - K. W. - M. N. - E. K. - E. U.- W. - J. B. - dokumentacja fotograf. - dokumentacja - płyta CD k. 47 v-48, 49v, 69 k. 48 k. 48- 49 k. 49 k. 57v- 58 k. 58 k. 472- akta II K 507/21 k. 51- 56 k. 12,13, 140- 169- akta postępowania przygot. 4015-0.Ds.1360.2022 - akta II K 507/21 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) J. K. (1) w dniu 26 czerwca 2021 r. około godziny 15.00 w m. B. (gm. G., pow. (...)) dokonał zniszczenia mienia w postaci lusterka zewnętrznego lewego samochodu osobowego m-ki F. (...) o nr rej. (...) poprzez uderzenie pięścią w to lusterko, czym spowodował straty o wartości 903,61zł na szkodę A. G.. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty - niedopuszczenie się czynu przypisanego oskarżonemu, uszkodzenie lusterka pojazdu A. G. wskutek przypadkowego uderzenia samochodem oskarżycielki posiłkowej ręki oskarżonego -wyjaśnienia oskarżonego; - świadek A. K. k.46v- 47, 49v, 69 k. 59v- 60, 75 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Świadkowie: -A. G.; -A. W. -K. W. -M. N. -E. K. - E. U.- W. - J. B. -dokumentacja fotograf. -dokumentacja - płyta CD W ocenie Sądu okoliczności popełnienia czynu przez oskarżonego nie budzą wątpliwości i wynikają ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Zostały one dość szczegółowo przedstawione przez przesłuchanych w sprawie, bezpośrednich świadków zdarzenia, których zeznania Sąd uznał za miarodajne i w pełni kompatybilne z wersją zdarzenia przedstawioną przez oskarżycielkę posiłkową A. G.. Wynika z niej, że „ Pan K. łapał za klamkę mojego samochodu, cofnęłam a potem ruszyłam do przodu. I za mną biegł pan K. i szarpał za klamkę od strony kierowcy i ze złości, kiedy nie mógł otworzyć tych drzwi, to z pięści od góry uderzył w lusterko i ono odpadło”. A ponadto: „w pewnym momencie pani A. chciała wyjechać, zrobiła manewr w prawo i pan K. ruszył za tym samochodem, złapał za klamkę, a ponieważ nie udało mu się tych drzwi otworzyć, uderzył w lusterko. To było celowe uderzenie, pan był bardzo zdenerwowany”-k. 48, „to było celowe uderzenie, to była złość i bezsilność pana K.; widać było jego ekspresję, coś tam gestykulował- był wzburzony, to było widać”-k. 49, „były próby uderzania przez pana K. w samochód. Od strony kierowcy zostało walnięte lusterko ręką przez pana K., ono wisiało na jakiejś części, ja byłem 10m od samochodu(…) widziałem ruch ręką oskarżonego, jak uderzał w lusterko, tak mi się wydaje, że to było z niemocy, kiedy nie mógł dostać się do samochodu”- k. 49. Na szczególne podkreślenie zasługują zeznania świadka M. N., który indywidualnie pojawił się w schronisku, aby adoptować psa. Niezwiązany jest jakimikolwiek relacjami z oskarżonym, ani z pokrzywdzoną. Zeznania jego były pewne, spokojne i konsekwentne. Uzupełnieniem relacji świadków była uzyskana w sprawie dokumentacja ukazująca fakt i zakres poniesionej przez oskarżycielkę posiłkowej szkody- zniszczonego lusterka samochodowego. Uzyskane dowody, Sąd uznał za jasne, przekonywujące i korespondujące ze sobą i jako takie zostały przez Sąd w pełni podzielone. Wielość tożsamych, uzyskanych w sprawie relacji oraz poczynione w sprawie ustalenia faktyczne, w ocenie Sądu przemawiają za przyjęciem, że oskarżony intencjonalnie zniszczył mienie w postaci lusterka zewnętrznego lewego samochodu oskarżycielki posiłkowej. Nie bez znaczenia jest kontekst zaistniałego w sprawie zdarzenia. Podkreślenia wymaga bowiem, że oskarżony z żoną prowadzą schroniska dla psów w miejscowości B., gdzie w dniu 26.06.2021 r. odbywał się wolontariat organizowany przez Urząd Miejski w G.. Małżeństwo jest bardzo zaangażowane i przywiązane do znajdujących się pod ich opieką psów. Jak wskazał świadek J. B. „ Państwo mieli szczególne podejście do psów. Dostrzegałem oznaki zbieractwa tych psów u Państwa K.”. Jak wynika z relacji stron, przed zdarzeniem, pomiędzy oskarżonym, a A. G. wywiązała się emocjonalna rozmowa, albowiem oskarżycielka subsydiarna, po zakończonym wolontariacie w schronisku, zabrała jednego z piesków- suczkę T. i zamknęła się z wraz z nią w swoim samochodzie, chcąc udzielić jej pomocy ze względu na jej zły stan zdrowia. Oskarżony, próbował najpierw przekonać A. G. przez otwarta szybę do oddania pieska, a gdy nie doniosło to skutku „ łapał za klamkę samochodu, a następnie biegł i szarpał za klamkę od strony kierowcy i ze złości, kiedy nie mógł otworzyć tych drzwi, to z pięści od góry uderzył w lusterko i ono odpadło”- k. 47v. Niewątpliwie uznać można, że J. K. (1) zareagował wzburzeniem w sytuacji, w której zaistniała obawa zabrania pieska i podjął w emocjach próbę wydostania go z samochodu oskarżycielki subsydiarnej, podejmując się wszystkich czynności, które w jego ocenie mogły się do tego przyczynić. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -wyjaśnienia oskarżonego; - świadek A. K. - M. C. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w zakresie w jakim wykluczył umyślne uszkodzenie lusterka, uznając, iż jego twierdzenia dot. rozłożenia rąk w geście zdziwienia spowodowanego odjechaniem oskarżycielki posiłkowej samochodem wraz z psem, które przypadkowo stało się w momencie mijania go wskazanym autem i spowodowało niecelowe uderzenie lusterkiem, są sprzeczne z pozostałym uzyskanym w sprawie materiałem dowodowym i stanowią wyłącznie przyjętą przez oskarżonego linię obrony. Jak wynika z poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych oskarżony był zdenerwowany, a jego emocjonalna reakcja na zachowanie A. G. została zauważona przez niemal wszystkich słuchanych w sprawie świadków. Co więcej, twierdzenia oskarżonego stanowiące, iż „pani G. cofnęła do tyłu i gwałtownie ruszyła skręcając w prawo” pozostają w sprzeczności z relacją świadków uzyskaną w sprawie, którzy akcentowali, że „ wyjechała nie tak dynamicznie, normalnie, spokojnie”-k. 48, „ samochód ruszył łagodnie”-k. 4.9 Za niewiarygodne Sąd uznał zeznania świadka A. K., które nie pokrywają się z relacją pozostałych słuchanych w sprawie świadków i stanowią w ocenie Sądu jedynie próbę polepszenia sytuacji procesowej oskarżonego. Niczego istotnego w sprawie nie wniosły zeznania świadka M. C. (k. 59v), który nie pamięta dokładnego przebiegu zdarzenia. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania X 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania W świetle przeprowadzonej analizy materiału dowodowego nie ma żadnych wątpliwości, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, wypełniając znamiona przestępstwa określonego w art. 288§1 kk, albowiem spowodował zniszczenie mienia w postaci lusterka na szkodę A. G.. Zważywszy jednak na treść art. 115§1 kk, w ocenie Sądu, społeczna szkodliwość czynu oskarżonego jest znikoma, co spowodowało umorzenie wobec niego postępowania na zasadzie art. 17§1 pkt. 3 kpk. W świetle zaistniałych w sprawie okoliczności faktycznych, niewątpliwie uznać można, iż do takiej oceny zachowania oskarżonego pomocnym będzie treść art. 243 §1 kpk, pomimo przekroczenia przez oskarżonego zakresu uprawnienia do zatrzymania, określonego tymże przepisem oraz art. 25 kk wskazujący na kontratyp podjętej przez J. K., obrony koniecznej. Ujęcie obywatelskie w rozumieniu art. 243 § 1 kpk może zostać dokonane przez każdego i sprowadza się do ujęcia na gorącym uczynku przestępstwa, tj. podczas jego popełnienia lub w pościgu podjętym bezpośrednio po popełnieniu przestępstwa, a więc gdy czynu już dokonano, pościg zaś podejmowany jest natychmiast z jednoczesnym utrzymaniem kontaktu wzrokowego za oddalającym się sprawcą, jeżeli ponadto zachodzi obawa ukrycia się tej osoby lub nie można ustalić jej tożsamości (Grzegorczyk, Kodeks, 2008, s. 533). Ujęcie osoby o znanej tożsamości może jednak nastąpić tylko wyjątkowo, a zatem jedynie wtedy, gdy istnieją wyraźne symptomy świadczące o zamiarze ukrycia się sprawcy (Hofmański, Sadzik, Zgryzek, Kodeks, t. 1, 2011, s. 1328). Niewątpliwie, wskazać należy, że oskarżony znał wcześniej oskarżycielkę subsydiarną, albowiem pojawił się u niej w 2019 r., w jej miejscu pracy, wraz z żoną, po napisaniu przez A. G. skargi do Urzędu Miasta, wskazującej na brak możliwości wejścia do schroniska (k. 69). Jak wskazała oskarżycielka subsydiarna, w dniu zdarzenia jej koleżanka, wyraziła, wraz z inną wolontariuszką z S., wolę adoptowania pieska i czekała pod schroniskiem na zamknięcie formalności i jak przytoczyła: „ Za chwilę przybiegła pani K. z informacją i z krzykiem, że ten pies nie może iść do adopcji, ponieważ nie jest własnością Urzędu Miejskiego w G. (..) a potem Pani K. zmieniła zdanie, że jest jej własnością”. Wskazać należy zatem, iż pomimo faktu, iż sytuacja prawna pieska nie była do końca uregulowana, albowiem piesek został podrzucony do schroniska na tydzień wcześniej, przed datą 26.06.2021 r (choć wcześniej był już na stanie schroniska), żona oskarżonego przejawiała przywiązanie do niego i traktowała go jak swoją własność, wyrażając niechęć w oddaniu go innej osobie, deklarującej chęć jego adopcji. Oskarżony miał niewątpliwie prawo ścigać i chcieć zatrzymać oskarżycielkę subsydiarną, albowiem najpierw próbował przekonać ją podczas rozmowy do oddania pieska. Zamknięcie drzwi samochodu i jego odjazd, spowodowały zaś u oskarżonego obawę nie do końca uzasadnioną, że A. G. zamierza ukryć się ze zwierzęciem. W sprawie jest istotna również wartość zaistniałej szkody, albowiem biorąc pod uwagę, iż wyniosła ona niewiele ponad 900 zł, uznać należało, iż nieznacznie przekroczyła ona wartość popełnienia czynu w warunkach wykroczenia przeciwko mieniu określonego w art. 119 kw. 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 8. PODPIS
II K 487/20
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 188/24
UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 188/24 Uzasadnienie dotyczy całości wyroku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK799/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. W. J. I.W dniu 7 czerwca 2021 roku w miejscowości M., gmina B., województwo (...), przy drodze publicznej relacji B.-N., dokonał umyślnego uszkodzenia mienia w postaci samochodu osobowego marki V. (...) o numerach rejestracyjnych (...), w chwili zdarzenia użytkowanego przez D. S. (1), w ten sposób, iż kopał w karoserię pojazdu, powodując wgniecenia karoserii i zarysowania jej powłoki lakierniczej, oderwał lusterko lewe oraz wyrwał tylną tablicę rejestracyjną i uszkodził lusterko prawe zewnętrzne, powodując szkodę w wysokości 4.839,16 złotych, działając na szkodę ojca D.

S. (2) S., II.W dniu 7 czerwca 2021 roku w miejscowości M., gmina B., województwo (...), przy drodze publicznej relacji B.-N., zadawał kopnięcia nogą i uderzenia rękoma po głowie i ciele D. S. (1), czym spowodował u niego obrażenia w postaci stłuczenia wielomiejscowego głównie głowy, z otarciem naskórka okolicy czołowej prawej, stłuczenia okolicy szyi po stronie lewej, bez podbiegnięć krwawych i otarcie ramienia, co naruszyło czynności narządu ciała D. S. (1) na okres poniżej siedmiu dni. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.Incydent na podbełchatowskiej drodze relacji B. - N. w dniu 7 czerwca 2021 roku między D.

S. (1) - prowadzącym samochód osobowy marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) oraz kierującym motocyklem (wraz z małoletnim synem) W. J.; wykonanie manewru zawracania przez W. J. i udanie się przezeń w ślad za D. S. (1) notatki urzędowe k. 1, 2 odpisy nieprawomocnych wyroków Sądu Rejonowego w Bełchatowie w sprawach II W 635/21 oraz II W 636/21 k. 256, 257 zeznania świadka D. S. (1) k. 183-185, 20 odwrót częściowo wyjaśnienia oskarżonego W. J. k. 182-183, 44-45, 62-63 2.Doprowadzenie przez W. J. w dniu 7 czerwca 2021 roku w miejscowości M. do zatrzymania pojazdu kierowanego przez D.

S. (1) (poprzez zajechanie mu drogi); zadawanie D. S. (1) uderzeń przez W. J. (po otwarciu drzwi V.) zeznania świadka D. S. (1) k. 183-185, 20 odwrót notatki urzędowe k. 1, 2 zeznania świadka M. J. k. 189, 7 odwrót-8 zeznania świadka A. J. k. 190. 64 odwrót-65 3.Doznanie przez D. S. (1) obrażeń w postaci stłuczenia wielomiejscowego, głównie głowy, z otarciem naskórka okolicy czołowej prawej, stłuczenia okolicy szyi po stronie lewej, bez podbiegnięć krwawych i otarcie ramienia, co naruszyło czynności narządu ciała D. S. (1) na okres poniżej siedmiu dni zeznania świadka D.

S. (1) k. 183-185, 20 odwrót notatki urzędowe k. 1, 2 zeznania świadka S. S. (2) k. 185-187, 11, 188, 190, 191 zeznania świadka K. S. k. 201 dokumentacja medyczna D. S. (1) k. 24 protokół oględzin osoby D. S. (1) k. 25-27 opinia medyczna k. 51 4.Uszkodzenie przez W. J. w dniu 7 czerwca 2021 roku w miejscowości M. samochodu osobowego marki V., kierowanego przez D. S. (1) (stanowiącego własność jego ojca - S. S. (2)) - poprzez kopanie w karoserię pojazdu, w wyniku czego powstały wgniecenia karoserii i zarysowania jej powłoki lakierniczej, oderwane zostało lusterko lewe, wyrwana tylna tablica rejestracyjna, uszkodzone lusterko prawe zewnętrzne; zeznania świadka D.

S. (1) k. 183-185, 20 odwrót zeznania świadka S. S. (2) k. 185-187, 11, 188, 190, 191 zeznania świadka K. S. k. 201 zeznania świadka M. J. k. 189, 7 odwrót-8 zeznania świadka A. J. k. 190. 64 odwrót-65 protokół oględzin rzeczy k. 4 protokół oględzin miejsca uszkodzenia mienia k. 5-6 protokół zatrzymania rzeczy k. 39-41 5.Uszkodzenie przez W. J. samochodu osobowego marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) (na szkodę S. S. (2)) na kwotę 4.839,16 złotych pisemna opinia biegłego sądowego z zakresu rzeczoznawstwa samochodowego J.

W. k. 210-228 ustna uzupełniająca opinie biegłego sądowego J. W. k. 258-259 6.Trzeźwość D. S. (1) w czasie zdarzenia z dnia 7 czerwca 2021 roku protokół użycia alkosensora k. 3 7.Niekaralność sądowa W. J. za popełnienie przestępstw dane o karalności k. 54 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. W. J. I, II Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.Negowanie przez oskarżonego dopuszczenia się przezeń przestępstw, jak również wysokości szkody doznanej w mieniu przez S. S. (2) wyjaśnienia oskarżonego k. 182-183, 44-45, 62-63, 190 2.Kulisy nocnej wizyty S. S. (2) u M.

S. (w szczególności w zakresie kwestii okazania S. nagrania z kamery) zeznania świadka M. S. k. 187-188 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 dane o karalności Niekwestionowany dokument. Treść nie budziła wątpliwości. dokumentacja medyczna D. S. (1) Niekwestionowana dokumentacja lekarska. Treść nie budziła wątpliwości. notatki urzędowe Niekwestionowane dokumenty. Ich treść nie budziła wątpliwości. odpisy nieprawomocnych wyroków Sądu Rejonowego w Bełchatowie w sprawach II W 635/21 oraz II W 636/21 W stosunku do W.

J. i D. S. (1) toczą się postępowania w sprawach o wykroczenia z dnia 7 czerwca 2021 roku (w dacie wyrokowania zapadłe w owych sprawach wyroki nieprawomocne). opinia medyczna Opinia medyczna dotycząca obrażeń ciała powstałych u pokrzywdzonego D. S. (1) na skutek działania oskarżonego - jako pełne i jasne opracowanie - stanowiła w pełni wiarygodny materiał dowodowy. Sąd podziela zapatrywanie biegłego, iż obrażenia owe mogły powstać w okolicznościach podanych przez kierującego samochodem marki V. (...) w dniu osądzanego zdarzenia.

W połączeniu z zeznaniami D. S. (1) oraz M. J. i A. J. (obserwujących zajście rozgrywające się w godzinach przedwieczornych w dniu 7 czerwca 2021 roku pod ich domem) przedmiotowa opinia medyczna stanowiła istotne źródło dowodowe potwierdzające sprawstwo W. J. w zakresie przypisanego mu czynu II. pisemna opinia biegłego sądowego z zakresu rzeczoznawstwa samochodowego J. W. W ocenie Sądu obydwie opinie biegłego sądowego J. W. zasługują na przymiot wiarygodności, albowiem są jasne i pełne, dając wyczerpujące i jednoznaczne odpowiedzi na postawione specjaliście pytania.

Przede wszystkim opracowania biegłego z zakresu rzeczoznawstwa samochodowego tworzą - w powiązaniu z dowodami osobowymi, tj. zeznaniami pokrzywdzonych (częściowo) oraz M. J. i A. J., jak również dowodami o charakterze obiektywnym, tj. protokołem oględzin rzeczy (k.

4) i protokołem oględzin miejsca uszkodzenia mienia (k. 5-6) - pełny obraz zdarzenia (w trakcie którego doszło do uszkodzenia V. (...) należącego do S. S. (2)), w tym wysokości wyrządzonej szkody . Trzeba zauważyć, że wspomniani świadkowie wskazali na mechanizm powstania uszkodzeń w owym pojeździe. Z ekspertyz J. W. wynika przy tym jednoznacznie, że w czasie osądzanego zdarzenia z dnia 7 czerwca 2021 roku w należącym do S. S. (2) samochodzie osobowym zaistniały uszkodzenia opisane na karcie 11. opinii pisemnej (Ad. II). Biegły oparł się w tym względzie na przedstawionym mu materiale dowodowym z akt sprawy, w tym zeznaniach świadków.

Po przeprowadzeniu analizy podanych w nich danych J. W. w sposób autorytatywny określił, które uszkodzenia nadwozia przedmiotowego pojazdu (co istotne - auta piętnastoletniego) powstały, a które nie mogły powstać, na skutek w/w zdarzenia z dnia 7 czerwca 2021 roku. W kontekście wiarygodności opinii J. W. nie bez znaczenia jest również ogromne doświadczenie biegłego w zakresie rzeczoznawstwa samochodowego ("funkcję" ową pełni on bowiem od blisko pięćdziesięciu lat). Sąd podziela zatem zapatrywanie J. W. (uzasadnione dodatkowo i pogłębione podczas uzupełniającego przesłuchania na rozprawie sądowej) w zakresie wysokości szkody doznanej przez S. S. (2), czemu dano wyraz w zmianie opisu czynu I przypisanego oskarżonemu.

Tym samym brak było jakichkolwiek postaw faktycznych do przyjęcia, iż szkoda owa odpowiada wycenom zaprezentowanym przez oskarżyciela posiłkowego (k. 140, 167-180), tym bardziej, że pierwotnie ocenił on ją na kwotę 1.200 złotych (na czym zresztą oparł się oskarżyciel publiczny, sporządzając akt oskarżenia w sprawie). ustna uzupełniająca opinie biegłego sądowego J. W. W ustnej uzupełniającej opinii biegły sądowy J. W. potwierdził wnioski wynikające ze sporządzonej przez siebie dla potrzeb sprawy opinii pisemnej, które Sąd w pełni akceptuje z powodów wskazanych przy powyżej ocenianym źródle dowodowym. protokół oględzin miejsca uszkodzenia mienia W ocenie Sądu protokół ów posiada przymiot wiarygodności.

Jest on dużo bardziej precyzyjny w zakresie określenia uszkodzeń samochodu marki V. (...), w szczególności odnotowuje również zarysowania i wgniecenia karoserii pojazdu (czego brak jest we wcześniejszym opracowaniu - protokole oględzin rzeczy (k. 4)). protokół oględzin osoby D. S. (1) Niekwestionowany dokument. Treść nie budziła wątpliwości. protokół oględzin rzeczy W ocenie Sądu protokół ów posiada przymiot wiarygodności, jakkolwiek udokumentowane nim pierwsze oględziny samochodu kierowanego przez D. S. (1) nie zostały niestety przeprowadzone przez funkcjonariuszy policji zbyt dokładnie, czemu dano wyraz w sporządzonym następnie protokole oględzin miejsca uszkodzenia mienia (k. 5-6).

Owa nieprecyzyjność wynikająca z protokołu oględzin rzeczy wiązać może się z jednej strony z pewnego rodzaju nonszalancją funkcjonariuszy oraz porą przeprowadzenia oględzin (przeprowadzenie ich niejako "na gorąco"), zaś z drugiej strony - z mało uchwytnymi uszkodzeniami pojazdu w zakresie wgnieceń karoserii i zarysowań jej powłoki lakierniczej (sam pokrzywdzony przecież początkowo wycenił wysokość doznanej przez siebie szkody na relatywnie niewysoką kwotę 1.200 złotych). zeznania świadka A. J. Logiczne, spójne i konsekwentne.

Korespondują ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją. Nie budzą wątpliwości, zwłaszcza gdy zważy się na okoliczność, że świadek nie jest w żaden sposób zainteresowana sposobem zakończenia przedmiotowej sprawy (nie zna stron; zdarzenie rozegrało się pod jej domem). Z zeznań A. J. wynika jednoznacznie, że podróżujący z nastolatkiem motocyklista (jak się później okazało W. J.) zachowywał się bardzo agresywnie wobec kierującego samochodem marki V. (...) (bił go, próbował wyciągnąć z pojazdu), jak również w stosunku do samego auta (uderzanie rękoma i kopanie w jego karoserię). zeznania świadka D.

S. (1) Spójne, logiczne i konsekwentne. Korespondują z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie, w tym z zeznaniami niezależnych i obiektywnych świadków - M. J. i A. J.. Wynika z nich ponad wszelką wątpliwość, iż w dniu 7 czerwca 2021 roku w M. (przy granicy z B.) pokrzywdzony ów został pobity przez nieznanego mu motocyklistę (później okazało się, iż był nim oskarżony), który następnie uszkodził również samochód, którym świadek podróżował tego dnia. zeznania świadka K. S. W ocenie Sądu posiadają one przymiot wiarygodności, albowiem są spójne i logiczne, a nadto korespondują z wypowiedziami w szczególności D.

S. (1) i S. S. (2). Świadek potwierdziła, że widziała obrażenia na ciele syna oraz uszkodzenia kierowanego przez niego w dniu zdarzenia samochodu. zeznania świadka M. J. Logiczne, spójne i konsekwentne, wobec czego uznano je za w pełni wiarygodny materiał dowodowy. Brak jest jakichkolwiek przesłanek do odmówienia im wiary, zwłaszcza w kontekście tego, że świadek nie jest w żaden sposób zainteresowany sposobem zakończenia przedmiotowej sprawy (nie zna stron; zdarzenie rozegrało się pod jego domem). Z zeznań M. J. wynika jednoznacznie, że motocyklista (jak się później okazało W.

J.) zachowywał się agresywnie wobec kierującego samochodem marki V. (...) (bił go, próbował wyciągnąć z pojazdu), jak również w stosunku do samego auta (uderzanie rękoma i kopanie w jego karoserię). zeznania świadka S. S. (2) W ocenie Sądu wypowiedzi S. S. (2) (pokrzywdzonego czynem I) generalnie uznać należy za wiarygodne - jako spójne i logiczne, a nadto pozostające w korelacji z zeznaniami min. D. S. (1) i K. S.. Sąd nie dał jedynie wiary owemu oskarżycielowi posiłkowemu w zakresie tej części jego zeznań złożonych przed Sądem, w których w sposób zdecydowany (ponad dziesięciokrotny) "podniósł" on wysokość doznanej przez siebie szkody (uszkodzenie samochodu) poprzez wskazanie kolejnych uszkodzeń mających mieć związek z działaniem oskarżonego z dnia 7 czerwca 2021 roku (i odwołanie się do załączonych przez siebie do akt sprawy prywatnych kalkulacji naprawy V. (...) (k. 140, 167-180).

W ocenie Sądu w owych kalkulacjach naprawy wskazane zostały wszystkie defekty przedmiotowego pojazdu (który pierwszą rejestrację miał w 2006 roku, zaś jego przebieg w czerwcu 2022 roku wyniósł 317.144 km). Nie wszystkie one zaś powstały na skutek osądzanego zachowania W. J. (na co zwrócono powyżej uwagę, oceniając opinie biegłego sądowego z zakresu rzeczoznawstwa samochodowego J. W.). protokół użycia alkosensora Niekwestionowany dokument. Treść nie budziła wątpliwości. protokół zatrzymania rzeczy Niekwestionowany dokument.

Treść nie budziła wątpliwości. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 wyjaśnienia oskarżonego Wyjaśnienia oskarżonego stanowiły jedynie w nieznacznej części podstawę do czynienia w sprawie ustaleń faktycznych, a mianowicie co od tego, że w dniu 7 czerwca 2021 roku doszło do incydentu drogowego między nim a kierującym V. (...) D. S. (1) oraz późniejszego "pościgu" motocyklisty za owym samochodem osobowym.

Generalnie jednak wypowiedzi W. J. nie mogły być miarodajnym źródłem dowodowym, albowiem pozostawały w ewidentnej sprzeczności z dowodami, którym ze wskazanych powyżej przyczyn dano wiarę. zeznania świadka M. S. Zeznania świadka uznano za niewiarygodne nie tyle z tego powodu, że z punktu widzenia meritum rozpoznawanej sprawy nie zawierały w sobie praktycznie żadnej treści merytorycznej, ile ze względu na ich sprzeczność z zeznaniami świadków, przede wszystkim S. S. (2) i K. S. (zwłaszcza w zakresie tego, czy podczas nocnej wizyty okazano świadkowi nagranie z kamery, czy zdjęcie).

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 W. J. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czynem I oskarżony wyczerpał dyspozycję art. 288 § 1 kk, albowiem na skutek jego umyślnego działania (zamiar bezpośredni) doszło do uszkodzenia mienia (w postaci samochodu osobowego marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...)) należącego do S. S. (2) na kwotę 4.839,16 złotych. ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 2 W.

J. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Powodując w sposób umyślny (zamiar bezpośredni) u pokrzywdzonego D. S. (1) obrażenia ciała trwające nie dłużej niż siedem dni W. J. wyczerpał dyspozycję art. 157 § 2 kk. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5.

Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności W. J. 1 I Sąd w oparciu o dyspozycję art. 288 § 1 kk w zw. z art. 37a § 1 kk za czyn I wymierzył oskarżonemu karę grzywny w ilości 150 stawek dziennych, ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 10 złotych. Sąd uznał, że tak wymierzona kara jest współmierna do winy oskarżonego i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, a także spełni cele kary w zakresie jej społecznego oddziaływania oraz w zakresie represji indywidualnej.

Na korzyść W. J. (w odniesieniu do przypisanych mu czynów: I, II) poczytano jego dotychczasową niekaralność sądową oraz prowadzenie ustabilizowanego trybu życia. Zdecydowanie niekorzystnie o sprawcy świadczył zaś sposób jego zachowania podczas obydwu przestępstw (niezwykle wysoka agresywność i porywczość; ewidentny brak poszanowania dla zdrowia człowieka - czyn II i cudzej własności - czyn I). W. J. 2 II Sąd w oparciu o dyspozycję art. 157 § 2 kk za czyn II wymierzył oskarżonemu karę grzywny w ilości 150 stawek dziennych, ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 10 złotych.

Sąd uznał, że tak wymierzona kara jest współmierna do winy oskarżonego i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, a także spełni cele kary w zakresie jej społecznego oddziaływania oraz w zakresie represji indywidualnej. Na korzyść W. J. (w odniesieniu do przypisanych mu czynów: I, II) poczytano jego dotychczasową niekaralność sądową oraz prowadzenie ustabilizowanego trybu życia. Zdecydowanie niekorzystnie o sprawcy świadczył zaś sposób jego zachowania podczas obydwu przestępstw (niezwykle wysoka agresywność i porywczość; ewidentny brak poszanowania dla zdrowia człowieka - czyn II i cudzej własności - czyn I).

W. J. 3 I, II Na podstawie art. 85 § 1 kk, art. 85a kk i art. 86 § 1 i 2 kk połączono wymierzone oskarżonemu jednostkowe kary grzywny i jako karę łączną wymierzono mu karę grzywny w ilości 200 stawek dziennych przy określeniu wartości jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych. W. J. 4 I Z uwagi na fakt, iż na skutek przestępnego zachowania W. J. (czyn I) doszło do wyrządzenia szkody S. S. (2), tytułem naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego zasądzono kwotę 4.839,16 złotych (odpowiadającą wysokości szkody). W. J. 5 II Ze względu na okoliczność, iż na skutek przestępnego zachowania W.

J. (czyn II) doszło do wyrządzenia szkody D. S. (1), tytułem częściowego zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego zasądzono kwotę 1.000 złotych. W ocenie Sądu wskazana kwota odpowiada rozmiarowi doznanych przez D. S. (1) obrażeń fizycznych oraz doznanych przezeń cierpień o charakterze psychicznym.

5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności W. J. 6 I, II Na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazano zwrócić S. S. (2) dowód rzeczowy szczegółowo opisany pod poz. 1 na karcie 80 akt, zaksięgowany w księdze dowodów rzeczowych pod poz. Drz 602/21.

6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 7 O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 627 kpk i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 złotych tytułem opłaty (art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych - t.j.: Dz. U. z 1983 r. Nr 229 poz. 2272 z późn. zm.) oraz kwotę 3.091,74 złotych tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków.

7. Podpis