Legislator Case Law & Legislation
I C 2554/21 AI generated

I C 2554/21 · Sąd powszechny

Case Number I C 2554/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Powód w datowanej na 6 lipca 2021 r. skardze na czynności komornika „z ostrożności procesowej” wniósł „roszczenie przeciwegzekucyjne w związku z wydaniem nakazu zapłaty (tytułu wykonawczego na podstawie nieprawdziwych danych zawartych we wniosku do (...), w części dotyczącej czasu trwania umowy, nienależytego jej wykonania i niewykonania zaleceń dłużnika w zakresie sposobu rozliczenia za wykonaną część umowy a przez to nadmierne obciążenie dłużnika i nadmierne wzbogacenie wierzyciela”, w kolejnych punktach podniósł szereg zarzutów dotyczących, uogólniając, niezasadności wydania nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym i nieprawidłowości jego doręczenia.

Legislator headnote

AI generated

art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 363 § 1 k.p.c, art. 505 § 1 k.p.c, art. 50528 § 1 k.p.c, art. 1911 § 3 k.p.c; I C 2554/21 · Sąd powszechny: Powód nie odpowiedział na doręczoną mu 6 grudnia 2021 r. korespondencję (k. 29). Zgodnie z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności, jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego (lub po zamknięciu rozprawy) nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane. W przypadku tytułów wykonawczych będących orzeczeniami sądowymi wyłączone są inne podstawy powództwa opozycyjnego (por. art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c.), a to z uwagi na ochronę prawomocności orzeczeń (art. 363 § 1 k.p.c.), bowiem prawo przewiduje ściśle określone środki prawne mające na celu podważanie orzeczeń, z którymi strony się nie zgadzają.

Keywords

AI generated
art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c art. 363 § 1 k.p.c art. 505 § 1 k.p.c art. 50528 § 1 k.p.c art. 1911 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c
Zgodnie z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c.), a to z uwagi na ochronę prawomocności orzeczeń (art.
art. 363 § 1 k.p.c
840 § 1 pkt 1 k.p.c.), a to z uwagi na ochronę prawomocności orzeczeń (art. 363 § 1 k.p.c.), bowiem prawo przewiduje ściśle określone środki prawne mające na celu podważanie orzeczeń, z którymi strony się nie zgadzają.
art. 505 § 1 k.p.c
Przenosząc to na grunt niniejszej sprawy, wyłącznym środkiem, który przewiduje prawo, a przeznaczonym do kwestionowania trafności (zasadności wydania) nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym jest sprzeciw od nakazu zapłaty (art. 505 § 1 k.p.c.
art. 50528 § 1 k.p.c
z art. 50528 § 1 k.p.c.), z kolei wyłącznym środkiem do kwestionowania zasadności nadania klauzuli wykonalności jest zażalenie (jeśli klauzulę nadał sąd) albo skarga na postanowienie referendarza sądowego (jeśli nadał ją referendarz).
art. 1911 § 3 k.p.c
R., już z samej treści pozwu wynika oczywista bezzasadność powództwa, co pozwala na podstawie art. 1911 § 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

sygn. akt I C 2554/21

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 5 stycznia 2022 roku Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie w I Wydziale Cywilnym w składzie: Przewodniczący: asesor sądowy Mateusz Janicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 5 stycznia 2022 roku w W. sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności oddala powództwo jako oczywiście bezzasadne.

UZASADNIENIE

Powód w datowanej na 6 lipca 2021 r. skardze na czynności komornika „z ostrożności procesowej” wniósł „roszczenie przeciwegzekucyjne w związku z wydaniem nakazu zapłaty (tytułu wykonawczego na podstawie nieprawdziwych danych zawartych we wniosku do (...), w części dotyczącej czasu trwania umowy, nienależytego jej wykonania i niewykonania zaleceń dłużnika w zakresie sposobu rozliczenia za wykonaną część umowy a przez to nadmierne obciążenie dłużnika i nadmierne wzbogacenie wierzyciela”, w kolejnych punktach podniósł szereg zarzutów dotyczących, uogólniając, niezasadności wydania nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym i nieprawidłowości jego doręczenia.

Wniósł o „przekazanie sprawy przeciwegzekucyjnej właściwemu sądowi do rozpoznania w razie stwierdzenia, że zakres wniosku przekracza skargę na czynności komornika” (k. 4-6). Powód został wezwany do wypowiedzenia się, czy rzeczywiście wnosi powództwo o pozbawienie wykonalności nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowniu upominawczym, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności, czy też jego celem jest zaskarżenie samego nakazu (co powinien uczynić sprzeciwem wniesionym do sądu, który wydał nakaz) albo zaskarżenie postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności (co powinien uczynić zażaleniem wniesionym do sądu, który nadał klauzulę wykonalności) – w terminie 7 dni pod rygorem uznania, zgodnie z treścią złożonego pisma, że wnosi powództwo przeciwegzekucyjne uzasadnione błędną oceną dowodów przez sąd, który wydał nakaz zapłaty, wydaniem tego nakazu mimo braku podstaw do jego wydania, błędnym jego doręczeniem i w konsekwencji niezasadnym nadaniem temu nakazowi klauzuli wykonalności (k. 28).

Powód nie odpowiedział na doręczoną mu 6 grudnia 2021 r. korespondencję (k. 29). Zgodnie z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności, jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego (lub po zamknięciu rozprawy) nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane. W przypadku tytułów wykonawczych będących orzeczeniami sądowymi wyłączone są inne podstawy powództwa opozycyjnego (por. art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c.), a to z uwagi na ochronę prawomocności orzeczeń (art. 363 § 1 k.p.c.), bowiem prawo przewiduje ściśle określone środki prawne mające na celu podważanie orzeczeń, z którymi strony się nie zgadzają.

Procedura sądowa jest oparta na założeniu niekonkurowania środków prawnych, co oznacza, że możliwe jest zwalczanie danego konkretnego uchybienia wyłącznie jednym, przewidzianym w tym celu przez prawodawcę, środkiem. Przenosząc to na grunt niniejszej sprawy, wyłącznym środkiem, który przewiduje prawo, a przeznaczonym do kwestionowania trafności (zasadności wydania) nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym jest sprzeciw od nakazu zapłaty (art. 505 § 1 k.p.c. w zw. z art. 50528 § 1 k.p.c.), z kolei wyłącznym środkiem do kwestionowania zasadności nadania klauzuli wykonalności jest zażalenie (jeśli klauzulę nadał sąd) albo skarga na postanowienie referendarza sądowego (jeśli nadał ją referendarz).

Z kolei powództwo przeciwegzekucyjne służy „modyfikacji” prawomocnych orzeczeń z powodu nowych, zaistniałych już po wydaniu tych orzeczeń, okoliczności. Powództwem przeciwegzekucyjnym nie można podważać trafności decyzji sądów lub referendarzy sądowych, do czego dążył powód. R., już z samej treści pozwu wynika oczywista bezzasadność powództwa, co pozwala na podstawie art. 1911 § 3 k.p.c. oddalić powództwo bez doręczania pozwanemu odpisu pozwu, bez wzywania do usunięcia braków formalnych i fiskalnych. Ma to dla powoda o tyle korzystny skutek, że nie zostanie obciążony kosztami zastępstwa procesowego pozwanego, które musiałby ponieść, gdyby sąd oddalił powództwo po zajęciu przez pełnomocnika pozwanego stanowiska.

W., 5 stycznia 2022 roku asesor sądowy Mateusz Janicki Z. ądzenia:

1. zakreślić sprawę w repertorium C;

2. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć tylko powodowi z pouczeniem, że w terminie 2 tygodni może wnieść apelację do Sądu Okręgowego w Warszawie za pośrednictwem Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie;

3. akta przedłożyć z wpływem lub za miesiąc z potwierdzeniem doręczenia. W., 5 stycznia 2022 roku asesor sądowy Mateusz Janicki