Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV Ka 443/22 AI generated

IV Ka 443/22 · Sąd powszechny

Case Number IV Ka 443/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 443/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z 19 kwietnia 2022 roku – sygn. akt II K 365/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3.

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 410 k.p.k; IV Ka 443/22 · Sąd powszechny: Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.

Keywords

AI generated
failure to provide evidence failure to state reasons inadequate factual investigation lack of prosecutorial standing unproven judicial bias lack of credibility

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.
art. 438 pkt 2 k.p.k
438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.
art. 438 pkt 3 k.p.k
– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k.
art. 438 pkt 4 k.p.k
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k.
art. 439 k.p.k
– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k.
art. 410 k.p.k
art. 437 § 2 k.p.k
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k.
art. 632 pkt 2 k.p.k
Natomiast zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego jakichkolwiek pieniędzy, w sytuacji gdy nie zachodzą podstawy z art. 632 pkt 2 k.p.k., nie jest dopuszczalne.
AI generated
II AKa 228/19
Wyrok Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 23 lipca 2019 r., sygn.
II Ka 36/23
Sygn. akt II Ka 36/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2023r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Jaszczuk Sędziowie: SO Agnieszka Karłowicz SR del. Paweł Mądry (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Paulina Jarczak przy udziale prokuratora Artura Trębickiego po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2023 r. sprawy G. M. oskarżonego z art. 280 § 1 kk na skutek apelacji, wniesionych przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego i obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 17 października 2022 r. sygn. akt II K 47/21 I. zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że: 1. w zakresie zarzuconego i przypisanego czynu G. M. uznaje za winnego tego, że w dniu 17 czerwca 2020r. w S., woj. (...), działając w celu wymuszenia od J. K. zwrotu wierzytelności w kwocie 1500 złotych zastosował wobec niego przemoc poprzez zadanie mu uderzenia pięścią w twarz, a następnie zabrał użytkowany przez pokrzywdzonego telefon komórkowy marki H. wraz z kartą SIM o wartości 400 złotych, tj. winnego popełnienia czynu wyczerpującego dyspozycję art. 191 § 2 kk i za ten czyn na podstawie art. 191 § 2 kk skazuje go na karę jednego roku pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat tytułem próby, 3. na podstawie art. 33 § 2 kk wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych określając na podstawie art. 33 § 3 kk wysokość jednej stawki dziennej na 40 (czterdzieści) złotych, 4. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązuje oskarżonego do pisemnego informowania sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy licząc od dnia uprawomocnienia się wyroku; II. w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od oskarżyciela posiłkowego J. K. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem opłaty oraz 10 złotych tytułem wydatków postępowania odwoławczego; IV. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 złotych tytułem opłaty za obie instancje oraz 10 złotych tytułem wydatków postępowania odwoławczego. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 36/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 6.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 17 października 2022r. w sprawie II K 47/21 6.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ inny 6.3. Granice zaskarżenia 6.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 6.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 6.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 6.5. Ustalenie faktów 6.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. -------------------- ---------------------------------------------------------- ------------- ---------------- 6.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. -------------------- ---------------------------------------------------------- -------------- ---------------- 6.6. Ocena dowodów 6.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ---------------- --------------------------------------------------------------- ------------------------------------------------ 6.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ---------------- --------------------------------------------------------------- ------------------------------------------------ 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. zarzut obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, a mianowicie: - art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy w niniejszym przypadku nie zachodzi wypadek mniejszej wagi, - art. 280 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy oskarżony popełnił występek polegający na umyślnym zamachu na zdrowie oraz umyślnym niszczeniu rzeczy działając publicznie i bez powodu okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego (zarzut z apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego) ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - zarzut apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego stał się częściowo nieaktualny wskutek zmiany opisu i kwalifikacji prawnej czynu przypisanego G. M., zatem zbędne jest dokonywanie oceny zarzutu w zakresie zastosowania przez Sąd Rejonowy przepisu art. 283 kk - niezasadny jest także zarzut pełnomocnika w zakresie niezastosowania w sprawie przepisu art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, że oskarżony działał z zamiarem wyegzekwowania od pokrzywdzonego długu w kwocie 1500 zł, zatem nie sposób zakwalifikować działania sprawcy jako działania podjętego bez powodu lub z oczywiście błahego powodu. Jak trafnie wskazał Sąd Apelacyjny we Wrocławiu: „znamię działania bez powodu albo z oczywiście błahego powodu należy rozumieć w taki sposób, że nie istnieje racjonalny motyw działania lub działaniu sprawcy brak wszelkiej racji” (wyrok SA we Wrocławiu z dnia 5.06.2019 r., II AKa 159/19, LEX nr 2719432). Wniosek wniosek o zmianę wyroku poprzez uznanie oskarżonego za winnego dokonania zarzucanego mu czynu, przy czym zmieniając jego opis przyjmując, że stanowił on występek o charakterze chuligańskim, wyczerpującego dyspozycję art. 280 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk i za ten czyn na podstawie art. 280 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk wymierzenie mu kary 3 lat pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutu warunkowała niezasadność wniosku apelacji 3.2. zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonego G. M. kary jednego miesiąca pozbawienia wolności oraz jednego roku ograniczenia wolności, przy wymiarze której Sąd nie nadał właściwego znaczenia występującym w sprawie okolicznościom obostrzającym karę, takim jak brak uwzględnienia, iż oskarżony popełnił przestępstwo w miejscu publicznym, na oczach co najmniej 4 postronnych osób, w porze dziennej w centrum miasta, kilka metrów od drogi krajowej, co w konsekwencji doprowadziło do orzeczenia wobec oskarżonego rażąco niewspółmiernej kary, która nie spełnia dyrektyw wymiaru kary w art. 53 kk, a których prawidłowe zastosowanie powinno skutkować orzeczeniem znacznie dolegliwszej kary (zarzut z apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego) ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny zarzut pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego stracił swą aktualność wskutek zmiany zaskarżonego wyroku na korzyść oskarżonego. Sąd Okręgowy, skazując G. M. za czyn z art. 191 § 1 kk, wymierzył mu karę jednego roku pozbawienia wolności, uznając że wymiar kary pozbawienia wolności jest adekwatny do stopnia winy i społecznej szkodliwości jego czynu oraz uwzględnia cele w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej Wniosek wniosek o zmianę wyroku poprzez uznanie oskarżonego za winnego dokonania zarzucanego mu czynu, przy czym zmieniając jego opis przyjmując, że stanowił on występek o charakterze chuligańskim, wyczerpującego dyspozycję art. 280 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk i za ten czyn na podstawie art. 280 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk wymierzenie mu kary 3 lat pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutu warunkowała niezasadność wniosku apelacji 3.3. 1) zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, w szczególności błędną ocenę wyjaśnień oskarżonego w zakresie braku zamiaru przywłaszczenia rzeczonego telefonu komórkowego, którego warunkiem odbioru była spłata długu wynikającego z udzielonej pożyczki pieniężnej w kwocie 1.500 zł (zeznania świadka M. K. i świadka R. M.), co doprowadziło do niewłaściwej oceny przez Sąd zgromadzonego materiału dowodowego i uznanie czynu zabrania telefonu jako kradzieży; 2) zarzut obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, w szczególności art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej oceny zachowania oskarżonego i przyjęcie, że działał on z zamiarem przywłaszczenia telefonu, gdy nie wykazano innymi dowodami w sposób nie budzący wątpliwości, że taki był jego zamiar, co więcej oskarżyciel posiłkowy zgłosił się po odbiór telefonu, ale uczynił to poprzez przemoc fizyczną i pobicie oskarżonego (sposób opisany w akcie oskarżenia w sprawie II K 88/21); 3) zarzut obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, a mianowicie art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy prawidłowa ocena prawna prowadzi do odmiennej kwalifikacji prawnokarnej z art. 191 § 2 kk, gdzie czyn ten zagrożony jest karą pozbawienia wolności do 3 lat; (zarzuty apelacji obrońcy) ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - skarżący w trzech odrębnych zarzutach (których konstrukcja budzi uzasadnione i oczywiste zastrzeżenia) zakwestionował sposób oceny zgromadzonego materiału dowodowego prowadzący do ustaleń faktycznych stanowiących podstawę przypisania oskarżonemu rozboju na osobie J. K.. Zdaniem obrońcy, oskarżony działał jedynie w celu odzyskania pożyczonych pokrzywdzonemu pieniędzy, zaś telefon pokrzywdzonego podniósł z ziemi po tym, gdy porzucił go pokrzywdzony. Dodał, że telefon ” miał być zwrócony bezpośrednio po zwrocie długu” przez pokrzywdzonego. Oceniając te zarzuty należy na wstępie zauważyć, że ustalenia faktyczne zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku pozostają częściowo w sprzeczności z rozważaniami Sądu Rejonowego. Otóż Sąd Rejonowy przyjął, że faktem uznanym za udowodniony jest zabranie przez oskarżonego telefonu marki H. w celu przywłaszczenia (fakt nr I). Jednakże przedstawiając powody przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd Rejonowy stwierdził: „ na dokonaną przez Sąd ocenę zachowania oskarżonego miała też wpływ jego motywacja, którą niewątpliwie stanowiło to, iż pokrzywdzony od kilku lat uchylał się od zwrócenia mu pieniędzy w kwocie 1.500 zł, o czym świadczy wskazana przez samego pokrzywdzonego okoliczność, iż oskarżony powiedział mu po uderzeniu, że odda mu telefon kiedy on odda mi pieniądze”. Sąd Okręgowy zgadza się z tym ustaleniem faktycznym, gdyż nie tylko z wyjaśnień oskarżonego, ale wprost z zeznań pokrzywdzonego wynika, że celem zaboru telefonu przez oskarżonego nie było włączenie tego mienia do majątku sprawcy, lecz było kolejną formą nacisku (obok zastosowanej przemocy) na pokrzywdzonego, aby zwrócił dług. Z akt sprawy nie wynika, aby oskarżony zamierzał sprzedać ten telefon lub postąpić z nim w inny sposób jak właściciel. Telefon nie został także ukryty oraz został wydany funkcjonariuszom policji w stanie niepogorszonym. Na gruncie tych ustaleń faktycznych należy zgodzić się z obrońcą, iż Sąd Rejonowy błędnie przypisał oskarżonemu działanie w celu kradzieży telefonu użytkowanego przez J. K., a w konsekwencji błędnie skazał go za popełnienie czynu z art. 280 § 1 kk. Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: - ustalenie, że oskarżony nie popełnił przypisanego mu czynu rozboju, a jedynie domagał się zwrotu długu i nie stosował żądań co do wydania telefonu, a podniósł go z ziemi wskutek porzucenia przez oskarżyciela posiłkowego - wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na stosowny okres próby 1 roku, - uznanie apelacji oskarżyciela posiłkowego za bezzasadną - zwolnienie oskarżonego od kosztów i opłat postępowania odwoławczego ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sokołowie Podlaskim ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. ustalony przez Sąd Rejonowy stan faktyczny stanowił podstawę do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób opisany w wyroku sądu odwoławczego. Nie było natomiast podstaw do zwolnienia oskarżonego od zapłaty przypadających od niego kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze 3.4. zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary 1 miesiąca pozbawienia wolności i 1 roku ograniczenia wolności oraz środka karnego w postaci zasądzonego zadośćuczynienia w kwocie 1.000 zł jako obowiązku naprawienia szkody (zarzut apelacji obrońcy) ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - zarzut nieaktualny wskutek zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie opisu i kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu - o zasadności utrzymania wyroku w zakresie rozstrzygnięcia z pkt II wyroku poniżej Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: - ustalenie, że oskarżony nie popełnił przypisanego mu czynu rozboju, a jedynie domagał się zwrotu długu i nie stosował żądań co do wydania telefonu, a podniósł go z ziemi wskutek porzucenia przez oskarżyciela posiłkowego - wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na stosowny okres próby 1 roku, - uznanie apelacji oskarżyciela posiłkowego za bezzasadną - zwolnienie oskarżonego od kosztów i opłat postępowania odwoławczego ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sokołowie Podlaskim ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. o powodach zmiany wyroku także w zakresie kary poniżej 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 6.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy zasądzenie w pkt II wyroku nawiązki Zwięźle o powodach utrzymania w mocy czyn popełniony na szkodę J. K., mimo zmiany kwalifikacji prawnej czynu, skutkował wyrządzeniem krzywdy pokrzywdzonemu, zatem zasadnym było utrzymanie wyroku w zakresie tego rozstrzygnięcia, kwota zasądzonego zadośćuczynienia w całości rekompensuje krzywdę pokrzywdzonego 6.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że: 1. w zakresie zarzuconego i przypisanego czynu G. M. uznał za winnego tego, że w dniu 17 czerwca 2020r. w S., woj. (...), działając w celu wymuszenia od J. K. zwrotu wierzytelności w kwocie 1500 złotych zastosował wobec niego przemoc poprzez zadanie mu uderzenia pięścią w twarz, a następnie zabrał użytkowany przez pokrzywdzonego telefon komórkowy marki H. wraz z kartą SIM o wartości 400 złotych, tj. winnego popełnienia czynu wyczerpującego dyspozycję art. 191 § 2 kk i za ten czyn na podstawie art. 191 § 2 kk skazał go na karę jednego roku pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 3 lat tytułem próby, 3. na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych określając na podstawie art. 33 § 3 kk wysokość jednej stawki dziennej na 40 złotych, 4. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązał oskarżonego do pisemnego informowania sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy licząc od dnia uprawomocnienia się wyroku Zwięźle o powodach zmiany konsekwencją zmiany opisu i kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu była potrzeba rozstrzygnięcia na nowo w zakresie kary wymierzonej G. M.. Czyn z art. 191 § 2 kk jest zagrożony karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Zdaniem Sądu Okręgowego, stopień winy oskarżonego i stopień szkodliwości społecznej czynu przez niego popełnionego uzasadniał wymierzenie mu kary pozbawienia wolności zbliżonej do dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Sąd Okręgowy wymierzył zatem sprawcy karę roku pozbawienia wolności, uwzględniając okoliczności łagodzące takie jak wcześniejsza niekaralność, pozytywna opinia środowiskowa, postawa w czasie procesu czy skutki popełnionego czynu. Dodatkowo Sąd Okręgowy uznał, że w odniesieniu do oskarżonego spełnione są przesłanki warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności (określone w art. 69 § 1 kk), zaś właściwości i warunki osobiste oskarżonego, jego zachowanie po popełnieniu przestępstwa uzasadniają tezę, że oskarżony nie popełni w przyszłości przestępstwa. Z tych powodów Sąd Okręgowy warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 3 lat tytułem próby uznając, że jedynie maksymalny okres próby będzie skutecznym instrumentem wzmacniającym poprawne zachowanie oskarżonego po wydaniu wobec niego wyroku. Sprawca popełnił czyn działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, zatem Sąd Okręgowy wymierzył mu karę grzywny, której wysokość została dostosowana do stopnia winy i szkodliwości społecznej popełnionego czynu, zaś wysokość jednej stawki dziennej do sytuacji majątkowej oskarżonego. Jako środek probacyjny Sąd Okręgowy zastosował obowiązek informowania o przebiegu okresu próby uznając, że zastosowanie tego środka wzmocni nadzór nad zachowaniem oskarżonego w okresie próby 6.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 6.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.4.1. ------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------- ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego okazała się w całości bezzasadna, zatem Sąd Okręgowy zasądził od J. K. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem opłaty (art. 13 ust. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych) oraz obciążył połową wydatków postępowania odwoławczego (art. 636 § 2 kpk w zw. z art. 633 kpk), tj. kwotą 10 zł IV apelacja obrońcy nie została w całości uwzględniona, zatem oskarżony wspólnie z oskarżycielem posiłkowym ponosi koszty sądowe za postępowanie odwoławcze (art. 636 § 2 kpk w zw. z art. 633 kpk). Sąd Okręgowy zasądził zatem od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa połowę wydatków (10 zł) oraz opłatę za obie instancje od wymierzonych kar: pozbawienia wolności i grzywny (art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych) 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
II AKa 284/21
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
IX Ka 1713/24
Wyrok Sądu Rejonowego w Staszowie z dnia 15 lipca 2024 r.
II AKa 89/21
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 443/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z 19 kwietnia 2022 roku – sygn. akt II K 365/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3.

Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.

– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5.

Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. obrazy przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 424 § 1 pkt 1 w zw. z art. 410 k.p.k. przez nieprecyzyjne wskazanie jakie konkretnie dowody nieosobowe posłużyły sądowi do ustalenia faktów, a jakie dowody nieosobowe nie miały w ocenie sądu znaczenia dla ustalenia faktów, bądź kwestii odpowiedzialności oskarżonego, co uniemożliwia prześledzenie toku rozumowania sądu I instancji i przeprowadzenie kontroli instancyjnej.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest rzeczywiście dość lakoniczne, jednakże z pewnością nie uniemożliwia kontroli instancyjnej. Pamiętać należy, że przedmiotem zaskarżenia jest wyrok wydany przez Sąd I instancji, natomiast uzasadnienie tegoż wyroku jest dokumentem, który powstaje już po wydaniu wyroku. Tak więc z samej natury rzeczy ewentualne mankamenty uzasadnienia wyroku, nie mogą rzutować na zasadność samego wyroku i na treść tegoż rozstrzygnięcia, a tym samym nie mogą stanowić podstawy odwoławczej z art. 438 pkt 2 k.p.k.

Ponadto aktualnie obowiązujące przepisy regulujące procedurę odwoławczą, nie pozwalają na uchylenie wyroku z powodu wad jego uzasadnienia (art. 455a k.p.k. i art. 437 § 2 k.p.k.). Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego zwrotu kosztów obrony za instancję odwoławczą, ewentualnie - w razie nieuwzględnienia ww. zarzutu i podzielenie pozostałych zarzutów - o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego i zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kosztów obrony według norm przepisanych za obie instancje.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wyżej omówiony zarzut nie był zasadny, a zatem nie mógł spowodować zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu. Nie zostały także spełnione warunki wskazane w art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k. zezwalające na uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W szczególności skarżący nie wykazał, że w sprawie doszło do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, bądź też koniecznym jest przeprowadzenie na nowo całego przewodu sądowego.

Natomiast zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego jakichkolwiek pieniędzy, w sytuacji gdy nie zachodzą podstawy z art. 632 pkt 2 k.p.k., nie jest dopuszczalne. 3.2. obrazy przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 410 w zw. z art. 7 k.p.k. przez pominięcie przy ocenie dowodów dokumentów złożonych w toku postępowania przez obrońcę dotyczących postępowania sądowego, które toczyło się przed Sądem Rejonowym w Tomaszowie Mazowieckim pod sygn. akt: I C 1138/20 i Sądem Okręgowym w Piotrkowie Trybunalskim pod sygn. akt:

II Ca 23/22 - pozwu z załącznikami, uzupełniania braków formalnych z 14 lipca 2020 r., pisma powódki z 5 lutego 2021 r. z załącznikami, pisma powódki z 14 maja 2021 r., wyroku Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z 13 lipca 2021 r., wydruków orzeczeń dotyczących postępowań z powództwa pokrzywdzonej, wydruku z Portalu Informacyjnego Sądów Powszechnych dotyczącego sprawy o sygn. akt: II Ca 23/22, uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z 13 lipca 2021 r., wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z 28 marca 2022 r., sygn. akt:

II Ca 23/22 - co skutkowało nieustaleniem, że oskarżony nie działał z zamiarem bezpośrednim kierunkowym i w konsekwencji błędnym przyjęciem, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja nie wykazała w skuteczny sposób, aby rozumowanie Sądu Rejonowego przy ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów było wadliwe, bądź nielogiczne. Zarzuty przedstawione w apelacji, w tym także i ten tu omawiany, mają charakter polemiczny i opierają się wyłącznie na subiektywnej i wybiórczej ocenie zebranych w sprawie dowodów.

Skarżący podnosząc w apelacji, że w toku przedmiotowego postępowania karnego nie zostały ujawnione żadne dowody wskazujące na winę oskarżonego, i akcentując okoliczność nieprzyznawania się do winy, nie dostrzega, lub nie chce dostrzec, iż przewód sądowy dostarczył wystarczających dowodów sprawstwa oskarżonego, co do przypisanego mu przestępstwa. Nie jest przecież kwestionowanym (a nawet sam oskarżony tego nie neguje), że oskarżony w chwili zaciągania pożyczki w firmie (...) S.A. posiadał już wiele zobowiązań finansowych, wynikających z zaciągniętych kredytów bankowych, na kwotę ponad 150 tysięcy złotych, co świadomie zataił przed firmą udzielającą mu pożyczki.

Już samo takie zachowanie wyczerpuje znamiona oszustwa finansowego, stypizowanego w art. 297 § 1 k.k. Sąd Rejonowy trafnie podzielił również tezę aktu oskarżenia, iż zachowanie oskarżonego wyczerpało także znamiona art. 286 § 1 k.k. Pokrzywdzona firma udzielająca pożyczki została przecież wprowadzona w błąd przez oskarżonego, co do jego zdolności kredytowej i udzieliła mu pożyczki, której – znając rzeczywisty poziom zadłużenia oskarżonego – nie udzieliłaby mu. Jednocześnie oskarżony uiścił jedynie trzy raty, po czym zaprzestał spłaty zadłużenia, co również w przekonaniu sądu odwoławczego, świadczy o jego zamiarze zaciągnięcia kolejnej pożyczki, co do której zdawał sobie sprawę, że wobec ogromu już istniejącego zadłużenia i niewielkich osiąganych dochodów – nie ma szans na jej spłacenie.

Skarżący natomiast stara się ,,zaciemnić” obraz sprawy, powołując się na sprawy cywilne, jakie pokrzywdzona firma wytoczyła oskarżonemu i wyciągając z nich nieadekwatne wnioski. Przecież to, że firma (...) S.A. nie uzyskała w postępowaniu sądowym całości kwoty, której dochodziła, nie może w żaden sposób zmienić istoty rzeczy, że oskarżony uzyskał pożyczkę, wprowadzając ten podmiot w błąd, co do posiadanego już znacznego zadłużenia w bankach, a następnie po zapłaceniu kilku rat, zaprzestał dalszej spłaty przedmiotowej pożyczki.

Rezultat spraw cywilnych nie ma – wbrew twierdzeniom obrony – żadnego wpływu, ani na stronę przedmiotową, ani podmiotową zaistniałego czynu. Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego zwrotu kosztów obrony za instancję odwoławczą, ewentualnie - w razie nieuwzględnienia ww. zarzutu i podzielenie pozostałych zarzutów - o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego i zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kosztów obrony według norm przepisanych za obie instancje.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wyżej omówiony zarzut nie był zasadny, a zatem nie mógł spowodować zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu. Nie zostały także spełnione warunki wskazane w art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k. zezwalające na uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W szczególności skarżący nie wykazał, że w sprawie doszło do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, bądź też koniecznym jest przeprowadzenie na nowo całego przewodu sądowego.

Natomiast zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego jakichkolwiek pieniędzy, w sytuacji gdy nie zachodzą podstawy z art. 632 pkt 2 k.p.k., nie jest dopuszczalne. 3.3. obrazy przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. przez odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu w sytuacji, gdy wyjaśnienia te były spójne, logiczne i konsekwentne, a nadto pozostawały w części zgodne z zeznaniami świadka L. W. i zgromadzonymi dokumentami, co doprowadziło do błędnego nieustalenia, że oskarżony nie działał z zamiarem bezpośrednim kierunkowym i w konsekwencji skutkowało błędnym ustaleniem, że oskarżony dopuścił się popełnienia przypisanego mu czynu.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd meriti nie przekroczył w żaden sposób dyspozycji art. 7 k.p.k. Ocena wartości zebranych w sprawie dowodów, w tym wyjaśnień oskarżonego, została dokonana przez Sąd I instancji prawidłowo, we wzajemnym ich kontekście, zgodnie z wiedzą i doświadczeniem życiowym. Także i zdaniem Sądu odwoławczego ujawnione w sprawie okoliczności świadczą o tym, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona nie tylko art. 297 § 1 k.k. ale także i art. 286 § 1 k.k. Pamiętać przy tym należy, że kwestię istnienia, bądź nieistnienia w świadomości oskarżonego zamiaru niewykonania zaciągniętego zobowiązania i osiągnięcia w ten sposób korzyści majątkowej, można zweryfikować, podobnie jak w większości tego rodzaju spraw, w oparciu o ocenę faktów zewnętrznych.

Sąd nie może tu poprzestać wyłącznie na wyjaśnieniach oskarżonego, w którego oczywistym interesie jest twierdzenie, że nie chciał nikogo oszukiwać i rzetelnie spłacić zaciągniętą pożyczkę. Sąd meriti nie popełnił żadnego błędu nie dając wiary oskarżonemu, że miał on zamiar wykonania zaciągniętego zobowiązania. Przecież oskarżony zdawał sobie sprawę, jak wysokie zadłużenie posiada w innych bankach i jaką kwotą dysponuje – przy swoich niewielkich dochodach – dla obsługi całości zadłużenia. W jego sytuacji zasadnym byłoby, być może, zaciągnięcie kredytu konsolidacyjnego, który pozwoliłby mu wyjść ze ,,spirali zadłużenia”, a nie branie kolejnej pożyczki komercyjnej, z wysokim oprocentowaniem.

Oskarżony stwierdził, że po zapłaceniu kilku rat pożyczki, nie był dalej w stanie ją spłacać. Ale przecież jego trudna sytuacja, związana z olbrzymim zadłużeniem, istniała już w chwili zaciągania przedmiotowej pożyczki. Nie wykazał on, aby doszło tu do jakiegoś nadzwyczajnego wydarzenia, które uniemożliwiło mu wywiązanie się ze spłaty rat przedmiotowej pożyczki, a którego to nie mógł przewidzieć w chwili jej zaciągania. Słusznie zatem spłatę trzech rat (nawet przyjmując wyliczenia obrony, że uiszczona kwota odpowiadała 5 ratom) przy całościowej ilości 36 rat, należało uznać jako pewnego rodzaju taktyczny wybieg, mający upozorować chęć wywiązania się oskarżonego z zobowiązania i uniknięcia w ten sposób odpowiedzialności karnej.

Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego zwrotu kosztów obrony za instancję odwoławczą, ewentualnie - w razie nieuwzględnienia ww. zarzutu i podzielenie pozostałych zarzutów - o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego i zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kosztów obrony według norm przepisanych za obie instancje. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wyżej omówiony zarzut nie był zasadny, a zatem nie mógł spowodować zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu. Nie zostały także spełnione warunki wskazane w art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k. zezwalające na uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W szczególności skarżący nie wykazał, że w sprawie doszło do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, bądź też koniecznym jest przeprowadzenie na nowo całego przewodu sądowego. Natomiast zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego jakichkolwiek pieniędzy, w sytuacji gdy nie zachodzą podstawy z art. 632 pkt 2 k.p.k., nie jest dopuszczalne. 3.4. zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, polegający na nieustaleniu, że pokrzywdzony wiedział o innych zobowiązaniach oskarżonego w dacie zawarcia z nim umowy pożyczki mimo, że okoliczność ta wynikała z uznanych za wiarygodne zeznań świadek L.

W.. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Tu również nie można się zgodzić ze skarżącym. Po pierwsze, brak jest w aktach sprawy dowodu, że pokrzywdzona firma, udzielająca oskarżonemu pożyczki, wiedziała o jego olbrzymim zadłużeniu wobec banków. Z powoływanych przez obronę zeznań świadka L. W. wynika, iż ta wiedziała jedynie o tym, że oskarżony ,,brał już u nas pożyczkę”. Jest to przecież zupełnie coś innego, niż wiedza o zaciągniętych przez oskarżonego i niespłaconych wobec innych banków zobowiązaniach.

Po drugie, trudno uznać za logiczne, że pokrzywdzona firma udzieliłaby oskarżonemu pożyczki, wiedząc jaka jest – w świetle posiadania dużego zadłużenia – jego rzeczywista zdolność kredytowa. Po trzecie ewentualne zaniechanie pokrzywdzonego, który mógł bardziej wnikliwe sprawdzić rzeczywistą sytuację finansową oskarżonego, nie może mieć żadnego wpływu na prawno – karną ocenę zachowania oskarżonego. Wprowadził on przecież w błąd udzielającego mu pożyczkę i pożyczki tej nie spłacił, osiągając korzyść majątkową, a pokrzywdzony poniósł z tego tytułu szkodę.

Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego zwrotu kosztów obrony za instancję odwoławczą, ewentualnie - w razie nieuwzględnienia ww. zarzutu i podzielenie pozostałych zarzutów - o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego i zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kosztów obrony według norm przepisanych za obie instancje. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wyżej omówiony zarzut nie był zasadny, a zatem nie mógł spowodować zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu. Nie zostały także spełnione warunki wskazane w art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k. zezwalające na uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W szczególności skarżący nie wykazał, że w sprawie doszło do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, bądź też koniecznym jest przeprowadzenie na nowo całego przewodu sądowego. Natomiast zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego jakichkolwiek pieniędzy, w sytuacji gdy nie zachodzą podstawy z art. 632 pkt 2 k.p.k., nie jest dopuszczalne.

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Całość zaskarżonego wyroku. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy W świetle powyższych rozważań, stwierdzić należy, iż Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie naruszenia przepisów postępowania, jak również błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, które miałyby wpływ na jego treść.

Sąd Rejonowy dokonał też prawidłowej subsumpcji ustalonego stanu faktycznego, pod właściwy przepis ustawy karnej, trafnie uznając, iż oskarżony wyczerpał swoim zachowaniem dyspozycję przepisu z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 §1 k.k. w zw. z art.11 § 2 k.k. Tym samym brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w kierunku wnioskowanym przez obronę. Dodać też należy, że wymierzona oskarżonemu kara jest współmierna do stopnia winy, społecznej szkodliwości popełnionego czynu i jako adekwatna do ujawnionych okoliczności przedmiotowo-podmiotowych niniejszej sprawy, a jako taka spełnia w sposób właściwy cel zapobiegawczy i wychowawczy, jak również cele kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do jej dalszego łagodzenia. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 O kosztach postępowania odwoławczego, Sąd Okręgowy orzekł w oparciu o treść art. 636 § 1 k.p.k. i art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach karnych (tekst. jedn.: Dz. U Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późn. zm.).

7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość wyroku 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k.

– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k.

☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana