XI Ka 932/21 · Sąd powszechny
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedSąd Rejonowy uniewinnił obwinionego. Oskarżyciel, zarzucając wadliwą ocenę zeznań M. R. i opinii, a także nieuwzględnienie okoliczności wskazujących na winę D. P., wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. S ąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie wskazuje jakie konkretnie reguły logiki, zasady wiedzy lub doświadczenia, o których mowa w art. 7 k.p.k., Sąd Rejonowy miałby naruszyć. Skoro zaś Skarżący uważa, że opinia była wadliwa, to winien był składać przed Sądem Rejonowym w tej kwestii stosowne wnioski dowodowe (nie uczynił tego nawet w II instancji), a w razie ich nieuwzględnienia – stawiać zarzut obrazy art. 170 § 1 k.p.k. w zw. z art. 39 § 2 k.p.w.
Legislator headnote
AI generatedart. 7 k.p.k, art. 170 § 1 k.p.k, art. 39 § 2 k.p; XI Ka 932/21 · Sąd powszechny: Oskarżyciel, zarzucając wadliwą ocenę zeznań M. R. i opinii, a także nieuwzględnienie okoliczności wskazujących na winę D. P., wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. S ąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie wskazuje jakie konkretnie reguły logiki, zasady wiedzy lub doświadczenia, o których mowa w art. 7 k.p.k., Sąd Rejonowy miałby naruszyć. Skoro zaś Skarżący uważa, że opinia była wadliwa, to winien był składać przed Sądem Rejonowym w tej kwestii stosowne wnioski dowodowe (nie uczynił tego nawet w II instancji), a w razie ich nieuwzględnienia – stawiać zarzut obrazy art. 170 § 1 k.p.k. w zw. z art. 39 § 2 k.p.w.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
XI Ka 932/21
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy uniewinnił obwinionego. Oskarżyciel, zarzucając wadliwą ocenę zeznań M. R. i opinii, a także nieuwzględnienie okoliczności wskazujących na winę D. P., wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. S ąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie wskazuje jakie konkretnie reguły logiki, zasady wiedzy lub doświadczenia, o których mowa w art. 7 k.p.k., Sąd Rejonowy miałby naruszyć. Skoro zaś Skarżący uważa, że opinia była wadliwa, to winien był składać przed Sądem Rejonowym w tej kwestii stosowne wnioski dowodowe (nie uczynił tego nawet w II instancji), a w razie ich nieuwzględnienia – stawiać zarzut obrazy art. 170 § 1 k.p.k. w zw. z art. 39 § 2 k.p.w.
Notabene twierdzenia apelacji co do rzekomych niekonsekwencji, czy wręcz sprzeczności w opinii biegłego, są – oględnie rzecz ujmując – nierzetelne (choćby kwestia fotografii nr 5 na k. 137 z której Skarżący, wbrew opisowi zawartemu w opinii, wyprowadza insynuację, że motocyklista nie jechał na jednym kole). Z kolei twierdzenie, że obwiniony miał obowiązek ustąpienia pierwszeństwa, jest bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy – z uwagi na ponad dwukrotne przekroczenie przez motocyklistę dopuszczalnej prędkości – D. P. obiektywnie nie miał takiej możliwości.
Wyklucza to jego zawinienie, czego Skarżący – jak wynika z ostatniego zdania na str. 4 apelacji (k. 166v) – najwyraźniej nie pojmuje. Czynności wyjaśniające obarczone były poważnym, rażącym wręcz brakiem, gdyż nie wyjaśniły tak elementarnej kwestii, jak oznakowanie wyjazdu z terenu MPWiK i organizacji ruchu w miejscu zdarzenia. Oskarżyciel nie dostarczył dowodu, zwłaszcza obiektywnego, na istnienie zakazu skrętu w lewo, w al. (...), zaś ujawniona w postępowaniu odwoławczym dokumentacja Urzędu Miasta jasno wskazuje, iż (wbrew informacji, na którą powoływał się Skarżący, pochodzącej z nieokreślonego źródła, a przedstawionej przez motocyklistę) zakaz taki nie istniał.
W tym stanie rzeczy trafne stanowisko Sądu Rejonowego nie zostało skutecznie zakwestionowane, wobec czego Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku. Artur Achrymowicz