Legislator Case Law & Legislation
IX U 575/21 AI generated

IX U 575/21 · Sąd powszechny

Case Number IX U 575/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REGULATION

Legislator summary

AI generated

podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych, 2. podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia, 3. w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy (art. 3 ust. 1 ustawy). W rozpoznawanej sprawie poza sporem był fakt, iż zdarzenie, jakie miało miejsce w dniu 31 marca 2021 r. miało charakter wypadku przy pracy, toteż nie było potrzeby w niniejszym postępowaniu szczegółowego analizowania przy wykonywaniu czynności jakiego rodzaju ubezpieczony doznał w tym dniu obrażeń lewej ręki.

Legislator headnote

AI generated

IX U 575/21 · Sąd powszechny: podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia, 3. w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy (art. 3 ust. 1 ustawy). W rozpoznawanej sprawie poza sporem był fakt, iż zdarzenie, jakie miało miejsce w dniu 31 marca 2021 r. miało charakter wypadku przy pracy, toteż nie było potrzeby w niniejszym postępowaniu szczegółowego analizowania przy wykonywaniu czynności jakiego rodzaju ubezpieczony doznał w tym dniu obrażeń lewej ręki.

Keywords

AI generated
occupational accident insurance weather-related loss of work accident-related personal injury repayment of short-time compensation incapacity for work compensatory rest
AI generated
IV U 144/19
Powód M. J. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 2 kwietnia 2019 roku odmawiającej mu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, jakiemu uległ w dniu 10 grudnia 2018 roku. W uzasadnieniu wskazał, iż według tabel uszczerbków przysługuje mu odszkodowanie w wysokości należności za 2% uszczerbku na zdrowiu.
X U 407/19
Ubezpieczony M. G. wniósł odwołanie od decyzji organu rentowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. I Inspektorat we W. z dnia 27.12.2018 r. odmawiającej mu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 10.06.2018 r. W uzasadnieniu odwołania, ubezpieczony podniósł, iż do wypadku doszło w dniu 10 czerwca 2018 r. i nie można zgodzić się z uzasadnieniem decyzji strony pozwanej, że ustalenia w protokole wypadku były bezpodstawne. Ubezpieczony w czasie wykonywania czynności pracowniczych w dniu 10 czerwca 2018 r. potknął się, upadł i doznał urazu w postaci złamania szyjki kości udowej prawej.
IV U 414/20
Ubezpieczony K. W. wniósł odwołanie od decyzji organu rentowego – Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. z dnia 15.06.2020 r. Znak: (...), na podstawie której organ rentowy odmówił mu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 30.12.2019 r. do 26.07.2020 r. z ubezpieczenia wypadkowego w wysokości 100% podstawy wymiaru w związku z wypadkiem przy pracy, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie mu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego w wysokości 100% podstawy wymiaru.
IV U 340/12
II zasądza od M. K. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Ubezpieczony M. K. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 22 czerwca 2012 roku znak (...), którą to organ rentowy odmówił mu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 13 grudnia 2012 roku, w którym domagał się zmiany w całości zaskarżonej decyzji i ustalenie odniesionego przez ubezpieczonego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy, jakiemu uległ w dniu 13 grudnia 2011 roku.
VII Ua 29/13
Sąd Rejonowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 22 lutego 2013 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Decyzją z dnia 26 sierpnia 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu R. W. prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy w dniu 31 marca 2021 r. W uzasadnieniu organ rentowy powołał się na orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS, która w dniu 23 sierpnia 2021 r. nie stwierdziła u ubezpieczonego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony R. W. domagając się przyznania prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy w dniu 31 marca 2021 r. w wysokości odpowiadającej 10 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

Podniósł, ze nadal odczuwa zmniejszoną ruchomość oraz dolegliwości bólowe w obrębie nadgarstka lewej ręki. W odpowiedzi na odwołanie organ wniósł o jego oddalenie wywodząc jak w zaskarżonej decyzji. Wskazał ponadto, że w opinii z dnia 5 października 2021 r. Przewodnicząca Komisji Lekarskich ZUS wskazała na brak nowych okoliczności i dowodów mających wpływ na zmianę decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: R. W. w dniu 31 marca 2021 r. będąc zatrudnionym u W. C. uległ wypadkowi przy pracy polegającym na uderzeniu przegubu lewej ręki przez gwałtownie opadającą część drabiny.

W wyniku zdarzenia doszło u poszkodowanego do złamania dalszej nasady kości łokciowej oraz powstania rany szarpanej lewej ręki. W ramach pomocy medycznej nastawiono złamanie bez wewnętrznej stabilizacji, zastosowano usztywnienie kończyny a ranę zaopatrzono szwami. 11 maja 2021 r. usunięto szynę i szwy. Leczenie zakończono z dniem 1 czerwca 2021 r. Niesporne, a nadto: - karta wypadku przy pracy – k. 10 oraz 3 akt wypadkowych, - protokół wyjaśnień poszkodowanego – k. 11 oraz 4 akt wypadkowych, - protokół informacji uzyskanych od świadka – k. 5 akt wypadkowych, - historia choroby – k. 12-15 - dokumentacja lekarska ZUS.

Obecnie stwierdza się u R. W. przebyte złamanie nasady dalszej kości łokciowej lewej oraz ranę szarpaną okolicy główki kości łokciowej lewej. Obrażenia kończyny górnej lewej nie spowodowały długotrwałych ani trwałych następstw. Dowód: opinia biegłego sądowego – k.

32.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie okazało się nieuzasadnione. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jednolity – Dz. U. z 2019 r., poz. 1205 z późn. zm.), ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Stały uszczerbek na zdrowiu stanowi takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu nie rokujące poprawy, natomiast uszczerbek długotrwały naruszenie czynności organizmu powodujące upośledzenie jego czynności na okres przekraczający sześć miesięcy, mogące jednak ulec poprawie (art. 11 ust. 2 i 3 ustawy). Za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą:

1. podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych, 2. podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia, 3. w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy (art. 3 ust. 1 ustawy). W rozpoznawanej sprawie poza sporem był fakt, iż zdarzenie, jakie miało miejsce w dniu 31 marca 2021 r. miało charakter wypadku przy pracy, toteż nie było potrzeby w niniejszym postępowaniu szczegółowego analizowania przy wykonywaniu czynności jakiego rodzaju ubezpieczony doznał w tym dniu obrażeń lewej ręki.

Stan faktyczny został przez Sąd odtworzony na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, w szczególności aktach wypadkowych organu rentowego oraz dokumentacji lekarskiej ZUS. Sąd uznał dowody z dokumentów za miarodajne i wystarczające do poczynienia ustaleń w sprawie, albowiem ich autentyczność i rzetelność sporządzenia nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Sporna w sprawie była natomiast okoliczność, czy i w jakiej wysokości ubezpieczony doznał uszczerbku na zdrowiu na skutek wypadku przy pracy z dnia 31 marca 2021 r.

Ubezpieczony kwestionował bowiem orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS, jakie legło u podstaw wydania zaskarżonej decyzji, w którym ustalono, że doznany przez odwołującego się uszczerbek na zdrowiu w związku z tym zdarzeniem wynosi 0 %. Orzekanie o uszczerbku na zdrowiu następuje w oparciu o przepisy odpowiednich aktów wykonawczych wydanych na podstawie powołanej wyżej ustawy. W dacie wydawania zaskarżonej decyzji takim aktem wykonawczym było rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania (tekst jednolity – Dz.

U. z 2020 r., poz. 233), wydane na podstawie art. 11 ust. 5 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Wymienione rozporządzenie normujące zasady orzekania o uszczerbku na zdrowiu zawiera tabelę, w której dla poszczególnych schorzeń przewidziane są określone wartości lub granice uszczerbku na zdrowiu. Z uwagi na fakt, iż ocena stanu zdrowia ubezpieczonego wymagała wiadomości specjalnych, Sąd dopuścił w sprawie dowód z opinii biegłego z zakresu właściwego dla rodzaju urazu doznanego przez ubezpieczonego, a mianowicie biegłego lekarza specjalisty z zakresu ortopedii – H.

M.. W ocenie biegłego (k. 32), doznane przez ubezpieczonego obrażenia kończyny górnej lewej w dniu 31 marca 2021 r. nie spowodowały długotrwałych ani trwałych następstw. Żadna ze stron nie kwestionowała opinii biegłego. Opinię biegłego sądowego H. M. Sąd ocenił jako jasną, pełną i spójną, a jej wnioski za logicznie skorelowane z rozpoznaniem. Opinia ta została wydana po badaniu przedmiotowym ubezpieczonego i analizie dokumentacji zawartej w aktach ZUS, odnosi się też do przesłanek, które należy wziąć pod uwagę przy ocenie ustalania uszczerbku na zdrowiu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania.

Wnioski biegłego korespondują z wynikami przeprowadzonych badań opisanymi w opinii. Powyższe, przy uwzględnieniu, że biegły to wysokiej klasy fachowiec o wieloletnim doświadczeniu klinicznym i specjalności odpowiedniej do schorzenia ubezpieczonego, przemawiało za uznaniem opinii za rzetelną i wiarygodną. Dlatego też, Sąd w pełni podzielił stanowisko biegłego wyrażone w opinii, nie znajdując żadnych podstaw do jego zakwestionowania. Ubezpieczony nie wskazywał na żadnym etapie postępowania i nie dowodził, aby w związku z wypadkiem przy pracy w dniu 31 marca 2021 r. pozostawał niezdolny do pracy powyżej 6 miesięcy i aby w przez ponad pół roku utrzymywała się u niego dysfunkcja lewej ręki.

Brak w tym zakresie stosownej dokumentacji medycznej, w tym rehabilitacyjnej bądź wyników badań, na której można by oprzeć twierdzenie ubezpieczonego o utrzymywaniu się u niego ograniczeń ruchomości oraz dolegliwości bólowych lewego nadgarstka. Sąd uznał, że nie wniesie w tym zakresie niczego istotnego do sprawy przesłuchanie ubezpieczonego zwłaszcza w sytuacji gdy opis dolegliwości przedstawiony praz stronę, jako niepoparty wskazanymi wyżej dokumentami oraz opinią biegłego z zakresu medycyny, miałby charakter subiektywny.

Przez to dowód z przesłuchania ubezpieczonego jawił się jako nieprzydatny dla wykazania faktów medycznych i prowadziłby do przedłużenia postępowania. Stąd tez został przez Sąd pominięty Wobec powyższego, Sąd w oparciu o zgormadzone w sprawie dokumenty i opinię biegłego uznał decyzję organu rentowego za prawidłową i na postawie art. 477 14 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji wyroku. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) (...)