I C 1673/21 · Sąd powszechny

1. Zgodnie z art. 1a i art. 3 ust. 3a u.w.l., na potrzeby stosowania tej ustawy przyjmuje się, że każdy ze współwłaścicieli lokalu jest właścicielem, niezależnie od pozostałych odpowiadającym za zobowiązania, odpowiada bowiem w zakresie wynikającym z jego udziału (czyli iloczynu udziału we współwłasności lokalu oraz udziału lokalu w częściach wspólnych, jak to stanowi art. 3 ust. 3a u.w.l.).

2. Nie ma żadnej podstawy prawnej do przypisania współwłaścicielom lokalu solidarnej odpowiedzialności za koszty zarządu czy utrzymania nieruchomości wspólnej przypadające na ich wspólny lokal.

3. Art. 1034 § 1 k.c. dotyczy wyłącznie długów spadkowych. Nie jest długiem spadkowym należność z tytułu członkostwa we wspólnocie mieszkaniowej powstała już po śmierci spadkodawcy.

4. Nie można uznać, że powód uległ „tylko co do nieznacznej części swojego żądania” w rozumieniu art. 100 k.p.c., jeśli żądał zasądzenia od każdej z pozwanych 3-krotnie wyższej sumy, niż została zasądzona, chociażby żądał on zasądzenia solidarnie. Oznacza to bowiem, że co do każdej z pozwanych powód dążył do uzyskania tytułu egzekucyjnego, który pozwalałby wyegzekwować 3-krotnie wyższą sumę.