Legislator Case Law & Legislation
VI U 1060/21 AI generated

VI U 1060/21 · Sąd powszechny

Case Number VI U 1060/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

Decyzją z dnia 21 maja 2021 roku Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w B. ustalił wysokość emerytury wojskowej G. S. w wysokości 2.777,78 złotych,. Organ rentowy ustalił podstawę wymiaru emerytury na kwotę 5052,34 zł . Wysokość świadczenia została potrącona o kwotę 694, 54 zł z tytułu zarobkowania. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 40 ust 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin( Dz U z 2020 r. poz. 586). Ubezpieczony G. S. złożył odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenia w całości i przekazania sprawy „organowi pierwszej instancji" do ponownego rozpatrzenia.

Legislator headnote

AI generated

art. 9 Konstytucji, art. 32 Konstytucji RP, art. 98 K.p.c, art. 99 K.p.c; VI U 1060/21 · Sąd powszechny: Odwołujący wskazał, że art. 13 pkt. 1 lit. b umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Dowództwem Naczelnego Sojuszniczego Dowódcy Transformacji i Naczelnym Dowództwem Sojuszniczych Sił w Europie uzupełniającej Protokół dotyczący statusu międzynarodowych dowództw wojskowych ustanowionych na podstawie Traktatu Północnoatlantyckiego stanowi, że zgodnie z art. 7 ust.2 Protokołu Paryskiego oraz przepisami dotyczącymi personelu cywilnego NATO, Międzynarodowi Pracownicy Cywilni NATO są zwolnieni z wszelkich podatków, jak również składek na polskie świadczenie społeczne i emerytalne, które są pobierane od pensji lub wynagrodzenia wypłacanego z tytułu świadczenia przez nich pracy w charakterze Międzynarodowych Pracowników cywilnych NATO.

Keywords

AI generated
prohibition on accepting foreign pensions expatriation and foreign residence allowances refund of contributions to foreigners foreign military service decisions relating to emoluments dismissal of civil servant

Cited Legislation

AI generated
art. 9 Konstytucji
91 ust 1 i 2 oraz art. 9 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z uwagi na nieuznanie prymatu umów międzynarodowych w polskim systemie prawnym Zarzucił również naruszenie przepisów postępowania dowodowego oraz zasad ogólnych postępowania , w szczególności naruszenia art.
art. 32 Konstytucji RP
W ocenie Sądu, inna interpretacja stałaby w sprzeczności z konstytucyjną zasadą równości obywateli wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP) i zasadą równego traktowania wszystkich ubezpieczonych (art.
art. 98 K.p.c
W punkcie 2 wyroku orzeczono o kosztach zastępstwa procesowego na podstawie art. 98 K.p.c.
art. 99 K.p.c
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt. VI U 1060/21

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 grudnia 2021 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Koźlińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2021 roku w B. odwołania G. S. od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w B. z dnia 21 maja 2021 r. Nr (...) w sprawie G. S. przeciwko: Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego w B. o wysokość emerytury 1. oddala odwołanie;

2. zasądza od odwołującego G. S. na rzecz organu rentowego kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. VI U 1060/21

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 21 maja 2021 roku Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w B. ustalił wysokość emerytury wojskowej G. S. w wysokości 2.777,78 złotych,. Organ rentowy ustalił podstawę wymiaru emerytury na kwotę 5052,34 zł . Wysokość świadczenia została potrącona o kwotę 694, 54 zł z tytułu zarobkowania. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 40 ust 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin( Dz U z 2020 r. poz. 586). Ubezpieczony G. S. złożył odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenia w całości i przekazania sprawy „organowi pierwszej instancji" do ponownego rozpatrzenia.

Ubezpieczony zarzucił zaskarżonej decyzji : naruszenie przepisów prawa materialnego: - art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin w zw. z art. 104 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie prowadzące do uznania, ze osiągany przez niego przychód z tytułu zatrudnienia w 3 Batalionie Łączności NATO stanowi podstawę do zmniejszenia świadczenia emerytalnego na zasadach określonych w przepisach wyżej wymienionych ustaw. - art. 13 pkt. 1 lit. b umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Dowództwem Naczelnego Sojuszniczego Dowódcy Transformacji i Naczelnym Dowództwem Sojuszniczych Sił w Europie uzupełniającej Protokół dotyczący statusu międzynarodowych dowództw wojskowych ustanowionych na podstawie Traktatu Północnoatlantyckiego podpisanej 9 lipca 2016 r. ( Dz U z 2017 r. poz. 1179) przez niewłaściwą jego interpretację z pominięciem literalnego brzmienia tego przepisu. - art. 91 ust 1 i 2 oraz art. 9 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z uwagi na nieuznanie prymatu umów międzynarodowych w polskim systemie prawnym Zarzucił również naruszenie przepisów postępowania dowodowego oraz zasad ogólnych postępowania , w szczególności naruszenia art. 121 i 187 OP , poprzez wydanie decyzji bez wyjaśnienia istotnych okoliczności mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Odwołujący wskazał, że nie mają wobec niego zastosowania przepisy art. 40 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, art. 104 ust. 2, art. 104 la-6 , ust. 8 pkt. 1 i 2 oraz ust. 9 i 10 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zdaniem odwołującego, przywołaną ustawą emerytalną pojęcie przychodu nie dotyczy personelu cywilnego NATO, którego jest członkiem na podstawie zatrudnienia w 3 Batalionie Łączności NATO w B. . Specyficzny status prawny personelu cywilnego NATO został bowiem szczegółowo uregulowany w szeregu umów międzynarodowych zawartych pomiędzy państwami - stronami TRAKTATU Północnoatlantyckiego jak również między Rządem Rzeczpospolitej Polskiej a właściwymi Dowództwami Sojuszniczymi NATO.

Odwołujący wskazał, że art. 13 pkt. 1 lit. b umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Dowództwem Naczelnego Sojuszniczego Dowódcy Transformacji i Naczelnym Dowództwem Sojuszniczych Sił w Europie uzupełniającej Protokół dotyczący statusu międzynarodowych dowództw wojskowych ustanowionych na podstawie Traktatu Północnoatlantyckiego stanowi, że zgodnie z art. 7 ust.2 Protokołu Paryskiego oraz przepisami dotyczącymi personelu cywilnego NATO, Międzynarodowi Pracownicy Cywilni NATO są zwolnieni z wszelkich podatków, jak również składek na polskie świadczenie społeczne i emerytalne, które są pobierane od pensji lub wynagrodzenia wypłacanego z tytułu świadczenia przez nich pracy w charakterze Międzynarodowych Pracowników cywilnych NATO.

Powołując się na powyższe wywiódł, iż otrzymywane przez niego wynagrodzenie, jako zwolnione z obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne, nie podlega przepisom ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin a tym bardziej ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która to, jako ustawa systemowa obejmuje dokładnie wskazane tytuły do ubezpieczeń społecznych. Ponadto, uzyskane przez niego zarobki nie podnoszą wymiaru świadczenia emerytalnego, gdyż praca w trakcie emerytury może wpłynąć na jej wysokość tylko wówczas, gdy uzyskiwane w ten sposób przychody podlegają ubezpieczeniom społecznym.

Zmniejszenie z tytułu zarobkowania przy jednoczesnym braku wpływu uzyskiwanych przychodów na wysokość świadczenia kłóciłoby się z zasadą równego traktowania wszystkich ubezpieczonych, wynikającą z art. 2a ust. 1 i 2 ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Takie regulacje godziłyby, przede wszystkim, w gwarantowaną konstytucyjnie zasadę równości obywateli wobec prawa, uregulowaną w art. 32 ustawy zasadniczej, która oznacza jednakową ochronę każdego podmiotu prawa przez stanowione przez państwo normy prawne oraz zakaz nieuprawnionego uprzywilejowania lub dyskryminacji przez prawo.

Stosowanie art. 104 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w przypadku uzyskiwanego przez niego wynagrodzenia, jako pracownika cywilnego, z tytułu zatrudnienia w NCIA CSU w B., budzi również niemałe wątpliwości z uwagi na ratyfikowane przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej umowy pomiędzy R. RP a Dowództwem Naczelnego Sojuszniczego Dowódcy Transformacji, a także umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Dowództwem Naczelnego Sojuszniczego Dowódcy Transformacji i Naczelnym Dowództwem Sojuszniczych Sił w Europie, uzupełniającej Protokół dotyczący statusu międzynarodowych dowództw wojskowych ustanowionych na podstawie Traktatu Północnoatlantyckiego, przede wszystkim, ze względu na zasadę prymatu stosowania umów międzynarodowych przed prawem krajowym.

Odwołujący podkreślił, że w oparciu o międzynarodowe przepisy prawa, pracownicy cywilni NATO nie otrzymują świadczeń z polskiego systemu zabezpieczenia społecznego, jak również nie wpłacają do niego składek. Zatem, przychody te korzystają ze specjalnego uprzywilejowania, co winno być respektowane przy wykładni norm prawa polskiego. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił i zważył co następuje. Bezspornym jest, że ubezpieczony G.

S. ma ustalone prawo do emerytury wojskowej od dnia 1 marca 2014 r. decyzją Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w B. z dnia 11 kwietnia 2014 r. na podstawie art. 31 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin. W dniu 17 maja 2021 r. G. S. złożył oświadczenie do Dyrektora Biura Emerytalnego w B. oświadczenie , z którego wynika, że od dnia 1 kwietnia 2021 r. jest pracownikiem w 3 Batalionie Łączności NATO w B. a w chwili obecnej pobory przekraczają 130 % średniego miesięcznego wynagrodzenia. (okoliczności bezsporne) Sporną pozostawała okoliczność czy przychód osiągnięty przez ubezpieczonego G.

S. z tytułu zatrudnienia w 3 Batalionie Łączności NATO uzasadnia zmniejszenie świadczenia emerytalnego na podstawie art. 40 ust 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin. Zgodnie z treścią powyższego przepisu w razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, emerytura lub renta inwalidzka ulega zmniejszeniu na zasadach określonych w przepisach art. 104 ust. la-6, ust. 8 pkt 1 i 2 oraz ust. 9 i 10 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, nie więcej jednak niż o 25% wysokości tej emerytury lub renty inwalidzkiej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

W razie osiągania przychodu, określonego w ust. 1, w kwocie przekraczającej 130% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy, ostatnio ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, kwota emerytury lub renty inwalidzkiej ulega zmniejszeniu o 25% jej wysokości (art. 40 ust. 3 ww. ustawy). Wyżej cytowany przepis normuje przesłankę nakazującą zmniejszenie świadczenia, którą to przesłanką jest „osiąganie przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego", W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin nie ma definicji „działalności podlegającej ubezpieczeniu społecznemu".

Dokonując językowej i systemowej wykładni tego wyrażenia należało zatem odnieść się do powszechnego systemu ubezpieczeń społecznych . Szczegółowo kwestie te zostały unormowane w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Stosując wykładnię racjonalnego ustawodawcy należy zgodzić się ze stwierdzeniem, że „ działalność" , jaką ubezpieczony wykonywał na rzecz 3 Batalionu Łączności NATO może podlegać obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, jeśli zostałaby zakwalifikowana do jednej z kategorii tytułów ubezpieczenia społecznego , o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy systemowej.

W ocenie Sądu Okręgowego, zatrudnienie ubezpieczonego przez 3 Batalion Łączności NATO może zostać zakwalifikowana do kategorii umowy o pracę o której mowa w art. 6 ust 1 pkt 1 ustawy systemowej i stanowi obowiązkowy tytuł do ubezpieczenia emerytalno-rentowego jako rodzaju ubezpieczenia społecznego. (Nie znajduje zastosowania art. 7 pkt 3 ustawy systemowej regulujący zasady dobrowolnego ubezpieczenia emerytalno-rentowego, ponieważ jednostka zatrudniająca skarżącego ma swoją siedzibę w Polsce. Wynika to wprost z umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Dowództwem Naczelnego Sojuszniczego Dowódcy Transformacji (HQ SACT) dotyczącej ustanowienia i wsparcia Centrum Szkolenia Sił Połączonych (JFTC) NATO na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podpisanej 13 kwietnia 2005 r. w Brukseli) Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że osiągany przychód z tytułu zatrudnienia w 3 Batalion Łączności NATO musi być uznany za przychód w rozumieniu art. 4 pkt 9 ustawy systemowej.

W regulacji tej za przychód uznaje się bowiem „przychody w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu: zatrudnienia w ramach stosunku pracy, pracy nakładczej, służby, wykonywania mandatu posła lub senatora, wykonywania pracy w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania, pobierania zasiłku dla bezrobotnych, świadczenia integracyjnego i stypendium wypłacanych bezrobotnym oraz stypendium sportowego, a także z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności oraz umowy agencyjnej lub umowy zlecenia, jak również z tytułu współpracy przy tej działalności lub współpracy przy wykonywaniu umowy".

Nie ulega wątpliwości, że w przypadku braku innych regulacji przychód z umowy o pracę zawartej z pomiędzy 3 Batalionem Łączności NATO podlegałby składce na ubezpieczenie społeczne. W konsekwencji oznacza to, że przychód osiągany z tytułu zatrudnienia w w/w jednostce jest przychodem z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego w rozumieniu art. 40 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym. Skutkiem tego jest dopuszczalność obniżenia świadczenia emerytalnego. W ocenie Sądu, inna interpretacja stałaby w sprzeczności z konstytucyjną zasadą równości obywateli wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP) i zasadą równego traktowania wszystkich ubezpieczonych (art. 2a ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych).

Przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych stoją bowiem na gruncie równego traktowania wszystkich ubezpieczonych, a zasada równego traktowania dotyczy w szczególności warunków objęcia systemem ubezpieczeń społecznych; obowiązku opłacania i obliczania wysokości składek na ubezpieczenie społeczne; obliczania wysokości świadczeń; okresu wypłaty świadczeń a także zachowania prawa do świadczeń (art. 2a ustawy systemowej). Ponadto przepisy z zakresu ubezpieczeń społecznych mają charakter norm bezwzględnie obowiązujących.

Sytuacja, w której - hipotetycznie - jakaś grupa osób o tej samej cesze relewantnej - tutaj emerytów wojskowych, zatrudnionych w strukturach NATO - wyłączona zostałaby spod regulacji, która prowadzi do zawieszenie ich prawa do emerytury, przy ziszczeniu się określonych w ustawie okoliczności - naruszałaby interes publiczny poprzez łamanie zasady równego traktowania wszystkich X ubezpieczonych, a tym samym godziłaby w konstytucyjną zasadę równości obywateli wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP). Sąd Okręgowy powołuje się na motywy uzasadnienia Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2017 r.

III UZP 4/17, LEX nr 2289693 Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 K.p.c. oddalił odwołanie, o czym orzekł w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku orzeczono o kosztach zastępstwa procesowego na podstawie art. 98 K.p.c. w zw. z art. 99 K.p.c. w ,zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.