II K 748/18 AI generated

II K 748/18 · Sąd powszechny

Case Number II K 748/18

Court / Authority Sąd powszechny

Jurisdiction

Poland (PL)

Decision Date 2020-05-29

Outcome SENTENCE

Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 1 Sygnatura akt II 748/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Legislator headnote

AI generated

art. 280 § 1 k.k, art. 247 § 1 k.k, art. 64 § 1 k.k, art. 158 § 1 k.k, art. 157 § 1 k.k, art. 11 § 2 k.k; II K 748/18 · Sąd powszechny: Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Keywords

AI generated

psychological disorders psychiatric confinement delusional disorder credible threat sexual act with a prisoner paranoid schizophrenia

Cited Legislation

AI generated

art. 280 § 1 k.k

akt (...) za przestępstwo z art. 280 § 1 k.k.

art. 247 § 1 k.k

o czyn z art. 247 § 1 k.k.

art. 64 § 1 k.k

art. 158 § 1 k.k

za przestępstwo z art. 158 § 1 k.k.

art. 157 § 1 k.k

miało to, że oskarżonemu przypisano skutek o którym mowa w przepisie art. 157 § 1 k.k.

art. 11 § 2 k.k

art. 11 § 3 k.k

art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k

na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k., § 17 ust.

AI generated

II K 597/23

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 597/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1. 1 Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. P. P., syn J. i L., ur. (...) w K. w okresie od nieustalonego dnia października 2022r. do czerwca 2023r. w K. przy ul. (...) znęcał się psychicznie nad swoja partnerką M. H. poprzez kierowanie wyzwisk i gróźb, kontrolowanie, ograniczanie kontaktów, krytykowanie, ciągłe niepokojenie oraz fizycznie poprzez popychanie, uderzanie, kopanie, wykręcanie rad, duszenie, natomiast w dniu 4.02.2023r. uderzył pokrzywdzoną w twarz, kopnął w okolicę lewego uda, popchnął i wykręcał ręce powodując u M. H. obrażenia w postaci zadrapania okolicy ust. Zaczerwienienia na lewym udzie, żebrach po lewej stronie i na obu ramionach oraz w dniu 25.03.2023r. poprzez uderzenie głową spowodował u pokrzywdzonej ranę tłuczoną skóry czoła i krwiaka powłok miękkich czaszki, co w następstwie spowodowało naruszenie czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż dni siedem Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1/ Oskarżony P. P. ma 34 lata, legitymuje się wykształceniem podstawowym, jest ojcem trójki dzieci w wieku 17, 3 i 2 lat, w tym dwoje najmłodszych ze związku z M. H., nie posiada majątku trwałego i ruchomego, jest bezrobotny. Był trzykrotnie skazywany za przestępstwa niealimentowania dzieci z art. 209 § 1a kk. - dane podane do protokołu przesłuchania, - dane osobowe, - dane o karalności. 207, 212, 244-246. 1.2 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) -- ---- ----- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ----- ----- ----- 1.OCENA DOWODÓW 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1/ - dane podane do protokołu przesłuchania, - dane osobowe, - dane o karalności. Zgromadzone dane osobowe pozwoliły na ustalenie aktualnej sytuacji życiowej oskarżonego, w tym jego stanu majątkowego. Z kolei pozyskane dane o jego karalności obrazują dotychczasowy, nienaganny sposób życia w kontekście braku respektowania obowiązującego porządku prawnego. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----- ------ ------- 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem ------ ------ Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ------ ☐ 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ----- ------ Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ----- ☐ 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania ---- ----- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ------ ☐ 1.6. Umorzenie postępowania ------ ----- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ------- ☐ 1.7. Uniewinnienie ------ ------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ------ 1.KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ----- ----- ----- ----- 1.1INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ------ ------- ------ ------ 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Rozstrzygając sprawę, nie uznał Sąd za konieczne orzeczenie na podstawie art. 46 § 1 kk zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonej M. H., pomimo że na etapie postępowania przygotowawczego prokurator zastosował wobec oskarżonego zabezpieczenie majątkowe polegające na zabezpieczeniu takiego roszczenia w kwocie 500 złotych poprzez zajęcie używanego przez oskarżonego telefonu komórkowego o tej wartości. W niniejszej sprawie pokrzywdzona nie zgłosiła żądania zasądzenia takiego zadośćuczynienia, więc orzekanie w tej sprawie należy do zakresu dyskrecjonalnego orzekania sędziego. Zważył tu Sąd, że oskarżony legitymuje się wykształceniem podstawowym, nie posiada majątku trwałego i ruchomego, jest bezrobotny, a przede wszystkim jest ojcem trójki dzieci w wieku 17, 3 i 2 lat, w tym dwoje najmłodszych posiada ze związku z M. H., był skazywanym kilkakrotnie w przeszłości, co należy podkreślić, za przestępstwa niealimentacji. Zdaniem Sądu, przy braku u oskarżonego jakiegokolwiek majątku, niezbyt fortunnie wybrano na przedmiot zabezpieczenia posiadany przez oskarżonego telefon komórkowy, który przecież oskarżonemu służy także do kontaktów z pokrzywdzoną w zakresie ustalania np. warunków płatności alimentów na wspólne dzieci i innych kwestii związanych z opieką nad dziećmi. Można tutaj wręcz zaryzykować twierdzenie, że zabranie oskarżonemu telefonu komórkowego celem uzyskania kwoty pozwalającej na zapłatę zadośćuczynienia mogłoby zostać, przy niechęci pokrzywdzonej do osobistych kontaktów z oskarżonym, wykorzystane przez oskarżonego do uzasadniania braku kontaktów z pokrzywdzoną w zakresie wypełniania jego obowiązków względem dzieci, zwłaszcza, że poprzednie skazania oskarżonego za niealimentowanie dzieci wskazują na duże prawdopodobieństwo takich zachowań. 1.KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---- ------ 1.1PODPIS

II K 189/14

Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego sąd ustalił i uznał za udowodniony następujący stan faktyczny: W dniu 13 października 2010 r.

III K 875/14

w dniu 07 września 2014 roku w R., dokonał naruszenia nietykalności cielesnej M.

III K 2595/19

Sygn. akt III K 2595/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 grudnia 2021 roku. Sąd Rejonowy w Rybniku III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący sędzia Sądu Rejonowego Anna Bilecka-Pawlica Protokolant Natalia Piskula przy udziale Prokuratora: --- po rozpoznaniu w dniach 10 marca 2020r., 22 czerwca 2021r., 21 września 2021 r. oraz 30 listopada 2021r. sprawy A. J. s. R. i B. ur. (...) w M. oskarżonego o to, że I. w okresie od października 2018 roku do 18 marca 2019 roku znęcał się fizycznie i psychicznie nad osobą najbliższą, a to N. W., z którą pozostawał we wspólnym pożyciu oraz która pozostawała w przemijającym stosunku zależności od niego ze względu na wspólne zamieszkiwanie, w ten sposób, że bez jej wiedzy i zgody zamontował trzy urządzenia nagrywające dźwięk oraz kamery nagrywające obraz w ich wspólnym domu położonym w R. przy ulicy (...), bez jej zgody robił jej zdjęcia oraz nagrywał telefonem komórkowym, wyzywał ją słowami powszechnie uważanymi za wulgarne i obelżywe, naruszył jej nietykalność cielesną poprzez szarpanie i popychanie, wyrzucał z domu, nie wpuszczał do domu, oblał łóżko wodą, upublicznił adres jej poczty elektronicznej oraz hasło do tej poczty na portalu Facebook, zamontował w jej samochodzie, bez jej wiedzy i zgody, urządzenie ustalającego jego położenie, nachodził w miejscu pracy, jeździł obserwując gdzie porusza się samochodem, odłączył centralne ogrzewanie, dopływ wody, antenę telewizyjną w domu położonym w R. przy ulicy (...), przeglądał prywatne rzeczy, tj. o czyn z art. 207 § 1 k.k., II. w okresie od 19 marca 2019 roku do 31 sierpnia 2019 roku w R. uporczywie nękał N. W. w ten sposób, że nachodził ją w miejscu pracy obserwując ją i robiąc jej zdjęcia, zniszczył skrzynkę na listy o wartości 70,00 złotych i uszkodził drzwi wejściowe do domu położonego w R. przy ulicy (...), powodując stratę w nieustalonej wysokości, czym wzbudził u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszył jej prywatność, tj. o czyn z art. 190a § 1 k.k. 1) uznaje oskarżonego A. J. za winnego tego, że w okresie od października 2018 roku do 18 marca 2019 roku w R. znęcał się fizycznie i psychicznie nad osobą najbliższą, a to N. W., z którą pozostawał we wspólnym pożyciu w ten sposób, że ją kontrolował poprzez śledzenie, zamontowanie urządzeń nagrywających dźwięk oraz kamery w ich wspólnym domu położonym w R. przy ulicy (...), zamontowanie w jej samochodzie urządzenia ustalającego jego położenie, przeglądanie jej prywatnych zapisków, ich fotografowanie i umieszczanie na F., robienie jej zdjęć bez jej zgody oraz nagrywanie telefonem komórkowym, szantażował ją doprowadzeniem do odebrania opieki nad dziećmi, bezpodstawnie wzywał interwencję Policji zawiadamiając, że nietrzeźwa sprawuje opiekę na dziećmi, słownie wyrzucał ją z domu, opluwał, zamykał drzwi wejściowe do domu tak, że nie mogła do niego wejść albo gdy chciała opuścić dom nie wypuszczał jej z niego, znieważał ją słowami wulgarnymi i obraźliwymi, złośliwie oblał jej łóżko wodą, groził jej pobiciem, naruszał jej nietykalność cielesną poprzez szarpanie i popychanie, tj. za winnego występku z art. 207§1 kk i za czyn ten na mocy art. 207§1 kk wymierza mu karę 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności, 2) uznaje oskarżonego A. J. za winnego tego, że w okresie od 19 marca 2019 roku do 31 sierpnia 2019 roku w R. uporczywie nękał N. W. w ten sposób, że nachodził ją w miejscu pracy obserwując ją i robiąc jej zdjęcia, obserwował jej miejsce zamieszkania czym wzbudził u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszył jej prywatność, tj. za winnego występku z art. 190a§1 kk i za czyn ten na mocy art. 190a§1 kk w zw. z art. 4§1 kk wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności, 3) na mocy art. 85 § 1 i 2 kk, art. 86 § 1 kk w zw. z art. 4§1 kk łączy oskarżonemu wyżej orzeczone w pkt 1 i 2 kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 4) na mocy art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 2 kk warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby 2 (dwóch) lat; 5) na mocy art. 71 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego karę grzywny w rozmiarze 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 40 zł (czterdzieści złotych); 6) na mocy art. 73 § 2 kk oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; 7) na mocy art. 41a § 1 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną N. W. w jakikolwiek sposób za wyjątkiem spraw związanych z opieką nad ich wspólnym dzieckiem na okres 3 (trzech) lat; 8) na mocy art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej N. W. kwoty 4 000 (czterech tysięcy) złotych; 9) na mocy art. 44 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny przepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci lokalizatora GPS wraz z kartą SIM przechowywanego w aktach sprawy na k. 128; 10) na mocy art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej N. W. kwotę 1344 zł (jeden tysiąc trzysta czterdzieści cztery złote) tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie; 11) na mocy art. 627 kpk i art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które składają się wydatki w wysokości 259 zł (dwieście pięćdziesiąt dziewięć złotych) oraz opłata w wysokości 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych). Sędzia UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 2595/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 0.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. A. J. w okresie od października 2018 roku do 18 marca 2019 roku w R. znęcał się fizycznie i psychicznie nad osobą najbliższą, a to N. W., z którą pozostawał we wspólnym pożyciu w ten sposób, że ją kontrolował poprzez śledzenie, zamontowanie urządzeń nagrywających dźwięk oraz kamery w ich wspólnym domu położonym w R. przy ulicy (...), zamontowanie w jej samochodzie urządzenia ustalającego jego położenie, przeglądanie jej prywatnych zapisków, ich fotografowanie i umieszczanie na F., robienie jej zdjęć bez jej zgody oraz nagrywanie telefonem komórkowym, szantażował ją doprowadzeniem do odebrania opieki nad dziećmi, bezpodstawnie wzywał interwencję Policji zawiadamiając, że nietrzeźwa sprawuje opiekę na dziećmi, słownie wyrzucał ją z domu, opluwał, zamykał drzwi wejściowe do domu tak, że nie mogła do niego wejść albo gdy chciała opuścić dom nie wypuszczał jej z niego, znieważał ją słowami wulgarnymi i obraźliwymi, złośliwie oblał jej łóżko wodą, groził jej pobiciem, naruszał jej nietykalność cielesną poprzez szarpanie i popychanie, 2. A. J. w okresie od 19 marca 2019 roku do 31 sierpnia 2019 roku w R. uporczywie nękał N. W. w ten sposób, że nachodził ją w miejscu pracy obserwując ją i robiąc jej zdjęcia, obserwował jej miejsce zamieszkania czym wzbudził u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszył jej prywatność, Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Ad.1 a) Pokrzywdzona N. W. i oskarżony A. J. pozostawali w związku konkubenckim od 2014 r. Od stycznia 2018 r. pokrzywdzona zaczęła podejrzewać konkubenta o romans, czemu on zaprzeczał. Od tego czasu dochodziło między nimi do kłótni. Sytuacja eskalowała od października 2018 r., kiedy to oskarżony zaczął kontrolować to, w jaki sposób konkubina spędza wolny czas, o której godzinie udaje się do pracy, o której powinna wrócić do domu. W tym celu przeglądał jej osobiste rzeczy, dokumenty, notatki, musiała mu się tłumaczyć dlaczego o danej godzinie nie wróciła do domu, co wtedy robiła. Aby mieć nad nią pełną kontrolę zainstalował w domu urządzenia podsłuchowe umieszczając je w kuchni, w sypialni i łazience, kamerę, a nadto zamontował GPS w jej samochodzie. Na swoim profilu na portalu Facebook oskarżony upublicznił adres mailowy i hasło do maila pokrzywdzonej. Nagrywał ją i robił jej zdjęcia wbrew jej woli. Poniżał pokrzywdzoną określając ją „kurwą, szmatą, brudasem, flądrą, wariatką” Bezpodstawnie zarzucał jej, że jest alkoholiczką, osobą chorą psychicznie, złodziejką. Wzywał interwencję Policji zgłaszając, że nietrzeźwa opiekuje się dziećmi, co okazywało się nieprawdą. Wywierał na nią presję psychiczną szantażując ją doprowadzeniem do odebrania jej opieki nad małoletnimi dziećmi. Oskarżony żądał, aby jego konkubina wyprowadziła się z domu. Gdy oponowała, awanturował się, opluwał ją, szarpał, uderzał pięścią w stół, w wulgarnych słowach nakazywał jej, by się wyprowadziła. Zdarzało się, że zamykał drzwi wejściowe od środka w taki sposób, że nie mogła wejść do domu. Gdy stukała i prosiła, aby otworzył drzwi robił to dopiero wtedy, gdy widział, że zamierza dzwonić po Policję. Bywały takie sytuacje, że zamykał drzwi i nie chciał jej wypuścić z domu, gdy zamierzała wyjść. Dopiero gdy mówiła, że będzie krzyczeć, albo zadzwoni po Policję pozwalał jej opuścić dom. Raz celowo chcąc wyrządzić jej przykrość, zalał jej łóżko wodą. Groził jej także uszkodzeniem ciała. Naruszał jej nietykalność cielesną poprzez szarpanie i popychanie. Ostatecznie zachowanie oskarżonego spowodowało, że pokrzywdzona w dniu 18 marca 2019 r. wyprowadziła się z domu zabierając ze sobą dzieci. Ad. 1 b) W dniu 25 lutego 2019 r. pokrzywdzona zgłosiła się do Zespołu do Spraw Przemocy w Rodzinie Ośrodka Pomocy (...) w R. informując o kontrolowaniu jej przez konkubenta, grożeniu, kierowaniu wyzwisk, krytykowaniu, założeniu urządzeń podsłuchowych i kamery. c) W dniu 29 marca 2019 r. złożyła zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na jej szkodę. zeznania świadka N. W. 297-300, 9-10, 58-59, 86-87, 91 zeznania świadka I. K. 352, 29 zeznania świadka H. O. 352-353, 33 zeznania świadka E. P. 353, 37-38 zeznania świadka E. R. 353-354, 52 zeznania małoletniego świadka I. P. opinia psychologiczna 23-24, 22, 300 47-48 krótki raport działań 41-44, 101-104 zdjęcie 65 protokół oględzin 124-126, 129 zeznania świadka K. C. niebieska karta zawiadomienie o przestępstwie 354, 84 6-8 1 Ad. 2 Po tym jak pokrzywdzona z dziećmi wyprowadziła się z domu oskarżony śledził ją jadąc za nią samochodem, próbując ustalić gdzie mieszka. Przychodził do jej miejsca pracy, robił jej zdjęcia nie mając na to jej zgody. Obserwował jej salon fryzjerski, który prowadziła, jak również jej miejsce zamieszkania. Takie zachowanie oskarżonego trwało do 31 sierpnia 2019 r. zeznania świadka N. W. 297-300, 9-10, 58-59, 86-87, 91 zeznania świadka M. M. 351-352, 25 zeznania świadka I. K. 352, 29 zeznania świadka E. R. 353-354, 52 wydruki wiadomości sms 68-79 Informacja P4 sp. z o.o. 138-141 Ad. 1 i 2 A. J. figuruje w Krajowym Rejestrze Karnym jako osoba karana karta karna k. 346 0.1. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ------ ------------------ -------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ------------------------------------------------------ ----------------- -------------- 2. OCena DOWOdów 0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Ad. 1a), Ad.2 zeznania świadka N. W. Wiarygodne jako logiczne, konsekwentne, szczegółowe, znajdujące potwierdzenie w zeznaniach naocznego świadka w osobie E. P., H. O., a także świadków, którym pokrzywdzona opowiadała o zachowaniach oskarżonego w osobach: I. K., E. R., M. M., K. C.. Pokrzywdzona przyznawała, że reagowała emocjonalnie, w tym również wyzwiskami, gdy oskarżony ją do tego sprowokował, była to zawsze odpowiedź na jego prowokacyjne zachowanie. Ad. 1a), Ad. 2 zeznania świadka I. K. Zeznania jasne, spójne, rzeczowe, potwierdzające stosowanie przemocy psychicznej wobec pokrzywdzonej oraz śledzenie pokrzywdzonej po tym jak wyprowadziła się z domu. I. K. była świadkiem uderzenia pokrzywdzonej w twarz przez oskarżonego, jednak zdarzenie to miało miejsce w 2017 r. a zatem poza czasookresem objętym zarzutami w niniejszej sprawie, a tym samym nie było przedmiotem ustaleń w tej sprawie. Ad. 1a), Ad. 2 zeznania świadka H. O. Świadek osobiście wraz z pokrzywdzoną znalazła w domu 3 urządzenia podsłuchujące, wiedziała o zamontowanym GPS w samochodzie pokrzywdzonej. Z jej relacji słyszała, że jest podsłuchiwana, że została uderzona w twarz przez oskarżonego. Zeznania świadka są konsekwentne, spójne z pozostałymi źródłami osobowymi. Ad. 1a) zeznania świadka E. P. Świadek jako osoba zamieszkująca wspólnie z pokrzywdzoną i oskarżonym niejednokrotnie słyszał kłótnie między stronami, wyzwiska kierowane przez oskarżonego pod adresem N. W.. Widział jak oskarżony wykonywał ruch ręką w stronę pokrzywdzonej markując uderzenie i grożąc jej przy tym wulgarnie pobiciem, wyrzucał ją z domu, podsłuchiwał. Potwierdził bezpodstawne zgłoszenie przez oskarżonego interwencji policyjnej dotyczącej sprawowania opieki przez nietrzeźwą N. W. nad małoletnimi dziećmi jak również jej popychanie i szarpanie. Zeznania świadka uznano za wiarygodne jako korespondujące z zeznaniami N. W.. Ad. 1a), Ad. 2 zeznania świadka E. R. Świadek ze słyszenia, któremu pokrzywdzona opowiadała o sytuacji pomiędzy nią a oskarżonym od listopada 2018 r. Świadek zaobserwowała zmianę w zachowaniu N. W.. Z osoby spokojnej stała się nerwowa, zaszczuta, bała się rozmawiać przez telefon z obawy przed podsłuchiwaniem. Zeznania wiarygodne jako spójne z zeznaniami pozostałych przesłuchanych świadków. Ad. 1 a) zeznania małoletniego świadka I. P. Wiarygodne jako stanowiące relację własnych spostrzeżeń małoletniej córki pokrzywdzonej. Z opinii sądowo – psychologicznej wynika, że zeznania małoletniej nie wskazują na istnienie zaburzeń w zakresie możliwości przyswajania i odtwarzania postrzeżeń oraz możliwość świadomego konfabulowania. Nie ujawnia skłonności do fantazjowania. Ogólny rozwój intelektualny kształtuje się na poziomie przeciętnym. O szczerości jej wypowiedzi świadczy choćby wzmiankowana przez nią okoliczności, iż słyszała wzajemne wyzwiska stron. Ad. 1 b) zeznania świadka K. C. Wiarygodne jako pochodzące od obiektywnej osoby, rzeczowe, konsekwentne (...)) Zawiadomienie o przestępstwie Dokument prywatny, bak podstaw do kwestionowania Ad. 2 zeznania świadka M. M. Wiarygodne jako logiczne, spójne z zeznaniami N. W.. Świadek osobiście wielokrotnie widziała oskarżonego na osiedlu, na którym pokrzywdzona miała salon fryzjerski już po tym, gdy pokrzywdzona się z nim rozstała. Widziała ślad na wardze pokrzywdzonej po uderzeniu albo popchnięciu jej przez oskarżonego. Od pokrzywdzonej słyszała, że oskarżony jechał za nią samochodem chcą się dowiedzieć, gdzie mieszka. Ad. 1 a) opinia psychologiczna Miarodajna jako zupełna, jasna, rzeczowa. Ad. 1a) krótki raport działań Dokument urzędowy Ad. 1b) dokumentacja Niebieskiej Karty Dokument urzędowy Ad. 1 a) zdjęcie Dokument prywatny, bak podstaw do kwestionowania prawdziwości Ad. 1a) protokół oględzin Dokument urzędowy Ad. 2 wydruki wiadomości sms Dokument prywatny, brak podstaw do kwestionowania prawdziwości Ad. 2 Informacja P4 sp. z o.o Dokument urzędowy Ad. 1 i 2 karta karna Dokument urzędowy 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Ad. 1 i 2 wyjaśnienia oskarżonego A. J. Niewiarygodne w zakresie, w jakim oskarżony nie przyznał się do znęcania nad pokrzywdzoną, zaprzeczył, by naruszał nietykalność cielesną pokrzywdzonej, nie wpuszczał jej do domu, czy też wyrzucał z domu, zamontował w samochodzie pokrzywdzonej GPS jako sprzeczne z zeznaniami pokrzywdzonej i przesłuchanych świadków. Sąd nie podzielił także argumentacji oskarżonego odnośnie powodów zainstalowania urządzeń podsłuchowych w domu, kamery, nagrywania pokrzywdzonej, umieszczenia na Facebooku jej maila i hasła do niego, kierowania wyzwisk pod adresem pokrzywdzonej, polania jej łóżka wodą, czy częstej bytności oskarżonego przy budynku, gdzie mieścił się zakład fryzjerski pokrzywdzonej. W ocenie sądu podawane przez oskarżonego motywy jego działań we wskazanym przedmiocie służyły tylko i wyłącznie usprawiedliwieniu jego bezprawnych zachowań na potrzeby toczącego się postępowania karnego i nie przystają do jego rzeczywistych pobudek. Wyłączną przyczyną umieszczenia urządzeń podsłuchowych w domu, kamer czy GPS w samochodzie pokrzywdzonej było w ocenie sądu dążenie do sprawowania totalnej kontroli nad pokrzywdzoną. Oskarżony chciał wiedzieć co w danej chwili jego konkubina robi, z kim i o czym rozmawia. Za całkowicie naiwne należy uznać jego twierdzenie, iż przypadkowo umieścił dane dotyczące jej maila i hasła do niego na portalu internetowym. Odnośnie kierowania wyzwisk pod adresem oskarżonego, to z zeznań N. W. wynika, że oskarżony prowokował ją do tego, by się uniosła i zareagowała emocjonalnie tylko po to, by ją nagrać i móc następnie pokazać nagranie w sądzie jako dowód przeciwko niej. Zdaniem sądu oskarżony wyłącznie wykorzystywał fakt widzeń z synem do tego, by nachodzić pokrzywdzoną w miejscu jej pracy, obserwować osiedle na którym zamieszkała. Z jej zeznań wynika, że ustalili miejsce odbioru syna i nie był to budynek, w którym mieścił się jej salon fryzjerski. Ponadto oskarżony przychodził do niej w godzinach, które nie były godzinami odbioru dziecka. Nie miał także potrzeby obserwować parkingu osiedlowego, bo tam nie mieszkał. Notatki urzędowe (k.2,4) Pisma kierowane do N. W. (k.60-62) Protokół oględzin akt (k. 135), zdjęcie (k.136) Nieprzydatne dla rozstrzygnięcia sprawy Zaświadczenie lekarskie (k.62) O uszkodzenie ciała pokrzywdzonej toczy się odrębne postępowanie 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1), 2) A. J. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Ad. 1 Analiza materiału dowodowego wykazała, że oskarżony A. J. wielokrotnie stosował przemoc psychiczną wobec pokrzywdzonej N. W. poprzez jej kontrolowanie, słowne wyrzucanie z domu, kierowanie wyzwisk pod jej adresem, nagrywanie jej, przeglądanie jej prywatnych zapisków i umieszczanie ich zdjęć na F., szantażowanie doprowadzeniem do odebrania jej opieki nad dziećmi, bezpodstawne wzywanie interwencji policyjnych, opluwanie, oblanie łóżka wodą, uniemożliwiane wejścia przez nią do domu albo niewypuszczanie jej z domu, grożenie pobiciem. Niewątpliwie takie zachowanie skierowane wobec osoby mu najbliższej ukierunkowane były na zadanie cierpień moralnych pokrzywdzonej jej poniżenie, wywołanie uczucia strachu przed oskarżonym i w efekcie taki skutek przyniosły doprowadzając do opuszczenia przez nią domu. Oskarżony w podanym okresie wielokrotnie stosował także przemoc fizyczną wobec konkubiny szarpiąc ją i popychając chcąc zadać ból fizyczny pokrzywdzonej. Znęcanie oznacza działanie lub zaniechanie polegające na umyślnym zadawaniu bólu fizycznego lub dolegliwych cierpień moralnych, powtarzającym lub jednorazowym, lecz intensywnym i rozciągniętym w czasie (wyrok SN z dnia 08.02.1982 r., II KR 5/82, OSNPG 1982/8/114). By można było mówić o znęcaniu się, zachowanie sprawcy musi powodować u ofiary „poważny ból fizyczny lub cierpienie moralne”. Zgodnie z orzecznictwem SN przestępstwo znęcania może być popełnione tylko umyślnie i to wyłącznie z zamiarem bezpośrednim, o czym przesądza znamię intencjonalne „znęca się”, charakteryzujące szczególne nastawienie sprawcy (tak SN m.in. w wyroku z dnia 21.10.1999 r., V KKN 580/97, Prok. i Pr. 2000/2/7). Termin „znęcanie się” zawiera w sobie istnienie przewagi sprawcy nad osobą pokrzywdzoną, której nie może się ona przeciwstawić lub może to uczynić w niewielkim stopniu (tak SN w wyrokach z:11.02.2003 r., IV KKN 312/99, 4.06.1990 r. SNV KRN 96/90, OSP 1992/ 4/78). Pojęcie ,,znęcanie się” na gruncie przywołanego przepisu zawiera w sobie istnienie przewagi sprawcy nad osobą pokrzywdzoną, której nie może się ona przeciwstawić, bądź też uczynić to może, lecz w niewielkim tylko stopniu. Należy wskazać, że oskarżony miał przewagę nad pokrzywdzoną zarówno fizyczną jak i emocjonalną. Działanie sprawcy pozostaje znęcaniem niezależnie od faktu, czy osoba, nad którą sprawca znęca się, sprzeciwia mu się i próbuje się bronić, choćby krzykiem, czy wyzwiskami. Środki obronne stosowane przez taką osobę są bowiem usprawiedliwione, gdyż podejmowane są w obronie przed bezpośrednim bezprawnym zamachem na jej dobro. Nie można przeto uznać, aby obrona osoby, nad którą sprawca się znęca, odbierała jego działaniu cechy przestępstwa. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwalał na ustalenie, że dochodziło do wzajemnego znęcania się konkubentów. Stroną ewidentnie stosującą z natężeniem przemoc psychiczną i fizyczną był oskarżony, co znajduje odzwierciedlenie w ustalonym przez sąd stanie faktycznym. Ad. 2 Przestępstwo stalkingu polega na uporczywym nękaniu pokrzywdzonego co wzbudza w pokrzywdzonym uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jego prywatność. Zjawisko stalkingu zaliczane jest to przemocy emocjonalnej. Jest to każda ingerencja w psychikę innej osoby godząca w jej emocje, poprzez wywołanie negatywnych skutków. W doktrynie podkreśla się brak zgody pokrzywdzonego na zachowanie sprawcy i powtarzalność tego zachowania wywołującego nieprzyjemne skutki w sferze psychicznej ofiary. Sprawca owych zachowań musi zdawać sobie sprawę z tego, że ofiara nie życzy ich sobie. W doktrynie wskazuje się na takie przykłady nękania jak, telefonowanie, przebywanie w pobliżu miejsca zamieszkania ofiary, przebywanie w pobliżu miejsca pracy, nawiązywanie kontaktu za pomocą innych osób, wypytywanie o ofiarę w jej otoczeniu, wysyłanie listów, e-maili, sms-ów, prezentów, kwiatów, śledzenie, kontrolowanie ofiary, nagabywanie, kradzież rzeczy należących do ofiary. Dla dokonania przestępstwa z art. 190a§1 kk niezbędne jest wystąpienie skutku w postaci wzbudzenia poczucia zagrożenia uzasadnionego okolicznościami lub istotnego naruszenia prywatności. Dla zaistnienia skutku w postaci wzbudzenia poczucia zagrożenia nie wystarcza subiektywne odczucie pokrzywdzonego. Skutek ten należy oceniać w sposób obiektywny stosując wzorzec przeciętnego racjonalnego obywatela. Istotne naruszenie prywatności to z kolei bezprawna ingerencja naruszająca prawo do prywatności każdego człowieka. Prywatność obejmuje wolność słowa, wyznania, intymność życia osobistego, możliwość decydowania o własnym życiu i zdrowiu bez nieuzasadnionej ingerencji innych osób. Nękanie jest przestępstwem umyślnym. Ustawodawca nie wymaga zabarwienia tego zamiaru jakimś wskazanym przez siebie celem, czy motywacją. Prawnie irrelewantne jest zatem, czy czyn sprawcy powodowany jest żywionym przezeń dla pokrzywdzonego uczuciem miłości, czy też chęcią dokuczenia mu, wynika z zemsty, czy z zazdrości (tak M. K. Komentarz do zmiany art. 190a kk, Lex). W ocenie sądu oskarżony zrealizował znamiona przestępstwa stalkingu w stosunku do pokrzywdzonej N. W.. Nie sposób interpretować zachowania oskarżonego polegającego na wystawaniu pod miejscem pracy pokrzywdzonej, nachodzeniu jej w pracy, fotografowaniu jej osoby, obserwowaniu parkingu osiedlowego, jej miejsca zamieszkania, jeżdżenia za nią samochodem inaczej, jak nękania pokrzywdzonej w rozumieniu art. 190a§1 kk, mając na uwadze również powtarzalność tych zachowań w okresie czynu przypisanego. Niewątpliwie oskarżony miał świadomość, że pokrzywdzona sobie takich zachowań nie życzy. Bez znaczenia są motywy działania oskarżonego, w żaden sposób nie usprawiedliwiają one zachowań oskarżonego, które wykraczały poza ramy legalności i nie mogą mieć wpływu na ocenę jego zachowania, bowiem pobudki i motywy, które kierowały oskarżonym są prawnie irrelewantne. Ustawodawca formułując znamię podmiotowe występku z art. 190a§1 kk nie wskazał na cel, w jakim sprawca ma działać, ani nie zawarł dodatkowego, negatywne zabarwienia zamiaru, tak jak uczynił to, np. konstruując znamię podmiotowe wykroczenia z art. 107 kw polegającego na złośliwym niepokojeniu, lub złośliwym wprowadzaniu w błąd w celu dokuczenia innej osobie. Stalker może zatem podejmować swoje działania kierowany uczuciem miłości do swojej ofiary, a zatem z pobudek moralnie akceptowalnych. Bez wątpienia dla każdego przeciętnego człowieka takie zachowanie jak opisane wyżej byłoby obiektywnie dotkliwe i niosące ze sobą skutek w postaci wytworzenia poczucia zagrożenia, stałej kontroli, obserwacji, istotnego naruszenia prywatności. Mając na uwadze, iż w dacie popełnienia czynu z art. 190a§1 kk obowiązywała ustawa względniejsza dla sprawcy z uwagi na ustawowe zagrożenie karą sąd zgodnie z art. 4§1 kk stosował kodeks karny w brzmieniu przed 31 marca 2020 r. ☐ 1.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem xxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxx Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ☐ 1.3. Warunkowe umorzenie postępowania xxxxxx xxxxxxxxxxx Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ☐ 1.4. Umorzenie postępowania xxxxxxx xxxxxxxxx Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ☐ 1.5. Uniewinnienie xxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxx Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. J. 1), 2) 3) 4) I, II I, II I,II Karygodność przypisanych oskarżonemu czynów, w ocenie sądu, nie budzi żadnych wątpliwości, a stopień ich społecznej szkodliwości należy określić jako znaczny. Świadczy o tym przede wszystkim rodzaj naruszonych dóbr chronionych prawem, jakimi są prawidłowe funkcjonowanie rodziny, godność człowieka, prawo do życia wolnego od obawy i strachu, prawo do poczucia bezpieczeństwa, prawo do wolności od znoszenia niechcianej ingerencji innej osoby, czasokres przestępnego zachowania, bezpośredniość zamiaru sprawcy uznając, iż okoliczności te łącznie składają się na znaczny stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonego przestępstw. Znaczny stopień społecznej szkodliwości czynów, sąd uznał za okoliczność obciążającą. Okolicznością łagodzącą mającą wpływ na wymiar kary jest niekaralność oskarżonego w dacie przypisanych czynów. Czyny przypisane oskarżonemu są bez wątpienia zawinione, bowiem nie istniały takie okoliczności, które wyłączałaby bądź ograniczały winę oskarżonego. Zdaniem sądu wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe są adekwatne do stopnia winy i uwzględniają stopień społecznej szkodliwości czynów mu przypisanych jak również spełnią cele w zakresie wychowawczego oddziaływania na oskarżonego oraz wymogi prewencji ogólnej. W oparciu o zasadę asperacji sąd połączył kary jednostkowe i wymierzył karę łączną 1 roku pozbawienia wolności biorąc pod uwagę związek podmiotowy pomiędzy poszczególnymi czynami przypisanymi oskarżonemu ale także odległość czasową pomiędzy nimi oraz brak tożsamości dóbr prawnie chronionych naruszonych bezprawnymi działaniami oskarżonego. Taka kara spełni swoje cele zarówno w zakresie prewencji ogólnej, jak i szczególnej. Kara ta jest bowiem odpowiednim środkiem, aby uzmysłowić oskarżonemu naganność jego postępowania i wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego. Mając na uwadze niekaralność oskarżonego w dacie przypisanych mu czynów sąd zastosował wobec niego dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności. Zdaniem sądu, wyznaczony okres 2 lat tytułem próby pozwoli na wszechstronną weryfikację postawy oskarżonego, w tym pozwoli ocenić, czy wdrożył się on do przestrzegania przepisów prawa i zasad współżycia społecznego oraz czy zastosowane wobec niego w niniejszej sprawie dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary było trafne. 5) I,II Aby urealnić funkcję penalną sąd na podstawie art. 71 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w rozmiarze 100 stawek dziennych z przyjęciem wysokości jednej stawki na kwotę 40 zł. 6) I,II Sąd oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Pozwoli to sądowi na zweryfikowanie przyjętej wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. 7) I,II Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną w jakikolwiek sposób na okres 3 lat za wyjątkiem spraw związanych z opieką nad ich wspólnym dzieckiem Nakładając ten środek sąd kierował się dyrektywą zapewnienia ochrony prawnie chronionych interesów pokrzywdzonej. 8) I,II Aby zrealizować cele kompensacyjne procesu sąd zgodnie z wnioskiem pokrzywdzonej zasądził na jej rzecz od oskarżonego tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę kwotę 4 000 zł. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. J. 9) I Orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci lokalizatora GPS wraz z karta SIM jako przedmiotu służącego do popełnienia przestępstwa. 1. 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Sąd wyeliminował z opisu czynu przypisanego kwalifikowanego z art. 207§1 kk elementy wskazane w czynie zarzucanym w postaci odłączenia centralnego ogrzewania, dopływu wody, anteny telewizyjnej bowiem zachowania te miały miejsce już po wyprowadzeniu się przez pokrzywdzoną z domu, a więc poza datą końcową przestępstwa znęcania. Z opisu czynu przypisanego kwalifikowanego z art. 190a§1 kk wyeliminował z kolei sąd uszkodzenie drzwi wejściowych do domu przy ul. (...), gdyż zdarzenie to miało miejsce w okresie, gdy strony zamieszkiwały wspólnie, a nadto okoliczność uszkodzenia skrzynki na listy w domu przy ul. (...) nie znajdując w tym zachowaniu znamienia charakteryzującego przestępstwo stalkingu. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 10) Ponieważ oskarżycielka posiłkowa była reprezentowana w sprawie niniejszej przez profesjonalnego pełnomocnika, z uwagi na wynik procesu, sąd na mocy art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego na rzecz N. W. należną kwotę 1344 zł wg norm przepisanych w wysokości stawki minimalnej mając na względzie liczbę rozpraw odbytych. 11) Sąd zasądził od oskarżonego opłatę w wysokości 580 zł z uwagi na wymiar orzeczonej kary zasadniczej, zaś na podstawie art. 627 k.p.k. wydatki wysokości 259 zł. Nie ujawniły się okoliczności przemawiające za zwolnieniem oskarżonego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych. 6. 1Podpis

IX Ka 1744/14

Prokurator Prokuratury Rejonowej w Jędrzejowie oskarżył K.

Full text

Sygn. akt II K 748/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 maja 2020 r. Sąd Rejonowy w Goleniowie, Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Aleksandra Krukar – Leśniak Protokolant: Monika Dzioba po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 11.12.2018 r., 13.02.2019 r., 5.03.2019 r., 8.05.2019r., 27.06.2019 r., 3.09.2019 r., 12.11.2019 r., 26.11.2019 r., 29.01.2020 r., 11.03.2020 r., 26.05.2020 r. sprawy 1. M. B. syna K. i A. z domu B., ur. (...) w G., karanego 2. R. C. syna T. i L. z domu C., ur. (...) w G., karanego 3. M. S. syna Z. i K. z domu K., ur. (...) w B., karanego oskarżonych o to, że: w okresie od 01 grudnia 2017 roku do 08 grudnia 2017 roku na terenie Zakładu Karnego w N., działając wspólnie i w porozumieniu znęcali się psychicznie nad pozbawionym wolności na mocy prawomocnego wyroku sądu M.

D., w ten sposób, że kierowali do niego słowa powszechnie uznane za obelżywe, kpili z niego, a w dniu 05 grudnia 2017 roku nakazali 05 grudnia 2017 roku nakazali mu wykonywanie czynności poniżej jego godności w postaci tańczenia i robienia min, a gdy pokrzywdzony odmówił M. B. uderzył go, w dniu 06 grudnia 2017 roku R. C. bił go po całym ciele, zaś w dniu 07 grudnia 2017 roku M. B. nakazał pokrzywdzonemu wyjęcie mielonki wyrzuconej do sedesu, a w związku z odmową wykonania ww. czynności przez pokrzywdzonego, R. C. bił go pięściami i kopał po całym ciele, a nadto tego dnia R.

C. nakazał pokrzywdzonemu pozbieranie porozrzucanych długopisów i bił go w trakcie tej czynności, a także ukarał pokrzywdzonego za umycie talerza niewłaściwą gąbką poprzez polanie jego rąk wrzątkiem z czajnika celem ich odkażenia, które to zachowania skutkowały u M. D. stłuczeniem okolicy prawego sutka, obu ramion, lewego przedramienia, nadbrzusza i podbrzusza po stronie lewej, złamaniem II palca prawej ręki oraz stłuczeniem obu, co spowodowało u pokrzywdzonego naruszenie czynności narządów ciała na okres trwający dłużej niż 7 dni, a także konsekwencją tych zachowań było podjęcie przez M.

D. próby samobójczej w nocy 08 grudnia 2017 roku, przy czym ⚫ M. B.: czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 30 marca 2017 roku o sygn.. akt (...) za przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. na karę 6 lat pozbawienia wolności, którą odbywa w okresie od 05 maja 2016 roku do chwili obecnej, czym działał w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. o czyn z art. 247 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. ⚫ R.

C.: czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 18 lutego 2016r o sygn. akt (...) m.in. za przestępstwo z art. 158 § 1 k.k. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, z art. 282 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności, objętego następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w (...) z dnia 07 kwietnia 2017r. o sygn. akt (...), w którym wymierzono mu karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywa w okresach od 28 maja 2013r do 29 maja 2013r, od 16 lutego 2014r do 17 lutego 2014r, od 27 kwietnia 2015r do 16 czerwca 2015r., czym działał w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. o czyn z art. 247 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. ⚫ M.

S.: czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 11 kwietnia 2012 r o sygn. akt (...) za przestępstwo z art. 282 kk na karę 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w części w okresie od 21 stycznia 2016 r. do dnia 29 listopada 2017 r., czym działał w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. o czyn z art. 247 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. I. uznaje oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanego im czynu, z tą zmianą, iż z jego opisu eliminuje zapis od słów:

„a także ukarał” do słów „celem ich odkażenia”, a. tj. w przypadku oskarżonego M. B. przestępstwa kwalifikowanego z art. 247 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za ten czyn na podstawie art. 247 § 1 k.k. skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; b. tj. w przypadku oskarżonego R. C. przestępstwa kwalifikowanego z art. 247 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za ten czyn na podstawie art. 247 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; c. tj. w przypadku oskarżonego M.

S. przestępstwa kwalifikowanego z art. 247 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za ten czyn na podstawie art. 247 § 1 k.k. skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k., § 17 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu przyznaje od Skarbu Państwa: a. adwokatowi J. Ż. kwotę 1.549 (jednego tysiąca pięciuset czterdziestu dziewięciu) złotych i 80 (osiemdziesięciu) groszy, która obejmuje kwotę 289 (dwustu osiemdziesięciu dziewięciu) złotych i 80 (osiemdziesięciu) z tytułu podatku VAT – tytułem pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu M.

B. z urzędu; b. adwokatowi W. F. kwotę 1.549 (jednego tysiąca pięciuset czterdziestu dziewięciu) złotych i 80 (osiemdziesięciu) groszy, która obejmuje kwotę 289 (dwustu osiemdziesięciu dziewięciu) złotych i 80 (osiemdziesięciu) z tytułu podatku VAT – tytułem pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu M. S. z urzędu; II. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych w całości.

UZASADNIENIE

1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. B. W okresie od 01 grudnia 2017 roku do 08 grudnia 2017 roku na terenie Zakładu Karnego w N., działając wspólnie i w porozumieniu znęcali się psychicznie nad pozbawionym wolności na mocy prawomocnego wyroku Sądu M. D., w ten sposób, że kierowali do niego słowa powszechnie uznawane za obelżywe, kpili z niego, a w dniu 05 grudnia 2017 roku nakazali mu wykonywanie czynności poniżającej jego godność w postaci tańczenia i robienia min, a gdy pokrzywdzony odmówił M.

B. uderzył go, w dniu 06 grudnia 2017 roku R. C. bił go po całym ciele, zaś w dniu 07 grudnia 2017 roku M. B. nakazał pokrzywdzonemu wyjęcie mielonki wyrzuconej do sedesu, a w związku z odmową wykonania ww. czynności przez pokrzywdzonego, R. C. pobił go rękoma i kopał po całym ciele, a nadto tego dnia R. C. nakazał pokrzywdzonemu pozbierania porozrzucanych długopisów i bił go w trakcie tej czynności, a także ukarał pokrzywdzonego za umycie talerza niewłaściwą gąbką poprzez polanie jego rąk wrzątkiem z czajnika celem ich odkażenia, które to zachowania skutkowały u M.

Na przestrzeni okresu czasu wskazanego w akcie oskarżenia oskarżony M. B. wraz z pozostałymi współosadzonymi oskarżonymi R. C. i M. S. m.in kierowali wobec pokrzywdzonego przemoc psychiczną w postaci kierowania słów wulgarnych i przemoc fizyczną, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała. W wyniku zachowań oskarżonego M. B. i pozostałych współosadzonych oskarżonych, pokrzywdzony w dniu 8 grudnia 2017 r. podjął próbę samobójczą. Po jej podjęciu został przetransportowany do Aresztu Śledczego w S.. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa k. 1 - 9 decyzja nr (...) wraz z załącznikami k. 10 - 49 książka zdrowia pokrzywdzonego k. 112 - 132, 178 dokumentacja medyczna pokrzywdzonego 158 - 167, 182 zeznania M.

D. k. 74 - 76, 110 - 111, 680 - 682 zeznania Z. K. k. 57 - 60, 982v. - 683 zeznania A. G. k. 62 - 63, 682v. - 683 zeznania R. S. k. 65 - 67, 683 - 683v. zeznania M. Z. k. 69 - 71, 683v. - 684 zeznania G. B. k. 83 - 85, 684v. zeznania M. G. k. 89 - 92, 306 - 309, 709 zeznania A. S. k. 95 - 97, 312 - 314, 709v. - 710 zeznania I. K. k. 101 - 104, 318 - 321, 710 - 711 częściowo zeznania M. W. k. 358 - 359v., 711v. - 712 częściowo zeznania K. K. (2) k. 377 - 379v., 775v. - 776v. częściowo zeznania M. J. k. 773v. - 774 zeznania K. K. (3) k. 774v. - 775v. opinia sądowo-psychiatryczna k. 330 - 333 opinia biegłego W.

W. k. 134 - 138 opinia uzupełniająca biegłego W. W. k. 933 - 936 karta karna k. 214 - 21, 477 - 480, 822 - 825 odpisy wyroków k. 219 - 228v. opinia psychologiczna k. 882 - 890 ustna opinia uzupełniająca biegłej z zakresu psychologii k. v.900v. - 901 1.1.2. R. C. W okresie od 01 grudnia 2017 roku do 08 grudnia 2017 roku na terenie Zakładu Karnego w N., działając wspólnie i w porozumieniu znęcali się psychicznie nad pozbawionym wolności na mocy prawomocnego wyroku Sądu M. D., w ten sposób, że kierowali do niego słowa powszechnie uznawane za obelżywe, kpili z niego, a w dniu 05 grudnia 2017 roku nakazali mu wykonywanie czynności poniżającej jego godność w postaci tańczenia i robienia min, a gdy pokrzywdzony odmówił M.

D. stłuczeniem okolicy prawego sutka, obu ramion, lewego przedramienia, nadbrzusza i podbrzusza po lewej stronie, złamaniem II palca prawej ręki oraz stłuczenia obu ud, co spowodowało u pokrzywdzonego naruszenie czynności narządów ciała na okres trwający dłużej niż 7 dni, a także konsekwencją tych zachowań było podjęcie przez M. D. próby samobójczej w nocy 08 grudnia 2017 roku, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 18 lutego 2016 r. o sygn. akt (...) m.in. za przestępstwo z art. 158 § 1 k.k. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, z art. 282 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności, objętego następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w (...) z dnia 07 kwietnia 2017 r. o sygn. akt (...), w którym wymierzono mu karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywa w okresie od 24 listopada 2016 r. do chwili obecnej, z zaliczeniem kar odbywanych w okresach od 28 maja 2013 r. do 29 maja 2013 r., od 16 lutego 2014 r. do 17 lutego 2014 r., od 27 kwietnia 2015 r. do 16 czerwca 2015 r., czym działał w warunkach powrotu do przestępstw tj. przestępstwo kwalifikowane z art. 247 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Jak w punkcie 1.1.1 Jak w punkcie 1.1.1 karta karna k. 230 - 231, 500 - 501, 827 - 828 odpisy wyroków k. 233 - 237v. opinia sądowo-psychiatryczna k. 336 - 337 1.1.3.

M. S. W okresie od 01 grudnia 2017 roku do 08 grudnia 2017 roku na terenie Zakładu Karnego w N., działając wspólnie i w porozumieniu znęcali się psychicznie nad pozbawionym wolności na mocy prawomocnego wyroku Sądu M. D., w ten sposób, że kierowali do niego słowa powszechnie uznawane za obelżywe, kpili z niego, a w dniu 05 grudnia 2017 roku nakazali mu wykonywanie czynności poniżającej jego godność w postaci tańczenia i robienia min, a gdy pokrzywdzony odmówił M. B. uderzył go, w dniu 06 grudnia 2017 roku R. C. bił go po całym ciele, zaś w dniu 07 grudnia 2017 roku M.

B. nakazał pokrzywdzonemu wyjęcie mielonki wyrzuconej do sedesu, a w związku z odmową wykonania ww. czynności przez pokrzywdzonego, R. C. pobił go rękoma i kopał po całym ciele, a nadto tego dnia R. C. nakazał pokrzywdzonemu pozbierania porozrzucanych długopisów i bił go w trakcie tej czynności, a także ukarał pokrzywdzonego za umycie talerza niewłaściwą gąbką poprzez polanie jego rąk wrzątkiem z czajnika celem ich odkażenia, które to zachowania skutkowały u M. D. stłuczeniem okolicy prawego sutka, obu ramion, lewego przedramienia, nadbrzusza i podbrzusza po lewej stronie, złamaniem II palca prawej ręki oraz stłuczenia obu ud, co spowodowało u pokrzywdzonego naruszenie czynności narządów ciała na okres trwający dłużej niż 7 dni, a także konsekwencją tych zachowań było podjęcie przez M.

D. próby samobójczej w nocy 08 grudnia 2017 roku, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 11 kwietnia 2012 r. o sygn. akt. (...) za przestępstwo z art 282 k.k. na karę pozbawienia wolności, którą odbył w części w okresie od 21 stycznia 2016 r. do dnia 29 listopada 2017 r., czym działał w warunkach powrotu do przestępstwa tj. przestępstwo kwalifikowane z art. 247 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Jak w punkcie 1.1.1 Jak w punkcie 1.1.1 karta karna k. 239 - 240, 482 - 483, 830 - 831 1.2.

Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. M. B. Jak w punkcie 1.1.1 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1. Oskarżony neguje fakt nagannego zachowania względem pokrzywdzonego, przejawiającego się używaniem wobec niego słów wulgarnych, bicia w okresie wskazanym w akcie oskarżenia. wyjaśnienia oskarżonego k. 185 -188, 544 2. Wątpliwości dotyczące poparzenia dłoni pokrzywdzonego przez oskarżonych Sąd rozstrzygnął na korzyść oskarżonych. częściowe zeznania pokrzywdzonego k. 74 - 76, 110 - 111, 680 - 682 1.2.2.

R. C. Jak w punkcie 1.1.2 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1. Oskarżony podobnie jak wskazany w punkcie 1.2.1 współoskarżony neguje fakt kierowania wulgarnego słownictwa, przemocy fizycznej, skutkującej podjęciem przez pokrzywdzonego próby samobójczej. wyjaśnienia oskarżonego k. 324 - 326, 677v. - 679v.

2. Wątpliwości dotyczące poparzenia dłoni pokrzywdzonego przez oskarżonych Sąd rozstrzygnął na korzyść oskarżonych. częściowe zeznania pokrzywdzonego k. 74 - 76, 110 - 111, 680 - 682 1.2.3. M. S. Jak w punkcie 1.1.3 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.Oskarżony nie potwierdza jakichkolwiek przejawów kierowanej przemocy psychicznej czy też fizycznej, podobnie jak pozostali współoskarżeni. wyjaśnienia oskarżonego k. 340 - 341, 544 - 544v.

2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa Przedłożony do akt dokument potwierdza okoliczności związane z podjęciem próby samobójczej przez pokrzywdzonego, sporządzony przez uprawniony podmiot - Dyrekcję Zakładu Karnego w N. i podjętymi działaniami zmierzającymi do wyjaśnienia okoliczności sprawy. decyzja nr (...) wraz z załącznikami Załączony dokument potwierdza podjęte działania administracji Zakładu Karnego w N. w toku czynności wyjaśniających związanych ze zdarzeniem na terenie zakładu karnego. książka zdrowia pokrzywdzonego Dokument potwierdza przebieg leczenia pokrzywdzonego i zaleceń lekarskich w zakresie jego leczenia, w tym także po zdarzeniu z 8 grudnia 2017 r. dokumentacja medyczna pokrzywdzonego Podobnie jak wskazany powyżej dokument potwierdza stan zdrowia pokrzywdzonego fizycznego i psychicznego. zeznania M.

D. Złożone zeznania przez pokrzywdzonego Sąd uznał za wiarygodne w zakresie dotyczącym stosowanej wobec niego przemocy psychicznej oraz fizycznej, skutkującej powstaniem u niego obrażeń ciała, albowiem znajdują one potwierdzenie w dokumentacji medycznej oraz w opinii biegłego W. W. i opinii uzupełniającej sporządzonej przez tego biegłego, który wskazał, że stwierdzone u pokrzywdzonego obrażenia ciała nie mogły powstać w mechanizmie biernym. Zdaniem biegłego najbardziej prawdopodobnym mechanizmem powstania tych obrażeń było pobicie pokrzywdzonego, co koresponduje z podaną przez pokrzywdzonego wersją przebiegu zdarzeń.

Częściowo zeznania pokrzywdzonego w zakresie stosowanej wobec niego przemocy psychicznej potwierdzają też oskarżeni przyznając, że wulgarnie się do niego odnosili, czy że robili sobie z niego wygłupy, choć usiłują tym swoim zachowaniom nadać inne znaczenie wskazując, że tak po prostu się do siebie zwracali w celi, czy że wszyscy się wygłupiali. Biegła psycholog w wydanych przez siebie opiniach wskazała co prawda, że zeznania pokrzywdzonego spełniają kryteria wiarygodności psychologicznej tylko w ograniczonym zakresie. Należy jednak mieć na uwadze, że biegła miała możliwość obserwowania pokrzywdzonego dopiero podczas składania przez niego zeznań przed Sądem, a więc po upływie znacznego czasu od zdarzeń opisanych w stawianym oskarżonym zarzucie.

Niewątpliwie zatem intensywność jego reakcji psychologicznych nie była już tak duża jak krótko po tych zdarzeniach, tym bardziej, że zeznawał on pod nieobecność oskarżonych. Funkcjonariusze Służby Więziennej, a wśród nich psycholog, którzy mieli z pokrzywdzonym kontakt bezpośrednio po przywiezieniu go do Aresztu Śledczego w S., wskazywali na adekwatność jego zachowań czy reakcji psychologicznych do tego co mówił na temat znęcania się nad nim przed oskarżonych. Ponadto należy mieć na uwadze, że biegła nie przeprowadziła badań psychologicznych pokrzywdzonego, ani nie określała jego osobowości, trudno zatem przesądzać czy prezentowane reakcje psychologiczne, jak również nie stawienie się przez niego na badanie nie jest właściwe dla osobowości pokrzywdzonego.

Sam fakt uprzedniej karalności za składanie fałszywych zeznań nie może automatycznie przesądzać o niewiarygodności zeznań pokrzywdzonego. Zresztą biegła nie wykluczyła całkowicie możliwości uznania zeznań pokrzywdzonego za wiarygodne z punktu widzenia psychologicznego, tym bardziej, że w większości znajdują one oparcie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, m.in. w opiniach sądowo – lekarskich. W ocenie Sądu, na gruncie niniejszej sprawy, wskazywana przez biegłą tendencja pokrzywdzonego do fantazjowania, konfabulacji odnosi się nie tyle do zeznawania nieprawdy na temat przebiegu zdarzeń opisanych w stawianym oskarżonym zarzucie, lecz do próby ich „udrastycznienia” jak np. opis polewania dłoni wrzątkiem, który nie znalazł potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.

Biegły z zakresu medycyny wskazał bowiem, że brak jest potwierdzających to dowodów w postaci dokumentacji medycznej. Należy jednak zauważyć, że jak wynika z adnotacji świadka M. G. (k.17) napisał on oświadczenie w imieniu pokrzywdzonego, gdyż pokrzywdzony „ma prawą rękę w gipsie, a lewą poparzoną”. Na powyższe wskazywała też w swoich zeznaniach I. K.. Wobec jednak braku dokumentacji medycznej pozwalającej stwierdzić kiedy doszło do tego poparzenia i czy miało ono związek z zarzucanym oskarżonym czynem oraz tego, że świadek M.

G. nie pamiętał już okoliczności sprawy, Sąd rozstrzygnął tę okoliczność na korzyść oskarżonych i wyeliminował odnoszący się do tego zapis z przypisanego oskarżonym czynu jedocześnie uznając w tym zakresie zeznania pokrzywdzonego za niewiarygodne. Powyższe zdaniem Sądu nie przesądza jednak o całkowitej niewiarygodności zeznań pokrzywdzonego. Należy zauważyć, że pokrzywdzony zdecydował się o wszystkim opowiedzieć, gdy był już przewieziony do Aresztu Śledczego w S., zaś podczas pobytu w Zakładzie Karnym w N. napisał oświadczenie, w którym podał, że w dniu 7.12.2017 r. przewrócił się i poobijał (k.18).

Gdyby zatem pokrzywdzony chciał z jakiś powodów bezpodstawnie obciążyć oskarżonych to zrobiłby to już na etapie pisania wyżej przytoczonego oświadczenia. Poza tym, przyjmując zatem hipotetycznie, tak jak twierdzą oskarżeni, że celem dokonanej przez pokrzywdzonego próby samobójczej było przeniesienie do S., a nie to, że nie widział innej możliwości, aby poradzić sobie z zachowaniami oskarżonych, to po przeniesieniu go do Aresztu Śledczego nie było już żadnego powodu, aby bezpodstawnie obciążał oskarżonych, skoro swój cel już zrealizował.

Zeznania pokrzywdzonego, który od samego początku konsekwentnie opisywał przebieg zdarzeń i zachowań oskarżonych względem niego, w przeważającej większości należało więc uznać za wiarygodne. zeznania Z. K. Zeznania świadka opierają się na jego wiedzy związanej z przekazanymi informacjami przez pokrzywdzonego w trakcie wykonywanych czynności służbowych mających na celu wyjaśnienie okoliczności podjętej próby samobójczej przez pokrzywdzonego. zeznania A. G. Jak powyżej. zeznania R. S. Świadek powziął informacje od pozostałych funkcjonariuszy Służby Więziennej Zakładu Karnego, którzy prowadzili postępowanie wyjaśniające w sprawie pokrzywdzonego.

Sam zaś nie posiadał wiedzy o znęcaniu się nad pokrzywdzonym przez współosadzonych. zeznania M. Z. Świadek w trakcie przeprowadzonych czynności na terenie Zakładu Karnego w N. nie zauważyła niepokojących objawów w zachowaniu pokrzywdzonego. Ponadto świadek przeprowadzała rozmowy z oskarżonymi po zdarzeniu z 8 grudnia 2017 roku. zeznania G. B. Świadek powziął wiedzę na temat relacji panujących relacji w zakładzie karnym od pokrzywdzonego po przyjęciu go na oddział psychiatrii sądowej i przeprowadzał wywiad lekarski. zeznania M.

G. Podobnie jak większość świadków zeznających w sprawie - funkcjonariuszy Służby Więziennej, także i ten świadek posiadał wiedzę na temat pobytu w zakładzie karnym od pokrzywdzonego, jak również widział w jakim stanie został on przywieziony do jednostki penitencjarnej w S. w grudniu 2017 r. Dodatkowo wskazał on, że zachowanie pokrzywdzonego wskazywało, że rzeczywiście jest on ofiarą znęcania. Świadek sporządził też pisemne oświadczenie za pokrzywdzonego, który miał prawą rękę w gipsie, a lewą poparzoną. zeznania A.

S. Jak powyżej. Dodatkowo świadek podała, że od pokrzywdzonego wie, że dokonał próby samobójczej, bo nie wiedział jak sobie poradzić z tą sytuacją znęcania nad nim przez współosadzonych. zeznania I. K. Jak powyżej. Dodatkowo świadek opisała też liczne reakcje psychologiczne pokrzywdzonego w trakcie, gdy opowiadał o znęcaniu się nad przez wpółosadzonych. częściowo zeznania M. W. Świadek znał pokrzywdzonego z okresu odbywania kary pozbawienia wolności. Podał on, że pokrzywdzony wprawdzie nie był odwiedzany podczas osadzenia w P. przez rodzinę, ale miał z nimi kontakt telefoniczny. częściowo zeznania K.

K. (2) Świadek podał, że o tym, że pokrzywdzony chciał jechać na „szpitalkę” tj. do Aresztu Śledczego w S. wie od M. W., tymczasem M. W. nie wskazywał na ten fakt w swoich zeznaniach. Dodatkowo świadek ocenił oskarżonego M. B. jako „świra”, choć później chciał się z tego wycofać. Ten „opis” dokonany przez świadka niejako korespondował z treścią wydanej wobec oskarżonego opinii sądowo – psychiatrycznej, w której stwierdzono u niego zaburzenia osobowości i treścią zeznań pokrzywdzonego, który opisywał zachowania oskarżonego M.

B.. częściowo zeznania M. J. Świadek od początku miał wiedzę, że został powołany na świadka przez M. B. i w ocenie Sądu niejako starał się do dopasować swoje zeznania do linii obrony oskarżonego. Podał on, że przy nim pokrzywdzony też chciał się pociąć, choć podał, że pokrzywdzony powiedział mu, że tylko żartował. zeznania K. K. (3) Świadek będąca siostrą pokrzywdzonego zrelacjonowała to co na temat przebiegu zdarzeń powiedział jej brat, a jej zeznania w tym zakresie w pełni korespondowały z tym co podawał w swoich zeznaniach pokrzywdzony.

Świadek zaprzeczyła, aby mówiła oskarżonemu M. B., aby się nie przejmował, bo jej brat nie pierwszy raz podjął próbę samobójczą. opinia sądowo-psychiatryczna Opinia sporządzona na potrzeby niniejszego postępowania przez uprawnione do tego osoby - biegłych z zakresu psychiatrii. W końcowych wnioskach niniejszej opinii biegli nie rozpoznali u o skarżonego choroby psychicznej w sensie psychozy ani upośledzenia umysłowego, stwierdzili natomiast uzależnienie od amfetaminy i alkoholu i zaburzenia osobowości. Ponadto stwierdzili, że tempore criminis oskarżony nie miał z przyczyn chorobowych zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznawania czynu ani kierowania swoim postępowaniem. opinia biegłego W.

W. Opinia sporządzona przez biegłego z zakresu medycyny - lekarza chirurgii odnośnie zakresu obrażeń doznanych przez pokrzywdzonego, sporządzona przez uprawnioną do tego osobę, potwierdza fakt, że odniesione obrażenia ciała pokrzywdzonego były wynikiem działania osób trzecich - pobiciem. opinia uzupełniająca biegłego W. W. Przedłożona opinia potwierdza uprzednie wnioski biegłego w zakresie obrażeń ciała pokrzywdzonego. Odnośnie zaś poparzeń dłoni będących wynikiem wylania na dłonie pokrzywdzonego wrzątku z czajnika biegły wskazuje, że wylanie wrzątku powoduje obrażenia skóry, których nie sposób nie zauważyć.

Ponadto osoba wymaga podawania silnych środków bólowych z powodu rodzaju i zakresu obrażeń. W przypadku zaś pokrzywdzonego takich obrażeń w takim zakresie nie stwierdzono. Nadto pokrzywdzony nie zgłaszał dolegliwości bólowych wymagających podawania silnych leków przeciwbólowych. Wprawdzie Funkcjonariusze Służby Więziennej z Aresztu Śledczego w S. wskazywali na takie obrażenia u pokrzywdzonego, ale miały one dotyczyć jednej dłoni i nie zostały nigdzie udokumentowane. karta karna Dokument potwierdza uprzednią karalność oskarżonego. odpisy wyroków Jak powyżej. częściowo opinia psychologiczna Opinia sporządzona przez biegłego z zakresu psychologii wskazuje, że pokrzywdzony wykazuje skłonność do fantazjowania, konfabulowania, co jednak zdanie Sądu odnosi się do próby „udrastyczniania” opisów zdarzeń, a nie do niewiarygodności jego zeznań, które w większości znajdują oparcie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.

Jak już wskazywano powyższej, biegła swoich wniosków nie poparła badaniem psychologicznym pokrzywdzonego, a oprała je wyłącznie na obserwacji pokrzywdzonego podczas składania przez niego zeznań, co miało miejsce po upływie długiego czasu od zdarzeń jakie są przedmiotem niniejszej sprawy. Zatem przydatność opinii przy ocenie wiarygodności zeznań pokrzywdzonego jest ograniczona. częściowo ustna opinia uzupełniająca biegłej z zakresu psychologii Biegła w trakcie wydawania ustnej uzupełniającej opinii, potwierdziła wnioski wskazane w treści pisemnej opinii na temat stanu psychicznego pokrzywdzonego, wskazując, że jego zeznania z psychologicznego punktu widzenia są wiarygodne w ograniczonym zakresie, mimo iż w większości znajdują one oparcie w zgromadzonym sprawie materiale dowodowym. 1.1.2 Jak w punkcie 1.1.1 karta karna Dokument potwierdzający uprzednią karalność oskarżonego. odpisy wyroków Jak powyżej. opinia sądowo-psychiatryczna Biegli w sporządzonej opinii stwierdzili, że oskarżony tempore criminis był zdolny do rozumienia znaczenia swoich czynów i kierowania swoim postępowaniem. 1.1.3 Jak w punkcie 1.1.1 karta karna Dokument sporządzony przez uprawniony podmiot, stwierdza karalność oskarżonego. 2.2.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 wyjaśnienia oskarżonego Oskarżony nie przyznał się do zarzucanych mu czynów, składając wyjaśnienia stojące w sprzeczności z zeznaniami złożonymi przez pokrzywdzonego. W jego bowiem ocenie nie doszło do znęcania się nad pokrzywdzonym zaś wszelkie negatywne zachowania jakie miały mieć miejsce wobec pokrzywdzonego wynikały z żartów. 1.2.1 częściowe zeznania M.

D. Jak już wyżej wskazano w zakresie odnoszącym się do doznanych obrażeń dłoni będących wynikiem ich poparzenia wrzątkiem z czajnika, Sąd uznał zeznania pokrzywdzonego za niewiarygodne rozstrzygając istniejące w tym zakresie wątpliwości na korzyść oskarżonych. 1.2.2 wyjaśnienia oskarżonego Oskarżony nie przyznał się do zarzucanych mu czynów, przedstawiając własną wersję zdarzeń. Co prawda nie zaprzeczał aby kierował pod adresem pokrzywdzonego słowa wulgarne, jednakże w pozostałym zakresie kwestionował fakt pobicia pokrzywdzonego czy też poniżania pokrzywdzonego poprzez zmuszanie go robienia min czy tańczenia. 1.2.2 częściowe zeznania M.

D. Jak już wyżej wskazano w zakresie odnoszącym się do doznanych obrażeń dłoni będących wynikiem ich poparzenia wrzątkiem z czajnika, Sąd uznał zeznania pokrzywdzonego za niewiarygodne rozstrzygając istniejące w tym zakresie wątpliwości na korzyść oskarżonych. 1.2.3 wyjaśnienia oskarżonego Oskarżony podobnie jak pozostali współoskarżeni nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, kwestionując fakt znęcania się nad nim, przedstawiając własną wersję wydarzeń.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I M. B. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd w oparciu o dokonaną analizę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie uznał, że oskarżony M. B. pomimo swej uprzedniej karalności w okresie od 01 grudnia 2017 roku do 08 grudnia 2017 roku na terenie Zakładu Karnego w N., działając wspólnie i w porozumieniu z pozostałymi oskarżonymi znęcał się fizycznie nad pokrzywdzonym, które to zachowania skutkowały u M.

D. stłuczeniem okolicy prawego sutka, obu ramion, lewego przedramienia, nadbrzusza i podbrzusza po lewej stronie, złamania II palca prawej ręki oraz stłuczenia obu ud, co spowodowało u pokrzywdzonego naruszenie czynności narządów ciała na okres trwający dłużej niż 7 dni, czym wypełnił znamiona czynu określonego w art. 247 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Jednocześnie w sprawie nie wystąpiły okoliczności wyłączające winę i sprawstwo oskarżonego. ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem II R.

C. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd w oparciu o dokonaną analizę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie uznał, że oskarżony R. C. pomimo swej uprzedniej karalności w okresie od 01 grudnia 2017 roku do 08 grudnia 2017 roku na terenie Zakładu Karnego w N., działając wspólnie i w porozumieniu z pozostałymi oskarżonymi znęcał się fizycznie nad pokrzywdzonym, które to zachowania skutkowały u M. D. stłuczeniem okolicy prawego sutka, obu ramion, lewego przedramienia, nadbrzusza i podbrzusza po lewej stronie, złamania II palca prawej ręki oraz stłuczenia obu ud, co spowodowało u pokrzywdzonego naruszenie czynności narządów ciała na okres trwający dłużej niż 7 dni, czym wypełnił znamiona czynu określonego w art. 247 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Jednocześnie w sprawie nie wystąpiły okoliczności wyłączające winę i sprawstwo oskarżonego.

☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem III M. S. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd w oparciu o dokonaną analizę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie uznał, że oskarżony M. S. pomimo swej uprzedniej karalności w okresie od 01 grudnia 2017 roku do 08 grudnia 2017 roku na terenie Zakładu Karnego w N., działając wspólnie i w porozumieniu z pozostałymi oskarżonymi znęcał się fizycznie nad pokrzywdzonym, które to zachowania skutkowały u M. D. stłuczeniem okolicy prawego sutka, obu ramion, lewego przedramienia, nadbrzusza i podbrzusza po lewej stronie, złamania II palca prawej ręki oraz stłuczenia obu ud, co spowodowało u pokrzywdzonego naruszenie czynności narządów ciała na okres trwający dłużej niż 7 dni, czym wypełnił znamiona czynu określonego w art. 247 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Jednocześnie w sprawie nie wystąpiły okoliczności wyłączające winę i sprawstwo oskarżonego.

☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M.

B. I a Kara 1 roku pozbawienia wolności. Przy określaniu wymiaru kary za przestępstwo przypisane oskarżonemu, Sąd powziął pod uwagę stopień winy oskarżonego i społeczną szkodliwość jego czynu. Sąd nie znalazł żadnych okoliczności wyłączających ani ograniczających jego winę. Społeczną szkodliwość czynu oskarżonego Sąd ocenił jako znaczną. Oskarżony był już uprzednio karany, a ponadto dokonał tego czynu w warunkach powrotu do przestępstwa i na terenie zakładu karnego, gdzie odbywał karę za inne przestępstwa.

Jako okoliczność korzystną dla oskarżonego, można było jedynie uznać, że udzielił pokrzywdzonemu pomocy po podjętej próbie samobójczej. Sąd przy określaniu wymiaru kary wziął pod uwagę dotychczasowy sposób życia oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste. Na niekorzyść oskarżonego przemawia natomiast to, że był on już uprzednio karany, a także, że dopuścił się tego czynu w warunkach powrotu do przestępstwa. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że karą odpowiednią dla oskarżonego będzie kara 1 roku pozbawienia wolności.

Zdaniem Sadu orzeczona kara w tej wysokości powinna uświadomić sprawcy naganność jego zachowania. R. C. I b Kara 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Przy określaniu wymiaru kary za przestępstwo przypisane oskarżonemu, Sąd powziął pod uwagę stopień winy oskarżonego i społeczną szkodliwość jego czynu. Sąd nie znalazł żadnych okoliczności wyłączających ani ograniczających jego winę. Społeczną szkodliwość czynu oskarżonego Sąd ocenił jako znaczną. Oskarżony był już uprzednio karany, a ponadto dokonał tego czynu w warunkach powrotu do przestępstwa i na terenie zakładu karnego, gdzie odbywał karę za inne przestępstwa.

Jako okoliczność korzystną dla oskarżonego, można było jedynie uznać, że pomagał w udzieleniu pokrzywdzonemu pomocy po podjętej próbie samobójczej. Sąd przy określaniu wymiaru kary wziął pod uwagę dotychczasowy sposób życia oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste. Na niekorzyść oskarżonego przemawia natomiast to, że był on już uprzednio karany, a także, że dopuścił się tego czynu w warunkach powrotu do przestępstwa. Dodatkowo na wyższy wymiar kary niż w przypadku oskarżonego M. B. miało to, że oskarżonemu przypisano skutek o którym mowa w przepisie art. 157 § 1 k.k. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że karą odpowiednią dla oskarżonego będzie kara 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.

M. S. I c Kara 8 miesięcy pozbawienia wolności. Przy określaniu wymiaru kary za przestępstwo przypisane oskarżonemu, Sąd powziął pod uwagę stopień winy oskarżonego i społeczną szkodliwość jego czynu. Sąd nie znalazł żadnych okoliczności wyłączających ani ograniczających jego winę. Społeczną szkodliwość czynu oskarżonego Sąd ocenił jako znaczną. Oskarżony był już uprzednio karany, a ponadto dokonał tego czynu w warunkach powrotu do przestępstwa i na terenie zakładu karnego, gdzie odbywał karę za inne przestępstwa.

Jako okoliczność korzystną dla oskarżonego, można było jedynie uznać, że pomagał w udzieleniu pokrzywdzonemu pomocy po podjętej próbie samobójczej. Sąd przy określaniu wymiaru kary wziął pod uwagę dotychczasowy sposób życia oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste. Na niekorzyść oskarżonego przemawia natomiast to, że był on już uprzednio karany, a także, że dopuścił się tego czynu w warunkach powrotu do przestępstwa. Na niższy wymiar kary, niż w przypadku pozostałych dwóch oskarżonych miało wpływ to, że jak wynikało z zeznań pokrzywdzonego, znęcanie się nad nim M.

S. ograniczyło się do przemocy psychicznej. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że karą odpowiednią dla oskarżonego będzie kara 8 miesięcy pozbawienia wolności.

5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę II a i b Zgodnie z obowiązującymi przepisami Sąd orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym M. B. i M. S. z urzędu.

7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Sąd oceniając sytuację majątkową oskarżonych, odstąpił od obciążania ich kosztami procesu.

7. Podpis

II K 748/18 · Sąd powszechny

Legislator summary

Legislator headnote

Keywords

Cited Legislation

Related Decisions

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Full text