III Ca 711/21 · Sąd powszechny

Sygn. akt III Ca 711/21

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2022 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa S. P. (P.) przeciwko Przedsiębiorstwo (...) S. z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 26 kwietnia 2021 r., sygn. akt I C 1372/20 1. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 o tyle, że umarza postępowanie w części żądania zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda kwoty 836,30zł (osiemset trzydzieści sześć złotych trzydzieści groszy);

2. oddala apelację w pozostałej części;

3. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 36,30zł (trzydzieści sześć złotych trzydzieści groszy), z tytułu zwrotu części kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 711/21

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach w wyroku z dnia 26 04 2021r. oddalił powództwo S. P. przeciwko Przedsiębiorstwu (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o zapłatę kwoty 1.498zł i wskazanych w pozwie odsetek za opóźnienie oraz nie obciążył powoda kosztami procesu. W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał wskazane w uzasa-dnieniu orzeczenia regulacje prawne. Wskazał, że dochodzone roszczenia dotyczą opłat z tytułu dostarczania energii cieplnej. Były one uiszczane na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej (...) w K. przy ulicy (...). Pozwana była tylko zarządcą nieruchomości wspólnej i powoda nie łączyła z nią żadna umowa. Ocenił, że w tej sytuacji pozwana nie posiada legitymacji biernej, co czyni powództwo nieuzasadnionym. O kosztach procesu orzekał stosując regulację art. 102 k.p.c. Orzeczenie zaskarżyła powód S. P., który w apelacji nazywanej (...) zaskarżył wyrok „w całości” i nie zgadzając się z nim między innymi podnosił, że dochodzone należności płacił pozwanej.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował dochodzone roszczenia a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę. Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia nie były w istocie kwestionowane w apelacji. Dotyczą one okoliczności bezspornej w sprawie, która na dodatek została potwierdzona przez informacje zawarte we wskazanym w uzasadnieniu wyroku wiarygodnym źródle dowodowym. Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest prawidłowa i ma prawne odniesienie we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku regulacjach prawnych i Sąd odwoławczy ocenę tę podziela i przyjmuje za własną (art. 387 § 2 1 pkt 2 k.p.c.).

Powód dochodzi w niniejszej sprawie zwrotu opłat uiszczonych pozwanej. Były one uiszczane na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej (...) w K. przy ulicy (...). Jakkolwiek opłaty te pobierała pozwana to miało to miejsce w ramach sprawowanego przez nią zarządu nieruchomością i był tylko pośrednikiem, a nie wierzycielem powoda. Z tej przyczyny Sąd Rejonowy słusznie ocenił, że nie posiada ona legitymacji biernej w niniejszej sprawie, co powództwo czyni bezzasadnym. Przy ferowaniu zaskarżonego wyroku umknęło jednak jego uwadze, że powód na rozprawie w dniu 17 03 2021r. cofnął pozew „w części dotyczącej kwoty 836,30zł” na co pozwana wyraziła zgodę (k. 123 akt).

W okolicznościach sprawy czynność ta nie jest sprzeczna ani prawem ani też z zasadami współżycia społecznego i nie zmierza także do obejścia prawa - w rozumieniu art. 203 § 4 k.p.c. Należy ją zatem uznać za dopuszczalną w rozumieniu tej regulacji i co za tym idzie także skuteczną w świetle regulacji art. 203 § 1 k.p.c. Stosownie do regulacji art. 355 k,.p.c. powinno to było prowadzić do umorzenia w tej części postępowania, czego nie uczyniono i w tej części apelacja jest uzasadniona. Z podanych powyżej względów w pozostałej części zaskarżony wyrok jest prawidłowy, a apelacja bezzasadna w rozumieniu art. 385 k.p.c., co z mocy zawartej w nim regulacji prawnej prowadziło do jej oddalenia.

Resumując, z podanych względów orzeczono jak w sentencji O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono stosując regulację art. 100 zd. 1 k.p.c., stosukowo je rozdzielając pomiędzy strony (biorąc pod uwagę, że powód przegrał w tym postępowaniu w 42% a pozwana w 58%). SSO Leszek Dąbek