XXIII Gz 352/12 · Sąd powszechny

Sygn. akt XXIII Gz 352/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2012 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy w składzie następującym : Przewodniczący: SSO Anna Miśkiewicz (spr.) Sędziowie: SSO Alicja Dziekańska SSR /del/. Anna Gałas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2012 r. w Warszawie sprawy z wniosku (...). (...) sp. z o. o. w Z. z udziałem (...)w B., Republika Białorusi o zawezwanie do próby ugodowej na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego (...) w W. z dnia 10 lutego 2012 r., sygn. akt VIII GCo 820/11 postanawia: oddalić zażalenie. XXIII Gz 352/12

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 lutego 2012r. Sąd Rejonowy odrzucił wniosek o zawezwanie do próby ugodowej. Sąd ustalił, że przeciwnikiem wzywającego jest osoba prawna mająca siedzibę na terytorium innego państwa. Uwzględniając treść art.184 – art.186 kpc oraz mając na uwadze treść art.1103 kpc Sąd wywiódł, iż brak jest podstaw do stwierdzenia aby w sprawie o zawezwanie do próby ugodowej przysługiwała jurysdykcja krajowa. Wskazał ponadto, że również treść art.185§1 kpc przemawia za powyższym poglądem, bowiem ustawodawca przyjął zasadę iż miejsce zamieszkania lub zwyczajnego pobytu stanowi o właściwości.

W konsekwencji Sąd przyjął, że żaden z aktów prawnych nie określa jurysdykcji krajowej w przypadku zawezwania do próby ugodowej. Zażalenie od postanowienia Sądu Rejonowego wniósł wzywający, zarzucając naruszenie art. 185§1 kpc poprzez uznanie, że przepis ten stanowi wyłączną podstawę ustalenia właściwości miejscowej w postępowaniu pojednawczym, naruszenie art.1103 kpc poprzez uznanie, że zawezwanie do próby ugodowej nie odnosi się do rozpoznania sprawy, mimo ujęcia tego przepisu w „Księdze pierwszej. Proces”, naruszenie art.45 kpc poprzez uznanie, że nie ma on zastosowania do wniosku o zawezwanie do próby ugodowej, naruszenie art.46 kpc poprzez uznanie, że nie ma on zastosowania do wniosku o zawezwanie do próby ugodowej.

Skarżący domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia i uwzględnienia wniosku ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia skarżący negował stanowisko Sądu Rejonowego, twierdząc iż treść art.185§1 kpc nie wskazuje aby istniał bezwzględny zakaz korzystania z innego sposobu ustalenia właściwości niż właściwości ogólnej. Nie zgadzał się ze stanowiskiem Sądu iż zawezwanie do próby ugodowej nie jest rozpoznaniem sprawy, skoro Sąd może podjąć decyzję o uznaniu ugody za niedopuszczalną.