II K 28/20 · Sąd powszechny

A. Sprawcy niewątpliwie działali w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i w związku z ogłoszeniem przetargów weszli we wzajemne porozumienie, lecz kluczowym dla przyjęcia kwalifikacji prawnej z art. 305 § 1 kk było ustalenie czy w sprawie wystąpiło znamię w postaci "działania na szkodę". W sytuacji kiedy podmiot pokrzywdzony nie tylko nie poniósł żadnych wymiernych strat, ale i nie został narażony na szkodę w postaci chociażby konieczności poniesienia dodatkowych kosztów związanych z realizacją szkoleń, utrudnień w ich realizacji czy też opóźnienia w terminie ich wykonania, szkolenia zorganizowane były w sposób prawidłowy, a także przebiegły bez zarzutu.

W takim stanie rzeczy nie było podstaw do przyjęcia, że oskarżyciel posiłkowy "doznał uszczerbku w jakichkolwiek chronionych interesach i aby jego interes majątkowy został faktycznie zagrożony". B. Przestępstwo z art. 286 § 1 kk jest przestępstwem materialnym. Jego skutkiem jest m.in.niekorzystne rozporządzanie mieniem pokrzywdzonego. Podstawą oceny, czy w konkretnym przypadku doszło do niekorzystnego rozporządzenia jest porównanie sytuacjipokrzywdzonego istniejącej bezpośrednio przed dokonaniem rozporządzenia oraz sytuacji po dokonaniu tej czynności.

W przdmiotowej sprawie mamy do czynienia ze skutkiem w postaci otrzymania zamówienia, wprowadzeniem w błąd zamawiającego, działaniem w celu osiągnięcia korzyści materialnej, ale jednak nie zaistniało doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, co zresztą przyznaje sam oskarżyciel ,posiłkowy. Wygranie procesu było działaniem nielegalnym, ale szkolenia odbyły się w sposób prawidłowy i osiągnięto założony w projekcie efekt. C. Wyczerpanie przez sprawców ustawowych znamion przestępstwa z art. 299 § 1 kk należy ściśle wiązać z takim ich zachowaniem, które realizując opisane w przepisie czynności wykonawcze, obejmowali swoim zamiarem chęć ukrycia, bądź co najmniej stworzenie istotnej przeszkody pozwalającej na stwierdzenie ich przestępczego, bezpośredniego , bądź pośredniego pochodzenia lub miejsca ich umieszczenia, ich wykrycie, zajęcie lub orzeczenie przepadku.

Zatem, nawet jeśli zachowanie jakiejś osoby stanowi tylko "zwykłe" (nadzwyczajne) utrudnianie stwierdzenia przestępczego pochodzenia korzyści, a więc takie, które przy zachowaniu należytych reguł i staranności odpowiednich organów, stwarza możliwość ujawnienia nielegalnego ich pochodzenia chociażby przez analizę dokumentów i dokonanie określonych oględzin brak jest podstaw do przypisania jej odpowiedzialności z art. 299 § 1 kk.