Legislator Case Law & Legislation
II Ka 2/22 AI generated

II Ka 2/22 · Sąd powszechny

Case Number II Ka 2/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 2/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1.CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.1.Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Stalowej Woli z dnia 19 października 2021 r. w sprawie II K 362/21 0.1.Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.1.Granice zaskarżenia 0.0.1.Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.0.1.Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 427 § 1 k.p.k; II Ka 2/22 · Sąd powszechny: – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k.

Keywords

AI generated
failure to provide evidence unproven judicial bias lack of prosecutorial standing inadequate factual investigation proof of negative facts lack of procedural indigence

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art.
art. 438 pkt 2 k.p.k
438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.
art. 438 pkt 3 k.p.k
– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k.
art. 438 pkt 4 k.p.k
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k.
art. 439 k.p.k
– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k.
art. 427 § 1 k.p.k
Wniosek Skarżący na podstawie art. 427 § 1 k.p.k., art.
art. 33 § 2 k.k
art. 437 § 2 k.p.k
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k.
AI generated
VI Ka 685/23
Sygn. akt VI Ka 685/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 października 2023 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli protokolant Monika Mazur przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lubaniu Kamili Wolańskiej po rozpoznaniu w dniu 31 października 2023 r. sprawy P. W. ur. (...) we W. s. L., N. z domu B. oskarżonego z art. 278 § 1 k.k. w związku z art. 64 § 1 k.k. z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 28 czerwca 2023 r. sygn. akt II K 421/22 zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. W. w ten sposób, że w pkt. I części dyspozytywnej wyroku w miejsce przypisanego mu czynu z art. 278§1 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. w zw. z art. 12§2 k.k. uznaje oskarżonego za winnego tego, że: w dniu 12 maja 2022 r. w L., woj. (...), przy ulicy (...), w sklepie (...) nr (...) dokonał kradzieży artykułów kosmetycznych w postaci 7 szt. tuszu L. (...) o wartości łącznej 510,93 PLN na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. tj. czynu stanowiącego wykroczenie z art. 119§1 kw i za to na podstawie tego przepisu wymierza oskarżonemu karę 30 (trzydziestu) dni aresztu; w dniu 07 maja 2022 r. w L., woj. (...), przy ulicy (...), w sklepie (...) nr (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia artykułów kosmetycznych w postaci 7 szt. L. (...) wartości 218,97 PLN, 5 szt. L. (...) wartości 174,95 PLN, 3 szt. L. (...) wartości 218,97 PLN, 4 szt. L. tusz B. (...) wartości 291,96 PLN, 1 szt. L. tusz F. wartości 72,99 PLN, 1 szt. L. (...) wartości 34,99 PLN, 2 szt. L. (...) wartości 125,98 PLN, 2 szt. L. tusz do rzęs wartości 149,98 PLN, co spowodowało straty o łącznej wartości 1.288,79 PLN na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K., przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 27 lipca 2020 roku w sprawie o sygn. akt II K 254/20 za czyn podobny z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności i prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 11 marca 2021 roku o sygn. akt II K 473/20 za czyn podobny z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności, objętych wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 04 października 2021 roku o sygn. akt II K 143/21 wymierzającym karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 01 listopada 2020 roku do dnia 26 lutego 2022 roku, z zaliczonymi okresami pozbawienia wolności od dnia 05 lutego 2020 roku do dnia 05 lutego 2020 roku i od dnia 19 sierpnia 2020 roku do dnia 21 sierpnia 2020 roku, tj. czynu stanowiącego przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278§1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 840 złotych w tym podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 685/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 28 czerwca 2023 r. sygn. akt II K 421/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- ------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.obraza przepisu prawa materialnego a to art. 12 § 2 k.k. poprzez jego nieuprawnione zastosowanie i niezasadne zakwalifikowanie czynów zarzuconych oskarżonemu jako jednego przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w sytuacji w której oskarżony w krótkich odstępach czasu oraz przy wykorzystaniu takiej samej sposobności dopuścił się popełnienia dwóch przestępstw z których każde wyczerpuje znamiona określone w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. co w konsekwencji winno skutkować uznaniem że stanowią one ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2.rażąca niewspółmierność orzeczonej wobec P. W. kary 3 miesięcy pozbawienia wolności na skutek przecenienia przez Sąd I instancji okoliczności łagodzących w postaci przyznania się oskarżonego do popełnienia zarzucanych mu czynów oraz relatywnie niewielkiej wartości szkody przy jednoczesnym niedocenieniu występujących w sprawie okoliczności obciążających w postaci uprzedniej wielokrotnej karalności oskarżonego, działania w sposób zaplanowany i metodyczny, zuchwałości oraz niepoprawności sprawcy, co w konsekwencji prowadzi do wniosku że orzeczona kara jest rażąco łagodna i nie przystaje do dyrektyw określonych w art. 53 § 1 – 3 k.k. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad 1 i 2 Obydwa zarzuty apelacji – aczkolwiek pierwszy dotyczy kwalifikacji prawnej czynów a drugi wymiaru kary – są ze sobą powiązane dlatego rozważone zostaną łącznie. Zasadnie skarżący prokurator wskazuje, że błędnie Sąd I instancji obydwa zachowania oskarżonego P. W. opisane w zarzutach aktu oskarżenia zakwalifikował w pkt I części dyspozytywnej wyroku jako jeden czyn przy przyjęciu w kwalifikacji prawnej art. 12 § 2 k.k. Przepis ten dotyczy popełnienia przez sprawcę dwóch lub więcej wykroczeń przeciwko mieniu w sytuacji gdy łączna wartość mienia uzasadnia odpowiedzialność za przestępstwo i jako jedno przestępstwo takie czyny, przy spełnieniu pozostałych okoliczności o których mowa w tym przepisie, są traktowane. Sytuacja taka nie miała miejsca w niniejszej sprawie gdyż żaden z dwóch czynów zarzuconych w akcie oskarżenia, na datę wyrokowania przez Sąd Rejonowy tj. 28.06.2023 r. nie był wykroczeniem ( sytuacja ta od dnia 1.10.2023 r. uległa zmianie o czym mowa będzie poniżej ). Tak więc doszło w sprawie do obrazy art. 12 § 2 k.k. Dostrzegł to zresztą Sąd Rejonowy, skoro przyznał w pisemnym uzasadnieniu wyroku, że zachowania oskarżonego błędnie zakwalifikował jako „ciąg wykroczeń” w sytuacji gdy powinien być przyjęty ciąg przestępstw ( k. 112 ). Jednakże na dzień wyrokowania przez Sąd Odwoławczy tj. 31.10.2023 r. nie mogła być przyjęta w niniejszej sprawie instytucja ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. Zgodnie z ustawą z dnia 7.07.2022 r. ( Dz.U. z 2022 r. poz. 2600 ) zmieniającą m.in. przepisy kodeksu wykroczeń, która w tej części weszła w życie w dniu 1.10.2023 r., dokonanie kradzieży cudzej rzeczy ruchomej jeżeli jej wartość nie przekracza 800 zł. stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. Taka sytuacja ma miejsce odnośnie czynu z pkt. 1 części wstępnej wyroku, jako że wartość mienia zabranego przez oskarżonego P. W. ze sklepu (...) w L. w dniu 12 maja 2022 r. wynosiła 510,93 zł. Czyn ten należy więc obecnie zakwalifikować jako wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. Czyn opisany zaś w pkt. 2 części wstępnej wyroku kwalifikowany być powinien jak w akcie oskarżenia tj. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Zarzut rażącej niewspółmierności kary jest zasadny. Wymierzenie oskarżonemu za dwie kradzieże w sklepie (...) kary 3 miesięcy pozbawienia wolności jest rażąco łagodne, już chociażby z powodu wielokrotnej uprzedniej karalności oskarżonego ( z karty karnej wynika że od 2006 r. do 2022 r. oskarżony P. W. był 12 razy karany nie licząc wyroków łącznych, w tym głównie za przestępstwa przeciwko mieniu, k. 31 – 34 ). Powyższe wskazuje iż jest on sprawcą niepoprawnym, notorycznie lekceważącym obowiązujący porządek prawny. Okoliczności łagodzące wskazywane przez Sąd I instancji takie jak przyznanie się do winy i wyrażenie skruchy z deklaracją poprawy, czy też stosunkowo niska wartość skradzionych przedmiotów nie uzasadniają wymierzenia aż tak niskiej kary. Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie iż P. W. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona dwóch przestępstw z których każde wyczerpuje znamiona określone w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnionych w krótkich odstępach czasu i wykonaniu takiej samej sposobności i wymierzenie za nie kary 1 roku pozbawienia wolności przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek częściowo zasadny, z przyczyn powyżej wskazanych czyny oskarżonego należało zakwalifikować jako wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. i przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i wymierzyć za nie oddzielne kary, nie we wnioskowanej wysokości 1 roku, lecz odpowiednio 30 dni aresztu i 8 miesięcy pozbawienia wolności. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w zakresie rozstrzygnięć z pkt. II, III i IV części dyspozytywnej tj. obowiązku naprawienia szkody z art. 46 § 1 k.k.( co do przestępstwa z pkt. 2 części wstępnej ), kosztów obrony oskarżonego z urzędu i zasądzenia od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie pierwszoinstancyjne. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Rozstrzygnięcia powyższe nie były kwestionowane w apelacji, brak było podstaw do ingerencji w ich treść z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. W. w ten sposób, że uznał oskarżonego za winnego popełnienia wykroczenia z art. 119 § k.w. dokonując odpowiedniego opisu tego czynu i wymierzając mu na podstawie tego przepisu karę 30 dni aresztu, oraz uznał go za winnego popełnienia przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przyjmując opis czynu zawarty w akcie oskarżenia i na podstawie art. 278 § 1 k.k. wymierzając oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zwięźle o powodach zmiany Mając na uwadze argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok należało zmienić w sposób wyżej opisany. Zdaniem Sądu Okręgowego wymierzone kary 30 dni aresztu i 8 miesięcy pozbawienia wolności spełnią swoje zadanie tak w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Bezwzględna przyczyna odwoławcza ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III i IV 1.Na podstawie art. 29 ustawy Prawo o Adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 840 zł. w tym podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. 2.Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
II AKa 13/24
CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 13 października 2023r. w sprawie o sygn. akt III K 193/23. 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2.
II AKa 211/22
Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie sygn.
IV Ka 124/24
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 124/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
IV Ka 1197/19
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 2/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1.CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.1.Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Stalowej Woli z dnia 19 października 2021 r. w sprawie II K 362/21 0.1.Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.1.Granice zaskarżenia 0.0.1.Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.0.1.Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.

– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k.

– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.1.Ustalenie faktów 0.0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 0.0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 0.1.Ocena dowodów 0.0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp.

Zarzut 3.1. Obraza przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść wyroku, to jest art. 387 § 1 i § 2 kpk, polegająca na uwzględnieniu wadliwego wniosku oskarżonego o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, co skutkowało wydaniem wyroku z naruszeniem prawa materialnego tj. art. 57b kk i art. 37a § 1 kk i orzeczenie wobec oskarżonego przy zastosowaniu art. 37a § 1 kk kary grzywny w sytuacji, gdy ze względu na treść art. 57b kk Sąd zobowiązany był do orzeczenia kary powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia tj. w przypadku czynu z art. 278 § 1 kk kary co najmniej 4 miesięcy pozbawienia wolności i nie miał możliwości zastosowania art. 37a § 1 kk.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Powyższy zarzut nie jest zasadny. Odnosząc się do zarzutu oskarżyciela publicznego w pierwszej kolejności wskazać należy, że instytucja „zamiany kary”, o której mowa w art. 37a kk, została dodana do obowiązującego porządku prawnego na mocy art. 1 pkt 8 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z uzasadnieniem do jej rządowego projektu art. 37a kk jest przepisem, który w ocenie ustawodawcy ma odegrać dwie role.

Pierwsza związana ma być z pozakodeksowym prawem karnym, w którym istnieją bardzo duże rozbieżności w sposobie ukształtowania sankcji karnej, a gdzie pomija się systematykę sankcji karnych i powiązanych z nimi instytucji części ogólnej i z tego też powodu przepis ten przekształca pojawiające się w regulacjach pozakodeksowych sankcje jednorodne w sankcje alternatywne, przewidując możliwość orzeczenia grzywny lub kary ograniczenia wolności, jeżeli nie przewiduje tego przepis pozakodeksowego prawa karnego. Z drugiej strony przepis ten ma stanowić dyrektywę sądowego wymiaru kary, która ma dawać sądom legitymację do orzekania zamiast kary pozbawienia wolności kar wolnościowych.

Z dniem 24.06.2020 r. przepis 37a kk uległ jednak znacznemu przekształceniu wprowadzonym ustawą z dnia 19.06.2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID 19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID 19 tzw. tarczy antykryzysowej 4.0, w efekcie czego mocą art. 38 tejże ustawy otrzymał nowe brzmienie, zgodnie z którym w § 1 wskazano, że jeżeli przestępstwo jest zagrożone tylko karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, a wymierzona za nie kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku, sąd może zamiast tej kary orzec karę ograniczenia wolności nie niższą od 3 miesięcy albo grzywnę nie niższą od 100 stawek dziennych, jeżeli równocześnie orzeka środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek; zaś w § 2 określono, że przepisu § 1 art. 37 a kk nie stosuje się do sprawców, którzy popełniają przestępstwo działając w zorganizowanej grupie albo związku mających na celu popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego oraz sprawców przestępstw o charakterze terrorystycznym.

Na mocy art. 38 tzw. tarczy antykryzysowej 4.0 do kodeksu karnego został także dodany art. 57b kk, zgodnie z którym Sąd skazując za przestępstwo określone w art. 12 § 1 kk wymierza karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia do podwójnej wysokości górnej granicy ustawowego zagrożenia. O ile więc do chwili wejścia w życie „tarczy antykryzysowej 4.0”, przyjęcie kwalifikacji z art. 12 § 1 kk nie implikowało ujemnych następstw w zakresie nadzwyczajnego wymiaru kary za dane przestępstwo, o tyle treść art. 57b kk wprowadziła instytucję obligatoryjnego, nadzwyczajnego obostrzenia kary.

Biorąc więc pod uwagę warunki jakie musi spełniać dany typ czynu zabronionego, a zatem że musi być on zagrożony wyłącznie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, wykładnia językowa art. 57b kk mogłaby skłaniać do reflekcji, że Sąd, skazując sprawcę za przestępstwo określone w art. 12 § 1 kk zobligowany jest do wymierzenia wyłącznie kary przewidzianej za przypisane mu przestępstwo wskazane w sankcji konkretnego typu zabronionego, a więc w przypadku przestępstwa kradzieży stylizowanej w art. 278 § 1 kk wyłącznie kary pozbawienia wolności i to w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia do podwójnej wysokości górnej granicy ustawowego zagrożenia.

Wątpliwości dodatkowo potęgują te głosy doktryny, które opowiadają się za wyłączeniem możliwości stosowania art. 37a kk przez art. 57b kk (por. np. Krzysztof Kmąk „O zaostrzeniu kary za czyn ciągły”), a to poprzez twierdzenie, że art. 57b kk nakazuje wymierzyć karę powyżej ustawowego minimum rozumianego jako ustawowa sankcja konkretnego przestępstwa wskazanego w ustawie Kodeks karny, czy ustawach szczególnych. Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu nie podziela jednak tych poglądów doktryny, albowiem stoi na stanowisku, że art. 57b kk nie wprowadza nadzwyczajnego obostrzenia kary w ten sposób, że ogranicza on wybór rodzaju kary w sytuacji jeżeli istnieje możliwość takiego wyboru, a jedynie nakazuje aby wybrana przez sąd kara była nadzwyczajnie obostrzona.

W ocenie Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu przepis art. 37a kk jest bowiem regulacją uzupełniającą ustawowe zagrożenie karą pozbawienia wolności zawartą w większości typów zabronionych jako przestępstwo, o kary alternatywne, czyli stawowi tzw. przednawiasowy modyfikator sankcji, który poszerza abstrakcyjny - niezwiązany z żadnymi kierunkowymi wytycznymi, luz decyzyjny sądu. Takie stanowisko wpisuje się również w przedstawione, w uzasadnieniu do projektu nowelizacji Kodeksu karnego z 2015 r., ratio legis ustanowienia przepisu z art. 37a kk (obecnie z art. 37a § 1 kk).

Mając na uwadze powyższe, należy zatem stwierdzić, że w przypadku stosowania art. 57a kk w relacji do art. 37a kk (przy przyjęciu, że sprawca działał w warunkach art. 12 § 1 kk), nadzwyczajne obostrzenie kary za popełnienie przestępstw w warunkach czynu ciągłego nie obliguje, tak jak ma to np. miejsce przy „multirecydywie” do wymierzenia wyłącznie „kary pozbawienia wolności”. Z treści art. 57b kk wynika bowiem, że sąd wymierza karę za „przypisane sprawcy przestępstwo”, co nie wyklucza ww. przednawiasowego modyfikatora sankcji.

W związku z powyższym argumentacja skarżącego jakoby treść art. 57b kk wyłączała możliwości zastosowania instytucji zamiany kary z art. 37a § 1 kk wobec sprawców kradzieży realizowanej w warunkach art. 12 § 1 kk jest błędna. Przenosząc powyższe wywody na grunt niniejszej sprawy stwierdzić natomiast należy, że przy występek kradzieży stypizowanym w art. 278 § 1 kk, którego ustawowe zagrożenie wynosi od 3 miesięcy do lat 5, sąd wymierzając sprawcom karę za kradzieże, których dopuścili się oni w krótkich odstępach czasu oraz w wykonaniu z góry powziętego zamiaru - art. 12 § 1 kk, przy obligatoryjnym zastosowaniu art. 57b kk, może na podstawie art. 37a § 1 kk i przy uwzględnieniu warunków przewidzianych w tym przepisie, wymierzyć oskarżonemu karę ograniczenia wolności w wysokości od co najmniej 4 miesięcy do lat 2 albo grzywnę w wysokości od co najmniej 101 do 810 stawek dziennych.

Co więcej stanowisko Sądu odwoławczego znajduje uzasadnienie w wykładni gramatycznej analizowanych norm, która jednoznacznie wskazuje, że możliwość zastosowania art. 37a § 1 kk w przypadku przestępstw realizowanych w warunkach czynu ciągłego zdefiniowanego w art. 12 § 1 kk zostałby wyłączony dopiero w wówczas, gdy albo art. 57b kk obligowałby sąd, na wzór art. 64 § 2 kk do wymierzenia sprawcy wyłącznie kary pozbawienia wolności przewidzianej za przypisane mu przestępstwo, albo gdyby katalog z art. 37a § 2 kk został poszerzony o sprawcę czynów popełnionych w warunkach czynu ciągłego – art. 12 § 1 kk.

Skoro jednak ustawodawca nie wprowadził ani nakazu wymierzenia sprawcy przestępstwa realizowanego w warunkach czynu ciągłego wyłącznie kary pozbawienia wolności w art. 57b kk, ani nie wskazał sprawców realizujących przestępcze zachowania w warunkach czynu ciągłego w art. 37a § 2 kk, logicznym jest, że legitymowało to Sąd Rejonowy w Stalowej Woli do zastosowania w przypadku T. C. art. 37a § 1 kk i wymierzenia mu kary grzywny w wysokości 120 stawek dziennych, a co za tym idzie do uwględnienia jego wniosku złożonego w trybie art. 387 kpk.

Wniosek Skarżący na podstawie art. 427 § 1 k.p.k., art. 437 § 1 i 2 k.p.k wniósł w przypadku stawiennictwa oskarżonego na rozprawie i wyrażenie zgody na zmodyfikowanie kary, orzeczenie kary: 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 2, w okresie próby zobowiązanie oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby orzeczenie środka kompensacyjnego — obowiązku naprawienia szkody w całości na rzecz pokrzywdzonego Sklepu (...) w S., na podstawie art. 33 § 2 k.k. orzeczenie kary grzywny w wymiarze 60 stawek dziennych po 15 zł, zasądzenie kosztów sądowych w całości; alternatywnie w przypadku niestawiennictwa oskarżonego na rozprawie lub nie wyrażenia zgody na modyfikację kary, o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. W świetle naprowadzonych wyżej okoliczności, a także uwzględniwszy, że oskarżony pomimo stawiennictwa na rozprawie apelacyjnej w dniu 13 kwietnia 2022 r. oświadczył, że nie zmodyfikuje swojego wniosku złożonego przed Sądem I instancji na rozprawie w dniu 19 października 2021 r. w trybie art. 387 kpk, wnioski apelacyjne Prokuratora Rejonowego w Stalowej Woli należy uznać za niezasadne. 1.OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 1.ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.1.Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Utrzymano zaskarżony wyrok w mocy. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Zarzuty oskarżyciela publicznego okazały się bezzasadne, a zatem rozstrzygnięcie Sądu I instancji należało utrzymać w mocy. Dlatego też Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wysuniętych zarzutów w apelacji, albowiem okazały się nietrafne i nie zdołały podważyć słuszności zaskarżonego wyroku. 0.1.Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.1.Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.1.Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.0.1.Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.1.Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1.Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II.

Z uwagi na nieuwzględnienie apelacji oskarżyciela publicznego, Sąd Okręgowy na podstawie art. 636 § 1 kpk kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciążył Skarb Państwa. 1.PODPIS 0.1.Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Prokuratury Rejonowej w Stalowej Woli Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Stalowej Woli z dnia 19 października 2021 r. w sprawie II K 362/21. 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2.

Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k.

– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana