Legislator Case Law & Legislation
II K 1134/18 AI generated

II K 1134/18 · Sąd powszechny

Case Number II K 1134/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1134/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Legislator headnote

AI generated

art. 12 k.k, art. 286 § 1 k.k, art. 270 § 1 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 13 § 1 k.k, art. 12 § 1 k.k; II K 1134/18 · Sąd powszechny: Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Keywords

AI generated
credit and loan fraud uttering a forged document declaration of false identity banking documents economic offence bank account information

Cited Legislation

AI generated
art. 12 k.k
z art. 12 kk oraz sprawy 2.
art. 286 § 1 k.k
ciągu przestępstw określonych w art. 286 § 1 k.k.
art. 270 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k., art.
art. 13 § 1 k.k
11 § 2 k.k., art. 13 § 1 k.k.
art. 12 § 1 k.k
z art. 12 § 1 k.k., za co na podstawie art.
art. 11 § 3 k.k
z art. 11 § 3 k.k., po zastosowaniu art.
art. 91 § 1 k.k
11 § 3 k.k., po zastosowaniu art. 91 § 1 k.k.
AI generated
II K 994/15
W 2008 roku A. M. zaproponował A. H. (1) możliwość zarobienia pieniędzy poprzez wyłudzanie pożyczek i telefonów komórkowych na podstawie fałszywych zaświadczeń o zatrudnieniu. A. H. (1) wyłudził w ten sposób wiele pożyczek, telefonów oraz sprzętu RTV na podstawie fałszywych zaświadczeń o zatrudnieniu w firmie (...), które wręczał mu A. M.. Następnie 3 października 2008 roku A. H. (1) założył własną działalność gospodarczą pod nazwą (...) .H.U. (...). W rzeczywistości przedsiębiorstwo to nie prowadziło żadnej działalności, ani też nie zatrudniało żadnych pracowników. W 2009 roku A. M. zaproponował A. H. (1), by wykorzystać jego firmę (...).H.U. G. do wyłudzania pożyczek i telefonów poprzez wystawianie fałszywych zaświadczeń o zatrudnieniu w tej firmie. A. H. (1) przystał na tą propozycję i pomimo, iż nie zatrudniał żadnej osoby, ani nie prowadził faktycznej działalności gospodarczej, to przekazywał A. M. druki dotyczące zatrudnienia w jego firmie z przybitymi pieczątkami, udostępniał pieczątkę swojej firmy, a także potwierdzał telefonicznie zatrudnienie różnych osób w jego firmie.
II K 1222/18
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
III K 338/15
Nieokreślonego dnia roku 2013 w M.
XII K 62/21
Sygn. akt. XII K 62/21 1.WYROK 1.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 października 2022 roku Sąd Okręgowy w Warszawie wXII Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca: SSO Katarzyna Stasiów Protokolant: Paulina Powązka-Płóciennik, Monika Raczyńska, Daniel Wiśniewski w obecności prokuratora Sławomira Głuszki i Jarosława Szklarczyka i przy udziale osk. posiłkowego (...) Bank S.A. Departament (...) po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2021 r., 19 listopada 2021 r., 18 lutego 2022 r., 4 kwietnia 2022 r., 21 czerwca 2022 r., 12 września 2022 r. i 23 września 2022 r. sprawy: 1. S. W. , syna T. i D. z domu G., urodzonego (...) w S. oskarżonego o to, że: w okresie od 12 do 26 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...), NIP: (...), jako Prezes Zarządu, a faktycznie jako figurant, umożliwił innym osobom, doprowadzenie Banku (...) S.A. z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł., w ten sposób, że doprowadził do zawarcia w dniu 26.10.2012r. w 1 Oddziale Regionalnym Banku zachodniego (...) SA w W. umowy o kredyt na działalność gospodarczą – biznes ekspres nr (...) w imieniu spółki (...) Sp. z o.o. w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd pracowników banku co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym rachunek zysków i strat, bilans spółki, a także oświadczenia z dnia 22.10.2012r. o objęciu nowoutworzonych udziałów w kapitale zakładowym spółki oraz o pokryciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym i ich wniesieniu, tj. czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. 2. J. L. , syna M. i D. z domu K., urodzonego (...) w Ż. oskarżonego o to, że: I. w okresie od 03 września 2012r. do 07 września 2012r. w W. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), A. K. (1) i innymi ustalonymi osobami, faktycznie zajmując się sprawami spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...), na zlecenie T. R. (1) doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem pracowników (...) Banku S.A. na łączna kwotę 135.485,39 zł. w ten sposób, że poświadczył nieprawdę w dokumentacji kredytowej, tym samym doprowadził w konsekwencji, za pośrednictwem (...) Biuro W., do zawarcia w dniu 06.09.2012r. w siedzibie (...) Banku S.A. w W. umowy o pożyczkę nr: (...) w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd pracowników banku co do wiarygodności spółki (...), co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy oraz co do własnych możliwości finansowych, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym zaświadczenie z dnia 03.09.2012r. o zatrudnieniu i wysokości uzyskiwanych dochodów przez K. K. (1) w spółce (...) wystawione przez J. L. – Dyrektora ds. Kadr i Płac, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. II. w okresie od 02 października 2012 r. do 02 kwietnia 2013 r. w W. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), A. K. (1) i innymi ustalonymi osobami, faktycznie zajmując się sprawami spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...), w tym od 10.10.2012r. jako Prezes Zarządu, na zlecenie T. R. (1) pomógł w doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na łączna kwotę 1.000.000 zł. K. Z., które stanowi mienie znacznej wartości poprzez przygotowanie i przekazanie dla T. R. (1) nierzetelnej umowy pożyczki wystawionej z dniem 02.04.2013 r. zawartej pomiędzy K. Z. jako pożyczkodawcą, a (...) Sp. z o.o. reprezentowaną przez T. P. jako pożyczkobiorcą, czym działał na szkodę K. Z., tj. o czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. III. w okresie od 12 października do listopada 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), A. K. (1) i innymi ustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...), NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), pomógł doprowadzić Bank (...) S.A. z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł., poprzez przygotowanie i złożenie poświadczającej nieprawdę dokumentacji kredytowej, co doprowadziło w konsekwencji do zawarcia w dniu 26.10.2012r. w 1 (...) Banku (...) SA w W. umowy o kredyt na działalność gospodarczą – biznes ekspres nr (...) w imieniu spółki (...) Sp. z o.o. w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd pracowników banku co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym rachunek zysków i strat, bilans spółki, a także oświadczenia z dnia 22.10.2012r. o objęciu nowoutworzonych udziałów w kapitale zakładowym spółki oraz o pokryciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym i ich wniesieniu, przy czym po uzyskaniu kredytu osobiście dokonał wypłaty całej kwoty z konta G. M., do którego był upoważniony i następnie przekazał ją T. R. (1) w biurze spółki (...), ul (...) lok. (...), tj. czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. IV. w dniu 19 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), A. K. (1) i innymi ustalonymi osobami, w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), jako Prezes Zarządu, na zlecenie T. R. (1) usiłował doprowadzić pracowników Banku (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20.000 zł., na podstawie nierzetelnej dokumentacji spółki w szczególności poprzez wprowadzenie w błąd co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożył nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym protokół Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników spółki „(...)”, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę udzielenia kredytu, tj. czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. 3. A. M. (poprzednie nazwisko K.), córki M. i H. z domu L., urodzonej (...) w Ż. oskarżonej o to, że: I. w okresie od 05 września 2012 r. do kwietnia 2013r. w W. i innych miejscach, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej, zakładającej ustalony podział ról i zadań, w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw, w tym oszustw bankowych oraz przestępstw skarbowych związanych z uszczupleniem podatku od towaru i usług w zakresie obrotu towarami, w szczególności wyrobami stalowymi oraz blachą, przy wykorzystaniu struktur faktycznie kontrolowanych w ramach grupy podmiotów - spółek nabywanych na podstawione osoby, polegających na składaniu organom podatkowym zawierających nieprawdę lub zatajających prawdę deklaracji podatkowych i w konsekwencji uszczupleniu podatku, tworzeniu i ewidencjonowaniu nierzetelnej dokumentacji księgowej oraz na podejmowaniu czynności, które miały na celu udaremnienie stwierdzenia przestępczego pochodzenia korzyści majątkowych związanych z popełnieniem tychże czynów zabronionych, tj. o czyn z art. 258 § 1 kk II. w okresie od 05 września 2012 r. do 07 września 2012 r. w W. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, wykorzystując funkcję pracownika (...) Banku w W. na stanowisku bankier klienta indywidualnego, działając wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), K. K. (1) oraz innymi ustalonymi osobami zajmującymi się sprawami spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem pracowników (...) Banku S.A. na łączna kwotę 135.485,39 zł. w ten sposób, że doradzała jakie należy przygotować dokumenty oraz co powinny zawierać, by w ramach procesu przygotowania i składania dokumentacji kredytowej, wniosek nie został rozpatrzony negatywnie, tym samym doprowadziła w konsekwencji, za pośrednictwem (...) Biuro W., do zawarcia w dniu 06.09.2012r. w siedzibie (...) Banku S.A. w W. umowy o pożyczkę nr: (...) w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd pracowników banku co do wiarygodności spółki (...), możliwości finansowych ubiegającej się o kredyt K. K. (1) oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym zaświadczenie z zakładu pracy o zatrudnieniu i wysokości uzyskiwanych dochodów, tj. czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. III. w okresie od 02 października 2012 r. do 02 kwietnia 2013 r. w W. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, wykorzystując funkcję pracownika (...) Banku w W. na stanowisku bankier klienta indywidualnego, działając wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), K. K. (1) oraz innymi ustalonymi osobami zajmującymi się sprawami spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej i reprezentowanej przez T. R. (1), doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na łączna kwotę 1.000.000 zł. K. Z., które stanowi mienie znacznej wartości, przekazane w transzach w różnej wysokości, w tym dla A. K. (1), poprzez wprowadzenie wyżej wymienionego w błąd co do zamiaru zwrotu udzielonej pożyczki, ostatecznie potwierdzonej nierzetelną umową pożyczki z dnia 02.04.2013r. zawartej pomiędzy K. Z. jako pożyczkodawcą, a (...) Sp. z o.o. reprezentowaną przez T. P. jako pożyczkobiorcą, czym działała na szkodę K. Z., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 3 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. IV. w okresie od 12 do 26 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...), NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), pełniąc funkcję pracownika (...) Banku w W. na stanowisku bankier klienta indywidualnego, doprowadziła Bank (...) S.A. z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł., w ten sposób, że osobiście pomagała w procesie przygotowania poświadczającej nieprawdę dokumentacji kredytowej, tym samym doprowadzając w konsekwencji do zawarcia w dniu 26.10.2012r. w 1 (...) Banku (...) SA w W. umowy o kredyt na działalność gospodarczą – biznes ekspres nr (...) w imieniu spółki (...) Sp. z o.o. w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd pracowników banku co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym rachunek zysków i strat, bilans spółki, a także oświadczenia z dnia 22.10.2012r. o objęciu nowoutworzonych udziałów w kapitale zakładowym spółki oraz o pokryciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym i ich wniesieniu, tj. czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., V. w dniu 19 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), pełniąc funkcję pracownika (...) Banku w W. na stanowisku bankier klienta indywidualnego, osobiście pomagała w procesie przygotowania i w konsekwencji złożenia do Banku (...) S.A. poświadczającej nieprawdę dokumentacji kredytowej na bieżącą działalność wskazanej spółki w zakresie sprzedaży hurtowej metali i rud metali, usiłowała doprowadzić pracowników banku do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20.000 zł., w szczególności poprzez wprowadzenie ich w błąd co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym protokół Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników spółki „(...)”, jednak zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odmowę udzielenia kredytu, tj. czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. 4. D. P. , córki J. i W. z domu O., urodzonej (...) w S. oskarżonej o to, że: I. w okresie od 12 do 26 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...), NIP: (...), jako księgowa Biura Rachunkowego (...), pomogła doprowadzić Bank (...) S.A. z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł., w ten sposób, że przyczyniła się do zawarcia w dniu 26.10.2012r. w (...) (...) Banku (...) SA w W. umowy o kredyt na działalność gospodarczą – biznes ekspres nr (...) w imieniu spółki (...) Sp. z o.o. w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd pracowników banku co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym przygotowany przez nią rachunek zysków i strat, bilans spółki, a także oświadczenia z dnia 22.10.2012r. o objęciu nowoutworzonych udziałów w kapitale zakładowym spółki oraz o pokryciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym i ich wniesieniu, tj. czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. II. w dniu 19 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), A. K. (1) i innymi ustalonymi osobami, w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), jako księgowa Biura Rachunkowego (...), na zlecenie T. R. (1) usiłowała doprowadzić pracowników Banku (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20.000 zł., na podstawie nierzetelnej dokumentacji spółki w szczególności bilansu i rachunku zysków i strat, poprzez wprowadzenie w błąd co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym protokół Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników spółki „(...)”, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę udzielenia kredytu, tj. czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. 5. A. K. (2) , córki S. i M. z domu Ż., urodzonej (...) w W. oskarżonej o to, że: I. w okresie od 11 do 26 października 2012r.w W. i innych miejscach, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej, zakładającej ustalony podział ról i zadań, w skład której wchodziły ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw, w tym oszustw bankowych oraz przestępstw skarbowych związanych z uszczupleniem podatku od towaru i usług w zakresie obrotu towarami, w szczególności wyrobami stalowymi oraz blachą, przy wykorzystaniu struktur faktycznie kontrolowanych w ramach grupy podmiotów - spółek nabywanych na podstawione osoby, polegających na składaniu organom podatkowym zawierających nieprawdę lub zatajających prawdę deklaracji podatkowych i w konsekwencji uszczupleniu podatku, tworzeniu i ewidencjonowaniu nierzetelnej dokumentacji księgowej oraz na podejmowaniu czynności, które miały na celu udaremnienie stwierdzenia przestępczego pochodzenia korzyści majątkowych związanych z popełnieniem tychże czynów zabronionych, tj. o czyn z art. 258 § 1 kk, II. w okresie od 11 do 26 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), pełniąc funkcję pracownika Banku (...) S.A. w W. jako Starszy Doradca Firmy, pomogła doprowadzić Bank (...) S.A. z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł., w ten sposób, że osobiście pomagała w procesie przygotowania poświadczającej nieprawdę dokumentacji kredytowej, tym samym doprowadzając w konsekwencji do zawarcia w dniu 26.10.2012r. w (...) (...) Banku (...) SA w W. umowy o kredyt na działalność gospodarczą – biznes ekspres nr (...) w imieniu spółki (...) Sp. z o.o. w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd banku co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym rachunek zysków i strat, bilans spółki, a także oświadczenia z dnia 22.10.2012r. o objęciu nowoutworzonych udziałów w kapitale zakładowym spółki oraz o pokryciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym i ich wniesieniu, tj. czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., III. w dniu 19 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), pełniąc funkcję pracownika Banku (...) S.A. w W. jako Starszy Doradca Firmy, osobiście pomagała w procesie przygotowania i w konsekwencji złożenia do Banku (...) S.A. poświadczającej nieprawdę dokumentacji kredytowej na bieżącą działalność wskazanej spółki w zakresie sprzedaży hurtowej metali i rud metali, usiłowała doprowadzić bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20.000 zł., w szczególności poprzez wprowadzenie w błąd co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym protokół Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników spółki „(...)”, jednak zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odmowę udzielenia kredytu, tj. czyn z art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., IV. w okresie od 11 do 26 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, pełniąc funkcję pracownika Banku (...) S.A. w W. w charakterze Starszego Doradcy Firmy, w ramach procesu rozpatrywania wniosków o wsparcie finansowe z banku w postaci kredytów bankowych w ramach funkcjonowania spółek (...) Sp. z o.o., NIP: (...) oraz (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanych przez T. R. (1), które to zdarzenia opisano w punktach II i III, będąc obowiązaną do zachowania tajemnicy bankowej, ujawniła informacje stanowiące tajemnicę bankową, niezgodnie z upoważnieniem określonym w ustawie, w ten sposób, że przekazała w tym telefonicznie oraz pocztą mailową osobie nieupoważnionej A. K. (1) dane w zakresie sytuacji finansowej oraz struktury właścicielskiej wskazanych wyżej spółek jak również wskazanie osoby D. J. jako poręczającej kredyt, tj. czyn z art. 171 ust. 5 Ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe w zw. z art. 12 § 1 k.k. 6. M. P. (1) , córki M. i E. z domu J., urodzonej (...) w W. oskarżonej o to, że: I. w okresie od 11 do 26 października 2012r.w W. i innych miejscach, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej, zakładającej ustalony podział ról i zadań, w skład której wchodziły ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw, w tym oszustw bankowych oraz przestępstw skarbowych związanych z uszczupleniem podatku od towaru i usług w zakresie obrotu towarami, w szczególności wyrobami stalowymi oraz blachą, przy wykorzystaniu struktur faktycznie kontrolowanych w ramach grupy podmiotów - spółek nabywanych na podstawione osoby, polegających na składaniu organom podatkowym zawierających nieprawdę lub zatajających prawdę deklaracji podatkowych i w konsekwencji uszczupleniu podatku, tworzeniu i ewidencjonowaniu nierzetelnej dokumentacji księgowej oraz na podejmowaniu czynności, które miały na celu udaremnienie stwierdzenia przestępczego pochodzenia korzyści majątkowych związanych z popełnieniem tychże czynów zabronionych, tj. o czyn z art. 258 § 1 kk, II. w okresie od 11 do 26 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), pełniąc funkcję pracownika Banku (...) S.A. w W. jako Doradca Firmy, pomogła doprowadzić Bank (...) S.A. z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł., w ten sposób, że osobiście pomagała w procesie przygotowania poświadczającej nieprawdę dokumentacji kredytowej, tym samym doprowadzając w konsekwencji do zawarcia w dniu 26.10.2012r. w 1 (...) Banku (...) SA w W. umowy o kredyt na działalność gospodarczą – biznes ekspres nr (...) w imieniu spółki (...) Sp. z o.o. w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd banku co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym rachunek zysków i strat, bilans spółki, a także oświadczenia z dnia 22.10.2012r. o objęciu nowoutworzonych udziałów w kapitale zakładowym spółki oraz o pokryciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym i ich wniesieniu, tj. czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., III. w dniu 19 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), pełniąc funkcję pracownika Banku (...) S.A. w W. jako Doradca Firmy, osobiście pomagała w procesie przygotowania i w konsekwencji złożenia do Banku (...) S.A. poświadczającej nieprawdę dokumentacji kredytowej na bieżącą działalność wskazanej spółki w zakresie sprzedaży hurtowej metali i rud metali, usiłowała doprowadzić bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20.000 zł., w szczególności poprzez wprowadzenie w błąd co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym protokół Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników spółki „(...)”, jednak zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odmowę udzielenia kredytu, tj. czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., IV. w okresie od 11 do 26 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, pełniąc funkcję pracownika Banku (...) S.A. w W. w charakterze Doradcy Firmy, w ramach procesu rozpatrywania wniosków o wsparcie finansowe z banku w postaci kredytów bankowych w ramach funkcjonowania spółek (...) Sp. z o.o., NIP: (...) oraz (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanych przez T. R. (1), które to zdarzenia opisano w punktach II i III, będąc obowiązaną do zachowania tajemnicy bankowej, ujawniła informacje stanowiące tajemnicę bankową, niezgodnie z upoważnieniem określonym w ustawie, w ten sposób, że przekazała w tym telefonicznie oraz pocztą mailową osobie nieupoważnionej A. K. (1) dane w zakresie sytuacji finansowej oraz struktury właścicielskiej wskazanych wyżej spółek jak również wskazanie osoby D. J. jako poręczającej kredyt, tj. czyn z art. 171 ust. 5 Ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe w zw. z art. 12 § 1 k.k. na podstawie art. 4 § 1 k.k. stosując w całym wyroku przepisy kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym w czasie popełniania przestępstw I. S. W., A. K. (2) i M. P. (1) uniewinnia od dokonania zarzucanych im czynów; II. J. L. uniewinnia od dokonania czynu z pkt. II.; III. J. L. uznaje za winnego czynu z pkt. I., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej i przyjmuje kwalifikację z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje go, a na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych; IV. J. L. uznaje za winnego czynu z pkt. III., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej i przyjmuje kwalifikację z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje go, a na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych; V. J. L. uznaje za winnego czynu z pkt. IV., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej oraz ustala, że oskarżony pomógł w popełnieniu przestępstwa i przyjmuje kwalifikację z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje go, a na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 22 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych; VI. na podstawie art. 85 i 86 § 1 k.k. wymierza J. L. karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pobawienia wolności i 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych; VII. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej względem J. L. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 4 (czterech) lat próby; VIII. A. M. uniewinnia od dokonania czynu z pkt. I.; IX. A. M. uznaje za winną czynu z pkt. II., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej i przyjmuje kwalifikację z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje ją, a na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza jej karę 11 (jedenastu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 40 (czterdzieści) złotych; X. A. M. uznaje za winną czynu z pkt. III., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej, a kwotę 1 000 000 złotych zastępuje kwotą 800 000 złotych i przyjmuje kwalifikację z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów i 33 § 2 k.k. skazuje ją na karę 1 (jednego) roku i 6 pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 40 (czterdzieści) złotych; XI. A. M. uznaje za winną czynu z pkt. IV., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej i przyjmuje kwalifikację z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje ją, a na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza jej karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 40 (czterdzieści) złotych; XII. A. M. uznaje za winną czynu z pkt. V., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej i przyjmuje kwalifikację z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje ją, a na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 40 (czterdzieści) złotych; XIII. na podstawie art. 85 i 86 § 1 k.k. wymierza A. M. karę łączną 2 (dwóch) lat pobawienia wolności i 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 40 (czterdzieści) złotych; XIV. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej względem A. M. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 4 (czterech) lat próby; XV. na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od A. M. solidarnie z T. R. (1) (na którego obowiązek naprawienia szkody nałożono w pkt. 6 wyroku tutejszego sądu z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie XII K 244/21) na rzecz pokrzywdzonego czynem III. K. Z. kwotę 4 000 (czterech tysięcy) złotych tytułem częściowego naprawienia szkody ; XVI. D. P. uznaje za winną czynu z pkt. I., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej i przyjmuje kwalifikację z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje ją, a na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych; XVII. D. P. uznaje za winną czynu z pkt. II., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej oraz ustala, że oskarżona pomogła w popełnieniu przestępstwa i przyjmuje kwalifikację z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje ją, a na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 22 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych; XVIII. na podstawie art. 85 i 86 § 1 k.k. wymierza D. P. karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych; XIX. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej względem D. P. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat próby; XX. na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od D. P. solidarnie z T. R. (1) i M. P. (2) (na których obowiązek naprawienia szkody nałożono w pkt. 12 wyroku tutejszego sądu z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie XII K 244/21) na rzecz następcy prawnego pokrzywdzonego czynem I. Banku (...) kwotę 12 000 (dwunastu tysięcy) złotych tytułem częściowego naprawienia szkody; XXI. zwraca D. P. dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) w tomie XV na karcie 2859 akt sprawy pod pozycjami 1. i 2.; XXII. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego S. W. kwotę 1 992,6 złotych (jednego tysiąca dziewięciuset dziewięćdziesięciu dwóch złotych i 60 groszy) – w tym VAT – tytułem poniesionych przez oskarżonego kosztów ustanowienia obrońcy; XXIII. zasądza tytułem opłaty sądowej - od J. L. kwotę1200 (jednego tysiąca dwustu) złotych, - od A. M. kwotę 1900 (jednego tysiąca dziewięciuset) złotych, - od D. P. kwotę 720 (siedmiuset dwudziestu) złotych, zaś wydatkami obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt XII K 62/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn I. S. W. czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc w oszustwie na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 200.000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty S. W. nie był w okresie czynu prezesem zarządu spółki G. M. i nie zawarł w imieniu tej spółki umowy kredytowej. Oskarżony ten pełnił funkcję prezesa zarządu w okresie od 27 stycznia 2011 r. do 9 marca 2012 r.t, a czyn został popełniony od 12 do 26 października 2012 r. Na fałszywych umowach handlowych obrazujących rzekomą działalność gospodarczą G. M. podpisywała się za S. W. K. K. (1). odpis KRS k. 4162- 4167 wyjaśnienia K. K. (1) k. 1098 umowy handlowe G. M. k. 1075-1090 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn I. J. L. czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oszustwo na szkodę (...) Banku S.A. z siedzibą w W. na kwotę 135 485, 39 złotych. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty J. L. był udziałowcem spółki (...). Ponadto był prezesem jej zarządu w okresie od 10.10.2012 r. Faktyczny zarząd spółką sprawował jednak T. R. (1), a osoby będące prezesami pełniły te role jedynie formalnie. W okresie od 03 września 2012 r. do 07 września 2012 r. J. L. wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), A. M. i K. K. (1) doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem pracowników (...) Banku S.A. na łączną kwotę 135.485,39 zł. Uczestniczył w przedłożeniu nierzetelnych dokumentów wprowadzających bank w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy pożyczki oraz co do możliwości finansowych pożyczkobiorcy, w tym zaświadczenia z dnia 03.09.2012 r. o zatrudnieniu i wysokości uzyskiwanych dochodów przez K. K. (1) w spółce (...) wystawione przez oskarżonego (...) jako Dyrektora ds. Kadr i Płac, której to funkcji oskarżony w rzeczywistości nigdy nie pełnił. J. L. wiedział, że spółka (...) w tamtym czasie nie prowadziła żadnej działalności gospodarczej. Jego „praca” – jak sam wyjaśnił – polegała na piciu kawy i jedzeniu obiadów. Gdyby pracownicy banku wiedzieli, że przedłożona dokumentacja jest fałszywa, znali faktyczny stan finansowy spółki (...), pożyczka nie zostałaby udzielona i do przekazania pieniędzy by nie doszło. dokumenta-cja (...) Banku S.A. k. 68-103, 76 wyjaśnienia K. K. (1) k. 1067-1072, 4066, 4082v wyjaśnienia A. M. k. 227, 2278-2279 wyjaśnienia T. R. (1) k. 3551 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn II. J. L. czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oszustwo na szkodę K. Z. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty ----------------------------------------------------------------------------- Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn III. J. L. czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. - pomoc w oszustwie na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 200 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty J. L. pomógł T. R. (1) doprowadzić Bank (...) S.A. z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł. Przygotował i złożył w imieniu spółki (...) kontrolowanej przez T. R. (1) poświadczającą nieprawdę dokumentację kredytową. Doprowadziło to do zawarcia w dniu 26.10.2012 r. w 1 (...) Banku (...) SA w W. umowy o kredyt na działalność gospodarczą – biznes ekspres nr (...) w imieniu spółki (...) sp. z o.o. Pracownicy banku zostali wprowadzeni błąd co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy. W imieniu G. M. zostały przedłożone nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym rachunek zysków i strat, bilans spółki, a także oświadczenia z dnia 22.10.2012 r. o objęciu nowoutworzonych udziałów w kapitale zakładowym spółki oraz o pokryciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym i ich wniesieniu. Po uzyskaniu kredytu J. L. osobiście dokonał wypłaty całej kwoty z konta G. M., do którego był upoważniony, i następnie przekazał ją T. R. (1) w biurze spółki (...) przy ul. (...) lok. (...). dokumenta-cja kredytowa k. 8-51 wyjaśnienia K. K. (1) k. 1072, 1097-1103, 4065 1100 wyjaśnienia T. R. (1) k. 3534-3539, 3542-3547, 3548-3553 wyjaśnienia A. M. k. 2278-2279, 2373-2376 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn IV. J. L. czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc do usiłowania oszustwa na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 20 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty J. L. w dniu 19 października 2012 r. pomógł T. R. (1) w usiłowaniu uzyskania kredytu z (...) na kwotę 20 000 złotych. Był formalnie prezesem zarządu spółki (...) faktycznie zarządzanej przez T. R. (1). Podpisywał się na wszystkich dokumentach związanych z ubieganiem się o ten kredyt i wiedział, że dołączana dokumentacja nie odzwierciedla prawdy odnośnie sytuacji finansowej spółki oraz że T. R. (1) nie ma zamiaru wywiązania się z zawartej umowy. Wniosek o kredyt został rozpatrzony negatywnie i do wypłaty kwoty 20 000 złotych nie doszło. dokumenta-cja dotycząca kredytu k. 52-64 wyjaśnienia T. R. (1) k. 3534-3539, 3542-3547, 3548-3553 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn I. A. M. czyn z art. 258 § 1 k.k. – branie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty ---------------------------------------------------------------------------- Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn II. A. M. czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. - oszustwo na szkodę (...) Banku S.A. z siedzibą w W. na kwotę 135 485, 39 złotych. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżona A. M. była pracownikiem (...) Banku w W. na stanowisku bankier klienta indywidualnego. Wykorzystując tę funkcję, wspólnie z innymi osobami doprowadziła do uzyskania przez spółkę (...) kontrolowaną przez T. R. (1) pożyczki na łączna kwotę 135.485,39 zł. Wskazywała, jakie należy przygotować dokumenty oraz co powinny zawierać, by w ramach procesu przygotowania i składania dokumentacji kredytowej, wniosek został rozpatrzony pozytywnie. Doprowadziła za pośrednictwem (...) Biuro W. do zawarcia w dniu 06.09.2012 r. w siedzibie (...) Banku S.A. w W. umowy o pożyczkę nr (...), która nie zostałaby wypłacona, gdyby nie wprowadzenie w błąd pracowników banku co do wiarygodności spółki (...) oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy. Na te okoliczności przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego. Początkowo K. K. (1) przygotowała strukturę przychodów z działalności gospodarczej spółki (...) za 5 miesięcy 2012 roku. Wykazany dochód 11.926,19 zł. okazał się niewystarczający do pozyskania kredytu, w wysokości, jakiej oczekiwał T. R. (1). T. R. (1) z A. M. uznali, że lepiej będzie jeśli K. K. (1) weźmie kredyt na siebie jako pracownika zatrudnionego na podstawie umowy o pracę w firmie (...) sp. z o.o., gdzie faktycznie pełniła wówczas rolę prokurenta, a zatrudniona na umowę o pracę nie była. K. K. (1) przedstawiła zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia sporządzone przez J. L. jako dyrektor ds. kadr i płac. A. M. e-mailowo instruowała, jak powinno wyglądać takie zaświadczenie: „musi być na naszym zaświadczeniu lepiej będzie jak będzie to kwota netto wpisana i żeby absolutnie nie była równa i jak się da to lepiej byłoby, gdyby okres zatrudnienia był dłuższy niż od marca w tej firmie i im więcej pieczątek tym lepiej:) załączam Ci nasz druk” (k. 762). Oskarżona M. załączyła druk firmowy (...) Banku do wypełnienia przez K. K. (1) i J. L.. Wysłany jej pierwszy egzemplarz wypełnionego zaświadczenia o zatrudnieniu A. M. zwróciła mailowo do poprawki. I pierwszy, i drugi egzemplarz tego druku bankowego osobiście wypełniała K. K. (1) w górnej tabeli, zaś J. L. wypełniał osobiście dolną tabelkę i każde się czytelnie podpisało. Zaświadczenie o zatrudnieniu (k. 757, 772) potwierdzało nieprawdę, gdyż K. K. (1) nigdy nie była zatrudniona w spółce (...) na podstawie umowy o pracę, a J. L. nie był nigdy zatrudniony na stanowisku dyrektora do spraw kadr i plac - w spółce (...) nikt nie był zatrudniony na takim stanowisku. Kiedy K. K. (1) na polecenie T. R. (1) i A. M. pojechała osobiście do oddziału (...) Banku w W., A. M. ostrzegła ją, by w tym banku nie wspominała, że ją zna. K. K. (1) podpisała umowę o pożyczkę. Pieniądze otrzymała na swoje konto bankowe w (...) Bank, po czym przelała te pieniądze na konto wskazane przez T. R. (1). Aby przelew zyskał podstawę, na polecenie R. sporządziła z nim fikcyjną umowę pożyczki na przedmiotową kwotę. dokumenta-cja kredytowa k. 68-103, 736-800, 801-1000, 1001-1066, 1074-1096, 1132-1149 wyjaśnienia K. K. (1) k. 1069-1070, 4065-4068 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn III. A. M. czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oszustwo na szkodę K. Z.. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty A. M. znała księdza K. Z. jako klienta (...) Banku. Zapoznała go z T. R. (1) we wrześniu 2012 r. celem udzielenia (...) sp. z o.o. pożyczki na kwotę 100 000 złotych. Następnie Z. udzielił kolejnej pożyczki firmie (...) w kwocie 700 000 zł, którą potwierdzono umową pożyczki z dnia 02.04.2013 r. zawartą pomiędzy K. Z. jako pożyczkodawcą a (...) sp. z o.o. reprezentowaną przez T. R. (1) - pełnomocnika spółki jako pożyczkobiorcą. Ta umowa miała obejmować obydwie pożyczki. Wpisano kwotę 1 000 000 złotych zamiast 800 000 złotych, gdyż strony zgodnie uznały, że 200 000 złotych należy się pokrzywdzonemu z tytułu odsetek od pierwszej kwoty 100 000 złotych. T. R. (1) mówił pokrzywdzonemu, że zajmuje się handlem stalą i pieniądze wykorzysta do tej działalności. A. M. namawiała pokrzywdzonego do inwestowania, mówiąc, że to będzie interes jego życia. Pomagała księdzu zawrzeć siedem z ośmiu pożyczek bankowych, dzięki którym miał pieniądze dla T. R. (1). Odbierała pieniądze od pokrzywdzonego i przekazywała je R.. Wiedziała, że T. R. (1) nie ma zdolności kredytowej, nie prowadzi działalności gospodarczej gwarantującej możliwość zwrócenia kapitału wraz z olbrzymimi odsetkami - 5% w skali miesiąca. Pracowała w banku, wiedziała, jakie są zgodne z prawem odsetki od pożyczek i kredytów i że ktoś prowadzący uczciwą działalność uzyskałby kredyt w banku i nie musiałby zawierać wielu umów pożyczek, tylko czerpałby zysk z dochodów z działalności. Tym samym A. M. wiedziała, że T. R. (1) nie wypełni swoich zobowiązań względem księdza oraz, że pokrzywdzony nie przekazałby tak dużej ilości pożyczonych przez siebie pieniędzy, gdyby o tym wiedział. Ustalone było, że od każdej spłacanej przez T. R. (1) raty A. M. będzie otrzymywać 20% należnych K. Z. odsetek. T. R. (2) zapłacił pokrzywdzonemu tylko jedną ratę w wysokości 10 000 złotych. Ponadto nie wywiązywał się z zobowiązania, a także po pewnym czasie zerwał kontakt z K. Z.. zeznania K. Z. k. 105-110, 454-456, 462-465, 566-569, 4084v-4086 umowa pożyczki k. 444-445 zeznania J. J. (2) k. 557-561, 4068v-4069 wyjaśnienia A. M. k. 2201-2205, k. 2211-2214 wyjaśnienia i zeznania T. R. (1) k. 3527-3531, 3535-3537 pisma adw. A. W. - pełnomocnika K. Z. k. 437-441 k. 535-553; Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn IV. A. M. czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. - oszustwo na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 200.000 zł. Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn V. A. M. czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – usiłowanie oszustwa na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 20 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty A. M. współdziałała przy uzyskaniu dwóch kredytów z (...). Pierwszy na kwotę 200 000 złotych na spółkę (...) kontrolowaną przez T. R. (1). Drugie oszustwo zakończyło się w stadium usiłowania doprowadzenia do rozporządzenia kwotą 20 000 złotych na rzecz spółki kontrolowanej przez T. R. (1) (...), gdyż bank odmówił przyznania kredytu. A. M. została wskazana przez J. L. i prawdopodobnie pośrednika A. G. jako osoba, z którą należy załatwiać wszelkie formalności. Ustalała więc z pracownicami Banku (...) S.A. wszystkie kwestie związane kredytami. Uczestniczyła w przekazywaniu drogą e-mailową informacji pomiędzy bankiem, K. K. (1) i T. R. (1). A. M. znała A. G. (obecnie już nieżyjącego) z firmy (...). Firma ta pośredniczyła zakresie wyłudzenia kredytu w kwocie 200.000 zł. Pośrednikiem pomiędzy T. R. (1) a tą firmą i bankiem była A. M.. Zarówno (...) jak i A. M. otrzymali od R. wynagrodzenie za uczestniczenie w ubieganiu się o kredyt. Oskarżona M. wiedziała, że pracownicy banku zostali wprowadzeni błąd co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy. W imieniu G. M. i (...) zostały przedłożone dokumenty poświadczające nieprawdę wskazujące na zdolność kredytową obu spółek, chociaż spółki w rzeczywistości jej nie miały. dokumenta-cja kredytowa k. 8-51, 52-64, 1074-1096 wyjaśnienia T. R. (1) k. 3526-3231, 3534-3539, 3542-3547, 3548-3553 wyjaśnienia K. K. (1) k. 1071-1072 wyjaśnienia A. M. k. 2373-2376 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn I. D. P. czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc w oszustwie na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 200 000 zł. Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn II. D. P. czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc w usiłowaniu oszustwa na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 20 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Do uzyskania obu kredytów w (...) T. R. (1) wykorzystał również pomoc osoby, która na stałe prowadziła księgowość jego wielu firm – oskarżonej D. P. prowadzącej Biura Rachunkowego (...). D. P. zgodziła się pomóc w przygotowaniu dokumentów dotyczących kondycji finansowej spółek (...) i (...), aby wynikało z nich, że spółki mają zdolność kredytową, podczas gdy faktycznie jej nie miały. T. R. (1) nie miał takich umiejętności, aby w wiarygodny sposób dokonać takich zmian. W przygotowaniu przedmiotowych dokumentów D. P. pomagała jej pracownica E. P., ale nic nie działo się bez wiedzy oskarżonej P.. D. P. w czasie przygotowywania tej dokumentacji była w stałym kontakcie z K. K. (1) współdziałającą w popełnieniu tych dwóch przestępstw. Pod sporządzonymi dokumentami oskarżona nie podpisała się, gdyż się bała, jednakże zostały one złożone wraz z wnioskami o oba kredyty. W zamian za swoją ponadstandardową usługę D. P. otrzymała od T. R. (1) 12 000 złotych, którą wręczył jej bez żadnego pokwitowania wkrótce po uzyskaniu kwoty 200 000 złotych z pierwszego kredytu. wyjaśnienia A. M. k. 2278-2279, 2373-2376 wyjaśnienia T. R. (1) 3526-3231, 3534-3539, 3542-3547, 3548-3553, 4115 dokumenta-cja kredytowa k. 8-51, 52-64, 736-800, 801-1000, 1001-1066, 1074-1096, 1132-1149 wyjaśnienia K. K. (1) k. 734, 1067-1071, 1097-1103, 1106, 1114, 2410, 2411 na górze zeznania E. P. k. 2680-2688, częściowo wyjaśnienia D. P. k. 2614 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn I. A. K. (2) czyn z art. 258 § 1 k.k. – branie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty ----------------------------------------------------------------------------- Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn II. A. K. (2) czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc w oszustwie na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 200 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżona A. K. (2) jako pracownica Banku (...) wykonywała czynności związane z przyznaniem przedmiotowego kredytu. wyjaśnienia A. K. (2) k. 4006v-4007 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn III. A. K. (2) czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z at. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc w usiłowaniu oszustwa na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 20 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżona nie wykonywała żadnych czynności związanych z tym kredytem. wyjaśnienia A. K. (2) k. 4006v Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn IV A. K. (2) czyn z art. 171 ust. 5 Ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe w zw. z art. 12 § 1 k.k. – ujawnienie tajemnicy bankowej Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty A. K. (2) kontaktowała się z A. M. jako osobą wskazaną do kontaktu odnośnie formalności związanych z kredytem na kwotę 200 000 złotych. wyjaśnienia A. K. (2) k. 4007, 4180v, k. 812 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn I. M. P. (1) czyn z art. 258 § 1 k.k. – branie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty ----------------------------------------------------------------------------- Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn II. M. P. (1) czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc w oszustwie na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 200 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżona nie wykonywała żadnych czynności związanych z tym kredytem. Rozpoznanie tego wniosku kredytowego przypadło losowo A. K. (2). wyjaśnienia A. K. (2) k. 4006v Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn III. M. P. (1) czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z at. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc w usiłowaniu oszustwa na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 20 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżona M. P. (1) jako pracownica Banku (...) wykonywała czynności związane z przyznaniem przedmiotowego kredytu. wyjaśnienia M. P. (1) k. 4007 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn IV M. P. (1) czyn z art. 171 ust. 5 Ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe w zw. z art. 12 § 1 k.k. – ujawnienie tajemnicy bankowej Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty M. P. (1) kontaktowała się z A. M. jako osobą wskazaną do kontaktu odnośnie formalności związanych z kredytem na kwotę 200 000 złotych. wyjaśnienia A. K. (2) k. 4180v, k. 806-811 wyjaśnienia M. P. (1) k. 4181 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) S. W. czyn I. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Fakt współdziałania oskarżonego w zawarciu kredytu z (...) S.A. brak dowodu Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) J. L. czyn II. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Fakt współdziałania oskarżonego w zawarciu z K. Z. umów pożyczek. brak dowodu Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) A. M., A. K. (2) M. P. (1) czyny z art. 258 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Fakt istnienia grupy przestępczej. brak dowodu Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) A. K. (2), M. P. (1) Czyny z punktów II. i III. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Świadomość obu oskarżonych co do fałszywości składanych przez przedstawicieli spółek dokumentów i braku zamiaru spłacania kredytów. brak dowodu Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) A. K. (2) M. P. (1) czyny z punków IV. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Ujawnienie tajemnicy bankowej. brak dowodu 2. Ocena dowodów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu wyjaśnienia S. W. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego z rozprawy (k. 4006), że nie miał nic wspólnego z kredytem zaciągniętym na spółkę (...) w (...). Brak dowodów, które mogłyby podważyć te wyjaśnienia. Twierdzenia oskarżonego korespondują z wyjaśnieniami K. K. (1) (k. 1098-1099). wyjaśnienia J. L. Wyjaśnienia oskarżonego potwierdziły, że był on fikcyjnym udziałowcem spółki (...) i prezesem zarządu (...), podpisywał się pod dokumentami kredytowymi, wiedział, że dokumenty nie odzwierciedlają prawdy – wyjaśnił, że podwyższenie kapitału spółki (...) „było tylko na papierze, żeby spółka lepiej wyglądała w banku”. Sąd dał również oskarżonemu wiarę w to, że nie uczestniczył w oszustwie na szkodę K. Z.. Koresponduje to z wyjaśnieniami T. R. (1), A. M., zeznaniami świadków. częściowo wyjaśnienia A. M. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom A. M. ze śledztwa w zakresie, w jakim przyznała się do popełnienia trzech oszustw bankowych i opisała, na czym polegała jej rola przy współdziałaniu z pozostałymi sprawcami. Podobnie odnośnie oszustwa na szkodę K. Z. oskarżona wiarygodnie wskazała, że „R. z góry zaplanował to przestępstwo, nie miał zamiaru spłaty”. częściowo wyjaśnienia D. P. Wiarygodne są wyjaśnienia tej oskarżonej odnośnie potwierdzenia w toku śledztwa faktu współpracy z T. R. (1) oraz potwierdzenia zeznań E. P., że bez wiedzy i zgody oskarżonej P. dokumentacja dla potrzeb kredytowych T. R. (1) nie zostałaby stworzona. wyjaśnienia A. K. (2) i M. P. (1) Wyjaśnienia tych oskarżonych (k. 3316-3318, 4006v-4007) sąd uznał za w pełni wiarygodne. Podczas bezpośredniego przesłuchania sąd nie miał żadnych wątpliwości, że oskarżone wyjaśniają zgodnie z prawdą, sygnalizowane przez nie poczucie krzywdy jest szczere i spontaniczne. Wyjaśnienia z rozprawy korespondują z wyjaśnieniami A. K. (2) ze śledztwa. Odnośnie czynów z art. 171 ust. 5 prawa bankowego wyjaśnienia oskarżonych korespondują z treścią e-maili wymienianych między oskarżonymi pracownicami banku a A. M.. M. P. (1) napisała, że J. L. wskazał ją jako osobę, której należy wskazywać, jakie ewentualne braki ma dokumentacja kredytowa (k. 805-814). częściowo wyjaśnienia T. R. (1) i wyjaśnienia K. K. (1) Sąd przy ustaleniu stanu faktycznego oparł się w dużej mierze na wskazanych wyjaśnieniach i zeznaniach T. R. (1) i K. K. (1). Sąd podszedł z ostrożnością do zeznań tych osób jako dowodu z pomówienia. Dostrzegł, że nie zawsze wyjaśnienia i zeznania T. R. (1) są w pełni wiarygodne. Ustalił jednak na podstawie zeznań i wyjaśnień tych dwóch osób część stanu faktycznego w zakresie, w jakim korespondują ze sobą nawzajem, z wyjaśnieniami A. M., zeznaniami świadków oraz z dokumentacjami kredytowymi. Na te okoliczności T. R. (1) i K. K. (1) byli przesłuchiwany wielokrotnie na przestrzeni wielu lat procesu karnego. Pomimo tego w ich wyjaśnieniach i zeznaniach nie ma takich sprzeczności, jakie pojawiłyby się, gdyby nie mówili prawdy, nie opierali się na okolicznościach faktycznych, w których uczestniczyli. Wyjaśnienia i zeznania – zwłaszcza K. K. (1) - są bardzo szczegółowe. Obfitują w wiele dodatkowych okoliczności niezwiązanych bezpośrednio z danymi czynami, lecz z relacjami pomiędzy współpracującymi ze sobą osobami. Przy dowodzie z pomówienia jest konieczne, aby relacje pomawiającego były potwierdzone innymi dowodami co do każdego opisywanego przez niego zdarzenia. Potwierdzenie innymi dowodami co najmniej części faktów opisywanych przez pomawiającego daje podstawy do pozytywnego zweryfikowania pozostałych jego relacji dotyczących innych faktów. zeznania K. Z. Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka. Nie zeznaje on sprzecznie z prawdą przeciwko A. M. wobec poczucia krzywdy. Stwierdził nawet, że „kiedy wpłacał pieniądze, pani A. była przekonana, że zostaną mi zwrócone wraz z odsetkami, ona myślała, że R. odda”. Nie może to powodować automatycznego uznania przez sąd, że tak rzeczywiście było, gdyż świadek nie miał pełnego obrazu zdarzeń, nie znał wyjaśnień A. M. ze śledztwa, ale z całą pewnością wskakuje na szczerość i chęć sprawiedliwego potraktowania oskarżonych, a zarazem brak zamiaru bezpodstawnego czy nadmiernego ich obciążania. Sąd na podstawie zeznań pokrzywdzonego ustalił ilość spłaconych przez T. R. (1) rat – jako jedynie jedną ratę. zeznania J. J. (2) Brak podstaw do kwestionowania zeznań świadka. zeznania E. P. Sąd dał wiarę E. P.. Jej zeznania korespondują z dokumentacją spółek (...) i (...), konsekwentnymi i spójnymi w tym zakresie wyjaśnieniami A. M., K. K. (1) i T. R. (1). dowody nieosobowe Za wiarygodne sąd uznał dowody nieosobowe. Zostały sporządzone zgodnie z przepisami prawa. Żadna ze stron ich nie kwestionowała. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu częściowo wyjaśnienia A. M. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom A. M. z rozprawy. Oskarżona być może liczyła na to, że jak pogrąży inne osoby swoimi wyjaśnieniami, to sama pozostanie bezkarna. Kiedy dowiedziała się, że tak nie jest i akt oskarżenia został wniesiony, przyjęła taką linię obrony jak zaprezentowana w toku rozprawy. Są to jednak wyjaśnienia sprzeczne z jej poprzednimi, z wyjaśnieniami T. R. (1), K. K. (1), dokumentacją kredytową i e-mailami wymienianymi pomiędzy współsprawcami, a także z zeznaniami świadków. Przykładowo oskarżona twierdzi niby spontanicznie, że się zdziwiła, skąd K. Z. ma milion złotych, podczas gdy sama mu pomagała w uzyskaniu siedmiu pożyczek bankowych. Ta ostatnia okoliczność wynika przy tym nie tylko z zeznań K. Z., ale i z drugich wyjaśnień skarżonej, do których przygotowała się, znając już ujawniony w toku rozprawy materiał dowodowy i starając się, aby jej wyjaśnienia nie były z nim sprzeczne. Odnośnie pomówienia A. K. (2) i M. P. (1) w toku śledztwa, podczas rozprawy oskarżona nie potwierdziła tych wyjaśnień. Nie potwierdza ich również korespondencja e-milowa pomiędzy A. M. a tymi dwiema pracownicami banku (k. 805-814, głównie k. 812). Przeczą im racjonalne i bardzo spontaniczne wyjaśnienia oskarżonych K. i P. oraz treść dokumentacji e-mailowej. Na przykładzie tego pomówienia widać, jak bardzo nielogiczne jest nieprzyznawanie się oskarżonej do winy w toku rozprawy, podczas gdy w śledztwie twierdziła, że nie tylko ona sama miała świadomość oszustwa, ale generalnie wszyscy mający coś wspólnego z przedmiotowymi kredytami. W śledztwie przyznała się do popełnienia czynów i pomówiła dwie niewinne osoby, a teraz chciałaby zostać uznana za niewinną, bo była młoda i mniej skorzystała finansowo na znajomości z T. R. (1) niż na to liczyła. częściowo wyjaśnienia T. R. (1) Sąd nie dał wiary w to, że oskarżony spłacił K. Z. wiele rat. Oparł się w tym względzie na zeznaniach świadka Z.. Gdyby rzeczywiście kilka rat było już spłaconych, nie byłoby podstaw do uznania, że księdzu należy się aż 200 000 złotych tytułem pożyczonej kwoty 100 000 złotych. częściowo wyjaśnienia D. P. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom w zakresie, w jakim stanowią zaprzeczenie spójnym twierdzeniom A. M., K. K. (1), T. R. (1) i E. P.. Należy je uznać za przyjętą przez oskarżoną linię obrony. korespondencja e-mailowa z biura K. I. z k. 4124-4161 Ze złożonej przez oskarżoną D. P. kopii korespondencji e-mailowej z przedstawicielami spółek (...) i (...) wynika, że jakieś faktury były czasem przekazywane D. P. do rozliczenia. Mogły to być – jak wyjaśniła K. K. (1) - faktury potwierdzające transakcje, które w rzeczywistości nie zaistniały. Oskarżona nie ma zarzutów prowadzenia niezgodnej z prawem księgowości przez cały czas współpracy z T. R. (1), nie miała wiedzy o całości jego nielegalnej działalności. Z całą pewnością lepszą wiedzę w tym zakresie ma K. K. (1). To właśnie ona poleciła R. usługi D. P.. Współpracowała z R. dłużej i ściślej. Odnośnie zarzutów z tej sprawy treść przedmiotowych e-maili nie ma znaczenia. zeznania R. S. Zeznania te nie wniosły niczego istotnego w zakresie sprawstwa oskarżonych. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnię-cia z wyroku Oskarżony ☒ Podstawa prawna skazania III. J. L. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn I. J. L. - z art. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oskarżony miał świadomość, że składana do banku dokumentacja nie jest prawdziwa i że pracownicy banku są wprowadzani w błąd. Błąd ten był istotny – gdyby posiadali pełną wiedzę o sytuacji finansowej spółki (...) i wysokości dochodów K. K. (1), pożyczka nie zostałaby przyznana. ☒ Podstawa prawna skazania IV. J. L. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn III. J. L. - 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oskarżony pomógł T. R. (1) w uzyskaniu kredytu, mając świadomość że składana do banku dokumentacja nie jest prawdziwa i że pracownicy banku są wprowadzani w błąd. Błąd ten był istotny – gdyby posiadali pełną wiedzę o sytuacji finansowej spółki (...) i braku zamiaru spłaty kredytu, kredyt nie zostałby przyznany. ☒ Podstawa prawna skazania V. J. L. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn IV. J. L. - z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oskarżony pomógł w usiłowaniu przestępstwa. Był fikcyjnym prezesem spółki (...) i już to wskazywało na uczestniczenie w nielegalnym przedsięwzięciu. Wiedział, że składana do banku dokumentacja nie jest prawdziwa i że pracownicy banku są wprowadzani w błąd. Kredyt nie został przyznany, więc przestępstwo zakończyło się w fazie usiłowania. ☒ Podstawa prawna skazania IX. A. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn II. A. M. - z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – w przyznanie tej pożyczki oskarżona była aktywnie zaangażowana. Wiedziała, że składana do banku dokumentacja nie jest prawdziwa i że pracownicy banku są wprowadzani w błąd. Błąd ten był istotny – gdyby posiadali pełną wiedzę o sytuacji finansowej spółki (...) i wysokości dochodów K. K. (1), pożyczka nie zostałaby przyznana. ☒ Podstawa prawna skazania X. A. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn III. A. M. - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – sąd nie traci z pola widzenia, że oskarżona w chwili czynu jako osoba młoda nie miała bardzo dużego doświadczenia życiowego. Była jednak pracownikiem banku i miała wiedzę o przyznawaniu pożyczek przez bank – wynika to choćby z jej udziału w czynie II. Miała świadomość, że pożyczenie 800 000 złotych z obietnicą spłacania odsetek w wysokości 50 000 złotych miesięcznie nie jest standardową umową i że T. R. (1) stara się równolegle o trzy inne pożyczki i kredyty, więc nie jest to jakaś wyjątkowa potrzeba uzyskania pieniędzy z możliwością ich szybkiego pomnożenia, a stały jego sposób na życie. Wiedziała, że obietnica tak olbrzymich odsetek ma skłonić K. Z. do pożyczenia pieniędzy. W tym czasie A. M. była w związku z T. R. (1) i z nim mieszkała. R. mówił jej o problemach finansowych. To, że wcześniej sama pożyczyła T. R. (1) pieniądze, również wskazywało na jego niedobrą sytuację finansową pomimo wystawnego stylu życia. Pomagając w uzyskaniu innych pożyczek i kredytów, oskarżona liczyła nie tylko na zwrot własnych środków, ale też korzystała na tym finansowo – jak sama wyjaśniła – jeździła samochodem, a nie pociągiem. Kwota, na jaką dokonano oszustwa, został zmniejszona do 800 000 złotych, gdyż taka ilość gotówki została faktycznie przekazana T. R. (1) przez pokrzywdzonego. ☒ Podstawa prawna skazania XI. A. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn IV. A. M. - z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oskarżona miała świadomość, że składana do banku dokumentacja nie jest prawdziwa, T. R. (1) nie ma zamiaru spłacenia kredytu i że pracownicy banku są wprowadzani w błąd. Błąd ten był istotny – gdyby posiadali pełną wiedzę o sytuacji finansowej spółki (...) i braku zamiaru spłaty kredytu, kredyt nie zostałby przyznany. ☒ Podstawa prawna skazania XII. A. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn V. A. M. - z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oskarżona wiedziała, że składana do banku dokumentacja nie jest prawdziwa i że pracownicy banku są wprowadzani w błąd. Kredyt nie został przyznany, więc przestępstwo zakończyło się w fazie usiłowania. ☒ Podstawa prawna skazania XVI. D. P. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn I. D. P. - z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oskarżona pomogła T. R. (1) w popełnieniu oszustwa, nawet jeśli nie miała pewności co do jego zamiaru spłacania obu kredytów. Jako doświadczona księgowa wiedziała bowiem, że dane dotyczące obu spółek są zmieniane na nieprawdziwe po to, aby kredyty zostały przyznane i że gdyby dokumentacja była prawdziwa, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem ze strony banku by nie doszło. Z tego względu D. P. wiedziała, że pomaga we wprowadzeniu pracowników w błąd co do istotnych okoliczności mających wpływ na ocenę zdolności kredytowej. ☒ Podstawa prawna skazania XVII. D. P. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn II. D. P. - z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – jak wyżej ☐ Warunkowe umorzenie postępowania ----------------------------------------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania - ☐ Umorzenie postępowania ---------------------------------------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ Uniewinnienie I. S. W., A. K. (2), M. P. (1) Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Brak jest dowodów na popełnienie przez S. W. zarzucanego mu czynu. Oskarżony w chwili popełniania czynu przez innych sprawców nie był prezesem spółki (...). Żaden dowód nie wskazuje na jego udział w tym czynie. Sąd uniewinnił A. K. (2) i M. P. (1) od wszystkich zarzucanych im czynów. Treść e-maili wymienianych pomiędzy tymi pracownicami banku a A. M. nie wskazuje na wyczerpanie znamion jakiegokolwiek przestępstwa. Jedynym dowodem wskazującym na ich winę były wyjaśnienia oskarżonej M. ze śledztwa. W postępowaniu sądowym oskarżona nie potwierdziła tych wyjaśnień, oświadczyła, że osób tych nie zna. Może podejrzewała, że A. G. poinformował pracownice banku o nieprawdziwości dokumentacji kredytowej, może na siłę próbowała oskarżyć kogoś celem skorzystania z instytucji art. 60 § 3 k.k. – trudno to ocenić. W świetle wyjaśnień obu oskarżonych i korespondencji e-mailowej brak jest podstaw do uznania winy oskarżonych K. i P.. Sąd nie zgadza się ze stanowiskiem prokuratora wyrażonym w mowie końcowej, że o winie obu oskarżonych świadczy wzięcie w cudzysłów słowa „braki” w wiadomości e-mailowej wysłanej przez M. P. (1) do A. M. (k. 806). Cała treść wiadomości nie budzi żadnych podejrzeń. Zarzuty z art. 171 ust. 5 prawa bankowego sprawiają wrażenie postawionych „na siłę”. A. M. została wskazana przez J. L. i najprawdopodobniej również przez nieżyjącego już pośrednika A. G. jako osoba do ewentualnego uzupełniania brakujących dokumentów i to dlatego z nią była wymieniana korespondencja e-mailowa. Na podstawie tej korespondencji oskarżona M. nie dowiedziała się niczego nowego, okoliczności związane z obydwoma kredytami były jej znane. Współdziałała z innymi sprawcami przestępstwa. Zgodnie z ustawą o Krajowym Rejestrze Sądowym dane w zakresie sytuacji finansowej oraz struktury właścicielskiej spółek są jawne. ☐ Uniewinnienie II. J. L. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Brak jest dowodów, aby J. L. w jakikolwiek sposób uczestniczył w uzyskaniu pożyczki od K. Z. K. K. (1) wręcz wyjaśniła (k. 4065), że i ona, i J. L. „byli zdziwieni, że R. rzeczywiście dostał pieniądze od księdza”. ☐ Uniewinnienie VIII. A. M. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Sąd nie wyklucza faktu istnienia grupy przestępczej stworzonej przez osoby, które współdziałały z A. M. przy popełnianiu przestępstw. Możliwe, że wynika to z akt postępowania, z którego niniejsza sprawa została wyłączona. Z akt niniejszego postępowania nie wynika, aby J. L., A. M. czy D. P. wiedzieli albo godzili się na udział w zorganizowanej grupie przestępczej stworzonej celem popełniania przestępstw. Nie każda grupa towarzyska, jak tutaj – powiązana interesami majątkowymi i współpracująca przy popełnianiu przestępstw jest grupą przestępczą w rozumieniu art. 258 k.k. Z tego też względu sąd uniewinnił oskarżoną od tego zarzutu i we wszystkich czynach wszystkich oskarżonych wyeliminował z podstawy skazania art. 65 § 1 k.k. 1. Kary, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie J. L. III.-VII. Wszyscy skazani oskarżeni są winni popełnienia zarzucanych im czynów, gdyż w chwili czynów byli osobami dorosłymi i w pełni poczytalnymi. Ustalając wymiar kar orzeczonych wobec wszystkich oskarżonych, sąd uwzględnił, że głównym inicjatorem i pomysłodawcą był T. R. (1) i to właśnie on osiągnął największą korzyść majątkową z popełnianych przestępstw. Z tego względu sąd uwzględnił wnioski prokuratora o wymierzenie bardzo niskich kar pozbawienia wolności oraz orzekł obowiązek naprawienia szkód wyrządzonych przestępstwem w niskich – symbolicznych – kwotach. Odnośnie J. L. sąd uwzględnił dyrektywy określone w art. 53 k.k., w szczególności stopień społecznej szkodliwości, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw popełnienia przestępstw, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa jak i zachowanie się po jego popełnieniu, a także mając na uwadze cele wychowawcze, jakie spełniać ma orzeczona kara. Analizując stopień społecznej szkodliwości czynów, jakich dopuścił się oskarżony, należy określić go jako dość wysoki. Dość wysoki jest też stopień winy. Przy wymiarze stawki dziennej grzywny sąd miał na względzie niezbyt dobrą sytuację majątkową oskarżonego. Na korzyść sąd uwzględnił dotychczasową niekaralność oskarżonego i upływ długiego czasu od popełnienia przestępstw. Przy wymiarze kary łącznej oskarżonemu (...) sąd uwzględnił podobieństwo czynów i ogólne zasady wymiary kary. Sąd ma nadzieję, że orzeczona kara pozbawienia wolności – pomimo jej warunkowego zawieszenia – spełni swoje cele w zakresie prewencji indywidualnej. A. M. XI.-XV. Przy wymiarze kar A. M. sąd ustalił, że stopień społecznej szkodliwości czynów na szkodę banków jest wysoki, a czynu z pkt. III. – bardzo wysoki. Wysoki jest również stopień winy. Sąd uwzględnił też pozostałe ogólne dyrektywy wymiaru kary. Na korzyść uwzględnił dotychczasową niekaralność oskarżonej i jej młody wiek w chwili czynu. Przy wymiarze stawki dziennej grzywny sąd miał na względzie średnią sytuację majątkową oskarżonej. Sąd ma nadzieję, że tak ukształtowane kary – pomimo warunkowego zawieszenia łącznej kary pozbawienia wolności – spełnią swoje cele w zakresie prewencji indywidualnej. Sąd orzekł obowiązek naprawienia części szkody na rzecz K. Z.. Jest to kwota, co do której na podstawie wyjaśnień T. R. (1) sąd nie ma wątpliwości, że takiej wysokości korzyść z popełnionego przestępstwa oskarżona odniosła. D. P. XVI.-XX. Orzekając kary względem D. P., sąd również miał na względzie ogólne dyrektywy wymiaru kary. Zakres współsprawstwa tej oskarżonej był taki, że stopień społecznej szkodliwości czynu należy określić jako średni. Średni był też stopień winy. Na korzyść sąd uwzględnił niekaralność oskarżonej. Sąd orzekł obowiązek naprawienia części szkody na rzecz banku pokrzywdzonego czynem I. Jest to kwota, w wysokości której - na podstawie wyjaśnień T. R. (1) – oskarżona odniosła korzyść z popełnionego przestępstwa. Zarazem jest to niewielka część niekorzystnego rozporządzenia mieniem, do którego by nie doszło, gdyby nie pomoc D. P.. 2. 1Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Oskarżony Punkt rozstrzyg-nięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszą-cy się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. P. XXI. Na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwrócono oskarżonej przedmioty, które po prawomocnym zakończeniu postępowania będą zbędne dla sprawy. S. W. XXII. Na podstawie art. 632 k.p.k. zasądzono na rzecz uniewinnionego oskarżonego W. poniesione przez niego koszty obrony z urzędu. 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Sąd nie zobowiązał J. L. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem z pkt. I. ani A. M. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem z pkt. II., gdyż pokrzywdzony (...) Bank cofnął wniosek w trybie art. 46 k.k. Prokurator natomiast po pierwsze swój wniosek złożył po terminie wynikającym z art. 49 a k.p.k., a ponadto nie wskazał, dlaczego pomimo takiego stanowiska banku wnosi o naprawienie szkody - nie podał sądowi swoich ustaleń odnośnie przyczyn rezygnacji przez bank z odszkodowania i sąd nie wie, czy nie są to przyczyny wykluczające zasądzenie odszkodowania. 7. Koszty procesu Punkt wyroku Przytoczyć okoliczności XXIII. Z uwagi na sytuację majątkową oskarżonych sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił ich częściowo od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa. 3. Podpis

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 1134/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 11 marca 2022 roku Sąd Rejonowy w Grudziądzu - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Piotr Gensikowski Protokolant: sekr. sąd. Paulina Grzybowska w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Grudziądzu M. G. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2.4.2019 r., 31.5.2019 r., 9.7.2019 r., 17.9.2019 r., 28.11.2019 r., 27.2.2020 r., 24.9.2020 r., 19.11.2020 r., 21.1.2021 r., 4.3.2021 r., 15.4.2021 r., 28.5.2021 r., 16.7.2021 r., 19.8.2021 r., 23.9.2021 r., 27.10.2021 r., 8.12.2021 r., 18.1.2022 r., 16.2.2022 r., 2.3.2022 r. sprawy karnej 1. M. J., syna H. i M. z domu S., urodzonego (...) w C., pesel: (...), zam. (...)-(...) C., ul. (...), obywatelstwa polskiego, karanego oskarżonego o to, że:

1. w dniu 29 grudnia 2017 roku w nieustalonym miejscu, działając wspólnie i w porozumieniu z J. S. w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (...) S.A. w kwocie 3.000,00 złotych, za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że za pośrednictwem podmiotu gospodarczego (...) złożył wniosek o udzielenie pożyczki pieniężnej nr (...), wskazując jako pożyczkobiorcę dane D. B., a następnie w celu użycia za autentyczne na umowie pożyczki nr (...) podrobił podpisy pożyczkobiorcy oraz pośrednika M.

D. i w ten sposób zawarł umowę ww. pożyczki wprowadzając w błąd przedstawiciela (...) S.A. co do swojej tożsamości, przy czym do przelewu wyłudzonych pieniędzy wskazał rachunek bankowy nr (...) założony na polecenie J. S. przez M. C. gdzie wpłynęły pieniądze w kwocie 3.000,00 zł czym działał na szkodę (...) S.A. z siedzibą w W., tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk 2. w okresie od 29 grudnia 2017 roku do 16 stycznia 2018 roku w nieustalonym miejscu, działając czynem ciągłym wspólnie i w porozumieniu z J.

S. w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągniecia korzyści majątkowej usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem firmę (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o. w łącznej kwocie co najmniej 20.000,00 złotych, za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że za pośrednictwem podmiotu gospodarczego (...) złożył wnioski o pożyczkę: ⚫ w dniu 2017-12-29 nr (...) do firmy (...). z o.o z siedzibą w W. o kwotę 7000 zł, ⚫ w dniu 2018-01-04 nr (...) do firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. o kwotę 1000 zł, ⚫ w dniu 2018-01-04 do firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. o nieustaloną kwotę, ⚫ w dniu 2018-01-04 do firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. o kwotę 5000 zł, ⚫ w dniu 2018-01-16 nr (...) do firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. o kwotę 7000 zł, wskazując jako pożyczkobiorcę dane D.

B. oraz konto nr (...) założone na polecenie J. S. przez M. C. jednak czynu swego nie osiągnął z uwagi na negatywną weryfikację w.w. wniosków, tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk oraz sprawy 2. J. S. syna M. i R. z domu W., urodzonego (...) w G., pesel: (...), zam. (...)-(...) G., ul. (...), obywatelstwa polskiego, karanego oskarżonego o to, że:

1. w dniu 29 grudnia 2017 roku w nieustalonym miejscu, działając wspólnie i w porozumieniu z M. J. w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (...) S.A. w kwocie 3.000,00 złotych, za pomocą wprowadzenia w błąd podczas procedury udzielenia pożyczki nr (...), w ten sposób, że polecił M. C. otwarcie rachunku bankowego nr (...), który następnie przez M. J. za pośrednictwem podmiotu gospodarczego (...) i przy wykorzystaniu danych osobowych D.

B. został wskazany do wniosku o ww. pożyczkę, na który wpłynęły pieniądze w kwocie 3.000,00, czym działał na szkodę (...) S.A. z siedzibą w W. tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk 2. w okresie od 29 grudnia 2017 roku do 16 stycznia 2018 roku w nieustalonym miejscu, działając czynem ciągłym wspólnie i w porozumieniu z M. J. w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągniecia korzyści majątkowej usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem firmę (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o. w łącznej kwocie co najmniej 20.000,00 złotych, za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że polecił M.

C. otwarcie rachunku bankowego nr (...), który następnie przez M. J. za pośrednictwem podmiotu gospodarczego (...) został wskazany we wnioskach o pożyczkę: ⚫ w dniu 2017-12-29 nr (...) do firmy (...). z o.o z siedzibą w W. o kwotę 7000 zł, ⚫ w dniu 2018-01-04 nr (...) do firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. o kwotę 1000 zł; ⚫ w dniu 2018-01-04 do firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. o nieustaloną kwotę; ⚫ w dniu 2018-01-04 do firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. o kwotę 5000 zł, ⚫ w dniu 2018-01-16 nr (...) do firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. o kwotę 7000 zł, wskazując jako pożyczkobiorcę dane osobowe D.

B., jednak czynu swego nie osiągnął z uwagi na negatywną weryfikację w.w. wniosków, tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 k.k. (stosując przepisy k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 r.) ORZEKA: I. Oskarżonego M. J. oraz oskarżonego J. S. uznaje za winnych popełnienia czynów zarzucanych im w punkcie 1.1. i 1.2. oraz 2.1. i 2.2. aktu oskarżenia z tym, że należało je opisać i zakwalifikować w następujący sposób:

1. w dniu 29 grudnia 2017 roku, w nieustalonym miejscu, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, oskarżony M. J., po uprzednim przekazaniu mu przez oskarżonego J. S. danych osobowych D. B., a także danych rachunku bankowego M. C. o nr (...), podszywając się za agenta pośrednika finansowego (...) S.A. M. D., wprowadził przedstawiciela (...) S.A. w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy w ten sposób, że złożył elektronicznie wniosek o udzielenie pożyczki nr (...) na kwotę 3.000 złotych, wskazując jako pożyczkobiorcę D.

B., a następnie, w celu użycia za autentyczne, przekazał przedstawicielowi (...) S.A. podrobioną przez inną nieustaloną osobę umowę o pożyczkę nr (...), w której wskazano jako pożyczkobiorcę D. B. oraz rachunek bankowy do wypłaty pieniędzy o nr (...), na który zostały przekazane przez przedstawiciela (...) S.A. pieniądze z pożyczki, czym doprowadzili pokrzywdzonego (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 3.000 złotych, 2. w okresie od 29 grudnia 2017 roku do 16 stycznia 2018 roku, w nieustalonym miejscu, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, swym zachowaniem zmierzali bezpośrednio do doprowadzenia pokrzywdzonych (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia ich mieniem w ten sposób, że oskarżony M.

J., po uprzednim przekazaniu mu przez oskarżonego J. S. danych osobowych D. B., a także danych rachunku bankowego M. C. o nr (...), podszywając się za agenta pośrednika finansowego (...) S.A. M. D., wprowadził przedstawicieli wymienionych pokrzywdzonych spółek udzielających pożyczki w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy w ten sposób, że:

a) dnia 29 grudnia 2017 roku złożył, w celu użycia za autentyczny, do (...) Sp. z o.o. podrobiony przez inną nieustaloną osobę wniosek nr (...) o udzielenie pożyczki w kwocie 7.000 złotych, w którym wskazano jako pożyczkobiorcę D. B. oraz rachunek bankowy do wypłaty o nr (...), na który miały zostać przekazane środki pieniężne z umowy pożyczki, b) w dniu 4 stycznia 2018 roku złożył do (...) Sp. z o.o. wniosek nr (...) o udzielenie pożyczki w kwocie 1.000 złotych, w którym wskazano jako pożyczkobiorcę D. B. oraz rachunek bankowy do wypłaty o nr (...), na który miały zostać przekazane środki pieniężne z umowy pożyczki, c) w dniu 4 stycznia 2018 roku złożył do (...) Sp. z o.o. wniosek o udzielenie pożyczki w kwocie 1.000 złotych, w którym wskazano jako pożyczkobiorcę D.

B. oraz rachunek bankowy do wypłaty o nr (...), na który miały zostać przekazane środki pieniężne z umowy pożyczki, d) w dniu 4 stycznia 2018 roku złożył do (...) Sp. z o.o. wniosek o udzielenie pożyczki w kwocie 5000 zł, w którym wskazano jako pożyczkobiorcę D. B. oraz rachunek bankowy do wypłaty o nr (...), na który miały zostać przekazane środki pieniężne z umowy pożyczki, e) w dniu 16 stycznia 2018 roku złożył do (...) sp. z o.o. wniosek nr (...) o udzielenie pożyczki w kwocie 7000 zł, w którym wskazano jako pożyczkobiorcę D.

B. oraz rachunek bankowy do wypłaty o nr (...), na który miały zostać przekazane środki pieniężne z umowy pożyczki, przy czym zamierzonego przestępstwa nie dokonali z uwagi na negatywną weryfikację wymienionych wniosków o udzielenie pożyczki przez przedstawicieli pokrzywdzonych spółek, - z tym ustaleniem, że przestępstwa opisane w punkcie 1-szym i 2-gim niniejszego punktu części dyspozytywnej wyroku zostały popełnione przez oskarżonych w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności, tj. ciągu przestępstw określonych w art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., za co na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., po zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. oraz art. 37a k.k., wymierza każdemu z oskarżonych karę po 70 (siedemdziesiąt) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej z nich za równoważną kwocie 40 zł (czterdziestu złotych), II.

Zasądza od oskarżonego J. S. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 280 zł (dwieście osiemdziesiąt złotych) opłaty oraz kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) części wydatków postępowania. III. Zasądza od oskarżonego M. J. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 280 zł (dwieście osiemdziesiąt złotych) opłaty oraz kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) części wydatków postępowania. IV. Zwalnia oskarżonych od obowiązku uiszczenia pozostałej części wydatków postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1134/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. J. S. czyny zabronione przypisane oskarżonemu J. S. w punkcie I-szym części dyspozytywnej wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Pod koniec 2016 roku oraz na początku 2017 roku D. B. udawał się w G. do punktów pośrednictwa pożyczek. Ustalając, czy istnieje możliwość uzyskania pożyczki D. B. udostępnił osobie będącej w biurze pośrednictwa swój dowód osobisty po to, aby go skserowała.

Wymieniona kobieta poinformowała D. B., że nie może otrzymać pożyczki. W szczególności dnia 11 stycznia 2017 roku został zarejestrowany wniosek o pożyczkę dla wymienionej osoby złożony za pośrednictwem agenta współpracującego z firmą (...) S.A. Nr tego agenta był przypisany do (...) Go G. A., (...) spółka cywilna z siedzibą w G.. J. S. prowadził działalność gospodarczą w zakresie ubezpieczeń, a także pośrednictwa finansowego. Siedziba jego biura znajdowała się w G. przy ulicy (...). J. S. znał M. C., który przychodził do jego biura na ulicy (...) w G..

M. C. jest rencistą, wymienione świadczenie przynosi mu listonosz do domu. M. C. nie ma w domu komputera, nie zna się na komputerach, nigdy nie korzystał z komputera. M. C., na polecenie J. S., założył rachunek bankowy w (...) Banku (...) o nr (...). Po założeniu tego rachunku M. C. przekazał dokumenty z nim związane J. S.. M. C. nigdy nie korzystał z tego rachunku bankowego, nigdy nie logował się do serwisu bankowości elektronicznej tego rachunku. (...) S.A. to ogólnopolski pośrednik finansowy, który świadczy usługi pośrednictwa finansowego na terenie całego kraju, współpracując z bankami oraz instytucjami kredytowymi, w zakresie sprzedaży kredytów i pożyczek oraz z niezależnymi biurami kredytowymi, za pośrednictwem których klienci mogą ubiegać się o kredyt lub pożyczkę.

Wymieniona spółka współpracuje z agentami na podstawie umowy agencyjnej. Jednym z agentów spółki był M. D., widniejący pod nr ID (...), świadczący swe usługi na podstawie umowy z dnia 20 września 2017 roku. M. D. był osobą uzależnioną od alkoholu oraz od hazardu. W związku z wymienionymi uzależnieniami M. D. miał długi pieniężne. Celem poprawy swej kondycji finansowej M. D. w pierwszej połowie 2017 roku udał się do biura kredytowego w C. prowadzonego przez B. K., w którym to biurze poznał M. J.. Wymieniony mężczyzna wskazał M.

D., że w celu pozbycia się zadłużenia musi założyć firmę pożyczkową. Za jego zgodą M. J. założył firmę. Dokumenty tej firmy zabrał ze sobą M. J.. M. D. osobiście nie udzielił żadnej pożyczki. M. D. zawarł umowę o współpracę z (...) S.A. Po podpisaniu tej umowy dokumenty zabrał ze sobą M. J.. M. D. nigdy nie poznał m.in. D. B., nigdy nie obsługiwał tego klienta, nigdy nie składał swych podpisów na wnioskach o pożyczkę. M. J. znał J. S.. Wiosną albo latem 2017 roku wymienieni mężczyźni spotkali się w G. w towarzystwie (...).

J. S. przekazał M. J. dane osobowe D. B. oraz dane rachunku bankowego M. C. po to, aby ten, podszywając się za M. D., na dane D. B. składał wnioski o udzielenie pożyczki. zeznania świadka D. B. 60v.-61 dokumenty prywatne 52, 94, 163-163v. zeznania świadka M. D. 181-186 zeznania świadka P. T. 69 zeznania świadka S. G. 211v.-212 zeznania świadka B. K. 199v.-200v. zeznania świadka M. C. 148-148v. notatka służbowa 213 opinia biegłego psychologa oraz biegłego lekarza psychiatry 379-383 kopia dokumentacji bankowej 248-251 Dnia 29 grudnia 2017 roku M.

J., po uprzednim przekazaniu mu przez J. S. danych osobowych D. B. oraz danych rachunku bankowego M. C. o nr (...), chcąc uzyskać pieniądze z umowy pożyczki. podszywając się za agenta pośrednika finansowego (...) S.A. M. D., wprowadził przedstawiciela (...) S.A. w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy w ten sposób, że złożył elektronicznie wniosek o udzielenie pożyczki nr (...) na kwotę 3.000 złotych, wskazując jako pożyczkobiorcę D. B., a następnie, w celu użycia za autentyczne, przekazał przedstawicielowi (...) S.A. podrobioną przez inną nieustaloną osobę umowę o pożyczkę nr (...), w której wskazano jako pożyczkobiorcę D.

B. oraz rachunek bankowy do wypłaty pieniędzy o nr (...), na który zostały przekazane przez przedstawiciela (...) S.A. pieniądze z pożyczki w kwocie 3.000 złotych. zeznania świadka P. T. 69 dokumenty prywatne 52-53 umowa pożyczki oraz inne dokumenty 54 W okresie od dnia 29 grudnia 2017 roku do 16 stycznia 2018 roku M. J., po uprzednim przekazaniu mu przez J. S. danych osobowych D. B., a także danych rachunku bankowego M. C. o nr (...), chcąc osiągnąć pieniądze z umów pożyczek, podszywając się za agenta pośrednika finansowego (...) S.A.

M. D., złożył wnioski o zawarcie umowy pożyczki, w których treści wprowadził w błąd przedstawicieli spółek udzielających pożyczki w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy. W związku z tym dnia 29 grudnia 2017 roku M. J. złożył, w celu użycia za autentyczny, do (...) sp. z o.o. podrobiony przez inną nieustaloną osobę wniosek o nr (...) o udzielenie pożyczki w kwocie 7.000 złotych, w którym wskazano jako pożyczkobiorcę D. B. oraz rachunek bankowy do wypłaty o nr (...), na który miały zostać przekazane środki pieniężne z umowy pożyczki.

Dnia 4 stycznia 2018 roku M. J. złożył do (...) sp. z o.o. wniosek nr (...) o udzielenie pożyczki w kwocie 1.000 złotych, w którym wskazano jako pożyczkobiorcę D. B. oraz rachunek do wypłaty o nr (...), na który miały zostać przekazane środki pieniężne z umowy pożyczki. Dnia 4 stycznia 2018 roku M. J. złożył do (...) sp. z o.o. wniosek o udzielenie pożyczki w kwocie 1.000 złotych, w którym wskazano jako pożyczkobiorcę D. B. oraz rachunek bankowy do wypłaty o nr (...), na który miały zostać przekazane środki pieniężne z umowy pożyczki.

W dniu 4 stycznia 2018 roku M. J. złożył do (...) sp. z o.o. wniosek o udzielenie pożyczki w kwocie 5.000 złotych, w którym wskazano jako pożyczkobiorcę D. B. oraz rachunek bankowy do wypłaty o nr (...), na który miały zostać przekazane środki pieniężne z umowy pożyczki. W dniu 16 stycznia 2018 roku M. J. złożył do (...) sp. z o.o. wniosek nr (...) o udzielenie pożyczki w kwocie 7.000 złotych, w którym wskazano jako pożyczkobiorcę D. B. oraz rachunek bankowy do wypłaty o nr (...), na który miały zostać przekazane środki pieniężne z umowy pożyczki.

Mimo złożenia wymienionych wniosków o zawarcie umowy pożyczki nie doszło do wypłaty środków pieniężnych z tych umów z uwagi na negatywne weryfikacje wymienionych wniosków przez przedstawicieli spółek udzielających pożyczki. dokumenty prywatne 74, 76-79, 95, 144-145, 160-162 raport Biura (...) 21-48 D. B. otrzymał wezwanie do zapłaty od (...) S.A. w związku z koniecznością spłaty umowy pożyczki z dnia 29 grudnia 2017 roku. Wymieniony mężczyzna od razu telefonicznie skontaktował się z przedstawicielem tej firmy, wskazując na to, że nie podpisywał takiej umowy.

D. B. nigdy nie składał wniosków o pożyczkę w firmach (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. Dnia 2 maja 2018 roku wierzytelność (...) S.A. z tytułu umowy pożyczki zawartej na dane D. B. została przekazana do firmy (...) S.A. z siedzibą we W.. zeznania świadka D. B. 60v.-61 zeznania świadka P. T. 69 Wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 11 marca 2021 roku w sprawie o sygn. akt (...) J. S. został skazany za popełnienie przestępstwa określonego w art. 286 § 3 k.k. na karę 100 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość każdej z nich za równoważną kwocie 40 złotych. karta karna 480 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp.

Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 zeznania świadka D. B. Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadka D. B.. Za uznaniem zeznań świadka za wiarygodne przemawiała ich wewnętrzna spójność, co znaczy, że zeznania tego świadka złożone w postępowaniu przygotowawczym (k. 60v.-61) korespondowały z zeznaniami złożonymi w postępowaniu sądowym (k. 311v.).

Nadto, za uznaniem tych zeznań za wiarygodne przemawiała okoliczność, że nie zostały podważone przez żaden z dowodów przeprowadzonych w toku niniejszego postępowania. Po trzecie, zachowanie świadka należy uznać za znajdujące wsparcie w zasadach doświadczenia życiowego, gdyż po uzyskaniu wezwania z (...) sp. z o.o. następnie skontaktował się z przedstawicielami tej spółki, zaprzeczając podpisanie umowy pożyczki. Niewątpliwie w świetle zasad doświadczenia życiowego w taki sposób zachowuje się osoba, która nie podpisując umowy pożyczki następnie dowiaduje się o tym, że nieznana jej osoba zawarła tego typu umowę na jej szkodę.

Po czwarte, świadek nie wskazał w swych zeznaniach na sprawstwo oskarżonych, więc nie sposób twierdzić, że świadek fałszywie pomówił oskarżonych. zeznania świadka M. D. Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadka M. D.. Za uznaniem zeznań świadka za wiarygodne przemawiała ich wewnętrzna spójność, co znaczy, że zeznania tego świadka złożone w postępowaniu przygotowawczym (k. 181-186, 188v.-189) nie były wewnętrznie sprzeczne. Nadto, za uznaniem tych zeznań za wiarygodne przemawiała okoliczność, że nie zostały podważone przez żaden z dowodów przeprowadzonych w toku niniejszego postępowania.

W szczególności zeznania świadka M. D. nie zostały podważone poprzez treść zeznań świadka Z. M. (k. 439v.-440). zeznania świadka P. T. Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadka P. T.. Zeznania tego świadka złożone w postępowaniu przygotowawczym były wewnętrznie spójne (k. 68v.-69v.). Za uznaniem zeznań tego świadka za wiarygodne przemawiała także okoliczność, że znajdowały wsparcie w dowodach z dokumentów prywatnych (k. 52-54, k. 94). zeznania świadka S. G. Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadka S. G.. Za uznaniem zeznań świadka za wiarygodne przemawiała ich wewnętrzna spójność, co znaczy, że zeznania tego świadka złożone w postępowaniu przygotowawczym (k. 211v.-212v.) korespondowały z zeznaniami złożonymi w postępowaniu sądowym (k. 313v.-314).

Kierując się przytoczonymi racjami sąd dał wiarę zeznaniom świadka S. G. co do tego, że oskarżony J. S. znał M. C.. zeznania świadka B. K. Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadka B. K.. Za uznaniem zeznań świadka za wiarygodne przemawiała ich wewnętrzna spójność, co znaczy, że zeznania tego świadka złożone w postępowaniu przygotowawczym (k. 199v.-203) korespondowały z zeznaniami złożonymi w postępowaniu sądowym (k. 346v.). Za uznaniem zeznań tego świadka za wiarygodne przemawiała także ich zewnętrzna zgodność z innymi dowodami zgromadzonymi w toku postępowania.

Kierując się przytoczonymi racjami sąd dał wiarę zeznaniom świadka B. K. co do tego, że oskarżony M. J. znał M. D.. W tym zakresie zeznania tego świadka korespondują z zeznaniami świadka M. D.. Sąd dał także wiarę zeznaniom świadka B. K. co do tego, że wiosną albo latem 2017 roku spotkała się na spotkaniu w G. z oskarżonymi M. J. oraz J. S.. W przytoczonym zakresie, a więc co do znajomości oskarżonego J. S. z oskarżonym M. J., zeznania tego świadka były zgodne z zeznaniami świadka M. C. (k. 148). zeznania świadka M.

C. Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadka M. C.. Za uznaniem zeznań świadka za wiarygodne przemawiała ich wewnętrzna spójność, co znaczy, że zeznania tego świadka złożone w postępowaniu przygotowawczym (k. 147v.-148v.) korespondowały z zeznaniami złożonymi w postępowaniu sądowym (k. 370-371). Dokonując przytoczonej oceny sąd dostrzegł, że elementem zeznań świadka złożonych w toku postępowania przygotowawczego były zeznania świadka pochodzące z innego postępowania. Zdaniem sądu przytoczony fragment zeznań świadka, pochodzący z innego postępowania, nie miał zasadniczego znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy.

Ponadto, sąd miał na uwadze, że włączenie zeznań złożonych w innym postępowaniu do protokołu zeznań złożonych w toku niniejszego postępowania nie było decyzją świadka, lecz nastąpiło z inicjatywy funkcjonariusza policji przesłuchującego świadka po tym, jak świadek wskazał na to, że podtrzymuje wcześniejsze zeznania złożone w innej sprawie. Uznając zeznania świadka M. C. za wewnętrznie spójne sąd dostrzegł, że składając zeznania przed sądem świadek podał, że nie kojarzy nazwy (...) Bank (...) (k. 371), podczas, gdy składając zeznania w toku postępowania przygotowawczego zeznał, że na polecenie oskarżonego J.

S. założył rachunek w (...) Banku (...) (k. 148). Zdaniem sądu przytoczone zeznania świadka się nie wykluczają. Nadto, dokonując oceny przytoczonych zeznań świadka należy uwzględnić opinię biegłego psychologa oraz biegłego lekarza psychiatry co do jego stanu rozwoju umysłowego. Po drugie, za uznaniem zeznań świadka za wiarygodne przemawiała treść opinii biegłego psychologa oraz biegłego lekarza psychiatry (k. 379-383). Zdaniem biegłych M. C. funkcjonuje na poziomie upośledzenia umysłowego w stopniu lekkim, funkcjonowanie poznawcze tej osoby jest obniżone, ale sprawność jego pamięci pozwala na odtwarzanie zdarzeń będących udziałem tej osoby od 2017 roku i później.

M. C. ma zachowane zdolności do postrzegania, zapamiętywania i odtwarzania faktów, chociaż jego relacja może być znacznie mniej dokładna niż osoby sprawnej intelektualnie. M. C. ma ograniczony zakres pamięci, stąd też może mieć problemy głównie z przypominaniem, szczególnie kiedy od zdarzenia upłynęło dość dużo czasu. Po trzecie, za uznaniem tych zeznań za wiarygodne przemawiała okoliczność, że nie zostały podważone przez żaden z dowodów przeprowadzonych w toku niniejszego postępowania. W szczególności wiarygodności zeznań świadka M.

C. nie podważyły zeznania świadka P. P. (k. 403), zeznania świadka M. B. (1) (k. 412). Podobnie zdaniem sądu wiarygodności zeznań świadka M. C. nie podważyły zeznania świadka M. B. (2) (k. 422), gdyż z przyczyn wskazanych poniżej w niniejszym uzasadnieniu sąd nie dał im wiary. Po czwarte, wiarygodności zeznań świadka M. C. nie podważają okoliczności związane z postępowaniem prowadzonym pod nadzorem Prokuratury Rejonowej w Brodnicy. W tym zakresie należało wskazać na to, że postanowieniem z dnia 31 marca 2021 roku umorzono postępowanie przygotowawcze w tym zakresie, na podstawie art. 322 § 1 k.p.k. wobec faktu, że podejrzany nie popełnił zarzucanego mu czynu oraz wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa (k. 484-485).

Kierując się powyższymi względami sąd dał wiarę zeznaniom świadka M. C. co do tego, że na polecenie J. S., założył rachunek bankowy w (...) Banku (...) o nr (...). Po założeniu tego rachunku M. C. przekazał dokumenty z nim związane oskarżonemu J. S.. M. C. nigdy nie korzystał z tego rachunku bankowego, nigdy nie logował się do serwisu bankowości elektronicznej tego rachunku. Sąd dał także wiarę zeznaniom świadka M. C. co do tego, że jest rencistą, wymienione świadczenie przynosi mu listonosz do domu. M. C. nie ma w domu komputera, nie zna się na komputerach, nigdy nie korzystał z komputera. opinia biegłego psychologa oraz biegłego lekarza psychiatry Sąd podzielił wnioski opinii biegłego psychologa oraz biegłego lekarza psychiatry.

Opinia pisemna biegłych (k. 379-383) została wydana nie tylko na podstawie obserwacji zachowania świadka w trakcie składania zeznań przed sądem, ale także na podstawie jednorazowego badania świadka, w tym badania psychologicznego. Za pozytywną oceną wniosków opinii biegłych przemawia też treść pisemnej opinii uzupełniającej (k. 430-432), w której biegli przekonująco odnieśli się do uwag stron postępowania co do pierwszej opinii. Biegli w uzupełniającej opinii wskazali na to, że nie są w stanie ocenić z perspektywy biegłych zeznań świadka złożonych w postępowaniu przygotowawczym, gdyż nie brali udziału w tym przesłuchaniu świadka.

Zdaniem biegłych przy ocenie zeznań świadka należy uwzględnić, że jest on osobą upośledzoną, stąd też stosowane przez niego słownictwo może wynikać ze sposobu formułowania pytań i słownictwa używanego przez osobę pytającą. Świadek w odpowiedzi może używać podobnych sformułowań. Z uwagi na upośledzenie umysłowe świadka jest mało prawdopodobne, aby nauczył się on na pamięć pewnych sformułowań i stosował je swobodnie i adekwatnie w trakcie przesłuchania. Biegli wskazali nadto na to, że wielokrotne ponawianie przesłuchania zwiększa prawdopodobieństwo większych rozbieżności w zeznaniach świadka.

Opiniowany może podczas kolejnej relacji gubić się w szczegółach, tym bardziej, kiedy od zdarzenia upłynęło dużo czasu. dokumenty prywatne Sąd w przeważającej części dał wiarę dowodom z dokumentów prywatnych zgromadzonych w aktach sprawy, gdyż ich autentyczność oraz prawdziwość nie budziły wątpliwości. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego J.

S. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego J. S. nie przyznającego się do popełnienia zarzucanych mu zachowań (k. 309v.). Wyjaśnienia oskarżonego J. S. były sprzeczne z zeznaniami świadka D. B.. Na podstawie depozycji tej osoby, znajdujących wsparcie w dowodach z dokumentów prywatnych (k. 52, k.

94) należało przyjąć, że oskarżony miał możliwość uzyskania danych osobowych oraz kserokopii dowodu osobistego D. B., gdyż w styczniu 2017 roku za pośrednictwem agenta (...), przypisanego do spółki cywilnej m.in. oskarżonego, został złożony wniosek o udzielenie pożyczki dla D. B.. Wyjaśnienia oskarżonego J. S. były także sprzeczne z zeznaniami świadka M. C.. Oskarżony nie przyznawał się do przekazania oskarżonemu M. J. danych nr rachunku bankowego M. C.. Z zeznań świadka M. C. wynikało zaś, że na polecenie oskarżonego założył rachunek bankowy w (...) Banku (...), a następnie dokumenty związane z tym rachunkiem przekazał oskarżonemu J.

S.. Wyjaśnienia oskarżonego J. S. były nadto sprzeczne z zeznaniami świadka B. K. oraz zeznaniami świadka M. C.. Na podstawie depozycji tych osób sąd ustalił, że oskarżony J. S. wiosną albo latem 2017 roku znał oskarżonego M. J.. wyjaśnienia oskarżonego M. J. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego M. J. nie przyznającego się do popełnienia zarzucanych mu zachowań (k. 310). Wyjaśnienia oskarżonego M. J. były sprzeczne z zeznaniami świadka M. D.. Na podstawie depozycji tej osoby sąd ustalił, że dokumenty związane z działalnością M.

D., w szczególności jako agenta (...) S.A. były w posiadaniu oskarżonego M. J.. umowa pożyczki oraz inne dokumenty Sąd nie dał wiary dokumentom prywatnym w postaci umowy o pożyczkę (...) S.A. (k.

54) oraz wnioskowi o udzielenie pożyczki złożonemu do (...) sp. z o.o. (k. 78), gdyż dokumenty te nie zostały podpisane przez D. B., a przez inną nieustaloną osobę, a więc były podrobione. zeznania świadka P. P. Zdaniem sądu zeznania świadka P. P. (k. 403) nie miały znaczenia dla dokonania ustaleń faktycznych istotnych dla rozpoznania niniejszej sprawy. Z zeznań wymienionego świadka nie wynika, aby miał on jakąkolwiek wiedzę na temat zdarzeń będących przedmiotem niniejszego postępowania, a także zachowania M. C., czy oskarżonego J.

S. w zakresie okoliczności istotnych dla rozpoznania niniejszej sprawy. zeznania świadka M. B. (1) Zdaniem sądu zeznania świadka M. B. (1) (k. 412) nie miały znaczenia dla dokonania ustaleń faktycznych istotnych dla rozpoznania niniejszej sprawy. Z zeznań wymienionego świadka nie wynika, aby miał on jakąkolwiek wiedzę na temat zdarzeń będących przedmiotem niniejszego postępowania, a także zachowania M. C., czy oskarżonego J. S. w zakresie okoliczności istotnych dla rozpoznania niniejszej sprawy. zeznania świadka M. B. (2) Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka M.

B. (2) (k. 422) co do tego, że M. C. płacił za określone usługi, czy zakupy kartą płatniczą. Zdaniem sądu za negatywną oceną wiarygodności zeznań świadka przemawia okoliczność, że zapamiętał jednokrotną zapłatę należności przez M. C. za przejazd autostradą w przypadku, gdy taka sytuacja miała mieć miejsce dwa lub trzy lata wcześniej. Zapamiętanie przytoczonej sytuacji przez świadka w świetle zasad doświadczenia życiowego jest mało prawdopodobne, jeżeli wspomniana sytuacja miała wydarzyć się jednokrotnie, a świadek nie miał powodu, aby przywiązywać do tej sytuacji uwagi i ją zapamiętać.

Odmawiając wiary zeznaniom świadka w przytoczonym zakresie sąd miał świadomość, że przy użyciu karty płatniczej wydanej do rachunku bankowego, którego formalnie użytkownikiem był M. C., dwukrotnie zapłacono za przejazd autostradą (k. 261). Zdaniem sądu nie oznacza to jednak, że to świadek M. C. użył w tym przypadku tej karty. Z zeznań świadka M. C. wynika, że karty płatnicze do rachunków bankowych założonych na polecenie oskarżonego J. S. były następnie przekazane temu oskarżonemu (k. 148-148v.). Z zeznań świadka M.

C. wynika również, że nie płacił za przejazd samochodem do G. (k. 371). zeznania świadka Z. M. Zdaniem sądu zeznania świadka Z. M. (k. 439v.-440) nie miały znaczenia dla dokonania ustaleń faktycznych istotnych dla rozpoznania niniejszej sprawy. Z zeznań wymienionego świadka nie wynika, aby miał on jakąkolwiek wiedzę na temat zdarzeń będących przedmiotem niniejszego postępowania, a także zachowania M. D., czy oskarżonego M. J. w zakresie okoliczności istotnych dla rozpoznania niniejszej sprawy. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1.

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I J. S. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Z dowodów zgromadzonych w toku niniejszego postępowania wynikało, że D. B. dnia 29 grudnia 2017 roku nie zawierał umowy pożyczki z (...) S.A., jak również w okresie od dnia 29 grudnia 2017 roku do dnia 16 stycznia 2018 roku nie składał wniosków o udzielenie pożyczki w (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. Z dowodów zgromadzonych w sprawie wynikało, że wszystkie wymienione wnioski na dane D.

B. zostały złożone za pośrednictwem agenta (...) S.A. M. D.. Zdaniem sądu, ogniwem pozwalającym na połączenie wymienionych ustaleń faktycznych była - wynikająca z dowodów zgromadzonych w toku postępowania - znajomość oskarżonego J. S. z oskarżonym M. J.. Przytoczone ustalenie co do znajomości oskarżonych wynikało z dowodu z zeznań świadka B. K., która wskazała, że wiosną albo latem 2017 roku spotkała się na spotkaniu w G. z oskarżonymi M. J. oraz J. S.. Zeznania świadka B. K. co do znajomości oskarżonego J. S. z oskarżonym M.

J. korespondują z zeznaniami świadka M. C.. Zdaniem sądu znajomość oskarżonych miała decydujące znaczenie dla oceny zasadności zarzutu sformułowanego w akcie oskarżenia. Oskarżony J. S. znał dane osobowe D. B., a także miał dostęp do jego dowodu osobistego, a dane osobowe D. B. zostały wskazane we wnioskach o udzielenie pożyczki. W tym zakresie należało uwzględnić, że na podstawie zeznań świadka D. B. (k. 60v.-61), zeznań świadka P. T. (k.

69) znajdujących wsparcie w dowodach z dokumentów prywatnych (k. 52, k.

94) należało przyjąć, że oskarżony J. S. miał możliwość uzyskania danych osobowych oraz kserokopii dowodu osobistego D. B., gdyż w styczniu 2017 roku za pośrednictwem agenta (...), przypisanego do spółki cywilnej m.in. oskarżonego J. S., został złożony wniosek o udzielenie pożyczki dla D. B.. Oskarżony J. S. miał również dostęp do rachunku bankowego wskazanego we wnioskach o pożyczkę składanych na dane D. B.. Numer rachunku bankowego wskazany w tych wnioskach należał formalnie do M. C.. Z zeznań świadka M. C. wynika, że na polecenie J.

S., założył rachunek bankowy w (...) Banku (...) o nr (...). Po założeniu tego rachunku M. C. przekazał dokumenty z nim związane J. S.. M. C. nigdy nie korzystał z tego rachunku bankowego, nigdy nie logował się do serwisu bankowości elektronicznej tego rachunku. Oskarżony M. J. nie miał dostępu do danych D. B., a także do nr rachunku bankowego M. C.. Wymieniony oskarżony te informacje uzyskał od oskarżonego J. S.. Po przekazaniu tych danych od tego oskarżonego M. J. przy ich pomocy złożył wnioski o udzielenie pożyczek na dane D.

B., podszywając się pod agenta M. D.. W tym zakresie należało uwzględnić, że oskarżony M. J. miał dostęp do dokumentów związanych z działalnością M. D. jako agenta (...) S.A. Na podstawie depozycji świadka M. D. (k. 181-186) sąd ustalił, że dokumenty związane z działalnością M. D., w szczególności jako agenta (...) S.A. były w posiadaniu oskarżonego M. J.. Łącznie oskarżeni J. S. oraz M. J., działając wspólnie i w porozumieniu, sześciokrotnie złożyli wnioski o udzielenie pożyczek na dane D. B., gdzie środki te miały zostać przelane przez pożyczkodawców na rachunek bankowy, do którego dokumenty miał oskarżony J.

S.. Tym samym oskarżeni popełnili dwa czyny przestępne. W przypadku wniosku złożonego dnia 29 grudnia 2017 roku do (...) S.A. oskarżeni doprowadzili pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, a w tym wypadku umowa pożyczki została podrobiona przez inną nieustaloną osobę. Z kolei w przypadku kolejnych pięciu sytuacji związanych ze złożeniem wniosków o udzielenie pożyczki na dane D. B. w okresie od 29 grudnia 2017 roku do 16 stycznia 2018 roku zachowania oskarżonych nie doprowadziły do niekorzystnego rozporządzenia mieniem tylko i wyłącznie z uwagi na negatywną weryfikację tych wniosków przez przedstawicieli spółek udzielających pożyczki, przy czym w wypadku wniosku złożonego do (...) sp. z o.o. w dniu 29 grudnia 2017 roku został on podrobiony przez inną nieustaloną osobę.

Odstęp czasu dzielący dwa czyny zabronione przypisane oskarżonym był krótki w rozumieniu przyjętym w art. 91 § 1 k.k., a zachowania oskarżonych miały miejsce w związku z wykorzystaniem takiej samej sposobności. W ten sposób należy wszakże ocenić bardzo podobny sposób zachowania oskarżonych, przy wykorzystaniu danych D. B. oraz nr rachunku bankowego M. C.. Dlatego też należało ocenić czyny przypisane oskarżonym jako wyczerpujące przesłanki ciągu przestępstw określonego w art. 91 § 1 k.k. Zdaniem sądu oskarżeni swym zachowaniem wyczerpali nie tylko znamiona strony przedmiotowej przypisanych im występków, ale także znamiona strony podmiotowej tych czynów.

Niewątpliwie oskarżeni swym zachowaniem zmierzali do osiągnięcia korzyści majątkowej dla siebie, przy założeniu, że wspomnianą korzyścią miały być środki pieniężne pochodzące z pożyczek. W toku postępowania nie stwierdzono okoliczności wyłączających albo ograniczających w stopniu znacznym poczytalności oskarżonych. Z tych też względów należało przyjąć, że oskarżony J. S., działając wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym M. J., swym zachowaniem wyczerpał znamiona ciągu dwóch przestępstw z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. ☐ 3.2.

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności J.

S. I I W przypadku ciągu przestępstw przypisanych oskarżonemu J. S. sąd miał możliwość wymierzenia kary pozbawienia wolności przewidzianej w art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia tą karą zwiększoną o połowę na podstawie art. 91 § 1 k.k. Zdaniem sądu stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu był wyższy niż nieznaczny. Dokonując takiej oceny sąd na niekorzyść oskarżonego uwzględnił łączną liczbę sześciu zachowań przypisanych oskarżonemu.

Nadto, na niekorzyść oskarżonego sąd uwzględnił działanie oskarżonego na niekorzyść osoby D. B., a więc osoby nieświadomej zachowania oskarżonego. Z kolei na korzyść oskarżonego w ramach oceny stopnia społecznej szkodliwości czynów sąd uwzględnił okoliczność, że w przypadku pięciu z nich zachowanie oskarżonego nie doprowadziło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Nadto, na korzyść oskarżonego sąd uwzględnił okoliczność dotyczącą wysokości pożyczki uzyskanej od (...) S.A. w kwocie 3.000 złotych. Zdaniem sądu stopień winy oskarżonego J.

S. był znaczny. Oskarżony popełnił przypisane mu zachowania z zamiarem kierunkowym, a więc w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. W toku postępowania nie stwierdzono okoliczności obniżających wspomniany stopień winy oskarżonego. Z punktu widzenia dyrektywy prewencji indywidualnej na niekorzyść oskarżonego należało uwzględnić jednokrotną karalność za przestępstwo podobne na karę grzywny. Mając na uwadze całokształt wymienionych okoliczności zdaniem sądu wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności nie było konieczne dla realizacji celów kary.

Osiągnięcie tych celów mogło zostać dokonane poprzez wymierzenie oskarżonemu na podstawie art. 37a k.k. kary grzywny. Z tych też względów sąd na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., po zastosowaniu art. 37a k.k. oraz art. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu J. S. za popełniony przez niego ciąg przestępstw karę siedemdziesięciu stawek dziennych grzywny. Zdaniem sądu wymierzona oskarżonemu kara pod względem jej rodzaju odpowiada ustalonego w sprawie stopniowi społecznej szkodliwości, a wskazania dyrektywy prewencji indywidualnej tej oceny nie podważają.

Określając liczbę stawek dziennych sąd miał z kolei na uwadze głównie znaczny stopień winy oskarżonego. Kara wymierzona oskarżonemu realizuje wskazania wynikające z dyrektywy prewencji generalnej, uświadamiając środowisku oskarżonego, a także ogółowi społeczeństwa, że popełnienie przestępstwa przeciwko mieniu spotyka się z reakcją organów wymiaru sprawiedliwości. Sąd ustalił wysokość jednej stawki dziennej kary grzywny na kwotę 40 złotych, uwzględniając z jednej strony wysokość miesięcznych dochodów oskarżonego w wysokości około 3.500 złotych, a z drugiej obowiązek utrzymania małoletniego syna (k. 219v.).

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Oskarżony J.

S. został nieprawomocnie skazany. W związku z tym na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. z 1983 r. Dz. U. Nr 49, poz. 223 ze zm.) oraz art. 627 k.p.k. należało zasądzić od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 280 złotych opłaty oraz kwotę 150 złotych części wydatków postępowania. Zdaniem sądu oskarżony z uwagi na swe miesięczne dochody (k. 219v.) jest w stanie ponieść koszty procesu w tej wysokości. IV Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia pozostałej części wydatków postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa.

Podejmując takie rozstrzygnięcie sąd uwzględnił, że oskarżony ma na utrzymaniu małoletniego syna. Obowiązek zapewnienia utrzymania tej osobie zdaniem sądu wyłącza faktyczną możliwość poniesienia przez oskarżonego wydatków postępowania w całości. Podpis