Legislator Case Law & Legislation
II K 252/20 AI generated

II K 252/20 · Sąd powszechny

Case Number II K 252/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

z 30. 07. 2021 r. Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 252/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. Uzasadnienie sporządzone w trybie art. 424 §3 kpk.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k; II K 252/20 · Sąd powszechny: z 30. 07. 2021 r. Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 252/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. Uzasadnienie sporządzone w trybie art. 424 §3 kpk.

Keywords

AI generated
unfair commercial practices nutrition claims agricultural prices consumer contract excessive price customs fraud

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
AI generated
II K 34/16
L. od 04 grudnia 1992 roku prowadzi w T. 158, (...)-(...) P. działalność gospodarczą. Posiada nr NIP (...). Od 2012 roku do co najmniej października 2015 roku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Kępnie J. B. prowadził przeciwko M. L. postępowania egzekucyjne w 18 sprawach, w tym o sygn. akt Km: 3/12, 485/12, 768/12, 914/12, 1295/11, 1129/12, 1257/12, 1297/12, 1300/12, 1399/12, 1430/12, 189/13, 296/13, 365/13, 566/13, 1322/13, 1849/13, 1848/13, 90/14, 82/14, 114/14, 418/14, 625/14, 1570/14, 512/15, 655/15, 1154/15 i 1575/15 na rzecz 17 wierzycieli będących osobami prawnymi i 9 wierzycieli będących osobami fizycznymi. Egzekucja była prowadzona m.in. z nieruchomości gruntowej stanowiącej współwłasność oskarżonego, dla której Sąd Rejonowy w Kępnie prowadzi księgę wieczystą o nr (...).
II AKa 219/13
Sąd Okręgowy w Szczecinie, wyrokiem z dnia 3 października 2013 r.
VIII Ga 33/15
Powód M. W. domagał się zasądzenia od pozwanego J. A. kwoty 49.100 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 11 czerwca 2013 r. tytułem nieuiszczonej reszty ceny za sprzedany pozwanemu towar. Nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 29 października 2013 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.
II K 159/13
R. i J. S. są udziałowcami firmy (...) sp. j. S.-R. mającej swoją siedzibę w G.. Przedmiotem działalności firmy jest m.in. sprzedaż nawozów, środków ochrony roślin, materiału siewnego oraz innych rzeczy potrzebnych do produkcji rolnej. Produkty te firma najpierw zakupuje od producenta z wydłużonym okresem płatności, po czym transportuje je bezpośrednio do zamawiającego rolnika, który również ma z tego tytułu wydłużony termin płatności. Towar do czasu zapłaty stanowi własność firmy (...) sp. j. S.-R.. Jest on jedynie oddawany klientowi na przechowanie. Firma (...) sp. j. S.-R. ma swoją filię w N.. Jej kierownikiem była D. S. (1). W jednostce tej pracowały też K. S. (poprzednie nazwisko B.) oraz R. K.. Bezpośrednią sprzedażą nawozów, środków ochrony roślin, materiału siewnego oraz innych rzeczy potrzebnych do produkcji rolnej dla rolników oraz składaniem zamówień na te produkty zajmują się zatrudniani przez firmę przedstawiciele terenowi. Zamówienia takie są albo bezpośrednio kierowane przez samego przedstawiciela handlowego do siedziby głównej firmy, albo składane pośrednio poprzez oddział terenowy. Przedstawiciele terenowi za swoją pracę otrzymują wynagrodzenie, na które składa się pensja zasadnicza oraz prowizja. Na stanowisku przedstawicieli terenowych w firmie (...) sp. j. S.-R. zatrudnieni byli m.in. R. T., który wykonywał pracę na terenie N. oraz E. S. (1), którego z kolei obszarem działalności był teren K. i S.. Klienci firmy byli weryfikowani osobiście przez J. R., który w oparciu o propozycje przedstawiane przez przedstawicieli terenowych i ewentualne historie dotychczasowych transakcji, określał dla każdego klienta możliwy pułap zadłużenia oraz maksymalny termin na odroczenie płatności, jak również ewentualne upusty cenowe.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 252/20

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ G., dnia 30 lipca 2021 Sąd Rejonowy w Gorlicach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący – SSR Bogusław Gawlik Protokolant: st.sekr.sądowy Elżbieta Kwiatkowska w obecności -- Prokurator Prokuratury Rejonowej w Gorlicach Łukasz Brytan po rozpoznaniu dnia 30. 07. 2021 r. na posiedzeniu sprawy karnej oskarżonej M. W. ur. (...) Z. s. C. i A. zd. H. oskarżonej o to, że: w okresie od 31 marca 1998 roku do 08 czerwca 1998 roku w S. woj. (...) i w B. woj. (...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie z J.

S. (1), będąc współwłaścicielem Zakładu Usługowo-Handlowego (...) z siedzibą w S. doprowadziła A. R. właściciela spółki (...) z siedzibą w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 113 385,60 zł w ten sposób, że zamówiła nawozy azotowe w dniach 31 marca 1998 roku, 06 czerwca 1998 roku oraz 08 czerwca 1998 roku na podstawie faktur nr (...) oraz faktury korygującej nr (...) w ilości 208 ton saletry azotowej i 57 ton saletrzaka, które zostały dostarczone transportem kolejowym, wprowadzając w błąd pokrzywdzonego co do możliwości i zamiaru zapłaty za ten towar tj. o przestępstwo z art. 286 §1 kk w zw. z art. 12 §1 kk przy zastosowaniu art. 4 §1 kk I. oskarżoną M.

W. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej występku z art. 286 §1 kk w zw. z art. 12 §1 kk przy zastosowaniu art. 4 §1 kk i za to na mocy art. 286 §1 kk w zw. z art. 4 §1 kk wymierza jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie na mocy art. 69 §1 i 2 kk, 70 §1 pkt 1 kk warunkowo zawiesza na okres próby 3 (trzech) lat , II. na mocy art. 33 §1 i 2 kk orzeka wobec oskarżonej karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 15 (piętnaście) złotych, III. na zasadzie art. 627 kpk zasądza od oskarżonej M.

W. na rzecz pokrzywdzonego A. R. kwotę 840 (osiemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu wydatków związanych z jego reprezentacją w postepowaniu sądowym, IV. na zasadzie art. 624 §1 kpk zwalnia oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

UZASADNIENIE

z 30. 07. 2021 r. Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 252/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. Uzasadnienie sporządzone w trybie art. 424 §3 kpk.

1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. W. w okresie od 31 marca 1998 r. do 8 czerwca 1998 r. w S. woj. (...) i w B. woj. (...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie z J. S. (1), będąc współwłaścicielem Zakładu Usługowo-Handlowego (...) z siedzibą w S. doprowadziła A. R. właściciela spółki (...) z siedzibą w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 113385,60 zł w ten sposób, że zamówiła nawozy azotowe w dniach 31 marca 1998 roku, 6 czerwca 1998 roku oraz 8 czerwca 1998 r. na podstawie faktur nr (...) oraz faktury korygującej nr (...) w ilości 208 ton saletry azotowej i 57 ton saletrzaka, które zostały dostarczone transportem kolejowym, wprowadzając w błąd pokrzywdzonego co do możliwości i zamiaru zapłaty za ten towar tj. o przestępstwo z art. 286 §1 kk w zw. z art. 12 §1 kk przy zast. art. 4 §1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.2.

Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I M. W. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Wyrokiem z dnia 30 lipca 2021 r. Sąd Rejonowy w Gorlicach uznał oskarżoną M. W. za winną popełnienia zarzucanego jej aktem oskarżenia czynu stanowiącego występek z art. 286 §1 kk w zw. z art. 12 §1 kk przy zast. art. 4 §1 kk. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że oskarżona w okresie od 31 marca 1998 r. do 8 czerwca 1998 r. w S. woj. (...) i w B. woj. (...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie z J.

S. (1), będąc współwłaścicielem Zakładu Usługowo-Handlowego (...) z siedzibą w S. doprowadziła A. R. właściciela spółki (...) z siedzibą w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 113385,60 zł w ten sposób, że zamówiła nawozy azotowe w dniach 31 marca 1998 roku, 6 czerwca 1998 roku oraz 8 czerwca 1998 r. na podstawie faktur nr (...) oraz faktury korygującej nr (...) w ilości 208 ton saletry azotowej i 57 ton saletrzaka, które zostały dostarczone transportem kolejowym, wprowadzając w błąd pokrzywdzonego co do możliwości i zamiaru zapłaty za ten towar.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy dał podstawę do przyjęcia, że oskarżona swoim zachowaniem wyczerpała znamiona zarzucanego jej występku z art. 286 §1 kk. Do jego znamion należy zarówno skutek w postaci dokonania przez pokrzywdzonego niekorzystnego rozporządzenia mieniem, jak również działanie sprawcy polegające na wprowadzeniu w błąd, wyzyskaniu błędu lub wyzyskaniu niezdolności pokrzywdzonego do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Przestępstwo oszustwa może być popełnione jedynie umyślnie i to wyłącznie z zamiarem bezpośrednim, kierunkowym, obejmującym cel i sposób działania ( por. wyrok SN z dnia 16 stycznia 1980 r. sygn.

V KRN 317/79, LEX). Zachowanie sprawcy musi być ukierunkowane na określony cel, tj. osiągnięcie korzyści majątkowej. W niniejszej sprawie zachowanie oskarżonej polegało na wprowadzeniu pokrzywdzonego w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z zapłaty za pobrane towary. „Wprowadzenie w błąd” to wywołanie w świadomości innej osoby fałszywego odzwierciedlenia rzeczywistości, co może nastąpić zarówno przez aktywne działanie sprawcy jak również poprzez postawę bierną tj. zaniechanie poinformowania o pewnych faktach, zatajenie faktycznej sytuacji.

Przedmiotem błędu może być np. informacja dotycząca sytuacji finansowej sprawy lub jego możliwości finansowych. Nie ulega wątpliwości, że oskarżona swoim zachowaniem dopuściła się tzw. oszustwa biernego, która to forma oszukańczego zachowania polega na wykorzystaniu przez sprawcę niezgodnych z rzeczywistością wyobrażeń osoby pokrzywdzonej. Oskarżona w dniu 2 marca 1998 r. zawarła z pokrzywdzonym umowę sprzedaży nawozów mineralnych, następnie dokonała zamówienia przedmiotowych towarów, jednak każdorazowo pomimo wydania towaru oskarżona nie wywiązała się z obowiązku zapłaty.

Z poczynionych w sprawie ustaleń wynika, że oskarżona zawierając w dniu 2 marca 1998 r. umowę z pokrzywdzonym miała świadomość tego, że prowadzona przez nią działalność nie ma zdolności płatniczej, nadto dalsze zobowiązania będą jedynie pogarszać sytuację finansową spółki. Nie informując o tym fakcie pokrzywdzonego oskarżona wprowadziła go w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się w terminie z zaciągniętych zobowiązań i tym samym doprowadziła go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Całokształt okoliczności wskazuje na istnienie u oskarżonej w chwili dokonywania zawierania umowy z pokrzywdzonym pierwotnego oszukańczego zamiaru, co dodatkowo potwierdzając również okoliczności zaistniałe po dokonaniu zamówień towarów u pokrzywdzonego, takie jak m.in. brak uiszczenia należności pomimo wezwania do zapłaty.

W czasokresie czynu łączne zobowiązania spółki oskarżonej wynosiły aż prawie 400 tys. złotych a majątek w postaci towaru i wierzytelności około tylko 29 tys. złotych (karta 93- z uzasadnienia postanowienia oddalającego wniosek o upadłość spółki cywilnej oskarżonej i J. S. (2) . W takiej sytuacji żaden kontrahent (gdyby o tym wiedział) nie sprzedałby towaru bez równoczesnej zapłaty. Powyższe zachowania oskarżonej podejmowane w pełnej świadomości swojej sytuacji finansowej pozwala na stwierdzenie, że jego zachowanie wobec pokrzywdzonego miało charakter celowy, obliczony na osiągnięcie korzyści majątkowej przy jednoczesnym pokrzywdzeniu tego podmiotu, co odpowiada dyspozycji art. 286 §1 kk, a ponieważ poszczególne zachowania zostały podjęte w niewielkich odstępach czasowych, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru należało przyjąć, że oskarżona dopuściła się zarzucanego jej czynu z art. 286 §1 kk, w warunkach czynu ciągłego z art. 12 kk.

Sąd uwzględnił wniosek prokuratora o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 335 §2 kk. W ocenie Sądu wskazana we wniosku prokuratora, uzgodniona z oskarżoną kara powinna wpłynąć dostatecznie wychowawczo i zapobiegawczo na oskarżoną i prawidłowo sprzyjać przestrzeganiu przez oskarżoną porządku prawnego, jednocześnie pozostając adekwatną dolegliwością w związku z popełnionym przestępstwem. Sąd uznał, że wnioskowana kara jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonej oraz społecznej szkodliwości popełnionego przez nią przestępstwa, uzmysławiająca oskarżonej naganność oraz niedopuszczalność podobnego zachowania.

W ocenie sądu kara ta jest realnie dolegliwa oraz spełniająca wymogi prewencji ogólnej, umacniająca społeczne przekonanie, że sprawcy czynów zabronionych muszą liczyć się z odpowiednimi konsekwencjami karnymi swojego niezgodnego z prawem postępowania. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4.

Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. W. I II I Uznając oskarżoną za winną popełnienia zarzucanego jej czynu stanowiącego przestępstwo z art. 286 §1 kk w zw. z art. 12 §1 kk przy zast. art. 4 §1 kk sąd na mocy art. 286 §1 kk w zw. z art. 4 §1 kk wymierzył jej karę 1 roku pozbawienia wolności (uwzględniając niekaralność za przestępstwa jako okoliczność łagodzącą, zaś dużą wysokość wyłudzonej kwoty jako okoliczność wpływającą na zaostrzenie kary), której wykonanie na mocy art. 69 §1 i §2 kk i art. 70 §1 pkt 1 kk zawiesił warunkowo na okres próby lat 3.

Sąd uznał, że odnośnie oskarżonej można postawić pozytywną prognozę co do jej zachowania w przyszłości i będzie to wystarczające dla osiągnięcia celów kary i zapobiegnie powrotowi do przestępstwa. Na podstawie art. 33 §1 i 2 sąd orzekł dla celów wychowawczych wobec oskarżonej, działającej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 15 złotych. Orzeczenie kary grzywny jest niezbędne z uwagi na dużą wysokość szkody (mimo odzyskana przez pokrzywdzonego kwoty 50 412 złotych) i jej nienaprawienie przez oskarżoną nawet w części. 4. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7.

KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III W toku postępowania sądowego pokrzywdzony A. R. był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, dlatego na podstawie art. 627 kpk sąd zasądził od oskarżonej na jego rzecz tzw. taryfową kwotę 840 zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów jego ustanowienia. IV Na zasadzie art. 624 §1 kpk sąd zwolnił oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych mając na uwadze jej sytuację materialną. Oskarżona ma pracować w firmie sprzątającej w Wielkiej Brytanii i uzyskiwać miesięczne wynagrodzenie w wysokości 698 funtów a zatem stosunkowo niewiele. 5. 1Podpis SSR Bogusław Gawlik ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...)