III AUa 1208/13 · Sąd powszechny

III AUa 1208/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Barbara Białecka (spr.) Sędziowie: SA Zofia Rybicka - Szkibiel del. SSO Beata Górska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania J. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o wypłatę emerytury na skutek apelacji ubezpieczonego od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 października 2013 roku, sygn. akt VI U 633/13 p o s t a n a w i a : I umorzyć postępowanie apelacyjne, II zwrócić ubezpieczonemu J. C. z kasy Sądu Okręgowego w Szczecinie kwotę 15(piętnaście) złotych tytułem połowy opłaty od apelacji. del. SS0 Beata Górska SSA Barbara Białecka SSA Zofia Rybicka - Szkibiel Sygn. akt III AUa 1208/13

UZASADNIENIE

J. C. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 20 marca 2013 r. odmawiającej uchylenia decyzji z dnia 12 października 2012r. w części w jakiej decyzja ta zawiesza prawo do emerytury za okres od 1 października 2011r. do 21 listopada 2012r. Ubezpieczony domagał się wypłaty emerytury za ten okres, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012r. w sprawie o sygn. akt K 2/12. Wyrokiem z dnia 29 października 2013. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VI Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie.

Sąd wskazał, że rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 2/12 odnosi się tylko do tych ubezpieczonych, którzy nabyli prawo do emerytury w okresie od 8 stycznia 2009r. do 31 grudnia 2010r. Ubezpieczony zatem nie należy do kręgu osób, których dotyczy ten wyrok albowiem przyznano mu prawo do emerytury od 1 grudnia 2008r. Apelację od tego wyroku wywiódł ubezpieczony. Odpis apelacji doręczono organowi rentowemu w dniu 9 grudnia 2013r. Organ rentowy nie wniósł odpowiedzi na apelację. W piśmie z dnia 26 lutego 2014r. ubezpieczony cofnął apelację i wniósł o zwrot opłaty od apelacji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Postępowanie odwoławcze należało umorzyć w związku z cofnięciem apelacji. Zgodnie z art. 391 § 2 k.p.c. w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Przy czym, cofnięcie apelacji jest czynnością dyspozycyjną strony, która nie podlega kontroli sądu (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2000 r., III CZP 6/00, Prok. i Pr. 2000/10/37). Jednakże w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych powyższa czynność z uwagi na treść art. 469 k.p.c., który stanowi, że Sąd uzna zawarcie ugody, cofnięcie pozwu, sprzeciwu lub środka odwoławczego oraz zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia za niedopuszczalne także wówczas, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego, podlega kontroli Sądu.

W ocenie Sądu Apelacyjnego, ubezpieczony skutecznie dokonał czynności procesowej – cofnięcia apelacji, a brak jest przesłanek do uznania, iż czynność ta narusza słuszny interes ubezpieczonego J. C. (art. 469 k.p.c.). Z uwagi na powyższe Sąd Apelacyjny uznał, że cofnięcie apelacji nie narusza prawa, w tym słusznego interesu ubezpieczonego i dlatego na podstawie art. 391 § 2 k.p.c. umorzył postępowanie apelacyjne. Na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.2010.90.594 ze zm.) Sąd zwrócił ubezpieczonemu połowę opłaty od apelacji albowiem cofnięcie apelacji nastąpiło po doręczeniu organowi rentowemu odpisu apelacji.

W związku z powyższym nie było podstaw do zwrotu całej opłaty. del. SS0 Beata Górska SSA Barbara Białecka SSA Zofia Rybicka - Szkibiel