Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 77/22 AI generated

VI Ka 77/22 · Sąd powszechny

Case Number VI Ka 77/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt VI Ka 77/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 marca 2022 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Małgorzata Pindral przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Krzysztofa Długosza po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2022r. sprawy R. G. ur. (...) w Ś. s. T., I. z domu B. oskarżonego z art. 278 § 5 kk, art. 13 § 1 kk w związku z art. 286 § 1 kk, art. 279 § 1 kk i art. 287 § 1 kk w związku z art. 11 § 2 kk w związku z art. 12 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. akt II K 1390/19 I. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego R. G. w części, tj. odnośnie czynów opisanych w pkt 2 i 3 części wstępnej wyroku kwalifikowanych z art. 13§1 kk w zw. z art. 286§1 kk i z art. 279ֻ§1 kk i art. 287§1kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 12 kk i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania, uchylając jednocześnie rozstrzygnięcie o wydatkach oskarżonego związanych z ustanowieniem obrońcy z wyboru (pkt III części dyspozytywnej); II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. stwierdza, że koszty sądowe za postepowanie odwoławcze w części, w której wyrok został utrzymany w mocy ponosi Skarb Państwa UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 77/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 6 grudnia 2022 r. sygn. akt II K 1390/19 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- ------------------------------------------------------------- -------------- -------------- Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.obraza prawa procesowego art. 7 k.p.k. mająca istotny wpływ na treść orzeczenia poprzez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego polegającą na dowolnym uznaniu przez Sąd wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, że oskarżony nie popełnił zarzucanych mu czynów co nastąpiło w wyniku nieuzasadnionego odmówienia wiary zeznaniom pokrzywdzonej R. M. i uznaniu zeznań L. H. za nieprzydatnych do czynienia ustaleń faktycznych, bezkrytyczne danie wiary zeznaniom świadków zawnioskowanych przez oskarżonego po upływie 9 lat od zdarzenia w osobach H. N. i A. M., którzy zeznawali o zdarzeniach mających miejsce we wcześniejszych okresach czasu i nie byli bezpośrednimi świadkami zdarzenia objętego zarzutami w sytuacji gdy prawidłowa ocena tych dowodów prowadzi do wniosku że zeznania R. M. zasługują na wiarygodność albowiem korespondują z dokumentacją bankową, są spójne i konsekwentne i znajdują potwierdzenie w zeznaniach L. H. której pokrzywdzona relacjonowała zdarzenie natomiast zeznania świadków H. N. i A. M. którzy i są w zażyłych stosunkach z oskarżonym są pozbawione waloru obiektywizmu i nie zasługują na wiarygodność; ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający istotny wpływ na treść wyroku a polegający na błędnym i dowolnym ustaleniu, że nie popełnił zarzucanych mu czynów w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy między innymi w postaci zeznań R. M., L. H., dokumentacji bankowej, nagrania z monitoringu bankomatu, dokonania wypłat w różnych miejscowościach w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego w tym samym dniu uzasadnia ustalenie, że oskarżony dokonał zaboru karty płatniczej pokrzywdzonej a następnie przy jej użyciu dokonał dwukrotnie wypłat pieniędzy z bankomatu w łącznej kwocie 3000 zł. oraz usiłował wyłudzić na dane osobowe pokrzywdzonej kredyt bankowy w kwocie 20000 zł. i dowody te pozwalają na ustalenia faktyczne dające podstawę do przyjęcia że oskarżony swoim działaniem wyczerpał ustawowe znamiona zarzucanych mu czynów. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad.1 i Ad.2 Obydwa zarzuty zawarte w apelacji prokuratora dotyczą w istocie tej samej kwestii tj. niezasadnego – zdaniem skarżącego – uniewinnienia oskarżonego R. G. od trzech zarzucanych mu czynów, z tym że pierwszy z zarzutów koncentruje się na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów, drugi na błędnych – w ocenie skarżącego – ustaleniach faktycznych będących skutkiem tej oceny. W tym stanie rzeczy obydwa zarzuty zostaną omówione łącznie. Zarzuty okazały się niezasadne co do pierwszego z zarzuconych oskarżonemu czynów kwalifikowanego z art. 278 § 5 k.k. Uniewinniając oskarżonego R. G. od wszystkich zarzucanych mu czynów Sąd I instancji skoncentrował się na relacji łączącej oskarżonego z pokrzywdzoną R. M., w szczególności wykazując, że wymienieni żyli w konkubinacie, czemu zaprzeczała pokrzywdzona, co miało rzutować z kolei na jej wiarygodność kiedy twierdziła że została okradziona i oszukana przez oskarżonego w sposób opisany w zarzutach aktu oskarżenia. Zdaniem Sądu Okręgowego kwestią drugorzędną pozostaje czy oskarżony i pokrzywdzona żyli w konkubinacie ( a więc prowadzili wspólne gospodarstwo domowe ), czy też łączyła ich niezobowiązująca relacja osobista względnie relacja przyjacielska, istotne jest to że relacja ta była na tyle bliska i długotrwała, że wymienieni wspólnie wyjeżdżali w celach turystycznych, wspólnie też wykonywali czynności związane ze sprawami dnia codziennego np. chodzili razem do banku w celu wykonywania operacji finansowych. Potwierdziła to pokrzywdzona R. M. w swoich zeznaniach ( k. 3, k. 45, k. 316 ). Z jej zeznań wynika, że oskarżony miał dokonać zaboru w celu przywłaszczenia dwóch kart banku (...): płatniczej i kredytowej podczas wspólnego wyjazdu do S. w lipcu 2012 r., jednakże nie „zablokowała” tych kart w banku, zwracała się wprawdzie do oskarżonego aby je oddał, nie podjęła jednak do września 2012 r. żadnych działań gdy tego nie zrobił. Sąd Okręgowy podobnie jak Sąd Rejonowy ma wątpliwości czy istotnie można przypisać oskarżonemu w tych realiach kradzież tych kart, które to przestępstwo polega przecież na zaborze przedmiotów i włączeniu ich do swojego majątku bez akceptacji właściciela. Wydaje się że pokrzywdzona – do momentu gdy oskarżony bez jej zgody usiłował zaciągnąć kredyt w banku i na jego poczet wypłacił z bankomatu pieniądze w kwocie 3.000 zł. – akceptowała posiadanie przez niego wymienionych kart banku (...), tym bardziej że na koncie w banku miała debet ( k. 8 - 9 ). Powyższe zbieżne jest z zeznaniami znajomego stron A. M., który zeznał że oskarżony i pokrzywdzona wymieniali się kartami płatniczymi, nigdy nie wiedział kogo była czyja ( k. 530 ). Apelacja okazała się natomiast zasadna w zakresie uniewinnienia oskarżonego od dwóch pozostałych czynów, co w ocenie Sądu Okręgowego było rozstrzygnięciem błędnym. Zdaniem Sądu Okręgowego materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, szczegółowo wymieniony w zarzutach apelacji prokuratora, pozwala na stwierdzenie, że oskarżony R. G. we wrześniu 2012 r. korzystając ze znajomości danych zawartych w bankowości internetowej R. M. spowodował sporządzenie w Banku (...) umowy kredytu gotówkowego na dane pokrzywdzonej w kwocie 20.000 zł. i w związku z tym znając kod PIN do jej karty płatniczej w dniu 20 września 2012 r. posługując się kartą wypłacił z bankomatów łączną kwotę 3.000 zł. Zachowanie to należy rozpatrywać w kategoriach zarzucanych mu przestępstw z art. 13 § k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. oraz z art. 279 § 1 k.k. i art. 297 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Postawa pokrzywdzonej wskazuje, że powyższe nastąpiło nie tylko bez jej wiedzy i zgody, ale wręcz w sposób oszukańczy na jej szkodę. Niezwłocznie po powzięciu informacji, że elektronicznie sporządzona została powyższa umowa z bankiem pokrzywdzona złożyła oświadczenie, że to nie ona zawierała umowę kredytową, że zrobiła to inna osoba bez jej zgody i wiedzy ( k. 6 – 7 ), bez zbędnej zwłoki udała się też na policję i złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa ( k. 1 – 3 ). Dowodów wskazywanych w zarzutach apelacji prokuratora Sąd I instancji w istocie nie przeanalizował dowolnie przyjmując, że skoro R. M. i R. G. pozostawali w „związku partnerskim” i oskarżony dysponował jej kartami płatniczą i kredytową to wszystkie jego działania związane z jej kontami w banku łącznie z próbą zaciągnięcia kredytu były podejmowane za jej zgodą i wiedzą. Materiał dowodowy: zeznania pokrzywdzonej, zeznania L. H., dokumentacja bankowa, nagrania z monitoringu bankomatu itd. pozostają z tym w sprzeczności. Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej wniosek okazał się zasadny w części dotyczącej czynów z pkt 2 i 3 aktu oskarżenia kwalifikowanych z art. 13 § k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. oraz z art. 279 § 1 k.k. i art. 297 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., był natomiast niezasadny w części dotyczącej czynu z pkt 1 aktu oskarżenia kwalifikowanego z art. 278 § 5 k.k. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonego R. G. od popełnienia czynu opisanego w pkt.1 części wstępnej wyroku kwalifikowanego z art. 278 § 5 k.k. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok w wyżej wymienionej części należało utrzymać w mocy 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. Zasada ne peius ☒ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego R. G. w części dotyczącej czynów opisanych w pkt 2 i 3 części wstępnej wyroku kwalifikowanych z art. 13 § k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i z art. 279 § 1 k.k. i art. 297 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w tej części przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze. Mając na uwadze zasadę ne peius z art. 454 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy będący w niniejszej sprawie sądem odwoławczym nie był władny wydać wyrok reformatoryjny, skazujący oskarżonego. Uchylenie wyroku w wyżej wymienionej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania skutkowało uchyleniem rozstrzygnięcia o wydatkach oskarżonego związanych z ustanowieniem obrońcy z wyboru ( pkt III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku ). O wydatkach oskarżonego związanych z zarzutami z pkt 2 i 3 części wstępnej Sąd Rejonowy rozstrzygnie w wyroku kończącym postępowanie, zaś odnośnie jego wydatków w części w której wyrok został utrzymany w mocy w razie potrzeby wyda dodatkowe postanowienie w trybie art. 626 § 2 k.p.k. i art. 630 k.p.k. 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Ponownie rozpoznając sprawę w części w której zaskarżony wyrok został uchylony Sąd Rejonowy przeprowadzi przewód sądowy w całości, w sposób prawidłowy oceni materiał dowodowy uwzględniając argumentację przedstawioną powyżej i wyda wyrok który prawidłowo uzasadni zgodnie z wymogami art. 424 k.p.k. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. Sąd Okręgowy stwierdził, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w części w której wyrok został utrzymany w mocy ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Oskarżyciel publiczny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie o całości wyroku 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 7 k.p.k; VI Ka 77/22 · Sąd powszechny: Sygn. akt VI Ka 77/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 marca 2022 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Małgorzata Pindral przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Krzysztofa Długosza po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2022r. sprawy R. G. ur. (...) w Ś. s. T., I. z domu B. oskarżonego z art. 278 § 5 kk, art. 13 § 1 kk w związku z art. 286 § 1 kk, art. 279 § 1 kk i art. 287 § 1 kk w związku z art. 11 § 2 kk w związku z art. 12 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. akt II K 1390/19 I. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego R. G. w części, tj. odnośnie czynów opisanych w pkt 2 i 3 części wstępnej wyroku kwalifikowanych z art. 13§1 kk w zw. z art. 286§1 kk i z art. 279ֻ§1 kk i art. 287§1kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 12 kk i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania, uchylając jednocześnie rozstrzygnięcie o wydatkach oskarżonego związanych z ustanowieniem obrońcy z wyboru (pkt III części dyspozytywnej); II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. stwierdza, że koszty sądowe za postepowanie odwoławcze w części, w której wyrok został utrzymany w mocy ponosi Skarb Państwa UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 77/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 6 grudnia 2022 r. sygn. akt II K 1390/19 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- ------------------------------------------------------------- -------------- -------------- Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.obraza prawa procesowego art. 7 k.p.k. mająca istotny wpływ na treść orzeczenia poprzez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego polegającą na dowolnym uznaniu przez Sąd wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, że oskarżony nie popełnił zarzucanych mu czynów co nastąpiło w wyniku nieuzasadnionego odmówienia wiary zeznaniom pokrzywdzonej R. M. i uznaniu zeznań L. H. za nieprzydatnych do czynienia ustaleń faktycznych, bezkrytyczne danie wiary zeznaniom świadków zawnioskowanych przez oskarżonego po upływie 9 lat od zdarzenia w osobach H. N. i A. M., którzy zeznawali o zdarzeniach mających miejsce we wcześniejszych okresach czasu i nie byli bezpośrednimi świadkami zdarzenia objętego zarzutami w sytuacji gdy prawidłowa ocena tych dowodów prowadzi do wniosku że zeznania R. M. zasługują na wiarygodność albowiem korespondują z dokumentacją bankową, są spójne i konsekwentne i znajdują potwierdzenie w zeznaniach L. H. której pokrzywdzona relacjonowała zdarzenie natomiast zeznania świadków H. N. i A. M. którzy i są w zażyłych stosunkach z oskarżonym są pozbawione waloru obiektywizmu i nie zasługują na wiarygodność; ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający istotny wpływ na treść wyroku a polegający na błędnym i dowolnym ustaleniu, że nie popełnił zarzucanych mu czynów w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy między innymi w postaci zeznań R. M., L. H., dokumentacji bankowej, nagrania z monitoringu bankomatu, dokonania wypłat w różnych miejscowościach w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego w tym samym dniu uzasadnia ustalenie, że oskarżony dokonał zaboru karty płatniczej pokrzywdzonej a następnie przy jej użyciu dokonał dwukrotnie wypłat pieniędzy z bankomatu w łącznej kwocie 3000 zł. oraz usiłował wyłudzić na dane osobowe pokrzywdzonej kredyt bankowy w kwocie 20000 zł. i dowody te pozwalają na ustalenia faktyczne dające podstawę do przyjęcia że oskarżony swoim działaniem wyczerpał ustawowe znamiona zarzucanych mu czynów. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad.1 i Ad.2 Obydwa zarzuty zawarte w apelacji prokuratora dotyczą w istocie tej samej kwestii tj. niezasadnego – zdaniem skarżącego – uniewinnienia oskarżonego R. G. od trzech zarzucanych mu czynów, z tym że pierwszy z zarzutów koncentruje się na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów, drugi na błędnych – w ocenie skarżącego – ustaleniach faktycznych będących skutkiem tej oceny. W tym stanie rzeczy obydwa zarzuty zostaną omówione łącznie. Zarzuty okazały się niezasadne co do pierwszego z zarzuconych oskarżonemu czynów kwalifikowanego z art. 278 § 5 k.k. Uniewinniając oskarżonego R. G. od wszystkich zarzucanych mu czynów Sąd I instancji skoncentrował się na relacji łączącej oskarżonego z pokrzywdzoną R. M., w szczególności wykazując, że wymienieni żyli w konkubinacie, czemu zaprzeczała pokrzywdzona, co miało rzutować z kolei na jej wiarygodność kiedy twierdziła że została okradziona i oszukana przez oskarżonego w sposób opisany w zarzutach aktu oskarżenia. Zdaniem Sądu Okręgowego kwestią drugorzędną pozostaje czy oskarżony i pokrzywdzona żyli w konkubinacie ( a więc prowadzili wspólne gospodarstwo domowe ), czy też łączyła ich niezobowiązująca relacja osobista względnie relacja przyjacielska, istotne jest to że relacja ta była na tyle bliska i długotrwała, że wymienieni wspólnie wyjeżdżali w celach turystycznych, wspólnie też wykonywali czynności związane ze sprawami dnia codziennego np. chodzili razem do banku w celu wykonywania operacji finansowych. Potwierdziła to pokrzywdzona R. M. w swoich zeznaniach ( k. 3, k. 45, k. 316 ). Z jej zeznań wynika, że oskarżony miał dokonać zaboru w celu przywłaszczenia dwóch kart banku (...): płatniczej i kredytowej podczas wspólnego wyjazdu do S. w lipcu 2012 r., jednakże nie „zablokowała” tych kart w banku, zwracała się wprawdzie do oskarżonego aby je oddał, nie podjęła jednak do września 2012 r. żadnych działań gdy tego nie zrobił. Sąd Okręgowy podobnie jak Sąd Rejonowy ma wątpliwości czy istotnie można przypisać oskarżonemu w tych realiach kradzież tych kart, które to przestępstwo polega przecież na zaborze przedmiotów i włączeniu ich do swojego majątku bez akceptacji właściciela. Wydaje się że pokrzywdzona – do momentu gdy oskarżony bez jej zgody usiłował zaciągnąć kredyt w banku i na jego poczet wypłacił z bankomatu pieniądze w kwocie 3.000 zł. – akceptowała posiadanie przez niego wymienionych kart banku (...), tym bardziej że na koncie w banku miała debet ( k. 8 - 9 ). Powyższe zbieżne jest z zeznaniami znajomego stron A. M., który zeznał że oskarżony i pokrzywdzona wymieniali się kartami płatniczymi, nigdy nie wiedział kogo była czyja ( k. 530 ). Apelacja okazała się natomiast zasadna w zakresie uniewinnienia oskarżonego od dwóch pozostałych czynów, co w ocenie Sądu Okręgowego było rozstrzygnięciem błędnym. Zdaniem Sądu Okręgowego materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, szczegółowo wymieniony w zarzutach apelacji prokuratora, pozwala na stwierdzenie, że oskarżony R. G. we wrześniu 2012 r. korzystając ze znajomości danych zawartych w bankowości internetowej R. M. spowodował sporządzenie w Banku (...) umowy kredytu gotówkowego na dane pokrzywdzonej w kwocie 20.000 zł. i w związku z tym znając kod PIN do jej karty płatniczej w dniu 20 września 2012 r. posługując się kartą wypłacił z bankomatów łączną kwotę 3.000 zł. Zachowanie to należy rozpatrywać w kategoriach zarzucanych mu przestępstw z art. 13 § k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. oraz z art. 279 § 1 k.k. i art. 297 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Postawa pokrzywdzonej wskazuje, że powyższe nastąpiło nie tylko bez jej wiedzy i zgody, ale wręcz w sposób oszukańczy na jej szkodę. Niezwłocznie po powzięciu informacji, że elektronicznie sporządzona została powyższa umowa z bankiem pokrzywdzona złożyła oświadczenie, że to nie ona zawierała umowę kredytową, że zrobiła to inna osoba bez jej zgody i wiedzy ( k. 6 – 7 ), bez zbędnej zwłoki udała się też na policję i złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa ( k. 1 – 3 ). Dowodów wskazywanych w zarzutach apelacji prokuratora Sąd I instancji w istocie nie przeanalizował dowolnie przyjmując, że skoro R. M. i R. G. pozostawali w „związku partnerskim” i oskarżony dysponował jej kartami płatniczą i kredytową to wszystkie jego działania związane z jej kontami w banku łącznie z próbą zaciągnięcia kredytu były podejmowane za jej zgodą i wiedzą. Materiał dowodowy: zeznania pokrzywdzonej, zeznania L. H., dokumentacja bankowa, nagrania z monitoringu bankomatu itd. pozostają z tym w sprzeczności. Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej wniosek okazał się zasadny w części dotyczącej czynów z pkt 2 i 3 aktu oskarżenia kwalifikowanych z art. 13 § k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. oraz z art. 279 § 1 k.k. i art. 297 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., był natomiast niezasadny w części dotyczącej czynu z pkt 1 aktu oskarżenia kwalifikowanego z art. 278 § 5 k.k. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonego R. G. od popełnienia czynu opisanego w pkt.1 części wstępnej wyroku kwalifikowanego z art. 278 § 5 k.k. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok w wyżej wymienionej części należało utrzymać w mocy 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. Zasada ne peius ☒ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego R. G. w części dotyczącej czynów opisanych w pkt 2 i 3 części wstępnej wyroku kwalifikowanych z art. 13 § k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i z art. 279 § 1 k.k. i art. 297 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w tej części przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze. Mając na uwadze zasadę ne peius z art. 454 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy będący w niniejszej sprawie sądem odwoławczym nie był władny wydać wyrok reformatoryjny, skazujący oskarżonego. Uchylenie wyroku w wyżej wymienionej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania skutkowało uchyleniem rozstrzygnięcia o wydatkach oskarżonego związanych z ustanowieniem obrońcy z wyboru ( pkt III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku ). O wydatkach oskarżonego związanych z zarzutami z pkt 2 i 3 części wstępnej Sąd Rejonowy rozstrzygnie w wyroku kończącym postępowanie, zaś odnośnie jego wydatków w części w której wyrok został utrzymany w mocy w razie potrzeby wyda dodatkowe postanowienie w trybie art. 626 § 2 k.p.k. i art. 630 k.p.k. 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Ponownie rozpoznając sprawę w części w której zaskarżony wyrok został uchylony Sąd Rejonowy przeprowadzi przewód sądowy w całości, w sposób prawidłowy oceni materiał dowodowy uwzględniając argumentację przedstawioną powyżej i wyda wyrok który prawidłowo uzasadni zgodnie z wymogami art. 424 k.p.k. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. Sąd Okręgowy stwierdził, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w części w której wyrok został utrzymany w mocy ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Oskarżyciel publiczny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie o całości wyroku 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

Keywords

AI generated
authorization for criminal prosecution non-contestation of the facts inadequate factual investigation failure to provide evidence lack of prosecutorial standing credible evidence of persecution

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
art. 438 pkt 2 k.p.k
art. 438 pkt 3 k.p.k
art. 438 pkt 4 k.p.k
art. 439 k.p.k
art. 7 k.p.k
art. 278 § 5 k.k
art. 286 § 1 k.k
AI generated
II AKa 34/21
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 34/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
VI Ka 239/24
Sygn. akt VI Ka 239/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 czerwca 2024 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Joanna Szmel przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Artura Idziego po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2024r. sprawy K. M. ur. (...) w J. s. K., D. z domu O. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 2 lutego 2024 r. sygn. akt II K 703/23
IV Ka 999/25
naruszenie prawa procesowego, mające istotne znaczenie dla zapadłego orzeczenia tj.
II Ka 37/20
Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 37/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
VI Ka 487/23
Sygn. akt VI Ka 487/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2023 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Joanna Szmel przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Marka Gorzkiewicza po rozpoznaniu w dniu 11 września 2023 r. sprawy M. M. ur. (...) w L. s. M., E. z domu S. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. i inne z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 4 kwietnia 2023 r. sygn. akt II K 148/21 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec M. M.; stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 487/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 4 kwietnia 2022 r. sygn. akt II K 148/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------ ------------------------------------- .-------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść wynikający z dokonania nieprawidłowej, wykraczającej poza zasadę opisaną w art. 7 k.p.k. swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego ocenianego swobodnie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego skutkujący uniewinnieniem M. M. od popełnienia zarzucanych mu przestępstw przeciwko mieniu na szkodę J. F. oraz A. F. podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz prawidłowa ocena okoliczności popełnienia ujawnionych czynów zabronionych nakazują przyjąć że oskarżony dopuścił się ich popełnienia i stanowią one przestępstwa opisane w art. 286 § 1 k.k. oraz art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k.; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść wynikający z dokonania nieprawidłowej, wykraczającej poza zasadę opisaną w art. 7 k.p.k. swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego ocenianego swobodnie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego poprzez uznanie że czyny zarzucone oskarżonemu M. M. nie wyczerpują znamion przestępstw z art. 291 § 1 k.k. lub art. 292 § 1 k.k. podczas gdy oceniony prawidłowo zebrany materiał dowodowy daje podstawy do uznania że czyny zarzucone oskarżonemu stanowią przestępstwo paserstwa. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad 1 -2 Zarzuty zawarte w apelacji prokuratora okazały się niezasadne. W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zarzucane oskarżonemu M. M. przestępstwa oszustwa z art., 286 § k.k. mają rygorystycznie określone znamiona strony podmiotowej – przestępstwo kwalifikowane z tego przepisu może być popełnione tylko umyślnie w zamiarze bezpośrednim kierunkowym. W orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych zarówno tym dawnym jak i najnowszym, jak również w doktrynie ugruntowany jest pogląd, że elementy przedmiotowe oszustwa muszą mieścić się w świadomości sprawcy i muszą być objęte jego wolą. Przypisanie przestępstwa oszustwa wiąże się z koniecznością wykazania, że sprawca obejmował swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim kierunkowym wprowadzenie w błąd innej osoby oraz to że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Oszustwo jest przestępstwem umyślnym zaliczanym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych. Charakterystyczny dla strony podmiotowej tego przestępstwa zamiar bezpośredni powinien obejmować zarówno cel działania sprawcy jak i sam sposób działania zmierzający do realizacji tego celu ( zob. m.in. wyrok SN z 22.11.1973 r. III KR 278/73 OSNPG 1974 nr 7; wyrok SN z 7.12.2022 r. I KA 13/22 LEX nr 3566901; postanowienie SN z 8.02.2023 r. I KK 508/22 LEX 3514741; wyrok SA w Warszawie z 28.02.2023 r. II AKa 347/20 LEX 3571612; wyrok SA w Warszawie z 29.03.2023 r. II AKa 4/23 LEX 3577093; Kodeks Karny, Część szczególna tom II, Komentarz pod red. A. Wąska Wyd. C.H. Beck W - wa 2004 str. 869 - 870 W. Wróbel, A Zoll, Kodeks Karny, Część szczególna tom III wyd. V, WKP 2022 ). W niniejszej sprawie skarżący prokurator stwierdził wprost w apelacji że Sąd I instancji zebrał prawidłowo obszerny materiał dowodowy, który nie wymaga uzupełnienia, przebieg każdego ze zdarzeń będących podstawa zarzutów został ponad wszelka wątpliwość ustalony, kwestionowane są natomiast przez oskarżyciela publicznego ustalenia w zakresie niewypełnienia przez M. M. znamion strony podmiotowej zarzuconych mu czynów, w szczególności iż nie obejmował on swoją świadomością uczestniczenia w oszustwie na szkodę J. F. i usiłowaniu oszustwa na szkodę A. F.. Materiał dowodowy w niniejszej sprawie przedstawiony przez prokuratora w akcie oskarżenia nie był obszerny, sprowadzał się w zasadzie do wyjaśnień oskarżonego , zeznań pokrzywdzonych J. F. i A. F. i zeznań siostry J. F. I. F., danych z monitoringu i bilingów, danych przekazanych przez portal (...) i opinii biegłego z zakresu informatyki, która nie miała jednak w sprawie kluczowego znaczenia. Nie ustalono przede wszystkim danych personalnych i tym samym nie przesłuchano osób z którymi M. M. miał współdziałać przy popełnieniu przestępstwa które popularnie określa się oszustwem „na policjanta”, tj. osób przedstawiających się jako „Robert” i „Natasza” jak i osoby która w Czechach odebrała paczkę od oskarżonego i przekazała mu pieniądze tytułem wynagrodzenia. Osoby te wszak były kluczowe w sprawie, to one kierowały procederem o którym mowa powyżej, oskarżony był tylko ostatnim ogniwem, zdaniem Sądu Rejonowego nieświadomym swojej roli. Sąd I instancji uzupełnił materiał dowodowy o kilka dowodów, przede wszystkim zeznania świadków - policjantów pracujących przy niniejszej sprawie, które nie miały jednak decydującego znaczenia przy dokonywaniu ustaleń. W tych warunkach kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miała analiza wyjaśnień oskarżonego i zeznań pokrzywdzonych. Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował obszerne wyjaśnienia oskarżonego M. M. złożone w postępowaniu przygotowawczym i postępowaniu sądowym ( k. 52 – 53, k. 81 – 90, k. 120 - 123, k. 384 odwrót – 386 odwrót , k. 390 ) jak i zeznania wyżej wymienionych pokrzywdzonych i zgadza się z oceną Sądu I instancji odnośnie wątpliwości co do wypełnienia przez oskarżonego znamion strony podmiotowej zarzucanych mu czynów, które wszak wątpliwości zgodnie z zasadą in dubio pro reo z art. 5 § 2 k.p.k. muszą być rozstrzygane na korzyść oskarżonego. To oskarżyciel publiczny powinien przedstawić niezbite dowody sprawstwa i winy oskarżonego, oskarżony może nie wykazywać inicjatywy i defensywnie wskazywać na luki w materiale dowodowym. Luki i wątpliwości powyższe szczegółowo uwypuklił Sąd I instancji w obszernej argumentacji zawartej w pisemnym uzasadnieniu wyroku ( k. 552 odwrót – 553 odwrót ) i nie ma potrzeby obecnie jej w całości powtarzać. Niewątpliwie oskarżony poszukiwał pracy, co wynika nie tylko z jego wyjaśnień ( k. 121 ) ale także z wydruku z portalu grupy (...) sp. z o.o. ( k. 130 – 133 ), co uwiarygadnia okoliczność że do przestępczego procederu przystąpił przypadkowo, nie znając jego organizatorów. Fakt iż „angażując go do pracy” „Robert” przedstawił się jako przedstawiciel firmy (...) i oskarżony w to uwierzył nie musi być niewiarygodne jak tego chce skarżący prokurator podnosząc rzekomo ogólnie znaną, światową działalność tej firmy i nieprawdopodobne zatrudnienie w taki sposób i na takich warunkach jak to opisywał oskarżony. Z danych znajdujących się w aktach sprawy wynika że oskarżony pracował wcześniej w firmie kurierskiej, z zawodu jednak jest strażakiem bez stałego zatrudnienia i dochodów, praca w firmach kurierskich w znacznym stopniu jest zderegulowana, nie musi więc dziwić fakt, że oskarżony zgodził się rozpocząć pracę bez umowy, rzekomo na okres próbny. Podkreślić należy że oskarżonemu zarzucono popełnienie przestępstw jedynie w ciągu dwóch dni od 10 do 12 stycznia 2021 r. Dalsze okoliczności szczegółowo opisywane w wyjaśnieniach oskarżonego także zdaniem Sądu Okręgowego nie przesądzają o możliwości przypisania mu zamiaru bezpośredniego kierunkowego. Zastanawiające jest wprawdzie nielegalne przełożenie przez oskarżonego tablic rejestracyjnych do samochodu V. (1) (...) którym woził paczki, ale uczynił on to z innego swojego samochodu V. (2) (...) ( choć formalnie zarejestrowanego na inną osobę ), nie zaś z auta obcego, co sugerowałoby chęć ukrycia swojej tożsamości jako rzekomego kuriera. Bezsporne jest, że oskarżony kontaktując się z pokrzywdzonymi nie podawał się za policjanta i nie widział że w odbieranych paczkach są pieniądze, np. A. F. zeznawała, że przedstawił się jako taksówkarz (...) i mówił że przyjechał po „dokumenty pani Nataszy” ( k. 388 ). Oczywiście budzi zastanowienie eksponowany w apelacji fakt, że w przypadku pokrzywdzonej J. F. oskarżony odebrał przesyłkę bez pisemnego potwierdzenia i jedynie na hasło „jestem od Izy”, ale również to nie przesądza jednoznacznie jego świadomości że uczestniczy w oszustwie. Nie jest też jednoznacznie przesądzający o zamiarze bezpośrednim oskarżonego fakt że gdy – jak twierdził – zorientował się że może uczestniczyć w przestępstwie, nie pojechał na policję zgłosić o tym, mógł bowiem obawiać się konsekwencji powyższego, co nie przesądza o istnieniu zamiaru bezpośredniego popełnienia przestępstwa, w czasie podejmowania działań o których mowa powyżej. Skarżący prokurator w drugim zarzucie podnosi że Sąd I instancji nie rozważył zakwalifikowania czynu oskarżonego jako paserstwo z art. 291 § 1 k.k. lub art. 292 § 1 k.k. Zarzut ten także jest niezasadny. Przestępstwo paserstwa ma zupełnie inne znamiona strony przedmiotowej niż przestępstwo oszustwa, dla paserstwa umyślnego ( art. 291 § 1 k.k. ) niezbędne jest wykazanie że sprawca miał pełną świadomość iż przyjmowana przez rzecz uzyskana została za pomocą przestępstwa, co oskarżonemu M. M. nie sposób przypisać, a nawet nie sposób przyjąć że towarzyszące przyjmowaniu przez niego paczek okoliczności powinny i mogły skłaniać go do uznania że przyjmuje przedmioty uzyskane za pomocą przestępstwa ( paserstwo nieumyślne, art. 292 § 1 k.k. ). Żaden wszak z dowodów nie świadczy, że oskarżony wiedział iż w odbieranych przez niego paczkach znajdują się pieniądze. Sąd Okręgowy podkreśla, że zgodnie z aktualnym orzecznictwem Sądu Najwyższego tylko potrzeba skazania oskarżonego uniewinnionego w pierwszej instancji ( a nie tylko sama możliwość wydania takiego wyroku ) daje podstawę Sądowi Odwoławczemu wydania wyroku kasatoryjnego, którego domagał się w apelacji prokurator ( zob. uchwała składu 7 sędziów SN z 20 września 2018 r. I KZP 10/18; także m.in. wyrok SN z 28 listopada 2018 r. V KS 24/18 ). W przekonaniu Sądu Okręgowego zebrany materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie, że taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Kamiennej Górze do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej wniosek zawarty w apelacji był niezasadny. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU -------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec M. M.. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Mając na uwadze całą argumentacje przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany -------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy stwierdził, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia wyroku 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text