Legislator Case Law & Legislation
XVIII K 126/20 AI generated

XVIII K 126/20 · Sąd powszechny

Case Number XVIII K 126/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 1 Sygnatura akt XVIII K 126/20 Je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niekt ó rych czyn ó w lub niekt ó rych oskar ż onych, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do cz ęś ci wyroku obj ę tych wnioskiem. Je ż eli wyrok zosta ł wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygni ę cie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do informacji zawartych w cz ęś ciach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Legislator headnote

AI generated

art. 627 k.p.k, art. 387 k.p.k; XVIII K 126/20 · Sąd powszechny: po piąte - współpraca nie może ograniczać się do samej deklaracji woli, lecz winna była materializować się w świadomie podejmowanych konkretnych działaniach w celu urzeczywistnienia podjętej współpracy (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 11 lipca 2006 r., w sprawie o sygn. II KK 160/06, Lex nr 193040). Nadto Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 17 września 2014 r. w sprawie o sygn. II AKa 283/14, KZS 2014/12/92 orzekł, że zgodnie z art. 3a ust. 1 ustawy lustracyjnej uznanie określonej działalności za współpracę w rozumieniu ww. ustawy jest całkowicie niezależnie od tego, czy była ona odpłatna czy też nieodpłatna, oraz od tego, jakie pobudki kierowały osobą, która ją podjęła.

Keywords

AI generated
pseudonym false testimony by a party status of intelligence operative deception regarding identity lack of credibility false statements regarding commercial business

Cited Legislation

AI generated
art. 627 k.p.k
626 § 1 i art. 627 k.p.k.
art. 387 k.p.k

Cited Case Law

AI generated
AI generated
XII K 88/19
Czyn przypisany lustrowanemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) S.
III K 17/22
Formularz UK 1 Sygnatura akt IIIK17/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
III K 164/16
W dniu 29 grudnia 2016 roku do Sądu Okręgowego w Białymstoku wpłynął wniosek Prokuratora Oddziałowego Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej w B.
XII K 114/21
sygn. akt XII K 114/21 ORZECZENIE W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 września 2022 roku Sąd Okręgowy w Warszawie XII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Agnieszka Wysokińska – Walczak (spr) Sędziowie: SO Agnieszka Domańska SO Marzena Tomczyk – Zięba protokolant: stażystka Klaudia Konopczyńska przy udziale prokuratora Oddziałowego Biura Lustracyjnego IPN w W.: Dariusza Łągiewskiego po rozpoznaniu w dniu 15 września 2022 roku sprawy L. Ż. , syna W. i M. z domu K., urodzonego w dniu (...) w K. na wniosek lustrowanego L. Ż. w przedmiocie stwierdzenia zgodności z prawdą oświadczenia lustracyjnego w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 roku o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944 – 1990 oraz treści tych dokumentów orzeka: 1. na podstawie art. 21 a ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 roku o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944 – 1990 oraz treści tych dokumentów (Dz.U. 2006 r. Nr 218, poz. 1592 z późn. zm.) stwierdza, że L. Ż. złożył w dniu 25 listopada 2013 roku zgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, o którym mowa w art. 7 ust. 1 w/w ustawy; 2. na podstawie art. 632 ust. 2 k.p.k. w zw. z art. 19 ustawy z dnia 18 października 2006 roku o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944 – 1990 oraz treści tych dokumentów (Dz.U.2006 Nr 218, poz. 1592 z późn. zm.) kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt XII K 114/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) L. Ż. L. Ż. w związku z pełnieniem funkcji publicznej Prezesa (...) Związku (...) złożył w dniu 25 listopada 2013 roku zgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, w którym stwierdził, że będąc świadomym odpowiedzialności za złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia, po zapoznaniu się z treścią ustawy z dnia 18 października 2006 roku o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944 – 1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2017 r. poz. 2186), nie pracował, nie pełnił służby ani nie był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 powołanej ustawy, w okresie od dnia 22 lipca 1944 roku do dnia 31 lipca 1990 roku. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty L. Ż. w dniu 9 czerwca 2021 roku złożył do Sądu Okręgowego w Warszawie wniosek o wszczęcie postępowania lustracyjnego w trybie art. 20 ust. 5 z dnia 18 października 2006 roku o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944 – 1990 oraz treści tych dokumentów [dalej: ustawy lustracyjnej]. Przyczyną tego wniosku był artykuł prasowy S. C. „ (...) Związek (...) … PRL?” opublikowany w tygodniku (...) w numerze (...) z dnia 4 – 10 czerwca 2018 roku, w którym zawarto informacje, że L. Ż. był tajnym współpracownikiem Służb Bezpieczeństwa. Wnioskodawca podał, że nie pracował, nie pełnił służby, ani nie był współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 powyższej ustawy w okresie od dnia 22 lipca 1944 roku do 31 lipca 1990 roku. Wniosek wraz z załączonymi dokumentami k. 2 – 16 Ustosunkowując się do tak złożonego oświadczenia, prokurator Instytutu Pamięci Narodowej, Oddziałowego Biura Lustracyjnego w W. wniósł o wydanie orzeczenia stwierdzającego, że L. Ż. złożył w dniu 25 listopada 2013 roku prawdziwe oświadczenie lustracyjne. Stanowisko prokuratora IPN Oddziałowego Biura Lustracyjnego w W. k. ………… L. Ż. urodził się w dniu (...) w K.. Brał udział w Powstaniu (...). Miał ps. (...). Był łącznikiem na W., a od 7 sierpnia 1944 roku strzelcem(...) plutonu I kompanii w Batalionie (...) na S.. Brał udział w walkach m.in. w rejonie Ogrodu K. i A.. Od września 1944 roku do lipca 1945 roku przebywał w obozie koncentracyjnym F. i D.. W czerwcu 1947 roku powrócił do Polski transportem repatriacyjnym. W okresie od kwietnia 1957 roku do grudnia 1969 roku pracował w Laboratorium (...) w Zakładach (...) w C.. W związku z wykonywaną pracą wyjeżdżał w delegacje do Szwecji, Finlandii, USA i Rumunii wobec czego pozostawał w zainteresowaniu Służby Bezpieczeństwa, której funkcjonariusze rozpytywali go kiedy jedzie za granicę, po co i kiedy wróci. Spotkania te odbywały się w gabinecie dyrektora, gdzie wzywany był lustrowany na rozmowę. Traktował to jako obowiązek służbowy. O tych spotkaniach wiedział jego dyrektor, który go wzywał. Nigdy nie przedstawił mu tych osób, ani też one nie przestawiły się jemu. Osoby te uznawał za członów „partii”, gdyż po spotkaniu informowali go, że otrzyma paszport służbowy i faktycznie taki otrzymywał. Nigdy nie przypuszczał, że mogą być to funkcjonariusze służb PRL. Nie przypuszczał, że mogą być to funkcjonariusze służb PRL. Po zakończeniu zatrudnienia w C. nie miał już takich spotkań, przed podjęciem tam pracy również. Służba Bezpieczeństwa interesowała się osobą S. O., ówczesnego kierownika Laboratorium i jego wyjazdami do Szwecji, a także szwedzkimi pracownikami przyjeżdżającymi do Polski. L. Ż. ukończył Szkołę Główną Gospodarstwa (...) w W. na Wydziale (...) D.. Od 1979 roku do 1995 roku pracował w (...) na Wydziale (...) (...), uzyskując w 1986 roku tytuł profesora. Od czasu przejścia na emeryturę w 1995 roku jest zaangażowany w działalność organizacji społecznych. Działał m.in. w Fundacji (...) i Fundacji Polskiego Państwa Podziemnego. W 2013 roku został prezesem Zarządu Głównego (...) Związku (...) i złożył w dniu 25 listopada 2013 roku oświadczenie lustracyjne, w którym stwierdził, że będąc świadomym odpowiedzialności za złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia, po zapoznaniu się z treścią ustawy z dnia 18 października 2006 roku o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944 – 1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2017 r. poz. 2186), nie pracował, nie pełnił służby ani nie był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 powołanej ustawy, w okresie od dnia 22 lipca 1994 roku do dnia 31 lipca 1990 roku. Wyjaśnienia lustrowanego L. Ż. k. 288 – 290v, k. ……….. Kopia karty E-14 KPI MSW dot. L. Ż. k. 23 – 24, k. 165 – 166 Kopia karty M. – 2 KOI MSW dot. L. Ż. k. 25 – 26, k. 167 – 168 Notatki służbowe k. 19 – 22, k. 32 – 33, k. 174 – 179, k. 237 – 238, k. 266, k. 270 – 275 Kopie dokumentów z akt IPN BU (...) k. 34 – 38 Kopie dokumentów sprawy IPN (...) k. 39 – 42 Kopia dokumentów sprawy IPN BU (...) – akt paszportowych L. Ż. k. 43 – 92 Kopie dokumentów teczki (...) dot. L. Ż. k. 93 – 140 Kopia oświadczenia lustracyjnego L. Ż. z dnia 25.11.2013 roku k. 143 – 144 Kopie dokumentów teczki obiektowej powiatu (...) sygn. IPN Gd (...) k. 180 – 182 Kopie dokumentów sprawy obiektowej (...) sygn. IPN Gd (...) k. 183 – 189 Kopie dokumentów teczki sprawozdania miesięczne i kwartalne Referatu ds. (...) w S. sygn. IPN (...) k. 190 – 232 Kopie dokumentów akt osobowych funkcjonariusza S. F. (1) k. 250 – 257 Kopie dokumentów akt osobowych funkcjonariusza S. S. k. 258 – 265 Skrócony odpis akt zgonu: S. F. (2), S. S., S. O. k. 276 – 279 Dokumenty dot. poszukiwań i wyniki sprawdzeń w rejestrach k. 145 – 154, k. 156 – 161, k. 164, k. 169 – 170, k. 234 – 235, k. 172 – 173, k. 171, k. 286 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) --------- --------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Powyższe oświadczenie należy uznać za zgodne z prawdą, ponieważ w zasobach archiwalnych IPN nie ujawniono materiałów ani nie uzyskano innych dowodów bezpośrednich czy pośrednich, pozwalających na ustalenie, że L. Ż. udzielał informacji organom bezpieczeństwa państwa PRL, a co za tym idzie, czy doszło do urzeczywistnienia się jego współpracy z tymi organami, które mogłyby skutecznie podważyć jego prawdziwość. Całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Wyjaśnienia lustrowanego L. Ż. Wyjaśnienia lustrowanego zasługują na to by przypisać im przymiot wiary. L. Ż. wyjaśnił m.in., poza powołaniem się na okoliczności faktyczne potwierdzone treścią zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów (co z racji spójności i nie kwestionowania ich przez strony postępowania nie wymaga dodatkowego omówienia), że w czasie jego pracy w okresie od maja 1957 roku do grudnia 1969 roku w Laboratorium (...) w Zakładach (...) w C. nie miał żadnych świadomych kontaktów z przedstawicielami Służby Bezpieczeństwa bądź innych organów bezpieczeństwa PRL. Przyznał, że w związku z pracą w (...) w C. był wielokrotnie delegowany za granicę. Przed wyjazdami i wręczeniem mu paszportu służbowego przyjeżdżali do niego „działacze partyjni” pytając o miejsce podróży oraz termin powrotu do kraju. Spotkania z nimi odbywały się w gabinecie dyrektora P. W.. Rozmowy z nimi traktował jako polecenie służbowe dyrektora. Pierwszy raz spotkał się z nimi przed dwumiesięcznym wyjazdem służbowym do Szwecji, później przed wyjazdem do Finlandii, USA i Rumunii. Za każdym razem sytuacja ta powtarzała się – przed wyjazdem przychodzili do niego i w gabinecie dyrektora pytali po co jedzie za granicę. Po rozmowie mówili mu, że zawiadomią Ministerstwo, iż ma dostać paszport służbowy. Nigdy nie kojarzył ich ze Służbą Bezpieczeństwa. Byli przedstawiani mu ogólnie, dlatego traktował ich jako ludzi z „partii”. Zaprzeczył, aby pytali go o S. O. bądź jego wyjazdy do Szwecji. Jako polegające na prawdzie Sąd uznał wyjaśnienia lustrowanego, iż nie nawiązywał kontaktów ze Służbą Bezpieczeństwa, a także nie miał świadomości, że osoby, z którymi rozmawiał w gabinecie dyrektora Zakładów (...) w C. są funkcjonariuszami SB. Sąd dał wiarę w całości wyjaśnieniom L. Ż., gdyż nie ma w nich wewnętrznych nieścisłości, wypowiedź lustrowanego jest logiczna, a stanowisko konsekwentne, nadto poparte treścią wszystkich zgromadzonych dokumentów. Pozostała część wyjaśnień nie była bezpośrednio związana z zagadnieniami związanymi z postępowaniem lustracyjnym, a dotyczyła życia lustrowanego, jego ocen i poglądów, zatem Sąd uznał, że nie zachodzi konieczność ich bliższego omawiania czy przytaczania. Dokumenty archiwalne przekazane przez IPN dot. L. Ż., oświadczenie lustracyjne Sąd dał również wiarę dowodom z dokumentów zgromadzonych w niniejszym postępowaniu, w takim zakresie i znaczeniu, że uznał, iż zostały one wytworzone przez uprawnione do tego osoby i organy. Sąd w szczególności dał wiarę dokumentom zgromadzonym w trakcie postępowania przed prokuratorem. Również autentyczność dokumentu w postaci oświadczenia lustracyjnego z dnia 25 listopada 2013 roku nie budzi żadnych zastrzeżeń. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------- ---------- --------------------------- 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 L. Ż. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Dla porządku wyjaśnić należy z jakiego powodu Sąd nie procedował nad oświadczeniem L. Ż. z dnia 9 czerwca 2021 roku, a orzekał o wcześniej złożonym oświadczeniu lustracyjnym z dnia 25 listopada 2013 roku. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego L. Ż. złożył w dniu 25 listopada 2013 roku oświadczenie lustracyjne w związku z pełnieniem funkcji publicznej Prezesa (...) Związku (...) (art. 4 pkt 12 ustawy lustracyjnej), wobec czego zgodnie z art. 7 w/w ustawy przedmiotem oceny w ramach niniejszego postępowania jest oświadczenie lustracyjne z daty wcześniejszej, tj. 25 listopada 2013 roku, a oświadczenie składane wraz z wnioskiem o autolustracje z dnia 9 czerwca 2021 roku nie wywołuje skutków prawnych i nie podlega w związku z tym weryfikacji. Uprzednie złożenie oświadczenia lustracyjnego powoduje wygaśnięcie obowiązku jego powtórnego złożenia w przypadku późniejszego kandydowania lub wykonywania funkcji publicznej, z którą związany jest obowiązek złożenia oświadczenia. L. Ż. uczynił zadość nałożonemu na niego obowiązkowi złożenia oświadczenia lustracyjnego w dniu 25 listopada 2013 roku w związku z pełnieniem funkcji publicznej. Przedmiotem postępowania lustracyjnego jest badanie prawdziwości oświadczenia lustracyjnego składających takie oświadczenie osób. Sama praca w ramach Służby Bezpieczeństwa oraz współpraca z organami bezpieczeństwa państwa nie zamyka obywatelowi drogi do pełnienia funkcji publicznych, a negatywne konsekwencje w postaci zakazu pełnienia pewnych funkcji i zajmowania określonych stanowisk powoduje nie fakt stwierdzonej współpracy czy pracy lecz złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego – czyli tzw. kłamstwo lustracyjne. Jak stanowi art. 20 ust. 5 ustawy z dnia 18 października 2006 roku o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa z lat 1944 – 1990 oraz treści tych dokumentów –wniosek o wszczęcie postępowania może złożyć do sądu również osoba, która przed dniem wejścia w życie ustawy pełniła funkcję publiczną, o której mowa w art. 4, która została publicznie pomówiona o fakt pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r., i złożyła oświadczenie lustracyjne, z zastrzeżeniem, iż mocą wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 maja 2007 roku, sygn. akt K(...) przepis ten utracił moc w zakresie obejmującym wyrazy „która przed dniem wejścia w życie ustawy pełniła funkcję publiczną, o której mowa w art. 4”. Zakwalifikowanie współpracy z organami bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 3a ust. 1 ustawy lustracyjnej jako świadomej i tajnej, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 października 2014 roku, sygn. akt II KK 53/14) wymaga by taka współpraca spełniała pięć warunków: ⚫ musi polegać na kontaktach z organami bezpieczeństwa państwa i przekazywaniu informacji tym organom; ⚫ musi mieć charakter świadomy, co oznacza, że osoba współpracująca musiała zdawać sobie sprawę, iż osoba, z którą nawiązała kontakt, jest przedstawicielem jednej ze służb wymienionych w art. 2 ust. 1 ustawy lustracyjnej; ⚫ współpraca winna być tajna, co oznacza, że fakt nawiązania współpracy, a także jej przebieg, ma pozostać tajemnicą, w szczególności wobec tych osób i środowisk, których miały dotyczyć przekazywane informacje; ⚫ współpraca musi wiązać się z operacyjnym zdobywaniem informacji przez służby wymienione w art. 2 ustawy; ⚫ nie mogła ograniczać się do samej deklaracji woli, lecz winna była materializować się w świadomie podejmowanych konkretnych działaniach w celu urzeczywistnienia podjętej współpracy. Interpretacja „świadomej i tajnej współpracy” pozostająca w korelacji ze stanowiskiem zaprezentowanym przez wspomniany powyżej Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniach o sygn. K 39/97 z 10 listopada 1998 roku i o sygn. K (...) z dnia 11 maja 2007 roku, w tej sprawie sprowadza się do oceny czy lustrowany podjął współpracę, czy zarzucana współpraca materializowała się w świadomie podejmowanych działaniach odzwierciedlających to „materializowanie się” współpracy w rozumieniu ustawy – przekazywania istotnych, z operacyjnego punktu widzenia, informacji i wreszcie czy można mówić o tajności kontaktów. Jak wynikało z uzyskanych w sprawie materiałów archiwalnych odnoszących się do L. Ż. w tym: zapisów ewidencyjno-kartotecznych, Sprawozdań i Planów Pracy Referatu ds. (...) w S. lustrowany był opracowywany, jako kandydat do werbunku na informatora tej służby, w okresie od października 1957 roku do stycznia 1959 roku. Powodem opracowywania była prowadzona sprawa agenturalnego sprawdzenia S. O. – dyrektora Laboratorium (...) w C. i jego powiązań ze Szwecją. Po wyjaśnieniu i zakończeniu przywołanej sprawy, opracowanie i werbunek lustrowanego ukierunkowano następnie na zagadnienie styku z obcokrajowcami (S.) wykonującymi służbowe czynności na terenie Zakładów (...) w C. (i potrzebę ich obserwacji). W ocenie Sądu, w stosunku do lustrowanego nie doszło do wyczerpania wszystkich z powyższych znamion zrealizowania jako tajnego współpracownika Służby Bezpieczeństwa. Po pierwsze – L. Ż. nie kontaktował się tajnie z funkcjonariuszami SB (to oni kontaktowali się z nim w jego miejscu pracy, opisywali lustrowanego jako kandydata do werbunku, z którym mieli się spotykać) i nie przekazywał im informacji leżących w polu zainteresowania SB (nieprzekazywanie wartościowych informacji było powodem braku kontynuowania werbunku lustrowanego na (...)). W trakcie sporadycznych rozmów w pracy, jawnych – za wiedzą dyrektora, w jego gabinecie – lustrowany nie miał świadomości przekazywania operacyjnie jakichkolwiek informacji SB (jak wskazał odpowiadał na ich pytania gdzie jedzie, po co i kiedy wraca, spotkania te odbywały się zawsze przed jego zagranicznym wyjazdem służbowym). Po drugie – spotkania L. Ż. z funkcjonariuszami SB, których brał za ludzi z „partii”, odbywały się w miejscu jego pracy, za wiedzą jego przełożonego a zatem nie miały charakteru tajnego. Wprawdzie niektóre okoliczności podane przez lustrowanego znalazły swoje odzwierciedlenie w dokumentach archiwalnych jednostki SB w S., w tym fakt wyjazdów S. O. do Szwecji czy przyjazd szwedzkich pracowników do Zakładów w C., jednak brak jest dowodów by źródłem tych informacji dla służb był lustrowany, gdyż jak wskazał prokurator IPN świadkowie, którzy mogli mieć z nim bezpośredni kontakt nie żyją np. S. S., czy też nie można ustalić ich miejsca pobytu np. L. W.. Również same zapisy rejestracyjno – archiwalne związane z L. Ż. oraz numerem (...), w tym sugerujące, że był „byłym (...)” czy też Kontaktem Poufnym („wykorzystywanym pod przyjeżdżających służbowo do Zakładu (...) w C. fachowców (...)”) nie są wystarczające do ustalenia, że lustrowany świadomie i tajnie współpracował z SB. Brak jest dowodu na to by taką współpracę świadomie podjął. Nie ma również dowodów na to by został pozyskany jako (...). Co więcej, znane są z praktyki przypadki, że zarejestrowano jako tzw. tajnego współpracownika osobę, która de facto żadnej współpracy nie podjęła. Po trzecie – nie można w świetle zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie przyjąć, aby w przypadku lustrowanego miała miejsce współpraca z SB, która polegałaby na operacyjnym zdobywaniu informacji (wprawdzie w zgromadzonych dokumentach ewidencyjno – sprawozdawczo – statystycznych znajdują się zapisy mogące sugerować, że lustrowany nie tylko pozostawał w kręgu zainteresowania SB, ale także miał kontakty bezpośrednie i spotykał przedstawicieli tej służby, to brak dowodów, które dokumentowałby przebieg i rezultaty tych kontaktów). Nadto, wobec kategorycznych w tym zakresie wyjaśnień lustrowanego, który zaprzeczył jakimkolwiek świadomym kontaktom z organami bezpieczeństwa państwa PRL, w tym Służbą Bezpieczeństwa, przy braku jakichkolwiek dowodów przeciwnych nie można przyjąć, iż doszło do materializacji współpracy pomiędzy lustrowanym a funkcjonariuszami SB. Nie tylko nie odnaleziono pochodzących od niego informacji w formie ewentualnych własnoręcznych doniesień czy też chociażby notatek, raportów funkcjonariuszy SB dokumentujących kontakty z nim, ale także nie udało się uzyskać relacji osobowych źródeł dowodowych, które wskazywałyby na przekazywanie danych i informacji wymienionej służbie i konkretyzowały, potwierdzały ewentualną współpracę. W tym stanie rzeczy, przyjąć można, że już sam brak materializacji współpracy dekompletuje jej znamiona i nie pozwala na uznanie lustrowanego za tajnego i świadomego współpracownika organów bezpieczeństwa państwa. Reasumując, ustalone w sprawie okoliczności nie pozwoliły na uznanie, że L. Ż. był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa PRL. Brak też jakichkolwiek danych i dowodów (pośrednich i bezpośrednich) pozwalającym na uznanie, że lustrowany pełnił służbę, bądź był pracownikiem tychże organów. Tym samym, poczynione w ramach niniejszego postępowania ustalenia potwierdziły prawdziwość jego oświadczenia lustracyjnego z dnia 25 listopada 2013 roku. ☐ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem -------- -------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ------------------------ ☐ 3.2. Warunkowe umorzenie postępowania -------- -------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ------------------------ ☐ 3.3. Umorzenie postępowania ------------ --------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ----------------------------- ☐ 3.4. Uniewinnienie ------ ------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ------------------------------ 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ---------- --------- ------------ -------------- 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ----- ---------- ------ ------------------- 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ---------------------------------- 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2. Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 ustawy z 18 października 2006 roku o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944 – 1990 oraz treści tych dokumentów do osoby poddanej postępowaniu lustracyjnemu, zwanej dalej „osobą lustrowaną”, mają zastosowanie przepisy dotyczące oskarżonego w postępowaniu karnym. Stosownie zaś do treści art. 19 wskazanej ustawy, w zakresie nieuregulowanym przepisami niniejszej ustawy do postępowania lustracyjnego, w tym odwoławczego oraz kasacyjnego, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. Skoro tak, to zgodnie z art. 632 pkt 2 k.p.k. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w razie uniewinnienia oskarżonego lub umorzenia postępowania koszty procesu ponosi – w sprawach z oskarżenia publicznego Skarb Państwa. Taka sytuacja istnieje w przedmiotowej sprawie, dlatego też Sąd orzekł jak w sentencji. 6. 1Podpis sędzia Agnieszka Wysokińska – Walczak (spr) sędzia Agnieszka Domańska sędzia Marzena Tomczyk – Zięba

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt XVIII K 126/20 ORZECZENIE W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 września 2020 roku Sąd Okręgowy w Warszawie XVIII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Ireneusz Szulewicz Sędziowie: SO Andrzej Krasnodębski SO Michał Piotrowski Protokolant: Iwona Łaszkowska w obecności Prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej Andrzeja Danieluka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2020 r. sprawy J. W. syna Z. i M. z d. S. urodz. (...) w W. w przedmiocie stwierdzenia prawdziwości oświadczenia lustracyjnego orzeka I. na podstawie art. 21a ust. 2 Ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (tekst jedn.:

Dz. U. z 2009 r. 430.) stwierdza, że J. W. złożył w dniu 1 lutego 2008 r. niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne; II. na podstawie art. 21a ust. 2a Ustawy wymienionej w punkcie I. orzeka wobec lustrowanego J. W. utratę prawa wybieralności w wyborach do Sejmu, Senatu i Parlamentu Europejskiego oraz w wyborach powszechnych organu i członka organu jednostki samorządu terytorialnego oraz organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu terytorialnego, której obowiązek utworzenia wynika z Ustawy na okres 3 (trzech) lat; III. na podstawie art. 21a ust. 2b ustawy wymienionej w punkcie I. orzeka wobec lustrowanego J.

W. zakaz pełnienia funkcji publicznej, o której mowa w Ustawie w art. 4 pkt 2-57 i 61 na okres 3 (trzech) lat; IV. na podstawie art. 626 § 1 i art. 627 k.p.k. w zw. z art. 21 ust. 1 Ustawy wymienionej w pkt I. zasądza od lustrowanego J. W. na rzecz Skarb Państwa koszty sądowe w kwocie 697,87 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem 87/100) zł. Andrzej Krasnodębski Ireneusz Szulewicz Michał Piotrowski

UZASADNIENIE

Formularz UK 1 Sygnatura akt XVIII K 126/20 Je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niekt ó rych czyn ó w lub niekt ó rych oskar ż onych, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do cz ęś ci wyroku obj ę tych wnioskiem. Je ż eli wyrok zosta ł wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygni ę cie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do informacji zawartych w cz ęś ciach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. lustrowany J. W. Złożenie w dniu 1 lutego 2008 r. niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Lustrowany J. W. złożył w dniu 1 lutego 2008 r. oświadczenie, w którym wskazał, że nie pracował, nie pełnił służby, nie był współpracownikiem w rozumieniu art. 3a ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, organów bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 powołanej ustawy, w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r.

Oświadczenie lustracyjne k. 3, t. I J. W. został pozyskany do współpracy przez Zarządu II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w dniu 7 czerwca 1983 r. Lustrowany został wzięty pod uwagę jako kandydat na współpracownika wymienionej instytucji z uwagi na znajomość tzw. języków deficytowych. Pozyskanie J. W. zostało poprzedzone spotkaniami oficera prowadzącego E. M. z wymienionym jako kandydatem na (...) w następujących dniach: 7 maja 1981 r., 24 kwietnia 1982 r., 16 lipca 1982 r., 14 września 1982 r., 16 grudnia 1982 r., 19 kwietnia 1983 r.

Po tym okresie nastąpiła zmiana oficera prowadzącego na ppłk. W. Ł., który w dniu 27 maja 1983 r. sporządził wniosek o zwerbowanie J. W., który to wniosek został zatwierdzony przez Zastępcę Szefa Zarządu II Sztabu Generalnego do Spraw Operacyjnych. Po podpisaniu przez J. W. zobowiązania do współpracy został mu nadany pseudonim (...). P.. W. Ł. przeszkolił wówczas J. W. z zasad konspiracji, zakresu zdobywania informacji o sprawach i osobach interesujących wywiad, zabezpieczania uzyskiwanych informacji. Ustalono również zasady kontaktowania się przez (...) (...) z Centralą podczas wizyty papieża w Polsce, przedstawiano mu zadania związane z wizytą papieża w Polsce.

Podpisując deklarację o współpracy J. W. wyraził zgodę na współpracę i zobowiązał się do wykonywania rozkazów i poleceń przełożonych z wywiadu oraz utrzymywania w tajemnicy faktu współpracy. Spotkania J. W. z oficerami Zarządu II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego odbywały się stosunkowo rzadko, jednak były inicjowane zarówno przez lustrowanego jak i przez oficerów. Często również dochodziło do zmiany oficerów prowadzących J. W. jako (...) (...). J. W. zainicjował spotkanie mjr. T. S. (1) w dniu 23 marca 1984 r. w związku z tym, że planował wyjazd do T. i chciał załatwić formalności paszportowe.

Notatka służbowa k. 198-199, t. II; k. 258-260, t. II; k. 261-262, t. II; k. 266-267, t. II; k. 273, t. II; k. 283, t. II; k. 284, t. II; k. 293-294, t. II; k. 303-304, t. II; k. 319-320, t. II Zobowiązanie k. 264, t. II; Wniosek o zwerbowanie kandydata na współpracownika k. 290-292, t. II Deklaracja współpracy k. 295, t. II Częściowo wyjaśnienia lustrowanego J. W. k. 878-884, t. V Zeznania E. M. k. 764-768, t. V Zeznania W. Ł. k. 738-743, t. V Zeznania świadka T. S. (2) k. 822-826, t. V J. W. jako (...) (...) przedstawił datowane na dzień 10 sierpnia 1985 r. sprawozdanie z pobytu w M. w okresie od dnia 5 maja 1985 r. do dnia 2 czerwca 1985 r.

Sprawozdanie zostało sporządzone maszynopisem, zawierało zdjęcia, ręczne notatki i dopiski lustrowanego. W sprawozdaniu zawarto informacje na temat kontroli paszportowej, informacje dotyczące otoczenia Biura Radcy Handlowego i dworców, informacje dotyczące osób poznanych w trakcie praktyki, informacje dotyczące sposoby poruszania się po M. komunikacją publiczną z załączonymi biletami, wykaz palcówek gdzie można było pobierać naukę języka (...) (sporządzony ręcznie) oraz załączony plan miasta i plan metra, które to dokumenty nie znalazły się jednak w teczce lustrowanego.

Sprawozdanie zostało podpisane pseudonimem (...). Pod dokumentem znajduje się pieczęć i podpis majora K. z adnotacją, że przedstawiona notatka nosi charakter szkoleniowy. Z treści tego dokumentu wynika, że w owym okresie lustrowany J. W. został oddelegowany na praktykę handlową do biura agenta Centrali (...), a do jego zadań zgodnie z przekazaną instrukcją należało: przeprowadzenie rekonesansu dotyczącego instalacji i urządzeń obserwacyjnych na terenie M. z uwzględnieniem otoczenia Biura Radcy Handlowego, dworców, zebranie informacji dotyczących możliwości nauki języka (...) w M., obserwacja pracy kontroli paszportowej.

Ze sprawozdaniem zapoznał się J. K. (1). Sprawozdanie z pobytu w M. k. 305-318, t. II Zeznania świadka J. K. (1) k. 783-786, k. 864-869, t. V W dniu 9 grudnia 1985 r. odbyło się spotkanie J. W. z ppłk J. K. (1), celem spotkania było przejęcie (...) na kontakt wymienionego funkcjonariusza oraz zapoznanie się z jego aktualną sytuacją. Ustalono, że (...) przeszedł do pracy w centrali (...), do działu polityki handlowej. W podsumowaniu spotkania wskazano, że (...) jest współpracownikiem od 1983 r. oraz podniesiono, że w nowym miejscu pracy powinien nabrać praktyki, aby mógł być brany pod uwagę na wyjazdy zagraniczne, w dalszym ciągu może być brany jako kandydat do pracy w (...).

Zaznaczono, że w styczniu należy przedstawić (...) roczne zadania. Notatka została zatwierdzona przez przełożonego. Notatka służbowa k. 319-320, t. II W dniu 22 czerwca 1987 r. odbyło się spotkanie lustrowanego z ppłk. B. I., którego celem było poinformowanie (...) o tym, że na 1988 r. zaplanowano jego wyjazd do Biura Radcy Handlowego w M., pod warunkiem zdania przez niego egzaminu z języka (...) w sesji jesiennej w 1987 r. Z treści notatki wynika, że propozycję tę J. W. przyjął z entuzjazmem. Lustrowany został oceniony jako perspektywiczny pracownik, w związku z czym B.

I. zaproponował we wnioskach pomoc materialną dla lustrowanego, celem przygotowania się do egzaminu z języka (...). Propozycja ta nie została jednak zaakceptowana przez przełożonych. Notatka służbowa k. 323-324, t. II Zeznania świadka J. O. k. 806-812, t. V W dniu 21 marca 1988 r. odbyło się spotkanie lustrowanego z ppłk B. I., którego celem było przejęcie kontaktu przez kpt. G. P., omówienie terminu szkolenia przedwyjazdowego współpracownika, zapoznanie się z jego sytuacją rodzinną i służbową przed wyjazdem do Biura Radcy Handlowego w M..

Szkolenie J. W. zaplanowano na kres kwiecień-maj 1988 r. Ustalono przy tym, że lustrowany w sposób właściwy przygotowuje się do wyjazdu. Notatka służbowa k. 332-333, t. II Zeznania świadka J. O. k. 806-812, t. V W dniu 13 maja 1988 r. z lustrowanym spotykał się kpt. G. P.. Tego dnia odbyło się szkolenie przedwyjazdowe lustrowanego. Lustrowany nie otrzymał zadań wywiadowczych w związku z wyjazdem do Hiszpanii. Po powrocie miał wypełnić ankietę „przejść granicznych” oraz sporządzić wykaz osób, z którymi kontaktował się na terenie Hiszpanii, w celu ewentualnego wykorzystania operacyjnego.

K.. G. P. przygotował także datowany na dzień 13 maja 1988 r. plan szkolenia i przygotowania wywiadowczego lustrowanego. Zgodnie z treścią opracowania celem szkolenia miało być przygotowanie współpracownika do pracy wywiadowczej w Hiszpanii, szkolenie miało się odbyć w daniach 28 marca 1988 - 30 czerwca 1988 r. i miało zostać przeprowadzone w LK (...), który to lokal znajdował się w W., przy Placu (...) Notatka służbowa k. 334, t. II Teczka lokalu kontaktowego u kryptonimie (...) k. 119-174, t. I Plan szkolenia i przygotowania wywiadowczego k. 335-336, t.

II Zeznania świadka G. P. k. 796-801, t. V W dniu 27 września 1988 r. lustrowany podpisał pseudonimem instrukcję wyjazdową. W dokumencie tym zostały opisane: sposób nawiązania kontaktu z przebywającym na miejscu pracownikiem wywiadu wojskowego, który miał zwrócić się do lustrowanego słowami „pozdrowienia od pana G. z W.”, ogólne zadania wywiadowcze, takie jak wyszukiwanie źródeł informacji osobowej i bezosobowej, sporządzanie informacji, realizowanie zadań postawionych przez osobę kierującą, nakaz zachowania tajemnicy.

Informacja o przybyciu (...) do Hiszpanii została przekazana rezydentowi załącznikiem nr 9 do pisma nr (...). W dniu 11 października 1988 r. H. K. - rezydent o pseudonimie (...) nawiązał kontakt bezpośredni z lustrowanym, o czym zawiadomił centralę. Instrukcja k. 339-340, t. II Załącznik nr 9 do pisma (...). k. 341, t. II Załącznik nr 8 do pisma nr (...) k. 342 Częściowo wyjaśnienia lustrowanego J. W. k. 878-884, t. V Lustrowany podczas pobytu w Hiszpanii podpisał dwa dokumenty w postaci zadań na 1989 r. oraz 1990 r. Obydwa dokumenty zostały podpisane pseudonimem (...).

Pierwszy z nich jest datowany na 15 stycznia 1989 r. Zgodnie z jego treścią zadaniem ogólnym dla współpracownika było rozpracowanie Sztabu Marynarki Wojennej, jako Obiektu Wywiadowczego Zainteresowania ( (...)) oraz podległego mu rodzaju sił zbrojnych. Nadto współpracownik miał wyszukiwać i rozpracowywać nowe źródła zdobywania informacji, śledzić zmiany zachodzące w sytuacji wywiadowczej Hiszpanii, sukcesywnie przekazywać do Centrali wszelkie zdobyte informacje i materiały dotyczące sił zbrojnych Hiszpanii, rozwoju sytuacji politycznej, gospodarczej i wojskowej, podejmować wysiłki na rzecz zdobywania dokumentów, wykonywać wszelkie zlecone przez rezydenta zadania.

Nadto do zadań szczególnych należało kontynuowanie rozpracowania nieosobowego źródła informacji (...), wytypowanie, rozpracowania i przedstawienie dokumentacji operacyjnej na jedno miejsce spotkań w rejonie M., wytypowanie, rozpracowanie i efektywne wykorzystanie bezosobowego źródła informacji polityczno-wojskowych oraz dokonanie analizy możliwości dotarcia do osób związanych z silami zbrojnymi Hiszpanii. Współpracownikowi postawiono także dania informacyjne. Drugi dokument jest datowany na 10 stycznia 1990 r. Przedzielone lustrowanemu zadania ogólne były zbieżne z zadaniami na rok 1989.

Natomiast do zadań operacyjnych lustrowanego należały: opracowanie dokumentacji na schowek paczkowy w rejonie M., opracowanie dokumentacji na jedną „sygnałówkę”, zintensyfikowanie wykorzystywanego nieosobowego źródła informacji (...), zdobycie i opracowanie notatki dotyczącej wynajmu samochodu. Zadania na 1989 rok dla (...) k. 343-344, t. II Zadania na 1990 rok dla (...) k. 345-346, t. II Podczas pobytu lustrowanego J. W. w Hiszpanii znajdował się on pod kierownictwem ppłk. H. K.. H. K. otrzymywał dokumenty dotyczące lustrowanego, w tym załącznik nr 9 do pisma nr (...), jak również przekazywał do centrali informacje na temat lustrowanego oraz wykonywanych przez niego zadań, w tym wymienioną powyżej informację o nawiązaniu kontaktu z lustrowanym.

H. K. przekazał do centrali również: - pismo z dnia 14 grudnia 1988 r., do którego załączono wykaz materiałów informacyjnych oraz wykaz materiałów operacyjnych, przy czym w wykazie materiałów informacyjnych pod pozycją 10 wskazano materiały dotyczące fregaty (...) na trzech stronach sporządzone w wykonaniu zadania nr (...) przez (...), a w wykazie materiałów operacyjnych pod pozycją 14 wskazano informację dotyczącą nieosobowego źródła informacji (...) na dwóch stronach sporządzoną przez (...); - sprawozdanie z pracy rezydentury (...), w którym podano, że (...) wytypował jedno źródło informacji i częściowo je rozpracował, przy czym źródło to, któremu wstępnie nadano krypt. (...), rokuje nadzieję na pozyskiwanie cennych informacji wojskowych i wojskowo-politycznych; w sprawozdaniu wskazano nadto, że (...) przechodzi trudny okres adaptacyjny, jednak nadzieje na dobrego operatora, wymaga sukcesywnego doszkalania; - zestawienie liczbowe materiałów informacyjnych przekazanych do centrali, z którego wynika, że (...) przekazał jedno opracowanie własne, trzy wydawnictwa o tematyce wojskowo-politycznej, ogółem łącznie 4 pozycje; - załącznik nr 17 do pisma nr (...) z dnia 14 lutego 1989 r., stanowiący informacje na temat źródła (...) na trzech arkuszach sporządzone przez (...); - załącznik nr 2 do pisma nr (...) zawierający plan podziału rocznych zadań wywiadowczych między członków rezydentury (...) na 1989 rok, w którym wskazano, że w zakresie realizacji innych zadań operacyjnych dla (...) przeznaczono wyszukanie i opracowanie jednego miejsca spotkania w rejonie M. do 15 listopada 1989 r. oraz prowadzenie rozpracowania n.w. (...) pod kątem poznania sytuacji wywiadowczej i możliwości prowadzenia pracy typowniczo-werbunkowej Sztabu Marynarki Wojennej (stale - bez konkretnego terminu) a także do dnia 31 sierpnia 1989 r. wytypowanie, rozpracowanie i przystąpienie do efektywnego wykorzystania dwóch bezosobowych źródeł informacji polityczno-wojskowych; (...) zaplanowano również lokalizacje, stan uzbrojenia i wyposażenie baz morskich rozmieszczonych na terenie Hiszpanii (do października) oraz rozmieszczenie w terenie i przeznaczenie poszczególnych poligonów w Hiszpanii (do września); - załącznik nr 10 do pisma nr (...), z którego wynika, że źródło (...) pozostaje w rozpracowywaniu przez (...);

źródło to nadaje się zdobywania materiałów o tematyce wojskowej, naukowo-technicznej i politycznej; - załącznik nr 18 do pisma nr (...) z dnia 18 kwietnia 1989 r. dotyczący nieustalonego źródła o kryptonimie (...), wykonany przez (...); - sprawozdanie półroczne z pracy rezydentury (...) za okres od 1 stycznia 1989 r. do 1 czerwca 1989 r., w którym podano, że obiekt Wywiadowczego Zainteresowania ( (...)) w postaci Sztabu Marynarki Wojennej w M. pozostaje w rozpracowaniu (...), zaś w zakresie polecenia zintensyfikowania wykorzystywania dotychczas obsługiwanych bezosobowych źródeł informacji, zadowalająco zrealizowano to zadanie w odniesieniu do między innymi (...) ( (...)); - pismo nr (...) z dnia 15 sierpnia 1989 r., w którym jako jeden z załączników wymieniono załącznik nr 14 dotyczący zakwalifikowania źródła (...), sporządzony przez (...); - pismo nr (...) z dnia 11 grudnia 1989 r., w którym jako jeden z załączników wymieniono załącznik nr 14, dotyczący miejsca spotkania o kryptonimie (...) sporządzony przez (...); - pismo nr (...) z dnia 13 lutego 1990 r., w którym jako jeden z załączników wymieniono załącznik nr 10 dotyczący nieosobowego źródła informacji, sporządzony przez (...).

J. W. został oceniony przez J. K. (2) jako najmniej aktywny członek rezydentury, Sprawozdanie ppłk H. K. k. 469-475, t. III, Zeznania świadka J. O. k. 806-812, t. V Częściowo wyjaśnienia lustrowanego J. W. k. 878-884, t. V Zeznania H. K. k. 773-778, t. V Pismo do L. z dnia 5 października 1988 r. k. 682-683, t. IV Pismo nr (...) z dnia 12 październik 1988 r. k. 684-685, t. IV Pismo (...) do centrali z dnia 14 grudnia 1988 r. k. 686-687, t. IV Załącznik nr 3 do pisma nr (...). k. 690-695, t. IV Zestawienie k. 696, t. IV Pismo nr (...) wraz z załącznikami k. 705-712, t.

IV Pismo nr 2/89 k. 713-714, t. IV Sprawozdanie półroczne z pracy rezydentury za okres od 1 stycznia 1989 r. do 1 czerwca 1989 r. k. 717-721, t. IV Pismo nr (...) k. 722-724, t. IV Pismo nr (...) k. 725-726, t. IV Pismo nr (...) k. 727-728, t. IV Zeznania świadka H. K. k. 773-778, t. V Współpraca z (...) została zamrożona na skutek przemian ustrojowych zachodzących w Polsce w altach 1989-1990. Notatka służbowa k. 731, t. IV 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1.

Nie dotyczy Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 Częściowo wyjaśnienia lustrowanego J. W. Nie ma podstaw do kwestionowania wyjaśnień lustrowanego w zakresie istotnym dla oceny złożonego przez niego świadczenia. Sam lustrowany nie kwestionował faktu współpracy, przyznał, że w jej trakcie posługiwał się pseudonimem (...). Jakkolwiek lustrowany nie pamiętał pewnych faktów, powołując się w tym zakresie na upływ czasu, tak po okazaniu poszczególnych dokumentów, m.in. deklaracji współpracy, nie kwestionował ich, podnosił jedynie, że niektórych okoliczności nie pamięta. 1.1.1 Zeznania świadków:

E. M. W. Ł., T. S. (2), J. K. (1), G. P., H. K. Nie ma podstaw do kwestionowania zeznań przesłuchanych w sprawie świadków. Każdy z nich potwierdził fakt swojej pracy w organach bezpieczeństwa państwa oraz opisał zakres swoich obowiązków. Świadkowie również potwierdzili, że to oni sporządzili znajdujące się w aktach sprawy dokumenty, opatrzone ich podpisami. Jakkolwiek świadkowie E. M., W. Ł., T. S. (2), J. K. (1), G. P. nie rozpoznali lustrowanego na okazanym wizerunku i nie pamiętali jego osoby, ani spotkań z nim, nie przesądza to o wartości dowodowej składanych przez nich zeznań.

Świadkowie nie mieli żadnego interesu w sporządzaniu dokumentów poświadczających nieprawdę, a sam fakt, że nie pamiętają osoby lustrowanego czy poszczególnych czynności ze swoim udziałem może wynika z upływu czasu od zdarzeń, o których zeznawali, a nadto od ilości podobnych spraw, które należały do ich zakresu obowiązków służbowych, tym bardziej, że sam lustrowany nie wyróżniał się jako kandydat na (...), ani późniejszy (...) w sposób, który mógłby zapaść świadkom w pamięci. To samo odnosi się do zeznań świadka J.

O., który co prawda rozpoznał lustrowanego jako osobę związaną z Hiszpanią, jednak nie potrafił odnieść się do nazwiska lustrowanego oraz jego pseudonimu (...). Powyższe znajduje również potwierdzenie w zeznaniach świadka H. K., który nie rozpoznał lustrowanego na okazanym mu wizerunku, jednak skojarzył jego nazwisko l jako członka rezydentury i pracownika (...). Zeznając na temat lustrowanego świadek stwierdził, że był on chyba najmniej aktywnym członkiem rezydentury, najmniej na jego temat pamięta. 1.1.1 Dokumenty archiwalne wymienione w punkcie 1.1. uzasadnienia Nie ma podstaw, aby kwestionować zgromadzone w aktach sprawy i powołane w punkcie 1.1. uzasadnienia dokumenty archiwalne.

Dokumenty te zostały sporządzone w sposób prawidłowy, przez upoważnione do tego osoby, zaś ich treść nie była kwestionowana przez strony, dlatego też Sąd nie znalazł podstaw, by pozbawić je wartości dowodowej z urzędu. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1 Częściowo wyjaśnienia lustrowanego J. W. Sąd nie dal wiary wyjaśnieniom lustrowanego w zakresie, w jakim podał, że jego działania ograniczały się tylko do tłumaczenia tekstów, bowiem z materiałów archiwalnych – teczki rezydenta Arena wynika, że lustrowany przejawiał również własną inicjatywę sporządzając opracowania oraz wyszukując nieosobowe źródła informacji. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1.

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Punkt I wyroku lustrowany J. W. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy daje podstawę do ustalenia współpracy lustrowanego J. W. ze służbami bezpieczeństwa PRL w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 306; dalej jako „ustawa lustracyjna").

Niewątpliwie współpraca J. W. nie polegała na podejmowaniu czynności, które były skierowane przeciwko opozycji demokratycznej, które polegałyby na zwalczaniu związków zawodowych czy kościołów, lecz na czynnościach które miały charakter wywiadowczy. Jednakże podzielić należy stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w postanowieniu z dnia 25 lutego 2016 r. sygn. I KZP 17/15, Lex nr 1991137, iż tekst preambuły ustawy lustracyjnej nie zawiera norm prawnych, które mogłyby być odczytywane jako uzupełnienie, a zwłaszcza zawężenie definicji współpracy zawartej w art. 3a ust. 1 tej ustawy i na gruncie obowiązującej ustawy lustracyjnej nie można sformułować generalnej zasady ograniczającej jej stosowanie wobec określonej grupy tajnych współpracowników organów bezpieczeństwa państwa tylko ze względu na zakres zadań, jakie wykonywali, w szczególności dlatego, że dotyczyły one działań wywiadowczych lub kontrwywiadowczych.

W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że do stwierdzenia współpracy w rozumieniu art. 3a ustawy lustracyjnej konieczne jest spełnienie kumulatywnie pięciu niżej wskazanych warunków:

1. po pierwsze - współpraca musi polegać na kontaktach z organami bezpieczeństwa państwa i przekazywaniu informacji tym organom;

2. po drugie - współpraca musi mieć charakter świadomy;

3. po trzecie - współpraca powinna być tajna;

4. po czwarte - współpraca musi wiązać się z operacyjnym zdobywaniem informacji przez służby wymienione w art. 2 ustawy;

5. po piąte - współpraca nie może ograniczać się do samej deklaracji woli, lecz winna była materializować się w świadomie podejmowanych konkretnych działaniach w celu urzeczywistnienia podjętej współpracy (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 11 lipca 2006 r., w sprawie o sygn. II KK 160/06, Lex nr 193040). Nadto Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 17 września 2014 r. w sprawie o sygn. II AKa 283/14, KZS 2014/12/92 orzekł, że zgodnie z art. 3a ust. 1 ustawy lustracyjnej uznanie określonej działalności za współpracę w rozumieniu ww. ustawy jest całkowicie niezależnie od tego, czy była ona odpłatna czy też nieodpłatna, oraz od tego, jakie pobudki kierowały osobą, która ją podjęła.

Podzielając powołane powyżej stanowisko judykatury i odnosząc je do okoliczności niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że kontakty J. W. z przedstawicielami Zarządu II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wypełniły znamiona współpracy, o której mowa w przepisach ustawy lustracyjnej. Po pierwsze lustrowany od 7 maja 1981 r. utrzymywał kontakty z przedstawicielami Zarządu II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, będącego organem bezpieczeństwa państwa, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy lustracyjnej. Wynika to wprost z dokumentów archiwalnych zachowanych w teczce personalnej (...) (...), z wyjaśnień samego lustrowanego, który nie zaprzeczył tym okolicznościom oraz z zeznań przesłuchanych w sprawie świadków.

Współpraca ta niewątpliwie miała charakter świadomy. Lustrowany od samego początku wiedział z kim się spotyka i w jakim celu, komu przekazuje informacje, świadomie podpisał zobowiązanie do współpracy i utrzymania w tajemnicy faktu współpracy. O tajności współpracy świadczą natomiast takie okoliczności jak: posługiwanie się przez lustrowanego pseudonimem (...), nawiązanie kontaktu z rezydentem w M. za pomocą ustalonego hasła, przekazywanie tłumaczeń i opracowań w sposób operacyjny, miejsca spotkań z przedstawicielami Zarządu II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, którymi były najczęściej kawiarnie, miejsce pod hotelem (...), wskazane miejsce szkolenia lustrowanego – LK (...).

Nadto sam lustrowany oświadczył, że zachował w tajemnicy szczegóły swojej działalności w Hiszpanii. Współpraca J. W. z przedstawicielami Zarządu II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wiązała się z operacyjnym zdobywaniem informacji, w szczególności na temat sił zbrojnych Hiszpanii, rozwoju sytuacji politycznej, gospodarczej i wojskowej w wymienionym kraju. Wreszcie stwierdzić należy, że współpraca J. W. ze służbami nie ograniczyła się do samej deklaracji woli, lecz materializowała się w się w świadomie podejmowanych, konkretnych działaniach, które urzeczywistniały podjętą współpracę.

Przez współpracę w rozumieniu art. 3a ustawy należy rozumieć świadomą i tajną współpracę z ogniwami operacyjnymi lub śledczymi organów bezpieczeństwa państwa w charakterze tajnego informatora lub pomocnika przy operacyjnym zdobywaniu informacji. Mimo, że na początku kontaktów z przedstawicielami Zarządu II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego lustrowany nie przekazywał żadnych informacji, jego współpraca z organami bezpieczeństwa państwa zmaterializowała się z chwilą przekazania w 1985 r. sprawozdania z miesięcznego pobytu w Hiszpanii, sporządzonego w oparciu o przydzielone mu zadania, w którym bez wątpienia znajdowały się informacje będące w kręgu zainteresowania wywiadu.

Mimo, że sam raport został potraktowany szkoleniowo, lustrowany J. W. wykazał się dużym zaangażowaniem w jego sporządzenie. Raport został sporządzony bardzo szczegółowo, załączono do niego fotografie, został podpisany pseudonimem i przekazany oficerowi prowadzącemu. Kolejnym przejawem materializacji współpracy lustrowanego z organami Służby Bezpieczeństwa było jego zachowanie po przyjeździe na placówkę do Hiszpanii. Jeszcze przed wyjazdem lustrowany otrzymał instrukcję wyjazdową i dwukrotnie podpisał zakres zadań do wykonania.

Sam lustrowany wyjaśnił, że jego działalność ograniczała się do tłumaczenia powszechnie dostępnych tekstów, jednak odmienne wnioski wynikają jednak z teczki rezydentury (...). Z zawartych tam dokumentów wynika jasno, że lustrowany nie tylko tłumaczył teksty, ale również sporządzał własne opracowania, wyszukiwał nowych, nieosobowych źródeł informacji. W zakresie obowiązków miał również opracowanie miejsca spotkań. Nawet jeżeli informacje przekazywane przez lustrowanego nie przedstawiały żadnej większej wartości dla organów służby bezpieczeństwa, nie ma to znaczenia dla oceny przesłanki zmaterializowania współpracy.

W orzecznictwie ugruntowany jest bowiem pogląd, że obowiązek ujawnienia współpracy z organami bezpieczeństwa państwa nie powinien być wiązany ze stopniem szkodliwości działań podjętych przez lustrowanego, tj. dla zaistnienia tego obowiązku nie ma bowiem znaczenia, czy przekazane informacje spowodowały realne szkody i jak wielu osób dotyczyły (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 czerwca 2018 r., sygn. II KK 46/18, Lex nr 2508607), bez znaczenia jest również, czy informacje dostarczone przez osobowe źródło informacji były istotne operacyjnie i wykorzystane (mimo, że taki w istocie był i zapewne jest aktualnie w działaniach służb bezpieczeństwa Państwa cel ich pozyskania), czy też aby wyrządziły komukolwiek szkodę.

Ocena rzeczywistej współpracy nie zależy bowiem od przekazanej informacji i od jej ewentualnego wykorzystania przez organy bezpieczeństwa państwa, tym bardziej, że zarówno ocena istotności informacji oraz ewentualność ich wykorzystania leżą poza gestią informatora (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. II KK 308/13, Lex nr 1463420). Poczynione w sprawie niniejszej ustalenie faktyczne, jak również przedstawione powyżej rozważania musiały w ocenie Sądu doprowadzić do stwierdzenia, że lustrowany J. W. złożył w dniu 1 lutego 2008 r. niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (t.j.

Dz.U. z 2013 r. poz. 1388 ze zm.). ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności lustrowany J.

W. II i III II i III Orzeczenie utraty prawa wybieralności w wyborach do Sejmu, Senatu i Parlamentu Europejskiego oraz w wyborach powszechnych organu i członka organu jednostki samorządu terytorialnego oraz organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu terytorialnego jak również orzeczenie zakazu pełnienia funkcji publicznej, o której mowa w ustawie w art. 4 pkt 2-57 i 61 są obligatoryjne w przypadku wydania orzeczenia stwierdzającego fakt złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego. Za orzeczeniem wymienionych represji w najniższej możliwej wysokości przemawiał charakter współpracy lustrowanego z organami służb bezpieczeństwa państwa, wartość przekazywanych przez niego informacji oraz postawa w toku prowadzonego postępowania dotyczącego prawdziwości złożonego oświadczenia lustracyjnego. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowa ł określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7.

KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Sąd uznał, że lustrowany jest w stanie ponieść koszty postępowania sądowego, na które składają się: - kwota 658,87 zł. z tytułu zwrotu kosztów stawiennictwa świadków (szczegółowy wykaz na k. 885, t. V) oraz - kwota 40 zł. z tytułu ryczałtu za doręczenia wezwań i pism w postępowaniu przygotowawczym oraz w postępowaniu przed sądem I instancji. 1.Podpis