IV Ka 106/22 · Sąd powszechny

Sygn. akt II Ka 26/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 marca 2025r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Agnieszka Karłowicz Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Defut-Kołodziejak przy udziale Prokuratora Artura Oleszek po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2025 r. sprawy A. N. oskarżonego z art. 226 § 1 k.k., art. 190 § 1 k.k., art. 217 § 1 k.k. na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 19 listopada 2024 r. sygn. akt II K 5/24 I. wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. A. 1033,20 (w tym 193,20 podatku VAT) zł tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, przejmując wydatki tego postępowania na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 26/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 19 listopada 2024 r. w sprawie II K 5/24 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --- ------------------ --------------------------------------------- ----------------------------- ------ 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- ---------------------------------------------------- -------------------------------- ------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu -------------- --------------------------------- ------------------------------------------------------------------ 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzuty 1. rażąca niewspółmierność orzeczonej wobec A. N. kary i środka karnego polegającą na orzeczeniu wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu zbliżania się i kontaktowania z pokrzywdzoną i niezastosowaniu w przedmiotowej sprawie przez Sąd I instancji instytucji warunkowego umorzenia postępowania, podczas gdy zachowanie oskarżonego miało charakter incydentalny, wyraźnie odbiegający od jego dotychczasowej linii życiowej, oskarżony nie był dotychczas karany, wyraził skruchę i żal, zrozumiał naganność swego postępowania, na pierwszej rozprawie w obecności świadków zdarzenia za pośrednictwem swego obrońcy przeprosił pokrzywdzonych, jego zachowanie spowodowane było splotem nieszczęśliwych wydarzeń, podczas składania wyjaśnień oskarżony oświadczył, iż na pewno nie spełniłby żadnych gróźb i ich nie wypowiadał, gdyby nie został zdenerwowany przez panią R., co uzasadnia zdaniem obrońcy przypuszczenie, iż pomimo warunkowego umorzenia postępowania i niestosowania środka karnego oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego, zaś sam fakt prowadzenia przeciwko niemu postępowania karnego wpłynie pozytywnie na jego podejście do obowiązujących przepisów prawa, które to naruszenie w konsekwencji doprowadziło wydania zaskarżonego wyroku. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadne Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - odnosząc się do podniesionego przez obrońcę zarzutu niewspółmierności kary należy uprzednio przypomnieć, że niewspółmierność rażąca to znaczna, zasadnicza, "bijąca w oczy" różnica między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą. Zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen można zasadnie podnosić tylko wówczas, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy (wyrok SN z 21.01.2003 r., SNO 57/02, LEX nr 470261). Należy przypomnieć, że kwestionowanie rodzaju czy też wymiaru orzeczonej kary poprzez zarzut określony w art. 438 pkt 4 kpk powinno nastąpić dopiero wówczas, gdy skarżący akceptuje dokonane przez sąd ustalenia faktyczne (wyrok SA w Warszawie z 8.03.2021 r., II AKa 212/19, LEX nr 3190314); - treść apelacji wskazuje, że skarżący nie kwestionuje stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynów, a ich ocena przez Sąd I instancji spowodowała przyjęcie, że brak podstaw do warunkowego umorzenia postępowania, gdyż ich stopień był znaczny. Dotychczasowa niekaralność i ustawowe zagrożenie nie są jedynymi przesłankami do warunkowego umorzenie postępowania, a rodzaj dóbr jakie naruszył oskarżony, sposób działania, popełnienie czynów wobec funkcjonariuszy policji, które stają się zachowaniami nagminnymi przemawiały negatywnie wobec warunkowego umorzenia postępowania. - w ocenie Sądu Okręgowego, okolicznościom wskazanym przez apelującego – przyznanie się do winy, niekaralność nie należy nadawać zbytniej wagi, bowiem ustalenia Sądu pierwszoinstancyjnego są słuszne, a podnoszone przez obrońcę okoliczności nie wpływają na treść orzeczenia jakie zapadło względem oskarżonego, albowiem nie wykazują na tyle istotnych faktów, aby wyrok zmienić w kierunku postulowanym przez skarżącego; - w ocenie Sądu Okręgowego, wbrew odmiennym wywodom apelującego, orzeczone względem oskarżonego kary jednostkowe oraz kara łączna w żadnym razie nie noszą cech rażącej niewspółmierności, a tylko takiego rodzaju niewspółmierność mogłaby powodować wydanie orzeczenia reformatoryjnego. Nie można pominąć, że oskarżonemu wymierzono kary wolnościowe o najłagodniejszym charakterze; - na marginesie należy odnieść się do szerszego kontekstu zachowania oskarżonego poprzedzającego popełnienie czynów. To agresywne i napastliwe zachowanie oskarżonego stanowiło podstawę podjęcia interwencji policji. Należy podkreślić, że oskarżony od początku bez powodu zachowywał się agresywnie i prowokacyjnie wobec funkcjonariuszy policji. Nie tylko znieważał jednego z nich słowami wulgarnymi, ale nadal groził pokrzywdzonej. Taka postawa oskarżonego świadczy, że oskarżony wykazuje lekceważący stosunek wobec funkcjonariuszy policji, pozwolił sobie nie tylko na kierowanie słów wulgarnych, ale również w ich obecności na groźby pozbawienia życia. Trudno więc przyjąć, że w takiej sytuacji właściwym rozstrzygnięciem było warunkowe umorzenie postępowania; - obrońca forsował tezę, iż Sąd meriti pominął na etapie wymiaru kar jednostkowych oraz kary łącznej fakt przyznania się oskarżonego do winy oraz wyrażenia skruchy. Zdaniem tut. Sądu okoliczność te nie mogły w istotny sposób wpływać na wymiar orzekanej kary, w oderwaniu od charakteru przestępstw, których dokonał. Wyjątkowo niesłusznym byłoby, gdyby sprawca mógł się zasłaniać przed odpowiedzialnością, postawą w trakcie procesu, bez poniesienia rzetelnej odpowiedzialności za popełnione czyny. W zasadzie oskarżony został zatrzymany na gorącym uczynku popełnienia przestępstw i zgromadzone dowody jasno wskazywały na popełnienie czynów, z czego oskarżony doskonale zdawał sobie spraw. Przedmiotem niniejszego postępowania są trzy przestępstwa, zatem przekonanie obrońcy, jak można wywieść z argumentacji zawartej w treści środka odwoławczego, o pozytywnej co do niego prognozie kryminologiczno-społecznej, jest wyrazem dowolności i subiektywizmu, bowiem stan taki nie wynika z akt sprawy. Przedstawione przez skarżącego argumenty, nie były na tyle skuteczne, aby doprowadzić do zmiany represji karnej wymierzonej oskarżonemu. Chęć udzielenie pomocy matce, wyrażenie skruchy, zasługują na aprobatę Sądu Okręgowego, jednakże nie mogą stanowić o słuszności wywiedzionego zarzutu. Konkludując, kara łączna grzywny 200 stawek po 10 zł każda stawka jest karą sprawiedliwą, która uwzględnia dyrektywy jej wymiaru, nadto spełnia ustawowe jej cele. Będzie stanowiła dla oskarżonego asumpt do przemyślenia swojego zachowania i odmiennego usystematyzowania istotnych w życiu wartości, a nadto ugruntowania właściwych i pożądanych społecznie postaw. Odnosząc się do zarzutu związanego z orzeczeniem środka karnego to należy wskazać, że zakaz zbliżania się i zakaz kontaktowania się powinien być orzekany przede wszystkim ze względu na prewencję indywidualną. Są to środki, które mają służyć poczuciu bezpieczeństwa pokrzywdzonej, niezależnie od tego, że są dla oskarżonego pewną uciążliwością. Zakaz zbliżania się nie ma charakteru bezwzględnego w tym sensie, że nie obejmuje zbliżeń usprawiedliwionych (uzasadnionych), do których należy zaliczyć w szczególności zbliżenia związane ze sprawowaniem władzy rodzicielskiej nad wspólnymi dziećmi, wynikające z sąsiedztwa, występowania w jednym postępowaniu prawnym, a w końcu – zbliżenia przypadkowe np. jak w tym przypadku w urzędzie. Sprawy urzędowe oskarżony może załatwiać z innymi pracownikami GOPS w T. i pozostawać z nimi z kontakcie, tym bardziej, że pokrzywdzona A. R. pracuje jako księgowa. W ocenie Sądu Okręgowego to właśnie orzeczone zakazy wdrożą oskarżonego do przestrzegania prawa, a postawa pokrzywdzonej w toku postępowania nie wskazuje na jej wrogie nastawienie, gdyż jak sama wskazała początkowe negatywne zachowana oskarżonego ignorowała. Dopiero nasilenie kierowanych gróźb spowodowało złożenie zawiadomienia. Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonego A. N. na okres próby wynoszący rok i nieorzekanie wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną i zakazu zbliżania się do niej, ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadne Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. niezasadność podniesionych zarzutów warunkowała decyzję o utrzymaniu w mocy zaskarżonego wyroku. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 19 listopada 2024 r. w sprawie II K 5/24 – w zaskarżonej części Zwięźle o powodach utrzymania w mocy zarzuty apelacji obrońcy okazały się w całości bezzasadne, zaś Sąd Okręgowy nie dostrzegł, ażeby w sprawie zachodziły podstawy do zmiany wyroku na podstawie okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II., III. - z uwagi na to, że w postępowaniu odwoławczym oskarżony miał wyznaczonego obrońcę z urzędu, a koszty obrony nie zostały uiszczone w całości ani w części, Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. A. 1033,20 złotych (w tym podatku VAT 193,20 zł) tytułem wynagrodzenia za obronę sprawowaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym, zgodnie ze stawką określoną w § 17 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Ponadto, w związku z wystąpieniem przesłanek określonych w art. 624 § 1 k.p.k., mając na względzie w szczególności sytuację materialną oskarżonego, Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za II instancję ustalając, że wydatki tego postępowania ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 19 listopada 2024r. sygn. akt II K 5/24 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Formularz UK 2 Sygnatura akt IX Ka 1367/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Wyrok Sądu Rejonowego w Biłgoraju z dnia 8 kwietnia 2024r., sygn.

wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 5 grudnia 2025 r.

Sygn. akt II Ka 763/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2020r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Półtorak Protokolant: st. sekr. sąd. Marzena Głuchowska przy udziale Prokuratora Jarosława Kowalczyka po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2020 r. sprawy W. K. oskarżonego z art. 226 § 1 kk w zb. z art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora i oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 24 maja 2019 r. sygn. akt II K 1369/18 I. wyrok zmienia w ten sposób, że w kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu w miejsce art. 12 kk wskazuje art. 12§1 kk ; II. w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od opłaty za II instancje i wydatków postepowania odwoławczego przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 763/19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 24 maja 2019 r. sygn. akt II K 1369/18 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------------------------------------------------ 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ----------------------------------------------------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu -------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------------------------------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut zarzuty zawarte w apelacji oskarżonego: - naruszenie przepisów postępowania polegające na rozpoznaniu sprawy pod nieobecność oskarżonego oraz bez udziału adwokata, - rażąca surowość orzeczonej kary zarzut zawarty w apelacji prokuratora: obraza przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 12§1 kk, poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy z dniem 15 listopada 2018 r. zaczęła obowiązywać nowelizacja kodeksu karnego, która wprowadziła do art. 12 kk §1 i §2, w wyniku czego odpowiednikiem art. 12 kk sprzed nowelizacji jest obecnie art. 12 §1 kk, czemu sąd w wyroku powinien był dać wyraz w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu kierując się dyspozycją art. 4§1 kk ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny X niezasadny X zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty zawarte w apelacji oskarżonego nie są zasadne i nie zasługują na uwzględnienie. W szczególności odnosi się to do podniesionego przez autora apelacji braku obrońcy w trakcie postępowania przed Sądem in rem. Sytuacje, w których udział obrońcy w postępowaniu jest obligatoryjny przewidują art. 79§1 i §2 kpk, art. 80 kpk. W przedmiotowej sprawie zaistniały uzasadnione wątpliwości co do poczytalności W. K., co skutkowało wywołaniem opinii sądowo-psychiatrycznej jeszcze na etapie postępowania przygotowawczego postanowieniem prokuratora z 10 sierpnia 2018 r. Spowodowało to z kolei wyznaczenie obrońcy z urzędu zarządzeniem Prezesa Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 14 sierpnia 2018 r. Biegli dokonali badania oskarżonego w dniu 13 września 2018 r., zapoznali się także z dokumentacją medyczną z dotychczasowego leczenia psychiatrycznego. W opinii opracowanej i złożonej 14 września 2018 r. biegli nie stwierdzili u W. K. objawów choroby psychicznej , upośledzenia umysłowego, które znosiłyby lub w znacznym stopniu ograniczały możliwość rozpoznania znaczenia zarzucanego mu czynu lub pokierowania swoim postępowaniem. Rozpoznali u badanego osobowość paranoiczną, nie dającą podstaw do kwestionowania poczytalności w stosunku do zarzucanego mu czynu, a stan psychiczny oskarżonego nie stanowi przeszkody do jego uczestnictwa w postępowaniu sądowym i do prowadzenia obrony w sposób samodzielny i rozsądny. W związku z taką treścią opinii, zarządzeniem z dnia 17 września 2018 r. zwolniony został dotychczasowy obrońca z urzędu. Tego rodzaju decyzja zgodna była z procedurą, w szczególności z treścią art. 79§4 kpk, który w obecnym brzmieniu stanowi, iż w przypadku uznania za uzasadnioną opinię biegłych, że nie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 79§1 pkt 3 i 4 kpk Sąd orzeka, że udział obrońcy nie jest obowiązkowy i z taką właśnie sytuacją mieliśmy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Treść tego przepisu obliguje wprost sąd ( sąd orzeka) do podjęcia tego rodzaju decyzji, a podstawą jej wydania jest uznanie opinii biegłych za uzasadnioną. Zdaniem Sądu Okręgowego nie może być wątpliwości, że tego określenia należy użyć w odniesieniu do opinii sądowo-psychiatrycznej, którą biegli sporządzili w przedmiotowej sprawie. Biegli przed jej sporządzeniem dokonali badania oskarżonego, zapoznali się z dotyczącą go dokumentacją medyczną. Pozwala to uznać, że opinia ta, jako oparta na zebranym w sprawie materiale dowodowym oraz wiedzy biegłych jest jasna, pełna i niesprzeczna. Nie pojawiły się żadne okoliczności, które mogłyby te opinię podważyć, czy zakwestionować. W sprawie nie istniały przesłanki do ustanowienia obrońcy z urzędu w oparciu o inne podstawy. Niezasadny jest także drugi z zarzutów dotyczących rzekomego naruszenia przepisów postępowania, a polegający na rozpoznaniu sprawy pod nieobecność oskarżonego. Jedyna rozprawa przed Sądem Rejonowym miała miejsce 17 maja 2019r., na którą oskarżony nie stawił się pomimo tego, że był prawidłowo zawiadomiony o rozprawie – osobiście odebrał zawiadomienie. W tej sytuacji Sąd meriti miał pełne podstawy do prowadzenia rozprawy przy niestawiennictwie oskarżonego, skoro brak było podstaw do uznania jego obecności za obowiązkową. Brak jest również podstaw do uznania, iż orzeczona kara wobec W. K. jest rażąco surowa. Wobec oskarżonego orzeczona została kara 5 miesięcy pozbawienia wolności. Jest to wprawdzie kara rodzajowa najsurowsza spośród kar przewidzianych w sankcjach art. 216§1 kk i art. 226§1 kk, jednakże kara ta spełnia kryteria i odpowiada dyrektywom wymiaru kary o jakich mowa w art. 53 kk. Przede wszystkim bowiem podkreślić należy, iż przestępcze działanie oskarżonego nie polegało na jednorazowym, indywidualnym spontanicznym działaniu. W okresie od 6 do 24 kwietnia W. K. wielokrotnie znieważył pokrzywdzoną słowami powszechnie uznanymi za obelżywe i to zarówno w formie pisemnej, jak i słowami wypowiadanymi w trakcie połączeń telefonicznych. Uzasadnienie wyroku nie jest przeznaczone do dosłownego cytowania słownictwa używanego przez oskarżonego, jednakże z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie może być wątpliwości, że używane określenia miały charakter obelżywy i obraźliwy, zmierzający do wywołania poczucia krzywdy u osoby, do której były kierowane, a jedocześnie wskazują na duży stopień nasilenia złej woli sprawcy tego czynu. Oceniając wymiar kary należy także mieć na uwadze dotychczasową wieloletnią karalność oskarżonego. Jak dotychczas W. K. skazany został 6-krotnie, w tym w większości na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania. Świadczy to o nieskuteczności kar dotychczas orzekanych, a jednocześnie stanowi przeszkodę do orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania (art. 69§1 kk). Dlatego biorąc pod uwagę całokształt istniejących w sprawie okoliczności wpływających na wymiar kary – tych obciążających i łagodzących, nie sposób uznać, aby wymierzona przez Sąd meriti kara 5 miesięcy pozbawienia wolności, a więc znacznie poniżej górnej granicy sankcji przewidzianej w art. 226§1 kk, mogłaby zostać uznana za rażąco surową. Sąd Okręgowy uznaje za zasadne w tym miejscu odniesienie się do sytuacji, jaka zaistniała już po odbyciu się ostatniej rozprawy odwoławczej w dniu 20 lutego 2020 r. Na tej rozprawie Sąd Odwoławczy odroczył wydanie wyroku do dnia 25 lutego 2020 r. godz. 12.00. Tego samego dnia, 20 minut przed wyznaczonym terminem ogłoszenia wyroku wpłynęło pismo oskarżonego o „przywrócenie na nowo zamkniętej rozprawy z dn. 20.II.2020 r.” wraz z dołączoną dokumentację medyczną i zaświadczeniami lekarskimi pochodzącymi od lekarza sądowego, które stwierdzały niezdolność do stawiennictwa oskarżonego przed sądem w dniach 20 lutego (dzień rozprawy odwoławczej) i 25 lutego (dzień ogłoszenia wyroku) . Nie dokonując merytorycznej oceny przywołanych wyżej zaświadczeń, z których jedno wydane zostało ex post w odniesieniu do możliwości stawiennictwa na rozprawie stwierdzić należy, że nie mogły one stanowić podstawy do odstąpienia od ogłoszenia wyroku przez Sąd Okręgowy. Oskarżony o terminie rozprawy z dnia 20 lutego 2020 r. został prawidłowo zawiadomiony po bezskutecznym 2-krotnym awizowaniu przesyłki. Podsądny nie stawił się, a jego obecność nie była obowiązkowa (art. 450§2 kpk, a contrario), dlatego nie było żadnych przeszkód do merytorycznego rozpoznania sprawy w II instancji. Znamienne jest także i to , że przywołane wyżej zaświadczenia lekarza sądowego wydane zostały 24 lutego 2020 r., natomiast do Sądu Okręgowego wpłynęły następnego dnia kilkadziesiąt minut po ogłoszeniu wyroku, co świadczy o intencjonalnym działaniu oskarżonego. Zarzut zawarty w apelacji prokuratora jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Aktualnie art. 12 kk składa się z 2 paragrafów, z których pierwszy stanowi odzwierciedlenie pierwotnej treści art. 12. Dlatego właściwym przy kwalifikacji prawnej było powołanie nowego brzmienia rozważanego przepisu. Wniosek Wniosek o warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności. O zmianę wyroku i przywołanie w kwalifikacji prawnej czynu art. 12§1 kk w miejsce art. 12 kk ☒ niezasadny ☐ częściowo zasadny ☒ zasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zarzuty podniesione w apelacji są niezasadne, dlatego wniosek o zmianę wyroku nie mógł zostać uwzględniony w części dot. apelacji oskarżonego. Zasadność zarzutu skutkowała zmianę kwalifikacji prawnej czynu. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany kwalifikacja prawna czynu Zwięźle o powodach zmiany wskazane w pkt 3 uzasadnienie 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Sytuacja materialna (niskie dochody, brak majątku podlegającego ewentualnej egzekucji) uzasadnia stosownie do treści art. 624§1 kpk zwolnienie oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za II instancję. 7. PODPIS