Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 31/22 AI generated

IV Ka 31/22 · Sąd powszechny

Case Number IV Ka 31/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, skutkujący wymierzeniem oskarżonemu zbyt surowej kary, jest całkowicie bezzasadny. W ocenie Sądu Odwoławczego apelujący nie wykazał w skuteczny i przekonywający sposób aby Sąd I instancji błędnie ocenił materiał dowodowy i w efekcie poczynił błędne ustalenia faktyczne. Szczegółowa analiza akt postępowania wskazuje, że Sąd Rejonowy przeprowadził postępowanie rozpoznawcze w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy, gromadząc i ujawniając wszelki materiał dowodowy, dążąc do wyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia kwestii.

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 424 § 2 k.p.k; IV Ka 31/22 · Sąd powszechny: Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.

Keywords

AI generated
establishment of the facts failure to provide evidence unproven judicial bias false testimony by a party non-contestation of the facts failure to state reasons

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.
art. 438 pkt 2 k.p.k
438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.
art. 438 pkt 3 k.p.k
– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k.
art. 438 pkt 4 k.p.k
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k.
art. 439 k.p.k
– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k.
art. 424 § 2 k.p.k
Obraza przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, a to art. 424 § 2 k.p.k.
art. 7 k.p.k
i art. 7 k.p.k., co sprawiło, że zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o prawidłowe ustalenia faktyczne.
art. 4 k.p.k
Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy zostały oparte na całokształcie zgromadzonego oraz ujawnionego w toku rozprawy głównej materiału dowodowego, który został oceniony z poszanowaniem reguł wynikających z art. 4 k.p.k.
AI generated
II Ka 630/23
Sygn. akt II Ka 630/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lipca 2024r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia (del.) Paweł Mądry Protokolant: sekr. sądowy Kinga Ambroziak vel Mrozowicz przy udziale prokuratora Łukasza Witowskiego po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2024 r. sprawy A. R. oskarżonego o czyn z art. 190 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 30 maja 2023 r. sygn. akt II K 166/21 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. C. kwotę 1.033,20 zł (w tym 193,20 zł podatku VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze określając, że wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 630/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 30 maja 2023 roku, sygn. akt II K 166/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty -------- ---------------------- ------------------------------------------------------------- ------------ -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ----------------- ----------------------------------- ------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ---------------- ----------------------------------- ------------------------------------------------------------------------ . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. skutkujące błędem w ustaleniach faktycznych naruszenie przepisów postępowania, mającego wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie art. 7, art. 410 oraz art. 424 § 1 kpk poprzez dokonanie zbyt mało wnikliwej i sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w tym zwłaszcza wyjaśnień oskarżonego, zeznań pokrzywdzonej J. R. oraz opinii psychologa M. Z., a w konsekwencji wyciągnięcie nieprawidłowych wniosków co do sprawstwa oskarżonego w zakresie zaistnienia występku groźby karalnej, w sytuacji kiedy brak było wystarczających podstaw dowodowych do przyjęcia, że słowa oskarżonego spowodowały u jego matki uzasadnioną obawę ich spełnienia ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - wniesiony środek odwoławczy jest bezzasadny i nie zasługiwał na uwzględnienie. Sąd Okręgowy nie podzielił żadnego z argumentów przytoczonych przez obrońcę oskarżonego w uzasadnieniu zarzutu podnoszonego w apelacji. - obrońca w treści apelacji sformułował zarzut naruszenia art. 7 kpk, art. 410 kpk oraz art. 424 § 1 kpk wyrażającego się błędną oceną zgromadzonego materiału dowodowego. Zdaniem skarżącego, Sąd Rejonowy wyciągnął nieprawidłowe wnioski co do zaistnienia u pokrzywdzonej uzasadnionej obawy spełnienia wypowiedzianych przez oskarżonego słów, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego uznania jego sprawstwa. - oceniając ten zarzut należy zauważyć, że niewątpliwie trafny jest pogląd, iż do przypisania sprawstwa z art. 190 § 1 kk nie jest wystarczające wypowiedzenie samej groźby, ale niezbędne jest jeszcze, by wzbudziła ona w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona. Ocena taka musi uwzględniać kryteria obiektywne i subiektywne. Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd meriti w sposób prawidłowy i niebudzący zastrzeżeń zbadał i ustalił, że groźby sformułowane przez oskarżonego A. R. były na tyle poważne i zostały w taki sposób wyrażone, że każdy rozsądny człowiek bałby się ich spełnienia. Dokonując tej oceny, Sąd Rejonowy uwzględnił wnioski płynące z opinii doświadczonej biegłej, która zgodnie z posiadaną aktualną wiedzą i kwalifikacjami nakreśliła cechy osobowości pokrzywdzonej, a także stan jej psychiki oraz intelektu. Orzekając w przedmiotowej sprawie, Sąd I instancji ponadto uwzględnił dotychczasowe relacje pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym, a których aspekty skarżący zdaje się pomijać. W szczególności należy mieć na uwadze, że jak wynika z zeznań pokrzywdzonej oraz świadka A. R., A. R. będąc pod wpływem alkoholu w dniu 28 stycznia 2021 roku powiedział do swojej matki – J. R., że jeżeli przegra sprawę toczącą się przed Sądem Rejonowym w Węgrowie o czyn z art. 207 § 1 kk, to on albo jego koledzy ją zabiją. Jak wynika z karty karnej, rzeczywiście wobec oskarżonego takie postępowanie się toczyło, a nawet został on prawomocnie skazany na karę pozbawienia wolności. Jak wspomniano wyżej, relację pokrzywdzonej potwierdzają depozycje świadka – A. R., która zeznała, że oskarżony wielokrotnie groził J. R., a jego zachowanie miało zdecydowanie negatywny wpływ na psychikę pokrzywdzonej do tego stopnia, że koniecznym było zażywanie przez nią leków uspokajających. W ocenie Sądu Okręgowego, wobec zgromadzonego i poprawnie ocenionego materiału dowodowego, Sąd Rejonowy nie miał podstaw do odmowy wiarygodności zeznaniom J. R. w zasadniczej części, w której pokrzywdzona jasno opisała jakie słowa wypowiadał do niej oskarżony oraz jaki miały na nią wpływ. - obrońca w apelacji w celu podważenia zaistnienia uzasadnionej obawy u pokrzywdzonej, przytacza okoliczność, iż po wyrażeniu gróźb oskarżony w dalszym ciągu mieszkał z pokrzywdzoną i utrzymywał z nią relacje. Zdaniem Sądu Okręgowego, nie można zgodzić się z twierdzeniem, iż pokrzywdzona nawiązywała kontakt z oskarżonym z własnej woli, bowiem jak wynika z całokształtu okoliczności, w momencie wyrażenia gróźb oraz w czasie zainicjowania niniejszego postępowania, pokrzywdzona oczekiwała na zakończenie sprawy przed Sądem Rejonowym w Węgrowie i już na etapie ustnego zawiadamiania o przestępstwie wyraziła żądanie, żeby oskarżony wyprowadził się z domu oraz miał zakaz zbliżania się do niej i pozostałych członków rodziny. Ponadto w trakcie drugiego przesłuchania (k. 38v) pokrzywdzona wyraźnie wskazała, że nie może znieść obecności oskarżonego w jej domu, a on sam nie chce go opuścić. Następnie w trakcie postępowania przed Sądem I instancji, już po osadzeniu oskarżonego w celu odbywania kary za czyn z art. 207 § 1 kk, pokrzywdzona potwierdziła, że dalej nie życzy sobie kontaktu z synem. - Sądowi Okręgowemu nie umknęło, że pokrzywdzona wielokrotnie zgłaszała się po pomoc do odpowiednich służb, aby odizolować znęcającego się nad nią syna. Obrońca podważając poczucie obawy u oskarżonej, nie bierze pod uwagę, iż jest ona osobą w wieku 55 lat, która ma na wychowaniu dwójkę dzieci, w tym niepełnosprawnego syna i nie jest dla niej fizycznie możliwe zmuszenie 24 letniego oskarżonego w sile wieku do opuszczenia zajmowanego wraz z nią mieszkania. - w ocenie Sądu Okręgowego, nie ulega wątpliwości, iż mając na uwadze całe okoliczności przedmiotowej sprawy, każdy przeciętny człowiek o podobnej osobowości, cechach psychiki, intelektu co pokrzywdzona, w ustalonych okolicznościach, uwzględniając także relacje pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzoną, a nawet towarzyszące wypowiedziom zachowania, uznałby groźbę za rzeczywistą i wzbudzającą obawę jej spełnienia. Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego spod zarzutu art. 190 § 1 kk ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutów warunkowała bezzasadność wniosków 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy cały wyrok Zwięźle o powodach utrzymania w mocy bezzasadność wniesionej apelacji i brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ---------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Sąd Okręgowy w pkt II wyroku, na podstawie § 17 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 763) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. C. kwotę 1033,20 zł (w tym 193,20zł podatku VAT) za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. III. Sąd Okręgowy w pkt III wyroku na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze określając, że wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
II AKa 199/21
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
VII Ka 664/21
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
IV Ka 807/22
Wyrok Sądu Rejonowego w Rawiczu z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn.
II AKa 54/20
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 54/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 31/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia we Wrocławiu z dn. 20.10.2021r., sygn. akt II K 287/21 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3.

Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.

– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1.

Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu .

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na: - bezzasadnym i błędnym przyjęciu, że oskarżony usiłował włączyć się do ruchu drogowego, podczas gdy z wyjaśnień oskarżonego wynika, że chciał jedynie zrobić małżonce na złość i przeparkować samochód tak, by nie widziała auta; - błędnym przyjęciu, że stopień społecznej szkodliwości czynu jest znaczny, podczas gdy wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, bo oskarżony przejechał jedynie 30 m, poruszał się po parkingu z ograniczonym kręgiem osób (wczasowiczów ośrodka wypoczynkowego), poruszał się w godz. wieczornych, a nadto przyznał się do winy i wyraził skruchę, co spowodowało orzeczenie kary rażąco surowej, podczas gdy należyte uwzględnienie okoliczności wyżej wskazanych powinno skutkować zastosowaniem zasady z art. 37a k.k. i orzeczeniem kary ograniczenia wolności.

2. Obraza przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, a to art. 424 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. poprzez nieodniesienie się przez Sąd w uzasadnieniu wyroku do poglądu prawnego wyrażonego w przemówieniu końcowym w zakresie wnioskowania o orzeczenie kary ograniczenia wolności w oparciu o art. 37a k.k. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad.

1. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, skutkujący wymierzeniem oskarżonemu zbyt surowej kary, jest całkowicie bezzasadny. W ocenie Sądu Odwoławczego apelujący nie wykazał w skuteczny i przekonywający sposób aby Sąd I instancji błędnie ocenił materiał dowodowy i w efekcie poczynił błędne ustalenia faktyczne. Szczegółowa analiza akt postępowania wskazuje, że Sąd Rejonowy przeprowadził postępowanie rozpoznawcze w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy, gromadząc i ujawniając wszelki materiał dowodowy, dążąc do wyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia kwestii.

Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy zostały oparte na całokształcie zgromadzonego oraz ujawnionego w toku rozprawy głównej materiału dowodowego, który został oceniony z poszanowaniem reguł wynikających z art. 4 k.p.k. i art. 7 k.p.k., co sprawiło, że zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o prawidłowe ustalenia faktyczne. Wymowa dowodów przeprowadzonych w toku postępowania nie pozostawia wątpliwości również dla Sądu Odwoławczego, który w pełni podziela stanowisko Sądu Rejonowego, iż całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego daje wystarczające podstawy do uznania oskarżonego M.

S. za winnego przypisanego mu czynu. Słusznie Sąd Rejonowy oparł swoje rozstrzygnięcie na spójnych zeznaniach świadków G. K., (...), E. F. oraz funkcjonariusza policji K. R., znajdujących potwierdzenie i uzupełnienie w dowodach z dokumentów, wskazanych i omówionych w uzasadnienie zaskarżonego wyroku. Z zeznań wskazanych osób wynika, że doszło do zatrzymania oskarżonego w trakcie kierowania samochodem, gdy przejechawszy ok. 30 metrów zamierzał opuścić nieogrodzony teren posesji. Przed zabraniem oskarżonemu kluczyków ze stacyjki auta, ten uderzył w donice z kwiatami i opuścił pojazd dopiero po interwencji świadków.

Jak zeznali świadkowie- oskarżony uprzednio włożył do bagażnika samochodu swoje bagaże. Fakt przemieszczania się samochodu w kierunku wyjazdu z posesji, zachowania oskarżonego, udaremnienia mu wyjazdu i jego ujęcia został opisany spójnie, zbieżnie i konsekwentnie w zeznaniach świadków i ujęty w notatce policyjnej ze zdarzenia. Świadkowie – osoby obce dla oskarżonego, wzajemnie zgodnie przedstawiali przebieg zdarzenia i interwencji. Jednocześnie Sąd Rejonowy słusznie nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego uznając je za przyjętą linię obrony.

Wyjaśnienia te pozostają w sprzeczności z twierdzeniami świadków oraz zasadami logiki. Gdyby było tak jak twierdzi oskarżony, że jedynie chciał „zrobić na złość żonie i przeparkować auto” to nie wyjeżdżałby z terenu posesji i nie pakowałby do pojazdu swoich bagaży. Ponadto świadek G. K. zeznał jednoznacznie, że oskarżony mówił podczas zatrzymania, iż po kłótni z żoną chce wrócić do W., że „czuje się dobrze i jedzie do W.” (k.6v.). Niezależnie od tego należy zauważyć, iż poruszanie się pod wpływem alkoholu po nieogrodzonym terenie parkingu, użytkowanego przez wiele osób, na którym odbywał się ruch pojazdów, nie zmniejsza stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości takiego czynu.

Słusznie zaznaczył Sąd meriti, iż czyn oskarżonego miał miejsce w okresie letnim w miejscowości nadmorskiej- turystycznej, a stan jego nietrzeźwości był bardzo głęboki. Tak znaczna ilość alkoholu wpływać musiała na percepcję kierowcy, co znalazło swój wyraz w sposobie prowadzenia przez niego pojazdu. Sposób ten, jak wykazano, był powodem podjęcia wobec niego interwencji przez świadków. Oskarżony zdaje sobie sprawę z konsekwencji prowadzenia pojazdów w takim stanie, bo przecież był już wcześniej karany za tego rodzaju przestępstwo.

Pomimo tego kolejny raz stworzył zagrożenie, kierując pojazdem mechanicznym w stanie upojenia alkoholowego. Jego motywacja, rodzaj naruszonych reguł, grożąca szkoda, okoliczności popełnienia czynu – są to okoliczności, które przemawiają zdecydowanie przeciwko uznaniu tego występku za społecznie szkodliwy w stopniu niskim, jak to sugeruje w apelacji obrońca. Z pewnością brak jest w świetle powyższego jakichkolwiek podstaw do zastosowania wobec oskarżonego art. 37a k.k. i wymierzenia mu kary łagodniejszego rodzaju. Kara 3 miesięcy pozbawienia wolności jawi się w okolicznościach niniejszej sprawy jako wręcz bardzo łagodna.

Sąd Rejonowy zatem, szanując reguły określone w art. 7 k.p.k. w sposób swobodny, a nie dowolny dokonał oceny zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego i w oparciu o kompleksowo oceniony materiał dowodowy dokonał trafnych ustaleń faktycznych. W oparciu o te ustalenia zaś trafnie orzekł też w zakresie wymierzonej oskarżonemu kary. Ad.2. Zarzut obrazy art. 424 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. jest w oczywistym stopnie bezzasadny. Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku i akta sprawy należy stwierdzić, iż Sąd I instancji uczynił zadość wszystkim wymienionym w art. 53 k.k. i art. 54 k.k. dyrektywom i argumentując wymiar kary wymierzonej oskarżonemu słusznie wskazał w szczególności na znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego, a nadto uwzględnił też wszelkie okoliczności czynu, stopień upojenia alkoholowego oskarżonego, jak i przyznanie się i okazanie skruchy.

Wobec tego kary wymierzonej oskarżonemu za przypisany mu czyn nie sposób uznać za noszącą znamiona nadmiernej surowości, przeciwnie- jest to kara zdecydowanie łagodna – stanowiąca wszak minimum ustawowego zagrożenia. Wobec stwierdzenia niezasadności podniesionego zarzutu oraz nie dopatrzenia się w sprawie uchybień, które podlegałyby uwzględnieniu niezależnie od kierunku i granic zaskarżenia, brak było podstaw do wnioskowanej przez obrońcę oskarżonego zmiany zaskarżonego wyroku. Wykazując potrzebę wymierzenia oskarżonemu kary pozbawienia wolności Sąd jednoznacznie przedstawił zatem stanowisko co do braku podstaw do orzekania każdej innej kary.

Należy jednocześnie przypomnieć apelującemu, iż na gruncie art. 424 § 2 k.p.k. nie budzi wątpliwości, iż nie ma obowiązku uzasadnienia, dlaczego sąd nie skorzystał z fakultatywnego rozwiązania. Wniosek Zmiana wyroku w pkt I poprzez wymierzenie kary ograniczenia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec niepotwierdzenia zasadności zarzutów stawianych zaskarżonemu wyrokowi w apelacji, z powodów wskazanych powyżej i jednocześnie niestwierdzenia okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu, o których mowa w art. 439 k.p.k. i 440 k.p.k., nie było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku zgodnie z wnioskiem końcowym apelacji.

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11. Przedmiot utrzymania w mocy 0.1Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia we Wrocławiu z dn. 20.10.2021r., sygn. akt II K 287/21 w zakresie kary – pkt I części dyspozytywnej Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Apelacja okazała się całkowicie bezzasadna. Zarzuty w niej zawarte- jak to wykazano powyżej – nie zasługiwały na uwzględnienie.

Tym samym wyrok w zaskarżonym zakresie podlegał utrzymaniu w mocy. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.11. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Orzeczenie oparto na podstawie art.624§1k.p.k., uznając, że uiszczenie kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze przez oskarżonego byłoby dla niego zbyt uciążliwe ze względu na jego sytuację majątkową i wysokość dochodów.

7. PODPIS 1.1. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia z dnia 20.10. 2021r. w sprawie II K 287/21 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.

– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k.

– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana