Legislator Case Law & Legislation
II S 39/21 AI generated

II S 39/21 · Sąd powszechny

Case Number II S 39/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

O. złożył skargę na przewlekłość postępowania sądowego w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, domagając się stwierdzenia przewlekłości w postępowaniu toczącym się przed Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu w sprawie wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania sądowego. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i nie podlega rozpoznaniu.

Legislator headnote

AI generated

II S 39/21 · Sąd powszechny: Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, wymieniony środek wnosi się w toku postępowania w sprawie. Tym samym brak jest podstaw prawnych do wniesienia skargi na przewlekłość, jeżeli postępowanie nie toczy się bądź zostało zakończone. Tymczasem postępowanie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu II AKz 762/20 zostało zakończone w dniu 27 sierpnia 2020 r.

Keywords

AI generated
extension of proceedings unjustified procedural delay inactivity after procedural stay prorogation of jurisdiction ongoing procedure untimely request for extension
AI generated
II S 9/22
Pismem z dnia (...) r. (wpłynęło do tutejszego Sądu Okręgowego w P. (...) r.) A. D. wniósł skargę w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki dot. postępowania o wznowienie postępowania prowadzonego przez Sąd Okręgowy w P. [XVII Ko 166/20] dotyczącego postępowania Sądu Rejonowego w G.. [II K 419/19].
I NSP 271/25
Pismem z 19 czerwca 2025 r.
II S 41/14
W dniu 12 grudnia 2014 r. do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga skazanego M. K. na przewlekłość postępowania w sprawie o sygn. akt III K 143/05 Sądu Okręgowego we Wrocławiu. Autor skargi przywołując przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze domagał się stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2005 r. sygn. akt III K 143/05, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 23 lutego 2006 r. sygn. akt II Aka 18/06.
I NSP 564/25
Pismem z 3 grudnia 2025 r. S. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Sądu Apelacyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość postępowania w sprawie I ACa 103/23. Skargę należało przekazać do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie.Zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość, „[j]eżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym – właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”. Natomiast Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym (art. 4 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość). Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. m. in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II S 39/21 POSTANOWIENIE W., dnia 3 stycznia 2022 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie przewodniczący: SSA Jerzy Skorupka (sprawozdawca) SSA Wiesław Pędziwiatr SSA Artur Tomaszewski po rozpoznaniu skargi K. O. z dnia 21 września 2021 r. na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, w postępowaniu prowadzonym przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w sprawie II AKz 762/20 na podstawie art. 430§1 KPK oraz art. 623§1 KPK w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U.2018.75 t.j.) p o s t a n o w i ł I. pozostawić skargę bez rozpoznania; II. zwolnić K. O. od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania w sprawie.

UZASADNIENIE

K. O. złożył skargę na przewlekłość postępowania sądowego w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, domagając się stwierdzenia przewlekłości w postępowaniu toczącym się przed Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu w sprawie wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania sądowego. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i nie podlega rozpoznaniu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, wymieniony środek wnosi się w toku postępowania w sprawie. Tym samym brak jest podstaw prawnych do wniesienia skargi na przewlekłość, jeżeli postępowanie nie toczy się bądź zostało zakończone. Tymczasem postępowanie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu II AKz 762/20 zostało zakończone w dniu 27 sierpnia 2020 r.

W związku z tym, że w sprawach skargi na przewlekłość dotyczącej postępowania karnego stosuje się odpowiednio przepisy procedury karnej, przeto środek, który jest niedopuszczalny powinien spotkać się z odmową przyjęcia przez prezesa sądu, do którego ją złożono (art. 429§1 KPK), a jeżeli – jak w niniejszej sprawie – został przyjęty, sąd pozostawia go bez rozpoznania (art. 430§1 KPK). Ponieważ skarga nie może zostać merytorycznie rozpoznana jako niedopuszczalna z mocy ustawy, wnioskodawcę należało zwolnić od obowiązku uiszczenia opłaty, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania w sprawie (art. 623 KPK w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze; por. post.

SN z dnia 9.10.2013 r., (...) 8/13). Z tych samych względów bezcelowe byłoby wyznaczenie skazanemu obrońcy z urzędu. W tym stanie rzeczy należało orzec jak na wstępie. SSA Wiesław Pędziwiatr SSA Jerzy Skorupka SSA Artur Tomaszewski