Legislator Case Law & Legislation
VII K 361/21 AI generated

VII K 361/21 · Sąd powszechny

Case Number VII K 361/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 S. N. w okresie od lipca 2019 roku do kwietnia 2021 roku w miejscowości C. (...) gm. R. pow. (...) woj. (...) uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej córki J. N., określonego co do wysokości wyrokiem Sądu (...) w P. (...) (...) z dnia 21 lutego 2013 roku wydanym w sprawie sygn. akt (...) na kwotę po 400 zł miesięcznie w ten sposób, że łączna wysokość powstałych zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, czym naraził ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych czym wypełnił znamiona z art. 209 § 1a kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k; VII K 361/21 · Sąd powszechny: Formularz UK 1 Sygnatura akt VII K 361/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Keywords

AI generated
need-based pension arrears of maintenance payments childcare allowance eligibility for unemployment benefits minimum daily allowance migrant unemployment

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
AI generated
II K 474/24
Formularz UK 1 Sygnatura akt Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 452/23
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 354/23
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 354/23 USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp.
II K 1619/22
Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 1619/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
V K 23/19
Sygn. akt V K 23/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 stycznia 2021r. Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w W. w składzie: Przewodniczący – SSR Dorota Scott - Sienkiel Protokolant – kierownik sekretariatu Marta Kornacka w obecności Prokuratora ------------------- po rozpoznaniu w dniu 15.12.2020r., 21.12.2020r., 28.01.2021r., na rozprawie sprawy K. T. (1) urodzonego (...) w W. syna S. i D. z d K. oskarżonego o to, że: w okresie od 1 listopada 2017 r. do 25 czerwca 2018 r. w m. S. gm. P. uporczywie uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletniego syna J. T. (1) w kwocie 400 zł miesięcznie określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 2 lipca 2002 r. sygn. akt III RC 341/02 zmienionego następnie wyrokiem Sadu Rejonowego w Giżycku z dnia 21 grudnia 2012 r. sygn. akt III RC 394/12 doprowadzając do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 1200 zł, w wyniku czego naraził osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i działał na jego szkodę reprezentowanego przez matkę R. W. (1) tj. o czyn z art. 209 §1 a kk 1. Oskarżonego K. T. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tym, że z opisu czynu eliminuje zwrot „uporczywie” i za to na podstawie art. 209§1a kk skazuje go na karę 2 (dwa) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. B. kwotę 723,24 (siedemset dwadzieścia trzy 24/100) złote, w tym kwotę 135,24 (sto trzydzieści pięć 24/100) złotych tytułem podatku VAT. 3. Zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia opłat i pozostałych kosztów sądowych. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt V K 23/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. T. (1) W okresie od 1 listopada 2017r. do 25 czerwca 2018r. w m. S. gm. P. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletniego syna J. T. (1) w kwocie 400 zł miesięcznie określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 2 lipca 2002r. sygn. akt III RC 341/02 zmienionego następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 21 grudnia 2012r. sygn. akt III RC 394/12 doprowadzając do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 1200 zł, w wyniku czego naraził osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i działał na jego szkodę reprezentowanego przez matkę R. W. (1). Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty J. T. urodził się w dniu (...) jako syn K. W. i R. W. (1) (obecnie R. K.). W dniu 2 lipca 2002r. na rozprawie w Sądzie Rejonowym w Giżycku w sprawie R IIIC 341/02 o ustalenia ojcostwa i alimenty K. T. złożył do protokołu oświadczenie, że uznaje dziecko. Jednocześnie wyrokiem z dnia 2 lipca 2002r. zasądzono od K. T. rentę alimentacyjną w kwocie 100 zł, płatną z góry do dnia 10-go dnia każdego miesiąca do rąk matki małoletniego R. W.. Następnie orzeczenie to zostało zmienione wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 21 grudnia 2012 r. sygn. akt III RC 394/12 w ten sposób, że ustalone alimenty podwyższono do kwoty 400 zł. odpisy z akt spraw IIIRC 394/12 i (...) 341/02 k. 169-172, 174-178 odpis aktu urodzenia k. 188 zeznania R. K. k. 766-766v, 80 K. T. do 21 stycznia 2017r. odbywał karę pozbawienia wolności, orzeczoną przez Sąd Rejonowy w Lipnie w sprawie II K 550/14, J. T. od marca 2015 r. przebywał w rodzinie zastępczej u M. i P. H. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Giżycku III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 2 marca 2015r. w sprawie I. N. 37/15. Następnie postanowieniem tegoż Sądu z dnia 14 listopada 2017r. w sprawie I. N. 513/17 rozwiązano rodzinę zastępczą, zaś J. T. wrócił do domu matki R. W.. Od dnia 1 listopada 2017r. R. W. znów zaczęła pobierać świadczenia alimentacyjne na syna z Funduszu Alimentacyjnego. K. T. ponownie trafił do zakładu karnego w dniu 26 czerwca 2018r. dane karalności k. 567-568 odpis wyroku k. 242 zeznania L. M. k. 73-74 zeznania M. H. k. 98 zeznania R. K. odpisy postanowień k. 766-766v, 80 k. 77,78 K. T. w okresie od 1 listopada 2017 r. do 25 czerwca 2018 r. w m. S. gm. P. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz syna J. T. (1) w kwocie 400 zł miesięcznie. Doprowadził tym samym do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 1200 zł i naraził syna na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz działał na jego szkodę. K. T. na poczet alimentów od 2003r. nie dokonał żadnej wpłaty. Prowadzone egzekucje komornicze były bezskuteczne (k. 7). W tym czasie K. T. nie był zgłoszony jako osoba odprowadzająca składki z tytułu zatrudnienia, bądź prowadzonej działalności gospodarczej. (k. 89) Nie był zarejestrowany w PUP w W., jako osoba bezrobotna (k. 39). Zaległość z tytułu zaległych dla wierzyciela alimentów na dzień 24.04.2018r. wynosiła 60.850 zł (k. 27) Matka J. T. w okresie objętym zarzutem była osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku od 17.12.2013r (k. 40), utrzymywała się z alimentów w kwocie 400 zł wypłacanych z funduszu alimentacyjnego oraz zasiłku rodzinnego i świadczeń wychowawczych. W okresie od 1.01.2017r. do 31.12.2017r. z tego tytułu pobrała łącznie 4.688 zł, zaś w okresie od 1.01.2018r. do 30.04.2018r. pobrała łącznie 6.476 zł (k. 48, 49-50). zawiadomienie z załącznikami k. 1,2-27 zeznania L. M. k. 73-74 zeznania R. K. informacje z PUP w W. informacja z (...) w B. informacje z (...) w P. informacje komornika sądowego informacje z US w G. informacje z ZUS k. 766-766v, 80 k. 39-41 k. 46 k. 47-63, 100, 104-105, 106-122 k. 64-65, 89-91 k. 87-88 k. 97 Wina K. T. (1) nie budzi wątpliwości - w dacie czynów zdolność rozpoznania jego znaczenia oraz zdolność pokierowania swoim postępowaniem nie była zaburzona u niego w rozumieniu art. 31§1 kk czy art. 31§2 kk. Rozpoznano u niego zespół zależności od alkoholu opinia sądowo- psychiatryczno - psychologiczna k. 367-369 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 odpisy z akt spraw IIIRC 394/12 i (...) 341/02, odpis aktu urodzenia, odpis wyroku, odpisy postanowień, informacje z PUP w W. informacja z (...) w B. informacje z (...) w P. informacje komornika sądowego informacje z US w G. informacje z ZUS, zawiadomienie z załącznikami zeznania R. K., L. M. , M. H. opinia sądowo- psychiatryczno – psychologiczna, opinia biegłego z zakresu medycyny pracy Wszystkie wymienione dowody, będące podstawą ustalenia faktów, są logiczne, jasne i wzajemnie się uzupełniają. Na oskarżonym K. T. ciążył obowiązek alimentacyjny, na rzecz syna J. T. (1) w kwocie 400 zł miesięczne, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja, z którą jednocześnie korespondują relacje świadków - L. M., M. H. i R. K.. Opinie biegłych zasługują na uwzględnienie z uwagi na to, że są jasne, logiczne, zawierają przekonującą argumentację. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1 wyjaśnienia oskarżonego K. T. Sąd uznał za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonego, w których nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Są one odosobnione, nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czynność sprawcza przestępstwa niealimentacji polega na uchylaniu się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Obowiązek alimentacyjny polega na dostarczaniu środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania względem krewnych w linii prostej i między rodzeństwem ( art. 128 kro). Samo zachowanie zawierające się w pojęciu "uchylanie się" polega na niewypełnieniu ciążącego na sprawcy obowiązku, takiego jednak, który jest w ogóle możliwy do wykonania (wyr. SN z 9.5.1995 r., III KRN 29/95 , OSNKW 1995, Nr 9–10, poz. 64; wyr. SN z 4.9.2008 r., II KK 221/08, OSNwSK 2008, Nr 1, poz. 1755). Przestępstwa z art. 209 § 1 kk może zatem dopuścić się tylko ten, kto mógłby wykonać ciążący na nim obowiązek, ale nie czyni tego mimo realnych możliwości. Sprawca nie wypełnia zatem obowiązku, bo nie chce go wypełnić lub ten obowiązek lekceważy (post. SN z 17.4.1996 r., II KRN 204/96, Prok. i Pr. 1996, Nr 11, poz. 4). W pojęciu uchylania się zawarty jest zatem zawsze negatywny stosunek psychiczny sprawcy do świadczenia, sprawiający, że nie dopełnia on swojego obowiązku, mimo że ma obiektywną możliwość jego wykonania. Przestępstwo z art. 209 KK zachodzi w sytuacji powtarzającego się uchylania zabarwionego ujemnie z uwagi na złą wolę sprawcy, która wyraża się najczęściej w ignorowaniu w sposób tendencyjny obowiązku świadczenia opieki materialnej (wyr. SN z 3.7.2003 r., II KK 125/03, OSNwSK 2003, Nr 1, poz. 1458; wyr. SN z 27.2.1996 r., II KRN 200/95, Prok. i Pr. 1996, Nr 10, poz. 8; post. SA w K. z 13.12.2000 r., II AKz 289/00, KZS 2000, Nr 12, poz. 28). Z kolei art. 209 § 1a KK stanowi typ kwalifikowany polegający na narażeniu pokrzywdzonego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb. Okoliczność, że zamiast zobowiązanego do alimentacji środki na realizację podstawowych potrzeb życiowych uprawnionego są dostarczane przez inne osoby, nie wyłącza odpowiedzialności zobowiązanego za występek niealimentacji. S. zagrożenia spowodowanego niepłaceniem rat alimentacyjnych nie niweluje bowiem to, że w pewnym zakresie potrzeby osoby uprawnionej zaspokajała matka (osoba współzobowiązana do łożenia na utrzymanie małoletniej), jeżeli sama kosztem swych potrzeb świadczyła ponad własne zobowiązanie, rodzice i siostra oskarżonego (osoby nieobciążone takim obowiązkiem), fundusz alimentacyjny czy ośrodek pomocy społecznej (wyr. SA we Wrocławiu z 16.3.2016 r., II AKa 7/16, KZS 2016, nr 10, poz. 73). W orzecznictwie wielokrotnie wskazywano, że okoliczność, iż Fundusz Alimentacyjny pokrywa zaliczkowo należne kwoty alimentacyjne zasądzone od dłużnika, który uchyla się od ich uiszczania, nie zmienia faktu, że samo ich niepokrywanie przez sprawcę może wypełniać także znamię narażenia pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Przyjmuje się bowiem, że pomoc z Funduszu Alimentacyjnego działa tak samo, jak działa każda inna pomoc od osób niezobowiązanych, które z pobudek humanitarnych umożliwiały egzystencję osób pokrzywdzonych (wyr. SA w Poznaniu z 16.12.1996 r., II AKa 407/96, OSA 1997, Nr 4, poz. 18; wyr. SN z 27.3.1987 r., V KRN 54/87, OSNPG 1987, Nr 8, poz. 103; uchw. SN z 9.6.1976 r., VI KZP 13/75, OSNKW 1976, Nr 7, poz. 86). Bezsporne jest, że oskarżony K. T. nie dostarczał synowi J. T. środków pieniężnych, należnych małoletniemu z tytułu alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku w dnia 2 lipca 2002r. w sprawie, a następnie podwyższonych wyrokiem Sadu Rejonowego w Giżycku z dnia 21 grudnia 2012r. sygn. akt III RC 394/12 do kwoty 400 zł. Jednocześnie nie ma znaczenia, że zdaniem oskarżonego J. T. nie jest jego synem. W dniu 2 lipca 2002r. na rozprawie w Sądzie Rejonowym w Giżycku w sprawie R IIIC 341/02 o ustalenia ojcostwa i alimenty K. T. złożył do protokołu oświadczenie, że uznaje to dziecko. W świetle prawa J. T. jest zatem synem oskarżonego i tak pozostanie, dopóki nie zostanie skutecznie przeprowadzone postępowanie o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa. Skoro zatem w świetle prawa K. T. jest ojcem J. T., to ciążył na nim obowiązek alimentacyjny, który winien był realizować. Zachowanie K. T. wyczerpało znamię "uchylania się". Oskarżony nie wypełniał ciążącego na nim obowiązku uiszczenia alimentów, gdyż go ignorował i po prostu nie chciał go wykonać. Jednocześnie miał obiektywną możliwość dostarczenia synowi środków utrzymania, gdyby miał taką wolę. K. T. mógł podjąć pracę zarobkową umożliwiającą mu zdobycie środków finansowych, które mogłyby być przeznaczone na ten cel. S. jego zdrowia nie stanowił żadnej przeszkody. Z treści opinii biegłej z zakresu medycyny pracy wynika bowiem, że K. T. w okresie objętym zarzutem ze względu na stan zdrowia mógł być zatrudniony do pracy fizycznej, lekkiej, nie wymagającej dźwigania ciężarów powyżej 5 kg. Jako osoba posiadająca wykształcenie średnie mógł być również zatrudniony przy pracy umysłowej bez ograniczeń. Co prawda oskarżony cierpi na zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa w stopniu lekkim, jednak wskazywana przez niego niesprawność dolnych kończyn nie znalazła potwierdzenia, skoro udając się na badania do lekarza w dniu 2.09.2019r. wolał wchodzić schodami na IV piętro, niż wsiąść do windy ( miał taką możliwość). Informacje o przebytym zawale serca w 2015r. nie znalazły potwierdzenia w dokumentacji medycznej, zaś schorzenia przewodu pokarmowego, zdiagnozowane gastroskopią przełyku, wykazały jedynie niewielkie zmiany (opinia biegłego z zakresu medycyny pracy k. 399-400) Oskarżony K. T. swoim zachowaniem naraził małoletniego J. T. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, mimo tego, że w pewnym zakresie potrzeby osoby uprawnionej zaspokajała matka oraz alimenty wypłacane przez Fundusz Alimentacyjny i świadczenia z ośrodka pomocy społecznej. Okoliczności te, w świetle przytoczonego wyżej orzecznictwa, nie niwelują jednak stanu zagrożenia spowodowanego niepłaceniem rat alimentacyjnych przez osobę do tego zobowiązaną. Sąd z opisu czynu określenie „uporczywie”, gdyż nie znajduje się ono wśród znamion czynu stypizowanego w art. 209§1a kk ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. T. (1) 1 1 Czyn z art. 209§1a kk jest zagrożony karą grzywny, ograniczenia wolności i pozbawienia wolności do lat 2. Wymierzając oskarżonemu K. T. karę 2 miesięcy pozbawienia wolności Sąd uznał, iż jest to kara współmierna do stopnia zawinienia oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu, którego się dopuścił. Jednocześnie Sąd przy wymiarze kary miał na uwadze uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego (dane o karalności k. 793-794). Nadmienić należy, że wymierzenie kary grzywny czy ograniczenia wolności w przedmiotowej sprawie byłoby niecelowe. K. T. odbywa obecnie kary pozbawienia wolności orzeczone w innych sprawach, zatem nie ma możliwości by przystąpił do wykonania pracy na cele społeczne. Jednocześnie wraz z upływem czasu, jego schorzenia kręgosłupa mogą się pogłębić uniemożliwiając wykonanie kary ograniczenia wolności w ogóle. Z tego samego powodu nie znajduje uzasadnienia wymierzenie mu kary grzywny, skoro jednocześnie nie posiada żadnego dochodu, ani majątku. 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. T. (1) 2 2 Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. B. tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu kwotę 723,24 zł. Podstawą rozstrzygnięcia były przepisy Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. (tj. z dnia 30 listopada 2018r., Dz.U. z 2019 r. poz. 18) w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Na tę kwotę składa się stawka minimalna za obronę w sprawach karnych, przed sądem rejonowym w postępowaniu zwyczajnym (420 zł) powiększona o kwotę 168 zł (gdyż w sprawach, w których rozprawa trwa dłużej niż jeden dzień, opłata ulega podwyższeniu za każdy następny dzień o 20%) oraz o podatek VAT (135,24 zł). 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Na zasadzie art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. Mając na względzie fakt, że oskarżony odbywa karę pozbawienia wolności, nie ma dochodu ani majątku, Sąd doszedł do przekonania, że uiszczenie kosztów sądowych byłoby dla niego w tej sytuacji zbyt uciążliwe. 7. Podpis

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt VII K 361/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 S. N. w okresie od lipca 2019 roku do kwietnia 2021 roku w miejscowości C. (...) gm. R. pow. (...) woj. (...) uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej córki J. N., określonego co do wysokości wyrokiem Sądu (...) w P. (...) (...) z dnia 21 lutego 2013 roku wydanym w sprawie sygn. akt (...) na kwotę po 400 zł miesięcznie w ten sposób, że łączna wysokość powstałych zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, czym naraził ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych czym wypełnił znamiona z art. 209 § 1a kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.

Oskarżony S. N. jest ojcem J. N., która pochodzi z jego związku małżeńskiego z E. N.. Ugodą zawartą przed Sądem (...) w P. (...) z dnia 23 kwietnia 2007 r. w sprawie (...) S. N. zobowiązał się łożyć na utrzymanie J. N. alimenty w kwocie po 250 złotych miesięcznie. W dniu 3 grudnia 2007 r. zapadł wyrok Sądu (...)w P. (...) w sprawie (...) rozwiązujący związek małżeński oskarżonego i E. N., którym utrzymano obowiązek alimentacyjny oskarżonego na rzecz J. N. w wysokości ustalonej wyżej wymienioną ugodą sądową. Z kolei ugodą zawartą w dniu 28 kwietnia 2011 roku przed Sądem (...) w P. (...) w sprawie (...) podwyższono alimenty do kwoty po 300 złotych miesięcznie.

Wyrokiem z dnia 07 marca 2013 roku Sąd (...) w P. (...) w sprawie (...) podwyższył alimenty do kwoty po 400 złotych miesięcznie. odpis skrócony aktu urodzenia 6 protokół z zawartej ugody sądowej (...) 39 wyrok w sprawie (...) 40 protokół z zawartej ugody sądowej (...) 41 wyrok w sprawie (...) 42 2. Oskarżony nie płacił dobrowolnie alimentów. E. N. złożyła wniosek do komornika o ich egzekucję w maju 2007 roku. W okresie od lipca 2019 roku do kwietnia 2021 roku na konto komornicze wpłynęła łącznie kwota 4000,00 złotych wobec należnych 8800,00 złotych. wniosek egzekucyjny 38 zaświadczenie o bezskuteczności egzekucji alimentów 5 karta rozliczeniowa (...) 32-37 wyjaśnienia oskarżonego S. N. 50, 84v-85 3.

Ponieważ oskarżony nie płacił alimentów E. N. wystąpiła do Funduszu Alimentacyjnego o wypłatę świadczeń zastępczych. G. (...) (...) w R. wypłacał do jej rąk świadczenia z funduszu alimentacyjnego w kwocie 400 złotych miesięcznie na rzecz J. N. do lutego 2021 roku. Ponadto otrzymywała świadczenie wychowawcze w kwocie 500 złotych miesięcznie oraz zasiłek rodzinny w kwocie 124,00 złote miesięcznie wraz z dodatkami: jednorazowym z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego w kwocie 100,00 złotych oraz na dojazdy do szkoły w kwocie 69,00 złotych miesięcznie.

Od marca 2021 roku w związku z uzyskaniem pełnoletniości J. N. pobiera alimenty z funduszu alimentacyjnego w kwocie 400 złotych miesięcznie oraz zasiłek rodzinny (135 złotych miesięcznie) wraz z niezmienionymi kwotami dodatków do rąk własnych. Nie należy jej się świadczenie wychowawcze. W utrzymaniu pomaga J. N. jej matka utrzymująca się z wynagrodzenia za pracę w kwocie 1.900 złotych miesięcznie. Mieszkają w domu rodzinnym wspólnie z dwójką rodzeństwa E. N.. J. N. nie miała środków na wypoczynek letni czy zajęcia pozaszkolne. decyzje (...) w R. 2, 3, 43 zeznania świadka E. N. 27-28, 85-85v 4.

Oskarżony przekazuje córce nieregularnie drobne kwoty rzędu 20, 50 bądź 70 zł podczas ich spotkań. wyjaśnienia oskarżonego S. N. 50, 84v-85 zeznania świadka E. N. 27-28, 85-85v 5. S. N. jest z zawodu mechanikiem samochodowym. W okresie od 28 października 2018 r. do nie 23 kwietnia 2021 roku nie był zarejestrowany, jako osoba bezrobotna, mimo że zobowiązywał się do tego wobec pracowników (...) w Ł., podczas przeprowadzenia wywiadu alimentacyjnego. Nie korzysta z pomocy opieki społecznej. Mieszka w domu rodziców, którzy częściowo pokrywają koszty jego utrzymania.

Częściowo wyjaśnienia oskarżonego S. N. 50, 84v-85 pismo PUP 54 pismo (...) w Ł. 10-22 6. Oskarżony nadużywa alkoholu. zeznania świadka E. N., kwestionariusze wywiadu alimentacyjnego z (...) w Ł. 27-28, 85-85v; 13,16,22 7. S. N. był uprzednio karany m.in. za przestępstwo z art. 209 § 1a kk na szkodę J. N.. karta karna 73-74v 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) S. N. Jak w akcie oskarżenia Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Niemożność znalezienia zatrudnienia przez oskarżonego od lipca 2019 r. do kwietnia 2021 r. wyjaśnienia oskarżonego S. N. 50. 84v-85 2.

OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu zeznania świadka E. N. wyjaśnienia oskarżonego S. N. Zeznania świadka są logiczne i nawiązują do dowodów w postaci karty rozliczeniowej, decyzji (...) o przyznaniu świadczeń z Funduszu Alimentacyjnego oraz zaświadczenia o bezskuteczności egzekucji. W zasadzie stanowią streszczenie wymienionej dokumentacji. Potwierdził je sam oskarżony, który otwarcie przyznawał, że w czasie objętym zarzutem nie płacił zasądzonych wyrokiem sądowym alimentów, przekazywał jedynie córce drobne kwoty.

Oskarżony, mogąc w zupełnie swobodny sposób kształtować swoją wypowiedź, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu co zasługuje na wiarę, jako że oświadczenie takie jest zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. Na rozprawie próbował tłumaczyć zaniechanie w płaceniu rat alimentacyjnych tym, że zamknięto zakład pracy, w którym był zatrudniony, a aktualnie utrzymuje się z drobnych prac dorywczych co jest rzekomo niewystarczające, aby osiągać dochody z których- po wygospodarowaniu kosztów na swoje utrzymanie – mógłby płacić alimenty.

Negował okoliczność nadużywania alkoholu, mimo, iż wniosek taki płynie ze zgromadzonego materiału dowodowego w postaci zeznań E. N., korespondujących z obserwacjami urzędników (...) w R.. Powyższa argumentacja nie jest to dla sądu usprawiedliwieniem braku wywiązania się z obowiązku alimentacyjnego. Oskarżony bowiem jest osobą zdolną do pracy, a z doświadczenia życiowego sąd może wyciągnąć wnioski, iż zawód mechanika samochodowego, który wykonuje oskarżony, jest na rynku pracy poszukiwany. Mimo ogłoszenia pandemii i pewnych związanych z nią ograniczeń (w zakresie zgromadzania się, spotykania, uprawiania sportów, przemieszczania, zobowiązujących do zakrywania ust i nosa etc.) nie doszło do wstrzymania produkcji przemysłowej, czy też działalności w usługach czy handlu co dotyczy również warsztatów samochodowych.

W niektórych sferach gospodarki nastąpiło ożywienie (np. budownictwo, wykończenia wnętrz). Sytuacja na rynku pracy praktycznie nie zmieniła się, nadal bezrobocie było małe (najniższe od lat 90 - tych), a liczba ofert na rynku pracy była duża. Do Polski, aby wykonywać prace fizyczne w przemyśle i usługach, co jest wiedzą powszechną i podstawową zaczęto zatrudniać obcokrajowców z Ukrainy, Gruzji i Azji. Oskarżony w okresie objętym zarzutem nie był chory, nie rehabilitował się. Brak znalezienia przez oskarżonego stałej pracy w okresie objętym zarzutem, poza pracami dorywczymi, które wykonywał, wynikał nie z przyczyn obiektywnych, a jego świadomej postawy życiowej, na którą miał wpływ.

Jako zawinione należy kwalifikować problemy oskarżonego z alkoholem. Dłużnik alimentacyjny postępując w ten sposób naraża się na odpowiedzialność karną. Podkreślić należy, iż negatywna postawa oskarżonego wobec zobowiązania alimentacyjnego wydaje się utrwalona, skoro wcześniej był już karany za czyn z art. 209 § 1a kk. Oskarżony powoływał się na rozprawie na to, że przekazuje córce drobne kwoty pieniędzy rzędu 20 - 70 złotych. Wskazać trzeba, że kwota zobowiązania alimentacyjnego ustalonego od oskarżonego na rzecz J.

N. została skonkretyzowana orzeczeniem sądowym. Fakt, iż oskarżony przekazywał córce drobne kwoty w wyżej wskazanej wysokości, nie czyni zadość zobowiązaniu łożenia na utrzymanie córki. odpis skrócony aktu urodzenia protokół z zawartej ugody sądowej (...) wyrok w sprawie (...) protokół z zawartej ugody sądowej (...) wyrok w sprawie (...) wniosek egzekucyjny zaświadczenie o bezskuteczności egzekucji alimentów karta rozliczeniowa (...) decyzje (...) w R. pismo PUP pismo (...) w Ł. karta karna Dowody niekwestionowane w sprawie sporządzone przez uprawnione organy o czytelnej treści. 2.2.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 S. N. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony S. N. w okresie od lipca 2019 roku do kwietnia 2021 roku uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej córki J.

N., określonego co do wysokości wyrokiem Sądu (...) w P. (...) (...) z dnia 21 lutego 2013 roku wydanym w sprawie sygn. akt (...) na kwotę po 400 zł miesięcznie w ten sposób, że łączna wysokość powstałych zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, czym naraził ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Jak napisano: nie było żadnych obiektywnych przeszkód, aby uzyskać pracę i wywiązać się z obowiązku alimentacyjnego. Przy dobrej sytuacji na rynku pracy, pozostawaniu skazanego w zdrowiu i pełni sił, posiadaniu przez niego wyuczonego zawodu mechanika samochodowego, nieznalezienie pracy należy tłumaczyć tylko i wyłącznie niechęcią oskarżonego do legalnej pracy zarobkowej, świadomym wyborem mimo obowiązku dzielenia się z dzieckiem nawet najmniejszym dochodem.

To, że oskarżony woli uchylać się od uiszczania alimentów, niż pracować, zarabiać i płacić alimenty (ta druga postawa jest oczekiwana przez społeczeństwo), nie może powodować dla niego korzystnych skutków w postaci zwolnienia z obowiązku dostarczania dziecku środków utrzymania (Nemo audiatur propriam turpitudinem allegans). Łącząc to z uprzednim skazaniem za przestępstwa niealimentacji uznać należy, że taka postawa S. N. wydaje się być ugruntowana. Podkreślić również należy, iż oskarżony, choć deklarował, że chciał usilnie wywiązać się z alimentów, ale nie mógł znaleźć pracy po rzekomym zamknięciu zakładu mechanicznego w którym pracował, od 28 października 2018 r. do 23 kwietnia 2021 r. nie zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna.

Pozbawił się w ten sposób możliwości uzyskania ofert pracy. Takie zachowanie dowodzi uporczywości oskarżonego, jego złej woli, rażącego lekceważenia podstawowego obowiązku, jaki spoczywa na nim z mocy ustawy oraz opisanego wyżej orzeczenia sądowego. Obowiązek alimentacyjny wobec J. N. został przeniesiony na opiekę społeczną oraz drugiego rodzica – matkę, która uzyskuje dochody na poziomie minimalnego wynagrodzenia za pracę osiąganego w kraju. Nie stać było E. N. na zapewnienie córce wyjazdu wakacyjnego czy dodatkowych zajęć pozalekcyjnych.

Gdyby nie świadczenia z zabezpieczenia społecznego i możliwość mieszkania w domu rodzinnym podstawowe potrzeby życiowe J. N. nie byłyby zaspokojone. Okoliczność, że w rzeczywistości potrzeby uprawnionej są zaspokajane przez inne osoby, nie wyłącza odpowiedzialności karnej zobowiązanego. W szczególności stanu zagrożenia wywołanego niepłaceniem alimentów nie usuwa fakt, że potrzeby uprawnionej zaspokaja osoba współzobowiązana do łożenia na jego utrzymanie, jeżeli sama świadczy znacznie więcej, niż na nią przypada, z uszczerbkiem dla własnych potrzeb.

Zatem to, że podstawowe potrzeby życiowe małoletniej zostały częściowo zaspokojone w wyniku pomocy gminy czy osób najbliższych nie mogło zwolnić oskarżonego z odpowiedzialności za występek z art. 209 § 1a kk. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5.

Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej orazzwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności S. N. 1 Na korzyść oskarżonego poczytano przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu czynu, częściowe wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego. Na niekorzyść oskarżonego przyjęto stosunkowo długi okres niealimentacji jak również jego uprzednią karalność, nadużywanie alkoholu.

Jest to już drugie skazanie oskarżonego za czyn z art. 209 § 1a kk. Mimo odbytej kary ograniczenia wolności za czyn z art. 209 § 1a kk oskarżony nie wyciągnął z niej odpowiedniej lekcji. Nie zrobił nic ze swoim życiem, aby ustabilizować się, zerwać z nałogiem i respektować w pełni obowiązek alimentacyjny, nie mówiąc już o spłacie zaległych alimentów, co świadczy o lekceważeniu podstawowego obowiązku rodzica. Z tego względu wymierzona kara, aby miała odpowiedni walor wychowawczy i stanowiła adekwatną odpłatę za czyn oskarżonego, musiała być odpowiednio surowa.

Te cele spełni, zdaniem sądu w przedmiotowym przypadku kara 9 miesięcy pozbawienia wolności. S. N. 2 S. N. 3 Na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 kk sąd zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia alimentów na rzecz pokrzywdzonej J. N.. S. N. 4 Z uwagi na skłonność oskarżonego do nadużywania alkoholu, która ma istotny wpływ na jego aktywność zawodową, a co za tym idzie również na wywiązywanie się z ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego, na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 kk, zobowiązano go do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 7.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7.

KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5 Na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art 17 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w tym opłat w całości, uznając iż z uwagi na zaległości alimentacyjne, zobowiązanie go do ponoszenia dodatkowych wydatków byłoby dla niego zbyt uciążliwe. 6. 1Podpis