Legislator Case Law & Legislation
II Ca 1161/21 AI generated

II Ca 1161/21 · Sąd powszechny

Case Number II Ca 1161/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REGULATION

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 14 września 2021r. Sąd Rejonowy zasądził od strony pozwanej (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. na rzecz strony powodowej F. (...) w W. kwotę 5.961,32 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 5561,32 zł oraz orzekł o kosztach procesu i kosztach sądowych. W apelacji od powyższego wyroku, zaskarżonego w części uwzględniającej powództwo co do kwoty 922,25 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie (pkt I wyroku) oraz w części rozstrzygającej o kosztach (pkt II i III wyroku) , strona pozwana zarzuciła:

Legislator headnote

AI generated

II Ca 1161/21 · Sąd powszechny: naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 361 w zw. z art. 822 § 1 kc w zw. z art. 34 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, U. - art. 509 § 1 kc, 2. naruszenie przepisów prawa procesowego: - art. 6 kc w zw. z art. 232 kpc, - art. 227 w zw. z art. 233 § 1 kpc Wskazując na powyższe zarzuty strona pozwana wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa co do kwoty 922,25 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz orzeczenie o kosztach procesu za obie instancje. Sąd Okręgowy rozpoznając apelację oparł się na ustaleniach faktycznych Sądu Rejonowego i zważył co następuje.

Keywords

AI generated
claim for insurance benefits compensation fund social security litigation insurer reimbursement claim security for party costs reimbursement of insurance costs
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 1161/21

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 14 września 2021r. Sąd Rejonowy zasądził od strony pozwanej (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. na rzecz strony powodowej F. (...) w W. kwotę 5.961,32 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 5561,32 zł oraz orzekł o kosztach procesu i kosztach sądowych. W apelacji od powyższego wyroku, zaskarżonego w części uwzględniającej powództwo co do kwoty 922,25 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie (pkt I wyroku) oraz w części rozstrzygającej o kosztach (pkt II i III wyroku) , strona pozwana zarzuciła:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 361 w zw. z art. 822 § 1 kc w zw. z art. 34 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, U. - art. 509 § 1 kc, 2. naruszenie przepisów prawa procesowego: - art. 6 kc w zw. z art. 232 kpc, - art. 227 w zw. z art. 233 § 1 kpc Wskazując na powyższe zarzuty strona pozwana wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa co do kwoty 922,25 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz orzeczenie o kosztach procesu za obie instancje. Sąd Okręgowy rozpoznając apelację oparł się na ustaleniach faktycznych Sądu Rejonowego i zważył co następuje.

Apelacja strony pozwanej nie ma żadnych uzasadnionych podstaw, a Sąd Okręgowy, jak już wskazano, podziela zarówno dokonane przez Sąd pierwszej instancji ustalenia faktyczne, jak i podziela jego ocenę dowodów oraz rozważania prawne, nie dostrzegając jakiejkolwiek potrzeby ich powtarzania, a których apelacja skutecznie nie podważa. Podzielając zatem w całości stanowisko zawarte w rozważaniach uzasadnienia skarżonego wyroku, co do zasadności zastosowania w okolicznościach sprawy części oryginalnych typu O a nie (...), jak chciałby pozwana, zarzuty apelacji i wywody jej uzasadnienia o tyle są pozbawione jakichkolwiek uzasadnionych podstaw, a nawet w istocie bezprzedmiotowe, że jak wskazał Sąd pierwszej instancji wobec faktu, iż z tytułu przywrócenia pojazdu do stanu sprzed tej kolizji strona pozwana wypłaciła dotąd kwotę 3.349,97 zł, powódka zasadnie mogła domagać się z tego tytułu zapłaty od strony pozwanej dochodzonej pozwem kwoty 5.561,32 zł, gdyż kwota ta mieści się w różnicy kwot 9.797 zł (stanowiącej koszt naprawy przy zastosowaniu powyższych części oryginalnych typu O) i 3.349,97, zasądzonej w ramach ogólnej kwoty 5.961,32 zł., ale najistotniejszym jest, że powyższa dochodzona tytułem kosztów naprawy kwota 5.561,32 zł, mieści się także w kwocie wynikającej z kosztów naprawy przy zastosowaniu części oryginalnych typu (...) tj. sumie 5924,78 zł. (9.274,75 zł. minus 3.349,97 zł.), a te koszty wynikające z opinii biegłego były akceptowane przez stronę powodową, na co wskazuje treść z jej pisma z 1 kwietnia 2021r. (k. (...)).

Innymi słowy nawet przy przyjęciu wynikających z opinii biegłego kosztów naprawy wskazywanych jako uzasadnione przez skarżącą w apelacji, ich wysokość i tak była wyższa (5924,78 zł.) aniżeli dochodzona z tego tytułu pozwem (5.561,32 zł), co czyni, jak już wskazano, zarzuty i wywody apelacji w tym przedmiocie bezprzedmiotowymi. Z tych zatem przyczyn zarzuty apelacji naruszenia tak prawa procesowego jak i materialnego oraz wywody ich uzasadnienia w tym przedmiocie, nie mogły podlegać uwzględnieniu. Nie są również zasadne zarzuty skarżącej dotyczące bezpodstawności, w jej ocenie, roszczenia strony powodowej z tytułu poniesionych kosztów kalkulacji naprawy pojazdu poszkodowanego, wykonanej przez rzeczoznawcę na zlecenie powódki, w kwocie 400 zł.

Przede wszystkim zatem nie budziła wątpliwości okoliczność, że w okolicznościach sprawy wykonanie powyższej kalkulacji było celowe, skoro pozwana pismem z 27 marca 2020r. poinformowała poszkodowanego o ustaleniu wysokości odszkodowania na kwotę 3349,97 zł. (k. (...)), umowa cesji wierzytelności zawarta przez poszkodowanego z powódką miała miejsce 2 kwietnia 2020r. (k. (...)), a sporządzenie kalkulacji na zlecenie strony powodowej nastąpiło w dniu 10 kwietnia 2020r. (k. (...)) i wynikające z niego koszty naprawy wyniosły 8911,29 zł., a zatem były dużo wyższe niż obliczone przez pozwaną, a jednocześnie zbliżone do kosztów obliczonych przez biegłego w niniejszej sprawie - nieznacznie od nich niższe.

Mając więc na uwadze te okoliczności i względy, sporządzenie powyższej kalkulacji, wobec stanowiska pozwanej w postępowaniu likwidacyjnym, było jak najbardziej uzasadnione. Nie ma również racji skarżąca podnosząc, że kalkulacja powyższa mogła zostać sporządzona przez stronę powodową, jako prowadzącą profesjonalną działalność w zakresie oceny ryzyka i szacowania poniesionych strat i tym samym koszt jej sporządzenia przez inny podmiot był zbędny, stanowiąc wydatek niecelowy oraz ekonomicznie nieuzasadniony. Tymczasem strona powodowa już w uzasadnieniu pozwu obszernie wskazywała na to, że do sporządzenia powyższej kalkulacji niezbędna była fachowa wiedza z dziedziny wycen i kosztorysowania, przy użyciu wyspecjalizowanego programu komputerowego i z wykorzystaniem odpowiednich danych źródłowych, co było przyczyną zlecenia przez powódkę wykonania kalkulacji osobie trzeciej.

Pozwana zaś w toku całego postępowania pierwszoinstancyjnego nie negowała w żaden sposób powyższych okoliczności, podnosząc zarzuty w tym przedmiocie dopiero w apelacji, co już z tej przyczyny nie mogło zostać uznane za skuteczne. Ponadto powódka odniosła się do zarzutów i wywodów skarżącej w tej kwestii w odpowiedzi na apelację, podtrzymując swoje stanowisko, że zajmując się profesjonalnie skupowaniem i dochodzeniem roszczeń odszkodowawczych, jej działalność nie obejmuje wyceny oraz naprawy pojazdów i taki też jej profil działalności, wbrew stanowisku apelującej, nie wynika z wpisów w K. (...).

Chybiony jest również zarzut apelacji, że roszczenie powódki z tego tytułu nie było objęte umową cesji wierzytelności zawartą pomiędzy nią i poszkodowanym, skoro z umowy tej (k.(...)) wynikało, że jej przedmiotem były wszelkie wierzytelności, a także wszelkie prawa jakie przysługują cedentowi z tytułu odszkodowania przysługującego w związku ze zdarzeniem z dnia 20 marca 2020r. za szkodę w pojeździe poszkodowanego. Dlatego więc zarzuty skarżącej dotyczące bezzasadności roszczenia strony powodowej z tytułu poniesionych kosztów kalkulacji naprawy pojazdu poszkodowanego wykonanej przez rzeczoznawcę na zlecenie powódki, również nie miały uzasadnionych podstaw.

Ze wskazanych zatem względów, gdy zarzuty apelacji naruszenia prawa materialnego jak i procesowego, nie miały uzasadnionych podstaw, apelacja ta nie mogła podlegać uwzględnieniu. Z powyższych względów Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 kpc oddalił apelację (pkt I), a o kosztach postępowania apelacyjnego (pkt II) orzekł w myśl art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 i art. 391 § 1 kpc. Uzasadnienie wyroku sporządzono w myśl dyspozycji przepisu art. 505 13 § 2 kpc, zgodnie z którym jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. (...) Ś., (...) ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...)