Legislator Case Law & Legislation
II K 153/21 AI generated

II K 153/21 · Sąd powszechny

Case Number II K 153/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Formularz (...) Sygnatura akt II K 153/21 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1.1.1 SR w (...) 31.01.2020 r. II K 21/20 1.1.2 SR w (...) 17.12.2020 r. II K 776/20 1.1.3 SR w (...) 23.04.2021 r. II K 877/20 1.2. Inne fakty 1.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.1.1 Uprzednia karalność skazanego. karta karna k.9-12 odpisy wyroków k.19-22 1.2.1.2 Kary pozbawienia wolności podlegające wykonaniu:

Legislator headnote

AI generated

art. 42§3 k.k, art. 624 § 1 k.p.k, art. 207 § 1 k.k, art. 85 k.k, art. 86 § 1 k.k, art. 63 § 1 k.k; II K 153/21 · Sąd powszechny: Kara 8 miesięcy pozbawienia wolności. 3.1.2 Wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 17.12.2020 r., sygn. akt II K 776/20. Kara łączna 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. 3.1.3 Wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 23.04.2021 r., sygn. akt II K 877/20. Kara łączna 10 miesięcy pozbawienia wolności. Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Zgodnie z art. 4 § 1 k.k., jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.

Keywords

AI generated
repetition of criminal offenses extensive criminal record prior conduct obstacles to return paper trail repentance

Cited Legislation

AI generated
art. 42§3 k.k
na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, ponadto: - na zasadzie art. 42§3 k.k.
art. 624 § 1 k.p.k
orzeczono wobec skazanego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; - na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k.
art. 207 § 1 k.k
akt II K 776/20, za przestępstwa: - z art. 207 § 1 k.k.
art. 85 k.k
na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; - na mocy art. 85 k.k.
art. 86 § 1 k.k
W świetle art. 86 § 1 k.k.
art. 63 § 1 k.k
w miejsce wymierzonych skazanemu jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzono mu karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności; - na mocy art. 63 § 1 k.k.
art. 44 § 2 k.k
2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa pozostałych po badaniu dowodów rzeczowych w postaci suszu konopi innych niż włókniste szczegółowo opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr I/754/20/N (k.132) i zarządzono ich zniszczenie; - na mocy art. 44 § 2 k.k.
art. 195 k.k
AI generated
IV Ka 2053/23
Wyrok Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z 25 września 2023 r.
VI Ka 30/21
Sygn. akt VI Ka 30/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron Protokolant Jolanta Kopeć po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2021r. sprawy D. G. ur. (...) w W. s. R., E. z domu S. oskarżonego z art. 157 § 2 kk z powodu apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 15 października 2020 r. sygn. akt II K 1001/19 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego D. G., II. zasądza od oskarżyciela prywatnego O. K. na rzecz oskarżonego D. G. kwotę 840 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym, III. wymierza oskarżycielowi prywatnemu O. K. opłatę w kwocie 60 złotych za drugą instancję. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 30/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 15 października 2020 r., sygn. akt II K 1001/19 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☒ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca oskarżonego ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1 Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. D. G. Aktualne dane o karalności oskarżonego Karna karna z dnia 9.03.2021r. k. 101 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ ---------------------------------------------------- ------------ ---------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Karta karna z dnia 9.03.2021 r. Sąd Odwoławczy z urzędu dopuścił dowód z karty karnej na okoliczność aktualnych danych o karalności dotyczących osoby oskarżonego. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- ​ 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez ustalenie, że oskarżyciel prywatny doznał obrażeń w zakresie urazu twarzoczaszki i wstrząśnienia siatkówki lewego oka na skutek dwukrotnego uderzenia przez oskarżonego – pomimo że przeprowadzone przez Sąd II instancji dowody w zakresie zeznań oskarżyciela prywatnego oraz opinii lekarskiej wydanej przez lek. med. K. T. z dnia 29.10.2019 r. wskazuje na inny przebieg zdarzenia oraz szerszy zakres doznanych przez oskarżyciela prywatnego urazów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 2. Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 46 § 1 k.k. poprzez zasądzenie na rzecz oskarżyciela prywatnego nieadekwatnego do doznanej krzywdy zadośćuczynienia. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, iż Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej i odpowiadającej wymogom zawartym w art. 7 k.p.k. oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego stanowiącego podstawę do poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych. Podjęta w wywiedzionym przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego polemika z tymi ustaleniami stanowi wyraz subiektywnych przekonań skarżącego, które jednak nie znajdują oparcia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i nie stanowią podstawy do skutecznego podważenia prawidłowości wydanego orzeczenia. Mimo, iż oskarżyciel prywatny oraz zeznający w charakterze świadka jego ojciec – R. K. w sposób drastyczny opisywali zajście między stronami twierdząc, iż oskarżyciel prywatny został „skatowany” i doznał rozleglejszych obrażeń ciała, aniżeli wynikałoby to z treści zaskarżonego wyroku, twierdzenia te nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym w aktach sprawy materiale dowodowym. Jak wynika z przedłożonej dokumentacji medycznej, przy przyjęciu do szpitala w dniu 21.10.2018 r. u O. K. stwierdzono stan po urazie tępym twarzoczaszki i wstrząśnienie siatkówki oka lewego. Rozpoznanie to znajduje potwierdzenie także w opinii biegłego w zakresie chirurgii ogólnej Z. K. z dnia 5.12.2018 r. (k. 63). Na żadne poważniejsze obrażenia nie wskazuje ani karta informacyjna leczenia szpitalnego (k. 61), ani wspomniana opinia sądowo-lekarska. W szczególności nie potwierdzają one „przebicia dolnej wargi na wylot”, która z pewnością nie uszłaby uwadze personelu medycznego udzielającego O. K. pierwszej pomocy. Poważniejszych obrażeń u oskarżyciela prywatnego nie zauważyła także K. K., która widziała go bezpośrednio po zdarzeniu. Jak wynika ze złożonych przez nią zeznań, „O. nie wyglądał na pobitego, tylko jakby się pokłócili. Był zdenerwowany (…), nie miał śladów krwi ani opuchlizny na ciele.” (k. 72). Oczywistym jest przy tym, iż wezwany na miejsce zespół pogotowia ratunkowego nie mógł zbagatelizować zgłaszanych przez oskarżyciela posiłkowego dolegliwości bólowych głowy i pogorszenia widzenia, zatem przewiezienie go do szpitala w celu przeprowadzenia kontrolnych badań diagnostycznych było jak najbardziej uzasadnione. Ad. 2 Na wstępie przypomnieć należy, iż szkoda niemajątkowa czyli tzw. „krzywda” jest antytezą szkody majątkowej, ponieważ stanowi uszczerbek w dobrach i interesach o wartości niemajątkowej, niedający się wyrazić w pieniądzu. Należy zgodzić się z twierdzeniem, że za pomocą środków pieniężnych można jedynie próbować "zrekompensować" wyrządzoną szkodę niemajątkową (zob. J. Matys, Model..., s. 260.). Na wysokość zadośćuczynienia ma przede wszystkim wpływ rozmiar doznanej przez poszkodowanego krzywdy. Uwzględnia się tym samym jego indywidualną sytuację i odczucia. Oceniając zasadność roszczeń w konkretnym przypadku, należy stosować kryteria obiektywne, co powinno prowadzić do odmowy przyznania zadośćuczynienia, gdy odczucia, reakcje poszkodowanego nie są typowe. Nie można też odmówić przyznania zadośćuczynienia osobom, które ze względu na stan zdrowia, zaburzenia psychiczne czy innego rodzaju ułomności nie mogą odczuwać krzywdy. W takich przypadkach sąd powinien się kierować kryteriami obiektywnymi, odwołać się do osoby o "normalnym" emocjonalnym życiu wewnętrznym" (J. Matys, Model..., s. 287). W przypadku zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową wynikającą z naruszenia zdrowia (art. 445 § 1 i 2 w zw. z art. 444 § 1 k.c.) wskazuje się na konieczność uwzględniania czasu trwania cierpień, ich intensywności, rodzaju odniesionych obrażeń, wpływu na dalsze życie poszkodowanego, nieodwracalności skutków, poczucia bezradności, braku możliwości korzystania z określonych rozrywek, wykonywania określonej pracy, konsekwencji w życiu osobistym i społecznym ( zob. m.in. wyroki SN: z dnia 29 września 2004 r., II CK 531/03, LEX nr 137577, i z dnia 17 września 2010 r., II CSK 94/10, LEX nr 672675 za: tezy 25-28. do art. 46 k.k. w: Wróbel Włodzimierz (red.), Zoll Andrzej (red.), Kodeks karny. Część ogólna. Tom I. Część II. Komentarz do art. 53-116, wyd. V , opubl. WK 2016) Mając powyższe na uwadze, Sąd Odwoławczy podziela stanowisko Sądu I instancji, który w niniejszej sprawie określił wysokość zadośćuczynienia na kwotę 1000zł, uwzględniając rozległość i czas trwania negatywnych następstw będących skutkiem popełnionego przestępstwa, związanego z nim bólu i cierpienia oraz obawy o stan zdrowia, długość pobytu w szpitalu, a następnie na zwolnieniu lekarskim oraz czasowego ograniczenia w życiu oskarżyciela prywatnego związanego z koniecznością unikania zwiększonego wysiłku fizycznego. Pamiętać również należy, iż oskarżony zapłacił na rzecz O. K. kwotę 1.100 złotych tytułem zwrotu kosztów poniesionych przez niego w związku z wizytami u lekarzy specjalistów. Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował przy tym art. 67 § 3 k.k. będący podstawą orzeczenia m.in. zadośćuczynienia przy orzeczeniu warunkowego umorzenia postępowania. W takim przypadku nie ma zastosowania art. 46 § 1 k.k., na który powołał się pełnomocnik oskarżyciela prywatnego w wywiedzionym środku odwoławczym ( vide: teza 10. do art. 67 k.k. w: Wróbel Włodzimierz (red.), Zoll Andrzej (red.), Kodeks karny. Część ogólna. Tom I. Część II. Komentarz do art. 53-116, wyd. V , opubl. WK 2016). Jak wynika z pisma (...) Państwowej Szkoły Wyższej z dnia 12.03.2020 r. (k. 52), O. K. z końcem stycznia 2019 r. zrezygnował ze studiów na kierunku fizjoterapii, zaś od 1.10.2019 r. rozpoczął studia na kierunku wychowania fizycznego. Nie ulega wątpliwości, iż kierunek ten wymaga aktywności fizycznej i wysiłku. Wbrew twierdzeniom oskarżyciela prywatnego, w realiach przedmiotowej sprawy brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, iż przerwanie studiów przez O. K. spowodowane było doznanym urazem. Ponadto, jak wynika z zeznań oskarżyciela prywatnego, obecnie nie odczuwa on żadnych dolegliwości w związku z tym, iż został uderzony przez D. G. (k. 71v). W związku z powyższym Sąd Odwoławczy nie doszukał się przesłanek uzasadniających podwyższenie kwoty zasądzonego na rzecz oskarżyciela prywatnego zadośćuczynienia. Wniosek Zmiana zaskarżonego wyroku w pkt II poprzez zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego dodatkowej kwoty zadośćuczynienia w wysokości 3.000 złotych. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Jak już wspomniano, Sąd Odwoławczy w pełni zaaprobował poczynione przez Sąd Rejonowy ustalenia dotyczące zarówno zakresu obrażeń ciała spowodowanych u O. K. przez oskarżonego, jak i określonej kwoty zadośćuczynienia. Poza podjęciem polemiki ze stanowiskiem Sądu I instancji skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które uzasadniałyby zmianę zaskarżonego wyroku zgodnie z wnioskiem zawartym w apelacji. Podstawy do takiej zmiany nie stanowi bowiem subiektywne przekonanie oskarżyciela prywatnego co do wysokości adekwatnej – jego zdaniem – kwoty zadośćuczynienia. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 1 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego D. G.. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Sąd Odwoławczy nie uwzględnił zarzutów podniesionych w apelacji wywiedzionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego, w pełni aprobując stanowisko Sądu I instancji wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu. Nie było również konieczności ingerowania w jego treść z urzędu, dlatego zaskarżony wyrok, jako trafny i prawidłowy, należało utrzymać w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------------------------------------------------------------------------------- 6 Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II III Sąd Odwoławczy w oparciu o art. 636 § 1 k.p.k. oraz § 11 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądził od oskarżyciela prywatnego O. K. na rzecz oskarżonego kwotę 840 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. Ponadto na postawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Odwoławczy wymierzył oskarżycielowi prywatnemu opłatę w kwocie 60 złotych za drugą instancję, której to wysokość określono na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. opłatach w sprawach karnych. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację pełnomocnik oskarżyciela prywatnego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja kwota zadośćuczynienia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
II K 87/21
Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Art.
VI Ka 245/22
Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 245/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
IX Ka 312/22
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IX Ka 312/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 153/21 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lipca 2021 r. Sąd Rejonowy w Krośnie, Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Leśniak Protokolant : Anna Wróbel - Hłyń w obecności oskarżyciela Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Krośnie – G. W. po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2021 r. sprawy przeciwko: K. Z. s. J. i W. z domu S., ur. (...) w B., PESEL (...) w przedmiocie wydania wyroku łącznego skazanego wyrokami: 1.PrawomocnymwyrokiemSądu Rejonowego w K. z dnia 31.01.2020r., sygn. akt II K 21/20, za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. i § 4 k.k. popełnione w dniu 1 września 2019 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, ponadto: - na zasadzie art. 42§3 k.k. orzeczono wobec skazanego dożywotni środek karny w postaci zakazu kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym; - na zasadzie art. 43a § 2 k.k. orzeczono wobec skazanego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; - na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 17 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opatach w sprawach karnych zwolniono skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Postanowieniem Sądu Rejonowego w (...)z dnia 25.01.2021r., sygn. akt II Ko 2/21, zarządzono skazanemu wykonanie w/w kary. Okres odbywania kary: 29.11.2021 r. – 27.07.2022 r. 2.PrawomocnymwyrokiemSądu Rejonowego w K. z dnia 17.12.2020r., sygn. akt II K 776/20, za przestępstwa: - z art. 207 § 1 k.k. popełnione w okresie od bliżej nieustalonego miesiąca 2012r. do 11 sierpnia 2020r. na karę 1 roku pozbawienia wolności; - z art. 63 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w dniu 11 sierpnia 2020r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; - na mocy art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w miejsce wymierzonych skazanemu jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzono mu karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności; - na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczono skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 11.08.2020r., godz. 8.00 do dnia 10.12.2020r., godz.8.00; - na mocy art. 70 ust. 1 i ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa pozostałych po badaniu dowodów rzeczowych w postaci suszu konopi innych niż włókniste szczegółowo opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr I/754/20/N (k.132) i zarządzono ich zniszczenie; - na mocy art. 44 § 2 k.k. i art. 195 k.k.w. orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci maczety i metalowej rury, szczegółowo opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr I/369/20/P (k.147) i zarządzono ich zniszczenie; - na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opatach w sprawach karnych zwolniono skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i opłat, obciążając nimi Skarb Państwa.

Okres odbywania kary: 30.12.2020 r. – 29.11.2021 r. 3.PrawomocnymwyrokiemSądu Rejonowego w K. z dnia 23.04.2021r., sygn. akt II K 877/20, za przestępstwa: - z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w dniu 20 czerwca 2020r. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności; - z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w dniu 20 czerwca 2020r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; - na mocy art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. w miejsce wymierzonych skazanemu jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzono mu karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności; - na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczono skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 08.07.2020r., godz. 8.30 do dnia 08.07.2020r., godz.10.40; - na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opatach w sprawach karnych zwolniono skazanego od kosztów postępowania.

Stosując - stosownie do art. 4 § 1 k.k. – przepisy ustawy Kodeks karny w brzmieniu nadanym ustawą o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw z dnia 20 lutego 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 396 z późn. zm.) orzeka: I. na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. oraz art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego K. Z. wyrokami Sądu Rejonowego w (...) z dnia 31.01.2020r., sygn. akt II K 21/20 (pkt 1), Sądu Rejonowego w (...)z dnia 17.12.2020r., sygn. akt II K 776/20 (pkt 2) i Sądu Rejonowego w (...) z dnia 23.04.2021r., sygn. akt II K 877/20 (pkt 3) w ten sposób, że w miejsce tych kar wymierza skazanemu karę łączną 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

II. na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. stwierdza, iż w pozostałym zakresie połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu; III. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej kary łącznej zalicza skazanemu K. Z. okresy dotychczas odbytych kar pozbawienia wolności z któregokolwiek z połączonych wyroków tj. okres dotychczas odbytej kary pozbawienia wolności z wyroku z dnia 17.12.2020r., sygn. akt II K 776/20 od dnia 11.08.2020r., godz. 8.00 do dnia 10.12.2020r., godz. 8.00 i od dnia 30.12.2020r., godz. 8.00 do dnia 05.07.2021r. oraz z wyroku z dnia 23.04.2021r., sygn. akt II K 877/20 od dnia 08.07.2020r., godz. 8.30 do dnia 08.07.2020r., godz.10.40;

IV. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia skazanego K. Z. od ponoszenia kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego, obciążając nimi Skarb Państwa; V. na zasadzie art. 626 § 1 kpk zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. K. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem złotych i 60/100) zł tytułem zwrotu nieopłaconych kosztów obrony z urzędu obejmujących kwotę podatku Vat.

UZASADNIENIE

Formularz (...) Sygnatura akt II K 153/21 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1.1.1 SR w (...) 31.01.2020 r. II K 21/20 1.1.2 SR w (...) 17.12.2020 r. II K 776/20 1.1.3 SR w (...) 23.04.2021 r. II K 877/20 1.2. Inne fakty 1.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.1.1 Uprzednia karalność skazanego. karta karna k.9-12 odpisy wyroków k.19-22 1.2.1.2 Kary pozbawienia wolności podlegające wykonaniu:

1. Kara 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 31.01.2020 r., sygn. akt II K 21/20; okres odbywania kary: 29.11.2021 r. – 27.07.2022 r.

2. Kara łączna 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 17.12.2020 r., sygn. akt II K 776/20; okres odbywania kary: 30.12.2020 r. – 29.11.2021 r.

3. Kara łączna 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 23.04.2021 r., sygn. akt II K 877/20; kara nie odbyta w żadnej części; na dzień wyrokowania brak informacji o planowanym okresie odbywania kary. opinia o skazanym zawierająca wykaz wykonywa-nych kar i środków karnych k.14-16 1.2.1.3 Umiarkowanie pozytywna prognoza penitencjarna. opinia j.w. j.w. 1.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty nie dotyczy 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.2.1.1 - 1.2.1.3 Karta karna, odpisy wyroków, opinia o skazanym.

Są to dowody bezsporne, nie budzące żadnych wątpliwości. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu nie dotyczy 3. PODSTAWA KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 3.1.1 Wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 31.01.2020 r., sygn. akt II K 21/20.

Kara 8 miesięcy pozbawienia wolności. 3.1.2 Wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 17.12.2020 r., sygn. akt II K 776/20. Kara łączna 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. 3.1.3 Wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 23.04.2021 r., sygn. akt II K 877/20. Kara łączna 10 miesięcy pozbawienia wolności. Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Zgodnie z art. 4 § 1 k.k., jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.

Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Rzeszowie w uzasadnieniu postanowieniu z dnia 25 listopada 2020 r. II AKz 346/20, literalne odczytanie art. 81 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. sugerowałoby, że kar orzeczonych prawomocnie przed wejściem w życie tej ustawy (tj. przed dniem 24 czerwca 2020 r.) w ogóle nie można połączyć z karami orzeczonymi prawomocnie po jej wejściu w życie, a to ze względu na brak analogicznego jak w ustawie lutowej z dnia 20 lutego 2015 r. rozwiązania, odnoszącego się do zbiegu wyroków skazujących. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie argumentował, że przyjęcie powyżej wykładni art. 81 ust. 1 i 2 ustawy nowelizacyjnej byłoby nie do zaakceptowania z punktu widzenia konstytucyjnej zasady równości wobec prawa, wynikającej z art. 32 ust. 1 Konstytucji.

Z zasady tej płynie nakaz równego traktowania podmiotów podobnych, co w tym konkretnym przypadku sprzeciwia się różnicowaniu sprawców przestępstw w dostępie do zasady lex mitior w oparciu o kryterium w postaci daty uprawomocnienia się wyroków skazujących. Odwołanie się do prokonstytucyjnej wykładni art. 81 ust. 1 i 2 ustawy nowelizacyjnej musi zatem prowadzić do odtworzenia normy wynikającej z tego przepisu, zgodnie z którą w takim przypadku znajdzie zastosowanie ustawa względniejsza dla sprawcy na podstawie art. 4 § 1 k.k. (zob.

M. Zacharski: Reguły intertemporalne, a instytucja kary łącznej w tarczy 4.0, LEX/el. 2020, komentarz praktyczny). Podobne stanowisko zajął Sąd Apelacyjny w Poznaniu, który w uzasadnieniu wyroku z dnia 21 kwietnia 2021 r. II AKa 49/21 szeroko argumentował, że w przypadku wyroków o "mieszanej" dacie prawomocności, tj. wyroków, które uprawomocniły się zarówno przed 24 czerwca 2020 r., jak i po tym dniu, unormowanie szczególne zawarte w art. 81 ustawy tarcza 4.0. nie wyklucza regulacji zawartej w art. 4 § 1 k.k. w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego.

Ponieważ w rozpoznawanej sprawie dwa z trzech wyroków objętych postępowaniem o wydanie wyroku łącznego uprawomocniły się w okresie obowiązywania ustawy w poprzednim brzmieniu (tj. przed dniem 24 czerwca 2020 r.), przy czym ta poprzednia ustawa była dla skazanego względniejsza, gdyż umożliwiała połączenie skazanemu wszystkich trzech wyroków, Sąd zastosował regułę intertemporalną wskazaną w art. 4 § 1 k.k. Zgodnie z art. 85 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 r., jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną.

Z § 2 tego przepisu wynika, że podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1. W świetle art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 r., Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach.

Z kolei z art. 85a k.k. wynika, że orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przy orzekaniu kary łącznej istotne są też wzajemne relacje między przestępstwami, za które orzeczono kary podlegające łączeniu. Chodzi o związek przedmiotowo – podmiotowy. „W aspekcie przedmiotowym związek wyrażają elementy przedmiotowe czynów, jak tożsamość pokrzywdzonych, rodzaj naruszonych dóbr prawnych, sposób działania sprawcy, bliskość czasowa poszczególnych przestępstw i podobne.

Związek podmiotowy wyrażają ich elementy podmiotowe jak motywacja sprawcy itp.” (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt II AKa 238/12).

4. WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Najczęstszym sposobem kształtowania kary łącznej w wyroku łącznym pozostaje przyjęcie zasady asperacji, pomagającej odnaleźć właściwą równowagę pomiędzy skrajnymi rozwiązaniami, tj. absorpcją czy kumulacją. Instytucja kary łącznej nie polega w istocie na automatycznym niejako zmniejszeniu dolegliwości za przestępstwa już popełnione, ale służy racjonalizacji wykonania kar pochodzących z różnych skazań - zgodnie z aktualizowanymi na bieżąco celami tychże kar (wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku - II Wydział Karny z dnia 14 lutego 2018 r.

II AKa 17/18). Zastosowanie zasady absorpcji jest rozstrzygnięciem skrajnym, które może być stosowane wyjątkowo (m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie - II Wydział Karny z 2015-08-13, II AKa 134/15). W rozpoznawanej sprawie Sąd mógł orzec karę łączną w wymiarze do 2 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczona wobec skazanego K. Z. kara łączna w wymiarze 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności jest wynikiem rozważenia przez Sąd wszystkich okoliczności istotnych dla wymiaru kary łącznej. Przede wszystkim należy stwierdzić, że skazany jest osobą w znacznym stopniu zdemoralizowaną.

Skazany od 2013 r. był wiele razy karany za przestępstwa różnego rodzaju, jednak żadna z kolejno orzekanych kar nie skłoniła go do refleksji nad swoim postępowaniem i wysunięcia właściwych wniosków. Skazany wykazał, że nie szanuje obowiązujących norm prawnych i norm postępowania obowiązujących w społeczeństwie oraz że nie ma w nim woli zmiany; dowiódł, że nie potrafi żyć na wolności bez popełniania przestępstw. Stopień demoralizacji skazanego i tkwiąca w jego osobowości zdolność do popełniania przestępstw przemawiają za wymierzeniem kary łącznej w wymiarze 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności.

Kolejno należy wskazać, że związek przedmiotowo - podmiotowy pomiędzy przestępstwami objętymi niniejszym wyrokiem łącznym nie jest ścisły. Są to przestępstwa różnego rodzaju (z art. 178 § 1 i § 4 k.k., z art. 207 § 1 k.k., z art. 63 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.), przy czym zostały popełnione w różnym czasie (jedynie przestępstwa z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. zostały popełnione w tym samym dniu).

Nadto w przypadku każdego z tych czynów skazany kierował się innymi zamiarami i pobudkami. Sąd miał też na uwadze opinię o skazanym z dnia 06.04.2021 r., sporządzoną przez Z-cę Dyrektora Zakładu Karnego w M.. Wskazano w niej, że w przypadku K. Z. prognoza penitencjarna jest umiarkowana. Skazany nie sprawia problemów wychowawczych, ale cele kary pozbawienia wolności nie zostały osiągnięte i powinny być realizowane w izolacji. Powyższa opinia o skazanym w ocenie Sądu nie pozwala na orzeczenie kary łącznej w rozmiarze mniejszym od orzeczonego.

Orzeczona kara łączna zrealizuje pożądane zadania w sferze prewencji indywidualnej, uświadamiając skazanemu nieopłacalność popełnienia jakiegokolwiek nowego przestępstwa, oraz w sferze prewencji generalnej, wzmacniając społeczne poczucie, że przestępstwa nie uchodzą bezkarnie i nie są opłacalne, w szczególności, że popełnianie większej ilości przestępstw i możliwość wymierzenia kary łącznej nie wiąże się automatycznie ze zmniejszeniem sumy dolegliwości, wiąże się natomiast z realnym ryzykiem poniesienia surowej kary; nie może dochodzić do sytuacji, w której opłacalne jest popełnianie większej ilości przestępstw.

5. WYMIAR ŚRODKA KARNEGO Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego nie dotyczy 6. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU ŁĄCZNYM Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. Sąd stwierdził, iż w pozostałym zakresie połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu. III Na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej kary łącznej Sąd zaliczył skazanemu K. Z. okresy dotychczas odbytych kar pozbawienia wolności z któregokolwiek z połączonych wyroków, tj. okres dotychczas odbytej kary pozbawienia wolności z wyroku z dnia 17.12.2020r., sygn. akt II K 776/20 od dnia 11.08.2020r., godz. 8.00 do dnia 10.12.2020r., godz. 8.00 i od dnia 30.12.2020r., godz. 8.00 do dnia 05.07.2021r. oraz z wyroku z dnia 23.04.2021r., sygn. akt II K 877/20 od dnia 08.07.2020r., godz. 8.30 do dnia 08.07.2020r., godz.10.40.

7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił skazanego K. Z. od ponoszenia kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego, obciążając nimi Skarb Państwa. Z uwagi na to, że skazany przebywa w zakładzie karnym, Sąd uznał, iż nie będzie on w stanie uiścić kosztów postępowania i z tego względu, na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., zwolnił go od tego obowiązku. V Na zasadzie art. 626 § 1 k.p.k. Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. K. kwotę 147,60 zł tytułem zwrotu nieopłaconych kosztów obrony z urzędu obejmujących kwotę podatku Vat.

8. PODPIS SSR Beata Leśniak ZARZĄDZENIE Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć obrońcy skazanego – (...)