VIII U 1874/21 · Sąd powszechny

UZASADNIENIE Decyzją z dnia 17 maja 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych – II Oddział w Ł. stwierdził, że K. Z. jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą nie mająca ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 60% kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresie od 1 sierpnia 2019 r., a podstawa wymiaru składek wynosi:

a) na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe: - za okres od września 2019 r. do grudnia 2019 r. - po 2859 zł miesięcznie, - za okres od stycznia 2020 r. do grudnia 2020 r. – po 3136,20 zł miesięcznie, - za okres od stycznia 2021 r. do kwietnia 2021 r. – po 3155,40 zł miesięcznie;

b) na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy: - za okres od września 2019 r. do grudnia 2019 r. - po 2859 zł miesięcznie, - za okres od stycznia 2020 r. do grudnia 2020 r. – po 3136,20 zł miesięcznie, - za okres od stycznia 2021 r. do kwietnia 2021 r. – po 3155,40 zł miesięcznie. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że po upływie pierwszych 24 miesięcy kalendarzowych prowadzenia działalności przez K. Z. (od 7 lipca 2017 r. do 31 lipca 2019 r.), w których zadeklarowana została kwota podstawy wymiaru składek na powyższe ubezpieczenia nie niższa niż 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia, ubezpieczonej została udzielona informacja, że od dnia 1 sierpnia 2019 r. może się zgłosić jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, dla której podstawę wymiaru składek stanowi kwota nieprzekraczająca 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego w trybie art. 19 ust. 10 na dany rok kalendarzowy i nie może być niższa niż 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w styczniu danego roku, zaś dopiero w dniu 10 lutego 2021 r. (po obowiązującym terminie) wpłynął do ZUS dokument zgłoszeniowy (...) z kodem do tytułu ubezpieczeń społecznych 0590 00 (ubezpieczenie osoby prowadzącej działalność gospodarczą, dla której podstawa wymiaru składek uzależniona jest od przychodu uzyskanego w 2019 r.).

Organ rentowy wskazał, że zgłoszenie takie – wbrew twierdzeniom biura rachunkowego obsługującego ubezpieczoną - nie zostało dokonane w dniu 1 sierpnia 2019 r. , o czym świadczy nadto brak złożenia za okres od sierpnia 2019 r. do kwietnia 2021 r. dokumentów rozliczeniowych z opisanym kodem 0590 00, uprawniającym do skorzystania z tzw. „małego zus-u”, co uzasadnia konieczność rozliczenia ubezpieczonej za sporny okres z przyjęciem do opisanych w decyzji ubezpieczeń podstawy nie niższej niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. (decyzja w katach ZUS załączonych do akt sprawy) W dniu 23 czerwca 2021 r.

K. Z. odwołała się od powyższej decyzji, wnosząc o jej zmianę poprzez stwierdzenie, że podlega od dnia 1 sierpnia 2019 r. obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu, a także dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, niemająca ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawa wymiaru składekna ubezpieczenia społeczne uzalezniona jest od przychodu (od lutego 2020 r. od dochodu), stanowiąca zadeklarowaną kwotę nie wyżśzą niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia oraz nie niższą niż 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w styczniu danego roku kalendarzowego, zaś podstawy wymiaru składek na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe i dobrowolne ubezpieczenie chorobowe wynoszą: - od sierpnia 2019 r. do grudnia 2019 r.

– 675 zł - od stycznia 2020 r. do grudnia 2020 r. – 780 zł - od stycznia 2021 r. – 840 zł. Wniosła nadto o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu odwołująca wskazała, że po okresie obowiązywania ją preferencyjnej składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe, w dniu 1 sierpnia 2019 r. jej pełnomocnik osobiście wyrejestrował ją z ubezpieczeń społecznych z kodu 0570 00, zgłosił ją od tego dnia do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego z kodem 0590 00 oraz złożył deklarację rozliczeniową (...) P (...) oraz (...) P (...) cz.II, z której wynikał przychód z działalności gospodarczej wnioskodawczyni za ubiegły rok kalendarzowy w wysokości 12.159,50 zł, a zatem z tym dniem winno nastąpić przerejestrowanie jej z kodu tytułu ubezpieczenia 0570 00 na kod 0590 00 i ustalenie podstawy wymiaru składek w zależności od rocznego przychodu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w poprzednim roku kalendarzowym, w oparciu o unormowanie art.18c ust.1 i 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. (odwołanie k 3-6) Odpowiadając na odwołanie pismem z dnia 26 lipca 2021 r. organ rentowy wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, wskazując że dokument zgłoszenia do ubezpieczenia z podstawą uzależnioną od przychodu wpłynął do ZUS w dniu 10 lutego 2020 r., a zatem po upływie terminu, w związku z czym ubezpieczona nie ma prawa do ustalenia takiej podstawy od 1 sierpnia 2019 r.

Zanegował przy tym złożenie w dniu 1 sierpnia 2019 r. w ZUS powoływanych przez skarżącą dokumentów w formie papierowej. (odpowiedź na odwołanie k 21-22) Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: K. Z. od 7 lipca 2017 r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą pod firmą (...). Działalność ta w okresie od 24 października 2017 r. do 31 marca 2018 r. była zawieszona, od 1 kwietnia 2018 r. – ponownie podjęta. (niesporne) Od początku prowadzenia działalności gospodarczej wnioskodawczyni nie składała dokumentów rozliczeniowych do ZUS.

Figurowała tylko w systemie jako płatnik składek. Po informacji pozyskanej z (...) organ rentowy wprowadził zgłoszenie odwołującej do ubezpieczenia zdrowotnego, ponieważ posiadała ona wówczas inny tytuł do ubezpieczeń. O zawieszeniu działalności i o ponownym jej wznowieniu organ rentowy dowiedział się także z (...). Pomimo zobowiązań przesyłanych z ZUS do wnioskodawczyni nadal nie były przesyłane do organu rentowego comiesięcznie dokumenty rozliczeniowe ZUS DRA. Dopiero w dniu 19 czerwca 2019 roku biuro (...) obsługujące K.

Z. przesłało dokumenty dotyczące okresu działalności wnioskodawczyni z 2017 roku. Dokumenty te były przesłane drogą elektroniczną. ZUS wezwał to biuro do uzupełnienia dokumentacji za 2018 rok, bez reakcji. (zeznania świadka A. F. – e-protokół rozprawy z 20.01.2022 r., zapis: 00:48:52-00:55:47) Do dnia 31 lipca 2019 r. ubezpieczona korzystała z prawa do rozliczania składek na ubezpieczenie społeczne od podstawy nie niższej niż 30% minimalnego wynagrodzenia. (niesporne) W lipcu 2019 r. organ rentowy powiadomił ubezpieczoną o tym, że od dnia 1 sierpnia 2019 r. winna się zgłosić jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, dla której podstawę wymiaru składek stanowi kwota nie niższa niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia. (niesporne) W dniu 1 sierpnia 2019 r. nie został złożony do ZUS – ani przez system Płatnik ani w formie papierowej jakikolwiek dokument zgłoszeniowy czy wyrejestrowujący. (zeznania świadków:

J. K. e-protokół rozprawy z 20.01.2022 r., zapis: 00:18:40-00:24:48, M. M. e-protokół rozprawy z 20.01.2022 r., zapis: 00:37:22-00:44:03, A. F. – e-protokół rozprawy z 20.01.2022 r., zapis: 01:10:14-01:12:19) W miesiącach wrześniu i październiku 2019 roku biuro (...) przesłało elektronicznie przez system Płatnik dokumenty ZUS DRA za te 2 miesiąca, na których widnieje kod 0570 00, czyli dotychczasowy, nie zmieniony od 1 sierpnia 2019 roku. (deklaracje rozliczeniowe wraz z urzędowym poświadczeniem ich przedłożenia – w aktach ZUS, zrzut ekranu dot. dokumentów zidentyfikowanych na koncie ubezpieczonej k 52 dw.

– 54) Po wysłaniu dokumentów za wrzesień i październik 2019 roku A. G. nie zgłaszała do ZUS żadnych nieprawidłowości w zakresie kodu. (zeznania świadka A. F. – e-protokół rozprawy z 20.01.2022 r., zapis: 01:12:20-01:23:19) Dalej żadne inne dokumenty nie były przesyłane. Deklaracja za styczeń 2020 roku wpłynęła do ZUS dopiero w maju 2020 roku. (zeznania świadka A. F. – e-protokół rozprawy z 20.01.2022 r., zapis: 01:12:20-01:23:19) Wszelkie dokumenty przyjmowane w formie papierowej w Inspektoracie ZUS – II Oddziału w Ł., położonego przy ul. (...) były w dniu 1 sierpnia 2019 r. rejestrowane „od ręki” – w obecności składającego dokument i zapisywane w tzw. wsadach.

Na koniec dnia pracownice opisanej placówki obsługujące przyjmowanie dokumentów w formie papierowej generowały metryki wszystkich wsadów dokumentów przyjętych na sali obsługi klienta. Drukowanie metryki następuje w tym samym dniu, co przyjmowanie dokumentów, po zakończeniu obsługi klientów. Metryka wraz ze złożonymi dokumentami przekazywana jest do kancelarii, a później do archiwum. Nawet jeśli zaginąłby jakiś dokument w formie papierowej (co w dotychczasowej praktyce opisywanego inspektoratu nie miało miejsca), jego złożenie byłoby uwidocznione w systemie.

Na podstawie wsadów możliwe jest porównanie dokumentów faktycznie złożonych z tym, co zostało zarejestrowane w systemie danego dnia. Analiza metryk wsadów poczynionych w systemie (...) za okres od 31 lipca 2019 r. do 2 sierpnia 2019 r. nie zawiera informacji o złożeniu w imieniu K. Z. w dniu 1 sierpnia 2019 r. jakichkolwiek dokumentów w formie papierowej. W żadnych wsadach (czynionych codziennie przez pracowników ZUS przyjmujących dokumenty w formie papierowej w placówce ZUS) nie odnaleziono dokumentów złożonych za ubezpieczoną w dniu 1 sierpnia 2019 r. (zeznania świadków:

J. K. e-protokół rozprawy z 20.01.2022 r., zapis: 00:09:28-00:24:48, M. M. e-protokół rozprawy z 20.01.2022 r., zapis: 00:29:28-00:45:26, A. F. – e-protokół rozprawy z 20.01.2022 r., zapis: 01:03:08-01:10:13) Nie jest możliwe niezapisanie dokumentu stworzonego elektronicznie przez system obsługujący dokumentację związaną z systemem ubezpieczeń społecznych - Płatnik. W przypadku przygotowania dokumentu w formie wydruku papierowego, druku dokonuje się też z systemu Płatnik. Jeżeli jest robiony wydruk to wydruk ten z boku po prawej stronie ma zaznaczone, że dokument został przekazany do wysłania do ZUS i jest „wydrukowany w formie roboczej”.

Gdy powstaje problem z wysłaniem dokumentu elektronicznie to wtedy w systemie zmienia się opcję na „wydruk”, wówczas w systemie pozostaje ślad, że dokument został wysłany. Wydruk dokumentu nie może być wykasowany, ponieważ posiada status dokumentu wysłanego. Jeżeli dokument nie zmieni w systemie Płatnik statusu z „roboczego” na „wysłany”, to nie ma zapisu dokumentu na koncie. Można wówczas wydrukować tylko wersję roboczą. Prawidłowe złożenie dokumentów drogą elektroniczną wymaga zaznaczenia opcji przejścia z wersji elektronicznej na „wydruk”.

Możliwa jest praca offline w systemie Płatnik. Jeżeli dokumentów roboczych się nie zapisze jako wysyłki, to w systemie Płatnik nic się nie pokaże. Wydruk polega na tym, że dany dokument jest rejestrowany jako wysłany, czyli będzie widoczny na koncie płatnika. Jeśli wydruk wykonuje się tylko z dokumentu roboczego niezapisanego jako „wysłany”, to na dokumencie jest poczyniona z boku adnotacja, że dokument jest wydrukowany w formie roboczej i nie może być przyjęty do ZUS. Pracownicy ZUS nie przyjmują takich dokumentów, bo one nie mają statusu dokumentu „przekazanego do wysłania”. (zeznania świadka A.

F. – e-protokół rozprawy z 20.01.2022 r., zapis: 00:55:48-01:28:17) W dniu 10 lutego 2020 r. A. G. przesłała do ZUS zgłoszenie odwołującej do ubezpieczeń społecznych z kodem 0590 00. (deklaracja rozliczeniowa k 15, zgłoszenie do ubezpieczeń k 19) W związku z brakiem w systemie (...) dokumentów, które miały być złożone w dniu 1 sierpnia 2019 r. w formie papierowej A. G. została poproszona o złożenie oryginałów potwierdzeń przyjęcia spornych dokumentów w ZUS, jednak przesyłała do ZUS tylko skany, mailowo. (niesporne) Przesłane dokumenty nie zawierają w swej treści zapisu poczynionego z ich prawego boku o tym, że „dokument jest wydrukowany w formie roboczej”. (dokumenty k 28) Powyższych ustaleń Sąd dokonał na podstawie dowodów z powołanych dokumentów, oraz zeznań świadków J.

K., M. M. i A. F.. Sąd Okręgowy dokonał następującej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i zważył, co następuje: Odwołanie nie jest zasadne. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 5 i art. 12 ust 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dz.U z 2021 r., poz. 423), obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym, wypadkowym - podlegają osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz osobami z nimi współpracującymi.

Na mocy art. 13 pkt 4 powyższej ustawy osoby prowadzące działalność pozarolniczą podlegają obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. W myśl art. 107 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z dnia 20 kwietnia 2004 r. (tekst jednolity Dz.U. z 2021 r., poz. 1100) składki na Fundusz Pracy opłaca się za okres trwania obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych w trybie i na zasadach przewidzianych dla składek na ubezpieczenia społeczne.

Zgodnie natomiast z brzmieniem art.4 ust.1 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o Funduszu Solidarnościowym (tekst jednolity Dz.U. z 2020 r., poz. 1787) do obowiązkowych składek na Fundusz stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące obowiązkowych składek na Fundusz Pracy. Według art. 32 cytowanej ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych do składek na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika, odpowiedzialności osób trzecich i spadkobierców oraz stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne.

W myśl art.18c ust. 1 i 2 cytowanej ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonego, o którym mowa w art. 8 ust. 6 pkt 1, którego roczny przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uzyskany w poprzednim roku kalendarzowym nie przekroczył kwoty 120 000 złotych, uzależniona jest od dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanego dalej ,,dochodem z pozarolniczej działalności gospodarczej'', uzyskanego w poprzednim roku kalendarzowym; podstawa wymiaru składek w takim wypadku nie może przekroczyć 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego w trybie art. 19 ust. 10 na dany rok kalendarzowy i nie może być niższa niż 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w styczniu danego roku.

Zgodnie natomiast z brzmieniem art.18 ust.9 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych ubezpieczony, o którym mowa w ust. 1, przekazuje informację o zastosowanych formach opodatkowania obowiązujących tego ubezpieczonego w poprzednim roku kalendarzowym, o rocznym przychodzie z pozarolniczej działalności gospodarczej i rocznym dochodzie z tej działalności uzyskanych w poprzednim roku kalendarzowym, w tym o przychodzie i dochodzie uzyskanych w okresie obowiązywania danej formy opodatkowania, oraz o podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ustalonej na dany rok kalendarzowy w:

1) imiennym raporcie miesięcznym albo 2) w deklaracji rozliczeniowej - w przypadku, o którym mowa w art. 47 ust. 2 - składanych za styczeń danego roku kalendarzowego lub za pierwszy miesiąc rozpoczęcia lub wznowienia prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w danym roku kalendarzowym. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 23, stanowi kwota prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego przyjętego do ustalenia kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek, ogłoszonego w trybie art. 19 ust. 10 na dany rok kalendarzowy, z zastrzeżeniem art. 18 ust. 9 i 10.

Składka w nowej wysokości obowiązuje od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia danego roku. (art.18 ust.8 cytowanej ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych) Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe oraz ubezpieczenie wypadkowe stanowi podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i ubezpieczenia rentowe, z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 3. (art.20 ust.1 ustawy) Zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych osób, o których mowa w art.18 c ust.1 dokonuje się w terminie 7 dni od daty powstania obowiązku ubezpieczenia. (art.36 ust.4) Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie wykazał, że K.

Z. po upływie pierwszych 24 miesięcy kalendarzowych prowadzenia działalności gospodarczej (od 7 lipca 2017 r. do 31 lipca 2019 r.), w których zadeklarowana została kwota podstawy wymiaru składek na powyższe ubezpieczenia nie niższa niż 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia - pomimo udzielonej informacji - od dnia 1 sierpnia 2019 r. nie zgłosiła się do ubezpieczenia jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, dla której podstawę wymiaru składek stanowi kwota uzależniona od dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, uzyskanego w poprzednim roku kalendarzowym (tzw.

„małego zus-u”, gdzie podstawa wymiaru składek w takim wypadku nie może przekroczyć 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego w trybie art. 19 ust. 10 na dany rok kalendarzowy i nie może być niższa niż 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w styczniu danego roku). Postępowanie dowodowe wykazało także, ze dopiero w dniu 10 lutego 2020 r. (a zatem po obowiązującym terminie 7 dni liczonym od dnia 1 stycznia 2020 r.) wpłynął do ZUS dokument zgłoszeniowy (...) z kodem do tytułu ubezpieczeń społecznych 0590 00 (ubezpieczenie osoby prowadzącej działalność gospodarczą, dla której podstawa wymiaru składek uzależniona jest od przychodu uzyskanego w 2019 r.).

Organ rentowy wykazał w niniejszym postępowaniu, że zgłoszenie takie – wbrew twierdzeniom biura rachunkowego obsługującego ubezpieczoną - nie zostało dokonane w dniu 1 sierpnia 2019 r. Ustalając stan faktyczny Sąd odmówił wiary zeznaniom świadka A. G. oraz przesłuchaniu wnioskodawczyni co do faktu złożenia w imieniu K. Z. we wskazanym dniu dokumentu wyrejestrowania jej z ubezpieczenia społecznego z kodu 0570 00 (z zadeklarowaną kwotą podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie nie niższą niż 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia) i zgłoszenia jej do tegoż ubezpieczenia z kodem 0590 00 (z zadeklarowaną kwotą podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie nie przekroczającą 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia ogłaszanego na dany rok kalendarzowy i nie niższą niż 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w styczniu danego roku).

Twierdzenie to pozostaje bowiem w oczywistej sprzeczności z pozostałym, spójnym w tej materii materiałem dowodowym – dokumentami złożonymi do akt sprawy, korespondujących z uzupełniającymi się wzajemnie zeznaniami świadków J. K., M. M. i A. F.. Z zeznań wskazanych osób wynika bowiem wprost, że w spornym dniu 1 sierpnia 2019r. we wskazanym przez A. I. II Oddziału ZUS w Ł. przy ul. (...) nie zostały złożone w formie papierowej opisane dokumenty. Powyższa teza wynika z faktu zbadania przez ZUS wszystkich dokumentów złożonych w dniach od 31 lipca 2019 r. do 2 sierpnia 2019 r. w Biurze (...) oraz analizy metryk wsadów wygenerowanych w tym okresie, w oparciu o przyjęte przez wszystkich pracowników wskazanej placówki dokumenty.

Brak papierowej wersji opisanych dokumentów oraz brak wyszczególnienia ich złożenia w metrykach wsadów systemu (...), przy spójnym i jednoznacznym twierdzeniu, że wprowadzenia wszelkich dokumentów składanych przez uprawnione osoby dokonuje się na bieżąco, „od ręki” – przy osobie składającej dokumenty, niczego nie odkłada się na później, potwierdza wersję organu rentowego. Nadto, jak wynika z zeznań świadka A. F., specjalisty systemu Płatnik, obsługiwanego przez ZUS – w przypadku sporządzenia dokumentów w tym systemie (a takie zostały złożone przez skarżącą w przedmiotowej sprawie – k 28), jeżeli nie zapisze się ich jako „wysyłki”, to w systemie Płatnik nie będzie odnotowane ich złożenie (tak jak w przedmiotowej sprawie) i wówczas wydruk wykonuje się tylko z dokumentu roboczego, a na dokumencie jest poczyniona z boku adnotacja, że dokument jest wydrukowany tylko w formie roboczej i został „przekazany do wysłania do ZUS”.

Z zeznań tego świadka wynika także, że pracownicy ZUS nie przyjmują takich dokumentów, które nie mają statusu dokumentu „przekazanego do wysłania” ( z takim zapisem po prawej stronie). Dokumenty złożone do akt sprawy (k 28) nie zawierają wspomnianej adnotacji (że zostały przygotowane do wysłania do ZUS), w związku z czym nie mogły być one przyjęte w dniu 1 sierpnia 2019 r. we wskazanej placówce ZUS w formie papierowej. O braku złożenia w dniu 1 sierpnia 2019 r. spornych dokumentów świadczy nadto wprost fakt składania przez biuro obsługujące K.

Z. za okres od września do października 2019 r. dokumentów rozliczeniowych z opisanym kodem 0570 00, a zatem według dotychczasowych niezmienionych zasad (z zadeklarowaną kwotą podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie nie niższą niż 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia). Gdyby A. G. faktycznie w dniu 1 sierpnia 2019 r. dokonała przedmiotowego wyrejestrowania i zgłoszenia, to z pewnością deklaracje rozliczeniowe za ten i dalsze miesiące uwzględniałyby właściwy kod ubezpieczenia. Z tych względów Sąd uznał, że złożone do akt sprawy za kartą 28 dokumenty nie potwierdzają faktu ich złożenia w formie papierowej w dniu 1 sierpnia 2019 r. w placówce ZUS.

Twierdzenia tego nie podważają widniejące na oryginałach tych dokumentów -niewyraźne (rozmazane tylko w tej części) pieczęcie, nieopatrzone żadnym podpisem osoby przyjmującej. Sąd odmówił zatem wiary tym dowodom, jako pozostającym w sprzeczności z materiałem, który znajduje oparcie w zeznaniach pracowników ZUS jak i przytoczonych faktach niedbałego prowadzenia w imieniu ubezpieczonej dokumentacji dotyczącej jej ubezpieczenia już od początku prowadzonej działalności, tj. od 2017 r. Powyższe stwierdzenia prowadzą do wniosku, że K.

Z. nie jest uprawniona do skorzystania z określonego w art.18c ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych sposobu ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, wypadkowe, na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy (z tzw. „małego zus-u”), co uzasadnia konieczność rozliczenia ubezpieczonej za sporny okres z przyjęciem do opisanych w decyzji ubezpieczeń podstawy nie niższej niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Decyzja organu rentowego jest zatem prawidłowa. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 477 14§ 1 k.p.c. oddalił odwołanie.

Orzeczenie o kosztach zastępstwa procesowego zapadło na podstawie art. 98 §1 i 3 k.p.c. w zw. z zw. z w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1804).