VII Ka 1096/21 · Sąd powszechny

Sąd Okręgowy, wyrokiem z dnia 5 października 2011 r., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 16 maja 2011 r., którym oskarżone /…/ zostały uniewinnione od zarzutu popełnienia czynów zakwalifikowanych w akcie oskarżenia z art. 216 § 1 kk. Od powyższego wyroku Sądu Okręgowego, kasację na niekorzyść oskarżonych wniósł pełnomocnik oskarżycielki prywatnej B. R. i, zarzucając „- rażące naruszenia prawa procesowego, które miały istotny wpływ na jego treść, a mianowicie: - art. 4 kpk w zw. z art. 410 kpk i w zw. z art. 452 § 1 kpk przez uzupełnienie przewodu sądowego na rozprawie apelacyjnej gdy zachodziła konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości, ponieważ ustalenia sądu I instancji zostały oparte na błędnej przesłance, że słowo „k…..” może być 2 używane jako znak graficzny w postaci przecinka i że oskarżone nie używały tego słowa w stosunku do oskarżycielki i wcześniej nigdy nie przeklinały, - art. 438 pkt 2 kpk w zw. z art. 2 § 2 kpk w zw. z art. 4 kpk, w zw. z art. 5 § 2 kpk w zw. z art. 7 kpk oraz z wz. z art. 410 kpk, poprzez nieuzasadnione i sprzeczne ze wskazanymi zasadami postępowania dowodowego, w tym zasadom prawdy materialnej, obiektywizmu, swobodnej oceny dowodów uniewinnienie oskarżonych, podczas gdy przy uwzględnieniu wymogów wnikających z naczelnych zasad proceduralnych, w oparciu o materiał dowodowy należało przekazać sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, - art. 433 § 2 kpk i art. 457 § 2 kpk w związku z art. 424 kpk polegający na nienależytym rozważeniu przez Sąd Okręgowy podniesionych w apelacjach zarzutów braku w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji twierdzeń oskarżycielki posiłkowej zgłaszanych na piśmie w toku postępowania karnego, co oznacza pominięcie istotnych faktów i twierdzeń”, wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 6 czerwca 2024r., sygn.

Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 496/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Sygn. akt II Ka 667/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 października 2025r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia SO Paweł Mądry Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz przy udziale prokuratora Artura Trębickiego po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. sprawy M. B. oskarżonego z art. 270 §1 kk na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 4 sierpnia 2025 r. sygn. akt II K 123/25 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 1020 zł tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 667/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 6. CZĘŚĆ WSTĘPNA 6.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 4 sierpnia 2025r. w sprawie II K 123/25 6.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 6.3. Granice zaskarżenia 6.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 6.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 6.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 7. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 7.1. Ustalenie faktów 6.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. ------------------------ ---------------------------------------------------------------------- ---------------- ------------------- 6.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. ------------------------ ----------------------------------------------------------------------- ----------------- ------------------- 7.2. Ocena dowodów 6.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ---------------- --------------------------------------------------------------------- ---------------------------------------------------- 6.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------------- --------------------------------------------------------------------- ----------------------------------------------------- 8. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. zarzut naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, a mianowicie zarzut obrazy przepisów postępowania, a to: art. 4 kpk w zw. z art. 7 kpk i art. 5 § 2 kpk oraz art. 410 kpk poprzez niewłaściwe ich zastosowanie prowadzące ostatecznie do dokonania przez Sąd I instancji dowolnej i jednostronnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wskutek obdarzenia walorem pełnej wiarygodności dowodów w postaci zeznań przesłuchanego w sprawie świadka T. Ż. i opinii biegłego ds. piśmiennictwa w powiązaniu z dokumentami nadesłanymi z postępowań cywilnych, jakie toczą się z udziałem oskarżonego, T. Ż. oraz A. B. prowadzącej jednocześnie do jedynie częściowego obdarzenia walorem wiarygodności wyjaśnień samego oskarżonego, co zdaniem skarżącego zostało nienależycie zostało przez Sąd I instancji ocenione jako sprzecznie w szczególności z zasadami logiki i doświadczenia życiowego przy jednoczesnym zaniechaniu uwzględnienia okoliczności świadczących na jego korzyść wobec nieuprawnionego przyjęcia, iż te w/w one spójne oraz zbieżne zeznania świadka, wnioski i opinia biegłego jak też zgromadzone dokumenty ze sprawy o podział majątku wspólnego, a tym samym wiarygodne i mogące stanowić pełnoprawną podstawę do poczynienia przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych w sprawie, a tym samym jednocześnie przemawiające za odrzuceniem, jako mających być niewiarygodnymi części wyjaśnień oskarżonego, w których nie potwierdzał on faktu podrobienia przez siebie podpisu T. Ż. na załączonej do wniosku o podział majątku wspólnego z dnia 13 maja 2025r. kserokopii umowy użyczenia z dnia 01 sierpnia 2016r. budynku użytkowego położonego w S. przy ul. (...) stanowiącego własność T. Ż. bez większego znaczenia dla oskarżonego, a zdaniem Sądu przedłożenia przedmiotowej kserokopii jako umowy, jako dokumentu mającego stanowić poprawę jego sytuację procesowej w/w sprawie o podział majątku wspólnego toczącej przed Sądem Rejonowym w Sokołowie Podlaskim w sprawie o sygn. akt I Ns 162/24 z udziałem byłej jego żony A. B., gdy tymczasem, jak podawał oskarżony nie przypominał on sobie, aby takowy dokument podrobił w zakresie naniesienia podpisu T. Ż., opinia biegłego wskazywała jedynie na prawdopodobieństwo możliwości takowego podrobienia, zaś przedłożenie wspomnianej kserokopii samo w sobie nie było ukierunkowane ukształtowanie polepszenia sytuacji oskarżonego w tym postępowaniu z uwagi na fakt, iż jak wynikało z treści jego wniosku żądał on ustalenia i przyznania po połowie jemu i jego byłej żonie A. B. czynionych nakładów obiekt budynku użytkowego posadowionego w S. pod adresem ul. (...) po połowie zaś kwota łącznych nakładów na nieruchomość T. Ż. w postaci m.in, budynku użytkowego, okalającego terenu jak też budynku mieszkalnego wraz w terenem przylegającym szacowana była przez oskarżonego na kwotę 340.000zł. zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, stanowiących podstawę wydania przedmiotowego orzeczenia, polegającego na przyjęciu, że: - skarżący oskarżony M. B. miał dokonać podrobienia, a następnie posłużenia się, jako podrobionym przez siebie, dokumentem w postaci kserokopii umowy użyczenia z dnia 01 sierpnia 2016r. zawartej z T. Ż. w sprawie o podział majątku wspólnego o sygn. akt I Ns 162/24 toczącej się z udziałem A. B., gdy tymczasem fakt podrobienia przez oskarżonego podpisu na w/w kserokopii umowy nie został w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzony zgromadzonymi w sprawie dowodami, zaś załączenie wspomnianej kserokopii umowy z dnia 01 sierpnia 2016r. złożonej przez niego przy w/w wniosku z dnia 13 maja 2024r., który wpłynął do Sądu w Sokołowie Podlaskim z dnia 16 maja 2024r., jak wynikało z treści przedmiotowego wniosku wskazywać miało jedynie na prowadzenie w ówczesnym okresie, a to istnienia wspólności ustawowej małżeńskiej oskarżonego i jego małżonki A. B. w budynku użytkowym pod adresem: S. ul. (...) działalności gospodarczej w związku z przekazaniem tego obiektu oskarżonemu przez T. Ż. do korzystania i w konsekwencji udostępnienia w/w m. in. tego obiektu przez byłą teściową czynienia ulepszeń w tym obiekcie, a nie jak błędnie przyjął Sąd I instancji związane było z polepszeniem sytuacji procesowej oskarżonego w przedmiotowym postępowaniu albowiem kwestia zakresu faktu czynionych nakładów miała być przedmiotem dalszego postępowania w sprawie o podział majątku wspólnego; - przyjęcie, że oskarżony M. B. prowadzi działalność gospodarczą, osiągając z tego tytułu dochody na poziomie kwoty 25.000zł miesięcznie, gdy tymczasem okresowo pozostawał on w stosunku pracy oraz świadczył usługi wykonując umowę zlecenia, a z tego tytułu osiągał średnie wynagrodzenie na poziomie kwoty ok. 2.500zł miesięcznie netto; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - oskarżony w swej apelacji stwierdził, że wyrok Sądu Rejonowego został oparty na błędnym wnioskowaniu, że oskarżony podrobił podpis na umowie z 01 sierpnia 2016r., a następnie świadomie i celowo posłużył się tym dokumentem w postępowaniu sądowym. Oskarżony podkreślił, że w toku postępowania karnego nie przyznał się do podrobienia podpisu T. Ż. ani do świadomego posłużenia się tym dokumentem. Nadto z apelacji wynika, iż wnioskowanie Sądu I instancji o powyższym nie było logiczne zważywszy na zeznania T. Ż., która miała przyznać, że wyrażała zgodę na „ dysponowanie jej podpisem” przez oskarżonego w innych sprawach, zaś z opinii z zakresu badania pisma ręcznego nie wynika w sposób kategoryczny, aby kwestionowany podpis złożył oskarżony. Odnosząc się do tych argumentów oskarżonego należy stwierdzić, że pozostają one niezasadne w świetle zgromadzonego materiału dowodowego. Otóż swobodna ocena zgromadzonych dowodów, a taką przeprowadził Sąd Rejonowy w tej sprawie, prowadzi do wniosku, iż jedynie oskarżony miał interes prawny w tym, aby podrobić podpis T. Ż.. Podpisu tego nie złożyła T. Ż., gdyż wykluczył to biegły z zakresu badania pisma ręcznego, zaś poza oskarżonym nie było innej osoby, która miałaby powód do podrobienia podpisu na umowie, której stronami był oskarżony i T. Ż.. Wbrew oczekiwaniom oskarżonego, fakt przyzwolenia w przeszłości ze strony T. Ż. na to, aby oskarżony składał za nią podpisy w różnego rodzaju pismach czy umowach dodatkowo przemawia za przyjęciem sprawstwa oskarżonego. Opinia z zakresu badania pisma ręcznego dodatkowo wskazuje na to, że oskarżony mógł złożyć kwestionowany podpis, co dodatkowo zawęża krąg osób, które mogły być potencjalnymi sprawcami tego czynu. - Sąd Okręgowy podziela natomiast stanowisko oskarżonego, iż zgromadzony materiał dowodowy nie stanowi podstawy do wyprowadzenia wniosku, że oskarżony podrobił podpis na potrzeby postępowania cywilnego. W tym zakresie należy zwrócić uwagę, że oskarżony po raz pierwszy użył tego dokumentu w postępowaniu o podział majątku wspólnego (pozew został złożony w dniu 16 maja 2024r. przez jego pełnomocnika), a tymczasem we wcześniej złożonym pozwie, tj. pozwie o zapłatę (data złożenia w sądzie to 15 marca 2024r.) nie odwołano się wprost do tego dokumentu, mimo że w tym postępowaniu ten dokument miałby większą wartość dowodową. Dodatkowo porównanie strony graficznej przedmiotowej Umowy użyczenia lokalu do innej umowy użyczenia lokalu, znajdującej się na k. 26-27, prowadzi do wniosku, iż obie umowy, łudząco do siebie podobne, mogły zostać sporządzone w podobny sposób, przez oskarżonego, w podobnym terminie, czyli jeszcze przed kwietniem 2021r. Jednakże ta okoliczność nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż z opisu czynu przypisanego oskarżonemu nie wynika, że oskarżony podrobił przedmiotową umowę w celu złożenia do postępowania o sygn. akt I Ns 162/24. Materiał dowody zgromadzony w sprawie uzasadniał przyjęcie ustalenia o tym, że oskarżony „ w nieustalonym dniu nie później niż 16 maja 2024r.” podrobił podpis T. Ż. „ oraz” posłużył się tym dokumentem w toku postępowania I Ns 162/24. Z tych powodów trafny zarzut apelacji oskarżonego, iż Sąd Rejonowy dokonał „ nadinterpretacji” wnioskowania o tym, że oskarżony na potrzeby postępowania o podział majątku miał wygenerować umowę użyczenia, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i nie skutkuje przyjęciem wniosku o tym, że oskarżony nie popełnił przypisanego mu przestępstwa. - wobec powyższego bezpodstawne są zarzuty apelacji oskarżonego zmierzające do wykazania, że oskarżony posługując się podrobionym dokumentem w toku postępowania sądowego nie działał w sposób świadomy. Sprzeczne z logicznym wnioskowaniem i doświadczeniem życiowym byłoby przyjęcie, że oskarżony, który sam wytworzył fałszywy dokument, złożył ten dokument w postępowaniu sądowym nie mają świadomości pochodzenia tego dokumentu. Warto w tym kontekście zwrócić uwagę, że przedmiotowy podpis T. Ż. był na tyle odmienny od własnoręcznego podpisu tej osoby, że już podczas pobieżnej lektury dokumentów dołączonych do pozwu o podział majątku wspólnego córka T. Ż. stwierdziła nieprawdziwość tego podpisu. Oskarżony, podobnie jak jego była żona, miał częsty kontakt z dokumentami podpisanymi przez T. Ż., zatem mógł z łatwością dostrzec brak podobieństwa pomiędzy oryginalnym podpisem a podpisem przez niego złożonym, naśladującym podpis T. Ż.. Wniosek wniosek o: I. zmianę zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim II Wydziału Karnego z dnia 04 sierpnia 2025r. wydanego sprawie o sygn. akt II K 123/25 poprzez uniewinnienie oskarżonego M. B. od zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu; ewentualnie II. uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 04 sierpnia 2025r. wydanego w sprawie o sygn. akt II K 123/25 i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Sokołowie Podlaskim II Wydziałowi Karnemu do ponownego jej rozpoznania i rozstrzygnięcia ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutów apelacji warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosków apelacji 3.2. (z ostrożności procesowej w przypadku nie podzielenia w/w zarzutów) zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary za przypisany punktem I sentencji wyroku oskarżonemu M. B. czyn w postaci kary grzywny w wysokości wymierzonych 200 stawek dziennych przy jednoczesnym ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej w kwocie 50 złotych, co zdaniem Sądu I instancji związane miało być z przyjętym działaniem oskarżonego w zakresie przypisanego mu czyny, jako zdaniem Sądu I instancji kary dostosowanej do stopnia jego zawinienia oskarżonego, który to został ocenionym ze strony Sądu, jako znaczny podobnie jak mająca po stronie oskarżonego społeczna szkodliwość jego czynu, a przez wymierzona kara grzywny przy ustalonej jej stawce 50 zł dziennie miała być dostosowaną do tak ocenionego przez Sąd Rejonowy stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości jego czynu oraz statusu osoby prowadzącej działalność gospodarczą, która miałaby zarabiać 25.000zł miesięcznie, gdy tymczasem przypisany oskarżonemu czyn były incydentalnym zdarzeniem w jego życiu nienakierowanym bezpośrednio na osiągnięcie jakiejkolwiek korzyści majątkowej w związku z postępowaniem, gdzie takowa kserokopia wspomnianej umowy została załączoną do wniosku inicjującego w/w postępowanie o podział majątku wspólnego, a co w ostateczności o ile już miałoby przemawiać za uznaniem winnym oskarżonego zarzuconego mu czynu to powinno przemawiać za orzeczeniem kary w zdecydowanie niższym jej wymiarze grzywny przy jednoczesnym określeniu stawki dziennej tak orzeczonej grzywny w dolnych granicach jego ustawowego zagrożenia, jako adekwatnej do tego rodzaju przypisanego oskarżonemu (skarżącemu) czynu na płaszczyźnie jego społecznej szkodliwości i stopnia zawinienia zważywszy na okoliczności związane z przedmiotowym zagadnieniem, bowiem wymiar opisanej wyżej kary wbrew temu, co przyjął Sąd I instancji jest nadmiernie uciążliwym oraz dolegliwym dla skarżącego oskarżonego M. B. w kontekście przywoływanych przez zasad wymiaru kary i jej poziomu wskazanego w sentencji wydanego w sprawie orzeczenia uwadniającego rzeczywistą aktualną sytuację osobistą oraz majątkową oskarżonego związanej z osiąganym przez niego przejściowo wynagrodzeniem z tytułu świadczonej umowy uprzednio umowy o pracę oraz umowy o świadczonych usług wadliwie ustalonym ze strony Sądu, co do jego wysokości oraz charakteru osiąganych z tego tytułu dochodów oskarżonego, a co w kontekście w/w okoliczności winno przemawiać za orzeczeniem kary grzywny o zdecydowanie niższym i łagodniejszym jego wymiarze - co do jej wymiaru jak też wysokości jednej stawki dziennej tak orzeczonej grzywny. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - bezzasadny jest zarzut apelacji oskarżonego, z którego wynika, iż Sąd Rejonowy wadliwie ustalił wysokość dochodów oskarżonego, a w konsekwencji wadliwie ustalił wysokość stawki dziennej grzywny. Otóż w tym zakresie Sąd Rejonowy odwołał się do zapisu w protokole rozprawy, z którego wynika, że oskarżony na dzień rozprawy osiągał dochód w wysokości ok. 25.000 zł miesięcznie. Oskarżony sugeruje w apelacji, iż doszło do omyłki pisarskiej w tym zakresie, lecz nie złożył w tym zakresie stosowanego wniosku o sprostowanie omyłki pisarskiej w protokole rozprawy. Ponadto, gdyby nawet przyjąć hipotetycznie, iż doszło do omawianej omyłki pisarskiej, to stan majątkowy oskarżonego został doskonale opisany w pozwie o podział majątku wspólnego. Na podstawie tego dokumentu należy przyjąć, że wysokość stawki dziennej grzywny, wskazana w wyroku, pozostaje adekwatna do zgromadzonych informacji o stanie majątkowym oskarżonego. - Sąd Okręgowy, wbrew zarzutom apelacji, uznaje za prawidłowe rozważania Sądu Rejonowego co do liczby stawek dziennych grzywny wymierzonej oskarżonemu. Bez konieczności powtarzania trafnych argumentów zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku należy stwierdzić, że w sprawie oskarżony nie wykazał, aby doszło do rażącej surowości wymierzonej mu kary grzywny. Wniosek wniosek o zmianę wyroku poprzez orzeczenie kary grzywny o zdecydowanie niższym i łagodniejszym jego wymiarze - co do jej wymiaru jak też wysokości jednej stawki dziennej tak orzeczonej grzywny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutu apelacji warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosku apelacji 9. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 10. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 10.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1 Przedmiot utrzymania w mocy cały zaskarżony wyrok Zwięźle o powodach utrzymania w mocy bezzasadność zarzutów apelacji i brak okoliczności uwzględnianych przez sąd odwoławczy z urzędu 10.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1 Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 10.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 6.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ------------------------------------------------------------------------------ ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.4.1. ------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 10.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 11. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II - apelacja obrońcy okazała się w całości bezzasadna, zatem zgodnie z art. 636 § 1 kpk oskarżony w całości ponosi koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, - zasądzono na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonego wydatki postępowania odwoławczego (20 zł) oraz opłatę (art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych: 1.000zł), gdyż wobec oskarżonego nie zachodzą podstawy do zwolnienia go od zapłaty kosztów sądowych. 12. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację oskarżony Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 1366/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Formularz UK 2 Sygnatura akt VII Ka 585/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.