I ACa 171/21 · Sąd powszechny

a. Biegły nie jest wyręczycielem Sądu, lecz tylko jego pomocnikiem i Sąd władny jest samodzielnie dokonać wyboru poglądu biegłych, który go przekonuje, gdy swój wybór odpowiednio uzasadni; b. W procesie cywilnym pojęcie „opinii" wymaganej od biegłego nie jest tożsame z pojęciem „ekspertyzy" sporządzanej przy jej wydaniu (opinia jest bowiem tylko jedną z części ekspertyzy); c. Opinia sensu stricto, a więc w ujęciu kodeksowym, obejmuje wnioski biegłego wyprowadzone na podstawie badań, oględzin itp. oraz ich uzasadnienie.

Z tych względów, opinia składana w procesie cywilnym może pomijać dwa wstępne etapy opinii sensu largo (ekspertyzy), tzn. badanie i sprawozdanie, o ile biegły uzasadni swoje konkluzje i wnioski w sposób jasny, przejrzysty, logiczny, unikając terminologii lub odniesień niezrozumiałych dla laików i wymagających wkraczania w wiedzę specjalistyczną i jeżeli Sąd uzna, że takie uzasadnienie zapewni mu wystarczającą kontrolę sądową opinii; d. Opiniując w postępowaniu cywilnym w trybie art. 278 k.p.c., biegły samodzielnie decyduje czy i w jaki sposób wykorzystuje dostępne w danej dziedzinie narzędzia badawcze, opracowania, zestawienia, wykazy itp., nie wiążą go w tym zakresie żadne wytyczne lub wskazania metodologiczne stosowane przy wykonywaniu ekspertyz na inne potrzeby, w innych celach.

Końcowo bowiem to Sąd decyduje, czy akceptuje i podziela wnioski i konkluzje opiniującego, czy też nie - z uwagi na nieprzekonujące ich uzasadnienie.