Legislator Case Law & Legislation
VIII U 946/20 AI generated

VIII U 946/20 · Sąd powszechny

Case Number VIII U 946/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REGULATION

Legislator summary

AI generated

Decyzją z dnia 14 lutego 2020 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. wykonując wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 grudnia 2019 roku, sygn. akt VIII U 2469/19 przyznał J. K. emeryturę od dnia 1 czerwca 2014 roku, tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego z uwzględnieniem waloryzacji składek i kapitału początkowego zewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury.

Legislator headnote

AI generated

VIII U 946/20 · Sąd powszechny: Możliwość cofnięcia środka odwoławczego należy do uprawnień ubezpieczonego. Może on więc skutecznie cofnąć odwołanie. Na mocy art. 203 § 4 kpc, sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie odwołania tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, iż byłoby to sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzało do obejścia prawa. Stosownie do treści art. 469 kpc, sąd uzna cofnięcie odwołania za niedopuszczalne także wówczas, gdyby czynność ta naruszała interes ubezpieczonego. W sprawie niniejszej wnioskodawczyni w toku postępowania sądowego cofnęła odwołanie od decyzji organu rentowego po wydaniu kolejnej decyzji przez ZUS w dniu 18 czerwca 2021 roku, przeliczającej świadczenie emerytalne odwołującej.

Keywords

AI generated
withdrawal of social benefits suspension of pension consequences of withdrawal decisions on the retirement pension withdrawal of suspensive effect reconsideration of expulsion
AI generated
III AUa 839/23
Decyzją z 12 stycznia 2021 r., znak (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P., z urzędu na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ponownie ustalił wysokość emerytury R. M. (1) od 1 grudnia 2013 r. i wypłacił wyrównanie za okres od dnia 1 grudnia 2013 r. do 31 stycznia 2021 r. Podstawę obliczenia emerytury stanowiła kwota 420.915,25 zł. Wysokość emerytury od 1 grudnia 2013 r. wyniosła 1.668,31 zł. Wysokość emerytury od 1 stycznia 2021 r. wyniosła 2.004,35 zł. Przy ustaleniu wysokości emerytury Zakład uwzględnił wszystkie zmiany w wysokości świadczenia, jakie miały miejsce od dnia jej przyznania do dnia 31 stycznia 2021 r., w tym zmiany wynikające z waloryzacji, jakimi emerytura była objęta oraz zmiany wynikające z załatwienia zgłoszonych wniosków.
III AUa 8/15
Ubezpieczony L. S. odwołał się od decyzji z dnia 30 czerwca 2014r. przyznającej mu emeryturę w wysokości 2.513,39 zł. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że na złożony wcześniej wniosek otrzymał decyzję, w której wysokość świadczenia ustalono na kwotę 2.707,31 zł, to jest w wyższej wysokości. Ponadto wskazał, że gdyby pozwany wcześniej doręczył mu decyzje o przyznaniu emerytury, to on jeszcze w maju rozwiązałby stosunek pracy, a doręczenie decyzji w dniu 12 czerwca 2014r. skutkowało rozwiązaniem stosunku pracy w dniu 13 czerwca 2014r.
I USKP 158/24
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie decyzją z dnia 12 stycznia 2021 r.
III AUa 528/21
Ubezpieczona J. B. wniosła pismem z dnia 28 marca 2019 r. skargę o wznowienie postępowania i wydanie decyzji zgodnie z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2019 r. Postanowieniem z dnia 23 maja 2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wznowił postępowanie, zaś decyzją z dnia 27 maja 2019 r. znak: (...), w wyniku wznowienia postępowania w sprawie emerytury, uchylił decyzję z 30 września 2014 r. i przyznał ubezpieczonej emeryturę od dnia 1 września 2013 r. obliczając jej wysokość na podstawie niepomniejszonej o kwoty pobranej wcześniej emerytury przysługującej na podstawie art. 46 w zw. z art. 29 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
III AUa 729/15
Decyzją z dnia 29 września 2014 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 946/20

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14 lutego 2020 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. wykonując wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 grudnia 2019 roku, sygn. akt VIII U 2469/19 przyznał J. K. emeryturę od dnia 1 czerwca 2014 roku, tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego z uwzględnieniem waloryzacji składek i kapitału początkowego zewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury.

Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę. Podstawa obliczenia emerytury ustalona w kwocie 468688,52 zł ulega powiększeniu o kwoty zwrotu z tytułu nienależnie pobranych emerytur, tj. o 119640,81 zł. Podstawa obliczenia emerytury ustalona na nowo podlega podzieleniu przez średnie dalsze trwanie życia służące do obliczenia emerytury w decyzji o przyznaniu emerytury, tj. przez 250,50 m-cy.

Przy ustaleniu wysokości emerytury uwzględniono: - kwotę składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji (79342,70 zł) - kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego (389345,82 zł) - średnie dalsze trwanie życia (250,50 miesięcy). Wysokość emerytury została obliczona zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy emerytalnej i wyniosła 1871,01 zł. Emerytura po przeliczeniu po waloryzacjach przysługuje w kwocie 2.118,38 zł. Emerytura zostaje zawieszona ponieważ jest świadczeniem mniej korzystnym. /decyzja – k.179-180 akt ZUS/ Wnioskodawczyni złożyła w dniu 20 marca 2020 roku odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej zmianę i w konsekwencji ustalenie emerytury w wyższej wysokości. /odwołanie – k. 3-7/ W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podnosząc argumentację jak w zaskarżonej decyzji. /odpowiedź na odwołanie – k.9-10/ Na rozprawie w dniu 23 listopada 2020 roku pełnomocnik organu rentowego podniósł, że od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych dnia 16 grudnia 2019 roku, sygn. akt VIII U 2469/19 organ rentowy złożył apelację i obecnie sprawa przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi została zawieszona do czasu wydania decyzji przez ZUS na podstawie art.194j ustawy emerytalnej.

Wobec powyższego pełnomocnik ZUS wniósł o zawieszenie postępowania, wnioskodawczyni przyłączyła się do wniosku. /oświadczenia pełnomocnika ZUS i wnioskodawczyni – 00:05:42-00:14:40 – płyta CD k.22/ Postanowieniem z dnia 23 listopada 2020 roku Sąd Okręgowy w Łodzi VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 177 § 1 pkt.1 kpc. /postanowienie – k.23/ Pismem z dnia 29 czerwca 2021 roku pełnomocnik ZUS poinformował, że decyzją z dnia 18 czerwca 2021 roku ponownie ustalono wysokość emerytury wnioskodawczyni przyznanej na podstawie art.24 ustawy emerytalnej od dnia 1 czerwca 2014 roku. /pismo – k.29/ W piśmie z dnia 6 sierpnia 2021 roku wnioskodawczyni oświadczyła, że cofa odwołanie w niniejszej sprawie i wnosi o umorzenie postępowania, na co pełnomocnik organu rentowego wyraził zgodę. /pismo wnioskodawczyni – k.38, pismo pełnomocnika ZUS – k.37/

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Możliwość cofnięcia środka odwoławczego należy do uprawnień ubezpieczonego. Może on więc skutecznie cofnąć odwołanie. Na mocy art. 203 § 4 kpc, sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie odwołania tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, iż byłoby to sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzało do obejścia prawa. Stosownie do treści art. 469 kpc, sąd uzna cofnięcie odwołania za niedopuszczalne także wówczas, gdyby czynność ta naruszała interes ubezpieczonego. W sprawie niniejszej wnioskodawczyni w toku postępowania sądowego cofnęła odwołanie od decyzji organu rentowego po wydaniu kolejnej decyzji przez ZUS w dniu 18 czerwca 2021 roku, przeliczającej świadczenie emerytalne odwołującej.

W ocenie Sądu, cofnięcie odwołania przez wnioskodawczynię nie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego, nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie narusza słusznego interesu ubezpieczonej. Stosownie do art. 355 kpc sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew, strony zawarły ugodę lub została zatwierdzona ugoda zawarta przed mediatorem lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy podjął zawieszone postępowanie na podstawie art. 355 kpc umorzył postępowanie w sprawie.

ZARZĄDZENIE odpisy postanowienia z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawczyni. 13.09.2021r.