Legislator Case Law & Legislation
VIII U 2107/21 AI generated

VIII U 2107/21 · Sąd powszechny

Case Number VIII U 2107/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

Decyzją z dnia 29 czerwca 2021 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił K. C. prawa do wypłaty jednorazowego świadczenia pieniężnego po zmarłej M. C.. W uzasadnieniu wskazano, że dodatkowe świadczenie pieniężne nie może być wypłacone jako niezrealizowane świadczenie – ponieważ art. 136 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych do tych świadczeń nie ma zastosowania. (decyzja – k. 32 załączonych do sprawy akt organu rentowego) Odwołanie od w/w decyzji wniósł K.

Legislator headnote

AI generated

VIII U 2107/21 · Sąd powszechny: Odwołanie podlega oddaleniu. Na wstępie należy podnieść, że w niniejszym postępowaniu Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 148 1 k.p.c., zgodnie z którym Sąd może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, między innymi w sytuacji, gdy po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów, sąd uzna - mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń i zgłoszonych wniosków dowodowych - że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym jest niedopuszczalne, jeżeli strona w pierwszym piśmie procesowym złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy.

Keywords

AI generated
death grant cessation of disability pension pension entitlement three-quarter disability pension survivor's benefit withdrawal of social benefits
AI generated
VII U 973/23
K. złożyła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 4 maja 2023 r., znak: (...) wnosząc o jej zmianę i wypłatę niezrealizowanych świadczeń emerytalnych po zmarłym 15 marca 2023 r. P. W.. W uzasadnieniu swojego stanowiska odwołująca się wskazała, że od czasu śmierci żony P. W., tj. od 28 września 2020 r. pomagała mu finansowo, opłacała rachunki i załatwiała sprawy w urzędach. Praktycznie był on na jej utrzymaniu. Jako osoba chora i z trudnościami lokomocyjnymi nie wychodził z domu. Odwołująca się podniosła, że jej wsparcie w ostatnich latach jego życia było podstawą jego utrzymania.
VII U 2293/15
Decyzją z dnia 10 lutego 2014 r.
VII P 34/16
K. w pozwie skierowanym przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. domagała się zwrotu pobranego przez organ rentowy świadczenia w kwocie 4.895,48 zł wraz z ustawowymi odsetkami. W uzasadnieniu pozwu powódka podała, że jej zmarły mąż W. K. od stycznia 2012 r. miał przyznaną emeryturę z terminem płatności świadczenia na 6 dzień każdego miesiąca. Emerytura jej męża była przekazywana zgodnie z jego wnioskiem na wspólny rachunek bankowy małżonków. Powódka podniosła, iż pomimo tego, że jej mąż zmarł w dniu 14 września 2013 r., to organ rentowy wypłacił na jego rzecz świadczenie emerytalne za miesiąc październik 2013 r. w kwocie 4.896,09 zł, które zostało przekazane na wspólny rachunek bankowy małżonków. Wskazała, że decyzją z dnia 7 listopada 2013 r, znak: (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. zobowiązał ją do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia emerytalnego, wskazując, że zgodnie z art. 101 pkt. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, prawo do świadczeń ustaje z chwilą śmierci osoby uprawnionej. Organ rentowy nadmienił przy tym, że skoro świadczenie nie przysługiwało już osobie, która była wcześniej do niego uprawniona, to tym bardziej nie przysługiwało również innym osobom, w tym współwłaścicielowi rachunku, na który wpłynęło świadczenie emerytalne. W ocenie powódki, wpłata przez organ rentowy spornego świadczenia była wynikiem błędnego działania pracownika ZUS, za które nie może ona ponosić odpowiedzialności. Wobec powyższego organ rentowy niezasadnie obniżył wysokość pobieranej przez nią po zmarłym mężu renty rodzinnej w dwóch ratach, tj. w kwocie 2.611,27 zł we wrześniu 2015 r. i 2.284,21 zł w październiku 2015 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności, powódka wniosła o przyznanie na jej rzecz od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. odszkodowania w kwocie 4.895,48 zł, stanowiącego równowartość nienależnie pobranego przez organ rentowy z jej rachunku bankowego świadczenia emerytalnego po zmarłym W. K., za miesiąc październik 2013 r.
IV U 370/18
Decyzją z 6 marca 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.83 ust.1 ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych w zw. z art.25b ust.4 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił E. Z. wypłaty jednorazowego świadczenia pieniężnego po śmierci emeryta Z. P.: (...). W uzasadnieniu stanowiska organ rentowy wskazał, że decyzją z 7 listopada 2017r. przyznał Z. Z. (2) emeryturę od 1 października 2017r. Decyzja w sprawie emerytury wydana została już po śmierci Z. Z. (1), która nastąpiła w dniu 1 listopada 2017r. Wypłata gwarantowana po śmierci emeryta przysługuje po spełnieniu warunków określonych w art.25b ust.1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, przy czym w myśl art.25b ust.4 powyższej ustawy oosba uposażona nabywa prawo do całości albo części wypłaty gwarantowanej, jeżeli śmierć emeryta pobierającego emeryturę nastąpiła w okresie trzech lat od miesiąca, od którego po raz pierwszy wypłacono emeryturę. Tymczasem organ rentowy nie wypłacił Z. Z. (2) emerytury, a to oznacza, że wypłata gwarantowana jest nienależna, a środki zaewidencjonowane na subkoncie ubezpieczonego zostaną uwzględnione w podstawie obliczenia emerytury zmarłego dla celów ustalenia renty rodzinnej i niezrealizowanego świadczenia zgodnie z art.25 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
VIII U 1292/20
Decyzją z 8.05.2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. na podstawie art. 136 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych po rozpatrzeniu wniosku z 10.04.2020 r. odmówił E. G. (1) prawa do świadczenia niezrealizowanego po zmarłej matce G. P.. W uzasadnieniu organ rentowy podniósł, że ze względu na fakt, że przedłożony akt zgonu ze wskazaną wyłącznie datą znalezienia zwłok nie potwierdza daty śmierci osoby zmarłej, lecz jedynie fakt zgonu i datę znalezienia zwłok, organ rentowy nie może samodzielnie dokonać ustalenia daty śmierci a tym samym określić okresu za jaki świadczenie winno zostać wypłacone. /decyzja k. 131 akt ZUS plik II/ W dniu 9.06.2020 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 2107/21

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 29 czerwca 2021 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił K. C. prawa do wypłaty jednorazowego świadczenia pieniężnego po zmarłej M. C.. W uzasadnieniu wskazano, że dodatkowe świadczenie pieniężne nie może być wypłacone jako niezrealizowane świadczenie – ponieważ art. 136 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych do tych świadczeń nie ma zastosowania. (decyzja – k. 32 załączonych do sprawy akt organu rentowego) Odwołanie od w/w decyzji wniósł K.

C. wnosząc o jej zmianę i wypłatę dodatkowego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów przysługującego jego żonie M. C. zmarłej w dniu 7 kwietnia 2021 roku. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że jego żonie żyjącej w dniu 31 marca 2021 roku przysługiwało prawo do dodatkowego świadczenia pieniężnego. Ustawa nie przewiduje odmowy wypłaty, wstrzymania lub cofnięcia świadczenia w przypadku śmierci osoby uprawnionej po dniu 31 marca 2021 roku, w którym wypłacane jest świadczenie. Ustawa nie przewiduje również odmowy wypłaty świadczenia osobie uprawnionej z tego powodu.

W ustawie brak jest jakichkolwiek przesłanek, aby było to intencją ustawodawcy. (odwołanie – k.

3) W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podnosząc argumentację jak w zaskarżonej decyzji. (odpowiedź na odwołanie – k. 5-5 verte) Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: M. C. (żona K. C.) zmarła w dniu 7 kwietnia 2021 roku uprawniona była do emerytury na mocy decyzji organu rentowego z dnia 19 października 2005 roku i dodatku pielęgnacyjnego na mocy decyzji organu rentowego z dnia 13 lutego 2007 roku. (decyzja – k. 5, 14, odpis skrócony aktu małżeństwa – k. 26, odpis skrócony aktu zgonu – k. 27 załączonych do sprawy akt organu rentowego) K.

C. w dniu 10 maja 2021 roku złożył do ZUS wniosek o wypłatę niezrealizowanych świadczeń po osobie uprawnionej do świadczeń emerytalno – rentowych po zmarłej M. C.. (wniosek – k. 24-25 verte załączonych do sprawy akt organu rentowego) Decyzją z dnia 12 maja 2021 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. po rozpatrzeniu wniosku K. C. z dnia 10 maja 2021 roku przyznał niezrealizowane świadczenie po zmarłej M. C.. (decyzja – k. 28 załączonych do sprawy akt organu rentowego) W dniu 17 czerwca 2021 roku wnioskodawca ponownie złożył do ZUS wniosek o wypłatę niezrealizowanych świadczeń po osobie uprawnionej do świadczeń emerytalno – rentowych - po zmarłej M.

C.. W załączonym do wniosku piśmie odwołujący wniósł o wypłatę dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego (tzw. 13 emerytura) należnego jego zmarłej żonie z tytułu pobierania emerytury. (pismo – k. 29, wniosek – k. 30-31 verte załączonych do sprawy akt organu rentowego) W dniu 29 czerwca 2021 roku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję. (decyzja – k. 32 załączonych do sprawy akt organu rentowego) Powyższych ustaleń Sąd Okręgowy w Łodzi dokonał na podstawie powołanych dowodów w postaci dokumentów zgromadzonych w aktach rentowych wnioskodawcy, które nie były kwestionowane przez żadną ze stron.

Należy w tym miejscu podkreślić z całą stanowczością, iż powyższy stan faktyczny był między stronami – w zakresie koniecznym dla rozstrzygnięcia sprawy – w całości bezsporny, natomiast strony wywodziły z niego odmienne skutki prawne, ta zaś kwestia należy do oceny prawnej zebranego w sprawie materiału dowodowego, czego Sąd dokona poniżej w ramach rozważań prawnych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie podlega oddaleniu. Na wstępie należy podnieść, że w niniejszym postępowaniu Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 148 1 k.p.c., zgodnie z którym Sąd może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, między innymi w sytuacji, gdy po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów, sąd uzna - mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń i zgłoszonych wniosków dowodowych - że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym jest niedopuszczalne, jeżeli strona w pierwszym piśmie procesowym złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy.

W rozpoznawanej sprawie strony nie wnosiły o rozpoznanie sprawy na rozprawie, a złożone dotychczas pisma procesowe i brak wniosków dowodowych, po pouczeniu o możliwości ich zgłaszania dawały podstawę do przyjęcia, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne. Zgodnie z art. 2 ustawy o dodatkowym rocznym świadczeniu pieniężnym dla emerytów i rencistów (Dz.U.2021.1808 t.j.), dodatkowe roczne świadczenie pieniężne przysługuje osobom, które w dniu 31 marca roku, w którym wypłacane jest dodatkowe roczne świadczenie pieniężne, mają prawo do: 1) świadczeń, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a i b ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz.

U. z 2021 r. poz. 1656), 2) świadczeń z ubezpieczenia emerytalno-rentowego, o których mowa w art. 18 pkt 1-4 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2021 r. poz. 266, 1535 i 1621), 3) świadczeń, o których mowa w art. 12 i art. 16 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2020 r. poz. 517 oraz z 2021 r. poz. 794), 4) świadczeń, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.

U. z 2020 r. poz. 586 i 2320), 5) świadczeń, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, (...) Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, (...)Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2020 r. poz. 723 i 2320), 6) emerytur i rent, o których mowa w art. 3 pkt 1-3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.

U. z 2021 r. poz. 291, 353, 794 i 1621), 7) rent, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6-8 oraz art. 49, art. 50 i art. 52 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1205 oraz z 2021 r. poz. 1621), 8) rent, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 i 4 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o zaopatrzeniu z tytułu wypadków lub chorób zawodowych powstałych w szczególnych okolicznościach (Dz. U. z 2020 r. poz. 984), 9) renty socjalnej, o której mowa w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.

U. z 2020 r. poz. 1300 oraz z 2021 r. poz. 1621), 10) świadczenia przedemerytalnego i zasiłku przedemerytalnego, o którym mowa w ustawie z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych ((Dz. U. z 2020 r. poz. 1725 oraz z 2021 r. poz. 353), 11) świadczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących cywilnym niewidomym ofiarom działań wojennych (Dz. U. z 2020 r. poz. 684 oraz z 2021 r. poz. 794), 12) renty strukturalnej, o której mowa w przepisach w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty strukturalne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, 13) okresowej emerytury kapitałowej, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych (Dz.

U. z 2018 r. poz. 926), 14) emerytury, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1924 oraz z 2021 r. poz. 1621), 15) świadczenia, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2009 r. o nauczycielskich świadczeniach kompensacyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 128 oraz z 2021 r. poz. 1621), 16) okresowej emerytury rolniczej, o której mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. poz. 637 oraz z 2017 r. poz. 38), 17) rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 2019 r. o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym (Dz. U. z 2021 r. poz. 419 i 1621) W myśl art. 13 w/w ustawy, w sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy:

1) ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników;

2) ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, z wyjątkiem art. 46 tej ustawy;

3) ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, (...) Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, (...)Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, z wyjątkiem art. 47 tej ustawy;

4) ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z wyjątkiem art. 136 tej ustawy. Natomiast zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2021.0.291 t.j.), w razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia określone ustawą, świadczenia należne jej do dnia śmierci wypłaca się małżonkowi, dzieciom, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe, a w razie ich braku - małżonkowi i dzieciom, z którymi osoba ta nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego, a w razie ich braku - innym członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej lub na których utrzymaniu pozostawała ta osoba.

W niniejszej sprawie skarżący wnioskował o wypłatę dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego należnego jego zmarłej żonie z tytułu pobierania emerytury. Co ważne jednak podkreślenia owe świadczenie należy do kategorii świadczeń wypłacanych wyłącznie świadczeniobiorcom. Oznacza to, że prawo do jego wypłaty nie przechodzi po śmierci świadczeniobiorcy na członków rodziny. Dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego nie można zakwalifikować jako świadczenia niezrealizowanego, gdyż ustawa tego nie przewiduje. Ustawa o dodatkowym rocznym świadczeniu pieniężnym wyklucza możliwość zastosowania w przypadku świadczenia dochodzonego przez wnioskodawcę przepisu art.136 ustawy emerytalnej, a tylko ten przepis mógłby stać się podstawą wypłaty tzw. 13 emerytury.

Uprawniona M. C. (żona K. C.) zmarła w dniu 7 kwietnia 2021 roku, zatem prawo do wypłaty dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów wygasło z chwilą jej śmierci. W związku z powyższym, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.