Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II K 373/20 AI generated

II K 373/20 · Sąd powszechny

Case Number II K 373/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. W. Ł. (1) w okresie od 12 sierpnia 2016r. do 5 października 2019r. , z wyłączeniem okresu od 30.09.2018 r. do 01.03.2019 r. w m. (...) uchylał się od ciążącego na nim z mocy ustawy obowiązku opieki poprzez nie łożenie renty alimentacyjnej na rzecz jego małoletnich dzieci M. i A. rodzeństwa Ł. której wysokość określona została na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Wągrowcu sygn. akt III RC 328/11/2 z dn. 29 grudnia 2011r. na kwotę po 1.500 zł (tysiąc pięćset złotych) miesięcznie na każde dziecko łącznie 3.000 złotych miesięcznie poprzez co łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości przekracza równowartość trzech świadczeń okresowych i na dzień 5 października 2019r. wynosi 284.800,00 zł na rzecz pokrzywdzonych, bez kosztów i odsetek, czym naraził je na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k, art. 209 § 1 K.k, art. 3 k.k, art. 69 § 2 K.k, art. 69 §1 K.k, art. 66 § 1 K.k; II K 373/20 · Sąd powszechny: Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 373/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Keywords

AI generated
arrears of maintenance payments deduction of child maintenance need-based pension neglect of maintenance obligations living expenses duty of support

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
art. 209 § 1 K.k
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Do znamion występku z art. 209 § 1 K.k.
art. 3 k.k
Sąd wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru kary opisane w art. 3 k.k.
art. 69 § 2 K.k
art. 69 §1 K.k
69 § 2 K.k.), można w sposób zasadny budować prognozę, że taki rodzaj represji karnej będzie wystarczający dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa (art. 69 §1 K.k.).
art. 66 § 1 K.k
Zgodnie z treścią art. 66 § 1 K.k.
AI generated
II K 647/22
Sygn. akt II K 647/22 (...)-0.Ds.938.2022 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 listopada 2023 r. Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący sędzia Justyna Krzysztofik - Skrzydłowska Protokolant Agata Kwiecień bez udziału Prokuratora po rozpoznaniu w dniach 06.07.2023 r., 28.09.2023 r. i 09.11.2023 r. sprawy R. D. (D.) ur. (...) w L. syna R. i H. z d. K. oskarżonego o to, że: w okresie od marca 2021 roku do 10 sierpnia 2022 r. w L., powiatu (...), uchylał się od obowiązku alimentacyjnego stwierdzonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 6 lutego 2018 roku, sygn. akt I C 713/16 w kwocie po 1.000 złotych miesięcznie na rzecz P., N. i K. D., łącznie 3.000 złotych, następnie obniżonych wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 2019 roku, sygn. akt I ACa 458/18 do kwoty 750 złotych miesięcznie na N. D. i 750 złotych na K. D., tj. łącznie na troje dzieci po 2.500 złotych miesięcznie w ten sposób, że zaniechał płacenia rat alimentacyjnych, a łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości przekroczyła równowartość trzech świadczeń okresowych, przy czym naraził swoje dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych tj. o czyn z art. 209 § 1a k.k. oskarżonego R. D. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 209 § 1a kk i za to na podstawie art. 209 § 1a kk wymierza mu karę 2 (dwóch) lat ograniczenia wolności zobowiązując do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 (czterdziestu) godzin w stosunku miesięcznym; na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 kk w zw. z art. 34 § 3 kk zobowiązuje oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie dzieci P. D., N. D. i K. D.; na podstawie art. 72 § 1 pkt 4 kk w zw. z art. 34 § 3 kk zobowiązuje oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej; na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych; na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 1.002 zł i dalsze 230,46 zł podatku VAT tytułem nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 647/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) D. R. W okresie od marca 2021 roku do 10 sierpnia 2022 roku w L., powiatu (...) uchylał się od obowiązku alimentacyjnego stwierdzonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 06 lutego 2018 roku sygn. akt I C 713/16 w kwocie po 1 000 złotych miesięcznie na rzecz P., N. i K. D. łącznie 3 000 złotych następnie obniżonych wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 2019 roku sygn. akt IACa 458/18 do kwoty 750 złotych miesięcznie na N. D. i 750 złotych na K. D., tj. łącznie na troje dzieci 2 500 złotych miesięcznie, w ten sposób, że zaniechał płacenia rat alimentacyjnych, a łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości przekroczyła równowartość powyżej trzech świadczeń okresowych, przy czym naraził swoje dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. Uchylanie się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym; wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowiąca równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych; niemożność zaspokojenia przez małoletnie uprawnione do alimentacji podstawowych potrzeb życiowych 1. Dokumentacja komornicza KMP 79/18 k. 7-9;24;37;41-48 Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze sygn. akt I C 713/16 k. 2 Wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, sygn. akt I Ac 458/18 k. 3 Pisma z Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy (...) we L. z dnia 24 marca 2022 roku k. 25-26 Pismo z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. z dnia 24 sierpnia 2022 roku k. 60 Informacja z Powiatowego Urzędu Pracy we L. z dnia 25 października 2022 roku k. 74-75 Zaświadczenie (...) z dnia 13 lipca 2023 roku dot. ofert pracy przedstawionych oskarżonemu k. 124 Pismo Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy (...) z dnia 18 października 2023 roku k. 138 Pismo Komornika Sądowego prowadzącego egzekucję wobec oskarżonego z dnia 9 października 2023 roku k. 139 Wyjaśnienia oskarżonego R. D. k. 121; 68;135 verte Zeznania świadka L. D. k. 121 verte; 12 Zeznania świadka N. D. k. 121 verte; 19 Zeznania świadka P. D. k. 122; 29 II. Stan zdrowia oskarżonego R. D. Dokumentacja medyczna oskarżonego R. D. k. 131-134 III. Uprzednia karalność R. D. 15. karta karna k. 73 16. Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 2 lipca 2021 roku sygn. akt II K 654/19 k. 117 17. Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 30 listopada 2021 roku sygn. akt VI Ka 571/21 k. 118 Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 21 stycznia 2022 roku sygn. akt II K 232/21 k. 119 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) -- ------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Dowody z pkt 1.1. – 1 oraz 8 Dokumentacja komornicza KMP 79/18 oraz pismo Komornika Sądowego z dnia 18 października 2023 roku Dokumentacja oraz pismo sporządzone zostały przez organ do tego uprawniony, pełniący funkcję publiczną. Dowody nieosobowe niekwestionowane w toku rozprawy głównej przez żadną ze stron postępowania. Zdaniem Sądu w całości wiarygodne. Dowodzą, że oskarżony dobrowolnie nie reguluje obowiązku alimentacyjnego na rzecz córek. Dowody z pkt 1.1. – 2 oraz 3 Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze sygn. akt I C 713/16 oraz Wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, sygn. akt I Ac 458/18 Dowody sporządzone zostały przez organy wymiaru sprawiedliwości. Dowody nieosobowe niekwestionowane w toku rozprawy głównej przez żadną ze stron postępowania. Zdaniem Sądu w całości wiarygodne. Dowody z pkt 1.1. – 4 - 7 - Pismo z (...) z dnia 24 marca 2022 roku; - Pismo z ZUS z dnia 24 sierpnia 2022 roku; - Informacja z PUP z dnia 25 października 2022 r; - Zaświadczenie z PUP z dnia 13 lipca 2023 roku; Dowody sporządzone zostały przez uprawnione organy. Dowody nieosobowe niekwestionowane w toku rozprawy głównej przez żadną ze stron postępowania. Zdaniem Sądu w całości wiarygodne. Dowodzą w szczególności możliwości zarobkowych po stronie oskarżonego i jego złej woli w zakresie regulowania alimentów w czasie objętym zarzutem. Wyjaśnienia oskarżonego R. D. Sąd ocenił wyjaśnienia oskarżonego w całości jako wiarygodne, niemniej nie stanowią one usprawiedliwienia zachowania, które skutkować mogło uwolnieniem od odpowiedzialności karnej. W toku postępowania przygotowawczego oraz w toku rozprawy głównej R. D. wyjaśnił, że nie płacił zasądzonych na rzecz córek alimentów, co uzasadniał sytuacją zdrowotną oraz zawodową. Podniesione przez oskarżonego dowody – nieregularne wpłaty na rzecz córek nie dotyczą okresu objętego zarzutem, a sytuacji z roku 2023 lub okresu ostatniego kwartału 2022 roku ( rozpoczęcie studiów przez córkę N. ). Na domiar tego oskarżony sam przyznaje, że finansował jedną z córek, ( pomijając pozostałe ), co świadczy o nierównym traktowaniu potrzeb wszystkich dzieci, co zasługuje na szczególna krytykę. Zeznania świadków L. D., N. D. oraz P. D. Sąd ocenił zeznania świadków w całości jako wiarygodne. Z zeznań świadków - odpowiednio byłej żony oskarżonego oraz jego dwóch obecnie pełnoletnich córek, wynika, że R. D. systematycznie nie reguluje obowiązku alimentacyjnego a środki jakie otrzymują są wpłacane przez komornika prowadzącego egzekucję w kwotach znacznie niższych niż zasądzona kwota alimentów – zazwyczaj poniżej 200 złotych. W odniesieniu do zeznań świadka N. D. zauważyć należy, że alimenty na rzecz córek oskarżony zobowiązany był płacić wyłącznie komornikowi w ramach toczącego się postępowania egzekucyjnego, a takowych wpłat zgodnie z obowiązkiem wynikającym z wyroku, nie dokonywał. Przekazywał on dobrowolnie pewne kwoty na rzecz córki N. D. w okresie, którego dotyczy niniejsze postępowanie. Zdaniem Sądu jednak okoliczność na to nie mogła świadczyć o niewinności oskarżonego, gdyż nie chodzi o pełne kwoty należnych alimentów, a przy tym są to środki finansowe przekazywane z pominięciem postępowania egzekucyjnego. dokumentacja medyczna Dowody sporządzone zostały przez jednostki medyczne. Dowody nieosobowe niekwestionowane w toku rozprawy głównej przez żadną ze stron postępowania. Zdaniem Sądu w całości wiarygodne, jednakże nie wykluczają oskarżonego na rynku pracy. III - karta karna; - Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 2 lipca 2021 roku sygn. akt II K 654/19; - Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 30 listopada 2021 roku sygn. akt VI Ka 571/21; - Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 21 stycznia 2022 roku sygn. akt II K 232/21; Dowody sporządzone zostały przez organy wymiaru sprawiedliwości. Dowody nieosobowe niekwestionowane w toku rozprawy głównej przez żadną ze stron postępowania. Zdaniem Sądu w całości wiarygodne. Dowodzą uprzedniej karalności oskarżonego za przestępstwa tego samego rodzaju. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu II BbrakB 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. D. R. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Znamiona przestępstwa z art. 209 § 1 a k.k. wyczerpuje sprawca, który uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego co naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Zgodnie z zebranym w sprawie materiałem dowodowym oskarżony przez okres objęty aktem oskarżenia dobrowolnie nie regulował rat alimentacyjnych względem córek. Komornik prowadzący egzekucję wyegzekwował w tym okresie od oskarżonego niespełna 4 000 złotych, podczas gdy każdego miesiąca winien on płacić 2 500 złotych. Posiadał on na dzień 9 października 2023 roku zadłużenie w wysokości 147.441,00 złotych. Alimenty wypłacane są z Funduszu Alimentacyjnego w kwocie 211.95 złotych na jedno dziecko. Z informacji (...) wynika, że R. D. nie korzystał z pomocy ośrodka. Jak wskazuje utrzymuje się z prac dorywczych, nie podając konkretnie jednak jakie są to prace. Od dnia 2 marca 2022 roku do dnia wydania wyroku był osobą zarejestrowaną w PUP w L. jako osoba bezrobotna - bez prawa do zasiłku. Przedstawiono mu szereg ofert pracy, w tym prace jako kierowca czy kurier, które nie wymagają podnoszenia ciężkich przedmiotów. Z żadnej z ofert oskarżony nie skorzystał. R. D. nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności ani nie przysługuje mu prawo do renty, nie poczynił starań w celu uzyskania statusu osoby niezdolnej do pracy. Znamiona przestępstwa z art. 209 a § 1 k.k. wyczerpuje sprawca, który uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego. Uchylanie się nakłada obowiązek wykazania, że sprawca miał obiektywną możliwość dostarczania środków utrzymania, lecz tego nie czynił (zob. wyrok SN z 9.05.1995 r., III KRN 29/95, OSNKW 1995/9–10, poz. 64). Usprawiedliwiony brak możliwości wykonania obowiązku łożenia może wynikać z tego, że sprawca w okresie objętym zarzutem miał status bezrobotnego bez prawa do zasiłku i nie było dla niego ofert pracy, że był obłożnie chory albo wymagał kosztownego leczenia, na które musiał przeznaczyć środki, którymi dysponował.” J. L. [w:] Kodeks karny. Komentarz, red. V. W., LEX/el. 2023, art. 209. Tego rodzaju okoliczności nie zachodzą w niniejszej sprawie. Obecnie narażenie na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych traktowane jest jako okoliczność kwalifikująca. Do podstawowych potrzeb życiowych należy zaliczyć takie potrzeby, które przy uwzględnieniu właściwości i warunków osobistych uprawnionego ma ten uprawniony (tak również S. Hypś [w:] Kodeks karny. Część szczególna, t. 1, red. M. Królikowski, R. Zawłocki, 2017, s. 860). Przy tym dodać wypada, że „do znamion przestępstwa należy jedynie narażenie na niezaspokojenie podstawowych potrzeb i to niebezpieczeństwo musi być realne, choć nie musi być bezpośrednie (zob. postanowienie SN z 10.12.2014 r., III KK 388/14, LEX nr 1621351).” J. L. [w:] Kodeks karny. Komentarz, red. V. W., LEX/el. 2023, art. 209. Oskarżony pomimo możliwości nie podjął zatrudnienia w oferowanych mu przez PUP w L. miejscach. Pomimo - jak sam wskazuje złego stanu zdrowia, jest on w stanie podejmować prace dorywcze – remontowe oraz nie czyni starań w celu uzyskania renty i statusu osoby niezdolnej do pracy. Córki oskarżonego z uwagi na fakt, że w okresie czynu nie były w stanie utrzymać się samodzielnie zmuszone były prosić o pomoc finansową osoby trzecie, jedna z córek swojego partnera życiowego w innym przypadku matka dzieci swojego konkubenta. Nie zaistniały więc powyższe przesłanki, aby uznać oskarżonego za niewinnego. Zdaniem Sądu R. D. swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa określonego w art. 209 § 1 a k.k. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. R. I I Znaczny stopień winy i społecznej szkodliwości czynu (działanie na rzecz osób najbliższych powodujący realną niemożliwość zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych; czas trwania przestępstwa) Okoliczności obciążające – uprzednia karalność oskarżonego za przestępstwa tego samego rodzaju, popełnienie czynu w okresie próby. Okoliczności łagodzące: okazjonalne wpłaty, przyznanie się do popełnienia czynu. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 2 lat ograniczenia wolności zobowiązując go do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym. Sąd uznał, że jest to sankcja adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości oraz słuszna w odczuciu społecznym. Zdoła uzmysłowić R. D. wagę naruszonych norm prawnych i powstrzyma przed tego rodzaju zachowaniami w przyszłości. Zważając na fakt, że uprzednie skazania na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie wpłynęły na oskarżonego resocjalizująco Sąd uznał, że kara ograniczenia wolności w maksymalnym wymiarze spełni względem niego tę funkcję. I II Z uwagi na treść art. 72 § 1 pkt 3 k.k. w zw. z art. 34 § 3 k.k Sąd zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego; Charakter popełnionego przestępstwa oraz fakt, iż uprawnione do alimentów nie były w stanie podjąć zatrudnienia ze względu na podejmowanie nauki ( córka P. ) przemawiało za orzeczeniem takiego obowiązku. I III Na podstawie art. 72 § 1 pkt 4 k.k. w zw. z art. 34 § 3 k.k Sąd zobowiązał oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej. Oskarżony nie jest osobą niezdolną do pracy, nie przysługuje mu prawo do renty, podejmuje on prace dorywcze przy drobnych remontach co wymaga dźwigania i jest pracą ciężką podczas gdy odrzuca oferty pracy kierowcy lub kuriera zdaniem Sądu uniemożliwiając celowo niemożliwość prowadzenia względem niego skutecznej egzekucji komorniczej. Z uwagi na powyższe orzeczenie przedmiotowego obowiązku w ocenie Sądu było zasadne. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Wprawdzie córka N. D. nie wnosiła o pociągnięcie ojca do odpowiedzialności za przestępstwo niealimentacji, lecz skoro wskutek bezskuteczności egzekucji uprawnionym wypłacone zostały świadczenia pieniężne, przedmiotowy czyn ścigany był z urzędu. 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Sąd na zasadzie słuszności zwolnił oskarżonego R. D. od kosztów sądowych z uwagi na konieczność bieżącej alimentacji córek oraz wysokość zaległości alimentacyjnych. V Z uwagi na treść art. 29 ust. 1 ustawy o adwokaturze zasądzono na rzecz adw. M. S. od Skarbu Państwa kwotę 1.002 zł i dalsze 230,46 zł podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - zgodnie z wnioskiem obrońcy. 8. PODPIS
III K 1132/19
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
V K 23/19
Sygn. akt V K 23/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 stycznia 2021r. Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w W. w składzie: Przewodniczący – SSR Dorota Scott - Sienkiel Protokolant – kierownik sekretariatu Marta Kornacka w obecności Prokuratora ------------------- po rozpoznaniu w dniu 15.12.2020r., 21.12.2020r., 28.01.2021r., na rozprawie sprawy K. T. (1) urodzonego (...) w W. syna S. i D. z d K. oskarżonego o to, że: w okresie od 1 listopada 2017 r. do 25 czerwca 2018 r. w m. S. gm. P. uporczywie uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletniego syna J. T. (1) w kwocie 400 zł miesięcznie określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 2 lipca 2002 r. sygn. akt III RC 341/02 zmienionego następnie wyrokiem Sadu Rejonowego w Giżycku z dnia 21 grudnia 2012 r. sygn. akt III RC 394/12 doprowadzając do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 1200 zł, w wyniku czego naraził osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i działał na jego szkodę reprezentowanego przez matkę R. W. (1) tj. o czyn z art. 209 §1 a kk 1. Oskarżonego K. T. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tym, że z opisu czynu eliminuje zwrot „uporczywie” i za to na podstawie art. 209§1a kk skazuje go na karę 2 (dwa) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. B. kwotę 723,24 (siedemset dwadzieścia trzy 24/100) złote, w tym kwotę 135,24 (sto trzydzieści pięć 24/100) złotych tytułem podatku VAT. 3. Zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia opłat i pozostałych kosztów sądowych. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt V K 23/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. T. (1) W okresie od 1 listopada 2017r. do 25 czerwca 2018r. w m. S. gm. P. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletniego syna J. T. (1) w kwocie 400 zł miesięcznie określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 2 lipca 2002r. sygn. akt III RC 341/02 zmienionego następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 21 grudnia 2012r. sygn. akt III RC 394/12 doprowadzając do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 1200 zł, w wyniku czego naraził osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i działał na jego szkodę reprezentowanego przez matkę R. W. (1). Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty J. T. urodził się w dniu (...) jako syn K. W. i R. W. (1) (obecnie R. K.). W dniu 2 lipca 2002r. na rozprawie w Sądzie Rejonowym w Giżycku w sprawie R IIIC 341/02 o ustalenia ojcostwa i alimenty K. T. złożył do protokołu oświadczenie, że uznaje dziecko. Jednocześnie wyrokiem z dnia 2 lipca 2002r. zasądzono od K. T. rentę alimentacyjną w kwocie 100 zł, płatną z góry do dnia 10-go dnia każdego miesiąca do rąk matki małoletniego R. W.. Następnie orzeczenie to zostało zmienione wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 21 grudnia 2012 r. sygn. akt III RC 394/12 w ten sposób, że ustalone alimenty podwyższono do kwoty 400 zł. odpisy z akt spraw IIIRC 394/12 i (...) 341/02 k. 169-172, 174-178 odpis aktu urodzenia k. 188 zeznania R. K. k. 766-766v, 80 K. T. do 21 stycznia 2017r. odbywał karę pozbawienia wolności, orzeczoną przez Sąd Rejonowy w Lipnie w sprawie II K 550/14, J. T. od marca 2015 r. przebywał w rodzinie zastępczej u M. i P. H. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Giżycku III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 2 marca 2015r. w sprawie I. N. 37/15. Następnie postanowieniem tegoż Sądu z dnia 14 listopada 2017r. w sprawie I. N. 513/17 rozwiązano rodzinę zastępczą, zaś J. T. wrócił do domu matki R. W.. Od dnia 1 listopada 2017r. R. W. znów zaczęła pobierać świadczenia alimentacyjne na syna z Funduszu Alimentacyjnego. K. T. ponownie trafił do zakładu karnego w dniu 26 czerwca 2018r. dane karalności k. 567-568 odpis wyroku k. 242 zeznania L. M. k. 73-74 zeznania M. H. k. 98 zeznania R. K. odpisy postanowień k. 766-766v, 80 k. 77,78 K. T. w okresie od 1 listopada 2017 r. do 25 czerwca 2018 r. w m. S. gm. P. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz syna J. T. (1) w kwocie 400 zł miesięcznie. Doprowadził tym samym do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 1200 zł i naraził syna na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz działał na jego szkodę. K. T. na poczet alimentów od 2003r. nie dokonał żadnej wpłaty. Prowadzone egzekucje komornicze były bezskuteczne (k. 7). W tym czasie K. T. nie był zgłoszony jako osoba odprowadzająca składki z tytułu zatrudnienia, bądź prowadzonej działalności gospodarczej. (k. 89) Nie był zarejestrowany w PUP w W., jako osoba bezrobotna (k. 39). Zaległość z tytułu zaległych dla wierzyciela alimentów na dzień 24.04.2018r. wynosiła 60.850 zł (k. 27) Matka J. T. w okresie objętym zarzutem była osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku od 17.12.2013r (k. 40), utrzymywała się z alimentów w kwocie 400 zł wypłacanych z funduszu alimentacyjnego oraz zasiłku rodzinnego i świadczeń wychowawczych. W okresie od 1.01.2017r. do 31.12.2017r. z tego tytułu pobrała łącznie 4.688 zł, zaś w okresie od 1.01.2018r. do 30.04.2018r. pobrała łącznie 6.476 zł (k. 48, 49-50). zawiadomienie z załącznikami k. 1,2-27 zeznania L. M. k. 73-74 zeznania R. K. informacje z PUP w W. informacja z (...) w B. informacje z (...) w P. informacje komornika sądowego informacje z US w G. informacje z ZUS k. 766-766v, 80 k. 39-41 k. 46 k. 47-63, 100, 104-105, 106-122 k. 64-65, 89-91 k. 87-88 k. 97 Wina K. T. (1) nie budzi wątpliwości - w dacie czynów zdolność rozpoznania jego znaczenia oraz zdolność pokierowania swoim postępowaniem nie była zaburzona u niego w rozumieniu art. 31§1 kk czy art. 31§2 kk. Rozpoznano u niego zespół zależności od alkoholu opinia sądowo- psychiatryczno - psychologiczna k. 367-369 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 odpisy z akt spraw IIIRC 394/12 i (...) 341/02, odpis aktu urodzenia, odpis wyroku, odpisy postanowień, informacje z PUP w W. informacja z (...) w B. informacje z (...) w P. informacje komornika sądowego informacje z US w G. informacje z ZUS, zawiadomienie z załącznikami zeznania R. K., L. M. , M. H. opinia sądowo- psychiatryczno – psychologiczna, opinia biegłego z zakresu medycyny pracy Wszystkie wymienione dowody, będące podstawą ustalenia faktów, są logiczne, jasne i wzajemnie się uzupełniają. Na oskarżonym K. T. ciążył obowiązek alimentacyjny, na rzecz syna J. T. (1) w kwocie 400 zł miesięczne, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja, z którą jednocześnie korespondują relacje świadków - L. M., M. H. i R. K.. Opinie biegłych zasługują na uwzględnienie z uwagi na to, że są jasne, logiczne, zawierają przekonującą argumentację. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1 wyjaśnienia oskarżonego K. T. Sąd uznał za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonego, w których nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Są one odosobnione, nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czynność sprawcza przestępstwa niealimentacji polega na uchylaniu się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Obowiązek alimentacyjny polega na dostarczaniu środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania względem krewnych w linii prostej i między rodzeństwem ( art. 128 kro). Samo zachowanie zawierające się w pojęciu "uchylanie się" polega na niewypełnieniu ciążącego na sprawcy obowiązku, takiego jednak, który jest w ogóle możliwy do wykonania (wyr. SN z 9.5.1995 r., III KRN 29/95 , OSNKW 1995, Nr 9–10, poz. 64; wyr. SN z 4.9.2008 r., II KK 221/08, OSNwSK 2008, Nr 1, poz. 1755). Przestępstwa z art. 209 § 1 kk może zatem dopuścić się tylko ten, kto mógłby wykonać ciążący na nim obowiązek, ale nie czyni tego mimo realnych możliwości. Sprawca nie wypełnia zatem obowiązku, bo nie chce go wypełnić lub ten obowiązek lekceważy (post. SN z 17.4.1996 r., II KRN 204/96, Prok. i Pr. 1996, Nr 11, poz. 4). W pojęciu uchylania się zawarty jest zatem zawsze negatywny stosunek psychiczny sprawcy do świadczenia, sprawiający, że nie dopełnia on swojego obowiązku, mimo że ma obiektywną możliwość jego wykonania. Przestępstwo z art. 209 KK zachodzi w sytuacji powtarzającego się uchylania zabarwionego ujemnie z uwagi na złą wolę sprawcy, która wyraża się najczęściej w ignorowaniu w sposób tendencyjny obowiązku świadczenia opieki materialnej (wyr. SN z 3.7.2003 r., II KK 125/03, OSNwSK 2003, Nr 1, poz. 1458; wyr. SN z 27.2.1996 r., II KRN 200/95, Prok. i Pr. 1996, Nr 10, poz. 8; post. SA w K. z 13.12.2000 r., II AKz 289/00, KZS 2000, Nr 12, poz. 28). Z kolei art. 209 § 1a KK stanowi typ kwalifikowany polegający na narażeniu pokrzywdzonego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb. Okoliczność, że zamiast zobowiązanego do alimentacji środki na realizację podstawowych potrzeb życiowych uprawnionego są dostarczane przez inne osoby, nie wyłącza odpowiedzialności zobowiązanego za występek niealimentacji. S. zagrożenia spowodowanego niepłaceniem rat alimentacyjnych nie niweluje bowiem to, że w pewnym zakresie potrzeby osoby uprawnionej zaspokajała matka (osoba współzobowiązana do łożenia na utrzymanie małoletniej), jeżeli sama kosztem swych potrzeb świadczyła ponad własne zobowiązanie, rodzice i siostra oskarżonego (osoby nieobciążone takim obowiązkiem), fundusz alimentacyjny czy ośrodek pomocy społecznej (wyr. SA we Wrocławiu z 16.3.2016 r., II AKa 7/16, KZS 2016, nr 10, poz. 73). W orzecznictwie wielokrotnie wskazywano, że okoliczność, iż Fundusz Alimentacyjny pokrywa zaliczkowo należne kwoty alimentacyjne zasądzone od dłużnika, który uchyla się od ich uiszczania, nie zmienia faktu, że samo ich niepokrywanie przez sprawcę może wypełniać także znamię narażenia pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Przyjmuje się bowiem, że pomoc z Funduszu Alimentacyjnego działa tak samo, jak działa każda inna pomoc od osób niezobowiązanych, które z pobudek humanitarnych umożliwiały egzystencję osób pokrzywdzonych (wyr. SA w Poznaniu z 16.12.1996 r., II AKa 407/96, OSA 1997, Nr 4, poz. 18; wyr. SN z 27.3.1987 r., V KRN 54/87, OSNPG 1987, Nr 8, poz. 103; uchw. SN z 9.6.1976 r., VI KZP 13/75, OSNKW 1976, Nr 7, poz. 86). Bezsporne jest, że oskarżony K. T. nie dostarczał synowi J. T. środków pieniężnych, należnych małoletniemu z tytułu alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku w dnia 2 lipca 2002r. w sprawie, a następnie podwyższonych wyrokiem Sadu Rejonowego w Giżycku z dnia 21 grudnia 2012r. sygn. akt III RC 394/12 do kwoty 400 zł. Jednocześnie nie ma znaczenia, że zdaniem oskarżonego J. T. nie jest jego synem. W dniu 2 lipca 2002r. na rozprawie w Sądzie Rejonowym w Giżycku w sprawie R IIIC 341/02 o ustalenia ojcostwa i alimenty K. T. złożył do protokołu oświadczenie, że uznaje to dziecko. W świetle prawa J. T. jest zatem synem oskarżonego i tak pozostanie, dopóki nie zostanie skutecznie przeprowadzone postępowanie o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa. Skoro zatem w świetle prawa K. T. jest ojcem J. T., to ciążył na nim obowiązek alimentacyjny, który winien był realizować. Zachowanie K. T. wyczerpało znamię "uchylania się". Oskarżony nie wypełniał ciążącego na nim obowiązku uiszczenia alimentów, gdyż go ignorował i po prostu nie chciał go wykonać. Jednocześnie miał obiektywną możliwość dostarczenia synowi środków utrzymania, gdyby miał taką wolę. K. T. mógł podjąć pracę zarobkową umożliwiającą mu zdobycie środków finansowych, które mogłyby być przeznaczone na ten cel. S. jego zdrowia nie stanowił żadnej przeszkody. Z treści opinii biegłej z zakresu medycyny pracy wynika bowiem, że K. T. w okresie objętym zarzutem ze względu na stan zdrowia mógł być zatrudniony do pracy fizycznej, lekkiej, nie wymagającej dźwigania ciężarów powyżej 5 kg. Jako osoba posiadająca wykształcenie średnie mógł być również zatrudniony przy pracy umysłowej bez ograniczeń. Co prawda oskarżony cierpi na zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa w stopniu lekkim, jednak wskazywana przez niego niesprawność dolnych kończyn nie znalazła potwierdzenia, skoro udając się na badania do lekarza w dniu 2.09.2019r. wolał wchodzić schodami na IV piętro, niż wsiąść do windy ( miał taką możliwość). Informacje o przebytym zawale serca w 2015r. nie znalazły potwierdzenia w dokumentacji medycznej, zaś schorzenia przewodu pokarmowego, zdiagnozowane gastroskopią przełyku, wykazały jedynie niewielkie zmiany (opinia biegłego z zakresu medycyny pracy k. 399-400) Oskarżony K. T. swoim zachowaniem naraził małoletniego J. T. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, mimo tego, że w pewnym zakresie potrzeby osoby uprawnionej zaspokajała matka oraz alimenty wypłacane przez Fundusz Alimentacyjny i świadczenia z ośrodka pomocy społecznej. Okoliczności te, w świetle przytoczonego wyżej orzecznictwa, nie niwelują jednak stanu zagrożenia spowodowanego niepłaceniem rat alimentacyjnych przez osobę do tego zobowiązaną. Sąd z opisu czynu określenie „uporczywie”, gdyż nie znajduje się ono wśród znamion czynu stypizowanego w art. 209§1a kk ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. T. (1) 1 1 Czyn z art. 209§1a kk jest zagrożony karą grzywny, ograniczenia wolności i pozbawienia wolności do lat 2. Wymierzając oskarżonemu K. T. karę 2 miesięcy pozbawienia wolności Sąd uznał, iż jest to kara współmierna do stopnia zawinienia oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu, którego się dopuścił. Jednocześnie Sąd przy wymiarze kary miał na uwadze uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego (dane o karalności k. 793-794). Nadmienić należy, że wymierzenie kary grzywny czy ograniczenia wolności w przedmiotowej sprawie byłoby niecelowe. K. T. odbywa obecnie kary pozbawienia wolności orzeczone w innych sprawach, zatem nie ma możliwości by przystąpił do wykonania pracy na cele społeczne. Jednocześnie wraz z upływem czasu, jego schorzenia kręgosłupa mogą się pogłębić uniemożliwiając wykonanie kary ograniczenia wolności w ogóle. Z tego samego powodu nie znajduje uzasadnienia wymierzenie mu kary grzywny, skoro jednocześnie nie posiada żadnego dochodu, ani majątku. 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. T. (1) 2 2 Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. B. tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu kwotę 723,24 zł. Podstawą rozstrzygnięcia były przepisy Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. (tj. z dnia 30 listopada 2018r., Dz.U. z 2019 r. poz. 18) w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Na tę kwotę składa się stawka minimalna za obronę w sprawach karnych, przed sądem rejonowym w postępowaniu zwyczajnym (420 zł) powiększona o kwotę 168 zł (gdyż w sprawach, w których rozprawa trwa dłużej niż jeden dzień, opłata ulega podwyższeniu za każdy następny dzień o 20%) oraz o podatek VAT (135,24 zł). 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Na zasadzie art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. Mając na względzie fakt, że oskarżony odbywa karę pozbawienia wolności, nie ma dochodu ani majątku, Sąd doszedł do przekonania, że uiszczenie kosztów sądowych byłoby dla niego w tej sytuacji zbyt uciążliwe. 7. Podpis
II K 318/23
Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 318/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 373/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. W. Ł. (1) w okresie od 12 sierpnia 2016r. do 5 października 2019r. , z wyłączeniem okresu od 30.09.2018 r. do 01.03.2019 r. w m. (...) uchylał się od ciążącego na nim z mocy ustawy obowiązku opieki poprzez nie łożenie renty alimentacyjnej na rzecz jego małoletnich dzieci M. i A. rodzeństwa Ł. której wysokość określona została na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Wągrowcu sygn. akt III RC 328/11/2 z dn. 29 grudnia 2011r. na kwotę po 1.500 zł (tysiąc pięćset złotych) miesięcznie na każde dziecko łącznie 3.000 złotych miesięcznie poprzez co łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości przekracza równowartość trzech świadczeń okresowych i na dzień 5 października 2019r. wynosi 284.800,00 zł na rzecz pokrzywdzonych, bez kosztów i odsetek, czym naraził je na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.

Oskarżony W. Ł. (1) pozostawał w związku małżeńskim z A. Ł. (1), z którą ma dwoje małoletnich dzieci. wyjaśnienia oskarżonego W. Ł. (1) k. 96-97, 170 w zw. z k. 189 -191 zeznania świadka A. Ł. (1) k. 7, 124 v., 142 w zw. z k. 191-193 3. Oskarżony prowadził działalność gospodarczą, z różnych efektem. Często zaciągał zobowiązania nie mówiąc o tym żonie. W związku z licznymi problemami finansowymi w małżeństwie wprowadzono ustrój umownej rozdzielności majątkowej małżeńskiej. Małżonkom nie układało się najlepiej.

A. Ł. (1) wniosła pozew do sądu o zasądzenie renty alimentacyjnej na rzecz dzieci. zeznania świadka A. Ł. (1) k. 7, 124 v., 142 w zw. z k. 191-193 wyjaśnienia oskarżonego W. Ł. (1) k. 96-97, 170 w zw. z k. 189 -191 wpis do (...) k.12 w zw. z k 276 informacja z NFZ k. 63 w zw. z k. 276 7. Wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w W. z dnia 29.12.2011 r. w sprawie o sygnaturze akt III RC 328/11/2 zasądzono od oskarżonego W. Ł. (1) na rzecz małoletnich powodów M. Ł. i A. Ł. (2) alimenty w kwocie po 1.500 zł na każdego z uprawnionych, płatne z góry do dnia 10 tego każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, do rąk matki małoletnich A.

Ł. (1). wyjaśnienia oskarżonego W. Ł. (1) k. 96-97, 170 w zw. z k. 189 -191 zeznania świadka A. Ł. (1) k. 7, 124 v., (...) w zw. z k. 191-193 Odpis wyroku k. 3, 20-21, 42-42v., w zw. z k. 276 11. W grudniu 2016 r. A. Ł. (1) wyprowadziła się z dziećmi. zeznania świadka A. Ł. (1) k. 7, 124 v., 142 w zw. z k. 191-193 12. Córka oskarżonego A. Ł. (2) choruje przewlekle i jest pod stałą opieką Centrum Stomatologii w P. zeznania świadka A. Ł. (1) k. 7, 124 v., 142 w zw. z k. 191-193 13. Oskarżony W. Ł. (1) utrzymuje nieregularny kontakt z dziećmi.

Czasem kupuje drobne prezenty. wyjaśnienia oskarżonego W. Ł. (1) k. 96-97, 170 w zw. z k. 189 -191 zeznania świadka A. Ł. (1) k. 7, 124 v., (...) w zw. z k. 191-193 zeznania świadka B. K. k. 298 16. A. Ł. (1) jest czynna zawodowo. Pobiera świadczenie rodzinne 500 plus. zeznania świadka A. Ł. (1) k. 7, 124 v., 142 w zw. z k. 191-193 zeznania o osiągniętym dochodzie k. 143-156, 160-165 18. Oskarżony i jego żona mieli liczne zobowiązania kredytowe. W dniu 24.03.2014 r. A. Ł. (1) dokonała całkowitej spłaty kredytu. zeznania świadka A.

Ł. (1) k. 7, 124 v., (...) w zw. z k. 191-193 dowody wpłat k. 157-159 w zw. z k. 276 20. W dniu 30.09.2018r. oskarżony uległ wypadkowi – upadku z wysokości w wyniku czego doznał wielofragmentowego złamania kości piętowej lewej z licznymi odłamaniami pośrednimi oraz przemieszczeniem odłamów kostnych. W okresie od 30.09.2018 r. do 01.10.2018 r., 03.10.2018 r. hospitalizowany. wyjaśnienia oskarżonego W. Ł. (1) k. 96-97, 170 w zw. z k. 189 -191 zeznania świadka D. Ł. k. 121 v. zeznania świadka B. K. k. 298 zeznania świadka D. Ł. k. 258-259 karta informacyjna leczenia szpitalnego k. 99 w zw. z k. 276 historia choroby k. 100-107 w zw. z k. 276 26.

Przez pół roku nie mógł wykonywać pracy zarobkowej. zeznania świadka D. Ł. k. 121v.

27. Było to złamanie bez przemieszczenia nie wymagające interwencji zabiegowej Karta informacyjna leczenia szpitalnego k. 107 v.

28. Oskarżony nie płacił alimentów w pełnej wysokości. Egzekucja ich była bezskuteczna. Na dzień 25.09.2019 r. stan zaległych alimentów wynosił 284 800,00 zł. wyjaśnienia oskarżonego W. Ł. (1) k. 96-97, 170 w zw. z k. 189 -191 zeznania świadka A. Ł. (1) k. 7, 124 v., 142 w zw. z k. 191-193 zaświadczenia k. 19, 39, 41-41v., zawiadomienie 22, 40 w zw. z k. 276 32. W 2016 r. na konto Komornik Sądowy dokonał wpłat: 13.01.2016 r. w kwocie 243,15 zł, w roku 2017 w dniach: 16.02.2017 r. 300 zł.; 21.07.2017 r. 1000 zł.; 03.08.2017 r. 400 zł.; 12.10.2017 r. 700 zł.; w 2018 r. w dniach 05.01.2018 r. 200 zł., 08.11.2018 r. 300 zł, 14.11.2018 r. 1000,00 zł, 11.12.2018 r. 800 zł; w 2019 r. w dniach 03.01.2019 r. 500 zł., 23.01.2019 r. 500 zł., 19.02.2019 r. 500 zł., 13.03.2019 r. 900 zł., 20.03.2019 r. 500 zł., 08.04.2019 r. 900 zł., 24.06.2019 r. 500 zł.,20.07.2019 r. 900 zł., 29.07.2019 r. 500 zł, 30.09.2019 r. 900 zł. zeznania świadka A.

Ł. (1) k. 7, 124 v., 142 w zw. z k. 191-193 historia rachunku k. 28-32 w zw. z k. 276 34. Oskarżony W. Ł. (1) od 2016 r. dokonywał wpłat gotówki na rachunek A. Ł. (1) w dniach: 16.02.2016 r. w kwocie 300 zł., 21.07.2017 r. w kwocie 1000 zł., 03.08.2017 r. w kwocie 400 zł., 12.10.2017 r. w kwocie 700 zł., 05.01.2018 r. w kwocie 200 zł., od 14.11.2018 r. w kwocie 1000 zł. - w tytule przelewu alimenty, 11.12.2018 r. 800 zł., 03.01.2019 r. w kwocie 500 zł., 23.01.2019 r. w kwocie 500 zł., 19.02.2019 r. 500 zł (wycieczka M.), 13.03.2019 r. 900 zł., 20.03.2019 r. 500 zł (okulary dla A.), 08.04.2019 r. 900 zł., 07.05.2019 r. 900 zł., 24.06.2019 r. 500 zł., 20.07.2019 r. w kwocie 900 zł., 29.07.2019 r. 500 zł, 30.09.2019 r. 900 zł., 26.11.2019 r. 900 zł., 21.12.2019 r. 400 zł., 21.01.2020 r. 500 zł., 18.02.2020 r. 900 zł., 23.03.2020 r. 900 zł., 20.04.2020 r. 900 zł., 15.05.2020 r. 400 zł., 18.05.2020 r. 500 zł. wyjaśnienia oskarżonego W.

Ł. (1) k. 96-97, 170 w zw. z k. 189 -191 historia rachunku k. 125-130 w zw. z k. 276 37. Oskarżony W. Ł. (1) i A. Ł. (1) pozostają w konflikcie, który absorbuje również małoletnie dzieci. wyjaśnienia oskarżonego W. Ł. (1) k. 96-97, 170 w zw. z k. 189 -191 zeznania świadka A. Ł. (1) k. 7, 124 v., 142 w zw. z k. 191-193 39. 31.05.2020 r. oskarżony porzucił zatrudnienie Korespondencja mailowa k. 227-228 40. Pozwem z dnia 01.06.2020 r. oskarżony W. Ł. (1) wystąpił o obniżenie renty alimentacyjnej od 01.06.2012 r. wyjaśnienia oskarżonego W.

Ł. (1) k. 96-97, 170 w zw. z k. 189 -191 pozew k. 217-228 w zw. z k. 276 42. Oskarżony W. Ł. (1) ma 48 lat. Rozwiedziony. Ma dwoje dzieci w wieki 14 i 12 lat. Podsądny ma wykształcenie wyższe, z zawodu historyk. Zatrudniony w F. P.H.U (...) na stanowisku pracownik budowlany i z tego tytułu otrzymuje dochód w wysokości 2600 zł brutto. Nie posiada majątku większej wartości. Nie leczy się psychiatrycznie, ani odwykowo. Nie był karany sądownie. wyjaśnienia oskarżonego W. Ł. (1) k. 96-97, 170 w zw. z k. 189 -191 umowa o pracę k. 123 w zw. z k. 276 karta karna k. 138, 233 w zw. z k. 276 1.2.

Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 W. Ł. (2) w okresie od 12 sierpnia 2016r. do 5 października 2019r. , z wyłączeniem okresu od 30.09.2018 r. do 01.03.2019 r. w m. (...) uchylał się od ciążącego na nim z mocy ustawy obowiązku opieki poprzez nie łożenie renty alimentacyjnej na rzecz jego małoletnich dzieci M. i A. rodzeństwa Ł. której wysokość określona została na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Wągrowcu sygn. akt III RC 328/11/2 z dn. 29 grudnia 2011r. na kwotę po 1.500 zł (tysiąc pięćset złotych) miesięcznie na każde dziecko łącznie 3.000 złotych miesięcznie poprzez co łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości przekracza równowartość trzech świadczeń okresowych i na dzień 5 października 2019r. wynosi 284.800,00 zł na rzecz pokrzywdzonych, bez kosztów i odsetek, czym naraził je na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Nieudowodnionym jest, aby oskarżony płacił zasadzona rentę alimentacyjną oraz, że alimenty przekazywane były przez brata oskarżonego. częściowo wyjaśnienia oskarżonego W.

Ł. (1) k. 96-97, 170 w zw. z k. 189 -191 częściowo zeznania świadka D. Ł. k.121 v.

2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1-3, 6,9 12, 14, 15, 17,18 częściowo wyjaśnienia oskarżonego W. Ł. (1) Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w którym potwierdził fakt nieregulowania w pełnej wysokości na bieżąco alimentów są wiarygodne, gdyż korespondują z dokumentacją komorniczą i zeznaniami świadka A. Ł. (1). Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie jego kondycji finansowej i możliwości zarobkowych należało uznać za wiarygodne jedynie w części.

Natomiast w pozostałym zakresie, w którym oskarżony wykazywał, że nie był w stanie realizować obowiązku alimentacyjnego z przyczyn od niego niezależnych, wyjaśnienia oskarżonego są w ocenie sądu niewiarygodne. 1-8, 12,13, 15 zeznania świadka A. Ł. (1) Świadek zeznawała w sposób rzeczowy, naturalny i korelujący z dowodami z dokumentów (m.in. zaświadczeniem o bezskuteczności egzekucji, historii rachunku bankowego). W sposób rzeczowy opisywała położenie finansowe swoje i oskarżonego przez okres ich małżeństwa i wspólnego zamieszkiwania. 10 częściowo zeznania świadka D.

Ł. Sąd dał wiarę zeznaniom w kwestiach wypadku oskarżonego albowiem zeznania świadka w tej kwestii korespondują z dokumentacją lekarską oraz wyjaśnieniami oskarżonego w tej części w jakiej sąd uznał je za wiarygodne. 6 zeznania świadka B. K. Na wiarę zasługiwały zeznania świadka, w których wskazywał, że oskarżony miał kontakt z dziećmi tzn. zabierał je nad jezioro choć tych zeznań nie należy przeceniać albowiem świadek nie miał pełnego obrazu funkcjonowania rodziny. 2,3, 7- 9, 11, 12-14, 16-18 Dokumenty (karty karne, protokoły, karty rozliczeniowe, decyzje) Autentyczność oraz prawdziwość treści w nich zawartych nie budziła w ocenie Sądu najmniejszych wątpliwości, nie była także kwestionowania przez żadną ze stron niniejszego postępowania. 2.2.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2. częściowo wyjaśnienia oskarżonego W. Ł. (1) Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których kwestionował wysokość zaległości alimentacyjnej twierdząc, że prowadząc wspólne gospodarstwo płacił alimenty. Sąd również nie dał wiary wyjaśnieniom, w których wskazywał na przekazywanie wygórowanych kwot, czy tez dysponowanie gotówka w szafie, do której miała dostęp A.

Ł. (1) rzędu 100 czy 200 tysięcy. Gdyby sytuacja finansowa przedstawiała się tak kolorowo jak opisywał ją oskarżony pokrzywdzona nie wniosłaby pozwu o alimenty na rzecz małoletnich dzieci. Sceptycznie, sąd odniósł się również do okresu niesprawności. Bezspornym jest, że oskarżony w dniu 30.09.2018 r. uległ wypadkowi jednak zdaniem sądu niemożność zarobkowanie nie trwała do końca 2019 r. jak to w wyjaśnieniach podał oskarżony, a około pół roku. 1.2. częściowo zeznania świadka D. Ł. Zeznania świadka jakoby oskarżony dawał mu pieniądze, które przekazywał A.

Ł. poprzez wrzucanie do skrzynki w kwotach 7 czy 20 tys. a od 2017 r. w kwocie 5, 6 czy 8 tyś sąd ocenie sądu niewiarygodne. W świetle zasad doświadczenia życiowego i logiki oskarżony nie miał powodów, by świadczyć tego rodzaju przysługi na rzecz żony (byłej żony), tym bardziej, że oskarżony zobowiązany był płacić miesięcznie 3 tys. złotych alimentów, ponadto jaki sens miałyby te wpłaty podczas gdy w tym samym okresie oskarżony dokonywał wpłat na konto byłej żony. Trudno również dać wiarę w to, że tego typu kwoty przekazywane były poprzez wrzucenie do skrzynki pocztowej, z ryzykiem kradzieży i bez żadnego dowodu przekazania rzeczonych kwot, skoro oskarżony i jego żona pozostawali w konflikcie.

Dodatkowo pamiętać trzeba, że świadek jest bratem oskarżonego i miał interes w tym, aby go bronić i próbować ukazać w lepszym świetle. Nie da się wykluczyć, że brat oskarżonego przekazywał A. Ł. jakieś kwoty pieniężne, ale były one przeznaczone na spłatę zobowiązań powstałych w trakcie małżeństwa a nie na zaległe czy bieżące alimenty, co wynika także z przekonującej relacji A. Ł. (1).

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Do znamion występku z art. 209 § 1 K.k. należą: zobowiązanie sprawcy z mocy orzeczenia sądowego, ugody zawartej przed sądem lub innym organem lub umową do wykonywania obowiązku alimentacyjnego jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące.

Zgodnie z treścią art. 209 § 1a K.k. jeżeli sprawca czynu opisanego w art. 209 § 1 K.k. naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych podlega karze grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2. W analizowanym stanie faktycznym na oskarżonym ciążył obowiązek alimentacyjny względem dzieci nałożony został wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Wągrowcu z dnia 29.12.2011 r. w sprawie III RC 328/11/2. Oskarżony uchylał się od nałożonego obowiązku alimentacyjnego. Sąd przyjął, że jego powtarzające się zachowanie, polegające na niepłaceniu rat alimentacyjnych ustalonych wyrokiem Sądu, stanowiło przejaw istnienia trwałego zamiaru, który wymagany jest dla bytu przestępstwa trwałego, jakim jest niealimentacja a zaległość w płaceniu rat alimentacyjnych przekroczyła wysokość trzech świadczeń okresowych.

Jednocześnie swoim zachowaniem oskarżony naraził osoby uprawnione na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Biorąc pod uwagę status finansowy matki uprawnionych nie trudno stwierdzić, że cały ciężar utrzymania dzieci spoczywał na niej. Otrzymywane zaś dochody nie są wystarczające dla zapewnienia godnego funkcjonowania, szczególnie dla młodych, uczących się dzieci. Do podstawowych potrzeb życiowych należy zaliczyć takie potrzeby, które przy uwzględnieniu właściwości i warunków osobistych uprawnionych ma ten uprawniony.

Nie można zatem ograniczać tego pojęcia jedynie do potrzeb w postaci wyżywienia, zamieszkania, kształcenia, leczenia. Jeśli bowiem dziecko wymaga również korepetycji, bo nie radzi sobie w szkole, to potrzebę w tym zakresie należy uznać za podstawową. Podobnie należy potraktować koszty leczenia. Do znamion przestępstwa należy jedynie narażenie na niezaspokojenie podstawowych potrzeb, przy czym to niebezpieczeństwo musi być realne, choć nie musi być bezpośrednie. Co więcej, nawet jeśli potrzeby takie zostały zaspokojone przez inną osobę uprawnioną, nie zwalnia to sprawcy od odpowiedzialności karnej.

Ta odpowiedzialność będzie tym bardziej uzasadniona, gdy zaspokojenie potrzeb osoby uprawnionej odbywa się kosztem znacznego wysiłku innych osób zobowiązanych do dostarczania środków utrzymania co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. O istnieniu po stronie sprawcy zamiaru uchylania się od obowiązku łożenia może świadczyć np. porzucenie pracy po to, aby nie płacić alimentów, niepodejmowanie pracy zarobkowej pomimo istniejących ku temu warunków, zmiana miejsca pobytu w celu udaremnienia egzekucji alimentów, ukrywanie dochodów w celu niepłacenia należności alimentacyjnych.

1. Bezsporne w sprawie jest przy tym, iż oskarżony nie uiszczał pełnych rat alimentacyjnych, do jakich był zobowiązany, przez okres prawie trzech lat, przy czym miał możliwość ich uiszczania oraz to, że w wyniku takiego działania jego dzieci były narażone na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

2. Biorąc zatem powyższe pod uwagę nie ulega wątpliwości sądu, iż oskarżony swoim czynem wyczerpał znamiona występku z art. 209 § 1a k.k.

3. Podsądny trwał w ocenie sądu w zamiarze niepłacenia alimentów.

4. Oskarżony niezależnie od tego jak kształtowała się jego sytuacja materialna trwał w ocenie sądu w zamiarze niepłacenia alimentów. Jego postępowanie od początku nacechowane jest złą wolą. Zła wola podsądnego jest wynikiem zupełnej ignorancji w stosunku powstałych obowiązków rodzicielskich, których podsądny nie realizował w żaden sposób.

5. Nie ma wiec wątpliwości, że w rzeczonym okresie pokrzywdzeni - rozwijające się, będące w wieku szkolnym były narażone na brak możliwości zaspokojenia potrzeb życiowych i narażenie to wynikało z zawinionego zachowania podsądnego, który nie płacił na ich utrzymanie, lekceważąc i ignorując w sposób długotrwały spoczywający na nim obowiązek alimentacyjny.

6. Reasumując sąd uznał, że we wskazanym w wyroku okresie podsądny uchylał się od płacenia alimentów, jego zaniechanie było lekceważące, nacechowane nieustępliwością, zważyć należy, że podsądny nie robił prezentów, nie zapewniał rozrywki kulturalnej, sportowej;

7. Łączna wysokość powstałych zaległości przekracza wartość co najmniej trzech świadczeń okresowych. Jednocześnie sąd wyeliminował z opisu zarzuconego oskarżonemu czynu okres od dnia 20.11.2019 r. do dnia 20.04.2020 r. albowiem jest to czas wypadku i rekonwalescencji. ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5.

Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności W. Ł. (1) 1 1 Wybierając rodzaj orzeczonej kary sąd miał na uwadze, iż wobec sprawcy przestępstwa niealimentacji zasadniczo należy w pierwszej kolejności rozważyć stosowanie kary wolnościowej, pozwalającej na regulowanie zobowiązań alimentacyjnych.

Jednakże, w ocenie sądu wymierzenie kary grzywny i jej późniejsza zapłata odbyłaby się kosztem zaspokojenia potrzeb małoletnich dzieci oskarżonego. Z kolei orzeczeniu kary ograniczenia wolności sprzeciwiał się stan zdrowia oskarżonego, który nie pracuje i czeka na termin operacji w związku z doznanym wypadkiem (art. 58 § 2 a k.k.). Sąd wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru kary opisane w art. 3 k.k. i art. 53 § 1 i 2 k.k. Tak ukształtowana kara jest odpowiednia do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwość czynu, jednocześnie nie przekraczając ich ponad miarę.

Oskarżony w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności. W stosunku do oskarżonego zachodzą podstawy do warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, albowiem mając na uwadze jego postawę, właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia (art. 69 § 2 K.k.), można w sposób zasadny budować prognozę, że taki rodzaj represji karnej będzie wystarczający dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa (art. 69 §1 K.k.).

Okoliczności łagodzące:

1. dotychczasowa niekaralność, 2. nieutrudnianie procesu; Okoliczności obciążające:

1. wysoki stopień społecznej szkodliwości czynów ukształtował czasookres oraz sposób i zakres ignorowanego obowiązku, 2. realne skutki czynów wypadają umiarkowanie korzystnie dla oskarżonego, bo wprawdzie przez dłuższy czas utrzymywał stan sprzeczny z ustawowym obowiązkiem, stwarzając stan narażenia dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb, to jednak, na skutek wyręczania go w tym obowiązku przez osobę współzobowiązaną, realnie nie nastąpiły poważne uszczerbki w dobrach dziecka (brak zaniedbań żywieniowych, zdrowotnych, wychowawczych, itp.;

3. zamiar bezpośredni;

4. naruszony przez niego obowiązek ma podstawowy charakter; W. Ł. (1) 2 1 Obowiązek probacyjny miał charakter obligatoryjny. W niniejszej sprawie oczywiste było nałożenie na oskarżonego obowiązku bieżącego wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na rzecz małoletnich dzieci. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 7.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Obrońca oskarżonego wnosił o warunkowe umorzenie postępowania karnego.

Zgodnie z treścią art. 66 § 1 K.k. sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. O ile okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości to postawa oskarżonego, choć niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia nie uzasadniają przypuszczenia, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał on porządku prawnego.

Jak wynika z dotychczasowej drogi życia oskarżonego, chociażby w związku z zeznaniami matki małoletnich pokrzywdzonych, oskarżony nie jest osobą, na której można polegać. Nie ma ugruntowanej hierarchii wartości. W przeszłości bywały sytuacje, że o zadłużeniach małżonka dowiadywała się dopiero kiedy przychodziły zajęcia komornicze, sam oskarżony znikał na kilka miesięcy bez słowa pozostawiając ówczesną rodzinę. Nadto wina i społeczna szkodliwość czynu są tą immanentną cechą czynu, która pozwala na odróżnienie czynów błahych od poważnych i uznanie za przestępstwo tylko takich, które faktycznie i realnie szkodzą określonym dobrom jednostki, bądź dobru społecznemu.

Ta zmienna cecha czynu, który formalnie wyczerpuje wszystkie znamiona danego typu czynu zabronionego, podlega indywidualnemu stopniowaniu i w zależności od konkretnych okoliczności podmiotowych, jak i przedmiotowych może być bądź to znikoma, bądź nieznaczna, bądź w końcu wysoka lub nawet szczególnie wysoka. W przedmiotowej sprawie na większą aniżeli nieznaczna szkodliwość czynu miały wpływ okoliczności tj.:

1. Ustawodawstwo polskie stoi na stanowisku zasady dobra dziecka. Potwierdza ją nie tylko kodeks rodzinny i opiekuńczy, ale także przepisy postępowań egzekucyjnych dające pierwszeństwo w zaspokojeniu roszczeń alimentacyjnych. W sytuacji, zatem kolizji dóbr dziecka i dorosłego nie ma żadnej wątpliwości, że dobro dziecka stoi przed dobrem dorosłego;

2. Stanu zagrożenia spowodowanego niepłaceniem pełnych rat alimentacyjnych nie niweluje zatem to, że w pewnym zakresie potrzeby uprawnionej zaspokajał kto inny: matka - osoba współzobowiązana. Podkreślić należy, że zakres potrzeb życiowych dziecka oznacza nie tylko zabezpieczenie niezbędnego minimum, ale także stworzenie dziecku niezbędnych warunków umożliwiających zaspokojenie wyższego rzędu potrzeb istotnych dla kształtowania osobowości (por. wyrok SN z 27.03.1987r. V KRN 54/87 publik. OSNPG 1987 NR 8 poz. 103). Kryterium oceny potrzeb jako podstawowych stanowią z jednej strony standardy funkcjonujące w danym społeczeństwie (z uwzględnieniem warunków społeczno-ekonomicznych, stanu świadomości, poziomu życia społeczeństwa), z drugiej strony – indywidualne właściwości uprawnionego do alimentacji.

W ocenie Sądu, w odniesieniu do dziecka w wieku szkolnym, zaspokajanie potrzeb wyższego rzędu (aktywnego wypoczynku, dostępności do powszechnych zdobyczy technologicznych i dóbr kultury, dodatkowych zajęć kształcących osobowość i rozwijających zdolności dziecka) jest w naszym społeczeństwie podstawowym i powszechnie przyjętym elementem procesu wychowawczego dziecka.

3. Okres niealimentacji;

4. Nie ma wiec wątpliwości, że w rzeczonych okresach oboje pokrzywdzeni - rozwijający się, będący w wieku szkolnym byli narażeni na brak możliwości zaspokojenia potrzeb życiowych i narażenie to wynikało z zawinionego zachowania podsądnego, który nie płacił na ich utrzymanie regularnie i pełnych kwot, lekceważąc i ignorując w sposób długotrwały spoczywający na nim obowiązek alimentacyjny;

7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Nie ujawniły się okoliczności, pozwalające na zwolnienie oskarżonego od kosztów sądowych, w tym opłaty. Oskarżony winien zatem ponieść koszty niniejszego postępowania, do których wygenerowania sam się przyczynił swoim zachowaniem. 6. 1Podpis Sędzia Renata Sypniewska