Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 428/21 AI generated

IV Ka 428/21 · Sąd powszechny

Case Number IV Ka 428/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Opocznie z dnia 29 marca 2021 r. w sprawie II K 435 / 21 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2.

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 437 § 2 k.p.k; IV Ka 428/21 · Sąd powszechny: Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k.

Keywords

AI generated
deficiencies in evidence lack of prosecutorial standing formal procedural defect inadequate factual investigation unproven judicial bias lack of credibility

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.
art. 438 pkt 2 k.p.k
438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.
art. 438 pkt 3 k.p.k
– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k.
art. 438 pkt 4 k.p.k
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k.
art. 439 k.p.k
– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k.
art. 437 § 2 k.p.k
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k.
art. 454 § 1 k.p.k
AI generated
IX Ka 346/26
☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
II AKa 334/22
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że wnioskodawcy przysługuje odszkodowanie za okres od dnia 9 czerwca 2019 r.
IV Ka 650/22
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 650/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
XII K 86/21
Sygn. akt XII K 86/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 sierpnia 2021 roku Sąd Okręgowy w Warszawie XII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Marek Celej Protokolant: sekr. sądowy Marlena Migda przy udziale Prokuratora: Beaty Dudkiewicz-Pasternak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu: 4 sierpnia 2021r. sprawy: K. Z., syna Z. i H. z domu Z., urodzonego w dniu (...) w S., oskarżonego o to, że: w dniu 17.04.2020r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu przyjął i udzielił pomocy nieustalonej osobie w ukryciu rzeczy uzyskanej za pomocą czynu zabronionego, stanowiącej mienie znacznej wartości w postaci samochodu marki L. (...) o nr rej. (...) o wartości 400.000 zł, tj. o czyn z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. orzeka 1. oskarżonego K. Z. uznaje za winnego zarzucanego mu czynu z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i za to skazuje go i wymierza karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k., karę grzywny w wymiarze 300 (trzystu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 100 (sto) złotych; 2. na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego warunkowo zawiesza, oznaczając okres próby na 3 (trzy) lata i na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. nakłada na oskarżonego K. Z. obowiązek informowania sądu raz na 3 trzy miesiące przebiegu okresu próby; 3. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, tj. 17 kwietnia 2020r. przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równy dwóm stawkom dziennym grzywny; 4. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 6180,00 (sześć tysięcy sto osiemdziesiąt ) złotych tytułem opłaty oraz 1087,96 (jeden tysiąc osiemdziesiąt siedem złotych dziewięćdziesiąt sześć groszy) złotych tytułem kosztów procesu; UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt XII K 86/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza . 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) --- ----------------- ------------------------ Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty --------------------------------- ----------------------- --------------- 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) --- ---------------- ------------------------ Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ------------------------------ ------------------- ------------------ 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------ ---------------- -------------------------------- 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ---------- --------------- ------------------------------------------ 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 K. Z. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zgodnie z dyspozycją art. 291 § 1 k.k. odpowiedzialność karną za ten występek ponosi osoba, która rzecz uzyskaną za pomocą czynu zabronionego nabywa lub pomaga do jej zbycia albo tę rzecz przyjmuje lub pomaga do jej ukrycia. Realizacja znamienia w postaci „nabycia” ma miejsce zarówno wówczas, gdy paser nabywa rzecz uzyskaną za pomocą czynu zabronionego z zamiarem postępowania z nią jak właściciel, bezpośrednio od osoby, która popełniając czyn zabroniony, weszła w jej posiadanie, jak i wtedy, gdy paser nabywa rzecz od innej osoby. Sprawca, który „przyjmuje rzecz” różni się od nabywającego ze względu na charakter władztwa nad rzeczą uzyskana - za pomocą czynu zabronionego, zamiarem sprawcy jest chwilowe, nie zaś trwałe – jak przy „nabyciu” – posiadanie rzeczy. Znamię w postaci „pomocy do zbycia” objawia się działaniami podejmowanymi przez sprawcę, ułatwiającymi zbycie rzeczy uzyskanej za pomocą czynu zabronionego jej posiadaczowi. Z kolei „pomoc do ukrycia” to wszelkie zachowania ułatwiające podjęcie przez posiadacza rzeczy uzyskanej za pomocą czynu zabronionego czynności uniemożliwiającej lub utrudniającej odszukanie danej rzeczy. Zbywca rzeczy niekoniecznie musi być osobą, która uzyskała rzecz z czynu zabronionego. Paserstwo opisane w art. 291 § 1 k.k. może być popełnione z winy umyślnej zarówno w formie zamiaru bezpośredniego, jak i zamiaru ewentualnego. Elementem koniecznym dla przypisania odpowiedzialności za paserstwo umyślne jest objęcie wolą i świadomością zachowania skierowanego na rzecz pochodzącą z czynu zabronionego poprzez nabycie, przyjęcie, udzielenie pomocy do zbycia lub ukrycia rzeczy, a zatem sprawca posiada pełną wiedzę, co do pochodzenia rzeczy lub przewiduje możliwość, że pochodzi ona z czynu zabronionego i godzi się na to. Kwalifikowanym typem przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. zgodnie z art. 294 § 1 k.k. jest popełnienie tego czynu w stosunku do mienia znacznej wartości, tj. wartości przekraczającej 200.000 złotych (art. 11 § 5 k.k.). Na podstawie całokształtu ujawnionego w sprawie materiału dowodowego, w tym wyjaśnień oskarżonego K. Z., a także zeznań świadka i dokumentów, sąd uznał, że wina oskarżonego nie budzi wątpliwości. K. Z. dniu 17.04.2020r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu przyjął i udzielił pomocy nieustalonej osobie w ukryciu rzeczy uzyskanej za pomocą czynu zabronionego, stanowiącej mienie znacznej wartości w postaci samochodu marki L. (...) o nr rej. (...) o wartości 400.000 zł. Oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa stypizowanego w art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. Z. 1 i 2 1 Wymierzając oskarżonemu karę pozbawienia wolności i grzywny sąd kierował się dyrektywami ich wymiaru określonymi w art. 53 k.k. oraz w art. 33 k.k. Sąd uznał, że czyn popełniony przez oskarżonego cechował wysoki stopień winy i społecznej szkodliwości. Oskarżony miał niczym niezakłóconą zdolność do rozpoznania faktycznego i społecznego znaczenia podejmowanych działań, wiedział, że narusza zarówno normy prawne, jak i społeczne, a mimo to zdecydował się na popełnienie przestępstwa. Okolicznością przemawiającą na korzyść K. Z., biorąc pod uwagę jego właściwości i warunki osobiste, jest to, iż w momencie popełnienia przestępstwa nie był osobą karaną. Ponadto oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu, okazał skruchę. Biorąc powyższe pod uwagę sąd wymierzył oskarżonemu karę pozbawiania wolności w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Zdaniem sądu, mimo orzeczenia wobec oskarżonego stosunkowo łagodnej kary, cele kary, w szczególności jej cele zapobiegawczy i wychowawczy, zostaną osiągnięte. Sąd wymierzając oskarżonemu karę grzywny miał na uwadze, oprócz ogólnych dyrektyw wymiaru kary, także okoliczności, o których mowa w art. 33 § 3 k.k. Zdaniem sądu wymierzona kara grzywny nie przekracza możliwości zarobkowych oskarżonego. Wymierzona kara jest zdaniem sądu adekwatna do stopnia zawinienia i szkodliwości społecznej czynu oraz spełni cele prewencji ogólnej i szczególnej, jak również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa w szczególności, że kara pozbawienia wolności została wymierzona w zawieszeniu. W ocenie sądu tak ukształtowane kary stanowią odpowiednią represję wobec oskarżonego – adekwatną, a jednocześnie nie nadmiernie dolegliwą. K. Z. 2 1 Wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności jak już to zostało wcześniej zaznaczone sąd warunkowo zawiesił wobec oskarżonego na okres próby, który ustalił na 3 lata. Warunkowo zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności sąd miał na uwadze warunki i właściwości osobiste oskarżonego, w tym w szczególności przyznanie się do winy i okazanie skruchy. W ocenie sądu nawet tak krótki okres próby będzie wystarczający dla osiągnięcia celów kary wobec oskarżonego, stanowiąc przestrogę, że w razie popełnienia przestępstwa w okresie próby sąd może zarządzić wykonanie kary, zatem zapobiegnie powrotowi do przestępstwa. K. Z. 2 1 Sąd zobowiązał oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby celem kontroli przestrzegania porządku prawnego przez oskarżonego. Wymóg określenia jednego z obowiązków wymienionych w art. 72 określa § 1 tego przepisu. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. Z. 3 Z uwagi na to, że oskarżony K. Z. był w trakcie postępowania przygotowawczego w niniejszej sprawie zatrzymany oraz została wobec niego orzeczona kary grzywny (obok kar pobawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania), Sąd zaliczył na podstawie art. 63 § 1 kk dzień 17 kwietnia 2020r na poczet orzeczonej kary grzywny 300 stawek dziennych po 100 zł każda stawka, przyjmując że jeden dzień pozbawienia wolności równa się 2 stawkom dziennym kary grzywny.. 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ------------------------------------ 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 12. Zgodnie z treścią art. 627 k.p.k. od skazanego w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa oraz wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego. Sąd obciążył oskarżonego kosztami postępowania w sprawie. Na zasądzoną kwotę składają się: opłata sądowa w kwocie 6180,00 zł (art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz art. 3 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych), koszty poniesione w postępowaniu przygotowawczym w wysokości 1077,96 zł, a także koszty poniesione w toku postępowania sądowego w postaci ryczałtu za doręczanie pism – 10 zł. 1.Podpis sędzia SO Marek Celej
VI Ka 1045/21
Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 1045/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 428 / 21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1.

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Opocznie z dnia 29 marca 2021 r. w sprawie II K 435 / 21 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2.

Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k.

– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. 0.12.2.

Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut zarzuty mogącej mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku obrazy przepisów prawa procesowego – art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk, w następstwie których doszło do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mającego wpływ na jego treść poprzez bezzasadne przyjęcie, iż T.

P. dopuścił się zarzuconego mu czynu ☒ zasadny ☐ częściowo zasadne ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty, które niezależnie od sposobu ich sformułowania, zmierzały do wykazania wadliwości poczynionych ustaleń faktycznych, będących następstwem nierespektowania przez sąd I instancji reguł wynikających z art. 4 kpk, 7 kpk i 410 kpk, uznać należało za uzasadnione. Zgodzić się też w konkluzji ze skarżącym należało, iż sąd I instancji w sposób pochopny, nie przystający do realiów dowodowych sprawy, uznał, iż oskarżony dopuścił się wobec swojej żony tego rodzaju zachowań, które uzasadniałyby zakwalifikowanie ich w kategoriach występku znęcania z art. 207 § 1 kk.

Z lektury uzasadnienia zaskarżonego wyroku wyprowadzić można wniosek, iż ustalenia faktyczne stanowiące podstawę jego wydania poczynione zostały w oparciu o zeznania pokrzywdzonej I. P. i przy założeniu, iż zasługują one na wiarę praktycznie w pełnej rozciągłości. Skarżąca słusznie jednak podnosiła, iż tak daleko idący brak krytycyzmu przy ocenie tych zeznań był nieuprawniony. W pierwszej kolejności zwrócić uwagę należało na chwiejność jej procesowych i pozaprocesowych ( por. ujawnione nagrania rozmów z udziałem pokrzywdzonej, których prawdziwości oraz treści pokrzywdzona nie zakwestionowała ) relacji w odniesieniu do tego, czy oskarżony rzeczywiście dopuszczał się wobec niej czynów mogących nosić znamiona czy to fizycznego, czy to psychicznego znęcania się.

Obrona podnosiła, iż obciążające oskarżonego zeznania pokrzywdzonej były wyłącznie pochodną wpływu, jaki wywierała na nią sąsiadka B. M., sugerująca złożenie relacji niezgodnych z rzeczywistością, z zamiarem przysporzenia w ten sposób kłopotów T. P., z którym pozostawała w konflikcie. Możliwość taką w dostatecznym stopniu uprawdopodabniało odsłuchane przed sądem I instancji nagranie, na którym pokrzywdzona przyznawała, iż złożenie przez nią zawiadomienia o przestępstwie i treść ówczesnych zeznań rzeczywiście były następstwem takiego stanu rzeczy.

Wobec powziętych na tej podstawie wątpliwości, czy pokrzywdzona wykazuje cechy osobowości zależnej, mogącej ulegać tego rodzaju wpływom innych osób, sąd odwoławczy na tę okoliczność uzupełniająco przesłuchał pokrzywdzoną w obecności biegłego psychologa oraz dopuścił dowód z jego opinii. Wynikało z niej min., że z uwagi na brak ograniczeń intelektualnych oraz psychotycznych pokrzywdzona ma wprawdzie zachowaną zdolność do adekwatnego postrzegania, zapamiętywania i odtwarzania przeżyć po czasie bez zafałszowania rzeczywistości i w tym znaczeniu może być wiarygodnym źródłem dowodowym, tym niemniej wniosek ten biegły obwarowywał całym szeregiem zastrzeżeń.

Podnosił, iż I. P. jest zdolna do kłamstwa, zaś zachodząca u niej interpretacja spostrzeżeń w wybranych, konfliktowych sytuacjach, może mieć charakter kierunkowy i zmierzać do tworzenia własnej wersji zdarzeń, które w rzeczywistości mogły mieć odmienny przebieg, a w związku z tym mogło dochodzić u niej do świadomego lub nieświadomego zniekształcania treści zapamiętanych śladów pamięciowych. W połączeniu z negatywnym nastawieniem do oskarżonego miała predyspozycje do doszukiwania się złych zamiarów, a w konsekwencji do zakłóceń interpretacji rzeczywistości społecznej.

Wszystko to tworzyć mogło bardzo sprzyjające warunki do prezentacji wersji mogącej stanowić mieszaninę przeżyć faktycznych oraz przekonań świadka. Biegły zastrzegał też, że wypowiedzi jej mogą nie być do końca szczere, gdyż w sytuacjach trudnych potrafiłaby posługiwać się kłamstwem bez zbytniego afektu i wykluczyć tego nie można. Jest ponadto podatna na wpływy i sugestie osób trzecich, które mogły mieć wpływ na treść jej relacji. Uwzględniając treść tej opinii trudno pokrzywdzoną uznać za wiarygodne źródło dowodowe co do prawdziwości odtwarzanych przez nią zdarzeń.

Jest to źródło, do którego podchodzić należy z dystansem – relacje od niej pochodzące należy potwierdzać innymi, obiektywnymi dowodami. Równie trudno jest także bezkrytycznie przyjmować, czy informując osoby trzecie ( sąsiadki, członków rodziny ) o sytuacji domowej przedstawiała im jej rzetelny obraz. W sposób równie bezkrytyczny sąd I instancji podszedł do zeznań B. M., pomimo słusznie podnoszonych przez obronę zastrzeżeń, iż treść jej zeznań należy oceniać z uwzględnieniem jej silnego konfliktu z oskarżonym.

Sąd I instancji „ za dobrą monetę ” przyjął jej zapewnienie złożone na rozprawie, iż żadnego takiego konfliktu między nimi nie ma i nie było. Na wniosek obrony sąd odwoławczy przeprowadził dowód z akt II K 763 / 19 Sądu Rejonowego w Opocznie, z których wynika jednak coś zupełnie przeciwnego, a mianowicie, iż w rzeczywistości pomiędzy B. M., a T. P. istnieje długotrwały spór sąsiedzki, w ramach którego B. M. min. wielokrotnie składała na niego do rozmaitych instytucji państwowych skargi. W tym celu zdolna była nawet dopuszczać się fałszowania dokumentów, sygnując je podpisem innej osoby.

Mając to na uwadze sąd odwoławczy uznał, iż także B. M. jest mało wiarygodnym źródłem dowodowym, albowiem nie ma pewności, czy za negatywną dla oskarżonego wymową jej zeznań nie przemawiała wyłącznie chęć przysporzenia mu uciążliwości wbrew obiektywnej rzeczywistości. Większy dystans należało też mieć do relacji osób najbliższych dla pokrzywdzonej, jak poczynił to sąd I instancji wobec zeznań rodziców oskarżonego. Liczyć się trzeba w tego typu sprawach z tym, że osoby z tak bliskiego kręgu stron wiedzą o konflikcie mogą szafować oszczędnie i selektywnie, a zwłaszcza wbrew obiektywnej rzeczywistości w korzystnym świetle przedstawiać tylko jedną z jego stron.

Tego rodzaju symetrii sąd I instancji nie dochował. Zakładając słusznie, że na zeznania rodziców oskarżonego mogła wpływać chęć dopomożenia w osiągnięciu korzystnego wyniku procesu, nie chciał już jednak zauważyć, że taka sama motywacja przyświecać mogła drugiej stronie. Dlatego czynienie ustaleń faktycznych należało poprzedzić weryfikacją relacji stron i ich bliskich dowodami bardziej zobiektywizowanymi. Podkreślić w końcu należy, iż przeciw wersji wyłaniającej się z zeznań pokrzywdzonej przemawiały zeznania córki stron, mającej pełny – z racji wspólnego zamieszkiwania – wgląd w codzienne relacje między swoimi rodzicami.

Z nich zaś wynikało, że I. P. nie doznawała ze strony swojego męża tego rodzaju krzywd, o jakich traktuje akt oskarżenia. W konsekwencji sąd odwoławczy stanął na stanowisku, że brak jest na tyle wiarygodnej podstawy dowodowej, aby podzielić przekonanie sądu I instancji o znęcaniu się przez oskarżonego nad żoną w sposób, o jakim traktuje akt oskarżenia. Z powodów wyżej przedstawionych ani pokrzywdzona, ani B. M. nie są na tyle wiarygodnymi źródłami dowodowymi, aby mieć pewność co do prawdziwości ich relacji i na ich podstawie oprzeć wyrok skazujący.

Wniosek zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego czynu ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z powodów wyżej opisanych 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.11.

Przedmiot i zakres zmiany 0.0.1Poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego czynu Zwięźle o powodach zmiany Omówiono powyżej 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. - ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia - 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia - 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania - 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności - 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Wobec uniewinnienia oskarżonego, koszty procesu sąd odwoławczy przejął na rachunek Skarbu Państwa ( art. 632 pkt 2 kpk ).

7. PODPIS