I C 555/19 · Sąd powszechny

Sygn. akt I C 555/19 upr

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 września 2021 r. Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: sędzia Anna Gajewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 września 2021 r. w P. sprawy z powództwa (...) Ltd. z siedzibą w L. (C.) przeciwko K. M. o zapłatę o r z e k a oddala powództwo. Sygn. akt I C 555/19 upr

UZASADNIENIE

(...) Ltd. z siedzibą w L. na C. wytoczył powództwo przeciwko K. M. o zapłatę kwoty 1 092,91 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości maksymalnych odsetek ustawowych za opóźnienie, liczonymi od kwoty 800 zł od dnia 28.05.2019r. do dnia zapłaty oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 73,15 zł od dnia 28.05.2019r. do dnia zapłaty. Nadto powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w dniu 18 września 2018 roku pozwana zawarła, za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość, umowę pożyczki nr (...) z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., na podstawie której pozwanej przyznana i wypłacona została kwota 800 zł.

Umowa pożyczki zawarta została na okres 30 dni. Pozwana zobowiązała się spłacić kwotę pożyczki wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie i prowizją w kwocie 219,76 złotych, w terminie do 18 października 2018 roku. Powód wskazał, że na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności, zawartej w dniu 18 maja 2018 roku pomiędzy powodem, a (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., powód nabył wierzytelność względem pozwanej wynikającą z nieuregulowania wspomnianej wyżej umowy pożyczki.

Powód wskazał, że dzień wytoczenia niniejszego powództwa, na kwotę dochodzoną pozwem składa się: - 800 zł – niespłacony kapitał, - 219,76 zł – umowna prowizja za udzielenie pożyczki, - 6,56 zł – skapitalizowane umowne odsetki naliczone od kwoty niespłaconego kapitału od dnia 18.09.2018r. do dnia 18.10.2018r., - 53,40 zł – skapitalizowane odsetki maksymalne za opóźnienie naliczone przez poprzednika prawnego powoda od kwoty niespłaconego kapitału od dnia 19.10.2018r. do dnia 14.04.2019r., - 13,19 zł – skapitalizowane odsetki maksymalne za opóźnienie naliczone od dnia 15.04.2019r. do dnia poprzedzającego dzień złożenia pozwu w niniejszej sprawie.

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanym w niniejszej sprawie w dniu 18 października 2019 roku, Sąd Rejonowy w Piszu nakazał pozwanej zapłacić na rzecz powoda całość dochodzonego roszczenia wraz z kosztami postępowania. Pozwana K. M. w dniu 25 maja 2021 roku wniosła sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty zaskarżając go w całości. Zakwestionowała roszczenie powoda tak co do zasady, jak i co do wysokości. Podniosła zarzut nieistnienia i nieudowodnienia roszczenia. Postanowieniem z dnia 8 lipca 2021 roku Sąd Rejonowy w Piszu stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy ww. nakazu zapłaty w całości, ponadto uchylił wzmiankę o stwierdzeniu prawomocności nakazu zapłaty i uchylił nadaną temu nakazowi zapłaty klauzulę wykonalności.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Tak więc w niniejszej sprawie na powodzie spoczywał obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających jej roszczenie, a ponadto w myśl art. 232 k.p.c. ciążył na niej obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodził skutki prawne. Odnośnie inicjatywy dowodowej Sąd Rejonowy w Piszu w pełni podziela utarte orzecznictwo Sądu Najwyższego wyrażające się w tezie: „Rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.).

Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.).” (vide wyrok Sądu Najwyższego z 17.12.1996r. w sprawie I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76; podobnie również wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 21.10.2003r. w sprawie I ACa 516/03, OSP 2004/9/118; wyrok Sądu Najwyższego z 07.10.1998r. w sprawie II UKN 244/98, OSNP 1999/20/662). Podstawą dochodzonego przez powoda roszczenia jest, jak wynika z treści pozwu, umowa pożyczki nr (...) zawarta 18 września 2018 roku za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość pomiędzy pozwaną, a (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W..

Niewątpliwie obowiązujące przepisy prawa dopuszczają zawieranie umów za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość. Pozwana zaprzeczyła jednak, żeby zawarła z poprzednikiem prawnym powoda przedmiotową umowę pożyczki i otrzymał przewidziane tą umową środki finansowe. Zgodnie z przedłożonym przez powoda wydrukiem ramowej umowy pożyczki, pożyczka mogła zostać udzielona pożyczkobiorcy, będącemu osobą fizyczną, który: - zarejestrował się na platformie pożyczkowej i utworzył konto użytkownika, - dokonał przelewu weryfikacyjnego w kwocie 0,01 zł lub 1 zł na wskazany rachunek bankowy pośrednika pożyczkodawcy, wpisując w tytule przelewu tekst zgodny z komunikatem otrzymanym drogą elektroniczną na wskazany przez siebie w formularzu internetowym adres e-mail, - złożył wniosek o zawarcie umowy pożyczki, który został zaakceptowany, - i spełnia pozostałe warunki przewidziane w umowie.

Powód nie przedstawił żadnych dowodów na wykazanie powyższych okoliczności, tj. zarejestrowania się i utworzenia przez pozwaną konta użytkownika na platformie pożyczkowej, dokonania przez pozwaną przelewu weryfikacyjnego 0,01 zł na rachunek bankowy pośrednika, a tym samym, że przelew weryfikacyjny został przez pozwaną wykonany z rachunku bankowego, na który pożyczkodawca dokonał w dniu 18 września 2018 roku przelewu kwoty 800 zł. Z uwagi na powyższe i stanowisko pozwanej, stwierdzić należy, że umowa sprzedaży wierzytelności wraz z załącznikiem nr 1 (k. 25-30), wydruk ramowej umowy pożyczki (k. 18-31) oraz potwierdzenie przelewu kwoty 800 zł (k. 32), są niewystarczające dla wykazania istnienia zobowiązania pozwanej.

Sąd uznał, że istnienie przedmiotowego zobowiązania pozwanej nie zostało należycie przez powoda udokumentowane, czego konsekwencją jest oddalenie powództwa w całości.