Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 37/21 AI generated

VI Ka 37/21 · Sąd powszechny

Case Number VI Ka 37/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt VI Ka 37/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 maja 2021 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Agnieszka Telega po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2021r. sprawy E. O. ur. (...) w O. c. A., M. z domu P. oskarżonej z art. 212 § 1 kk i art. 216 § 1 kk i inne z powodu apelacji wniesionej przez oskarżyciela prywatnego i pełnomocnika oskarżyciela prywatnego od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 13 października 2020 r. sygn. akt II K 234/18 I. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonej E. O. w części, tj. odnośnie czynu przypisanego oskarżonej w pkt. I części dyspozytywnej wyroku oraz czynu opisanego w pkt. 4 części wstępnej wyroku, co do którego umorzono postępowanie w pkt. III części dyspozytywnej wyroku i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżyciela prywatnego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w sprawie w części, w której zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 37/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 13 października 2020r., sygn. akt II K 234/18 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☒ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1 Zarzuty zawarte w apelacji pełnomocnika oskarżyciela prywatnego: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a to uznanie, że czyn którego dopuściła się oskarżona 28.02.2017 r. w toku przesłuchania przed Sądem Rejonowym w Jeleniej Górze w sprawie II K 1384/16 cechuje nieznaczny stopień społecznej szkodliwości, co miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia i warunkowe umorzenie postępowania; ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2 obraza przepisów postępowania, a to art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji gdy wcześniej wszczęte postepowanie o ten sam czyn toczyło się w ramach tego samego postępowania karnego, w związku z czym Sąd powinien ustalić ze czyny opisane w części wstępnej nr 1 i 4 stanowią jeden czyn co miało wpływ na tresć zaskarżonego orzeczenia i umorzenie postępowania co do pkt 3 części wstępnej wyroku; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 3 błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia a to uznanie, że kwota 700 zł. orzeczona tytułem nawiązki na rzecz pokrzywdzonego jest adekwatna do krzywd wywołanych działaniem oskarżonej, w sytuacji gdy krzywda pokrzywdzonego wynikająca z działań oskarżonej jest dalece większa, na co wpływ ma w szczególności fakt, że oskarżona pomówienia wobec pokrzywdzonego kierowała nieustannie od 2014 r.i że czyniła je mając świadomość że są one bezpodstawne; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 4 obraza przepisów postępowania, a to art. 628 pkt 1 w zw. z art. 629 k.p.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zasądzenie na rzecz oskarżyciela prywatnego jedynie części z poniesionych przez niego i udowodnionych kosztów postępowania, co miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 5 Zarzuty zawarte w apelacji oskarżyciela prywatnego: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia polegający na wadliwym ustaleniu, ze oskarżona zeznając jako świadek przed Sądem Rejonowym w Jeleniej Górze sygn. akt II K 1384/16 a także w innych sprawach i okolicznościach dopuściła się czynu przestępnego jednakże stopień szkodliwości społecznej nie był znaczny; ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 6 naruszenie art. 398 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie wniosku oskarżyciela prywatnego i niezastosowanie instytucji art. 216 k.k. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 7 niezastosowanie art.12 k.k. mimo ze oskarżona wielokrotnie w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dopuszczała się pomówień, zniesławienia i znieważenia J. M. o czym pokrzywdzony dowiadywał się podczas procedowania sprawy; ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 8 błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia polegający na wadliwym ustaleniu, ,że wina i społeczna szkodliwość czynu cechuje się znikomym stopniem, co skutkowało bezpodstawnym umorzeniem postepowania, podczas gdy zarówno wina jak i społeczna szkodliwość czynu były znaczne, a postawa oskarżonej która wielokrotnie wygłaszała pomówienia wobec poszkodowanego oraz oświadczenia, że jest gotowa powtórzyć swoje zarzuty oraz że zrobi wszystko by dowieść że J. M. jest przestępcą, uzasadnia przypuszczenie że oskarżona ponownie dopuści się zarzucanych jej czynów; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 9 naruszenie przepisu art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. poprzez jego zastosowanie pomimo ze nie zostały spełnione ku temu warunki; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 10 naruszenie przepisu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. poprzez jego zastosowanie pomimo ze nie zostały spełnione ku temu warunki; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 11 naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych i formalnych złożonych przez oskarżyciela prywatnego; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 12 naruszenie przepisu art. 628 k.p.k. poprzez zasadzenie tylko częściowo kosztów jakie poniósł poszkodowany w związku z procesem. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad 1 Wyrok warunkowo umarzający postępowanie o ten czyn, przypisany w pkt I części dyspozytywnej wyroku nie mógł się ostać, zważywszy na kilka okoliczności powodujących iż ocena społecznej szkodliwość tego czynu - która zdaniem Sądu Rejonowego nie jest znaczna – budzi wątpliwości. Argumentacja skarżącego zasadna była jednak tylko w części. Wskazać należy na powszechny w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd, że nie stanowią pomówienia wypowiedzi związane z wykonywaniem obowiązków prawnych, np. zeznania świadka ( zob.np.wyr.SN z 18.12.2000 r. IV KKN 331/00 ). Powyższego Sąd I instancji w niniejszej sprawie zupełnie nie dostrzegł i nie ocenił. Przestępcze zachowanie oskarżonej miało jednak polegać także na przedstawieniu zniesławiających pokrzywdzonego dokumentów, przy czym Sąd Rejonowy nie argumentował w pisemnym uzasadnieniu szczegółowo jakie to były dokumenty i dlaczego treści w nich zawarte stanowiły pomówienie. Przyjmując winę oskarżonej Sąd Rejonowy w ogóle nie ocenił jej stopnia, który wszak także dla warunkowego umorzenia postępowania nie powinien być znaczny. Skarżący pełnomocnik akcentuje w apelacji szczególne nasilenie zlej woli oskarżonej, jej uporczywość i zacietrzewienie oraz znaczne szkody wyrządzone pomówieniami oskarżonej. W tym kontekście wskazać należy że prawidłowa ocena powyższych przesłanek będzie możliwa w przypadku całościowej, kompleksowej oceny działania oskarżonej, w tym także zarzuconego w pkt. 4 części wstępnej wyroku, co do którego czynu nastąpiło niezasadne umorzenie postępowania w pkt. III części dyspozytywnej. Ad.2 Zarzut zasadny, uwypuklający niefrasobliwość Sądu I instancji w rozstrzyganiu niniejszej sprawy. Istotnie działania oskarżonej opisane w pkt I części dyspozytywnej i w pkt. 4 części wstępnej dotyczące zachowania w trakcie procedowania w sprawie II K 1384/16, należałoby rozpatrywać w kontekście jednego czynu, być może przy przyjęciu konstrukcji prawnej z art. 12 § 1 k.k. przy czym warunkiem jest sprecyzowanie czasu kiedy zachowania te miały miejsce. W akcie oskarżenia wskazano, że czyn przypisany w pkt I części dyspozytywnej miał miejsce 28 lutego 2017 r., podczas gdy w zaskarżonym wyroku przyjęto że było to 28 lutego 2018 r., czyn z pkt. 4 części wstępnej miał zaś trwać „w dalszym ciągu”. Zważywszy na powyższe błędna była ocena Sądu I instancji, że są to dwa czyny „tożsame” i umorzenie postępowania o drugi z nich z powodu powagi rzeczy osądzonej z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Ad.3 Zarzut przedwczesny ze względu na konieczność wydania wyroku kasatoryjnego w wyżej wskazanej części. Ad.4 Zarzut przedwczesny ze względu na konieczność wydania wyroku kasatoryjnego w wyżej wskazanej części. Ad.5 Zarzut częściowo zasadny, argumentacja jak w pkt. Ad.1. Ad.6 Zarzut niezasadny, wręcz niezrozumiały czyn przypisany w pkt. I części wstępnej kwalifikowany był m.in. z art. 216 k.k. Ad.7 Zarzut częściowo zasadny, argumentacja jak w pkt Ad.2. Ad.8 Zarzut niezasadny, sformułowany nieczytelnie, nie wiadomo do którego z zarzucanych czynów się odnosi. Postepowanie o żaden z czynów nie zostało umorzone z powodu znikomego stopnia społecznej szkodliwości tj. na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. Ad.9 Zarzut niezasadny. Czyn z pkt 2 części wstępnej miał zostać popełniony w dniu 24 września 2014 r., akt oskarżenia o ten czyn oskarżyciel prywatny wniósł 6 maja 2018 r. Zgodnie z art. 101 § 2 k.k. karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje z upływem roku od czasu gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy, nie później jednak niż z upływem 3 lat od jego popełnienia. Obydwa te terminy zostały w niniejszej sprawie przekroczone, nie znajduje w tej sytuacji zastosowania instytucja przedłużenia przedawnienia karalności z art. 102 k.k. Podnoszona przez skarżącego w uzasadnieniu apelacji okoliczność wcześniejszego wszczęcia i prowadzenia wobec oskarżonej postępowania publicznoskargowego o składanie fałszywych zeznań nie ma znaczenia w niniejszej kwestii, było to postępowanie o inny czyn, o odmiennych znamionach. Nie mają także znaczenia uregulowania związane z przedłużeniem terminów przedawnień karalności w związku z pandemią Covid-19, dotyczyły one 2020 r. Umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. było zasadne. Ad.10 Zarzut zasadny, argumentacja jak w pkt Ad.2 Ad.11 Zarzut niezasadny, nieuwzględnienie wniosków dowodowych i formalnych nie może być traktowane jako naruszenie prawa materialnego, pomijając powyższe skarżący nie sprecyzował o jakie wnioski dowodowe i formalne chodzi. Ad.12 Zarzut przedwczesny ze względu na konieczność wydania wyroku kasatoryjnego w wyżej wskazanej części. Wniosek 1.uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze ( apelacja pełnomocnika oskarżyciela prywatnego ) ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2.zmiana wyroku poprzez „surowszą ocenę czynów oskarżonej” ( apelacja oskarżyciela prywatnego ) ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 3.uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ( apelacja oskarżyciela prywatnego ). ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Ad.1 Wniosek zasadny w części, tj. odnośnie czynów: przypisanego w pkt I części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku oraz opisanego w pkt. 4 części wstępnej wyroku co do którego umorzono postępowanie w pkt. III części dyspozytywnej wyroku. Przesądza o powyższym argumentacja przedstawiona podczas omawiania poszczególnych zarzutów apelacji. Ad.2 Wniosek niezasadny, konieczne było wydanie w części wyroku kasatoryjnego o czym wskazano w pkt Ad.1, w pozostałej części zaś utrzymanie wyroku w mocy. Ad.3 Wniosek częściowo zasadny, argumentacja jak w pkt. Ad.1 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok utrzymany w mocy w części tj. odnośnie rozstrzygnięć z pkt II i IV części dyspozytywnej. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w pkt II części dyspozytywnej o czyn z pkt 2 części wstępnej było prawidłowe, o czym była mowa powyżej w pkt Ad.9. Co się tyczy uniewinnienia oskarżonej w pkt. IV części dyspozytywnej ( czyn opisany w pkt 3 części wstępnej ), to ta część wyroku nie została zaskarżona przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego co jednoznacznie wynika z początkowej części apelacji i treści zarzutów ( choć sprzeczne z tym wydaje się wnioskowanie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości ). W osobiście sporządzonej apelacji oskarżyciel prywatny nie przedstawił przekonywujących argumentów przemawiających przeciwko uniewinnieniu oskarżonej w tej części. Słuszne jest stanowisko Sądu I instancji że ten czyn nie został wystarczająco sprecyzowany w akcie oskarżenia a jego opis zawierał braki odnośnie ustawowych znamion zarzucanego przestępstwa. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zaskarżony wyrok uchylony na tej podstawie w części tj. odnośnie czynu przypisanego w pkt I części dyspozytywnej. Zważywszy na całą argumentację przedstawioną powyżej zachodzi konieczność ponownego przeprowadzenia przewodu sądowego w całości odnośnie tego czynu. Uchylenie wyroku ,co oczywiste , dotyczy także pkt V ( orzeczenie o nawiązce ) i pkt VI ( rozstrzygnięcie o kosztach procesu ) części dyspozytywnej. 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ☒ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zaskarżony wyrok uchylony na tej podstawie w części tj. odnośnie czynu opisanego w pkt. 4 części wstępnej wyroku co do którego umorzono postępowanie w pkt. III części dyspozytywnej. Zasada ne peius nie pozwalała na wydanie w tej części wyroku skazującego, ponadto to rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego jest ściśle powiązane z uchyleniem wyroku odnośnie czynu przypisanego w pkt I części dyspozytywnej, o czym była mowa powyżej. 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Sąd Rejonowy przeprowadzi ponownie postępowanie w całości, w zakresie w jakim wyrok został uchylony, w tym rozpozna wszystkie wnioski dowodowe stron. Następnie Sąd ten oceni czy i w jakim zakresie zostały wyczerpane zachowaniem oskarżonej ustawowe znamiona czynu z art. 212 § 1 k.k. względnie z art. 216 k.k., czy jest to jeden czyn w rozumieniu art. 12 § 1 k.k., jaki jest stopień winy oskarżonej i stopień społecznej szkodliwości czynu i ewentualnie jaką należy wymierzyć oskarżonej karę i jakie orzec środki karne. Swoje ostateczne rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy zawrze w wyroku który prawidłowo uzasadni zgodnie z wymogami art. 424 k.p.k. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Na podstawie art. 624 § 2 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy uznając że przemawiają za tym względy słuszności zwolnił oskarżyciela prywatnego J. M. od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie w części w której zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok w części dotyczącej pkt I , III, V i VI 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację Oskarżyciel prywatny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok w całości 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k; VI Ka 37/21 · Sąd powszechny: Sygn. akt VI Ka 37/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 maja 2021 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Agnieszka Telega po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2021r. sprawy E. O. ur. (...) w O. c. A., M. z domu P. oskarżonej z art. 212 § 1 kk i art. 216 § 1 kk i inne z powodu apelacji wniesionej przez oskarżyciela prywatnego i pełnomocnika oskarżyciela prywatnego od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 13 października 2020 r. sygn. akt II K 234/18 I. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonej E. O. w części, tj. odnośnie czynu przypisanego oskarżonej w pkt. I części dyspozytywnej wyroku oraz czynu opisanego w pkt. 4 części wstępnej wyroku, co do którego umorzono postępowanie w pkt. III części dyspozytywnej wyroku i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżyciela prywatnego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w sprawie w części, w której zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 37/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 13 października 2020r., sygn. akt II K 234/18 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☒ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1 Zarzuty zawarte w apelacji pełnomocnika oskarżyciela prywatnego: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a to uznanie, że czyn którego dopuściła się oskarżona 28.02.2017 r. w toku przesłuchania przed Sądem Rejonowym w Jeleniej Górze w sprawie II K 1384/16 cechuje nieznaczny stopień społecznej szkodliwości, co miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia i warunkowe umorzenie postępowania; ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2 obraza przepisów postępowania, a to art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji gdy wcześniej wszczęte postepowanie o ten sam czyn toczyło się w ramach tego samego postępowania karnego, w związku z czym Sąd powinien ustalić ze czyny opisane w części wstępnej nr 1 i 4 stanowią jeden czyn co miało wpływ na tresć zaskarżonego orzeczenia i umorzenie postępowania co do pkt 3 części wstępnej wyroku; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 3 błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia a to uznanie, że kwota 700 zł. orzeczona tytułem nawiązki na rzecz pokrzywdzonego jest adekwatna do krzywd wywołanych działaniem oskarżonej, w sytuacji gdy krzywda pokrzywdzonego wynikająca z działań oskarżonej jest dalece większa, na co wpływ ma w szczególności fakt, że oskarżona pomówienia wobec pokrzywdzonego kierowała nieustannie od 2014 r.i że czyniła je mając świadomość że są one bezpodstawne; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 4 obraza przepisów postępowania, a to art. 628 pkt 1 w zw. z art. 629 k.p.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zasądzenie na rzecz oskarżyciela prywatnego jedynie części z poniesionych przez niego i udowodnionych kosztów postępowania, co miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 5 Zarzuty zawarte w apelacji oskarżyciela prywatnego: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia polegający na wadliwym ustaleniu, ze oskarżona zeznając jako świadek przed Sądem Rejonowym w Jeleniej Górze sygn. akt II K 1384/16 a także w innych sprawach i okolicznościach dopuściła się czynu przestępnego jednakże stopień szkodliwości społecznej nie był znaczny; ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 6 naruszenie art. 398 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie wniosku oskarżyciela prywatnego i niezastosowanie instytucji art. 216 k.k. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 7 niezastosowanie art.12 k.k. mimo ze oskarżona wielokrotnie w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dopuszczała się pomówień, zniesławienia i znieważenia J. M. o czym pokrzywdzony dowiadywał się podczas procedowania sprawy; ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 8 błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia polegający na wadliwym ustaleniu, ,że wina i społeczna szkodliwość czynu cechuje się znikomym stopniem, co skutkowało bezpodstawnym umorzeniem postepowania, podczas gdy zarówno wina jak i społeczna szkodliwość czynu były znaczne, a postawa oskarżonej która wielokrotnie wygłaszała pomówienia wobec poszkodowanego oraz oświadczenia, że jest gotowa powtórzyć swoje zarzuty oraz że zrobi wszystko by dowieść że J. M. jest przestępcą, uzasadnia przypuszczenie że oskarżona ponownie dopuści się zarzucanych jej czynów; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 9 naruszenie przepisu art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. poprzez jego zastosowanie pomimo ze nie zostały spełnione ku temu warunki; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 10 naruszenie przepisu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. poprzez jego zastosowanie pomimo ze nie zostały spełnione ku temu warunki; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 11 naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych i formalnych złożonych przez oskarżyciela prywatnego; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 12 naruszenie przepisu art. 628 k.p.k. poprzez zasadzenie tylko częściowo kosztów jakie poniósł poszkodowany w związku z procesem. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad 1 Wyrok warunkowo umarzający postępowanie o ten czyn, przypisany w pkt I części dyspozytywnej wyroku nie mógł się ostać, zważywszy na kilka okoliczności powodujących iż ocena społecznej szkodliwość tego czynu - która zdaniem Sądu Rejonowego nie jest znaczna – budzi wątpliwości. Argumentacja skarżącego zasadna była jednak tylko w części. Wskazać należy na powszechny w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd, że nie stanowią pomówienia wypowiedzi związane z wykonywaniem obowiązków prawnych, np. zeznania świadka ( zob.np.wyr.SN z 18.12.2000 r. IV KKN 331/00 ). Powyższego Sąd I instancji w niniejszej sprawie zupełnie nie dostrzegł i nie ocenił. Przestępcze zachowanie oskarżonej miało jednak polegać także na przedstawieniu zniesławiających pokrzywdzonego dokumentów, przy czym Sąd Rejonowy nie argumentował w pisemnym uzasadnieniu szczegółowo jakie to były dokumenty i dlaczego treści w nich zawarte stanowiły pomówienie. Przyjmując winę oskarżonej Sąd Rejonowy w ogóle nie ocenił jej stopnia, który wszak także dla warunkowego umorzenia postępowania nie powinien być znaczny. Skarżący pełnomocnik akcentuje w apelacji szczególne nasilenie zlej woli oskarżonej, jej uporczywość i zacietrzewienie oraz znaczne szkody wyrządzone pomówieniami oskarżonej. W tym kontekście wskazać należy że prawidłowa ocena powyższych przesłanek będzie możliwa w przypadku całościowej, kompleksowej oceny działania oskarżonej, w tym także zarzuconego w pkt. 4 części wstępnej wyroku, co do którego czynu nastąpiło niezasadne umorzenie postępowania w pkt. III części dyspozytywnej. Ad.2 Zarzut zasadny, uwypuklający niefrasobliwość Sądu I instancji w rozstrzyganiu niniejszej sprawy. Istotnie działania oskarżonej opisane w pkt I części dyspozytywnej i w pkt. 4 części wstępnej dotyczące zachowania w trakcie procedowania w sprawie II K 1384/16, należałoby rozpatrywać w kontekście jednego czynu, być może przy przyjęciu konstrukcji prawnej z art. 12 § 1 k.k. przy czym warunkiem jest sprecyzowanie czasu kiedy zachowania te miały miejsce. W akcie oskarżenia wskazano, że czyn przypisany w pkt I części dyspozytywnej miał miejsce 28 lutego 2017 r., podczas gdy w zaskarżonym wyroku przyjęto że było to 28 lutego 2018 r., czyn z pkt. 4 części wstępnej miał zaś trwać „w dalszym ciągu”. Zważywszy na powyższe błędna była ocena Sądu I instancji, że są to dwa czyny „tożsame” i umorzenie postępowania o drugi z nich z powodu powagi rzeczy osądzonej z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Ad.3 Zarzut przedwczesny ze względu na konieczność wydania wyroku kasatoryjnego w wyżej wskazanej części. Ad.4 Zarzut przedwczesny ze względu na konieczność wydania wyroku kasatoryjnego w wyżej wskazanej części. Ad.5 Zarzut częściowo zasadny, argumentacja jak w pkt. Ad.1. Ad.6 Zarzut niezasadny, wręcz niezrozumiały czyn przypisany w pkt. I części wstępnej kwalifikowany był m.in. z art. 216 k.k. Ad.7 Zarzut częściowo zasadny, argumentacja jak w pkt Ad.2. Ad.8 Zarzut niezasadny, sformułowany nieczytelnie, nie wiadomo do którego z zarzucanych czynów się odnosi. Postepowanie o żaden z czynów nie zostało umorzone z powodu znikomego stopnia społecznej szkodliwości tj. na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. Ad.9 Zarzut niezasadny. Czyn z pkt 2 części wstępnej miał zostać popełniony w dniu 24 września 2014 r., akt oskarżenia o ten czyn oskarżyciel prywatny wniósł 6 maja 2018 r. Zgodnie z art. 101 § 2 k.k. karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje z upływem roku od czasu gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy, nie później jednak niż z upływem 3 lat od jego popełnienia. Obydwa te terminy zostały w niniejszej sprawie przekroczone, nie znajduje w tej sytuacji zastosowania instytucja przedłużenia przedawnienia karalności z art. 102 k.k. Podnoszona przez skarżącego w uzasadnieniu apelacji okoliczność wcześniejszego wszczęcia i prowadzenia wobec oskarżonej postępowania publicznoskargowego o składanie fałszywych zeznań nie ma znaczenia w niniejszej kwestii, było to postępowanie o inny czyn, o odmiennych znamionach. Nie mają także znaczenia uregulowania związane z przedłużeniem terminów przedawnień karalności w związku z pandemią Covid-19, dotyczyły one 2020 r. Umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. było zasadne. Ad.10 Zarzut zasadny, argumentacja jak w pkt Ad.2 Ad.11 Zarzut niezasadny, nieuwzględnienie wniosków dowodowych i formalnych nie może być traktowane jako naruszenie prawa materialnego, pomijając powyższe skarżący nie sprecyzował o jakie wnioski dowodowe i formalne chodzi. Ad.12 Zarzut przedwczesny ze względu na konieczność wydania wyroku kasatoryjnego w wyżej wskazanej części. Wniosek 1.uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze ( apelacja pełnomocnika oskarżyciela prywatnego ) ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2.zmiana wyroku poprzez „surowszą ocenę czynów oskarżonej” ( apelacja oskarżyciela prywatnego ) ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 3.uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ( apelacja oskarżyciela prywatnego ). ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Ad.1 Wniosek zasadny w części, tj. odnośnie czynów: przypisanego w pkt I części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku oraz opisanego w pkt. 4 części wstępnej wyroku co do którego umorzono postępowanie w pkt. III części dyspozytywnej wyroku. Przesądza o powyższym argumentacja przedstawiona podczas omawiania poszczególnych zarzutów apelacji. Ad.2 Wniosek niezasadny, konieczne było wydanie w części wyroku kasatoryjnego o czym wskazano w pkt Ad.1, w pozostałej części zaś utrzymanie wyroku w mocy. Ad.3 Wniosek częściowo zasadny, argumentacja jak w pkt. Ad.1 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok utrzymany w mocy w części tj. odnośnie rozstrzygnięć z pkt II i IV części dyspozytywnej. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w pkt II części dyspozytywnej o czyn z pkt 2 części wstępnej było prawidłowe, o czym była mowa powyżej w pkt Ad.9. Co się tyczy uniewinnienia oskarżonej w pkt. IV części dyspozytywnej ( czyn opisany w pkt 3 części wstępnej ), to ta część wyroku nie została zaskarżona przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego co jednoznacznie wynika z początkowej części apelacji i treści zarzutów ( choć sprzeczne z tym wydaje się wnioskowanie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości ). W osobiście sporządzonej apelacji oskarżyciel prywatny nie przedstawił przekonywujących argumentów przemawiających przeciwko uniewinnieniu oskarżonej w tej części. Słuszne jest stanowisko Sądu I instancji że ten czyn nie został wystarczająco sprecyzowany w akcie oskarżenia a jego opis zawierał braki odnośnie ustawowych znamion zarzucanego przestępstwa. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zaskarżony wyrok uchylony na tej podstawie w części tj. odnośnie czynu przypisanego w pkt I części dyspozytywnej. Zważywszy na całą argumentację przedstawioną powyżej zachodzi konieczność ponownego przeprowadzenia przewodu sądowego w całości odnośnie tego czynu. Uchylenie wyroku ,co oczywiste , dotyczy także pkt V ( orzeczenie o nawiązce ) i pkt VI ( rozstrzygnięcie o kosztach procesu ) części dyspozytywnej. 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ☒ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zaskarżony wyrok uchylony na tej podstawie w części tj. odnośnie czynu opisanego w pkt. 4 części wstępnej wyroku co do którego umorzono postępowanie w pkt. III części dyspozytywnej. Zasada ne peius nie pozwalała na wydanie w tej części wyroku skazującego, ponadto to rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego jest ściśle powiązane z uchyleniem wyroku odnośnie czynu przypisanego w pkt I części dyspozytywnej, o czym była mowa powyżej. 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Sąd Rejonowy przeprowadzi ponownie postępowanie w całości, w zakresie w jakim wyrok został uchylony, w tym rozpozna wszystkie wnioski dowodowe stron. Następnie Sąd ten oceni czy i w jakim zakresie zostały wyczerpane zachowaniem oskarżonej ustawowe znamiona czynu z art. 212 § 1 k.k. względnie z art. 216 k.k., czy jest to jeden czyn w rozumieniu art. 12 § 1 k.k., jaki jest stopień winy oskarżonej i stopień społecznej szkodliwości czynu i ewentualnie jaką należy wymierzyć oskarżonej karę i jakie orzec środki karne. Swoje ostateczne rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy zawrze w wyroku który prawidłowo uzasadni zgodnie z wymogami art. 424 k.p.k. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Na podstawie art. 624 § 2 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy uznając że przemawiają za tym względy słuszności zwolnił oskarżyciela prywatnego J. M. od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie w części w której zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok w części dotyczącej pkt I , III, V i VI 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację Oskarżyciel prywatny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok w całości 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

Keywords

AI generated
implausible testimony deficiencies in evidence inadequate factual investigation non-contestation of the facts unproven judicial bias credibility requirements

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
art. 438 pkt 2 k.p.k
art. 438 pkt 3 k.p.k
art. 438 pkt 4 k.p.k
art. 439 k.p.k
art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k
art. 629 k.p.k
art. 398 k.p.k
AI generated
VI Ka 352/20
Sygn. akt VI Ka 352/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 kwietnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Sylwia Piliszewska przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w J.: M. S. po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2021r. sprawy D. W. ur. (...) w J. s. C., J. z domu S. oskarżonego z art. 279 § 1 kk i art. 287 § 1 kk w związku z art. 11 § 2 kk i in. z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora i obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 28 lutego 2020 r. sygn. akt II K 1868/18 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego D. W. w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowania oskarżonego wymienione w pkt. I części dyspozytywnej wyroku stanowią czyn ciągły popełniony w okresie od 17 listopada 2017r. do 29 grudnia 2017r. w J.; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. M. kwotę 516,60 złotych w tym 96,60 złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; IV. stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej apelacji prokuratora ponosi Skarb Państwa i zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej apelacji jego obrońcy zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 352/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 28 lutego 2020r., sygn. akt II K 1868/18 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------ --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1 Na podstawie art. 423 § 2 k.p.k. Sąd Okręgowy ograniczył powyższe uzasadnienie do części skazującej wyroku Sądu Rejonowego i zarzutów oraz wniosku zawartych w apelacji obrońcy oskarżonego bowiem tylko obrońca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia i jego doręczenie wraz z odpisem wyroku 1.Obraza prawa materialnego tj. art. 12 k.k. w aspekcie błędnego zastosowania konstrukcji czynu ciągłego poprzez wyróżnienie z pierwotnego zbioru czynów dwóch rozłącznych i i wyczerpujących pierwotny zbiór kategorii wzajemnie się wykluczających ( uniewinnionego ) – ( winnego ) i uzupełniających do całości co w tej sytuacji świadczy o zaistniałej w orzeczeniu dychotomii ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2 2.Obraza przepisów postępowania tj. art. 399 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez zaniechanie Sądu Rejonowego w podjęciu prawidłowego działania – zgodnego z wyrażoną w tym przepisie normą postępowania, co polegało na nieuprzedzeniu obecnych w toku całej rozprawy głównej stron o tym że nie wychodząc poza granice oskarżenia można czyn zakwalifikować z przepisu art. 12 § 1 k.k. co mogło mieć zasadniczy wpływ na treść orzeczenia uwzględniając chociażby fakt, że na ostatnim terminie przed zamknięciem przewodu sądowego wskutek zmiany pierwotnie ogłoszonego na rozprawie terminu nie stawił się oskarżonego, który nie został prawidłowo powiadomiony o zmianie co łącznie postrzegać należy jako przekroczenie granic procesowych. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad 1 Zarzut co do zasady nietrafny, część argumentacja na jego poparcie budzi wręcz zdziwienie. Sąd Okręgowy zupełnie nie dostrzega w wyroku Sądu Okręgowego „dychotomii” na którą powołuje się skarżąca. Prokurator zarzucił oskarżonemu D. W. w akcie oskarżenia popełnienie 105 przestępstw, w tym 102 kwalifikowanych z art. 279 § 1 k.k. i art. 287 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., dwóch z art. 284 § 2 k.k. i jednego z art. 278 § 1 k.k. Sąd Rejonowy uniewinnił oskarżonego od popełnienia 46 z nich, w tym obydwu z art. 284 § 2 k.k. i tego z art. 278 § 1 k.k. ( pkt II części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku ). Co do pozostałych 59 działań oskarżonego o takiej samej kwalifikacji prawnej, które Sąd I instancji uznał za udowodnione, Sąd ten przyjął konstrukcję czynu ciągłego z art.12 § 1 k.k. tj. zachowań w krótkim odstępie czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. To swoje stanowisko Sąd Rejonowy przekonywująco argumentował w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Sąd Okręgowy co do zasady akceptuje tą argumentację. Skarżąca w apelacji powołując się na poglądy doktryny i judykatury wskazuje na szereg oczywistych cech które charakteryzują czyn ciągły. Jest to niewątpliwie czyn który stanowi jednolitą całość, podstawą odpowiedzialności za niego są wszystkie objęte znamieniem ciągłości zachowania a granice wyznacza początek pierwszego i zakończenie ostatniego z zachowań. Składające się na czyn ciągły zachowania tracą swoje autonomiczne znaczenie stając się elementami złożonego czynu ciągłego. W skład czynu ciągłego mogą wchodzić wyłącznie zachowania umyślne a zamiar dotyczący ich wszystkich musi istnieć już przed podjęciem pierwszego z nich, co wynika wprost z treści art.12 § 1 k.k. W zasadzie wszystkie te uwarunkowania spełnione zostały w wyroku Sądu I instancji poza precyzyjnym określeniem ram czasowych przypisanego oskarżonemu czynu ciągłego. W tej części Sąd Okręgowy uznał zarzut apelacji za zasadny, wymagający zmiany wyroku. W pkt I części dyspozytywnej Sąd Rejonowy nieopacznie użył sformułowania, że uznaje oskarżonego winnym „popełnienia czynów” po czym wymienił punkty z części wstępnej wyroku gdzie opisane zostały te zachowania. Zachodziła konieczność zmiany wyroku poprzez jednoznaczne nazwanie zachowań oskarżonego jako czyn ciągły i określenie okresu jego popełnienia, o czym jeszcze mowa będzie poniżej. Ad 2 Zarzut niezasadny, choć istotnie Sąd I instancji nie uprzedził o możliwości zakwalifikowania zachowań oskarżonego jako czynu ciągłego, zgodnie z wymogami art. 399 § 1 k.p.k., co jednak w ocenie Sądu Okręgowego nie miało to wpływu na treść wyroku, nie naruszało w szczególności jego prawa do obrony. Zmiana kwalifikacji prawnej zachowań oskarżonego w istocie była dla niego korzystna, przypisano mu jeden czyn, nie zaś 59, każdy kwalifikowany m.in. z art. 279 § 1 k.k. Jedynie na marginesie wskazać należy, że oskarżony o ostatnim terminie rozprawy w dniu 17.02.2020 r. został prawidłowo zawiadomiony przez tzw. podwójne awizo oraz ze na tym terminie rozprawy obecny był jego obrońca ( k. 319 odwrót, k. 320 ). Wniosek o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze argumentacje przedstawioną powyżej wniosek o zmianę wyroku we wskazany wyżej sposób nie znajdował podstaw. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu I instancji został utrzymany w mocy wobec oskarżonego D. W. w przeważającej części , z wyjątkiem zmiany z pkt I części dyspozytywnej Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Zarzuty i wniosek apelacji były w przeważającej części niezasadne, wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności nie razi surowością, orzeczony środek kompensacyjny nie był kwestionowany, nie zachodzą okoliczności z art. 439 k.p.k. i art. 440 k.p.k. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zmiana w Pkt I części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, że zachowania oskarżonego w punkcie tym oznaczone cyframi odwołującymi się do opisów z części wstępnej wyroku stanowią czyn ciągły popełniony w okresie od 17 listopada 2017 r. do 29 grudnia 2017 r. ( data początkowa – data zachowania opisanego w pkt 2 części wstępnej, data końcowa - data zachowania opisanego w pkt 103 części wstępnej ). Zwięźle o powodach zmiany Mając na uwadze argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok należało zmienić w sposób wyżej opisany. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ---------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III i IV 1.Na podstawie art.. 29 Ustawy Prawo o Adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. M. kwotę 516,60 zł. w tym 96,60 podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. 2.Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego D. W. od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej apelacji obrońcy zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie o kwalifikacji prawnej i pośrednio o winie 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
II AKa 62/21
obrazę art. 410 k.p.k. w zw. z art. 92 k.p.k. i art. 7 k.p.k. polegającą na przeprowadzeniu dowolnej, fragmentarycznej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, zamiast swobodnej oceny tych dowodów z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, w szczególności polegającą na:
II AKa 209/24
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
VI Ka 452/25
Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 7 lutego 2024 r.
VI Ka 320/22
Sygn. akt VI Ka 320/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 sierpnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron Sędzia Daniel Strzelecki Sędzia Andrzej Żuk Protokolant Monika Mazur przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lubaniu: Magdaleny Wesołowskiej po rozpoznaniu w dniu 08 sierpnia 2022r. sprawy M. D. (1) ur. (...) w L. s. B. i K. z domu M. oskarżonego z art. 298 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w związku z art. 286 § 1 k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k. w związku z art. 12 § 1 k.k. z powodu apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 2 marca 2022 r. sygn. akt II K 233/21 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. D. (1); II. zasądza od oskarżyciela posiłkowego Towarzystwa (...) z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 120 złotych , w tym 100 złotych opłaty. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 320/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 2 marca 2022 r., sygn. akt II K 233/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca oskarżonego ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1 Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ ---------------------------------------------------- -------------- ---------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ ---------------------------------------------------- ------------ ---------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu -------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia: - art. 7 k.p.k., statuującego zasadę swobodnej oceny dowodów, poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania i przyjęcie, że zgromadzony materiał dowodowy w postaci faktur i rachunków przedłożonych przez oskarżyciela posiłkowego nie daje podstaw do zasądzenia na rzecz oskarżyciela posiłkowego obowiązku naprawienia szkody poniesionej przez oskarżyciela posiłkowego w związku z przestępstwem popełnionym przez oskarżonego; - art. 92 k.p.k. poprzez nie wzięcie pod uwagę przez Sąd Rejonowy przy wydaniu orzeczenia w zakresie obowiązku naprawienia szkody wszystkich okoliczności ujawnionych w toku procesu, w szczególności wartości dowodowej przedłożonych przez oskarżyciela posiłkowego dokumentów dla rozstrzygnięcia sprawy; - art. 415 § 1 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie, przejawiające się w braku zasądzenia od skazanego na rzecz oskarżyciela posiłkowego obowiązku naprawienia szkody, mimo skazania oskarżonego oraz mimo braku przesłanek do niezasądzania tego środka karnego określonego we wskazanym przepisie. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 2. Naruszenie norm prawa materialnego: - art. 46 § 1 k.k. poprzez jego niezastosowanie, a to przez nie zasądzenie na rzecz oskarżyciela posiłkowego obowiązku naprawienia szkody, pomimo wystąpienia szkody spowodowanej przestępnym działaniem oskarżonego oraz złożeniem wniosku o orzeczenie obowiązku naprawienia tej szkody przez oskarżonego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 Sąd Rejonowy w pisemnych motywach wydanego rozstrzygnięcia trafnie ustosunkował się do zasadności złożonego przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego wniosku o orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku naprawienia szkody w oparciu art. 46 § 1 k.k., a stanowisko to Sąd Odwoławczy w pełni podziela. Argumentacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego zawarta we wniosku o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody i powielana następnie w wywiedzionej apelacji stanowi uproszczone powiązanie poniesionych przez Towarzystwo (...) wydatków związanych z weryfikacją zasadności zgłoszonego przez M. D. (1) wniosku o likwidację szkody w związku z wykupioną przez niego polisą ubezpieczeniową ze szkodą wyrządzoną popełnionym przez niego przestępstwem, chociaż w przekonaniu Sądu Odwoławczego bezpośredni związek pomiędzy przypisanym oskarżonemu czynem a udokumentowanymi przez oskarżyciela posiłkowego wydatkami nie zachodzi. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż Sąd Rejonowy przeanalizował i ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy w sposób całościowy, z zachowaniem zasad wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego, a zatem odpowiadający wymogom art. 7 k.p.k. Zaznaczyć przy tym należy, iż dokonanie przez sąd orzekający odmiennych ustaleń i ocen, aniżeli stanowisko strony skarżącej, nie jest jednoznaczne z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów oraz innych zasad procesowych. Podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 92 k.p.k. nie był zasadny, bowiem wartość dowodowa przedłożonych przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego rachunków i faktur nie była w badanym postępowaniu kwestionowana. Wbrew stanowisku skarżącego, odmowa uznania poniesionych przez ubezpieczyciela wydatków za szkodę wyrządzoną przestępstwem nie jest równoznaczna z uchybieniem polegającym na wydaniu orzeczenia z pominięciem istotnych okoliczności ujawnionych w postępowaniu i mających znaczenie dla rozstrzygnięcia. Wbrew stanowisku skarżącego, w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki do orzeczenia obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego, co zostało szerzej omówione przez Sąd Odwoławczy w dalszej części uzasadnienia, a co za tym idzie - przepis art. 415 § 1 k.p.k. nie został naruszony. Ad. 2 Jak już wspomniano, zarzuty apelacji opierają się na niesłusznym założeniu, iż wydatki poniesione przez oskarżyciela posiłkowego w związku z weryfikacją zgłoszonej szkody przez oskarżonego szkody obejmujące m. in. sporządzenie opinii przez ekspertów z zakresu pożarnictwa i mechanoskopii stanowią szkodę wyrządzoną przestępstwem, za które został skazany M. D. (1) zaskarżonym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu. Celowym wydaje się zatem przytoczenie zasad dotyczących orzeczenia obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w oparciu o przepis art. 46 § 1 k.k., który nie wymienia enumeratywnie przestępstw, za których popełnienie dopuszczalne jest orzeczenie obowiązku naprawienia szkody, rozszerzając - w stosunku do wersji sprzed nowelizacji z 2009 r. - możliwość orzeczenia przez sąd tego obowiązku. Orzeczenie obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za krzywdę jest możliwe w sytuacji skazania za jakiekolwiek przestępstwo. W obecnym stanie prawnym przesłankami orzeczenia obowiązku naprawienia szkody są: skazanie (za jakiekolwiek przestępstwo) i wyrządzenie tym przestępstwem szkody. Pomiędzy przesłankami tymi musi zachodzić jednak bezpośredni związek. Wymóg bezpośredniości naruszenia lub zagrożenia dobra prawnego odróżnia karnoprocesowe pojęcie pokrzywdzonego od cywilnoprawnego pojęcia poszkodowanego, czyli osoby, która doznała szkody (zarówno bezpośredniej, jak i pośredniej) w zakresie swoich dóbr prawnie chronionych na skutek zdarzenia szkodzącego. Bezpośredniość ta występuje wówczas, gdy "pomiędzy czynem zawierającym przedmiotowe znamiona przestępstwa, a naruszeniem lub zagrożeniem dobra danego podmiotu nie ma ogniw pośrednich" (P. Hofmański (w:) P. Hofmański (red.), E. Sadzik, K. Zgryzek, Kodeks..., t. 1, 2004, s. 283). Czyn sprawcy musi uderzać w dobro prawne pokrzywdzonego lub zagrażać mu wprost, nie zaś za pośrednictwem godzenia w inne dobro. Każdorazowo konieczne jest zbadanie, czyje indywidualne dobro prawne zostało naruszone przez konkretny czyn sprawcy. Należy mieć na uwadze, iż art. 46 k.k. traktuje o szkodzie wyrządzonej przestępstwem. Nie można zatem tracić z pola widzenia tego, iż pojęcie przestępstwa ma w dogmatyce prawa karnego podwójny - ontologiczno-normatywny - charakter (zob. A. Zoll (w:) G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, P. Kardas, J. Majewski, J. Raglewski, M. Szewczyk, W. Wróbel, A. Zoll (red.), Kodeks..., teza 10 do art. 1). Każde przestępstwo jest zachowaniem się człowieka o znamionach określonych w ustawie (por. definicja czynu zabronionego - art. 115 § 1 k.k.). W literaturze zasadnie wskazuje się, że "nie można zobowiązać sądu [karnego - przyp. M.J.] do prowadzenia postępowania dowodowego poza zakresem aktu oskarżenia w celu ustalenia pełnego zakresu szkody lub krzywdy ponad to, co można ustalić w postępowaniu rozpoznawczym związanym z wniesioną skargą" (D. Szeleszczuk (w:) F. Ciepły, A. Grześkowiak (red.), M. Gałązka, R. G. Hałas, S. Hypś, D. Szeleszczuk, K. Wiak (red.), Kodeks..., teza 11 do art. 46). Mając na uwadze powyższe, należy przyjąć, że pojęcie szkody wyrządzonej przestępstwem, o której mowa w art. 46 k.k., ograniczone jest wyłącznie do następstw naruszenia dobra prawnego objętego znamionami danego typu czynu zabronionego (za: Wróbel Włodzimierz (red.), Zoll Andrzej (red.), Kodeks karny. Część ogólna. Tom I. Cześć I. Komentarz do art. 1-52, wyd. V, opubl. WK 2016). Odnosząc powyższe rozważania do realiów badanej sprawy zauważyć należy, iż zaskarżonym wyrokiem przypisano M. D. (1) wypełnienie znamion czynu z art. 298 § 1 k.k. i z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w ten sposób, że w okresie od 27 stycznia 2019 r. do 28 stycznia 2019 r. w O., woj. (...), działając krótkich odstępach czasu w wykonaniu powziętego z góry zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, zmierzał bezpośrednio do doprowadzenia Towarzystwa (...) z siedzibą we W., do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 85800 zł, która to kwota miała zostać wypłacona tytułem likwidacji szkody nr (...) poprzez wprowadzenie w błąd przedstawiciela pokrzywdzonego towarzystwa co do istnienia podstaw do wypłaty odszkodowania w postaci rzekomo zaistniałego samozapłonu samochodu osobowego A. (...) nr rej. (...), podczas gdy samozapłon ten w rzeczywistości nie zaistniał, a wymieniony w celu uzyskania odszkodowania we wskazanej powyżej kwocie wynikającego z umowy ubezpieczenia zawartej z Towarzystwem (...) siedzibą we W. o nr polisy (...), spowodował przedmiotowe zdarzenie poprzez podpalenie pojazdu, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę wypłacenia odszkodowania przez pokrzywdzone Towarzystwo. Oskarżonemu przypisano opisane wyżej przestępstwo w formie usiłowania – nie osiągnął on bowiem zamierzonego celu w postaci uzyskania pieniędzy z zawartej umowy polisy. Nie wychodząc zatem poza granice oskarżenia i opis przypisanego M. D. (1) czynu nie sposób uznać, iż wydatki poniesione przez oskarżyciela prywatnego – Towarzystwo (...) w postępowaniu likwidacyjnym stanowią szkodę bezpośrednio związaną z popełnionym przez oskarżonego przestępstwem. Oczywiście Sąd Odwoławczy dostrzega, iż udokumentowane przez oskarżyciela posiłkowego wydatki były związane ze zgłoszeniem przez M. D. (1) szkody, która – jak się okazało – nie powstała w podanych przez niego okolicznościach, jednak w okolicznościach przedmiotowej sprawy brak jest podstaw do orzeczenia obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego w oparciu o art. 46 § 1 k.k. Zaznaczyć jednak należy, iż przedmiotowe rozstrzygnięcie nie zamyka oskarżycielowi posiłkowemu drogi do dochodzenia zwrotu wydatków poniesionych w związku z weryfikacją zasadności zgłoszenia dotyczącego likwidacji nieistniejącej szkody na drodze postępowania cywilnego. Wniosek Podnosząc powyższe zarzuty, pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie obowiązku naprawienia szkody, tj. zasądzenie od oskarżonego M. D. (1) na rzecz oskarżyciela posiłkowego Towarzystwa (...) z tego tytułu kwoty 4.065,32 zł. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Sąd Odwoławczy nie uznał za słuszne podniesionych w apelacji oskarżyciela posiłkowego zarzutów, nie znajdując podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku i orzeczenia obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego w oparciu o art. 46 § 1 k.k., czego domagał się skarżący w wywiedzionym środku odwoławczym. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. D. (1). Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Sąd Odwoławczy nie uwzględnił zarzutów podniesionych w apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, w pełni aprobując ustalenia i oceny Sądu I instancji leżące u podstaw wydanego orzeczenia. Nie było również konieczności ingerowania w jego treść z urzędu, dlatego też zaskarżony wyrok jako trafny i prawidłowy podlegał utrzymaniu w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------------------------------------------------------------------------------- 6 Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Sąd Odwoławczy w oparciu o art. 636 § 1 k.p.k. zasądził od oskarżyciela posiłkowego Towarzystwa (...) z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 120 złotych, w tym 100 opłaty, której wysokość określono zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. opłatach w sprawach karnych oraz ryczałt za doręczenie wezwań i innych pism w postępowaniu odwoławczym w wysokości 20 złotych, zgodnie z regulacją zawartą w § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym, gdyż wywiedziona przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego apelacja nie została uwzględniona. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Brak orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego na podstawie art. 46 § 1 k.k. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text