Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 155/21 AI generated

VI Ka 155/21 · Sąd powszechny

Case Number VI Ka 155/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt VI Ka 155/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 maja 2021 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli (spr.) Sędzia Daniel Strzelecki Sędzia Andrzej Żuk Protokolant Sylwia Piliszewska przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w J.del. do Prokuratury Rejonowej w K.: M. D. po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2021r. sprawy K. M. ur. (...) w K. s. A., R. z domu H. oskarżonego z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt II K 642/20 uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. M. i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Kamiennej Górze do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 155/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z 8 lutego 2021 r., sygn. akt II K 642/20 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca oskarżonego ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ ---------------------------------------------------- ------------ ------------ 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ ---------------------------------------------------- ------------ ------------ 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut naruszenie prawa materialnego w postaci art. 86 § 1 k.k. poprzez wymierzenie oskarżonemu kary łącznej 1 roku pozbawienia wolności w sytuacji, gdy przepis art. 86 § 1 k.k. pozwala na wymierzenie kary łącznej od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne czyny, a więc powyżej 1 roku pozbawienia wolności. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja prokuratora była zasadna co skutkowało uwzględnieniem wniosku o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Trafnie zarzuca prokurator, że wyrok Sądu Rejonowego został wydany z obrazą prawa materialnego tj. art. 86 § 1 k.k. Słusznie przy tym podnosi, że Sąd I instancji wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, podczas gdy kary jednostkowe, jakie wymierzono oskarżonemu za poszczególne czyny, to kary 1 roku pozbawienia wolności oraz 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zauważyć należy, że w dacie orzekania w pierwszej instancji i w chwili popełnienia czynów zarzucanych oskarżonemu w punkcie 1 i 2 zaskarżonego wyroku obowiązywał przepis art. 86 § 1 k.k. w nowym brzmieniu (art. 38 pkt 4 lit a ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. Dz. U. 2020.1086 zmieniającej ustawę kodeks karny z dniem 24 czerwca 2020 r.). Zgodnie z aktualnym brzmieniem wskazanego wyżej przepisu sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności. Jeżeli najwyższą z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa jest kara 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności, dolną granicę kary łącznej przyjmuje się w tej wysokości. Karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Oznacza to, że minimalna kara łączna musiała być wyższa o co najmniej jeden miesiąc od najwyższej z kar orzeczonych za czyny jednostkowe tj. 1 roku pozbawienia wolności za czyn z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. W niniejszej sprawie Sąd I instancji powinien zatem nie uwzględnić wniosku w trybie art. 335 § 2 k.p.k. i skierować sprawę na rozprawę, lub też wezwać strony na posiedzeniu do uzgodnienia modyfikacji tegoż wniosku. Dodać należy, że miałoby to daleko idące konsekwencje gdyż kary łącznej w wymierzane przekraczającym 1 rok nie można byłoby warunkowo zawiesić zgodnie z treścią art. 69 § 1 kk. Z tych względów i wobec sytuacji, że wyrok zapadł w trybie konsensualnym tj. na posiedzeniu ( a nie na rozprawie ), co rodzi potrzebę przeprowadzenia przewodu w całości, na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Wniosek O uchylenie zaskarżonego wyroku wobec oskarżonego i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Sąd pierwszej instancji powielając błąd zawarty we wniosku prokuratora w trybie art. 335 § 2 k.p.k. wymierzył oskarżonemu karę łączną z naruszeniem art. 86 § 1 k.k. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. -------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy ---------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę łączną z naruszeniem art. 86 § 1 k.k. Z tego względu, że w rozpoznawanej sprawie wyrok zapadł na posiedzeniu (a nie rozprawie), konieczne jest przeprowadzenie na nowo przewodu w całości uwzględniając wcześniej poczynione uwagi. 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji będzie zobowiązany przeprowadzić rozprawę i przewód sądowy w całości, a następnie w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy i wynikające z niego okoliczności właściwie ocenić winę i stopień społecznej szkodliwości czynów zarzucanych oskarżonemu i wymierzyć za te czyny kary jednostkowe i karę łączną uwzględniając wcześniej poczynione uwagi. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------- 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie o karze łącznej 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 86 § 1 k.k; VI Ka 155/21 · Sąd powszechny: Sygn. akt VI Ka 155/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 maja 2021 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli (spr.) Sędzia Daniel Strzelecki Sędzia Andrzej Żuk Protokolant Sylwia Piliszewska przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w J.del. do Prokuratury Rejonowej w K.: M. D. po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2021r. sprawy K. M. ur. (...) w K. s. A., R. z domu H. oskarżonego z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt II K 642/20 uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. M. i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Kamiennej Górze do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 155/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z 8 lutego 2021 r., sygn. akt II K 642/20 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca oskarżonego ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ ---------------------------------------------------- ------------ ------------ 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ ---------------------------------------------------- ------------ ------------ 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut naruszenie prawa materialnego w postaci art. 86 § 1 k.k. poprzez wymierzenie oskarżonemu kary łącznej 1 roku pozbawienia wolności w sytuacji, gdy przepis art. 86 § 1 k.k. pozwala na wymierzenie kary łącznej od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne czyny, a więc powyżej 1 roku pozbawienia wolności. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja prokuratora była zasadna co skutkowało uwzględnieniem wniosku o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Trafnie zarzuca prokurator, że wyrok Sądu Rejonowego został wydany z obrazą prawa materialnego tj. art. 86 § 1 k.k. Słusznie przy tym podnosi, że Sąd I instancji wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, podczas gdy kary jednostkowe, jakie wymierzono oskarżonemu za poszczególne czyny, to kary 1 roku pozbawienia wolności oraz 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zauważyć należy, że w dacie orzekania w pierwszej instancji i w chwili popełnienia czynów zarzucanych oskarżonemu w punkcie 1 i 2 zaskarżonego wyroku obowiązywał przepis art. 86 § 1 k.k. w nowym brzmieniu (art. 38 pkt 4 lit a ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. Dz. U. 2020.1086 zmieniającej ustawę kodeks karny z dniem 24 czerwca 2020 r.). Zgodnie z aktualnym brzmieniem wskazanego wyżej przepisu sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności. Jeżeli najwyższą z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa jest kara 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności, dolną granicę kary łącznej przyjmuje się w tej wysokości. Karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Oznacza to, że minimalna kara łączna musiała być wyższa o co najmniej jeden miesiąc od najwyższej z kar orzeczonych za czyny jednostkowe tj. 1 roku pozbawienia wolności za czyn z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. W niniejszej sprawie Sąd I instancji powinien zatem nie uwzględnić wniosku w trybie art. 335 § 2 k.p.k. i skierować sprawę na rozprawę, lub też wezwać strony na posiedzeniu do uzgodnienia modyfikacji tegoż wniosku. Dodać należy, że miałoby to daleko idące konsekwencje gdyż kary łącznej w wymierzane przekraczającym 1 rok nie można byłoby warunkowo zawiesić zgodnie z treścią art. 69 § 1 kk. Z tych względów i wobec sytuacji, że wyrok zapadł w trybie konsensualnym tj. na posiedzeniu ( a nie na rozprawie ), co rodzi potrzebę przeprowadzenia przewodu w całości, na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Wniosek O uchylenie zaskarżonego wyroku wobec oskarżonego i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Sąd pierwszej instancji powielając błąd zawarty we wniosku prokuratora w trybie art. 335 § 2 k.p.k. wymierzył oskarżonemu karę łączną z naruszeniem art. 86 § 1 k.k. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. -------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy ---------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę łączną z naruszeniem art. 86 § 1 k.k. Z tego względu, że w rozpoznawanej sprawie wyrok zapadł na posiedzeniu (a nie rozprawie), konieczne jest przeprowadzenie na nowo przewodu w całości uwzględniając wcześniej poczynione uwagi. 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji będzie zobowiązany przeprowadzić rozprawę i przewód sądowy w całości, a następnie w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy i wynikające z niego okoliczności właściwie ocenić winę i stopień społecznej szkodliwości czynów zarzucanych oskarżonemu i wymierzyć za te czyny kary jednostkowe i karę łączną uwzględniając wcześniej poczynione uwagi. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------- 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie o karze łącznej 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

Keywords

AI generated
failure to provide evidence non-contestation of the facts inadequate factual investigation implausible account of facts failure to state reasons unproven judicial bias

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
art. 438 pkt 2 k.p.k
art. 438 pkt 3 k.p.k
art. 438 pkt 4 k.p.k
art. 439 k.p.k
art. 86 § 1 k.k
art. 335 § 2 k.p.k
art. 437 § 2 k.p.k
AI generated
IV Ka 84/24
Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Krzyków, VII Wydział Karny, z dnia 12 października 2023 roku, wydany w sprawie o sygn.
II AKa 114/20
Wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28 lutego 2020 r., sygn.
VI Ka 245/25
Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 245/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
II Ka 854/22
Sygn. akt II Ka 854/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 stycznia 2023 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Agnieszka Karłowicz Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Defut-Kołodziejak przy udziale Prokuratora Katarzyny Korneluk-Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2023 r. sprawy M. B. oskarżonego z art. 178a § 1 kk na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 11 października 2022 r. sygn. akt II K 1224/21 I. wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy; II. wydatki postepowania odwoławczego przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 854/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 11 października 2022 r. w sprawie II K 1224/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. rażąca niewspółmierność środka karnego w wymiarze 3 lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, podczas gdy okoliczności sprawy i przyjęcie sprawstwa z art. 178a § 4 k.k., uprzednia karalność, a także wzgląd na cele zapobiegawcze, jakie kara ma osiągnąć wobec oskarżonego, potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, nie pozwalało na orzeczenie środka w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznym w najniższym wymiarze przewidzianym prawem. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - Sąd Okręgowy po przeanalizowaniu akt sprawy w ramach kontroli odwoławczej, mając na uwadze okoliczności wskazane w apelacji przez prokuratora, stoi na stanowisku, że orzeczenie wnioskowanego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, nawet wobec ponownej jazdy oskarżonego w stanie nietrzeźwości, pozostawałoby w dysproporcji do tego czynu, jak i osoby oskarżonego, co prowadziłoby do nadmiernej represji, a takie rozstrzygnięcie byłoby rażąco niesprawiedliwe; - gdyby sąd polski nie musiał stosować prawa francuskiego w zakresie zatarcia skazania za czyn podsądnego z 23.02.2015 r., za który to został skazany wyrokiem Tribunal Correctionnel De Montauban z dnia 17 czerwca 2015 r. (wyrok ten uprawomocnił się 28 czerwca 2015 r.), a które skazanie musi uwzględnić w myśl regulacji zawartej w treści art. 114a kk, to na gruncie prawa polskiego uległoby ono już zatarciu. Jest to okoliczność o tyle istotna, że oskarżony nie odpowiadałby za czyn z art. 178a § 4 kk, a jedynie za czyn z art. 178a § 1 kk, co też wiązałoby się z odpowiednio niższą sankcją karną, - należy zauważyć, że poprzedni czyn, polegający na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, stanowiący podstawę przyjęcia odpowiedzialności oskarżonego za czyn z art. 178a § 4 kk miał miejsce prawie 7 lat od popełnienia czynu będącego przedmiotem osądu w niniejszej sprawie. Orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych 7 miesięcy, a więc w rozmiarze odpowiadającym zakresowi kodeksu wykroczeń. Owszem oskarżony naruszał w tym czasie zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym (k. 28, 97), jednakże na przestrzeni tylu lat nie można uznać, iż działo się to systematycznie. Powody zatrzymań też nie były bardzo poważne. Raz zatrzymano oskarżonego za niestosowanie się do znaków, sygnałów drogowych, drugim razem powodem interwencji Policji było przekroczenie prędkości, ale od 11 do 20 km/h. Zauważyć trzeba, że oskarżony posiada prawo jazdy kat. B od 15.03.1987 r. (k. 14v), a zatem należało dojść do konstatacji, iż generalnie przestrzegał on porządku prawnego i stosował się do obowiązujących zasad ruchu drogowego; - stężenie alkoholu w jego organizmie nie było nadzwyczaj wysokie, bo stanowiło niecałą dwukrotność ustawowego progu, wskazanego w art. 115 kk. Oskarżony doprowadził do zderzenia drogowego, ale w jego wyniku żadna osoba fizyczna nie odniosła ran, a uszkodzenia pojazdu prowadzonego przez M. R. nie były znaczące. W tym miejscu należy też podnieść, że alkohol był już w fazie eliminacji z organizmu, jak potwierdzają badania stanu trzeźwości (k. 4, 6), godz. 17:33 – 0,38 mg/l, godz. 17:58 – 0,33 mg/l, godz. 18:20 – 0,32 mg/l, godz. 19:02 – 0,28 mg/l, wobec badania pierwszego z godz. 17:10, wynik 0,44 mg/l; - oskarżony miał do przejechania stosunkowo niewielki odcinek drogi (5 km). Oczywiście powód prowadzenia w stanie nietrzeźwości był błahy, jednak ww. okoliczności nie można pomijać w odniesieniu do wymiaru środka karnego; - oskarżony od początku toczącego się przeciwko niemu postępowania, zarówno w fazie przygotowawczej, jak i jurysdykcyjnej przyznawał się do winy. Oczywiście stan dowodowy sprawy pozwalał na jednoznaczne przypisanie oskarżonemu sprawstwa zarzucanego mu czynu, jednak okoliczność ta nie może zostać niezauważona, gdyż wpływa na wymiar środka karnego. Nadto wyraził skruchę i wydaje się, że zrozumiał karygodność swojego zachowania (k. 24). Te okoliczności pozwalają na wysnucie pozytywnej prognozy kryminologicznej co do osoby oskarżonego jako kierowcy – uczestnika ruchu drogowego, oczywiście po upływie okresu na jaki orzeczono czasowe wyeliminowanie go jako kierowcy; - wszystkie te ustalenia w powiązaniu z osobą oskarżonego, jego sytuacją życiową – jest rencista, opiekuje się matką, stanowiły podstawę do dania oskarżonemu szansy i orzeczenie trwania środka karnego 3 lat. Jest on wystarczający dla osiągnięcia celów postępowania karnego. Zatem zaskarżone rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego jest słuszne i nie ma żadnych powodów do jego zmiany; - należy przypomnieć, że skarżący nie kwestionował kary zasadniczej wymierzonej oskarżonemu przy zastosowaniu nadzwyczajnej, szczególnej instytucji z art. 37a kk, nawet aprobował argumentację Sądu I instancji w tym zakresie. Nie kwestionował też przesłanek szczególnych z art. 42§ 3 kk. Z kolei argumentacja zawarta w treści wniesionego środka zaskarżenia, a odnosząca się do wymierzonego oskarżonemu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat nie była na tyle skuteczna, ażeby podważyć prawidłowość ustaleń Sądu w tym zakresie. Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 6 lat. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. niezasadność zarzutu skutkowała nieuwzględnieniem wniosku. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 11 października 2022 r. w sprawie II K 1224/21 – w zaskarżonej części Zwięźle o powodach utrzymania w mocy zarzut zawarty w apelacji okazał się w całości bezzasadny, zaś Sąd Okręgowy nie dostrzegł, ażeby w sprawie zachodziły podstawy do zmiany wyroku na podstawie okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. apelacja prokuratora okazała się całkowicie bezzasadna, zatem zgodnie z art. 636 § 1 kpk koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
IV Ka 577/21
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 577/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text