X C 372/20 · Sąd powszechny

art. 339 § 1 k.p.c, art. 720 k.c, art. 481 § 2 k.c; X C 372/20 · Sąd powszechny: Sygn. akt: X C 372/20 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 maja 2020 r. Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodnicząca: SSR Katarzyna Malinowska Protokolant: ------------------ po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2020 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) sp. z ograniczoną odpowiedzialnością w G. przeciwko A. C. o zapłatę I. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1052,03 zł (tysiąc pięćdziesiąt dwa złote trzy grosze) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 14 sierpnia 2019 r. do dnia zapłaty II. oddala powództwo w zakresie kwoty 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) III. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 30 zł (trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. SSR Katarzyna Malinowska Zasadnicze motywy rozstrzygnięcia Powództwo zostało oddalone w zakresie 150 zł, bowiem w treści pozwu wskazano, że pozwana wpłaciła dobrowolnie dwa razy po 150 zł a w pomniejszeniu należnej kwoty o wpłaty odjęto tylko jeden raz 150 zł. Dlatego też orzeczono jak w pkt II. sentencji Sygn. akt X C 372/20 UZASADNIENIE Dnia 14 sierpnia 2019 r. powód (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. wniósł do Sadu Rejonowego Gdańsk Północ w Gdańsku powództwo przeciw A. C. (k. 3 i n.). Dochodził w nim zapłaty 1202,03 zł wraz z odsetkami oraz kosztami procesu. Swoje roszczenie powód wywodził z umowy pożyczki zawartej w 2017 roku z poprzednikiem prawnym powoda. Do pozwu załączono oryginał umowy pożyczki oraz wezwanie do zapłaty wraz z dowodem nadania. Sprawę zarejestrowano pierwotnie pod sygnaturą I 1 Nc 13618/19, jednak wobec stwierdzenia braku podstaw do wydania nakazu zapłaty sprawę wpisano do repertorium C pod sygnaturą XIV C 2086/19. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2019 r. tamtejszy sąd przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Toruniu według właściwości miejscowej (k. 12). Strona pozwana mimo wezwania do złożenia odpowiedzi na pozew doręczonego jej 9 marca 2020 r. nie wykonała wspomnianego zarządzenia. Sąd ustalił, co następuje Dnia 28 kwietnia 2017 r. pozwana zawarła umowę pożyczki z przedsiębiorstwem (...) sp. z o.o. w G.. Na jej mocy otrzymała kwotę 500 zł. Jej zwrot – wraz z odsetkami (8,9% w skali roku, łącznie 19 zł) i opłatami dodatkowymi: wstępną (166,50 zł) oraz za obsługę w miejscu zamieszkania (418 zł) – w łącznej wysokości 1103,50 zł miał nastąpić w terminie 109 tygodni. Spłaty należało dokonać w 31 ratach tygodniowych po 33 zł (ostatnia w wysokości 110,50 zł) oraz sześciu ratach kwartalnych po 0,50 zł (§ 1 oraz § 4.1 umowy). Bezpośrednio po zawarciu umowy pożyczkodawca przeniósł uprawnienia z niej wynikające na powoda (§ 11). Dowód: – umowa (...).4 z dnia 28.04.2017 r., k. 5. Pozwana nie regulowała swoich zobowiązań w terminie, wobec czego wzywana była do zapłaty pismem z dnia 21 września 2017 r. Roszczenie stało się w pełni wymagalne 26 października 2018 r. Do tego dnia pozwana uiściła na rzecz powoda 150 zł, następnie do dnia wniesienia powództwa także 150 zł. Niezaprzeczone twierdzenia pozwu, także dowód: – wezwanie do zapłaty z dnia 21.09.2017 r. wraz z dowodem nadania, k. 6–7. Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez powoda a także twierdzeń zawartych w pozwie – z uwagi na zaistnienie przesłanek do wydania wyroku zaocznego. Sąd zważył, co następuje Z uwagi na fakt, że pozwana nie złożyła odpowiedzi na pozew pomimo stosownego wezwania, zgodnie z art. 339 § 1 k.p.c. Sąd był upoważniony do wydania wyroku zaocznego. Zgodnie z § 2 wspomnianego artykułu w takich okolicznościach sąd uznaje za prawdziwe twierdzenia powoda o faktach zawarte w pozwie, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości. W niniejszym przypadku jedyne wątpliwości Sądu dotyczyły kwestii pomniejszenia dochodzonej kwoty o uiszczoną przez pozwaną kwoty 150 zł, podczas gdy w pozwie wskazano, że wspomniane wpłaty uczyniono dwukrotnie. Dlatego też w odniesieniu do kwoty głównej powództwo oddalono co do kwoty 150 zł, zasądzając je w pozostałym zakresie na podstawie art. 720 k.c. Od zasądzonej kwoty naliczono odsetki ustawowe za opóźnienie na mocy art. 481 § 2 k.c. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 2 k.p.c., zasądzając na rzecz powoda zwrot opłaty sądowej, której wysokość określono na podstawie art. 28 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w brzmieniu z dnia wniesienia pozwu.