I C 251/21 · Sąd powszechny

Sygn. akt: I C 251/21

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 czerwca 2021 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Alina Kowalewska Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Kucharska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2021 r. w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank S. A. z siedzibą w W. przeciwko R. R. o zapłatę 1. Zasądza od pozwanego R. R. na rzecz powoda (...) Bank S. A. z siedzibą w W. kwotę 20.480,61 (dwadzieścia tysięcy czterysta osiemdziesiąt 61/100) złotych z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od kwoty 17.787,25 zł od dnia 18.02.2021 r. do dnia zapłaty oraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 2.693,36 zł od dnia 18.02.2021 r. do dnia zapłaty.

2. Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.046,92 (jeden tysiąc czterdzieści sześć 92/100) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu. SSR Alina Kowalewska I C 251/21

UZASADNIENIE

Powód (...) Bank S.A. z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od pozwanego R. R. kwoty 20.480,61 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od kwoty 17.787,25 zł od dnia 18 lutego 2021 r oraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwot 1.010,26 zł i 1.683,10 zł od dnia wytoczenia powództwa. Nadto powód domagał się zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód podał, iż strony w dniu 29 września 2017 r. zawarły umowę konsolidacyjnego kredytu gotówkowego nr (...), jednakże pozwany nie wywiązał się obowiązku terminowego dokonywania spłat w wysokościach ustalonych w zawartej umowie.

W związku z brakiem zapłaty zaległych rat powód wypowiedział przedmiotową umowę (uprzednio wzywając pozwanego do zapłaty zaległej kwoty i informując o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia) stawiając całą należność w stan wymagalności. W odpowiedzi na pozew pozwany R. R. wniósł o oddalenie powództwa. Pozwany nie kwestionował faktu zawarcia z powodem umowy kredytu, wskazał jednak, iż z uwagi na utratę pracy i problemy finansowe - nie był w stanie spłacać wymaganych rat kredytu. Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 29 września 2017 r. powód zawarł z pozwanym umowę konsolidacyjnego kredytu gotówkowego nr (...) na kwotę 24.653,49 zł na okres 60 miesięcy. Całkowita kwota do zapłaty przez kredytobiorcę ustalona w dniu zawarcia umowy wynosiła 30.905,47 zł. Kredytobiorca zobowiązał się do dokonania spłat kredytu w ratach, w okresach miesięcznych do 9 dnia każdego miesiąca. Wysokość raty kredytu wynosiła 514,04 zł z zastrzeżeniem, że wysokość pierwszej raty kredytu, która jest ratą wyrównawczą nie będzie wyższa niż 577,11 zł.

W przypadku opóźnienia w terminowym regulowaniu rat kredytu, bank mógł pobierać od niespłaconych kwot odsetki w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie (dowód: umowa konsolidacyjnego kredytu gotówkowego nr (...)- k. 7-9v) Pozwany nie wywiązał się ze swojego zobowiązania polegającego na dokonywaniu spłat w wysokościach i terminach ustalonych w umowie. W związku z powstaniem zaległości w dniu 17 stycznia 2020 r. powód skierował do pozwanego wezwanie do zapłaty powstałej zaległości wynoszącej na dzień sporządzenia wezwania 1.440,23 zł.

W piśmie powód poinformował kredytobiorcę o możliwości złożenia w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania – wniosku o restrukturyzację zadłużenia. (dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 17 stycznia 2020 r. - k. 10-11, wydruk książki nadawczej – k.12-12v) Pismem z dnia 25 lutego 2020 r. (doręczonym pozwanemu w dniu 28 lutego 2020 r.) powód wypowiedział ww. umowę kredytu z zachowaniem 30-dniowego okresu (dowód: pismo zawierające oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu z dnia 25 lutego 2020. – k. 13-13v, zwrotnie potwierdzenie odbioru – k.

14) Pismem z dnia 23 kwietnia 2020 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty zadłużenia wynikającego z umowy konsolidacyjnego kredytu gotówkowego nr (...). Powód poinformował, że w przypadku braku spłaty całości należności w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, powód wystąpi na drogę postepowania sądowo-egzekucyjnego. Wezwanie pozostało bezskuteczne. (dowód: ostateczne wezwanie do zapłaty z dnia 23 kwietnia 2020 r. - k.

16)

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Sąd ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie oparł się na załączonych przez powoda do akt sprawy dokumentach, których autentyczność i prawdziwość nie była kwestionowana przez pozwanego, a także nie budziła wątpliwości sądu. Powód wywodził swoje żądanie z umowy konsolidacyjnego kredytu gotówkowego nr (...) zawartej z pozwanym w dniu 29 września 2017 r. Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. prawo bankowe przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi. Umowa o kredyt konsumencki powinna być zawarta w formie pisemnej, chyba że odrębne przepisy przewidują inną szczególną formę. Kredytodawca lub pośrednik kredytowy jest zobowiązany niezwłocznie doręczyć umowę konsumentowi.

Umowa powinna być sformułowana w sposób jednoznaczny i zrozumiały (art. 29 ustawy o kredycie konsumenckim). W przedmiotowej sprawie w dniu 29 września 2017 r. doszło do zawarcia pomiędzy stronami umowy kredytu w rozumieniu ustawy o kredycie konsumenckim. Pozwany nie wywiązał się jednak z obowiązku terminowej spłaty rat zgodnie z zaciągniętym zobowiązaniem. Zgodnie z art. 75c ust.1 ustawy prawo bankowe jeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych.

Stosownie do art. 75c ust. 2 ww. ustawy w wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, bank informuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Bank powinien, na wniosek kredytobiorcy, umożliwić restrukturyzację zadłużenia poprzez zmianę określonych w umowie warunków lub terminów spłaty kredytu, jeżeli jest uzasadniona dokonaną przez bank oceną sytuacji finansowej i gospodarczej kredytobiorcy (ust. 3).W niniejszej sprawie powód dopełnił tej procedury, bowiem jak wynika z akt sprawy wypowiedzenie umowy kredytu poprzedzone było wezwaniem do zapłaty zawierającym informację o możliwości restrukturyzacji zadłużenia.

Jednocześnie powód wykazał wysokość dochodzonego roszczenia – przedłożył bowiem umowę konsolidacyjnego kredytu gotówkowego nr (...), która w precyzyjny sposób określała świadczenia stron, a ponadto dokument zestawienia należności i spłat przedmiotowego kredytu. Należy podkreślić, że pozwany wprawdzie wnosił o oddalenie powództwa, jednak w żaden sposób nie kwestionował zasadności dochodzonego roszczenia (faktu zawarcia umowy, zaprzestania spłaty zobowiązań zgodnie z umową, skuteczności wypowiedzenia oraz wysokości zadłużenia), a jedynie powoływał się na swoją trudną sytuację finansowa, która uniemożliwiła mu terminową spłatę zadłużenia.

W konsekwencji sąd uwzględnił roszczenie powoda w całości, o czym orzekł jak w pkt 1 sentencji. O odsetkach orzeczono zgodnie z art. 481 k.c., w myśl którego, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi oraz w oparciu o postanowienia umowne i art. 481 § 2 1 k.c. O kosztach procesu sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. uznając, iż pozwany jako strona przegrywająca jest zobowiązany zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty procesu w kwocie 1046,92 zł, na które składają się: opłata od pozwu w wysokości 1.025 zł, opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz koszty notarialnego uwierzytelnienia dokumentów w wysokość 4, 92 zł.

SSR Alina Kowalewska