Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I C 347/20 AI generated

I C 347/20 · Sąd powszechny

Case Number I C 347/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Pozwem z dnia 29 września 2020 r. (data wpływu do Sądu Rejonowego w Wieluniu) powodowie R. i M. M. (1) przeciwko B. D. wnieśli o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci postanowienia Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 20 marca 2020 r., sygn. akt I Co 47/20, wynikającego z aktu notarialnego rep. A nr (...) z dnia 9 października 2018 r. – w części tj. w zakresie przekraczającym dwukrotność wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). ( pozew i ostatni akapit uzasadnienia pozwu ).

Legislator headnote

AI generated

art. 777 § 1 pkt 5 k.p.c, art. 840 § 1 k.p.c, art. 481 § 2 k.c; I C 347/20 · Sąd powszechny: Adamczuk [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom II. Art. 478-1217, wyd. IV, red. M. Manowska, Warszawa 2021, art. 840.) Ustawa nie określa bliżej zdarzeń, które mogą być podstawą merytorycznej obrony dłużnika podjętej w powództwie egzekucyjnym. Powszechnie przyjmuje się, że określenie zdarzeń, o jakich mowa w art. 840 § 1, obejmuje zjawiska i stany świata zewnętrznego oraz objawy wewnętrznego życia stron, z którymi pozytywne przepisy prawa materialnego łączą wygaśnięcie zobowiązań albo które powodują niemożność egzekwowania świadczeń wynikających z tytułu egzekucyjnego. (T.

Keywords

AI generated
enforcement costs bank charges calculation of interest cost of borrowing declaration of enforceability usury

Cited Legislation

AI generated
art. 777 § 1 pkt 5 k.p.c
W ramach tegoż aktu notarialnego pożyczkobiorcy złożyli również oświadczenie w trybie art. 777 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 840 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 840 § 1 k.p.c.
art. 481 § 2 k.c
Odsetki ustawowe są natomiast ustalane zgodnie z art. 481 § 2 k.c.
AI generated
I C 477/15
Strona powodowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo – Kredytowa im.
I C 57/24
Sygn. akt: I C 57/24 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 maja 2024 roku Sąd Rejonowy w Jędrzejowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Katarzyna Wysoczyńska Protokolant: --------------------------------------------- po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2024 r. w Jędrzejowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa P. (...) z siedzibą we W. przeciwko T. J. o zapłatę I. oddala powództwo II. zasądza od strony powodowej P. (...) z siedzibą we W. na rzecz pozwanej T. J. kwotę 917 zł (dziewięćset siedemnaście złotych) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem kosztów procesu Sygn. akt I C 57/24 UZASADNIENIE WYROKU z dnia 8 maja 2024 roku W dniu 24 stycznia 2024 roku do tut. Sądu wpłynął pozew P. (...) w W. przeciwko T. J. o zapłatę kwoty 2597,52 zł z umownymi odsetkami w wysokości 2 – krotności odsetek ustawowych za opóźnienie i zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu swego żądania strona powodowa wskazała, że zobowiązane pozwanej wynika z umowy pożyczki jaką zawarła z (...) Sp. z o.o. w dniu 8 października 20219 roku. Strona powodowa wskazała nadto, że wierzytelność wynikającą ze wskazanej umowy pożyczki nabyła w drodze przelewu wierzytelności, a następnie zawarła z pozwaną ugodę, w ramach której pozwana uznała swe zadłużenie do kwoty 4519,43 zł, a następnie dokonała jego częściowej spłaty w kwocie 1950 zł. Roszczenie strony powodowej było przedmiotem uprzedniego postępowania przed Sądem Rejonowym w Lublinie sygn. akt Nc – e (...), który nakazem zapłaty 5 października 203 roku uwzględnił powództwo, a następnie postanowieniem z dnia 8 listopada 2023 roku umorzył postepowanie w związku ze sprzeciwem pozwanej (k. 27 - 41). W odpowiedzi na pozew z dnia 13 marca 2024 roku pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu, podnosząc brak udowodnienia roszenia co do wysokości i zasadny, przedwczesność i brak wymagalności roszczenia, brak legitymacji czynnej strony powodowej i stosowania w umowie klauzul niedozwolonych (k. 47 – 49). Sąd ustalił co następuje: W dniu 8 października 2019 roku pozwana i (...) Sp. z o.o. zawarli umowę pożyczki, ustalając, że kwota pożyczki wyniesie 4300 zł, odsetki 35,30 zł, prowizja 824,70 zł a całkowita kwota do spłaty 5160 zł. Pozwanej wypłacono kwotę 4300 zł. W dniu 7 września 2021 roku strona powodowa i (...) Sp. z o.o. zawarli umowę przelewu wierzytelności na podstawie, której strona powodowa nabyła wierzytelność przeciwko pozwanej z umowy pożyczki z dnia 8 października 2019 roku nr (...). W dniu 20 grudnia 2021 roku pozwana i strona powodowa zawarły ugodę, w ramach której pozwana przyznała, że posiada zadłużenie w kwocie 4819,43 zł wynikające z umowy pożyczki jaką zawarła z (...) Sp. z o.o. z dnia 8 października 2019 roku nr (...). Strony nadto ustaliły, że kwota zadłużenia zostanie spłacona przez pozwaną na rzecz strony powodowej w 32 ratach do dnia 5 czerwca 2024 roku. Nadto w umowie wskazano, że w przypadku zadłużenia w płatnościach stanowiących równowartość dwóch rat ugody, strona powodowa będzie mogła wypowiedzieć ugodę w formie pisemnej z 7 dniowym terminem wypowiedzenia, przesłanym listem na adres pozwanej. W dniu 9 marca 2022 roku strony zawarły aneks do ugody z dnia 20 grudnia 2021 roku, którym ustalono nowy harmonogram spłat ustalając, że ostatnia rata zostanie spłacona do dnia 2 września 2024 roku . Dowód: ugoda (k. 7), aneks (k. 8), umowa przelewu z załącznikami (k. 10 – 16), umowa pożyczki (k. 17 – 20), potwierdzenia wypłaty (k. 21 – 22). Sąd zważył co następuje: W ocenie Sądu powództwo nie jest zasadne. W ocenie Sądu niesłuszny był zarzut pozwanej o braku legitymacji czynnej strony powodowej Zgodnie z art. 509 §1 kc wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na rzecz osoby trzeciej, chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albowiem właściwości zobowiązania. Na podstawie wskazanego przepisu przelew wierzytelności jest umową, na podstawie której dotychczasowy wierzyciel przenosi wierzytelność ze swojego majątku do majątku osoby trzeciej, a przedmiotem przelewu jest wierzytelność istniejąca, którą cedent może swobodnie rozporządzać i która jest w dostateczny sposób oznaczona (zindywidualizowana). W tym zakresie konieczne jest wyraźne określenie stosunku zobowiązaniowego, którego elementem jest zbywana wierzytelność. Wymaga się zatem oznaczenia stron tego stosunku zobowiązaniowego oraz przedmiotu świadczenia (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 15 października 2015 roku sygn. akt I ACa 492/15 LEX nr 184218; wyrok SN z dnia 11 maja 1999 r. III CKN 423/98 Biuletyn Sądu Najwyższego 2000/1 str. 1). W ocenie Sądu strona powodowa przedkładając umowę przelewu wierzytelności z dnia 7 września 2021 roku wraz z załącznikiem wykazała, że wstąpiła w prawa wierzyciela z umowy pożyczki z dnia 8 października 2019 roku zawartej pomiędzy pozwaną i (...) Sp. z o.o. Nadto strona podwodowa przedkładając umowę pożyczki z dnia 8 października 2019 roku wraz z ugodą z dnia 20 grudnia 2021 roku i aneksem do niej wykazała co do zasady istnienie samej wierzytelności przeciwko T. J.. Dodać należy, że pozwana podpisując ugodę z dnia 20 grudnia 2021 roku uznała swe zobowiązanie wobec strony powodowej do zapłaty kwoty 4819,43 zł. W ocenie Sądu słuszny był natomiast argument strony pozwanej o braku wymagalności roszczenia oraz braku udowodnienia jego wysokości. Zgodnie z § 4 ugody z dnia 20 grudnia 2021 roku strona powodowa miała prawo do wypowiedzenia ugody w przypadku opóźnienia w płatności przez pozwaną zobowiązania w wysokości dwóch pełnych rat, przy czym wypowiedzenie miało być dokonane na piśmie i przesłane listem do pozwanej z rygorem wypowiedzenia w terminie 7 dni. W ocenie Sądu strona powodowa nie udowodniła, że pozwana posiadała opóźnienie w płatności w wysokości co najmniej dwóch rat określoną ugodą, albowiem nie dołączono żądanego dokumentu z rozliczenia wpłat dokonanych przez pozwaną, a w szczególności historii rachunku bankowego do spłat wskazanego w ugodzie. Tym samym strona powodowa nie wykazała, że zaistniała w ogóle podstawa do wypowiedzenia ugody z dnia 20 grudnia 2021 roku z aneksem w postaci opóźnienia w spłatach stanowiących równowartość dwóch rat. Nadto strona powodowa nie złożyła żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, że ugoda została wypowiedziana zgodnie z § 4 ugody. Dowodem takim nie mogła być zdaniem Sądu kserokopia pisma k. 9 albowiem w piśmie tym brak jest daty w jakiej zostało ono sporządzone i brak jest dowodu przesłania go od pozwanej lisem w taki sposób, aby mogła się z nim zapoznać. Co prawda strona powodowa złożyła kopię książki nadawczej k. 78 – 79 z dnia 7 sierpnia 2023 roku i dowód śledzenia przesyłki k. 80, ale nie można ich powiązać ze wskazanym pismem, tym bardziej, że oprócz tego pisma, do pozwanej miały być wysłane jeszcze pismo z k. 25, które też nie zawiera daty. Nadto strona powodowa nie dołączyła dokumentu upoważnienia dla osoby, która podpisała pismo o wypowiedzeniu ugody, zatem brak było podstaw do przyjęcia, że wypowiedzenie to zostało dokonane przez uprawnioną w imieniu strony powodowej osobę. Dodać należy nadto, że w stanowisku strony powodowej istnieje rozbieżność co do wysokości spłat pozwanej, albowiem z treści pozwu wynikało, że pozwana spłaciła na rzecz strony powodowej kwotę 1950 zł, zaś z pisma z dnia 2 kwietnia 2024 roku (k. 56 - 66), że spłaciła na rzecz strony powodowej kwotę 2400 zł (a dodatkowo na rzecz pierwotnego wierzyciela kwotę 1150 zł). Tym samym brak było wiarygodnego dowodu, z którego wynikałaby wysokość zobowiązania pozwanej, co do należności głównej oraz skapitalizowanych odsetek (brak wyliczenia tej kwoty). Z uwagi na podniesione wyżej argumenty przemawiające za niezasadnością żądania Sąd uznał za zbyteczne czynienie rozważań w zakresie abuzywności postanowień umowy pożyczki i ugody zawartej między stronami. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w pkt I wyroku. W pkt II orzeczono na podstawie art. 98 §1, 1 1 kpc i art. 108 kpc. Pozwana wygrała w 100 % , a zatem należy się jej zwrot poniesionych kosztów procesu w kwocie 917 zł, na którą złożyły się: - kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa - kwota 900 zł tytułem wynagrodzenia fachowego pełnomocnika ustalona na podstawie § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
I C 509/16
W pozwie wniesionym do Sądu w dniu 1 czerwca 2016 roku (data stempla pocztowego na korespondencji kierowanej do Sądu) G.
I C 374/15
Powód G. C. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...) G. C. wniósł o zasądzenie od pozwanej E. W. kwoty 433 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 283 zł od dnia 25.02.2013r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu.
I C 151/16
Pozwem wniesionym do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie w dniu 11 czerwca 2014 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 347/20

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 czerwca 2021 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: sędzia Przemysław Majkowski Protokolant: Iwona Bartel po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2021 r. w Sieradzu na rozprawie sprawy z powództwa M. M. (1) i R. M. przeciwko B. D. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności 1. pozbawia wykonalności tytuł wykonawczy w postaci aktu notarialnego z dnia 09 października 2018 r. Rep. A nr(...) sporządzonego przed notariuszem N. G. z Kancelarii Notarialnej we W., któremu Sąd Rejonowy w Wieluniu nadał klauzulę wykonalności w zakresie § II przedmiotowego aktu postanowieniem z dnia 20 marca 2020 r. sygn. akt I Co 47/20 w części t.j. co do płatności odsetek umownych ponad odsetki maksymalne, 2. nakazuje pobrać od pozwanego B. D. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 19.800,00 ( dziewiętnaście tysięcy osiemset) złotych tytułem opłaty sądowej od uiszczenia, której powodowie byli zwolnieni. Sygn. akt I C 347/20

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 29 września 2020 r. (data wpływu do Sądu Rejonowego w Wieluniu) powodowie R. i M. M. (1) przeciwko B. D. wnieśli o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci postanowienia Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 20 marca 2020 r., sygn. akt I Co 47/20, wynikającego z aktu notarialnego rep. A nr (...) z dnia 9 października 2018 r. – w części tj. w zakresie przekraczającym dwukrotność wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). ( pozew i ostatni akapit uzasadnienia pozwu ).

Postanowieniem Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 06 października 2020 r. Sąd ten stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Sieradzu, gdzie zarejestrowano sprawę pod sygn. akt I C 347/20. W odpowiedzi na pozew pozwany B. D. wniósł o oddalenie powództwa. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: W dniu 19 października 2018 r. w Kancelarii Notarialnej we W. przed notariuszem N. G. zawarto w formie aktu notarialnego (repertorium A nr (...)umowę pożyczki pomiędzy B. D. jako dającym pożyczkę oraz R. i M.

M. (1) jako pożyczkobiorcą. W ramach tegoż aktu notarialnego pożyczkobiorcy złożyli również oświadczenie w trybie art. 777 § 1 pkt 5 k.p.c. o poddaniu się egzekucji. Zgodnie z § II pkt 1. powyższego aktu notarialnego, pożyczkobiorcy poddają się solidarnie egzekucji do kwoty 600.000,00 zł na rzecz pożyczkodawcy co do obowiązku zapłaty na rzecz pożyczkodawcy kwoty 396.000,00 zł płatnej do 28 lutego 2019 r. wraz z odsetkami płatnymi w przypadku braku spłaty całości pożyczki w ustalonym terminie, w wysokości 5.000,00 zł miesięcznie za każdy rozpoczęty kolejny miesiąc pożyczki aż do momentu spłaty całości pożyczki, płatnymi do 15. dnia każdego miesiąca, kosztami windykacji, w tym kosztami upomnień, wezwań oraz innymi kosztami związanymi z dochodzeniem roszczeń. (bezsporne, wypis aktu notarialnego k. 6-7v z akt I Co 47/20 Sądu Rejonowego w Wieluniu) Pozwany wypowiedział powodom umowę i wezwał ich do zapłaty całości pożyczki w kwocie 396.260,00 zł oraz odsetek za każdy kolejny miesiąc pożyczki w kwocie 5,000,00 zł.

Postanowieniem Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 20 marca 2020 r. wydanym w sprawie I Co 47/20 nadano klauzulę wykonalności aktowi notarialnemu – oświadczeniu o poddaniu się egzekucji sporządzonemu w dniu 09 czerwca 2018 r. (rep. A (...)) przeciwko dłużnikom solidarnym R. M. i M. M. (1) w zakresie § II tego aktu. Na podstawie tego tytułu wykonawczego prowadzone jest wobec powodów postępowanie egzekucyjne pod sygn. Km 368/20 Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) H. P. (bezsporne, postanowienie k. 28 z akt I Co 47/20 Sądu Rejonowego w Wieluniu, pismo k. 43 z akt I Co 47/20 Sądu Rejonowego w Wieluniu) Tak ustalony stan faktyczny jest w przeważającej części bezsporny i został ustalony na podstawie niekwestionowanych przez strony dokumentów urzędowych, zaś zagadnienia sporne będące kanwą niniejszego postępowania dotyczą w swej istocie nie faktów, lecz prawa.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Zgodnie z art. 840 § 1 k.p.c. dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli m. in.: przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście. Powództwo o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego (opozycyjne) służy merytorycznej obronie dłużnika przed egzekucją prowadzoną zgodnie z przepisami postępowania egzekucyjnego jako konsekwencja zasady, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. (A.

Adamczuk [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom II. Art. 478-1217, wyd. IV, red. M. Manowska, Warszawa 2021, art. 840.) Ustawa nie określa bliżej zdarzeń, które mogą być podstawą merytorycznej obrony dłużnika podjętej w powództwie egzekucyjnym. Powszechnie przyjmuje się, że określenie zdarzeń, o jakich mowa w art. 840 § 1, obejmuje zjawiska i stany świata zewnętrznego oraz objawy wewnętrznego życia stron, z którymi pozytywne przepisy prawa materialnego łączą wygaśnięcie zobowiązań albo które powodują niemożność egzekwowania świadczeń wynikających z tytułu egzekucyjnego. (T.

Żyznowski [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom IV. Artykuły 730–1088, red. T. Wiśniewski, Warszawa 2021, art. 840). W niniejszym postępowaniu powodowie kwestionowali istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym w zakresie konieczności zapłaty pozwanemu w zakresie przekraczającym odsetki maksymalne za opóźnienie, określone treścią art. 481 § 2 1 k.p.c. Analiza tytułu zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 20 marca 2020 r., sygn. akt I Co 47/20 pozwala zauważyć, że ustalone między stronami w oświadczeniu o poddaniu się egzekucji odsetki przekraczają odsetki maksymalne.

Zgodnie bowiem z art. 481 § 2 1 k.c. maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). Odsetki ustawowe są natomiast ustalane zgodnie z art. 481 § 2 k.c. - w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Zarówno w dniu oznaczonym w oświadczeniu stron jako termin spłaty pożyczki (28 lutego 2019 r.) jak i w dniu sporządzenia aktu notarialnego (9 października 2018 r.) stopa referencyjna Narodowego Banku Polskiego wynosiła 1,50 zatem odsetki maksymalne wynosiły 14%.

Tym samym, ustalenie stron, iż powód będzie płacił tytułem odsetek od kwoty pożyczki w wysokości 396.260,00 zł odsetki „w wysokości 5.000 zł miesięcznie za każdy rozpoczęty kolejny miesiąc pożyczki aż do momentu spłaty całości pożyczki” wykracza poza ramy dopuszczalnych (maksymalnych) odsetek wyznaczonych przez przepisy Kodeksu cywilnego. Przykładowo, wobec odsetek maksymalnych na poziomie 14%, dopuszczalnie dochodzona kwota tytułem odsetek maksymalnych w miesiącu marcu 2019 r. wynosi 4.711,69 zł. Z tych względów, kwestionowanie przez powoda obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym jest w całości zasadne, wobec czego Sąd pozbawił wykonalności tytułu wykonawczego w postaci aktu notarialnego z dnia 09 października 2018 r., rep A nr (...), w części, tj. co do płatności odsetek umownych ponad odsetki maksymalne – o czym orzeczono w punkcie 1. wyroku.

Powyższe rozstrzygnięcie skutkowało koniecznością orzeczenia o kosztach procesu zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy w oparciu o art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z 98 § 1 k.p.c. Powodowie M. i R. M. wygrali sprawę w całości, albowiem ich żądanie zostało w całości uwzględnione przez Sąd Okręgowy. Należy zauważyć, że żądanie powodów nie dotyczyło pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w całości, a jedynie właśnie w zakresie płatności odsetek umownych ponad odsetki ustawowe.

Nie może zatem budzić wątpliwości, że powództwo zostało uwzględnione w całości i to na przegrywającym pozwanym – zgodnie z treścią powołanych przepisów spoczywa obowiązek poniesienia ciężarów finansowych prowadzonego postępowania. Wobec powyższego nakazano pobrać od pozwanego B. D. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 19.800,00 zł tytułem opłaty sądowej od uiszczenia której powodowie byli zwolnieni. Wysokość opłaty – wziąwszy pod uwagę wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie – ustalono na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (396.260,00 zł x 5%) o czym orzeczono w punkcie 2. wyroku.