Legislator Case Law & Legislation
II Ca 1311/20 AI generated

II Ca 1311/20 · Sąd powszechny

Case Number II Ca 1311/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z dnia 23 września 2020 r. Sąd Rejonowy Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5.356,93 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 2.01.2020r. do dnia zapłaty oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.217 zł z tytułu kosztów procesu. Apelację od tego wyroku wywiódł pozwany, zaskarżając wyrok w całości i domagając się jego zmiany i oddalenia powództwa w całości, ewentualnie uchylenia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Apelacja została oparta na zarzutach naruszenia prawa procesowego (art. 233 § 1 kpc. w zw. z art. 232 kpc. i art. 6 kc.; art. 205 3 § 2 kpc., 210 § 2 kpc. i art. 205 15 § 2 kpc.) oraz materialnego (art. 49 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim i art. 5 kc.). W odpowiedzi na apelację powód wniósł o jej oddalenie i obciążenie pozwanego kosztami postępowania apelacyjnego.

Legislator headnote

AI generated

II Ca 1311/20 · Sąd powszechny: Apelacja pozwanego była bezzasadna. Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne na podstawie art. 382 kpc. Sąd Okręgowy aprobuje także w całości rozważania tego Sądu poczynione na kanwie ustaleń. W pierwszej kolejności Sąd Okręgowy zauważa, że sytuacja procesowa w niniejszej sprawie odpowiada hipotezie art. 205 3 § 2 kpc., który abstrahuje od procedury zastrzeżonej dla instytucji posiedzenia przygotowawczego i stanowi samodzielną podstawę prekluzji. Pozwany już w sprzeciwie od nakazu zapłaty miał obowiązek odnieść się do każdego z istotnych twierdzeń powoda (art. 3 kpc. i art. 210 § 2 kpc.).

Keywords

AI generated
amendment of the claim disputed claim fines for procedural infringement objection to debt enforcement damage to credit grounds for revision

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 1311/20

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 maja 2021 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: sędzia Ryszard Małecki Protokolant: prot. sąd. Anna Szymanowicz po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2021 r. w Poznaniu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w P. przeciwko Bankowi (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. o zapłatę na skutek apelacji wniesionej przez pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 23 września 2020 r. sygn. akt V C 416/20 1. oddala apelację;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 900 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Ryszard Małecki

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 września 2020 r. Sąd Rejonowy Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5.356,93 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 2.01.2020r. do dnia zapłaty oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.217 zł z tytułu kosztów procesu. Apelację od tego wyroku wywiódł pozwany, zaskarżając wyrok w całości i domagając się jego zmiany i oddalenia powództwa w całości, ewentualnie uchylenia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Apelacja została oparta na zarzutach naruszenia prawa procesowego (art. 233 § 1 kpc. w zw. z art. 232 kpc. i art. 6 kc.; art. 205 3 § 2 kpc., 210 § 2 kpc. i art. 205 15 § 2 kpc.) oraz materialnego (art. 49 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim i art. 5 kc.). W odpowiedzi na apelację powód wniósł o jej oddalenie i obciążenie pozwanego kosztami postępowania apelacyjnego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja pozwanego była bezzasadna. Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne na podstawie art. 382 kpc. Sąd Okręgowy aprobuje także w całości rozważania tego Sądu poczynione na kanwie ustaleń. W pierwszej kolejności Sąd Okręgowy zauważa, że sytuacja procesowa w niniejszej sprawie odpowiada hipotezie art. 205 3 § 2 kpc., który abstrahuje od procedury zastrzeżonej dla instytucji posiedzenia przygotowawczego i stanowi samodzielną podstawę prekluzji. Pozwany już w sprzeciwie od nakazu zapłaty miał obowiązek odnieść się do każdego z istotnych twierdzeń powoda (art. 3 kpc. i art. 210 § 2 kpc.).

Niezależnie od tego, Sąd Odwoławczy wskazuje, że pozwany nie zaprzeczył wyraźnie twierdzeniu powoda o wcześniejszej spłacie kredytu, a miał taki obowiązek, bo to był fakt znany pozwanemu – pozwany dysponował wiedzą o niej lub jej braku. W takiej sytuacji domaganie się jedynie wykazania tego faktu było niewystarczające, konieczne było zaprzeczenie mu w sposób wyraźny i to w terminie zakreślonym przez Sąd. Fakt dokonania wcześniejszej spłaty kredytu uznać zatem należało za niekwestionowany przez pozwanego. Sąd II instancji podziela również wykładnię art. 49 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim dokonaną przez Sąd I instancji w oparciu o wyrok TSUE z dnia 11 września 2019 r. (C-383/18) i uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2019 r. (III CZP 45/19).

Uwagi poczynione przez Sąd Rejonowy na kanwie tych orzeczeń nie wymagają uzupełnienia. Na koniec Sąd Okręgowy wskazuje, że wierzytelność przysługująca konsumentowi jest zbywalna i może podlegać obrotowi prawnemu, nie tracąc przymiotu istnienia i wymagalności oraz swojego konsumenckiego charakteru. Cesja wierzytelności przysługującej konsumentowi na rzecz przedsiębiorcy pozostaje więc bez wpływu na jej istnienie. Nie sposób także uznać dochodzenia nabytej wierzytelności przez cesjonariusza za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

W tym stanie rzeczy należało oddalić apelację na podstawie art. 385 kpc. Koszty procesu w instancji odwoławczej obciążały pozwanego na podstawie art. 98 § 1 kpc. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika powoda została ustalona na podstawie § 2 pkt 4 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Ryszard Małecki