Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III K 362/19 AI generated

III K 362/19 · Sąd powszechny

Case Number III K 362/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 362/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Legislator headnote

AI generated

art. 86 § 1 k.k, art. 70 § 1 k.k, art. 71§ 1 k.k, art. 230 § 2 k.p.k, art. 44 § 2 k.k, art. 624 § 1 k.p.k; III K 362/19 · Sąd powszechny: w dniu 6 kwietnia 2017 roku we W. działając wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci 5,76 gram ziela konopi innych niż włókniste tj. o czyn z art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku (Dz. U. nr 179. poz. 1485) VIII. w dniu 6 kwietnia 2017 roku we W. podczas legitymowania przez funkcjonariuszy Policji posłużył się, jako autentycznym uprzednio podrobionym dokumentem tożsamości w postaci paszportu o numerze (...) wystawionym na dane M. N. tj. czyn z art. 270 §1 kk I. uznaje oskarżoną V.

Keywords

AI generated
declaration of false identity identity documents pseudonym forgery proceedings immigration law fraud credible identity

Cited Legislation

AI generated
art. 86 § 1 k.k
Wysokość stawki dziennej, Sąd ustalił stosownie do brzmienia przepisu z art. 86 § 2 k.k., zgodnie z którym wymierzając karę łączną grzywny, Sąd określa na nowo wysokość stawki dziennej, kierując się wskazaniami określonymi w art.
art. 70 § 1 k.k
art. 71§ 1 k.k
na podstawie art. 71§ 1 k.k.
art. 230 § 2 k.p.k
na podstawie art. 230 § 2 k.p.k.
art. 44 § 2 k.k
na podstawie art. 44 § 2 k.k.
art. 624 § 1 k.p.k
na podstawie art. 624 § 1 k.p.k.
art. 387 k.p.k
art. 286 § 1 k.k
Do znamion przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 k.k.
AI generated
II AKa 66/20
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 66/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
II K 44/15
Sporządzone na wniosek prokuratora dotyczy oskarżonych: Ł.
V K 122/13
po rozpoznaniu dnia 10.07; 18,19,20.08; 30,31.10;06,26,27.11.2014r.
XII K 62/21
Sygn. akt. XII K 62/21 1.WYROK 1.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 października 2022 roku Sąd Okręgowy w Warszawie wXII Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca: SSO Katarzyna Stasiów Protokolant: Paulina Powązka-Płóciennik, Monika Raczyńska, Daniel Wiśniewski w obecności prokuratora Sławomira Głuszki i Jarosława Szklarczyka i przy udziale osk. posiłkowego (...) Bank S.A. Departament (...) po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2021 r., 19 listopada 2021 r., 18 lutego 2022 r., 4 kwietnia 2022 r., 21 czerwca 2022 r., 12 września 2022 r. i 23 września 2022 r. sprawy: 1. S. W. , syna T. i D. z domu G., urodzonego (...) w S. oskarżonego o to, że: w okresie od 12 do 26 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...), NIP: (...), jako Prezes Zarządu, a faktycznie jako figurant, umożliwił innym osobom, doprowadzenie Banku (...) S.A. z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł., w ten sposób, że doprowadził do zawarcia w dniu 26.10.2012r. w 1 Oddziale Regionalnym Banku zachodniego (...) SA w W. umowy o kredyt na działalność gospodarczą – biznes ekspres nr (...) w imieniu spółki (...) Sp. z o.o. w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd pracowników banku co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym rachunek zysków i strat, bilans spółki, a także oświadczenia z dnia 22.10.2012r. o objęciu nowoutworzonych udziałów w kapitale zakładowym spółki oraz o pokryciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym i ich wniesieniu, tj. czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. 2. J. L. , syna M. i D. z domu K., urodzonego (...) w Ż. oskarżonego o to, że: I. w okresie od 03 września 2012r. do 07 września 2012r. w W. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), A. K. (1) i innymi ustalonymi osobami, faktycznie zajmując się sprawami spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...), na zlecenie T. R. (1) doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem pracowników (...) Banku S.A. na łączna kwotę 135.485,39 zł. w ten sposób, że poświadczył nieprawdę w dokumentacji kredytowej, tym samym doprowadził w konsekwencji, za pośrednictwem (...) Biuro W., do zawarcia w dniu 06.09.2012r. w siedzibie (...) Banku S.A. w W. umowy o pożyczkę nr: (...) w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd pracowników banku co do wiarygodności spółki (...), co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy oraz co do własnych możliwości finansowych, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym zaświadczenie z dnia 03.09.2012r. o zatrudnieniu i wysokości uzyskiwanych dochodów przez K. K. (1) w spółce (...) wystawione przez J. L. – Dyrektora ds. Kadr i Płac, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. II. w okresie od 02 października 2012 r. do 02 kwietnia 2013 r. w W. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), A. K. (1) i innymi ustalonymi osobami, faktycznie zajmując się sprawami spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...), w tym od 10.10.2012r. jako Prezes Zarządu, na zlecenie T. R. (1) pomógł w doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na łączna kwotę 1.000.000 zł. K. Z., które stanowi mienie znacznej wartości poprzez przygotowanie i przekazanie dla T. R. (1) nierzetelnej umowy pożyczki wystawionej z dniem 02.04.2013 r. zawartej pomiędzy K. Z. jako pożyczkodawcą, a (...) Sp. z o.o. reprezentowaną przez T. P. jako pożyczkobiorcą, czym działał na szkodę K. Z., tj. o czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. III. w okresie od 12 października do listopada 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), A. K. (1) i innymi ustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...), NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), pomógł doprowadzić Bank (...) S.A. z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł., poprzez przygotowanie i złożenie poświadczającej nieprawdę dokumentacji kredytowej, co doprowadziło w konsekwencji do zawarcia w dniu 26.10.2012r. w 1 (...) Banku (...) SA w W. umowy o kredyt na działalność gospodarczą – biznes ekspres nr (...) w imieniu spółki (...) Sp. z o.o. w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd pracowników banku co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym rachunek zysków i strat, bilans spółki, a także oświadczenia z dnia 22.10.2012r. o objęciu nowoutworzonych udziałów w kapitale zakładowym spółki oraz o pokryciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym i ich wniesieniu, przy czym po uzyskaniu kredytu osobiście dokonał wypłaty całej kwoty z konta G. M., do którego był upoważniony i następnie przekazał ją T. R. (1) w biurze spółki (...), ul (...) lok. (...), tj. czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. IV. w dniu 19 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), A. K. (1) i innymi ustalonymi osobami, w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), jako Prezes Zarządu, na zlecenie T. R. (1) usiłował doprowadzić pracowników Banku (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20.000 zł., na podstawie nierzetelnej dokumentacji spółki w szczególności poprzez wprowadzenie w błąd co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożył nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym protokół Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników spółki „(...)”, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę udzielenia kredytu, tj. czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. 3. A. M. (poprzednie nazwisko K.), córki M. i H. z domu L., urodzonej (...) w Ż. oskarżonej o to, że: I. w okresie od 05 września 2012 r. do kwietnia 2013r. w W. i innych miejscach, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej, zakładającej ustalony podział ról i zadań, w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw, w tym oszustw bankowych oraz przestępstw skarbowych związanych z uszczupleniem podatku od towaru i usług w zakresie obrotu towarami, w szczególności wyrobami stalowymi oraz blachą, przy wykorzystaniu struktur faktycznie kontrolowanych w ramach grupy podmiotów - spółek nabywanych na podstawione osoby, polegających na składaniu organom podatkowym zawierających nieprawdę lub zatajających prawdę deklaracji podatkowych i w konsekwencji uszczupleniu podatku, tworzeniu i ewidencjonowaniu nierzetelnej dokumentacji księgowej oraz na podejmowaniu czynności, które miały na celu udaremnienie stwierdzenia przestępczego pochodzenia korzyści majątkowych związanych z popełnieniem tychże czynów zabronionych, tj. o czyn z art. 258 § 1 kk II. w okresie od 05 września 2012 r. do 07 września 2012 r. w W. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, wykorzystując funkcję pracownika (...) Banku w W. na stanowisku bankier klienta indywidualnego, działając wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), K. K. (1) oraz innymi ustalonymi osobami zajmującymi się sprawami spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem pracowników (...) Banku S.A. na łączna kwotę 135.485,39 zł. w ten sposób, że doradzała jakie należy przygotować dokumenty oraz co powinny zawierać, by w ramach procesu przygotowania i składania dokumentacji kredytowej, wniosek nie został rozpatrzony negatywnie, tym samym doprowadziła w konsekwencji, za pośrednictwem (...) Biuro W., do zawarcia w dniu 06.09.2012r. w siedzibie (...) Banku S.A. w W. umowy o pożyczkę nr: (...) w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd pracowników banku co do wiarygodności spółki (...), możliwości finansowych ubiegającej się o kredyt K. K. (1) oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym zaświadczenie z zakładu pracy o zatrudnieniu i wysokości uzyskiwanych dochodów, tj. czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. III. w okresie od 02 października 2012 r. do 02 kwietnia 2013 r. w W. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, wykorzystując funkcję pracownika (...) Banku w W. na stanowisku bankier klienta indywidualnego, działając wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), K. K. (1) oraz innymi ustalonymi osobami zajmującymi się sprawami spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej i reprezentowanej przez T. R. (1), doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na łączna kwotę 1.000.000 zł. K. Z., które stanowi mienie znacznej wartości, przekazane w transzach w różnej wysokości, w tym dla A. K. (1), poprzez wprowadzenie wyżej wymienionego w błąd co do zamiaru zwrotu udzielonej pożyczki, ostatecznie potwierdzonej nierzetelną umową pożyczki z dnia 02.04.2013r. zawartej pomiędzy K. Z. jako pożyczkodawcą, a (...) Sp. z o.o. reprezentowaną przez T. P. jako pożyczkobiorcą, czym działała na szkodę K. Z., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 3 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. IV. w okresie od 12 do 26 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...), NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), pełniąc funkcję pracownika (...) Banku w W. na stanowisku bankier klienta indywidualnego, doprowadziła Bank (...) S.A. z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł., w ten sposób, że osobiście pomagała w procesie przygotowania poświadczającej nieprawdę dokumentacji kredytowej, tym samym doprowadzając w konsekwencji do zawarcia w dniu 26.10.2012r. w 1 (...) Banku (...) SA w W. umowy o kredyt na działalność gospodarczą – biznes ekspres nr (...) w imieniu spółki (...) Sp. z o.o. w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd pracowników banku co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym rachunek zysków i strat, bilans spółki, a także oświadczenia z dnia 22.10.2012r. o objęciu nowoutworzonych udziałów w kapitale zakładowym spółki oraz o pokryciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym i ich wniesieniu, tj. czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., V. w dniu 19 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), pełniąc funkcję pracownika (...) Banku w W. na stanowisku bankier klienta indywidualnego, osobiście pomagała w procesie przygotowania i w konsekwencji złożenia do Banku (...) S.A. poświadczającej nieprawdę dokumentacji kredytowej na bieżącą działalność wskazanej spółki w zakresie sprzedaży hurtowej metali i rud metali, usiłowała doprowadzić pracowników banku do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20.000 zł., w szczególności poprzez wprowadzenie ich w błąd co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym protokół Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników spółki „(...)”, jednak zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odmowę udzielenia kredytu, tj. czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. 4. D. P. , córki J. i W. z domu O., urodzonej (...) w S. oskarżonej o to, że: I. w okresie od 12 do 26 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...), NIP: (...), jako księgowa Biura Rachunkowego (...), pomogła doprowadzić Bank (...) S.A. z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł., w ten sposób, że przyczyniła się do zawarcia w dniu 26.10.2012r. w (...) (...) Banku (...) SA w W. umowy o kredyt na działalność gospodarczą – biznes ekspres nr (...) w imieniu spółki (...) Sp. z o.o. w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd pracowników banku co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym przygotowany przez nią rachunek zysków i strat, bilans spółki, a także oświadczenia z dnia 22.10.2012r. o objęciu nowoutworzonych udziałów w kapitale zakładowym spółki oraz o pokryciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym i ich wniesieniu, tj. czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. II. w dniu 19 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), A. K. (1) i innymi ustalonymi osobami, w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), jako księgowa Biura Rachunkowego (...), na zlecenie T. R. (1) usiłowała doprowadzić pracowników Banku (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20.000 zł., na podstawie nierzetelnej dokumentacji spółki w szczególności bilansu i rachunku zysków i strat, poprzez wprowadzenie w błąd co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym protokół Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników spółki „(...)”, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę udzielenia kredytu, tj. czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. 5. A. K. (2) , córki S. i M. z domu Ż., urodzonej (...) w W. oskarżonej o to, że: I. w okresie od 11 do 26 października 2012r.w W. i innych miejscach, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej, zakładającej ustalony podział ról i zadań, w skład której wchodziły ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw, w tym oszustw bankowych oraz przestępstw skarbowych związanych z uszczupleniem podatku od towaru i usług w zakresie obrotu towarami, w szczególności wyrobami stalowymi oraz blachą, przy wykorzystaniu struktur faktycznie kontrolowanych w ramach grupy podmiotów - spółek nabywanych na podstawione osoby, polegających na składaniu organom podatkowym zawierających nieprawdę lub zatajających prawdę deklaracji podatkowych i w konsekwencji uszczupleniu podatku, tworzeniu i ewidencjonowaniu nierzetelnej dokumentacji księgowej oraz na podejmowaniu czynności, które miały na celu udaremnienie stwierdzenia przestępczego pochodzenia korzyści majątkowych związanych z popełnieniem tychże czynów zabronionych, tj. o czyn z art. 258 § 1 kk, II. w okresie od 11 do 26 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), pełniąc funkcję pracownika Banku (...) S.A. w W. jako Starszy Doradca Firmy, pomogła doprowadzić Bank (...) S.A. z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł., w ten sposób, że osobiście pomagała w procesie przygotowania poświadczającej nieprawdę dokumentacji kredytowej, tym samym doprowadzając w konsekwencji do zawarcia w dniu 26.10.2012r. w (...) (...) Banku (...) SA w W. umowy o kredyt na działalność gospodarczą – biznes ekspres nr (...) w imieniu spółki (...) Sp. z o.o. w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd banku co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym rachunek zysków i strat, bilans spółki, a także oświadczenia z dnia 22.10.2012r. o objęciu nowoutworzonych udziałów w kapitale zakładowym spółki oraz o pokryciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym i ich wniesieniu, tj. czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., III. w dniu 19 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), pełniąc funkcję pracownika Banku (...) S.A. w W. jako Starszy Doradca Firmy, osobiście pomagała w procesie przygotowania i w konsekwencji złożenia do Banku (...) S.A. poświadczającej nieprawdę dokumentacji kredytowej na bieżącą działalność wskazanej spółki w zakresie sprzedaży hurtowej metali i rud metali, usiłowała doprowadzić bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20.000 zł., w szczególności poprzez wprowadzenie w błąd co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym protokół Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników spółki „(...)”, jednak zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odmowę udzielenia kredytu, tj. czyn z art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., IV. w okresie od 11 do 26 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, pełniąc funkcję pracownika Banku (...) S.A. w W. w charakterze Starszego Doradcy Firmy, w ramach procesu rozpatrywania wniosków o wsparcie finansowe z banku w postaci kredytów bankowych w ramach funkcjonowania spółek (...) Sp. z o.o., NIP: (...) oraz (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanych przez T. R. (1), które to zdarzenia opisano w punktach II i III, będąc obowiązaną do zachowania tajemnicy bankowej, ujawniła informacje stanowiące tajemnicę bankową, niezgodnie z upoważnieniem określonym w ustawie, w ten sposób, że przekazała w tym telefonicznie oraz pocztą mailową osobie nieupoważnionej A. K. (1) dane w zakresie sytuacji finansowej oraz struktury właścicielskiej wskazanych wyżej spółek jak również wskazanie osoby D. J. jako poręczającej kredyt, tj. czyn z art. 171 ust. 5 Ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe w zw. z art. 12 § 1 k.k. 6. M. P. (1) , córki M. i E. z domu J., urodzonej (...) w W. oskarżonej o to, że: I. w okresie od 11 do 26 października 2012r.w W. i innych miejscach, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej, zakładającej ustalony podział ról i zadań, w skład której wchodziły ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw, w tym oszustw bankowych oraz przestępstw skarbowych związanych z uszczupleniem podatku od towaru i usług w zakresie obrotu towarami, w szczególności wyrobami stalowymi oraz blachą, przy wykorzystaniu struktur faktycznie kontrolowanych w ramach grupy podmiotów - spółek nabywanych na podstawione osoby, polegających na składaniu organom podatkowym zawierających nieprawdę lub zatajających prawdę deklaracji podatkowych i w konsekwencji uszczupleniu podatku, tworzeniu i ewidencjonowaniu nierzetelnej dokumentacji księgowej oraz na podejmowaniu czynności, które miały na celu udaremnienie stwierdzenia przestępczego pochodzenia korzyści majątkowych związanych z popełnieniem tychże czynów zabronionych, tj. o czyn z art. 258 § 1 kk, II. w okresie od 11 do 26 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), pełniąc funkcję pracownika Banku (...) S.A. w W. jako Doradca Firmy, pomogła doprowadzić Bank (...) S.A. z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł., w ten sposób, że osobiście pomagała w procesie przygotowania poświadczającej nieprawdę dokumentacji kredytowej, tym samym doprowadzając w konsekwencji do zawarcia w dniu 26.10.2012r. w 1 (...) Banku (...) SA w W. umowy o kredyt na działalność gospodarczą – biznes ekspres nr (...) w imieniu spółki (...) Sp. z o.o. w związku z wprowadzeniem uprzednio w błąd banku co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym rachunek zysków i strat, bilans spółki, a także oświadczenia z dnia 22.10.2012r. o objęciu nowoutworzonych udziałów w kapitale zakładowym spółki oraz o pokryciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym i ich wniesieniu, tj. czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., III. w dniu 19 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról w zorganizowanej grupie przestępczej, przy wykorzystaniu do celów przestępczych działalności spółki (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanej przez T. R. (1), pełniąc funkcję pracownika Banku (...) S.A. w W. jako Doradca Firmy, osobiście pomagała w procesie przygotowania i w konsekwencji złożenia do Banku (...) S.A. poświadczającej nieprawdę dokumentacji kredytowej na bieżącą działalność wskazanej spółki w zakresie sprzedaży hurtowej metali i rud metali, usiłowała doprowadzić bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20.000 zł., w szczególności poprzez wprowadzenie w błąd co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, na okoliczność czego przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym protokół Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników spółki „(...)”, jednak zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odmowę udzielenia kredytu, tj. czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., IV. w okresie od 11 do 26 października 2012 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, pełniąc funkcję pracownika Banku (...) S.A. w W. w charakterze Doradcy Firmy, w ramach procesu rozpatrywania wniosków o wsparcie finansowe z banku w postaci kredytów bankowych w ramach funkcjonowania spółek (...) Sp. z o.o., NIP: (...) oraz (...) Sp. z o.o., NIP: (...) kontrolowanych przez T. R. (1), które to zdarzenia opisano w punktach II i III, będąc obowiązaną do zachowania tajemnicy bankowej, ujawniła informacje stanowiące tajemnicę bankową, niezgodnie z upoważnieniem określonym w ustawie, w ten sposób, że przekazała w tym telefonicznie oraz pocztą mailową osobie nieupoważnionej A. K. (1) dane w zakresie sytuacji finansowej oraz struktury właścicielskiej wskazanych wyżej spółek jak również wskazanie osoby D. J. jako poręczającej kredyt, tj. czyn z art. 171 ust. 5 Ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe w zw. z art. 12 § 1 k.k. na podstawie art. 4 § 1 k.k. stosując w całym wyroku przepisy kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym w czasie popełniania przestępstw I. S. W., A. K. (2) i M. P. (1) uniewinnia od dokonania zarzucanych im czynów; II. J. L. uniewinnia od dokonania czynu z pkt. II.; III. J. L. uznaje za winnego czynu z pkt. I., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej i przyjmuje kwalifikację z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje go, a na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych; IV. J. L. uznaje za winnego czynu z pkt. III., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej i przyjmuje kwalifikację z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje go, a na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych; V. J. L. uznaje za winnego czynu z pkt. IV., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej oraz ustala, że oskarżony pomógł w popełnieniu przestępstwa i przyjmuje kwalifikację z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje go, a na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 22 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych; VI. na podstawie art. 85 i 86 § 1 k.k. wymierza J. L. karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pobawienia wolności i 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych; VII. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej względem J. L. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 4 (czterech) lat próby; VIII. A. M. uniewinnia od dokonania czynu z pkt. I.; IX. A. M. uznaje za winną czynu z pkt. II., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej i przyjmuje kwalifikację z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje ją, a na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza jej karę 11 (jedenastu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 40 (czterdzieści) złotych; X. A. M. uznaje za winną czynu z pkt. III., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej, a kwotę 1 000 000 złotych zastępuje kwotą 800 000 złotych i przyjmuje kwalifikację z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów i 33 § 2 k.k. skazuje ją na karę 1 (jednego) roku i 6 pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 40 (czterdzieści) złotych; XI. A. M. uznaje za winną czynu z pkt. IV., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej i przyjmuje kwalifikację z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje ją, a na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza jej karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 40 (czterdzieści) złotych; XII. A. M. uznaje za winną czynu z pkt. V., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej i przyjmuje kwalifikację z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje ją, a na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 40 (czterdzieści) złotych; XIII. na podstawie art. 85 i 86 § 1 k.k. wymierza A. M. karę łączną 2 (dwóch) lat pobawienia wolności i 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 40 (czterdzieści) złotych; XIV. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej względem A. M. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 4 (czterech) lat próby; XV. na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od A. M. solidarnie z T. R. (1) (na którego obowiązek naprawienia szkody nałożono w pkt. 6 wyroku tutejszego sądu z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie XII K 244/21) na rzecz pokrzywdzonego czynem III. K. Z. kwotę 4 000 (czterech tysięcy) złotych tytułem częściowego naprawienia szkody ; XVI. D. P. uznaje za winną czynu z pkt. I., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej i przyjmuje kwalifikację z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje ją, a na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych; XVII. D. P. uznaje za winną czynu z pkt. II., z tym, że z jego opisu eliminuje fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej oraz ustala, że oskarżona pomogła w popełnieniu przestępstwa i przyjmuje kwalifikację z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje ją, a na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 22 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 k.k. wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych; XVIII. na podstawie art. 85 i 86 § 1 k.k. wymierza D. P. karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych; XIX. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej względem D. P. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat próby; XX. na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od D. P. solidarnie z T. R. (1) i M. P. (2) (na których obowiązek naprawienia szkody nałożono w pkt. 12 wyroku tutejszego sądu z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie XII K 244/21) na rzecz następcy prawnego pokrzywdzonego czynem I. Banku (...) kwotę 12 000 (dwunastu tysięcy) złotych tytułem częściowego naprawienia szkody; XXI. zwraca D. P. dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) w tomie XV na karcie 2859 akt sprawy pod pozycjami 1. i 2.; XXII. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego S. W. kwotę 1 992,6 złotych (jednego tysiąca dziewięciuset dziewięćdziesięciu dwóch złotych i 60 groszy) – w tym VAT – tytułem poniesionych przez oskarżonego kosztów ustanowienia obrońcy; XXIII. zasądza tytułem opłaty sądowej - od J. L. kwotę1200 (jednego tysiąca dwustu) złotych, - od A. M. kwotę 1900 (jednego tysiąca dziewięciuset) złotych, - od D. P. kwotę 720 (siedmiuset dwudziestu) złotych, zaś wydatkami obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt XII K 62/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn I. S. W. czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc w oszustwie na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 200.000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty S. W. nie był w okresie czynu prezesem zarządu spółki G. M. i nie zawarł w imieniu tej spółki umowy kredytowej. Oskarżony ten pełnił funkcję prezesa zarządu w okresie od 27 stycznia 2011 r. do 9 marca 2012 r.t, a czyn został popełniony od 12 do 26 października 2012 r. Na fałszywych umowach handlowych obrazujących rzekomą działalność gospodarczą G. M. podpisywała się za S. W. K. K. (1). odpis KRS k. 4162- 4167 wyjaśnienia K. K. (1) k. 1098 umowy handlowe G. M. k. 1075-1090 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn I. J. L. czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oszustwo na szkodę (...) Banku S.A. z siedzibą w W. na kwotę 135 485, 39 złotych. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty J. L. był udziałowcem spółki (...). Ponadto był prezesem jej zarządu w okresie od 10.10.2012 r. Faktyczny zarząd spółką sprawował jednak T. R. (1), a osoby będące prezesami pełniły te role jedynie formalnie. W okresie od 03 września 2012 r. do 07 września 2012 r. J. L. wspólnie i w porozumieniu z T. R. (1), A. M. i K. K. (1) doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem pracowników (...) Banku S.A. na łączną kwotę 135.485,39 zł. Uczestniczył w przedłożeniu nierzetelnych dokumentów wprowadzających bank w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy pożyczki oraz co do możliwości finansowych pożyczkobiorcy, w tym zaświadczenia z dnia 03.09.2012 r. o zatrudnieniu i wysokości uzyskiwanych dochodów przez K. K. (1) w spółce (...) wystawione przez oskarżonego (...) jako Dyrektora ds. Kadr i Płac, której to funkcji oskarżony w rzeczywistości nigdy nie pełnił. J. L. wiedział, że spółka (...) w tamtym czasie nie prowadziła żadnej działalności gospodarczej. Jego „praca” – jak sam wyjaśnił – polegała na piciu kawy i jedzeniu obiadów. Gdyby pracownicy banku wiedzieli, że przedłożona dokumentacja jest fałszywa, znali faktyczny stan finansowy spółki (...), pożyczka nie zostałaby udzielona i do przekazania pieniędzy by nie doszło. dokumenta-cja (...) Banku S.A. k. 68-103, 76 wyjaśnienia K. K. (1) k. 1067-1072, 4066, 4082v wyjaśnienia A. M. k. 227, 2278-2279 wyjaśnienia T. R. (1) k. 3551 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn II. J. L. czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oszustwo na szkodę K. Z. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty ----------------------------------------------------------------------------- Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn III. J. L. czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. - pomoc w oszustwie na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 200 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty J. L. pomógł T. R. (1) doprowadzić Bank (...) S.A. z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł. Przygotował i złożył w imieniu spółki (...) kontrolowanej przez T. R. (1) poświadczającą nieprawdę dokumentację kredytową. Doprowadziło to do zawarcia w dniu 26.10.2012 r. w 1 (...) Banku (...) SA w W. umowy o kredyt na działalność gospodarczą – biznes ekspres nr (...) w imieniu spółki (...) sp. z o.o. Pracownicy banku zostali wprowadzeni błąd co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy. W imieniu G. M. zostały przedłożone nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w tym rachunek zysków i strat, bilans spółki, a także oświadczenia z dnia 22.10.2012 r. o objęciu nowoutworzonych udziałów w kapitale zakładowym spółki oraz o pokryciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym i ich wniesieniu. Po uzyskaniu kredytu J. L. osobiście dokonał wypłaty całej kwoty z konta G. M., do którego był upoważniony, i następnie przekazał ją T. R. (1) w biurze spółki (...) przy ul. (...) lok. (...). dokumenta-cja kredytowa k. 8-51 wyjaśnienia K. K. (1) k. 1072, 1097-1103, 4065 1100 wyjaśnienia T. R. (1) k. 3534-3539, 3542-3547, 3548-3553 wyjaśnienia A. M. k. 2278-2279, 2373-2376 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn IV. J. L. czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc do usiłowania oszustwa na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 20 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty J. L. w dniu 19 października 2012 r. pomógł T. R. (1) w usiłowaniu uzyskania kredytu z (...) na kwotę 20 000 złotych. Był formalnie prezesem zarządu spółki (...) faktycznie zarządzanej przez T. R. (1). Podpisywał się na wszystkich dokumentach związanych z ubieganiem się o ten kredyt i wiedział, że dołączana dokumentacja nie odzwierciedla prawdy odnośnie sytuacji finansowej spółki oraz że T. R. (1) nie ma zamiaru wywiązania się z zawartej umowy. Wniosek o kredyt został rozpatrzony negatywnie i do wypłaty kwoty 20 000 złotych nie doszło. dokumenta-cja dotycząca kredytu k. 52-64 wyjaśnienia T. R. (1) k. 3534-3539, 3542-3547, 3548-3553 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn I. A. M. czyn z art. 258 § 1 k.k. – branie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty ---------------------------------------------------------------------------- Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn II. A. M. czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. - oszustwo na szkodę (...) Banku S.A. z siedzibą w W. na kwotę 135 485, 39 złotych. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżona A. M. była pracownikiem (...) Banku w W. na stanowisku bankier klienta indywidualnego. Wykorzystując tę funkcję, wspólnie z innymi osobami doprowadziła do uzyskania przez spółkę (...) kontrolowaną przez T. R. (1) pożyczki na łączna kwotę 135.485,39 zł. Wskazywała, jakie należy przygotować dokumenty oraz co powinny zawierać, by w ramach procesu przygotowania i składania dokumentacji kredytowej, wniosek został rozpatrzony pozytywnie. Doprowadziła za pośrednictwem (...) Biuro W. do zawarcia w dniu 06.09.2012 r. w siedzibie (...) Banku S.A. w W. umowy o pożyczkę nr (...), która nie zostałaby wypłacona, gdyby nie wprowadzenie w błąd pracowników banku co do wiarygodności spółki (...) oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy. Na te okoliczności przedłożono nierzetelne dokumenty oraz nierzetelne, pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego. Początkowo K. K. (1) przygotowała strukturę przychodów z działalności gospodarczej spółki (...) za 5 miesięcy 2012 roku. Wykazany dochód 11.926,19 zł. okazał się niewystarczający do pozyskania kredytu, w wysokości, jakiej oczekiwał T. R. (1). T. R. (1) z A. M. uznali, że lepiej będzie jeśli K. K. (1) weźmie kredyt na siebie jako pracownika zatrudnionego na podstawie umowy o pracę w firmie (...) sp. z o.o., gdzie faktycznie pełniła wówczas rolę prokurenta, a zatrudniona na umowę o pracę nie była. K. K. (1) przedstawiła zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia sporządzone przez J. L. jako dyrektor ds. kadr i płac. A. M. e-mailowo instruowała, jak powinno wyglądać takie zaświadczenie: „musi być na naszym zaświadczeniu lepiej będzie jak będzie to kwota netto wpisana i żeby absolutnie nie była równa i jak się da to lepiej byłoby, gdyby okres zatrudnienia był dłuższy niż od marca w tej firmie i im więcej pieczątek tym lepiej:) załączam Ci nasz druk” (k. 762). Oskarżona M. załączyła druk firmowy (...) Banku do wypełnienia przez K. K. (1) i J. L.. Wysłany jej pierwszy egzemplarz wypełnionego zaświadczenia o zatrudnieniu A. M. zwróciła mailowo do poprawki. I pierwszy, i drugi egzemplarz tego druku bankowego osobiście wypełniała K. K. (1) w górnej tabeli, zaś J. L. wypełniał osobiście dolną tabelkę i każde się czytelnie podpisało. Zaświadczenie o zatrudnieniu (k. 757, 772) potwierdzało nieprawdę, gdyż K. K. (1) nigdy nie była zatrudniona w spółce (...) na podstawie umowy o pracę, a J. L. nie był nigdy zatrudniony na stanowisku dyrektora do spraw kadr i plac - w spółce (...) nikt nie był zatrudniony na takim stanowisku. Kiedy K. K. (1) na polecenie T. R. (1) i A. M. pojechała osobiście do oddziału (...) Banku w W., A. M. ostrzegła ją, by w tym banku nie wspominała, że ją zna. K. K. (1) podpisała umowę o pożyczkę. Pieniądze otrzymała na swoje konto bankowe w (...) Bank, po czym przelała te pieniądze na konto wskazane przez T. R. (1). Aby przelew zyskał podstawę, na polecenie R. sporządziła z nim fikcyjną umowę pożyczki na przedmiotową kwotę. dokumenta-cja kredytowa k. 68-103, 736-800, 801-1000, 1001-1066, 1074-1096, 1132-1149 wyjaśnienia K. K. (1) k. 1069-1070, 4065-4068 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn III. A. M. czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oszustwo na szkodę K. Z.. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty A. M. znała księdza K. Z. jako klienta (...) Banku. Zapoznała go z T. R. (1) we wrześniu 2012 r. celem udzielenia (...) sp. z o.o. pożyczki na kwotę 100 000 złotych. Następnie Z. udzielił kolejnej pożyczki firmie (...) w kwocie 700 000 zł, którą potwierdzono umową pożyczki z dnia 02.04.2013 r. zawartą pomiędzy K. Z. jako pożyczkodawcą a (...) sp. z o.o. reprezentowaną przez T. R. (1) - pełnomocnika spółki jako pożyczkobiorcą. Ta umowa miała obejmować obydwie pożyczki. Wpisano kwotę 1 000 000 złotych zamiast 800 000 złotych, gdyż strony zgodnie uznały, że 200 000 złotych należy się pokrzywdzonemu z tytułu odsetek od pierwszej kwoty 100 000 złotych. T. R. (1) mówił pokrzywdzonemu, że zajmuje się handlem stalą i pieniądze wykorzysta do tej działalności. A. M. namawiała pokrzywdzonego do inwestowania, mówiąc, że to będzie interes jego życia. Pomagała księdzu zawrzeć siedem z ośmiu pożyczek bankowych, dzięki którym miał pieniądze dla T. R. (1). Odbierała pieniądze od pokrzywdzonego i przekazywała je R.. Wiedziała, że T. R. (1) nie ma zdolności kredytowej, nie prowadzi działalności gospodarczej gwarantującej możliwość zwrócenia kapitału wraz z olbrzymimi odsetkami - 5% w skali miesiąca. Pracowała w banku, wiedziała, jakie są zgodne z prawem odsetki od pożyczek i kredytów i że ktoś prowadzący uczciwą działalność uzyskałby kredyt w banku i nie musiałby zawierać wielu umów pożyczek, tylko czerpałby zysk z dochodów z działalności. Tym samym A. M. wiedziała, że T. R. (1) nie wypełni swoich zobowiązań względem księdza oraz, że pokrzywdzony nie przekazałby tak dużej ilości pożyczonych przez siebie pieniędzy, gdyby o tym wiedział. Ustalone było, że od każdej spłacanej przez T. R. (1) raty A. M. będzie otrzymywać 20% należnych K. Z. odsetek. T. R. (2) zapłacił pokrzywdzonemu tylko jedną ratę w wysokości 10 000 złotych. Ponadto nie wywiązywał się z zobowiązania, a także po pewnym czasie zerwał kontakt z K. Z.. zeznania K. Z. k. 105-110, 454-456, 462-465, 566-569, 4084v-4086 umowa pożyczki k. 444-445 zeznania J. J. (2) k. 557-561, 4068v-4069 wyjaśnienia A. M. k. 2201-2205, k. 2211-2214 wyjaśnienia i zeznania T. R. (1) k. 3527-3531, 3535-3537 pisma adw. A. W. - pełnomocnika K. Z. k. 437-441 k. 535-553; Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn IV. A. M. czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. - oszustwo na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 200.000 zł. Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn V. A. M. czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – usiłowanie oszustwa na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 20 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty A. M. współdziałała przy uzyskaniu dwóch kredytów z (...). Pierwszy na kwotę 200 000 złotych na spółkę (...) kontrolowaną przez T. R. (1). Drugie oszustwo zakończyło się w stadium usiłowania doprowadzenia do rozporządzenia kwotą 20 000 złotych na rzecz spółki kontrolowanej przez T. R. (1) (...), gdyż bank odmówił przyznania kredytu. A. M. została wskazana przez J. L. i prawdopodobnie pośrednika A. G. jako osoba, z którą należy załatwiać wszelkie formalności. Ustalała więc z pracownicami Banku (...) S.A. wszystkie kwestie związane kredytami. Uczestniczyła w przekazywaniu drogą e-mailową informacji pomiędzy bankiem, K. K. (1) i T. R. (1). A. M. znała A. G. (obecnie już nieżyjącego) z firmy (...). Firma ta pośredniczyła zakresie wyłudzenia kredytu w kwocie 200.000 zł. Pośrednikiem pomiędzy T. R. (1) a tą firmą i bankiem była A. M.. Zarówno (...) jak i A. M. otrzymali od R. wynagrodzenie za uczestniczenie w ubieganiu się o kredyt. Oskarżona M. wiedziała, że pracownicy banku zostali wprowadzeni błąd co do wiarygodności spółki, jej możliwości finansowych oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy. W imieniu G. M. i (...) zostały przedłożone dokumenty poświadczające nieprawdę wskazujące na zdolność kredytową obu spółek, chociaż spółki w rzeczywistości jej nie miały. dokumenta-cja kredytowa k. 8-51, 52-64, 1074-1096 wyjaśnienia T. R. (1) k. 3526-3231, 3534-3539, 3542-3547, 3548-3553 wyjaśnienia K. K. (1) k. 1071-1072 wyjaśnienia A. M. k. 2373-2376 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn I. D. P. czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc w oszustwie na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 200 000 zł. Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn II. D. P. czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc w usiłowaniu oszustwa na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 20 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Do uzyskania obu kredytów w (...) T. R. (1) wykorzystał również pomoc osoby, która na stałe prowadziła księgowość jego wielu firm – oskarżonej D. P. prowadzącej Biura Rachunkowego (...). D. P. zgodziła się pomóc w przygotowaniu dokumentów dotyczących kondycji finansowej spółek (...) i (...), aby wynikało z nich, że spółki mają zdolność kredytową, podczas gdy faktycznie jej nie miały. T. R. (1) nie miał takich umiejętności, aby w wiarygodny sposób dokonać takich zmian. W przygotowaniu przedmiotowych dokumentów D. P. pomagała jej pracownica E. P., ale nic nie działo się bez wiedzy oskarżonej P.. D. P. w czasie przygotowywania tej dokumentacji była w stałym kontakcie z K. K. (1) współdziałającą w popełnieniu tych dwóch przestępstw. Pod sporządzonymi dokumentami oskarżona nie podpisała się, gdyż się bała, jednakże zostały one złożone wraz z wnioskami o oba kredyty. W zamian za swoją ponadstandardową usługę D. P. otrzymała od T. R. (1) 12 000 złotych, którą wręczył jej bez żadnego pokwitowania wkrótce po uzyskaniu kwoty 200 000 złotych z pierwszego kredytu. wyjaśnienia A. M. k. 2278-2279, 2373-2376 wyjaśnienia T. R. (1) 3526-3231, 3534-3539, 3542-3547, 3548-3553, 4115 dokumenta-cja kredytowa k. 8-51, 52-64, 736-800, 801-1000, 1001-1066, 1074-1096, 1132-1149 wyjaśnienia K. K. (1) k. 734, 1067-1071, 1097-1103, 1106, 1114, 2410, 2411 na górze zeznania E. P. k. 2680-2688, częściowo wyjaśnienia D. P. k. 2614 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn I. A. K. (2) czyn z art. 258 § 1 k.k. – branie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty ----------------------------------------------------------------------------- Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn II. A. K. (2) czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc w oszustwie na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 200 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżona A. K. (2) jako pracownica Banku (...) wykonywała czynności związane z przyznaniem przedmiotowego kredytu. wyjaśnienia A. K. (2) k. 4006v-4007 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn III. A. K. (2) czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z at. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc w usiłowaniu oszustwa na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 20 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżona nie wykonywała żadnych czynności związanych z tym kredytem. wyjaśnienia A. K. (2) k. 4006v Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn IV A. K. (2) czyn z art. 171 ust. 5 Ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe w zw. z art. 12 § 1 k.k. – ujawnienie tajemnicy bankowej Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty A. K. (2) kontaktowała się z A. M. jako osobą wskazaną do kontaktu odnośnie formalności związanych z kredytem na kwotę 200 000 złotych. wyjaśnienia A. K. (2) k. 4007, 4180v, k. 812 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn I. M. P. (1) czyn z art. 258 § 1 k.k. – branie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty ----------------------------------------------------------------------------- Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn II. M. P. (1) czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc w oszustwie na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 200 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżona nie wykonywała żadnych czynności związanych z tym kredytem. Rozpoznanie tego wniosku kredytowego przypadło losowo A. K. (2). wyjaśnienia A. K. (2) k. 4006v Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn III. M. P. (1) czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z at. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – pomoc w usiłowaniu oszustwa na szkodę Banku (...) S.A. z/s we W. na kwotę 20 000 zł. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżona M. P. (1) jako pracownica Banku (...) wykonywała czynności związane z przyznaniem przedmiotowego kredytu. wyjaśnienia M. P. (1) k. 4007 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) czyn IV M. P. (1) czyn z art. 171 ust. 5 Ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe w zw. z art. 12 § 1 k.k. – ujawnienie tajemnicy bankowej Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty M. P. (1) kontaktowała się z A. M. jako osobą wskazaną do kontaktu odnośnie formalności związanych z kredytem na kwotę 200 000 złotych. wyjaśnienia A. K. (2) k. 4180v, k. 806-811 wyjaśnienia M. P. (1) k. 4181 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) S. W. czyn I. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Fakt współdziałania oskarżonego w zawarciu kredytu z (...) S.A. brak dowodu Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) J. L. czyn II. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Fakt współdziałania oskarżonego w zawarciu z K. Z. umów pożyczek. brak dowodu Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) A. M., A. K. (2) M. P. (1) czyny z art. 258 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Fakt istnienia grupy przestępczej. brak dowodu Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) A. K. (2), M. P. (1) Czyny z punktów II. i III. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Świadomość obu oskarżonych co do fałszywości składanych przez przedstawicieli spółek dokumentów i braku zamiaru spłacania kredytów. brak dowodu Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) A. K. (2) M. P. (1) czyny z punków IV. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Ujawnienie tajemnicy bankowej. brak dowodu 2. Ocena dowodów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu wyjaśnienia S. W. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego z rozprawy (k. 4006), że nie miał nic wspólnego z kredytem zaciągniętym na spółkę (...) w (...). Brak dowodów, które mogłyby podważyć te wyjaśnienia. Twierdzenia oskarżonego korespondują z wyjaśnieniami K. K. (1) (k. 1098-1099). wyjaśnienia J. L. Wyjaśnienia oskarżonego potwierdziły, że był on fikcyjnym udziałowcem spółki (...) i prezesem zarządu (...), podpisywał się pod dokumentami kredytowymi, wiedział, że dokumenty nie odzwierciedlają prawdy – wyjaśnił, że podwyższenie kapitału spółki (...) „było tylko na papierze, żeby spółka lepiej wyglądała w banku”. Sąd dał również oskarżonemu wiarę w to, że nie uczestniczył w oszustwie na szkodę K. Z.. Koresponduje to z wyjaśnieniami T. R. (1), A. M., zeznaniami świadków. częściowo wyjaśnienia A. M. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom A. M. ze śledztwa w zakresie, w jakim przyznała się do popełnienia trzech oszustw bankowych i opisała, na czym polegała jej rola przy współdziałaniu z pozostałymi sprawcami. Podobnie odnośnie oszustwa na szkodę K. Z. oskarżona wiarygodnie wskazała, że „R. z góry zaplanował to przestępstwo, nie miał zamiaru spłaty”. częściowo wyjaśnienia D. P. Wiarygodne są wyjaśnienia tej oskarżonej odnośnie potwierdzenia w toku śledztwa faktu współpracy z T. R. (1) oraz potwierdzenia zeznań E. P., że bez wiedzy i zgody oskarżonej P. dokumentacja dla potrzeb kredytowych T. R. (1) nie zostałaby stworzona. wyjaśnienia A. K. (2) i M. P. (1) Wyjaśnienia tych oskarżonych (k. 3316-3318, 4006v-4007) sąd uznał za w pełni wiarygodne. Podczas bezpośredniego przesłuchania sąd nie miał żadnych wątpliwości, że oskarżone wyjaśniają zgodnie z prawdą, sygnalizowane przez nie poczucie krzywdy jest szczere i spontaniczne. Wyjaśnienia z rozprawy korespondują z wyjaśnieniami A. K. (2) ze śledztwa. Odnośnie czynów z art. 171 ust. 5 prawa bankowego wyjaśnienia oskarżonych korespondują z treścią e-maili wymienianych między oskarżonymi pracownicami banku a A. M.. M. P. (1) napisała, że J. L. wskazał ją jako osobę, której należy wskazywać, jakie ewentualne braki ma dokumentacja kredytowa (k. 805-814). częściowo wyjaśnienia T. R. (1) i wyjaśnienia K. K. (1) Sąd przy ustaleniu stanu faktycznego oparł się w dużej mierze na wskazanych wyjaśnieniach i zeznaniach T. R. (1) i K. K. (1). Sąd podszedł z ostrożnością do zeznań tych osób jako dowodu z pomówienia. Dostrzegł, że nie zawsze wyjaśnienia i zeznania T. R. (1) są w pełni wiarygodne. Ustalił jednak na podstawie zeznań i wyjaśnień tych dwóch osób część stanu faktycznego w zakresie, w jakim korespondują ze sobą nawzajem, z wyjaśnieniami A. M., zeznaniami świadków oraz z dokumentacjami kredytowymi. Na te okoliczności T. R. (1) i K. K. (1) byli przesłuchiwany wielokrotnie na przestrzeni wielu lat procesu karnego. Pomimo tego w ich wyjaśnieniach i zeznaniach nie ma takich sprzeczności, jakie pojawiłyby się, gdyby nie mówili prawdy, nie opierali się na okolicznościach faktycznych, w których uczestniczyli. Wyjaśnienia i zeznania – zwłaszcza K. K. (1) - są bardzo szczegółowe. Obfitują w wiele dodatkowych okoliczności niezwiązanych bezpośrednio z danymi czynami, lecz z relacjami pomiędzy współpracującymi ze sobą osobami. Przy dowodzie z pomówienia jest konieczne, aby relacje pomawiającego były potwierdzone innymi dowodami co do każdego opisywanego przez niego zdarzenia. Potwierdzenie innymi dowodami co najmniej części faktów opisywanych przez pomawiającego daje podstawy do pozytywnego zweryfikowania pozostałych jego relacji dotyczących innych faktów. zeznania K. Z. Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka. Nie zeznaje on sprzecznie z prawdą przeciwko A. M. wobec poczucia krzywdy. Stwierdził nawet, że „kiedy wpłacał pieniądze, pani A. była przekonana, że zostaną mi zwrócone wraz z odsetkami, ona myślała, że R. odda”. Nie może to powodować automatycznego uznania przez sąd, że tak rzeczywiście było, gdyż świadek nie miał pełnego obrazu zdarzeń, nie znał wyjaśnień A. M. ze śledztwa, ale z całą pewnością wskakuje na szczerość i chęć sprawiedliwego potraktowania oskarżonych, a zarazem brak zamiaru bezpodstawnego czy nadmiernego ich obciążania. Sąd na podstawie zeznań pokrzywdzonego ustalił ilość spłaconych przez T. R. (1) rat – jako jedynie jedną ratę. zeznania J. J. (2) Brak podstaw do kwestionowania zeznań świadka. zeznania E. P. Sąd dał wiarę E. P.. Jej zeznania korespondują z dokumentacją spółek (...) i (...), konsekwentnymi i spójnymi w tym zakresie wyjaśnieniami A. M., K. K. (1) i T. R. (1). dowody nieosobowe Za wiarygodne sąd uznał dowody nieosobowe. Zostały sporządzone zgodnie z przepisami prawa. Żadna ze stron ich nie kwestionowała. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu częściowo wyjaśnienia A. M. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom A. M. z rozprawy. Oskarżona być może liczyła na to, że jak pogrąży inne osoby swoimi wyjaśnieniami, to sama pozostanie bezkarna. Kiedy dowiedziała się, że tak nie jest i akt oskarżenia został wniesiony, przyjęła taką linię obrony jak zaprezentowana w toku rozprawy. Są to jednak wyjaśnienia sprzeczne z jej poprzednimi, z wyjaśnieniami T. R. (1), K. K. (1), dokumentacją kredytową i e-mailami wymienianymi pomiędzy współsprawcami, a także z zeznaniami świadków. Przykładowo oskarżona twierdzi niby spontanicznie, że się zdziwiła, skąd K. Z. ma milion złotych, podczas gdy sama mu pomagała w uzyskaniu siedmiu pożyczek bankowych. Ta ostatnia okoliczność wynika przy tym nie tylko z zeznań K. Z., ale i z drugich wyjaśnień skarżonej, do których przygotowała się, znając już ujawniony w toku rozprawy materiał dowodowy i starając się, aby jej wyjaśnienia nie były z nim sprzeczne. Odnośnie pomówienia A. K. (2) i M. P. (1) w toku śledztwa, podczas rozprawy oskarżona nie potwierdziła tych wyjaśnień. Nie potwierdza ich również korespondencja e-milowa pomiędzy A. M. a tymi dwiema pracownicami banku (k. 805-814, głównie k. 812). Przeczą im racjonalne i bardzo spontaniczne wyjaśnienia oskarżonych K. i P. oraz treść dokumentacji e-mailowej. Na przykładzie tego pomówienia widać, jak bardzo nielogiczne jest nieprzyznawanie się oskarżonej do winy w toku rozprawy, podczas gdy w śledztwie twierdziła, że nie tylko ona sama miała świadomość oszustwa, ale generalnie wszyscy mający coś wspólnego z przedmiotowymi kredytami. W śledztwie przyznała się do popełnienia czynów i pomówiła dwie niewinne osoby, a teraz chciałaby zostać uznana za niewinną, bo była młoda i mniej skorzystała finansowo na znajomości z T. R. (1) niż na to liczyła. częściowo wyjaśnienia T. R. (1) Sąd nie dał wiary w to, że oskarżony spłacił K. Z. wiele rat. Oparł się w tym względzie na zeznaniach świadka Z.. Gdyby rzeczywiście kilka rat było już spłaconych, nie byłoby podstaw do uznania, że księdzu należy się aż 200 000 złotych tytułem pożyczonej kwoty 100 000 złotych. częściowo wyjaśnienia D. P. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom w zakresie, w jakim stanowią zaprzeczenie spójnym twierdzeniom A. M., K. K. (1), T. R. (1) i E. P.. Należy je uznać za przyjętą przez oskarżoną linię obrony. korespondencja e-mailowa z biura K. I. z k. 4124-4161 Ze złożonej przez oskarżoną D. P. kopii korespondencji e-mailowej z przedstawicielami spółek (...) i (...) wynika, że jakieś faktury były czasem przekazywane D. P. do rozliczenia. Mogły to być – jak wyjaśniła K. K. (1) - faktury potwierdzające transakcje, które w rzeczywistości nie zaistniały. Oskarżona nie ma zarzutów prowadzenia niezgodnej z prawem księgowości przez cały czas współpracy z T. R. (1), nie miała wiedzy o całości jego nielegalnej działalności. Z całą pewnością lepszą wiedzę w tym zakresie ma K. K. (1). To właśnie ona poleciła R. usługi D. P.. Współpracowała z R. dłużej i ściślej. Odnośnie zarzutów z tej sprawy treść przedmiotowych e-maili nie ma znaczenia. zeznania R. S. Zeznania te nie wniosły niczego istotnego w zakresie sprawstwa oskarżonych. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnię-cia z wyroku Oskarżony ☒ Podstawa prawna skazania III. J. L. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn I. J. L. - z art. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oskarżony miał świadomość, że składana do banku dokumentacja nie jest prawdziwa i że pracownicy banku są wprowadzani w błąd. Błąd ten był istotny – gdyby posiadali pełną wiedzę o sytuacji finansowej spółki (...) i wysokości dochodów K. K. (1), pożyczka nie zostałaby przyznana. ☒ Podstawa prawna skazania IV. J. L. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn III. J. L. - 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oskarżony pomógł T. R. (1) w uzyskaniu kredytu, mając świadomość że składana do banku dokumentacja nie jest prawdziwa i że pracownicy banku są wprowadzani w błąd. Błąd ten był istotny – gdyby posiadali pełną wiedzę o sytuacji finansowej spółki (...) i braku zamiaru spłaty kredytu, kredyt nie zostałby przyznany. ☒ Podstawa prawna skazania V. J. L. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn IV. J. L. - z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oskarżony pomógł w usiłowaniu przestępstwa. Był fikcyjnym prezesem spółki (...) i już to wskazywało na uczestniczenie w nielegalnym przedsięwzięciu. Wiedział, że składana do banku dokumentacja nie jest prawdziwa i że pracownicy banku są wprowadzani w błąd. Kredyt nie został przyznany, więc przestępstwo zakończyło się w fazie usiłowania. ☒ Podstawa prawna skazania IX. A. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn II. A. M. - z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – w przyznanie tej pożyczki oskarżona była aktywnie zaangażowana. Wiedziała, że składana do banku dokumentacja nie jest prawdziwa i że pracownicy banku są wprowadzani w błąd. Błąd ten był istotny – gdyby posiadali pełną wiedzę o sytuacji finansowej spółki (...) i wysokości dochodów K. K. (1), pożyczka nie zostałaby przyznana. ☒ Podstawa prawna skazania X. A. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn III. A. M. - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – sąd nie traci z pola widzenia, że oskarżona w chwili czynu jako osoba młoda nie miała bardzo dużego doświadczenia życiowego. Była jednak pracownikiem banku i miała wiedzę o przyznawaniu pożyczek przez bank – wynika to choćby z jej udziału w czynie II. Miała świadomość, że pożyczenie 800 000 złotych z obietnicą spłacania odsetek w wysokości 50 000 złotych miesięcznie nie jest standardową umową i że T. R. (1) stara się równolegle o trzy inne pożyczki i kredyty, więc nie jest to jakaś wyjątkowa potrzeba uzyskania pieniędzy z możliwością ich szybkiego pomnożenia, a stały jego sposób na życie. Wiedziała, że obietnica tak olbrzymich odsetek ma skłonić K. Z. do pożyczenia pieniędzy. W tym czasie A. M. była w związku z T. R. (1) i z nim mieszkała. R. mówił jej o problemach finansowych. To, że wcześniej sama pożyczyła T. R. (1) pieniądze, również wskazywało na jego niedobrą sytuację finansową pomimo wystawnego stylu życia. Pomagając w uzyskaniu innych pożyczek i kredytów, oskarżona liczyła nie tylko na zwrot własnych środków, ale też korzystała na tym finansowo – jak sama wyjaśniła – jeździła samochodem, a nie pociągiem. Kwota, na jaką dokonano oszustwa, został zmniejszona do 800 000 złotych, gdyż taka ilość gotówki została faktycznie przekazana T. R. (1) przez pokrzywdzonego. ☒ Podstawa prawna skazania XI. A. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn IV. A. M. - z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oskarżona miała świadomość, że składana do banku dokumentacja nie jest prawdziwa, T. R. (1) nie ma zamiaru spłacenia kredytu i że pracownicy banku są wprowadzani w błąd. Błąd ten był istotny – gdyby posiadali pełną wiedzę o sytuacji finansowej spółki (...) i braku zamiaru spłaty kredytu, kredyt nie zostałby przyznany. ☒ Podstawa prawna skazania XII. A. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn V. A. M. - z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oskarżona wiedziała, że składana do banku dokumentacja nie jest prawdziwa i że pracownicy banku są wprowadzani w błąd. Kredyt nie został przyznany, więc przestępstwo zakończyło się w fazie usiłowania. ☒ Podstawa prawna skazania XVI. D. P. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn I. D. P. - z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – oskarżona pomogła T. R. (1) w popełnieniu oszustwa, nawet jeśli nie miała pewności co do jego zamiaru spłacania obu kredytów. Jako doświadczona księgowa wiedziała bowiem, że dane dotyczące obu spółek są zmieniane na nieprawdziwe po to, aby kredyty zostały przyznane i że gdyby dokumentacja była prawdziwa, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem ze strony banku by nie doszło. Z tego względu D. P. wiedziała, że pomaga we wprowadzeniu pracowników w błąd co do istotnych okoliczności mających wpływ na ocenę zdolności kredytowej. ☒ Podstawa prawna skazania XVII. D. P. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn II. D. P. - z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – jak wyżej ☐ Warunkowe umorzenie postępowania ----------------------------------------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania - ☐ Umorzenie postępowania ---------------------------------------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ Uniewinnienie I. S. W., A. K. (2), M. P. (1) Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Brak jest dowodów na popełnienie przez S. W. zarzucanego mu czynu. Oskarżony w chwili popełniania czynu przez innych sprawców nie był prezesem spółki (...). Żaden dowód nie wskazuje na jego udział w tym czynie. Sąd uniewinnił A. K. (2) i M. P. (1) od wszystkich zarzucanych im czynów. Treść e-maili wymienianych pomiędzy tymi pracownicami banku a A. M. nie wskazuje na wyczerpanie znamion jakiegokolwiek przestępstwa. Jedynym dowodem wskazującym na ich winę były wyjaśnienia oskarżonej M. ze śledztwa. W postępowaniu sądowym oskarżona nie potwierdziła tych wyjaśnień, oświadczyła, że osób tych nie zna. Może podejrzewała, że A. G. poinformował pracownice banku o nieprawdziwości dokumentacji kredytowej, może na siłę próbowała oskarżyć kogoś celem skorzystania z instytucji art. 60 § 3 k.k. – trudno to ocenić. W świetle wyjaśnień obu oskarżonych i korespondencji e-mailowej brak jest podstaw do uznania winy oskarżonych K. i P.. Sąd nie zgadza się ze stanowiskiem prokuratora wyrażonym w mowie końcowej, że o winie obu oskarżonych świadczy wzięcie w cudzysłów słowa „braki” w wiadomości e-mailowej wysłanej przez M. P. (1) do A. M. (k. 806). Cała treść wiadomości nie budzi żadnych podejrzeń. Zarzuty z art. 171 ust. 5 prawa bankowego sprawiają wrażenie postawionych „na siłę”. A. M. została wskazana przez J. L. i najprawdopodobniej również przez nieżyjącego już pośrednika A. G. jako osoba do ewentualnego uzupełniania brakujących dokumentów i to dlatego z nią była wymieniana korespondencja e-mailowa. Na podstawie tej korespondencji oskarżona M. nie dowiedziała się niczego nowego, okoliczności związane z obydwoma kredytami były jej znane. Współdziałała z innymi sprawcami przestępstwa. Zgodnie z ustawą o Krajowym Rejestrze Sądowym dane w zakresie sytuacji finansowej oraz struktury właścicielskiej spółek są jawne. ☐ Uniewinnienie II. J. L. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Brak jest dowodów, aby J. L. w jakikolwiek sposób uczestniczył w uzyskaniu pożyczki od K. Z. K. K. (1) wręcz wyjaśniła (k. 4065), że i ona, i J. L. „byli zdziwieni, że R. rzeczywiście dostał pieniądze od księdza”. ☐ Uniewinnienie VIII. A. M. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Sąd nie wyklucza faktu istnienia grupy przestępczej stworzonej przez osoby, które współdziałały z A. M. przy popełnianiu przestępstw. Możliwe, że wynika to z akt postępowania, z którego niniejsza sprawa została wyłączona. Z akt niniejszego postępowania nie wynika, aby J. L., A. M. czy D. P. wiedzieli albo godzili się na udział w zorganizowanej grupie przestępczej stworzonej celem popełniania przestępstw. Nie każda grupa towarzyska, jak tutaj – powiązana interesami majątkowymi i współpracująca przy popełnianiu przestępstw jest grupą przestępczą w rozumieniu art. 258 k.k. Z tego też względu sąd uniewinnił oskarżoną od tego zarzutu i we wszystkich czynach wszystkich oskarżonych wyeliminował z podstawy skazania art. 65 § 1 k.k. 1. Kary, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie J. L. III.-VII. Wszyscy skazani oskarżeni są winni popełnienia zarzucanych im czynów, gdyż w chwili czynów byli osobami dorosłymi i w pełni poczytalnymi. Ustalając wymiar kar orzeczonych wobec wszystkich oskarżonych, sąd uwzględnił, że głównym inicjatorem i pomysłodawcą był T. R. (1) i to właśnie on osiągnął największą korzyść majątkową z popełnianych przestępstw. Z tego względu sąd uwzględnił wnioski prokuratora o wymierzenie bardzo niskich kar pozbawienia wolności oraz orzekł obowiązek naprawienia szkód wyrządzonych przestępstwem w niskich – symbolicznych – kwotach. Odnośnie J. L. sąd uwzględnił dyrektywy określone w art. 53 k.k., w szczególności stopień społecznej szkodliwości, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw popełnienia przestępstw, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa jak i zachowanie się po jego popełnieniu, a także mając na uwadze cele wychowawcze, jakie spełniać ma orzeczona kara. Analizując stopień społecznej szkodliwości czynów, jakich dopuścił się oskarżony, należy określić go jako dość wysoki. Dość wysoki jest też stopień winy. Przy wymiarze stawki dziennej grzywny sąd miał na względzie niezbyt dobrą sytuację majątkową oskarżonego. Na korzyść sąd uwzględnił dotychczasową niekaralność oskarżonego i upływ długiego czasu od popełnienia przestępstw. Przy wymiarze kary łącznej oskarżonemu (...) sąd uwzględnił podobieństwo czynów i ogólne zasady wymiary kary. Sąd ma nadzieję, że orzeczona kara pozbawienia wolności – pomimo jej warunkowego zawieszenia – spełni swoje cele w zakresie prewencji indywidualnej. A. M. XI.-XV. Przy wymiarze kar A. M. sąd ustalił, że stopień społecznej szkodliwości czynów na szkodę banków jest wysoki, a czynu z pkt. III. – bardzo wysoki. Wysoki jest również stopień winy. Sąd uwzględnił też pozostałe ogólne dyrektywy wymiaru kary. Na korzyść uwzględnił dotychczasową niekaralność oskarżonej i jej młody wiek w chwili czynu. Przy wymiarze stawki dziennej grzywny sąd miał na względzie średnią sytuację majątkową oskarżonej. Sąd ma nadzieję, że tak ukształtowane kary – pomimo warunkowego zawieszenia łącznej kary pozbawienia wolności – spełnią swoje cele w zakresie prewencji indywidualnej. Sąd orzekł obowiązek naprawienia części szkody na rzecz K. Z.. Jest to kwota, co do której na podstawie wyjaśnień T. R. (1) sąd nie ma wątpliwości, że takiej wysokości korzyść z popełnionego przestępstwa oskarżona odniosła. D. P. XVI.-XX. Orzekając kary względem D. P., sąd również miał na względzie ogólne dyrektywy wymiaru kary. Zakres współsprawstwa tej oskarżonej był taki, że stopień społecznej szkodliwości czynu należy określić jako średni. Średni był też stopień winy. Na korzyść sąd uwzględnił niekaralność oskarżonej. Sąd orzekł obowiązek naprawienia części szkody na rzecz banku pokrzywdzonego czynem I. Jest to kwota, w wysokości której - na podstawie wyjaśnień T. R. (1) – oskarżona odniosła korzyść z popełnionego przestępstwa. Zarazem jest to niewielka część niekorzystnego rozporządzenia mieniem, do którego by nie doszło, gdyby nie pomoc D. P.. 2. 1Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Oskarżony Punkt rozstrzyg-nięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszą-cy się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. P. XXI. Na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwrócono oskarżonej przedmioty, które po prawomocnym zakończeniu postępowania będą zbędne dla sprawy. S. W. XXII. Na podstawie art. 632 k.p.k. zasądzono na rzecz uniewinnionego oskarżonego W. poniesione przez niego koszty obrony z urzędu. 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Sąd nie zobowiązał J. L. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem z pkt. I. ani A. M. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem z pkt. II., gdyż pokrzywdzony (...) Bank cofnął wniosek w trybie art. 46 k.k. Prokurator natomiast po pierwsze swój wniosek złożył po terminie wynikającym z art. 49 a k.p.k., a ponadto nie wskazał, dlaczego pomimo takiego stanowiska banku wnosi o naprawienie szkody - nie podał sądowi swoich ustaleń odnośnie przyczyn rezygnacji przez bank z odszkodowania i sąd nie wie, czy nie są to przyczyny wykluczające zasądzenie odszkodowania. 7. Koszty procesu Punkt wyroku Przytoczyć okoliczności XXIII. Z uwagi na sytuację majątkową oskarżonych sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił ich częściowo od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa. 3. Podpis

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: III K 362/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2021r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym, w składzie: Przewodniczący: Sędzia Tomasz Krawczyk Protokolant: Agnieszka Tomaszewicz przy udziale Prokuratora: Joanna Pilarczyk po rozpoznaniu w dniach 10 lutego 2020r., 22 maja 2020r., 8 czerwca 2020r., 1 lipca 2020r., 10 sierpnia 2020r., 18 września 2020r., 29 października 2020r., 27 listopada 2020r., 4 stycznia 2021r., 1 lutego 2021r., 1 marca 2021r., 9 kwietnia 2021r., 12 maja 2021r. 14 czerwca 2021r., sprawy:

1. V. Ł. (1), córki P. i K. z domu Ł., ur. (...) w K. w N. oskarżonej o to, że: I. w dniu 11 grudnia 2014 roku we W. i innych miejscowościach na terenie Niemiec działając w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami usiłowała doprowadzić obywatela Niemiec K. F. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie nie mniejszej niż 60.000 Euro poprzez wprowadzenie go w błąd przez współdziałającego z V. Ł. (1) mężczyznę identyfikowanego, jako K.

S., co do tożsamości osoby kontaktującej się z nim przez telefon, który przedstawił się, jako jego wnuk i prosił go o przekazanie pieniędzy w kwocie 60.000 Euro na wykup mieszkania własnościowego, którą to informację potwierdziła następnie V. Ł. (1) ponownie kontaktująca się telefonicznie z pokrzywdzonym, przedstawiająca się jako „mecenas dr. W.” w celu uwiarygodnienia poprzedniego rozmówcy i które to osoby domagały się od pokrzywdzonego przekazania pieniędzy na zakup mieszkania własnościowego oraz podjęły próbę odebrania tych pieniędzy przez C.

K., do czego jednakże nie doszło w wyniku zorientowania się przez pokrzywdzonego co do przeprowadzanej mistyfikacji i powiadomienia przez niego organów ścigania tj. o przestępstwo z art. 13 §1 kk w zw. z art. 286 §1 kk w zw. z art. 294 §1 kk II. w okresie od grudnia 2014 roku do 6 kwietnia 2017 roku we W. i innych miejscowościach na terenie Niemiec działając wspólnie i w porozumieniu z C. K., osobą identyfikowaną, jako K. S. i innymi osobami brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw wyłudzeń mienia metodą podszywania się pod znajomych pokrzywdzonych i nakłanianie ich do przekazywania pieniędzy tj. o czyn z art. 258§1 kk III. w dniu 6 kwietnia 2017 roku we W. przy ul. (...) podczas legitymowania przez funkcjonariuszy Policji posłużyła się, jako autentycznym uprzednio przerobionym dokumentem tożsamości o nr (...) wydanym przez C. na nazwisko D.

P. tj. o czyn z art. 270 §1 kk IV. w dniu 6 grudnia 2016 roku we W. i innych miejscowościach na terenie Niemiec działając w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu popełnianie przestępstw, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami usiłowała doprowadzić obywatela Niemiec A. H. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie nie mniejszej niż 85.000 Euro w ten sposób, że wprowadziła go w błąd co do tożsamości osoby kontaktującej się z nim przez telefon i przedstawiła się jako jego krewna o imieniu A. i poprosiła go o przekazanie jej pieniędzy w kwocie 85.000 Euro na zakup nieruchomości, w wyniku, czego ostatecznie pokrzywdzony zgodził się przekazać pieniądze w kwocie 30.000 Euro, które następnie odebrała od niego J.

J., do którego to przestępstwa ostatecznie nie doszło na skutek zorientowania się pokrzywdzonego, co do przeprowadzanej mistyfikacji i powiadomienie przez niego Policji w wyniku, czego J. J. została zatrzymana w chwili czynu tj. o czyn z art. 13 §1 kk w zw. z art. 286 §1 kk w zw. z art. 294 §1 kk V. w okresie od kwietnia 2016 roku do kwietnia 2017 roku we W. działając z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu podrobiła umowy wynajmu skrytek bankowych o nr (...) z dnia 9 stycznia 2017 roku oraz nr (...) z dnia 4 kwietnia 2016 roku zawarte z bankiem (...) SA w ten sposób, że posługując się, jako autentycznym przerobionym dokumentem na nazwisko D.

P. w postaci dokumentu tożsamości o nr (...) wydanego przez C. sfałszowała podpis wynajmującego na wskazanych umowach podpisując się nazwiskiem D. P., a następnie fałszowała dokumenty w postaci rejestru udostępnianych skrytek bankowych podpisując się na nich nazwiskiem D. P. tj. o czyn z art. 270 §1 kk w zw. z art. 12 §1 kk VI. w okresie od marca 2014 roku do stycznia 2017 roku we W. działając z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu podrobiła dokumenty w postaci: - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 25.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D.

P. na kwotę 11 500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 13034,10 zł z dnia 22.08.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 11.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 11 500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 12293,50 zł z dnia 25.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 872/14 z dnia 31.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 10000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 11564 zł z dnia 03.07.2014 r. dokonanego przez D.

P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 03.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 10000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 10414 zł z dnia 11.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 645/14 z dnia 22.04.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1735,20 zł z dnia 19.05.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 03.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D.

P. na kwotę 8000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 8846,40 zł z dnia 25.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 25.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 8000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 8772,80 zł z dnia 14.08.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 02.08.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 4500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 4925,25 zł z dnia 22.08.2014 r. dokonanego przez D.

P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 03.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 4500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 5127,75 zł z dnia 12.08.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 753/14 z dnia 12.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 4500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 5573,35 zł z dnia 03.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 616/14 z dnia 12.04.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D.

P. na kwotę 4500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 5127,75 zł z dnia 12.05.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 751/14 z dnia 12.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 4200 zł, - dowodu wpłaty kwoty 4341,12 zł z dnia 19.05.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 553/14 z dnia 07.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 4200 zł, - dowodu wpłaty kwoty 4835,04 zł z dnia 12.05.2014 r. dokonanego przez D.

P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 25.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 5000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 5609 zł z dnia 22.08.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 03.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 5000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 5483 zł z dnia 25.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 752/14 z dnia 12.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D.

P. na kwotę 5000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 6113 zł z dnia 03.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 554/14 z dnia 07.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 5000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 5756 zł z dnia 12.05.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 794/14 z dnia 19.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 8000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 9692,80 zł z dnia 03.07.2014 r. dokonanego przez D.

P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 615/14 z dnia 16.04.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 10000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 11564 zł z dnia 19.05.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 16.09.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 4000 zł, - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 14.08.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 4000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 4625,60 zł z dnia 16.09.2014 r. dokonanego przez D.

P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 16.09.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 2000 zł, - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 12.08.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 2000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 2403,20 zł z dnia 16.09.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 14.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 2000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 2336,20 zł z dnia 12.08.2014 r. dokonanego przez D.

P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 16.09.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1700 zł, - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 02.08.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1700 zł, - dowodu wpłaty kwoty 2137,92 zł z dnia 16.09.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 03.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1700 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1995,12 zł z dnia 12.08.2014 r. dokonanego przez D.

P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 869/14 z dnia 30.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1700 zł, - dowodu wpłaty kwoty 2033,20 zł z dnia 03.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 02.08.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1200 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1431,84 zł z dnia 16.09.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 03.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D.

P. na kwotę 1200 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1356,24 zł z dnia 12.08.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 795/14 z dnia 19.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1200 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1431,84 zł z dnia 03.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 16.09.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1500 zł, - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 02.08.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D.

P. na kwotę 1500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1810,50 zł z dnia 16.09.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 03.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1709,25 zł z dnia 12.08.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 750/14 z dnia 12.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1857,75 zł z dnia 03.07.2014 r. dokonanego przez D.

P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 527/14 z dnia 31.03.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1790,25 zł z dnia 12.05.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., w ten sposób, że sfałszowała podpisy wpłacającego oraz pożyczkobiorcy na w/w umowach pożyczki lombardowej i dowodach wpłaty podpisując się nazwiskiem D. P. tj. o czyn z art. 270 §1 kk w zw. z art. 12 §1 kk 2. K. S., syna J. i M. z d. S., ur. (...) we F. w N. oskarżonego o to, że:

VII. w dniu 6 kwietnia 2017 roku we W. działając wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci 5,76 gram ziela konopi innych niż włókniste tj. o czyn z art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku (Dz. U. nr 179. poz. 1485) VIII. w dniu 6 kwietnia 2017 roku we W. podczas legitymowania przez funkcjonariuszy Policji posłużył się, jako autentycznym uprzednio podrobionym dokumentem tożsamości w postaci paszportu o numerze (...) wystawionym na dane M. N. tj. czyn z art. 270 §1 kk I. uznaje oskarżoną V.

Ł. (1) za winną popełnienia zarzuconego jej czynu opisanego w punkcie I. części wstępnej wyroku, z tym, że eliminuje z opisu czynu imię i nazwisko K. S. zastępując je sformułowaniem „współdziałającą z V. Ł. (1) inną osobę” tj. przestępstwa z art. 13 §1 kk w zw. z art. 286 §1 kk w zw. z art. 294 §1 kk i za to na podstawie art. 14 § 1 kk w zw. z art. 294 §1 kk w zw. z art. 286 §1 kk w zw. z art. 33 § 2 kk wymierza oskarżonej V. Ł. (1) karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) zł;

II. uznaje oskarżoną V. Ł. (1) za winną popełnienia zarzuconego jej czynu opisanego w punkcie II. części wstępnej wyroku, z tym, że eliminuje z opisu czynu imię i nazwisko K. S. tj. przestępstwa z art. 258 § 1 kk. i za to na podstawie art. 258 § 1 kk wymierza oskarżonej V. Ł. (1) karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; III. uznaje oskarżoną V. Ł. (1) za winną popełnienia zarzuconego jej czynu opisanego w punkcie III. części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 270 § 1 kk. i za to na podstawie art. 270§ 1 kk wymierza oskarżonej V.

Ł. (1) karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; IV. uznaje oskarżoną V. Ł. (1) za winną popełnienia zarzuconego jej czynu opisanego w punkcie IV. części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 13 §1 kk w zw. z art. 286 §1 kk w zw. z art. 294 §1 kk i za to na podstawie art. 14 § 1 kk w zw. z art. 294 §1 kk w zw. z art. 286 §1 kk w zw. z art. 33 § 2 kk wymierza oskarżonej V. Ł. (1) karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) zł;

V. uznaje oskarżoną V. Ł. (1) za winną popełnienia zarzuconego jej czynu opisanego w punkcie V. części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 270 § 1 kk. w zw. z art. 12 § 1 kk i za to na podstawie art. 270 § 1 kk. w zw. z art. 12 § 1 kk wymierza oskarżonej V. Ł. (1) karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; VI. uznaje oskarżoną V. Ł. (1) za winną popełnienia zarzuconego jej czynu opisanego w punkcie VI. części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 270 § 1 kk. w zw. z art. 12 § 1 kk i za to na podstawie art. 270 § 1 kk. w zw. z art. 12 § 1 kk wymierza oskarżonej V.

Ł. (1) karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; VII. uznaje oskarżonego K. S. za winnego popełnienia zarzuconego jej czynu opisanego w punkcie VII. części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku (Dz. U. nr 179. poz. 1485) i za to na podstawie art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku (Dz. U. nr 179. poz. 1485) wymierza oskarżonemu K. S. karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; VIII. znaje oskarżonego K. S. za winnego popełnienia zarzuconego jej czynu opisanego w punkcie VIII. części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 270 § 1 kk i za to na podstawie art. 270 § 1 kk wymierza oskarżonemu K.

S. karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; IX. na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. art. 85a k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonej V. Ł. (1) karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; X. na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. art. 85a k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy jednostkowe kary pozbawienia grzywny i wymierza oskarżonej V. Ł. (1) karę łączną 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) zł;

XI. na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. art. 85a k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonemu K. S. karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; XII. na podstawie art. 69 §1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesza oskarżonemu K. S. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres 2 (dwóch) lat próby; XIII. na podstawie art. 72 § 1 punkt 1 k.k. zobowiązuje oskarżonego K. S. do informowania kuratora o przebiegu okresu próby; XIV. na podstawie art. 71§ 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego K.

S. 20 (dwadzieścia) stawek dziennych grzywny przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) zł; XV. na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwraca oskarżonemu K. S. dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych o numerze I/1058/17/P poz. 6,7 III/1066/17/P poz.39; IV/1068/17/P poz. 252, 280-282, 322-326; XVI. na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwraca V. Ł. (1) dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych o numerze II/1062/17/P poz. 12-17; XVII. na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwraca Bankowi (...) S.A. Oddział I we W. ul. wita Stwosza 33/35, (...)-(...) W., dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych o numerze I/321/17/P poz. 27-28;

IV332/17/P poz. 142; XVIII. na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych o, numerze I/1058/17/P poz. 1-5,9; II/1062/17/P poz. 10,11,18,22,23; III/1066/17/P poz. 30-38,40-41; IV/1068/17/P poz. 42-45, 47-70, 72-251, 253-256, 264-265, 269-279, 283-320; 327-357; V/1565/17/N poz. I; II/330/17/P poz. 119-120, 130,133; XIX. na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzeka przepadek przez pozostawienie w aktach sprawy opisanych w wykazach dowodów rzeczowych o numerach: I/1058/17/P poz. 8 II/1062/17/P poz. 19-21,24;

III/1066/17/P poz. 25-29; IV/1068/17/P poz.46, 71, 257-263, 266-268, 321; XII/179/18/P poz. 189; VII/346/17/P poz. 170-171; XVII/294/19/P poz. 194-197; XIV/180/18/P poz. 190; IV332/17/P poz. 143,144; V/333/17/P poz. 145-163; VI/334/17/P poz. 164-169; III/331/17/P poz. 134-141 II/330/17/P poz. 121-127, 129, 131,132; XI/71/18/P poz. 186-187; XII/72/18/P poz. 188; VIII/58/18/P poz. 172-183; XV/181/18/P poz. 191-192; XX. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonych V. Ł. (1) i K. S. od ponoszenia kosztów sądowych.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 362/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. V. Ł. (1) Czyn opisany w punkcie I. części dyspozytywnej wyroku 2. V. Ł. (1) Czyn opisany w punkcie II. części dyspozytywnej wyroku 3. V. Ł. (1) Czyn opisany w punkcie III. części dyspozytywnej wyroku 4. V. Ł. (1) Czyn opisany w punkcie IV. części dyspozytywnej wyroku 5. V. Ł. (1) Czyn opisany w punkcie V. części dyspozytywnej wyroku 6. V. Ł. (1) Czyn opisany w punkcie VI. części dyspozytywnej wyroku 7.

K. S. Czyn opisany w punkcie VII. części dyspozytywnej wyroku 8. K. S. Czyn opisany w punkcie VIII. części dyspozytywnej wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Czyn opisany w punkcie II. części dyspozytywnej wyroku Oskarżona V. Ł. (1) w okresie od grudnia 2014 roku do 6 kwietnia 2017 roku we W. i innych miejscowościach na terenie Niemiec działała razem z C. K., i innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. Celem osób wchodzących w skład grupy było wyłudzanie mienia metodą podszywania się pod znajomych i nakłanianie ich do przekazywania pieniędzy.

Grupę tworzyły osoby, które miały określony podział ról. Członkowie grupy zajmowali się: - werbowaniem osób tzw. „odbiorców”, na terenie Polski, które miały następnie udać się do Niemiec i odebrać pieniądze od pokrzywdzonego – zapewnianiem „odbiorcom” transportu do Niemiec - nawiązywaniem kontaktu z pokrzywdzonym podając się za jego krewnego bądź znajomego z prośbą o przekazanie pieniędzy. - utrzymywaniem kontaktu telefonicznego z „odbiorcami” i przekazywanie im informacji o terminie i miejscu odbioru pieniędzy. - odbiorem pieniędzy od pokrzywdzonego.

W ramach udziału w zorganizowanej grupie przestępczej oskarżona V. Ł. (1) podjęła następujące działania w celu wyłudzenia mienia od K. F. (1) i A. H. (1): - Przetłumaczone na język polski materiały postępowania Prokuratury w N. F. w N. do spraw 33 Js (...) i 355 Js (...) – zawierającego protokoły przesłuchania podejrzanej C. K. oraz pokrzywdzonego K. F. (1) - (...) w języku niemieckim 33 Js (...) i 355 Js (...) Prokuratury w N. F. dot. C. K. i K. S. - zeznania świadka C. K. - zeznania świadka M. K. (1) - protokół przeszukania osoby V.

Ł. - protokół przeszukania domu jednorodzinnego k.2414-2515 k. 2516-2602, 2603-2802, 2803-3002, 3003-3202, 3203-3402, 3403-3601, 3602-3801, 3802-3828 k. 2441-2442,2450-2457, 2464-2470, 2474-2476, 2478-2479 k. 129-130,5328v-5329 k. 39-42 k. 55-80 Czyn opisany w punkcie I. części dyspozytywnej wyroku W dniu 11 grudnia 2014 roku osoba współdziałająca z V. Ł. (1) skontaktowała się telefonicznie z obywatelem Niemiec K. F. (1). Osoba ta podała się za wnuka K. F. (1) i poprosiła go o przekazanie pieniędzy w kwocie 60.000 euro, na wykup mieszkania własnościowego.

Tego samego dnia oskarżona V. Ł. (1) również skontaktowała się z pokrzywdzonym K. F. (1) w celu uwiarygodnienia poprzedniego rozmówcy. Przedstawiła się, jako „mecenas dr. W.” i potwierdziła potrzebę przekazania pieniędzy wnukowi. K. F. (1) został poinformowany, że po odbiór pieniędzy przyjdzie kobieta przedstawiająca się, jako „pani L.”, którą w rzeczywistości była C. K.. Oskarżona V. Ł. (1) oraz osoba, która telefonowała do K. F. (1) pozostawali w kontakcie telefonicznym z C. K.. Telefonicznie przekazano jej informację gdzie, kiedy i od kogo ma odebrać pieniądze.

Pokrzywdzony K. F. (2) zorientował się, że mężczyzna, który do niego telefonował nie był jego wnuczkiem i próbuje wyłudzić od niego pieniądze, wobec czego powiadomił policję. Gdy C. K. przyszła do pokrzywdzonego po odbiór umówionej kwoty, została zatrzymana przez funkcjonariuszy niemieckiej Policji. - Przetłumaczone na język polski materiały postępowania Prokuratury w N. F. w N. do spraw 33 Js (...) i 355 Js (...) – zawierającego protokoły przesłuchania podejrzanej C. K. oraz pokrzywdzonego K. F. (1) - (...) w języku niemieckim 33 Js (...) i 355 Js (...) Prokuratury w N. F. dot.

C. K. i K. S. - zeznania świadka C. K. - zeznania świadka H. S. k.2414-2515 k. 2516-2602, 2603-2802, 2803-3002, 3003-3202, 3203-3402, 3403-3601, 3602-3801, 3802-3828 k. 2441-2442,2450-2457, 2464-2470, 2474-2476, 2478-2479 k. 4641-4643, 5246v Czyn opisany w punkcie IV. części wstępnej wyroku W dniu 6 grudnia 2016 roku oskarżona V. Ł. (1) skontaktowała się telefonicznie z obywatelem Niemiec A. H. (1) mieszkającym w D. w N.. Przedstawiła mu się, jako jego krewna o A. i poprosiła go o przekazanie jej pieniędzy w kwocie 85.000 euro na zakup nieruchomości.

Pokrzywdzony A. H. (1) zgodził się na przekazanie pieniędzy w kwocie 30.000 euro. Oskarżona V. Ł. (1) pozostawała w kontakcie telefonicznym z J. J. (2). Telefonicznie informowała ją o tym, gdzie, kiedy i od kogo ma odebrać pieniądze. Pokrzywdzony A. H. (1) zorientował się, że kobieta, która do niego telefonowała nie jest jego krewną i próbuje wyłudzić od niego pieniądze, wobec czego powiadomił policję. Gdy J. J. przyszła do pokrzywdzonego po odbiór umówionej kwoty została zatrzymana przez funkcjonariuszy niemieckiej Policji. - przetłumaczone na język polski materiały postępowania Prokuratury w (...) w N. do sprawy 33 Js 425/17 – zawierającego protokoły przesłuchania J.

J. (2), okazani pokrzywdzonego A. H. (2) - zeznania świadka J. J. (2) - (...) w języku niemieckim 33 Js 425/17 Prokuratury w U. Protokół przeszukania osoby V. Ł. (1) - Protokół przeszukania mieszkania domu jednorodzinnego k. 1126-1182, 1239-1363 k. 1127-1135, 1139-1146, 1147-1151, 5392v-5393v k.1401-1600 (...)- (...)-1942 k. 39-42 k. 55-80 Czyn opisany w punkcie III. części wstępnej wyroku W dniu 6 kwietnia 2017 roku we W. przy ul. (...) oskarżona V. Ł. (1) podczas legitymowania przez funkcjonariuszy Policji posłużyła się, jako autentycznym uprzednio przerobionym dokumentem tożsamości o nr (...) wydanym przez C. na nazwisko D.

P.. - wyjaśnienia oskarżonej V. Ł. (1) - opinia kryminalistyczna z zakresu badań dokumentów - zeznania świadka M. K. (2) - zeznania świadka J. S. - Zeznania świadka M. D. - protokół przeszukania domu k. 51-52, 216-218, 263-266, 455-457, 4563-4565, 5055-5056, 5267, 5430v k. 4478-4485 k. 129-130,5328v-5329 k. 3957-3962, 5275 k. 4520-4524, 5275v-7276 k. 55-80 Czyn opisany w punkcie V. części wstępnej wyroku Oskarżona V. Ł. (1) w okresie od kwietnia 2016 roku do kwietnia 2017 roku posługując się, jako autentycznym przerobionym dokumentem na nazwisko D.

P. w postaci dokumentu tożsamości o nr (...) wydanego przez C. sfałszowała podpis wynajmującego na umowach wynajmu skrytek bankowych o nr (...) z dnia 9 stycznia 2017 roku oraz nr (...) z dnia 4 kwietnia 2016 roku zawartych z bankiem (...) SA podpisując się na nich nazwiskiem D. P.. Oskarżona V. Ł. (1) ponadto podpisała się nazwiskiem D. P. na dokumentach w postaci rejestru udostępnianych skrytek bankowych. - wyjaśnienia oskarżonej V. Ł. (1) - informacja (...) z dokumentacją dotyczącą skrytek bankowych - protokół zatrzymania rzeczy - płyta CD - protokół oględzin skrytek bankowych (w tym o numerach 039 i 969) - dokumentacja fotograficzna - metryka informacyjna nośnika - protokół przeszukania skrytki 039 i 069 - protokół oględzin skrytki wraz z załącznikami (umowa skrytki 969) - opinia biegłego z zakresu badan porównawczych pisma ręcznego k. 51-52, 216-218, 263-266, 455-457, 4563-4565, 5055-5056, 5267, 5430v k.388-401 k. 402-404 k. 405 k. 476-478 k. 480 k. 481-482 k. 546-552 k.553-560 k. 4989-5015 Czyn opisany w punkcie VI. części wstępnej wyroku Oskarżona V.

Ł. (1) w okresie od marca 2014 roku do stycznia 2017 roku we W. sfałszowała podpisy wpłacającego oraz pożyczkobiorcy na poniżej wskazanych umowach pożyczki lombardowej i dowodach wpłaty poprzez podpisanie ich nazwiskiem D. P.: - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 25.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 11 500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 13034,10 zł z dnia 22.08.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 11.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D.

P. na kwotę 11 500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 12293,50 zł z dnia 25.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 872/14 z dnia 31.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 10000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 11564 zł z dnia 03.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 03.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 10000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 10414 zł z dnia 11.07.2014 r. dokonanego przez D.

P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 645/14 z dnia 22.04.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1735,20 zł z dnia 19.05.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 03.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 8000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 8846,40 zł z dnia 25.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 25.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D.

P. na kwotę 8000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 8772,80 zł z dnia 14.08.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 02.08.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 4500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 4925,25 zł z dnia 22.08.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 03.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 4500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 5127,75 zł z dnia 12.08.2014 r. dokonanego przez D.

P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 753/14 z dnia 12.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 4500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 5573,35 zł z dnia 03.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 616/14 z dnia 12.04.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 4500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 5127,75 zł z dnia 12.05.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 751/14 z dnia 12.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D.

P. na kwotę 4200 zł, - dowodu wpłaty kwoty 4341,12 zł z dnia 19.05.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 553/14 z dnia 07.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 4200 zł, - dowodu wpłaty kwoty 4835,04 zł z dnia 12.05.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 25.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 5000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 5609 zł z dnia 22.08.2014 r. dokonanego przez D.

P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 03.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 5000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 5483 zł z dnia 25.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 752/14 z dnia 12.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 5000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 6113 zł z dnia 03.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 554/14 z dnia 07.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D.

P. na kwotę 5000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 5756 zł z dnia 12.05.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 794/14 z dnia 19.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 8000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 9692,80 zł z dnia 03.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 615/14 z dnia 16.04.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 10000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 11564 zł z dnia 19.05.2014 r. dokonanego przez D.

P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 16.09.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 4000 zł, - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 14.08.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 4000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 4625,60 zł z dnia 16.09.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 16.09.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 2000 zł, - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 12.08.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D.

P. na kwotę 2000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 2403,20 zł z dnia 16.09.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 14.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 2000 zł, - dowodu wpłaty kwoty 2336,20 zł z dnia 12.08.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 16.09.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1700 zł, - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 02.08.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D.

P. na kwotę 1700 zł, - dowodu wpłaty kwoty 2137,92 zł z dnia 16.09.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 03.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1700 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1995,12 zł z dnia 12.08.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 869/14 z dnia 30.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1700 zł, - dowodu wpłaty kwoty 2033,20 zł z dnia 03.07.2014 r. dokonanego przez D.

P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 02.08.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1200 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1431,84 zł z dnia 16.09.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 03.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1200 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1356,24 zł z dnia 12.08.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 795/14 z dnia 19.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D.

P. na kwotę 1200 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1431,84 zł z dnia 03.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 16.09.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1500 zł, - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 02.08.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1810,50 zł z dnia 16.09.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr (...) z dnia 03.07.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D.

P. na kwotę 1500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1709,25 zł z dnia 12.08.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 750/14 z dnia 12.05.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1857,75 zł z dnia 03.07.2014 r. dokonanego przez D. P. na rzecz PHU (...) we W., - umowy pożyczki lombardowej nr 527/14 z dnia 31.03.2014 r. zawartej pomiędzy PHU (...) we W., Pl. (...), a D. P. na kwotę 1500 zł, - dowodu wpłaty kwoty 1790,25 zł z dnia 12.05.2014 r. dokonanego przez D.

P. na rzecz PHU (...) we W., - wyjaśnienia oskarżonej V. Ł. (1) - protokół przeszukania mieszkania - protokół zatrzymania rzeczy (umowy lombardowe) - opinia z zakresu badan pisma ręcznego k. 51-52, 216-218, 263-266, 455-457, 4563-4565, 5055-5056, 5267, 5430v k. 3976-3980 k. 4448-4450 k. 4989-5015 Czyn opisany w punkcie VII. części wstępnej wyroku Oskarżony K. S. w dniu 6 kwietnia 2017 roku we W. posiadał środek odurzający w postaci 5,76 gram ziela konopi innych niż włókniste - wyjaśnienia oskarżonego K. S. - zeznania świadka M.

K. (2) - Protokół przeszukania osoby K. S. - Protokół użycia wagi - Protokół użycia testera - Opinia z zakresu badań fizykochemicznych k. 33-34, 1304-1308, 5329, 5351v-5352v k. 129-130,5328v-5329 k. 23-26 k.103 k.104 k.114-115 Czyn opisany w punkcie VIII. części wstępnej wyroku Oskarżony K. S. w dniu 6 kwietnia 2017 roku we W. podczas legitymowania przez funkcjonariuszy Policji posłużył się jako autentycznym uprzednio podrobionym dokumentem tożsamości w postaci paszportu o numerze (...) wystawionym na dane M. N.. - wyjaśnienia oskarżonego K.

S. - opinia kryminalistyczna z zakresu badania dokumentów - zeznania świadka M. K. (2) - protokół przeszukania osoby k. 33-34, 1304-1308, 5329, 5351v-5352v k. 460-4637 k. 129-130,5328v-5329 k. 23-26 Oskarżona V. Ł. (1) nie jest chora psychicznie w rozumieniu psychozy i nie była chora psychicznie w krytycznym czasie. Nie jest upośledzona umysłowo. Jej poziom intelektualny jest niski, ale pozwala na rozumienie obowiązujących norm społeczno prawnych. Działania objęte zarzutem nie mają motywacji chorobowej – psychotycznej. W krytycznym czasie oskarżona nie miała z przyczyn chorobowych zniesionej ani w stopniu nieznacznym ograniczonej zdolności rozumienia znaczenia czynów i pokierowania swoim postepowaniem.

Nie zachodzą warunki z art. 31 § 1 i 2 kk. Oskarżona może brać udział w postepowaniu karnym, stawać przed Sądem, jest zdolna do samodzielnej i rozsądnej obrony. Oskarżona V. Ł. (1) nie była uprzednio karana. Zarządzeniem Prokuratury w U. odstąpiono od ścigania K. S. na podstawie § 154 ust 1 niemieckiego kodeksu postepowania karnego i umorzono wobec niego postepowanie a wprawie 33 Js (...) K. S. został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w S. w sprawie 3 KL 201 Js (...) z dnia 18 września 2017r. za 34 przestępstwa oszustwa zawodowego. - opinia sądowo psychiatryczna oskarżonej V.

Ł. (1) - pismo z Prokuratury w U. wraz z tłumaczeniem - wyrok Sądu Okręgowego w S. - karta karna oskarżonej V. Ł. (1) - karta karna oskarżonego K. S. - Dokumentacja postępowania sądowego przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu III Kop 60/17 w sprawie (...) dot K. S. k. 5223-5226 k. 5191, 5203-5204 k. 5229-5246, 5252-5261 k. 5080 k.5081 k. 817-1000 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. 1.1.2. V. Ł. (1) V. Ł. (1) Czyn opisany w punkcie I. części wstępnej wyroku Czyn opisany w punkcie II. części wstępnej wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Nie zostało udowodnione, że w zakresie czynów opisanych w punkcie I. i II. części wstępnej wyroku, oskarżona V.

Ł. (1) współdziałała z K. S.. Decyzją prokuratora Prokuratury w U. postępowanie karne w sprawie 33 Js (...) w tym zakresie zostało wobec niego umorzone. - pismo z Prokuratury w U. wraz z tłumaczeniem - wyrok Sądu Okręgowego w S. k. 5191, 5203-5204 k. 5229-5246, 5252-5261 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1. - zeznania świadka C. K. - zeznania świadka H. S. - Przetłumaczone na język polski materiały postępowania Prokuratury w N. F. w N. do spraw 33 Js (...) i 355 Js (...) – zawierającego protokoły przesłuchania podejrzanej C.

K. oraz pokrzywdzonego K. F. (1) - (...) w języku niemieckim 33 Js (...) i 355 Js (...) Prokuratury w N. F. dot. C. K. i K. S. Oskarżona V. Ł. (1) nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu opisanego w punkcie I. części wstępnej wyroku. Celem ustalenia, czy oskarżona złożyła wiarygodne wyjaśnienia Sąd odniósł się do całości zebranych w sprawie dowodów, w szczególności do materiałów postępowania o sygnaturze akt 33 Js 5177/15 i 355 Js (...), w tym zeznań świadka C. K. i K. F. (1). Uwzględniając w tej części całokształt materiału dowodowego, wyjaśnienia oskarżonej, w których nie przyznała się do popełnienia zarzucanego czynu, należało uznać za niewiarygodne.

Podstawą wszczęcia postępowania przez Prokuraturę w N. było zawiadomienie K. F. (1), który zorientował się, że osoba, która kontaktowała się z nim przez telefon usiłuje dokonać na nim przestępstwa oszustwa na tzw. „wnuczka.” Pokrzywdzony powiadomił policję. W wyniku działań policji zatrzymano C. K.. W toku prowadzonego postępowania przez stronę niemiecką postawiono jej zarzut oszustwa. W jego treści wskazano, że C. K. działała w tym zakresie wspólnie z oskarżoną w niniejszej sprawie V. Ł. (1). C. K. jest świadkiem w niniejszej sprawie prowadzonej przeciwko oskarżonej V.

Ł. (1). W sprawie o prowadzonej przez stronę niemiecką występując, jako oskarżona złożyła obszerne wyjaśnienia. Zeznania / wyjaśnienia świadka C. K. Sąd uznał za wiarygodne. Są one spójne logiczne i nie ma w nich sprzeczności. Świadek opisała okoliczności czynu związanego z próbą wyłudzenia mienia od pokrzywdzonego K. F. (1). Opisała swoją rolę w popełnionym przestępstwie jak i rolę oskarżonej V. Ł. (1). Świadek C. K. rozpoznała oskarżoną V. Ł. (1) na tablicach poglądowych przedłożonych jej w toku przesłuchania przez stronę niemiecką w N.. (notatka urzędowa k. 2444.) Wskazała, że oskarżona V.

Ł. (1), zaproponowała jej udział w przestępstwie. Zeznała, ponadto, że rolą oskarżonej było podawanie się za adwokata w rozmowie z pokrzywdzonym. Relacjonowała, że była informowana przez mężczyznę współdziałającego z oskarżoną, kiedy ma się udać do pokrzywdzonego po odbiór pieniędzy. W toku prowadzonego postępowania przez stronę niemiecką przesłuchano w charakterze pokrzywdzonego K. F. (1). Pokrzywdzony opisał okoliczności zdarzenia. Relacjonował, że w sprawie przekazania pieniędzy rzekomemu krewnemu kontaktował się z nim mężczyzna, a następnie kobieta, która podawała się za adwokata.

Potwierdził ponadto zatrzymanie przez policję C. K. w chwili przekazania pieniędzy. Zeznania świadka C. K. i K. F. (1) są zgodne, spójne i uzupełniają się wzajemnie. K. F. (1) opisując okoliczności zdarzenia wskazał, iż kontaktowała się z nim kobieta podająca się za adwokata, z kolei C. K., potwierdziła, że osobą tą była oskarżona V. Ł. (1). Zeznania świadka C. K. są ponadto spójne z zeznaniami świadka H. S.. C. K. zeznała, że do Niemiec przywiózł ją mężczyzna o imieniu H.. Świadek H. S. – taksówkarz przyznał, że zdarzały mu się kursy do Niemiec, jednakże nie zna nazwisk osób, które korzystały z jego usług. 1.1.2. - zeznania świadka C.

K. - Przetłumaczone na język polski materiały postępowania Prokuratury w N. F. w N. do spraw 33 Js (...) i 355 Js (...) – zawierające protokoły przesłuchania podejrzanej C. K. oraz pokrzywdzonego K. F. (1) - (...) w języku niemieckim 33 Js (...) i 355 Js (...) Prokuratury w N. F. dot. C. K. i K. S. - zeznania świadka M. K. (1) - protokół przeszukania osoby V. Ł. - protokół przeszukania domu jednorodzinnego Oskarżona V. Ł. (1) nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu opisanego w punkcie II. części wstępnej wyroku.

Celem ustalenia, czy oskarżona złożyła wiarygodne wyjaśnienia Sąd odniósł się do całości zebranych w sprawie dowodów, w szczególności do materiałów postępowania o sygnaturze akt 33 Js425/17, i o 33 Js (...) i 355 Js (...) w tym zeznań świadka C. K. i J. J. (2). Uwzględniając w tej części całokształt materiału dowodowego, wyjaśnienia oskarżonej, w których nie przyznała się do popełnienia zarzucanego czynu, należało uznać za niewiarygodne. C. K. i J. J. przesłuchiwane przed niemieckim organem ścigania opisały strukturę zorganizowanej grupy przestępczej, której celem było dokonywanie przestępstw na „wnuczka.” Z zeznań świadków wynika, że grupę tworzyły osoby, które miały określony podział ról.

W skład grupy wchodziły osoby zajmujące się: - werbowaniem osób tzw. „odbiorców”, na terenie Polski, które miały następnie udać się do Niemiec i odebrać pieniądze od pokrzywdzonego – zapewnianiem „odbiorcom” transportu do Niemiec - nawiązywaniem kontaktu z pokrzywdzonym podając się za jego krewnego bądź znajomego z prośbą o przekazanie pieniędzy. - utrzymywaniem kontaktu telefonicznego z „odbiorcami” i przekazywanie im informacji o terminie i miejscu odbioru pieniędzy. Zeznania świadka M. K. (2), oraz dowodów w postaci przeszukania oskarżonej V.

Ł. (1) oraz domu zajmującego przez oskarżoną potwierdzają, iż oskarżona była w posiadaniu przedmiotów w postaci 44 aparatów telefonicznych, około 230 kart SIM różnych operatorów. W ocenie Sądu przedmioty te były przygotowane do wykorzystania ich w celu popełnienia przestępstw tzw. oszustw na wnuczka. Powyższe potwierdzają zeznania J. J. (2), która relacjonowała, że otrzymała od oskarżonej kartę SIM do kontaktu z nią. J. J. za pośrednictwem numeru przypisanego do tej karty otrzymywała informację o miejscu i terminie odbioru pieniędzy od pokrzywdzonego. 1.1.3 - wyjaśnienia oskarżonej V.

Ł. (1) - opinia kryminalistyczna z zakresu badań dokumentów - zeznania świadka M. K. (2) - zeznania świadka J. S. - Zeznania świadka M. D. - protokół przeszukania domu Oskarżona przyznała się do popełnienia narzucanego jej czynu opisanego w punkcie III. części wstępnej wyroku. Wyjaśnienia oskarżonej potwierdza zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci protokołu przeszukania domu, opinii kryminalistycznej z zakresu badań dokumentów oraz zeznań świadków J. S., M. D. i M. K. (2). Świadek M. K. (2) – policjant zeznał, że w dniu zdarzenia oskarżona wylegitymowała się dowodem osobistym na nazwisko D.

P.. Dowód ten ujawniono w domu wynajmowanym przez oskarżoną. Ponadto świadek J. S. oraz M. D. przesłuchiwane w niniejszej sprawie potwierdziły, że oskarżona V. Ł. (1) w ich obecności przedstawiała się, jako D. P.. Dowód osobisty na dane (...) został poddany badaniom z zakresu dokumentów. Biegły we wnioskach opinii kryminalistycznej potwierdził, że dowód osobisty na nazwisko (...) jest dokumentem nieautentycznym i został on sfałszowany metodą podrobienia poprzez wytworzenie imitacji dokumentu od podstaw. Rdzeń dokumentu jest papierowy, zalaminowany, wszystkie elementy na papierowym rdzeniu stanowią barwny wydruk atramentowy, a do wytworzenia dokumentu użyto ogólnodostępnych urządzeń biurowych.

Sąd uznał opinię biegłego za wiarygodną. Opinia została sporządzona w sposób fachowy, rzetelny precyzyjny i obiektywny przez osobę posiadającą odpowiednie kompetencje o dużej wiedzy w zakresie okoliczności, do których stwierdzenia została powołana. Opinia jest wyczerpująca, spójna, logiczna i jednoznaczna. Nadto spełnia wszelkie wymogi stawiane tego rodzaju dokumentom. 1.1.4. - przetłumaczone na język polski materiały postępowania Prokuratury w (...) w N. do sprawy 33 Js 425/17 – zawierającego protokoły przesłuchania J.

J. (2), okazani pokrzywdzonego A. H. (2) - (...) w języku niemieckim 33 Js 425/17 Prokuratury w U. - zeznania świadka J. J. (2) Oskarżona V. Ł. (1) nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu opisanego w punkcie IV. części wstępnej wyroku. Celem ustalenia, czy oskarżona złożyła wiarygodne wyjaśnienia Sąd odniósł się do całości zebranych w sprawie dowodów, w szczególności do materiałów postępowania o sygnaturze 33 Js 5177/15 i 355 Js (...), w tym zeznań świadka J. J. (2) i A. H. (1). Uwzględniając w tej części całokształt materiału dowodowego, wyjaśnienia oskarżonej, w których nie przyznała się do popełnienia zarzucanego czynu, należało uznać za niewiarygodne.

Podstawą wszczęcia postępowania przez Prokuraturę w U. o sygnaturze akt 33 Js 425/17 było zawiadomienie złożone przez pokrzywdzonego A. H. (3), który zorientował się, że osoba, która się z nim kontaktowała przez telefon usiłuje dokonać na nim przestępstwa oszustwa na tzw. „wnuczka.” Pokrzywdzony powiadomił policję. W wyniku działań policji zatrzymano J. J. (2). J. J. jest świadkiem w niniejszej sprawie prowadzonej przeciwko oskarżonej V. Ł. (1). W sprawie o prowadzonej przez stronę niemiecką złożyła obszerne wyjaśnienia.

Zeznania / wyjaśnienia świadka J. J. (2) Sąd uznał za wiarygodne. Są one spójne logiczne i nie ma w nich sprzeczności. Świadek opisała okoliczności czynu związanego z próbą wyłudzenia mienia od pokrzywdzonego A. H. (1). Opisała swoją rolę w popełnionym przestępstwie jak i rolę oskarżonej V. Ł. (1). Świadek J. J. rozpoznała oskarżoną V. Ł. (1) na tablicach poglądowych przedłożonych jej w toku przesłuchania przez stronę niemiecką w U. (notatka urzędowa k. 1152.) Świadek J. J. zeznała, że V. Ł. (1), zaproponowała jej udział w przestępstwie.

Otrzymała od oskarżonej niemiecką kartę Sim, i poleciła jej pojechać do U.. Po odebraniu pieniędzy od pokrzywdzonego miała je przekazać oskarżonej V. Ł. (1). Ze świadkiem w sprawie odebrania pieniędzy kontaktował się telefonicznie również mężczyzna podający się za A. K.. J. J. została poinformowana, że pokrzywdzonemu ma przekazać informację, że przysłała ją A.. W toku prowadzonego postępowania przez stronę niemiecką przesłuchano w charakterze pokrzywdzonego A. H. (1). Pokrzywdzony opisał okoliczności zdarzenia.

Relacjonował, w sprawie przekazania pieniędzy rzekomej krewnej kontaktowała się z nim kobieta, która podawała się za A.. Potwierdził ponadto udział J. J. (2), która została zatrzymana przez policję w chwili przekazania pieniędzy. Zeznania świadka A. H. (1) i J. J. (2) są zgodne, spójne i uzupełniają się wzajemnie. A. H. (1) opisując okoliczności zdarzenia wskazał, iż kontaktowała się z nim kobieta podająca się za jego krewną A.. Z kolei J. J., potwierdziła, że V. Ł. (1) poleciła jej odebranie pieniędzy od pokrzywdzonego.

Pokrzywdzonemu miała przekazać informację, że przysłała ją A.. 1.1.5 - wyjaśnienia oskarżonej V. Ł. (1) - informacja (...) z dokumentacją dotyczącą skrytek bankowych - protokół zatrzymania rzeczy k. 402-404 - płyta CD k. 405 - protokół oględzin skrytek bankowych ( w tym o numerach 039 i 969) k. 476-478 - dokumentacja fotograficzna k. 480 - metryka informacyjna nośnika k. 481-482 - protokół przeszukania skrytki 039 i 069 k. 546-552 - protokół oględzin skrytki wraz z załącznikami (umowa skrytki 969 k.553-560 - opinia biegłego z zakresu badan porównawczych pisma ręcznego Oskarżona przyznała się do popełnienia narzucanego jej czynu opisanego w punkcie V. części wstępnej wyroku.

Wyjaśnienia oskarżonej potwierdza zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów od (...), z których wynika, że na umowach wynajmu skrytek pocztowych opisanych w zarzucie został nakreślony podpis „D. P..” Dowody z dokumentów nie budzą wątpliwości. Dowody te potwierdzają okoliczności w nich zawarte. Sąd zważył, że brak jest jakichkolwiek podstaw do ich kwestionowania. Dokumenty związane z zawarciem umowy skrytek bankowych o numerach (...) i (...) z popisem na nazwisko D. P. zostały poddane badaniom z zakresu dokumentów.

Biegły z zakresu grafologii i badań dokumentów na podstawie przeprowadzonych badań graficzno porównawczych pisma ręcznego stwierdził, że: - nieczytelny podpis w pozycji „podpis najemcy na st. 5 umowy (...) o wynajęcie skrytki sejfowej, zawartej dnia 9 stycznia 2017r. pomiędzy (...) S.A., a D. P., - pięć nieczytelnych podpisów w pozycji „podpis najemcy” w rejestrze udostępniania skrytki sejfowej do umowy (...), - nieczytelny podpis w pozycji „podpis najemcy” na st. 5 umowy (...) o wynajęcie skrytki sejfowej, zawartej dnia 4 kwietnia 2016r. pomiędzy (...) S.A., a D.

P., - nieczytelny podpis w pozycji „podpis najemcy” na str. 3 pełnomocnictwa udzielonego T. Ł. do umowy (...) o wynajęcie skrytki sejfowej, zawartej dnia 4 kwietnia 2016r., pomiędzy (...) S.A., a D. P., - czterdzieści osiem czytelnych podpisów (...), podpisów częściowo czytelnych oraz nieczytelnych w pozycji „podpis najemcy” w dwóch rejestrach udostępnienia skrytki sejfowej nr (...) zostały nakreślone przez V. Ł. (2), której wzory pisma i podpisów przedstawiono do badań, jako materiał porównawczy. Sąd uznał opinię biegłego za wiarygodną.

Opinia została sporządzona w sposób fachowy, rzetelny precyzyjny i obiektywny przez osobę posiadającą odpowiednie kompetencje o dużej wiedzy w zakresie okoliczności, do których stwierdzenia została powołana. Opinia jest wyczerpująca, spójna, logiczna i jednoznaczna. Nadto spełnia wszelkie wymogi stawiane tego rodzaju dokumentom. 1.1.6. - wyjaśnienia oskarżonej V. Ł. (1) - protokół przeszukania mieszkania - protokół zatrzymania rzeczy (umowy lombardowe) - opinia z zakresu badan pisma ręcznego Oskarżona przyznała się do popełnienia narzucanego jej czynu opisanego w punkcie VI. części wstępnej wyroku.

Wyjaśnienia oskarżonej potwierdza zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci opinii kryminalistycznej z zakresu badań dokumentów oraz dowodów w postaci protokołu przeszukania mieszkania, protokołu zatrzymania rzeczy. Dokumenty w postaci umów lombardowych opisane w zarzucie zostały poddane badaniom z zakresu dokumentów. Biegły z zakresu grafologii i badań dokumentów na podstawie przeprowadzonych badań graficzno porównawczych pisma ręcznego stwierdził, że podpisy na nazwisko (...) na tych umowach zostały nakreślone przez V.

Ł. (2), której wzory pisma i podpisów przedstawiono do badań jako materiał porównawczy. Sąd uznał opinię biegłego za wiarygodną. Opinia została sporządzona w sposób fachowy, rzetelny precyzyjny i obiektywny przez osobę posiadającą odpowiednie kompetencje o dużej wiedzy w zakresie okoliczności, do których stwierdzenia została powołana. Opinia jest wyczerpująca, spójna, logiczna i jednoznaczna. Nadto spełnia wszelkie wymogi stawiane tego rodzaju dokumentom. Dowody z dokumentów również nie budzą wątpliwości. Dowody te potwierdzają okoliczności w nich zawarte.

Sąd zważył, że brak jest jakichkolwiek podstaw do ich kwestionowania. 1.1.7. - wyjaśnienia oskarżonego K. S. 33-34, (...)- (...), (...), 5351v-5352v - Protokół przeszukania osoby K. S. - Protokół użycia wagi - Protokół użycia testera - Opinia z zakresu badań Fizykochemicznych - zeznania świadka M. K. (2) Oskarżony K. S. przyznał się do popełnienia narzucanego mu czynu opisanego w punkcie VII. części wstępnej wyroku. Wyjaśnienia oskarżonego są zgodne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym w postaci opinii z zakresu badań fizykochemicznych, protokołu użycia wagi, protokołu użycia testera, protokołu przeszukania osoby K.

S. i zeznań świadka M. K. (2). Powyższe dowody potwierdzają, w wyniku przeszukania przy K. S. ujawniono pojemnik z zawartością suszu koloru zielonego. Biegły w opinii z zakresu badań fizykochemicznych na podstawie przeprowadzonych badań stwierdził, że materiał rośliny stanowi ziele konopi innych niż włókniste, które stanowi środek odurzający znajdujący się w grupie I- N oraz IV- N załącznika do Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005r. Sąd uznał opinię biegłego za wiarygodną. Opinia została sporządzona w sposób fachowy, rzetelny precyzyjny i obiektywny przez osobę posiadającą odpowiednie kompetencje o dużej wiedzy w zakresie okoliczności, do których stwierdzenia została powołana.

Opinia jest wyczerpująca, spójna, logiczna i jednoznaczna. Nadto spełnia wszelkie wymogi stawiane tego rodzaju dokumentom. Dowody z dokumentów również nie budzą wątpliwości. Dowody te potwierdzają okoliczności w nich zawarte. Sąd zważył, że brak jest jakichkolwiek podstaw do ich kwestionowania. Zeznania świadka M. K. (2) potwierdzają okoliczności w nich zawarte. 1.1.8. - wyjaśnienia oskarżonego K. S. 33-34, (...)- (...), (...), 5351v-5352v - opinia kryminalistyczna z zakresu badania dokumentów k. 460-4637 - zeznania świadka M.

K. (2) - protokół przeszukania osoby k. 23-26 Oskarżony K. S. przyznał się do popełnienia narzucanego mu czynu opisanego w punkcie VIII. części wstępnej wyroku. Wyjaśnienia oskarżonego potwierdza zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci opinii kryminalistyczna z zakresu badania dokumentów, protokół przeszukania oraz zeznania świadka M. K. (2). Paszport na nazwisko N. M. został poddany badaniom z zakresu dokumentów. Biegły we wnioskach opinii wskazał, że paszport został sfałszowany metodą podrobienia poprzez naklejenie na awers zintegrowanej karty personalizacyjnej imitacji z nową personalizacją na papierowym rdzeniu, naniesioną w technice druku atramentowego.

Fałszerstwo mogło być dokonane przy użyciu ogólnodostępnych urządzeń biurowych. w wyniku badań nie zdołano jednostkowo zidentyfikować urządzeń za pomocą których dokonano fałszerstwa. Sąd uznał opinię biegłego za wiarygodną. Opinia została sporządzona w sposób fachowy, rzetelny precyzyjny i obiektywny przez osobę posiadającą odpowiednie kompetencje o dużej wiedzy w zakresie okoliczności, do których stwierdzenia została powołana. Opinia jest wyczerpująca, spójna, logiczna i jednoznaczna. Nadto spełnia wszelkie wymogi stawiane tego rodzaju dokumentom.

Dowody z dokumentów również nie budzą wątpliwości. Dowody te potwierdzają okoliczności w nich zawarte. Sąd zważył, że brak jest jakichkolwiek podstaw do ich kwestionowania. Zeznania świadka M. K. (2) potwierdzają okoliczności w nich zawarte. 1.1.1.-1.1.6 1.1.1.-1.1.8. - opinia sądowo psychologiczna oskarżonej V. Ł. (1) - karty karne wyrok Sądu Okręgowego w S. Biegli uznali, że oskarżona V. Ł. (1) nie jest chora psychicznie w rozumieniu psychozy i nie była chora psychicznie w krytycznym czasie. Nie jest upośledzona umysłowo.

Jej poziom intelektualny jest niski, ale pozwala na rozumienie obowiązujących norm społeczno prawnych. Działania objęte zarzutem nie mają motywacji chorobowej – psychotycznej. W krytycznym czasie oskarżona nie miała z przyczyn chorobowych zniesionej ani w stopniu nieznacznym ograniczonej zdolności rozumienia znaczenia czynów i pokierowania swoim postepowaniem. Nie zachodzą warunki z art. 31 § 1 i 2 kk. Oskarżona może brać udział w postepowaniu karnym, stawać przed Sądem, jest zdolna do samodzielnej i rozsądnej obrony. Sąd uznał opinię za wiarygodną.

Opinia została sporządzona w sposób fachowy, rzetelny precyzyjny i obiektywny przez osobę posiadającą odpowiednie kompetencje o dużej wiedzy w zakresie okoliczności, do których stwierdzenia została powołana. Opinia jest wyczerpująca, spójna, logiczna i jednoznaczna. Nadto spełnia wszelkie wymogi stawiane tego rodzaju dokumentom. Dokumenty w postaci kart karnych i wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 18 września 2017r. nie budzą wątpliwości. Dokumenty potwierdzają okoliczności w nich zawarte. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.4. - częściowo zeznania J.

J. (2) Świadek J. J. przesłuchiwana na rozprawie zaprzeczyła, aby osoba, która zwerbowała ją do popełnienia przestępstwa była oskarżoną w niniejszej sprawie. Sąd nie uznał jej zeznań za wiarygodnych. Świadek rozpoznał oskarżoną w dniu 29 marca 2017r. na okazanych jej zdjęciach podczas przesłuchania prowadzonego przez stronę niemiecką. Wskazać należy, że przestępstwo zostało popełnione w grudniu 2016r. Od jego popełnienia do czasu przesłuchiwania świadka na rozprawie minęło pięć lat. Świadek mógł, zatem zapomnieć wyglądu oskarżonej, tym bardziej, że świadek podczas przesłuchania przez stronę niemiecką przyznała, że widziała V.

Ł. (1) tylko jeden raz w grudniu 2016r.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. V. Ł. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej art. 13 §1 kk w zw. z art. 286 §1 kk w zw. z art. 294 §1 kk W realiach niniejszej sprawy sprawstwo i wina oskarżonej V. Ł. (1) nie budzi wątpliwości. Oskarżona działała wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. Istotą współsprawstwa jest bowiem oparte na porozumieniu współdziałanie dwóch lub więcej osób, z których każda obejmuje swym zamiarem realizację całości znamion określonego czynu przestępnego.

To porozumienie się, nawiązane choćby w sposób dorozumiany, jest tym szczególnym elementem podmiotowym, który zespalając zachowania różnych osób pozwala przypisać każdej z nich również i tę akcję sprawcy, którą przedsięwzięła inna osoba współdziałająca w popełnieniu przestępstwa. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż V. Ł. (1) wraz z innymi osobami ustaliła sposób działania, który miał doprowadzić do wyłudzenia mienia od pokrzywdzonego. Z pokrzywdzonym obywatelem Niemiec K. F. (1) kontaktował się mężczyzna, który podawał się za wnuka pokrzywdzonego i prosił go o przekazanie pieniędzy.

Oskarżona w ramach wspólnego działania kontaktowała się z pokrzywdzonym podając się za „mecenas dr. W.. Miało to na celu uwiarygodnić potrzebę przekazania pieniędzy osobie, która współdziałając z oskarżoną podawała się za wnuczka pokrzywdzonego. Następnie C. K. kobieta przedstawiająca się, jako „pani L., miała odebrać od pokrzywdzonego ustaloną z nim uprzednio sumę pieniędzy. Oskarżona swoją świadomością obejmowała całość znamion przestępstwa i wyrażała pełną akceptację dla przestępczego procederu.

Do znamion przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 k.k. należy doprowadzenie pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na skutek wprowadzenia go w błąd. Sprawca przestępstwa oszustwa działa w celu doprowadzenia oskarżonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. W ocenie Sądu działania oskarżonej V. Ł. (1) przyświecały celowi uzyskania środków finansowych i doprowadzenia pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Bez znaczenia jest przy tym to, że osobiste działanie oskarżonej nie wypełniło wszystkich znamion czynu z art. 286 § 1 k.k. Istotą współsprawstwa jest bowiem to, że każdy z współdziałających w przestępstwie nie musi osobiście wykonywać wszystkich czynności składających się na istotę przestępstwa, lecz obejmując świadomością wypełnienie tych znamion przez innych współdziałających współdziała w popełnieniu czynu zabronionego.

W realiach niniejszej sprawy w ramach porozumienia oskarżona z innymi osobami działała w celu wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd, co do tożsamości osoby dzwoniącej – podając się za członka rodziny – i co do okoliczności faktycznych związanych z potrzebą zakupu mieszkania. Następnie prosili pokrzywdzonego o przekazanie pieniędzy. Wprowadzenie w błąd miało, bowiem doprowadzić do fałszywego wyobrażenia o rzeczywistości, w oparciu, o które nastąpić miało niekorzystne rozporządzenie mieniem. Do popełnienia czynu na szkodę pokrzywdzonego nie doszło z uwagi na jego postawę.

Działanie oskarżonej zakończyło się w fazie usiłowania. Takie działanie wypełnia znamiona przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 §1 kk Decyzją prokuratora Prokuratury w U. postępowanie karne w sprawie 33 Js (...) w powyższym zakresie zostało umorzone wobec K. S.. Polski organ ścigania nie skierował aktu oskarżenia przeciwko K. S. w zakresie czynu obejmującego współudział K. S. w oszustwie na szkodę K. F. (1). Z opisu czynu zarzuconego oskarżonej V. Ł. (1), należało zatem wyeliminować imię i nazwisko K.

S.. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem II. V. Ł. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej art. 258§1 kk Zorganizowaną grupę przestępczą tworzą, co najmniej trzy osoby, których celem jest popełnienie określonych przestępstw. „Pojęcie «brania udziału» w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, którym posługuje się art. 258 § 1 k.k., swym zakresem obejmuje nie tylko formalną przynależność do tej nielegalnej struktury, a także udział w tego rodzaju przestępstwach, dla popełnienia, których grupa została założona." Oskarżona V. wraz z innymi osobami tworzyła stałą strukturę, niezbędną do popełnienia przestępstw oszustw ("na wnuczka") Pamiętać należy, że do przypisania przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. nie jest nawet konieczna wiedza o szczegółach organizacji grupy, znajomość wszystkich osób ją tworzących, mechanizmów funkcjonowania.

Wystarczy tylko gotowość sprawcy do spełnienia zadań służących tej grupie. Oskarżona miała świadomość i jednocześnie zdawała sobie sprawę, że stałe zajmowanie się tym procederem wymaga skoordynowanego sposobu działania. Wszystkie przestępcze działania oskarżonych były prowadzone zgodnie z ustalonym podziałem zadań i nakierowane na wspólne osiąganie korzyści majątkowych. Grupę tworzyły osoby, które miały określony podział ról. Członkowie grupy zajmowali się: - werbowaniem osób tzw. „odbiorców”, na terenie Polski, które miały następnie udać się do Niemiec i odebrać pieniądze od pokrzywdzonego – zapewnianiem „odbiorcom” transportu do Niemiec - nawiązywaniem kontaktu z pokrzywdzonym podając się za jego krewnego bądź znajomego z prośbą o przekazanie pieniędzy. - utrzymywaniem kontaktu telefonicznego z „odbiorcami” i przekazywanie im informacji o terminie i miejscu odbioru pieniędzy. - odbiorem pieniędzy od pokrzywdzonego.

Decyzją prokuratora Prokuratury w U. postępowanie karne w sprawie 33 Js (...) w powyższym zakresie zostało umorzone wobec K. S.. Polski organ ścigania nie skierował aktu oskarżenia przeciwko K. S. w zakresie czynu obejmującego udział K. S. w zorganizowanej grupie przestępczej. Z opisu czynu zarzuconego oskarżonej V. Ł. (1), należało zatem wyeliminować imię i nazwisko K. S.. ☒ 3.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem III. V. Ł. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej tj. o czyn z art. 270 §1 kk Użycie dokumentu podrobionego lub przerobionego oznacza wszelkie posłużenie się nim zgodnie z jego przeznaczeniem, czyli w celu wykorzystania wiążącego się z nim prawa lub w celu wykazania innemu podmiotowi wynikających z treści dokumentu: dowodu prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne [tak.

T. R. w K. do art. 270 kk LEX oraz J. F. (w:) Kodeks karny..., red. T. B., s. 606]. Jak podkreślił Sąd Najwyższy: "Wprowadzenie (...) dokumentu do obrotu prawnego to posłużenie się tym dokumentem, rozumiane jako jego przedłożenie władzy, osobie fizycznej lub prawnej, dla wykazania wynikających z dokumentu swoich praw, istnienia stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne" /tak wyrok SN z 15 października 2002 r., III KKN 90/00, LEX nr 56839/. W art. 270 § 1 kk obok podrobienia lub przerobienia dokumentu sankcjonowane jest użycie jako autentycznego podrobionego albo przerobionego dokumentu.

Użycie polega na posłużeniu się dokumentem w związku z jego przeznaczeniem, a więc w celu skorzystania z wiążącego się z nim prawa bądź w celu wykazania innemu podmiotowi wynikających z treści dokumentu: dowodu prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne. Penalizowane w art. 270 § 1 kk użycie fałszywego dokumentu polega zatem na wykorzystaniu jego znaczenia dowodowego wobec odpowiedniego adresata i w odpowiednich okolicznościach. Ma to miejsce wówczas, gdy użycie dokumentu może wywołać skutki prawne.

Użycie podrobionego lub przerobionego dokumentu jako autentycznego polega na takim działaniu sprawcy, które umożliwia zapoznanie się adresata użycia z dokumentem. Może to przejawiać się w formie osobistego przedłożenia dokumentu adresatowi, przesłania go pocztą, także elektroniczną, faksem lub przez posłańca albo pozostawienia dokumentu w miejscu, w którym adresat będzie się mógł z nim zapoznać /tak również Joanna Piórkowska-Flieger w Komentarz do art.270 Kodeksu karnego LEX/. Oskarżona V. Ł. (1) zdawała sobie sprawę, że dokument, w postaci dowodu tożsamości, którym się posługiwała był przerobiony.

Widniały na nim dane (...) i potwierdzał on obywatelstwo czeskie. Oskarżona okazała go funkcjonariuszom policji. Oskarżona okazując ten dokument, miała na celu wywołanie wrażenia, że dokument potwierdza jej dane osobowe, podczas gdy w rzeczywistości tak nie było. Dokument ten, bowiem nie potwierdzał prawdziwych danych oskarżonej. Posłużyła się nim, w celu użycia go za autentyczny, mając świadomość sprzeczności swego działania z normami prawa, zdawała sobie sprawę, jakie powinno być jej zachowanie. Zachowanie oskarżonej dalece przekroczyło dopuszczane zasady postępowania z dokumentami i wyczerpało znamiona czynu zabronionego godzącego w wiarygodność dokumentów.

☒ 3.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem IV. V. Ł. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej art. 13 §1 kk w zw. z art. 286 §1 kk w zw. z art. 294 §1 kk W realiach niniejszej sprawy sprawstwo i wina oskarżonej V. Ł. (1) nie budzi wątpliwości. Oskarżona działała wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. Istotą współsprawstwa jest bowiem oparte na porozumieniu współdziałanie dwóch lub więcej osób, z których każda obejmuje swym zamiarem realizację całości znamion określonego czynu przestępnego.

To porozumienie się, nawiązane choćby w sposób dorozumiany, jest tym szczególnym elementem podmiotowym, który zespalając zachowania różnych osób pozwala przypisać każdej z nich również i tę akcję sprawcy, którą przedsięwzięła inna osoba współdziałająca w popełnieniu przestępstwa. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż V. Ł. (1) wraz z J. J. (2) ustaliły sposób działania, który miał doprowadzić do wyłudzenia mienia od pokrzywdzonego. Oskarżona kontaktowała się z pokrzywdzonym obywatelem Niemiec A.

H. (1) telefonicznie przedstawiając mu się jako jego krewna o imieniu A.. Następnie J. J. miała odebrać od pokrzywdzonego ustaloną z nim uprzednio sumę pieniędzy. Oskarżona swoją świadomością obejmowała całość znamion przestępstwa i wyrażała pełną akceptację dla przestępczego procederu. Do znamion przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 k.k. należy doprowadzenie pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na skutek wprowadzenia go w błąd. Sprawca przestępstwa oszustwa działa w celu doprowadzenia oskarżonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.

W ocenie Sądu działania oskarżonej V. Ł. (1) przyświecały celowi uzyskania środków finansowych i doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Bez znaczenia jest przy tym to, że osobiste działanie oskarżonej nie wypełniło wszystkich znamion czynu z art. 286 § 1 k.k. Istotą współsprawstwa jest bowiem to, że każdy z współdziałających w przestępstwie nie musi osobiście wykonywać wszystkich czynności składających się na istotę przestępstwa, lecz obejmując świadomością wypełnienie tych znamion przez innych współdziałających współdziała w popełnieniu czynu zabronionego.

W realiach niniejszej sprawy w ramach porozumienia oskarżona z inna osobą działała w celu wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd, co do tożsamości osoby dzwoniącej – podając się za członka rodziny – i co do okoliczności faktycznych związanych z potrzebą zakupu mieszkania. Następnie prosiła pokrzywdzonego o przekazanie pieniędzy. Wprowadzenie w błąd miało, bowiem doprowadzić do fałszywego wyobrażenia o rzeczywistości, w oparciu, o które nastąpić miało niekorzystne rozporządzenie mieniem. Do popełnienia czynu na szkodę pokrzywdzonego nie doszło z uwagi na jego postawę.

Działanie oskarżonej zakończyło się w fazie usiłowania. Takie działanie wypełnia znamiona przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 §1 kk. ☒ 3.5. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem V. V. Ł. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej art. 270 §1 kk w zw. z art. 12 §1 kk Użycie dokumentu podrobionego lub przerobionego oznacza wszelkie posłużenie się nim zgodnie z jego przeznaczeniem, czyli w celu wykorzystania wiążącego się z nim prawa lub w celu wykazania innemu podmiotowi wynikających z treści dokumentu: dowodu prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne [tak.

T. R. w K. do art. 270 kk LEX oraz J. F. (w:) Kodeks karny..., red. T. B., s. 606]. Jak podkreślił Sąd Najwyższy: "Wprowadzenie (...) dokumentu do obrotu prawnego to posłużenie się tym dokumentem, rozumiane jako jego przedłożenie władzy, osobie fizycznej lub prawnej, dla wykazania wynikających z dokumentu swoich praw, istnienia stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne" /tak wyrok SN z 15 października 2002 r., III KKN 90/00, LEX nr 56839/. W art. 270 § 1 kk obok podrobienia lub przerobienia dokumentu sankcjonowane jest użycie jako autentycznego podrobionego albo przerobionego dokumentu.

Użycie polega na posłużeniu się dokumentem w związku z jego przeznaczeniem, a więc w celu skorzystania z wiążącego się z nim prawa bądź w celu wykazania innemu podmiotowi wynikających z treści dokumentu: dowodu prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne. Penalizowane w art. 270 § 1 kk użycie fałszywego dokumentu polega zatem na wykorzystaniu jego znaczenia dowodowego wobec odpowiedniego adresata i w odpowiednich okolicznościach. Ma to miejsce wówczas, gdy użycie dokumentu może wywołać skutki prawne.

Użycie podrobionego lub przerobionego dokumentu jako autentycznego polega na takim działaniu sprawcy, które umożliwia zapoznanie się adresata użycia z dokumentem. Może to przejawiać się w formie osobistego przedłożenia dokumentu adresatowi, przesłania go pocztą, także elektroniczną, faksem lub przez posłańca albo pozostawienia dokumentu w miejscu, w którym adresat będzie się mógł z nim zapoznać /tak również Joanna Piórkowska-Flieger w Komentarz do art.270 Kodeksu karnego LEX/. Oskarżona V. Ł. (1) zdawała sobie sprawę, że dokument, w postaci dowodu tożsamości, którym się posługiwała był przerobiony.

Widniały na nim dane (...) i potwierdzał on obywatelstwo czeskie. Oskarżona na jego podstawie zawarła umowę wynajmu skrytek bankowych. Oskarżona składając podpis (...) na umowie najmu skrytki i dokumentach w postaci rejestru udostępnianych skrytek bankowych nadała tym pismom pozorów dokumentu w celu wywołania wrażenia, że umowę tę zawarła osoba o danych (...), podczas gdy w rzeczywistości tak nie było. Dokument ten, bowiem nie potwierdzał prawdziwych danych oskarżonej. Oskarżona podpisując się nie swoim imieniem i nazwiskiem miała świadomość sprzeczności swego działania z normami prawa, zdawała sobie sprawę, jakie powinno być jej zachowanie.

Zachowanie oskarżonej dalece przekroczyło dopuszczane zasady postępowania z dokumentami i wyczerpało znamiona czynu zabronionego godzącego w wiarygodność dokumentów. ☐ 3.6. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem VI. V. Ł. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Użycie dokumentu podrobionego lub przerobionego oznacza wszelkie posłużenie się nim zgodnie z jego przeznaczeniem, czyli w celu wykorzystania wiążącego się z nim prawa lub w celu wykazania innemu podmiotowi wynikających z treści dokumentu: dowodu prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne [tak.

T. R. w K. do art. 270 kk LEX oraz J. F. (w:) Kodeks karny..., red. T. B., s. 606]. Jak podkreślił Sąd Najwyższy: "Wprowadzenie (...) dokumentu do obrotu prawnego to posłużenie się tym dokumentem, rozumiane jako jego przedłożenie władzy, osobie fizycznej lub prawnej, dla wykazania wynikających z dokumentu swoich praw, istnienia stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne" /tak wyrok SN z 15 października 2002 r., III KKN 90/00, LEX nr 56839/. W art. 270 § 1 kk obok podrobienia lub przerobienia dokumentu sankcjonowane jest użycie jako autentycznego podrobionego albo przerobionego dokumentu.

Użycie polega na posłużeniu się dokumentem w związku z jego przeznaczeniem, a więc w celu skorzystania z wiążącego się z nim prawa bądź w celu wykazania innemu podmiotowi wynikających z treści dokumentu: dowodu prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne. Penalizowane w art. 270 § 1 kk użycie fałszywego dokumentu polega zatem na wykorzystaniu jego znaczenia dowodowego wobec odpowiedniego adresata i w odpowiednich okolicznościach. Ma to miejsce wówczas, gdy użycie dokumentu może wywołać skutki prawne.

Użycie podrobionego lub przerobionego dokumentu jako autentycznego polega na takim działaniu sprawcy, które umożliwia zapoznanie się adresata użycia z dokumentem. Może to przejawiać się w formie osobistego przedłożenia dokumentu adresatowi, przesłania go pocztą, także elektroniczną, faksem lub przez posłańca albo pozostawienia dokumentu w miejscu, w którym adresat będzie się mógł z nim zapoznać /tak również Joanna Piórkowska-Flieger w Komentarz do art.270 Kodeksu karnego LEX/. Oskarżona V. Ł. (1) zdawała sobie sprawę, że popisanie się nazwiskiem (...) na dokumentach w postaci umów pożyczek lombardowych jest podrobieniem dokumentu.

Oskarżona składając podpis (...) na tych umowach nadała tym pismom pozorów dokumentu w celu wywołania wrażenia, że strona umowy jest osoba o nazwisku (...) gdy w rzeczywistości tak nie było. Dokumenty te nie potwierdzały prawdziwych danych oskarżonej. Oskarżona składając podpisy wpłacającego oraz pożyczkobiorcy na pożyczkach lombardowych i dowodach wpłaty na dane (...) miała świadomość sprzeczności swego działania z normami prawa, zdawała sobie sprawę, jakie powinno być jej zachowanie. Zachowanie oskarżonej dalece przekroczyło dopuszczane zasady postępowania z dokumentami i wyczerpało znamiona czynu zabronionego godzącego w wiarygodność dokumentów.

☒ 3.7. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem VII. K. S. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przepis art. 62 ustawy penalizuje nielegalne (czyli wbrew przepisom ustawy) posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych. Znamię czasownikowe „posiadać" należy rozumieć jako faktyczne, choćby krótkotrwałe władztwo nad rzeczą. Jego synonimem jest słowo „mieć". Ustawa z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii klasyfikuje ziele konopi innych niż włókniste jako środek odurzający, którego posiadanie jest nielegalne.

W związku z powyższym należało uznać, że oskarżony dysponując środkiem odurzającym w postaci 5,76 grama ziela konopi innych niż włókniste wypełnił znamiona przestępstwa opisanego w art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Substancja ta, bowiem stanowi środek odurzający znajdujący się w grupie I- N oraz IV- N załącznika do tej Ustawy. ☒ 3.8. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem VIII. K. S. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Użycie dokumentu podrobionego lub przerobionego oznacza wszelkie posłużenie się nim zgodnie z jego przeznaczeniem, czyli w celu wykorzystania wiążącego się z nim prawa lub w celu wykazania innemu podmiotowi wynikających z treści dokumentu: dowodu prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne [tak.

T. R. w K. do art. 270 kk LEX oraz J. F. (w:) Kodeks karny..., red. T. B., s. 606]. Jak podkreślił Sąd Najwyższy: "Wprowadzenie (...) dokumentu do obrotu prawnego to posłużenie się tym dokumentem, rozumiane jako jego przedłożenie władzy, osobie fizycznej lub prawnej, dla wykazania wynikających z dokumentu swoich praw, istnienia stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne" /tak wyrok SN z 15 października 2002 r., III KKN 90/00, LEX nr 56839/. W art. 270 § 1 kk obok podrobienia lub przerobienia dokumentu sankcjonowane jest użycie jako autentycznego podrobionego albo przerobionego dokumentu.

Użycie polega na posłużeniu się dokumentem w związku z jego przeznaczeniem, a więc w celu skorzystania z wiążącego się z nim prawa bądź w celu wykazania innemu podmiotowi wynikających z treści dokumentu: dowodu prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne. Penalizowane w art. 270 § 1 kk użycie fałszywego dokumentu polega zatem na wykorzystaniu jego znaczenia dowodowego wobec odpowiedniego adresata i w odpowiednich okolicznościach. Ma to miejsce wówczas, gdy użycie dokumentu może wywołać skutki prawne.

Użycie podrobionego lub przerobionego dokumentu jako autentycznego polega na takim działaniu sprawcy, które umożliwia zapoznanie się adresata użycia z dokumentem. Może to przejawiać się w formie osobistego przedłożenia dokumentu adresatowi, przesłania go pocztą, także elektroniczną, faksem lub przez posłańca albo pozostawienia dokumentu w miejscu, w którym adresat będzie się mógł z nim zapoznać /tak również Joanna Piórkowska-Flieger w Komentarz do art.270 Kodeksu karnego LEX/. Oskarżony K. S. zdawał sobie sprawę, że dokument, w postaci paszportu którym się posługiwał był podrobiony.

Widniały na nim dane „M. N..” Oskarżony okazał go funkcjonariuszom policji. Oskarżony okazując ten dokument, miał na celu wywołanie wrażenia, że dokument potwierdza jego dane osobowe, podczas gdy w rzeczywistości tak nie było. Dokument ten, bowiem nie potwierdzał prawdziwych danych oskarżonego. Posłużył się nim, w celu użycia go za autentyczny, mając świadomość sprzeczności swego działania z normami prawa, zdawał sobie sprawę, jakie powinno być jego zachowanie. Zachowanie oskarżonego dalece przekroczyło dopuszczane zasady postępowania z dokumentami i wyczerpało znamiona czynu zabronionego godzącego w wiarygodność dokumentów.

☐ 3.9. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem - - Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej - ☐ 3.10. Warunkowe umorzenie postępowania - - Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania - ☐ 3.11. Umorzenie postępowania - - Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania - ☐ 3.12. Uniewinnienie - - Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia - 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności V.

Ł. (1) I. – VI. części dyspozytywnej wyroku I. – VI. części dyspozytywnej wyroku Sąd wymierzając oskarżonej kary jednostkowe pozbawienia wolności oraz kary jednostkowe grzywny miał przede wszystkim na względzie dyrektywy jej wymiaru zawarte w art. 53 § 1 i 2 k.k., baczył zatem by dolegliwość kar nie przekraczała stopnia winy oskarżonej, uwzględnił stopień społecznej szkodliwości czynu oraz miał na uwadze cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do sprawcy, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Orzeczone wobec oskarżonej kary jednostkowe są zdaniem Sądu wystarczająco dolegliwe i spełniają w stosunku do oskarżonego cele zapobiegawcze i wychowawcze. Zapobiegawczy sens wymierzonej kary pozbawienia wolności ma na celu odstraszenie od ponownego wejścia na drogę przestępstwa, natomiast jej cel wychowawczy realizuje się poprzez kształtowanie postawy sprawcy zarówno wobec własnego czynu, jak i przestępstwa w ogóle. Kary jednostkowe w takiej wysokości mają skłonić oskarżoną do zmiany postępowania i przestrzegania porządku prawnego.

W ramach prewencji ogólnej wymierzone kary będą w ocenie Sądu utwierdzać w świadomości społecznej przekonanie o obowiązywaniu normy prawnej i dawać gwarancję skutecznego zwalczania przestępczości. Ponadto orzeczone kary mają działać odstraszająco na potencjalnych sprawców tego rodzaju przestępstw. (...) oddziaływanie kary jako jeden z celów kary jest podyktowane potrzebą przekonania społeczeństwa o nieuchronności kary za naruszenie dóbr chronionych prawem i nieopłacalności zamachów na te dobra, wzmożenia poczucia odpowiedzialności, ugruntowania poszanowania prawa i wyrobienia właściwego poczucia sprawiedliwości oraz poczucia bezpieczeństwa.

Wymierzone oskarżonej jednostkowe kary grzywny są adekwatne do stopnia zawinienia, a co do wysokości stawki dziennej uwzględniają warunki osobiste, rodzinne, sytuacje majątkową oraz możliwości zarobkowe oskarżonej. V. Ł. (1) IX. i X. części dyspozytywnej wyroku I. – VI. części dyspozytywnej wyroku Orzekając karę łączną pozbawienia wolności Sąd zastosował zasadę asperacji i wymierzył karę w wysokości wyższej od najwyższej z orzeczonych kar jednostkowych, ale niższej niż ich suma. Sąd uznał wybierając zasadę łączenia kar, że nie zachodzą przesłanki do pełnej kumulacji.

Kumulacja kar stanowi dolegliwość, która przekraczałaby potrzeby resocjalizacyjne. Oddziaływanie resocjalizacyjne związane z wykonywaniem kary przebiega, bowiem niezależnie od tego, czy kary wykonywane są po kolei, czy w systemie kary łącznej. Z drugiej zaś strony nie zachodzą przesłanki do pełnej absorpcji kary. Orzeczenie kary łącznej w wysokości odpowiadającej najwyższej z podlegających łączeniu kar, prowadziłoby do stanu bezkarności za pozostałe czyny. Fakt ten spowodowałby u oskarżonego jak i w odczuciu społecznym przekonanie o nieponoszeniu konsekwencji karnej czynu.

Orzekając karę łączną grzywny Sąd zastosował zasadę pełnej kumulacji. Wysokość stawki dziennej, Sąd ustalił stosownie do brzmienia przepisu z art. 86 § 2 k.k., zgodnie z którym wymierzając karę łączną grzywny, Sąd określa na nowo wysokość stawki dziennej, kierując się wskazaniami określonymi w art. 33 § 3, zaś wysokość stawki dziennej nie może przekraczać najwyższej ustalonej poprzednio. Sąd brał zatem pod uwagę warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe skazanej. K. S. VII.-VIII. części dyspozytywnej wyroku VII.-VIII. części dyspozytywnej wyroku Sąd wymierzając oskarżonemu kary jednostkowe pozbawienia wolności miał przede wszystkim na względzie dyrektywy jej wymiaru zawarte w art. 53 § 1 i 2 k.k., baczył zatem by dolegliwość kar nie przekraczała stopnia winy oskarżonego uwzględnił stopień społecznej szkodliwości czynu oraz miał na uwadze cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do sprawcy, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Orzeczone wobec oskarżonego kary jednostkowe są zdaniem Sądu wystarczająco dolegliwe i spełniają w stosunku do oskarżonego cele zapobiegawcze i wychowawcze. Zapobiegawczy sens wymierzonej kary pozbawienia wolności ma na celu odstraszenie od ponownego wejścia na drogę przestępstwa, natomiast jej cel wychowawczy realizuje się poprzez kształtowanie postawy sprawcy zarówno wobec własnego czynu, jak i przestępstwa w ogóle. Kary jednostkowe w takiej wysokości mają skłonić oskarżonego do zmiany postępowania i przestrzegania porządku prawnego.

W ramach prewencji ogólnej wymierzone kary będą w ocenie Sądu utwierdzać w świadomości społecznej przekonanie o obowiązywaniu normy prawnej i dawać gwarancję skutecznego zwalczania przestępczości. Ponadto orzeczone kary mają działać odstraszająco na potencjalnych sprawców tego rodzaju przestępstw. Społeczne oddziaływanie kary jako jeden z celów kary jest podyktowane potrzebą przekonania społeczeństwa o nieuchronności kary za naruszenie dóbr chronionych prawem i nieopłacalności zamachów na te dobra, wzmożenia poczucia odpowiedzialności, ugruntowania poszanowania prawa i wyrobienia właściwego poczucia sprawiedliwości oraz poczucia bezpieczeństwa.

K. S. XI. części dyspozytywnej wyroku VII.-VIII. części dyspozytywnej wyroku Orzekając karę łączną wobec oskarżonego Sąd zastosował zasadę pełnej kumulacji i wymierzył karę w wysokości sumy orzeczonych kar jednostkowych. Sąd uznał wybierając zasadę łączenia kar, że zachodzą przesłanki do pełnej kumulacji. Orzeczenie kary łącznej w niższej wysokości na zasadzie asperacji bądź pełnej absorpcji prowadziłoby do stanu bezkarności za drugi z zarzuconych oskarżonemu czynów. Fakt ten spowodowałby u oskarżonego jak i w odczuciu społecznym przekonanie o nieponoszeniu konsekwencji karnej czynu.

K. S. XII. części dyspozytywnej wyroku XIII. części dyspozytywnej wyroku XIV. części dyspozytywnej wyroku XI. części dyspozytywnej wyroku Uwzględniając właściwości i warunki osobiste oskarżonego Sąd uznał, iż zachodzą wobec niego przesłanki dla zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary. W ocenie Sądu nie ma konieczności stosowania wobec oskarżonego środków penitencjarnych w warunkach izolacji więziennej. Za warunkowym zawieszeniem przemawia również to, iż od popełnienia czynu minęło kilka lat. Kara bezwzględnego pozbawienia wolności była by zatem karą zbyt dolegliwą i nie spełniła by celów kary.

Sąd przyjął, że samo zagrożenie wykonania kary pozbawienia wolności istniejące przez okres próby 2 lat zapobiegnie powrotowi przez oskarżonego do przestępstwa. Na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. Sąd zobowiązał oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby. Na podstawie art. 71§ 1 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego K. S. 20 (dwadzieścia) stawek dziennych grzywny przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) zł; 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K.

S. V. Ł. (1) XV.-XIX. części dyspozytywnej wyroku Sąd na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwrócił oskarżonemu K. S. dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych o numerze (...) poz. 6,7 (...) poz.39; (...) poz. 252, 280-282, 322-326; Sąd na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwrócił V. Ł. (1) dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych o numerze (...) poz. 12-17; Sąd na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwrócił Bankowi (...) S.A. Oddział I we W. ul. wita Stwosza 33/35, (...)-(...) W., dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych o numerze I/321/17/P poz. 27-28; (...) poz. 142;

Sąd na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych o, numerze (...) poz. 1-5,9; (...) poz. 10,11,18,22,23; (...) poz. 30-38,40-41; (...) poz. 42-45, 47-70, 72-251, 253-256, 264-265, 269-279, 283-320; 327-357; (...) poz. I; II/330/17/P poz. 119-120, 130,133; Sąd na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzekł przepadek przez pozostawienie w aktach sprawy opisanych w wykazach dowodów rzeczowych o numerach: (...) poz. 8 (...) poz. 19-21,24; (...) poz. 25-29; (...) poz.46, 71, 257-263, 266-268, 321;

XII/179/18/P poz. 189; VII/346/17/P poz. 170-171; XVII/294/19/P poz. 194-197; XIV/180/18/P poz. 190; (...) poz. 143,144; V/333/17/P poz. 145-163; VI/334/17/P poz. 164-169; III/331/17/P poz. 134-141 II/330/17/P poz. 121-127, 129, 131,132; XI/71/18/P poz. 186-187; XII/72/18/P poz. 188; VIII/58/18/P poz. 172-183; XV/181/18/P poz. 191-192; 7.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę - 7.

KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności XX. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonych V. Ł. (1) i K. S. od ponoszenia kosztów sądowych. 6. 1Podpis