VIII U 513/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt VIII U 513/18 (...) (dotyczy pkt. 2 postanowienia) Decyzją z dnia 2.07.2015 r nr (...) ZUS I Oddział w Ł. określił wysokość składek na FP dla płatnika składek (...) w Ł. za: 6.2011 – 289,65 zł 12.2011 – 205,80 zł 03.2012 – 262,15 zł 04.2012 – 411,60 zł 05.2012 – 185,50 zł 06.2012 – 190,93 zł. /decyzja w aktach ZUS/ Decyzją z dnia 2.07.2015 r nr (...) ZUS I Oddział w Ł. określił wysokość składek na FGŚP dla płatnika składek (...) w Ł. za: 6.2011 – 11,85 zł 12.2011 – 8,40 zł 03.2012 – 10,70 zł 04.2012 – 16,80 zł 05.2012 – 7,57 zł 06.2012 – 7,79 zł. /decyzja w aktach ZUS/ Odwołanie od powyższych decyzji wniósł płatnik, wnosząc o zmianę decyzji , ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do rozpoznania organowi rentowemu. /odwołania w aktach / W odpowiedziach na odwołanie organ rentowy wniósł o ich oddalenie. /odpowiedzi w aktach/ Postępowanie zostało zawieszone postanowieniem z dnia 1.03.2018 r na podstawie art. 177 § 1 pkt. 1 kpc w związku z toczącym się postępowaniem z odwołania płatnika w sprawie ustalenia formy podlegania ubezpieczeniu. /postanowienie w aktach/ Postanowieniem z dnia 7.04.2021 r postępowanie zostało ostatecznie podjęte. /postanowienie w aktach/ W piśmie z dnia 19.05.21 r organ rentowy podniósł, że 12.05.2021 roku organ rentowy wydał decyzje zmieniające wysokość składek na FP i FGŚP. Co do FGSP, należności wyniosły: (...) – 8,32 zł (...) – 7,70 zł (...) – 6,19 zł.

W pozostałym okresie decyzja pozostała w mocy. Co do FP należności wyniosły: (...) – 203,90 zł (...) – 188,65 zł (...) – 151,90 zł. W pozostałej części decyzja pozostała w mocy. /pismo – k. 66/ W piśmie z dnia 8.06.2021 r płatnik wniósł o umorzenie postępowania w części w związku z wydanymi decyzjami zmieniającymi pierwotne decyzje. W pozostałym zakresie cofnęła odwołanie. Wniosła o zniesienie kosztów pomiędzy stronami ewentualnie o nieobciążanie płatnika tymi kosztami. /pismo – k. 84/ Pismem z dnia 11.06.2021 r , które wpłynęło do akt 14.06.2021 r (po wydaniu postanowienia) organ rentowy oponował co do wzajemnego zniesienia kosztów, wnioskując o ich stosunkowe rozliczenie. /pismo – k. 87/

Sąd zważył, co następuje:

O kosztach Sąd Okręgowy orzekł na zasadzie art. 100 k.p.c., znosząc wzajemnie pomiędzy stronami koszty postępowania, uznając, że strony w jednakowej części przegrały sprawę, albowiem zmiany obu decyzji przez organ rentowy dotyczyły trzech miesięcy, natomiast co do kolejnych trzech – pozostało bez zmian. Decyzja, czy w wypadku uwzględnienia powództwa tylko w pewnej części koszty procesu powinny być wzajemnie zniesione, czy też stosunkowo rozdzielone, powinna być zawsze oparta na słuszności i w tym zakresie sąd zachowuje prawo do dyskrecjonalnej oceny (postanowienie SN z dnia 6 czerwca 2012 r., IV CZ 4/12, IC 2013, nr 10, s. 46). Wzajemne zniesienie kosztów procesu czy ich stosunkowe rozdzielenie nie wymaga dokładnego obliczenia stosunku części uwzględniającej powództwo do części oddalającej pozew, a zasadniczym kryterium rozłożenia ciężaru kosztów procesu jest w takim wypadku poczucie słuszności./Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2012 r. II PZ 11/12/. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji.