Legislator Case Law & Legislation
II AKa 208/20 AI generated

II AKa 208/20 · Sąd powszechny

Case Number II AKa 208/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 208/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Sąd Okręgowy w P.z (...)r., (...) 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2.

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 415 § 2 pkt 1 k.p.k; II AKa 208/20 · Sąd powszechny: Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k.

Keywords

AI generated
failure to provide evidence unproven judicial bias failure to state reasons inadequate factual investigation lack of prosecutorial standing unlawfully obtained evidence

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.
art. 438 pkt 2 k.p.k
438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.
art. 438 pkt 3 k.p.k
– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k.
art. 438 pkt 4 k.p.k
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k.
art. 439 k.p.k
– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k.
art. 415 § 2 pkt 1 k.p.k
obraza przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 415 § 2 pkt 1 k.p.k.
art. 299 § 1 k.k
P., a z którym miały być związane korzyści w postaci środków pieniężnych w wysokości (...) zł oraz - będącą konsekwencją powyższej obrazy przepisów postępowania - obrazę prawa materialnego, a mianowicie art. 299 § 1 k.k.
art. 1 § 1 k.k

Cited Case Law

AI generated
IV KK 253/18
Sygn. akt IV KK 253/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 listopada 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący)‎SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)‎SSN Marek PietruszyńskiProtokolant Jolanta Grabowska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Grzegorza Krysmanna‎w sprawie U. L.-P.‎uniewinnionej od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 21 listopada 2018 r.,‎kasacji, wniesionej przez prokuratora - na niekorzyść‎od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt VII Ka […]‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w J.‎z dnia 1 września 2017 r., sygn. akt II K […], uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
II KK 57/18
Sygn. akt II KK 57/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 października 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący)‎SSN Andrzej Ryński‎SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)Protokolant Marta Brylińska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Józefa Gemry,‎w sprawie W. W.‎uniewinnionego od popełnienia przestępstw z art. 218 § 1a k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 4 października 2018 r.,‎kasacji, wniesionej przez prokuratora - na niekorzyść‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 12 października 2017 r., sygn. akt IX Ka […],‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 7 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV K […], 1. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym;
AI generated
VI Ka 535/23
Sygn. akt VI Ka 535/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 września 2023 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Robert Bednarczyk Protokolant Agnieszka Telega przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Anety Kawki po rozpoznaniu w dniu 26 września 2023r. sprawy L. S. ur. (...) w P. s. F., T. z domu S. oskarżonego z art. 178a § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 10 maja 2023 r. sygn. akt II K 535/22 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego L. S.; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym 300 złotych opłaty. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 535/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 10 maja 2023 r. w sprawie o sygn. akt II K 535/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca oskarżonego ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ -------------------------------------------------- ---------------- --------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ -------------------------------------------------- -------------- --------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu --------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut obrazy przepisów postępowania mający wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 k.p.k. polegającą na dokonaniu dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w szczególności poprzez niezasadną odmowę wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego oraz zeznaniom świadków w osobach P. J., T. R., R. Ż. przy jednoczesnym przyznaniu wiarygodności świadkom oskarżenia w osobach K. M., B. M. i M. M., co skutkowało przyjęciem wersji zdarzeń jedynie niekorzystnej dla oskarżonego jakoby, oskarżony w dniu 03 grudnia 2022 r. prowadził pojazd pod wpływem alkoholu w sytuacji, gdy całościowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie pozwala na bezkrytyczne przyjęcie winy oraz sprawstwa oskarżonego, a w konsekwencji naruszenia przepisów postępowania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na błędnym przyjęciu, iż oskarżony L. S. krytycznego dnia 03 grudnia listopada 2022 r. w miejscowości B., po drodze publicznej kierował w ruchu lądowym pojazdem mechanicznym budowlanym tzw. wozidłem marki K., znajdując się w stanie nietrzeźwości w sytuacji gdy, żaden z dowodów nie potwierdza bezpośrednio jego sprawstwa; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1-2 Obrońca oskarżonego we wniesionej apelacji zakwestionował dokonaną ocenę zebranych dowodów, zarzucając Sądowi I instancji dokonanie błędnych ustaleń faktycznych w sprawie. Zarzuty zgłoszone przez skarżącego w apelacji korespondują ze sobą i dlatego zasanym jest omówić je łącznie. Podniesione zarzuty obrazy przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.k., a także błędu w ustaleniach faktycznych uznać należy za nietrafne. Przekonanie sądu o wiarygodności konkretnych dowodów, a także niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną treści przepisu art. 7 k.p.k. wówczas, gdy jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy, stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i niekorzyść oskarżonego, jest wyczerpująco i logicznie z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego argumentowane w uzasadnieniu (vide: wyroki Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 1975 roku, II KR 355/74, OSNKW 1975/9/84; z dnia 22 stycznia 1975 roku, I KR 197/14, OSNKW 1975/5/58; z dnia 5 września 1974 roku, II KR 114/74, OSNKW 1975/2/28; z dnia 22 lutego 1996 roku, II KRN 199/15, PiPr. 1996/10/10; z dnia 16 grudnia 1974 roku, Rw 618/74, OSNKW 1975/3-4/47). Sąd I instancji dokonując oceny dowodów uwzględnił powyższe wymogi, co zostało także przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Zaznaczyć należy, iż nie można skutecznie podnieść zarzutu naruszenia art. 7 k.p.k. tylko z tego powodu, iż dokonana przez Sąd orzekający całościowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i poczynione na jej podstawie ustalenia faktyczne nie są zgodne z twierdzeniami oskarżonego i złożonymi przez niego wyjaśnieniami. Kierując się zasadą swobodnej oceny dowodów oraz dysponując na rozprawie głównej walorem bezpośredniości Sąd I instancji mógł i powinien zatem dać wiarę zeznaniom świadków B. M., K. M. i M. M., odmówić zaś wiarygodności wyjaśnieniem oskarżonego, a także zeznaniom świadków P. J., T. R. oraz R. Ż.. Sąd Rejonowy miał bezpośredni kontakt z oskarżonym oraz świadkami co umożliwiło prawidłową ocenę ich twierdzeń. Jest to szczególnie istotne, gdyż w niniejszej sprawie większość dowodów leżących u podstaw wyrokowania stanowiły dowody osobowe. Sąd I instancji skorzystał z możliwości wysłuchania relacji poszczególnych osób oraz ich obserwacji podczas składania zeznań i wyjaśnień. Nadmienić należy, że stanowisko przyjęte przez Sąd Rejonowy zostało uzasadnione w sposób przekonujący, racjonalny i logiczny z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zasady prawidłowego rozumowania. Rozstrzygnięcie oparte zostało na całokształcie materiału dowodowego ujawnionego w toku przewodu sądowego i wszystkie zgromadzone w toku postępowania dowody poddane zostały krytycznej ocenie, której rezultatem były prawidłowe ustalenia faktyczne. Wskazać należy, że przebieg wydarzeń w inkryminowanym czasie miał charakter dynamiczny. Okolicznością bezsprzeczną pozostaje fakt, że w chwili przybycia na miejsce zdarzenia funkcjonariuszy Policji oskarżony był w stanie nietrzeźwości wynoszącym odpowiednio 1,16 mg/l, 1,17 mg/l i 1,15 mg/l. Kwestią sporną pozostawał natomiast moment spożycia alkoholu przez oskarżonego, który przedstawiał w toku procesu tezę, iż alkohol wypił dopiero po zdarzeniu. Naocznymi świadkami zdarzenia byli świadkowie z rodziny M., na których terenie doszło do zdarzenia. Zaniepokojeni faktem, iż pojazd budowalny wjechał na teren ich posesji podjęli oni interwencję, celem wyjaśnienia zaistnienia niecodziennej sytuacji. Obserwowali przebieg zdarzeń i zauważyli, iż pojazd przerwał jazdę. Świadkowie w osobach B. M. i M. M.zgodnie i spójnie stwierdzili, że oskarżony na miejscu zdarzenia był pod wpływem alkoholu i jednoznacznie wykluczyli, aby oskarżony miał możliwość spożycia alkoholu, po tym jak kierowany przez niego pojazd ugrzązł w rowie. Podczas zdarzenia obserwowali oni bowiem oskarżonego i widzieli go w świetle latarek, w jakie byli wyposażeni. Wskazani świadkowie jako pierwsi zauważyli oskarżonego, który wjechał na tern ich posesji, zachowywał się agresywnie i wykazywał oznaki nietrzeźwości. Nadmienić należy, że przybyły nieco później na miejsce zdarzenia świadek K. M. także potwierdził agresywne zachowanie oskarżonego. Nieprzewidywany wjazd na teren posesji wyklucza, aby działanie wskazanych świadków mogło być jakkolwiek wcześniej zaplanowane, ukierunkowane na chęć niesłusznego pociągnięcia do odpowiedzialności karnej niewinnej osoby. Widząc możliwość popełniania przestępstwa powiadomili Policję, co jest zupełnie zrozumiałe w kontekście spójnie opisywanego przez nich przebiegu zdarzeń. Słusznie zatem Sąd I instancji dał wiarę zeznaniom świadków, będących osobami obcymi względem oskarżonego i pozostających bezpośrednimi obserwatorami przebiegu wydarzeń. Apelujący ponadto nie podjął nawet próby wykazania, dlaczego zeznania wyżej wymienionych świadków nie zasługiwały na nadanie im przymiotu wiarygodności. Rzekome spożycie przez oskarżonego alkoholu tuż po zdarzeniu nie ma poparcia w jakichkolwiek obiektywnych dowodach. Sąd Rejonowy słusznie zeznania świadków P. J., T. R. oraz R. Ż. potraktował z dużą dozą ostrożności, albowiem z jednej strony nie byli oni bezpośrednio na miejscu zdarzenia, z drugiej zaś oskarżony jest ich kolegą z pracy. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazano, że świadkowie w toku rozprawy starali składać się zeznania w taki sposób, aby nie zaszkodzić oskarżonemu, co jest zrozumiałe w kontekście ich znajomości. Nie byli oni także naocznymi świadkami wydarzeń i jak słusznie zauważył Sąd Rejonowy ich wiedza była oparta na przedstawionej im relacji oskarżonego. Brak jest podstaw do kwestionowana prezentowanego przez nich twierdzenia, że oskarżony był w ich ocenie dobrym pracownikiem i nie miał problemów z alkoholem, albowiem nie wyklucza to jego sprawstwa w inkryminowanym czasie. Na podstawie doświadczenia życiowego wskazać ponadto należy, że towarzyszące zdarzeniu okoliczności także potwierdzają, że oskarżony już w chwili wjazdu na posesję państwa M. znajdował się w stanie wyłączającym rozważne prowadzenie pojazdu mechanicznego. Wskazuje na to fakt, że o zmroku wjechał prowadzonym pojazdem na nieoświetloną łąkę, gdzie nie miał możliwości prawidłowego rozeznania odnośnie stanu nawierzchni. Tłumaczenie oskarżonego o chęci zawrócenia w ten sposób pojazdu jawią się jako irracjonalne i potwierdzają jego ograniczone zdolności poznawcze w chwili zdarzenia, które uzasadnia wpływ spożytego wcześniej alkoholu. Ponadto aby dotrzeć na teren miejsca zdarzenia oskarżony wcześniej prowadził pojazd po drodze publicznej. Zaznaczyć należy, że zarzuty apelacyjne w istocie sprowadzają się wyłącznie do gołosłownej polemiki z analizą dokonaną przez Sąd meriti. W apelacji nie zostały podważone rozważania Sądu Rejonowego, w których logicznie wyjaśniono dlaczego konkretnym dowodom nadano przymiot wiarygodności. Apelujący nie wykazał zaistnienia konkretnych błędów natury logicznej lub rzeczowej dokonanej przez ten Sąd, przeciwstawiając się jedynie jego ocenie i poczynionym ustaleniom. Ocenę dowodów dokonaną przez Sąd I instancji uznać należy za prawidłową i odpowiadającą wymogom art. 7 k.p.k., a zaskarżone orzeczenie zapadło z uwzględnieniem całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania. Zgromadzone w sprawie dowody i ustalenia faktyczne wskazują na sprawstwo oskarżonego L. S.. Nadmienić ponadto należy, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych mógłby zostać skutecznie podniesiony tylko wtedy, gdyby w zaskarżonym wyroku poczyniono ustalenia faktyczne nie mające jakiegokolwiek oparcia w przeprowadzonych dowodach, albo gdyby określonych ustaleń nie poczyniono pomimo, że z przeprowadzonych i uznanych za wiarygodne dowodów określone fakty jednoznacznie wynikały" (wyrok SN z 8.7.2020 r., I KA 5/20), co w realiach niniejszej sprawy nie miało miejsca. Poniesiony zarzut błędu w ustaleniach faktycznych ma zatem charakter wtórny i wyłącznie polemiczny, przez co nie może być uznany za zasadny. Wniosek zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec stwierdzenia niezasadności zarzutów podniesionych w apelacji brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku i uniewinnienia oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------- ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w całości. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Sąd Odwoławczy nie uwzględnił zarzutów podniesionych w apelacji wywiedzionej przez obrońcę oskarżonego, w pełni aprobując ustalenia i oceny Sądu I instancji leżące u podstaw wydanego orzeczenia. Nie było również konieczności ingerowania w jego treść z urzędu, dlatego też zaskarżony wyrok jako prawidłowy podlegał utrzymaniu w mocy. Ponadto wskazać należy, że w sprawie brak jest okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu na podstawie art. 435 k.p.k., art. 439 § 1 k.p.k., art. 440 k.p.k. i art. 455 k.p.k. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------- ------------------------------------------------------------------------------------------- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Sytuacja materialna oskarżonego nie wskazuje, aby słusznym było zwolnić go od należnych Skarbowi Państwa kosztów związanych z postępowaniem odwoławczym. Na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w tym 300 złotych opłaty. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności za zarzucane mu przestępstwo 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
II Ka 321/23
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 321/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
VII Ka 119/23
Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 9 grudnia 2022 r.
IX Ka 1229/24
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
II AKa 72/20
na podstawie art. 299 § 7 k.k. tytułem zwrotu pokrzywdzonym równowartości korzyści majątkowej uzyskanej przez oskarżonych O. K. (1), W. A. (1), J. J. (1) i P. J. (1) z popełnienia czynu przypisanego im w punkcie II, a na podstawie art. 45 § 1 k.k. tytułem zwrotu równowartości korzyści majątkowej pokrzywdzonym uzyskanej przez oskarżonych W. B. (1) i M. S. (1) z popełnienia czynu przypisanego w punkcie I - zasądza od:

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 208/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Sąd Okręgowy w P.z (...)r., (...) 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2.

Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k.

– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6.

Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. obraza przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 415 § 2 pkt 1 k.p.k. przez pominięcie w opisie czynu przypisanego oskarżonemu istotnych elementów bliżej charakteryzujących „czyn zabroniony", którego miał dopuścić się W.

P., a z którym miały być związane korzyści w postaci środków pieniężnych w wysokości (...) zł oraz - będącą konsekwencją powyższej obrazy przepisów postępowania - obrazę prawa materialnego, a mianowicie art. 299 § 1 k.k. w zw. z art. 1 § 1 k.k. i art. 115 § 1 k.k. poprzez skazanie oskarżonego za przestępstwo z art. 299 § 1 k.k. w sytuacji, gdy opis przypisanego mu czynu nie zawiera wszystkich znamion przestępstwa, a w szczególności z opisu przypisanego oskarżonemu czynu nie wynika opis tzw. przestępstwa bazowego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut braku w opisie znamienia, co do przestępstwa kwalifikowanego z art. 299§1 k.k., będącego naruszeniem art. 413§1 pkt k.p.k. trzeba uznać, że nie jest zasadny.

Opis tego przestępstwa zaproponowany przez oskarżyciela publicznego i zaakceptowany przez sąd I instancji nie jest doskonały, ale nie jest na takim poziomie aby mówić, że nie spełnia zupełnie, w sposób choćby minimalny, standardu ustawowego. Opis czynu zabronionego [przestępstwa] przypisanego danej osobie musi być jednoznaczny, tym samym nie może prowadzić do różnorodnych interpretacji, a więc skrajnych, biegunowych, z których jednocześnie dawałoby się wyartykułować co najmniej dwie wersje na dodatek pod względem prawnym wykluczające się.

Innymi słowy, taki nieprawidłowy opis w swoim brzmieniu, byłby przestępstwem, ale jednocześnie dawałoby się z niego wyinterpretować treść, która wskazywałaby, że do niego jednak nie doszło, albo doszło ale w istocie do przestępstw, które nie miałoby potwierdzenia w faktach w zdarzeniu historycznym, które było przedmiotem postępowania. W przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z sytuacją, która prowadziłaby do takich niejednoznaczności. Czynność czasownikowa, w przypisanym czynie w postaci posiadania pieniędzy pochodzących z przestępstwa, została powiązana z tak zwanym przestępstwem bazowym w postaci ,,obrotu wyrobami tytoniowymi bez polskich znaków akcyzy”.

W k.k.s. nie ma definicji legalnej pojęcia obrotu, także takiej definicji nie znajdziemy w ustawie z 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym [Dz.U z 2019 r., poz. 864]. W polskim systemie prawnym, mając na względzie jego spójność, w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii w art. 4 pkt 34 znajduje się definicja pojęcia ,,wprowadzania do obrotu”, która według tej ustawy oznacza udostępnianie osobom trzecim odpłatnie lub nieodpłatnie środków odurzających itp. Z pewnością, na kanwie tej sprawy nie możemy interpretować, zastosowanego przez prokuratora i zaakceptowanego przez sąd I instancji, pojęcia obrotu jako: wszelkiego wpływy lub należności ze sprzedaży towarów lub usług (należności brutto) pomniejszonego o należny do zapłacenia podatek dochodowy, przy czym obrotem jest także kwota otrzymanych zadatków, zaliczek i przedpłat.

W konsekwencji, należy sięgnąć do słownika języka polskiego, który także to pojęcie definiuje jako: skręcenie, wymiana, objazd, krążenie, cyrkulacja, wolta, obieg, przepływ, sprzedaż, wir, zwrot, handel, odbywanie się, porządek, zwieńczenie, proces, uskok, rozwój, półobrót, wirowanie, przesunięcie, skręt, tok, piruet, transakcja [pod. sądu II instancji], rotacja, ruch, młyniec, manewr, bieg. Tym samym należy uznać, jak zauważa sam apelujący, że pojęcie obrotu kryje w swojej treści: przemyt, zakup, sprzedaż, ale z pewnością nie jest to produkcja.

Reasumując, trzeba wskazać, że ,,przepis art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. nie wymaga od sądu orzekającego tego, by dosłownie przytoczył w opisie czynu przypisanego oskarżonemu słowa zawarte w dyspozycji przepisu określającego wymagane dla bytu danego rodzaju przestępstwa znamiona, bo dla spełnienia zawartego w art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. wymogu wystarczy, aby znamiona te immamentnie zawierały się w tych wyrażeniach, które użył sąd opisując przypisane oskarżonemu zachowanie”- wyrok SN z dnia 21 listopada 2018 r., IV KK 253/18, LEX nr 2580187.

Innymi słowy, sąd orzekający opisał czynność czasownikową przestępstwa bazowego w sposób ogólny, ale nie pozostawiający wątpliwości, że jest ona związana z czynem zabronionym, którego przedmiotem są wyroby tytoniowe bez znaków akcyzy. W efekcie, obojętne jest czy pod pojęciem obrotu, będzie kryć się przemyt, zakup albo sprzedaż, bowiem kluczowe jest, że każda z tych czynności odnosi się do wyrobów tytoniowych bez znaków akcyzy, co determinuje jednoznaczne i pewne przyjęcie, w kontekście ustawy z 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym oraz k.k.s., że mamy do czynienia z przestępstwem skarbowym, będącym owym przestępstwem bazowym, o którym mowa w art. 299§1 k.k., co znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym.

Zgodnie z treścią art. 413 § 2 k.p.k., nie jest konieczne w opisie czynu przypisanego sprawcy używanie słów określających poszczególne znamiona typu czynu zabronionego. Chodzi natomiast o to, aby opis czynu odpowiadał znaczeniu wszystkich znamion ustawowych konkretnego przestępstwa, wystarczającym jest więc posłużenie się takimi sformułowaniami, które w sposób niebudzący wątpliwości odpowiadają treści poszczególnych znamion przypisanego sprawcy czynu zabronionego wyrok SN z 4 października 2018 r., II KK 57/18, LEX nr 2572097.

Wniosek O zmianę i uniewinnienie oskarżonego od popełniania przestępstwa z art. 299§1 k.k. i uchylenie pkt 4 przepadku zabezpieczonych pieniędzy. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zarzut nie zawiera argumentów skutecznie wskazujących na konieczność zmiany wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzutu popełnia przestępstwa z art. 299 §1 k.k. 3.2. obraza przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez całkowicie dowolną ocenę dowodów i uznanie, że wszystkie środki pieniężne zabezpieczone u W.

P. stanowią korzyść pochodzącą z czynu zabronionego, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na dokonanie takich ustaleń, ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Odnośnie zabezpieczonych pieniędzy [w kwocie(...)zł] w mieszkaniu, które wynajmuje oskarżony w P. przy ul (...) [prawidłowy adres to P., ul. (...)], co łączy się z oceną materiału dowodowego odnoszącego się do pochodzenia tych pieniędzy, trzeba uznać za niezasadny.

Oskarżony tłumacząc skąd pochodzą te pieniądze nie jest konsekwentny a więc osłabił swoją wiarygodność. W toku pierwszego przesłuchania, w charakterze podejrzanego, które miało miejsce (...)r. [k. 92-93] wskazał, że są to jego oszczędności, jednocześnie zadeklarował, że jego dochód z prowadzonej dzielności gospodarczej szacuje na (...) tyś. zł. Jednocześnie wskazał, że posiadał kredyty opiewające na (...) zł, (...)zł oraz (...)zł, które spłacił ,, w tym roku” [(...)r.]. Podał nadto, że zabezpieczone pieniądze są jego oszczędnościami, a jednocześnie nie jest w stanie wykazać, w jaki sposób je zaoszczędził ani nie mógł wykazać, że odłożył jej legalnie.

Zysk miał wyłącznie z prowadzonej działalności gospodarczej, a znaczącą część dochodów przeznaczał na utrzymanie domu, leczenie chorej żony, która nie pracowała. W toku kolejnego przesłuchania, (...) r. [k. 97- 100], według jego relacji te zabezpieczone pieniądze przestały być w takim zakresie wyłącznie oszczędnościami oskarżonego, a (...) zł miało pochodzić z nielegalnego handlu papierosami, natomiast pozostała kwota, została przez niego uzbierana przez okres ostatnich trzech lat, a więc miały być one zbierane od (...) r.

Wskazał również, że rok dwa lata wcześniej dorabiał przy pracach wykończeniowych mając z tego dochód od (...) zł do (...) zł, a takie prace wykonywał (...)- (...)razy w (...). Oskarżony nie ukrywał, że te pieniądze nie znajdują pokrycia w jego legalnych dochodach, które zobrazowano dokumentacja z Urzędu Skarbowego [k. 144- 147, 261- 280]. Trudno przyjąć, że o pracach, które dawać mu miały oskarżonemu dochód (...)do (...)zł miesięcznie, a rocznie od (...)zł do (...)zł nie pamiętał, skoro nie wspomniał o tym w toku pierwszego przesłuchania, a wiedział, że jest przesłuchiwany na okoliczność pochodzenia tych zabezpieczonych pieniędzy, które były znaczące.

W toku kolejnego przesłuchania, (...) r. [k. 619- 629] oskarżony wskazał, że te zabezpieczone pieniądze to pieniądze przekazane jemu na przechowanie przez ojca oraz jego znajomą. Oczywiście mogą być różne sposoby, uwiarygodnienia wersji, że pieniądze ta są legalne, ale musi to mieć znamiona choćby elementarnego racjonalizmu, a ostateczna wersja takiej cechy nie posiada. Powrót do przestępczego procederu, skoro handel nielegalnymi papierosami wykryto o oskarżonego po upływie trzech miesięcy od pierwszego zatrzymania [pierwsze miało miejsce (...) r., drugie (...) r.] świadczy o uporze oskarżonego, modyfikującego sposób dokonywania sprzedaży, o poczuciu jego bezkarności, a co naj ważniejsze chodziło mu o szybkie odrobienia poniesionych strat, a więc ta działalność musi przynosić zdecydowanie większe dochody niż zadeklarował to oskarżony [ od (...) zł do (...)zł na paczce papierosów].

O skali handlu nielegalnymi papierosami zeznał Z. G., który (...) r. [k. 226- 228] opisał zasady współpracy z oskarżonym, sposób uzyskiwania nielegalnych papierosów, sposób i skalę ich dalszej dystrybucji. Wskazał, że dziennie sprzedają ,,po około (...)wagonów papierosów dziennie” [a więc łącznie po (...)paczek tych wyrobów, a przy deklarowanym zarobku (...)zł na paczce, przy handlu (...)dni w tygodniu daje to zarobek rzędu (...) zł miesięcznie, co w zasadnie potwierdziła w A. S., (...) r. [k. 243- 246]. Opinie wykonane przez ,, Laboratorium (...)- (...) [k. 300- 350] jednoznacznie wskazują, że oskarżony wielokrotnie kontaktował się z osobami wytypowanymi i wskazanymi, jako te od których miał nielegalne papierosy oraz tytoń.

Skala, natężenie ich połączeń nie jest przypadkowa, a obrazuje, jakie było zapotrzebowanie na tego typu asortyment ze strony oskarżonego. Dopiero w toku procesu, na rozprawie (...) r. [k. 619- 629] pojawia się u oskarżonego informacja, ze zabezpieczone pieniądze we wspomnianej kwocie w części pochodzą od jego ojca(...), w pozostałej części od jego znajomej M. F. [bez mała (...) zł], a reszta należała do niego(...). Oczywiście takie fakty, jeżeli miałyby miejsce, oskarżony powiedziałby o nich wcześniej, tym bardziej, że pieniądze mające należeć do tych wspomnianych osób miały mieć całkowicie legalny charakter.

Nie ma żadnych przesłanek wskazujących, czym miałby charakteryzować się oskarżony, że te osoby miałyby przekazać jemu te pieniądze na przechowanie, zwłaszcza jeżeli chodzi o M. F., która jest w praktyce dla niego wyłącznie znajomą. Przekazanie pieniędzy przez T. P. oskarżonemu, o czym mówi na wspominanej rozprawie [k. 625- 626] też budzi zasadnicze wątpliwości, obalające jego wiarygodność, skoro miał pożyczyć pieniądze na procent, żeby dać je na przechowanie synowi, taki absurd też musi mieć swoje granice. To samo można mówić i oceniać co przekazała w swoich relacjach M.

F. na rozprawie z (...) r. [k. 650- 654], która zeznała, że tak znaczącą kwotę przekazała oskarżonemu na przechowanie (...) ,,bo jakimś cudem ginęły w domu”, a dziwnym trafem dokument świadczący o przekazaniu tej kwoty oskarżonemu podpisał mąż świadka- ale on już nie żyje, nadto ów dokument został utracony, przy czym taka kwota w praktyce została uzyskana w efekcie porozumienia z (...)r. [k. 648- 649]. Także kopie dokumentów okazane na rozprawie odwoławczej, w postaci decyzji o przyznaniu temu świadkowi (...) zł jako odszkodowanie na udział we własności wywłaszczonej nieruchomości oraz pisma adw.

Ł. M. o terminie wypłaty części tego odszkodowania świadkowi, nie oznaczają, że te pieniądze trafiły do oskarżonego na przechowanie. Te okoliczności uwiarygadniają, że kwotą części tego odszkodowania dysponował świadek, ale nie jest to z automatu równorzędne z kategorycznym przyjęciem, że te pieniądze trafiły do oskarżonego jako ich przechowawcy, co wcześniej wykazano. Przekazanie tych pieniędzy oskarżonemu ,, bo w domu były kradzieże”, a świadek do banków nie miała zaufania, przy czym jednocześnie świadek posiadała w nim rachunek bankowy, tchnie naiwnością, co trudno ocenić jako wiarygodne, a na dodatek te przekazane na przechowanie pieniądze miały być trzymane przez oskarżonego w wynajmowanym mieszkaniu, w saszetce, co jest wysoce niefrasobliwym sposobem ich zabezpieczenia, na co racjonalny zlecający takie przechowanie nie mógłby się zgodzić.

Wniosek O zmianę i niewinnie oskarżonego od popełniania przestępstwa z art. 299§1 k.k. i uchylenie pkt 4 przepadku zabezpieczonych pieniędzy. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zarzut nie zawiera argumentów skutecznie wskazujących na konieczność zmiany wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzutu popełnia przestępstwa z art. 299§1 k.k. 3.3. Rażąca niewspółmierność kary poprzez orzeczenie za czyn przypisany w pkt 1 wyroku kary grzywny w wysokości (...)stawek dziennych po (...)zł każda, mimo że okoliczności sprawy przemawiały za wymierzeniem kary o mniejszej dolegliwości.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Orzeczone kary, za przestępstwo skarbowe oraz wykroczenie skarbowe są wyważone nie rażą surowością, a sad I instancji orzekając o ich wymiarach uwzględnił jego sytuacje osobistą we fragmencie odnoszącym się do jego danych osobopoznawczych [k. 9 uzasadnienia], fakt pozostawiania na bezrobociu oraz na utrzymaniu rodziców, a konieczność utrzymania jednej osoby nie umknęła sądowi I instancji skoro przed otwarciem przewodu sądowego na rozprawie (...) [k. 619- 629] oskarżony podał dane co do swojej osoby, w tym te wskazane w akcie oskarżenia [k. 560].

Wniosek O zmianę i obniżenie orzeczonej kary grzywny. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Brak przekonywujących argumentów mogących skutecznie prowadzić do obniżenia wymierzonej kary. 3.4. Rażąca niewspółmierność kary poprzez orzeczenie za czyn przypisany w pkt 2 wyroku kary grzywny w wysokości 4.000 zł, mimo że okoliczności sprawy przemawiały za wymierzenie kary o mniejszej dolegliwości. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Orzeczone kary, za przestępstwo skarbowe oraz wykroczenie skarbowe są wyważone nie rażą surowością, a sad I instancji orzekając o ich wymiarach uwzględnił jego sytuacje osobistą we fragmencie odnoszącym się do jego danych osobopoznawczych [k. 9 uzasadnienia], fakt pozostawiania na bezrobociu oraz na utrzymaniu rodziców, a konieczność utrzymania jednej osoby nie umknęła sądowi I instancji skoro przed otwarciem przewodu sądowego na rozprawie (...) [k. 619- 629] oskarżony podał dane co do swojej osoby, w tym te wskazane w akcie oskarżenia [k. 560].

Wniosek O zmianę i obniżenie orzeczonej kary grzywny. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Brak przekonywujących argumentów mogących skutecznie prowadzić do obniżenia wymierzonej kary.

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Obniżenie represji karnej za przypisane oskarżonemu przestępstwo z art. 299§1 k.k. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności Skoro apelujący obrońca oskarżonego oczekiwał uniewinnienia oskarżonego od zarzutu popełnienia przestępstw z art. 299§1 k.k., uznano, że należy poddać analizie represję karną za to przestępstwo. Mając na względzie wysokość kwoty będącej przedmiotem tego przestępstwa uznano, że kara (...)miesięcy pozbawienia wolności będzie karą adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości. Z uwagi na niekaralność oskarżonego uznano, że można wobec niego warunkowo zwiesić jej wykonanie na okres (...)lat próby, orzekając obligatoryjnie wskazany obowiązek probacyjny. Zachowanie oskarżonego w okresie próby musi być poddane kontroli przez kuratora sądowego, tym bardziej, że w toku prowadzonego postępowania przygotowawczego powrócił do przestępczego procederu.

5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Utrzymano wyrok w zakresie przepisanych oskarżonemu przestępstwa skarbowego oraz wykroczenia skarbowego, w zakresie przypisania jemu odpowiedzialności za przestępstwo z art. 299§1 k.k. i powiązanego z nim w zasadzie obligatoryjnego przepadku zabezpieczonych pieniędzy. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Brak argumentów mogących prowadzić do postulowanej zmiany zaskarżonego wyroku. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany za przestępstwo z art. 299§1 k.k. obniżono karę do 10 miesięcy pozbawienia wolności, jej wykonanie warunkowo zwieszono na okres 3 lat próby, zobowiązano oskarżonego do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby i oddano go pod dozór kuratora sądowego Zwięźle o powodach zmiany Mając na względzie wysokość kwoty będącej przedmiotem tego przestępstwa uznano, że kara (...)miesięcy pozbawienia wolności będzie karą adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości. Z uwagi na niekaralność oskarżonego uznano, że można wobec niego warunkowo zwiesić jej wykonanie na okres (...)lat próby, orzekając obligatoryjnie wskazany obowiązek probacyjny.

Zachowanie oskarżonego w okresie próby musi być poddane kontroli przez kuratora sądowego, tym bardziej, że w toku prowadzonego postępowania przygotowawczego powrócił do przestępczego procederu. 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Z uwagi na ograniczone możliwości zarobkowe skazanego, brak pracy, zobowiązanie alimentacyjne zwolniono go z kosztów sądowych za postępowania odwoławcze oraz zapłaty za obie instancje (art. 624 §1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych).

7. PODPIS G. N. P. S. M. K. 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca W. P. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wyrok Sądu Okręgowego w P.z dnia (...) r. w części dotyczącej W. P. w odniesieniu do czynów przypisanych pkt 1, 2 i 3 wyroku 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2.

Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k.

– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana