Legislator Case Law & Legislation
II K 523/20 AI generated

II K 523/20 · Sąd powszechny

Case Number II K 523/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. E. C. w okresie od bliżej nieustalonej daty dziennej do dnia 26 lipca 2020 r. na terenie m. P. i E., okręgu (...), wspólnie i w porozumieniu wprowadzali na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego w sposób niezgodny z rodzajem działalności gospodarczej określonej dla danego podmiotu w rejestrze prowadzonym przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w P., poprzez sprzedaż za pośrednictwem ogłoszeń na portalu piszanin.pl oraz na targowisku miejskim w E. przetworów mięsnych niewiadomego pochodzenia, 2.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k; II K 523/20 · Sąd powszechny: Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 523/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Keywords

AI generated
importation and marketing feed – products and hygiene products from third countries official controls, veterinary checks safe country of origin offences against public health

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 523/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. E. C. w okresie od bliżej nieustalonej daty dziennej do dnia 26 lipca 2020 r. na terenie m. P. i E., okręgu (...), wspólnie i w porozumieniu wprowadzali na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego w sposób niezgodny z rodzajem działalności gospodarczej określonej dla danego podmiotu w rejestrze prowadzonym przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w P., poprzez sprzedaż za pośrednictwem ogłoszeń na portalu piszanin.pl oraz na targowisku miejskim w E. przetworów mięsnych niewiadomego pochodzenia, 2.

K. C. w okresie od bliżej nieustalonej daty dziennej do dnia 26 lipca 2020 r. na terenie m. P. i E., okręgu (...), wspólnie i w porozumieniu wprowadzali na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego w sposób niezgodny z rodzajem działalności gospodarczej określonej dla danego podmiotu w rejestrze prowadzonym przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w P., poprzez sprzedaż za pośrednictwem ogłoszeń na portalu piszanin.pl oraz na targowisku miejskim w E. przetworów mięsnych niewiadomego pochodzenia, Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty - Powiatowy Lekarz Weterynarii w P. otrzymał zawiadomienie z Państwowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w P., iż anonimowa osoba zakupiła produkty pochodzenia zwierzęcego (wyroby wędliniarskie) przez Internet z ogłoszenia na portalu lokalnym „P..pl”.

Według kupującego produkty okazały się być złej jakości. - Anonimowy wniosek do Państwowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w P. wpłynął w dniu 19 marca 2020 r. - W świetle zamieszczonego ogłoszenia oferta dotyczyła sprzedaży wędlin tradycyjnych, wyprodukowanych na zamówienie. Ponadto, podany został numer kontaktowy (...). Dowóz zamówionych wędlin na miejsce odbywał się samochodem osobowym. - Numer telefonu podany w ogłoszeniu, tj. 515 – 447 – 146 pochodził z sieci (...) S.A. i zarejestrowany był na oskarżoną K.

C.. - Na portalu ogłoszeniowym „P..pl” w dniu 26 marca 2020 r. ponownie pojawiło się ogłoszenie z zaproszeniem do zakupu „świeżutkiej, pachnącej prosto z wędzarki wędlinki wszystko po 30 zł za kg, tj. szynka, schab, baleron, jedynie polędwiczka za 40 zł za kg.” Ponownie do kontaktu podany był numer (...). - Przedmiotowe ogłoszenie na lokalnym portalu Internetowym zamieścili działający wspólnie i w porozumieniu oskarżeni małżonkowie E. C. i K. C.. - Powiatowy Lekarz Weterynarii w P. w dniu 03 sierpnia 2020 r. otrzymał zawiadomienie z Państwowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w E., iż E. C. sprzedawał na T.

Miejskiej w E. przetwory mięsne niewiadomego pochodzenia. - E. C. jak i jego małżonka K. C. nie byli zarejestrowani jako producenci i sprzedawcy wyrobów wędliniarskich w rejestrze Powiatowego Lekarza Weterynarii w P.. - W dniu 26 lipca 2020 r. upoważnieni przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w E. w obecności przedstawiciela Komendy Powiatowej Policji w E. przeprowadzili kontrolę sanitarną ruchomego obiektu sprzedaży środków spożywczych należącego do oskarżonego E. C.. Stoisko sprzedaży nieopakowanych przetworów mięsnych wędzonych oraz przetworów tłuszczowych zwierzęcych (smalcu) w opakowaniach jednostkowych – stanowił samochód osobowy marki F. (...) o nr rej. (...). - Swoje stanowisko (stolik z lodówką turystyczną) obok prowadziła również oskarżona K.

C.. Było to stanowisko łączone. Oskarżeni prowadzili sprzedaż wspólnie i w porozumieniu. - Oskarżeni w trakcie prowadzonej kontroli zachowywali się w sposób nerwowy, unikali odpowiedzi na zadawane im pytania, próbowali zamknąć stoiska i odjechać z miejsca kontroli. Kontrolujące uniemożliwiły oskarżonemu odjechanie pojazdem F. (...) z miejsca zdarzenia. Ostatecznie oskarżeni nie uczestniczyli w dalszym przebiegu kontroli i pieszo oddalili się z T. Miejskiej w E.. - W trakcie kontroli sporządzono dokumentację fotograficzną oraz wagą (pochodzącą z kontrolowanego samochodu) zważono produkty mięsne znajdujące się w bagażniku z podziałem na asortymenty: kiełbasa królewska 8,5 kg, kiełbasa jałowcowa 7,1 kg, schab wędzony 4,658 kg, szynka wędzona 7,43 kg, boczek wędzony 4,582 kg, smalcu sześć opakowań po 0,2 kg. - Oskarżeni wędzili mięso na terenie swojej posesji, w warunkach domowych. - Oskarżeni małżonkowie E. K. i K.

C. (1) jako osoby fizyczne nie prowadzące żadnego przedsiębiorstwa nie spełniali warunków, aby ubiegać się o wpis do odpowiedniego rejestru prowadzonego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii dotyczącego zakładów umieszczających na rynku produkty pochodzenia zwierzęcego. Wytwarzali bowiem wędliny w warunkach domowych wykorzystując surowe mięso nabyte wcześniej z nieustalonego jednoznacznie miejsca, prawdopodobnie z lokalnych supermarketów. - Oskarżony E. C. w chwili orzekania miał 40 lat. Był obywatelem polskim, o wykształceniu zawodowym.

Był żonaty i posiadał na swoim utrzymaniu pięcioro dzieci. Był bezrobotny , bez prawa do zasiłku, utrzymujący się z prac dorywczych. Był w przeszłości wielokrotnie karany sądownie. Zeznania świadków: a. M. W. b. B. K. c. R. M. d. J. C. (1) e. J. C. (2) f. Dane oskarżonego E. C. g. Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w P. h. Dane z (...) S.A. i. Kopia dokumentacji Państwowego Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego w E. wraz z dokumentacją fotograficzną j. Karta K. E.E. C. k. Wydruk z bazy PESEL E.E. C. l.

Protokół przeszukania m. Protokół oględzin miejsca wraz z materiałem poglądowym n. Protokół zaznajomienia z materiałami dochodzenia o. Dane osobopoznawcze E.E. C. k. 38v., k. 175v. – 176; k. 38v., k. 176; k. 119v., k. 176 – 176v.; k. 86v. – 87, k. 176v. – 177; k. 56v., k. 177; k. 132, k. 174v.; k. 1 – 3, 28 – 29, 61; k. 16 – 17; k. 43 – 49; k. 149 – 149v., k. 192 – 192v.; k. 68 – 70; k. 84 – 85; k. 89 – 91, k. 97 – 110; k. 117; k. 122; - Powiatowy Lekarz Weterynarii w P. otrzymał zawiadomienie z Państwowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w P., iż anonimowa osoba zakupiła produkty pochodzenia zwierzęcego (wyroby wędliniarskie) przez Internet z ogłoszenia na portalu lokalnym „P..pl”.

Produkty okazały się być złej jakości. - Anonimowy wniosek do Państwowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w P. wpłynął w dniu 19 marca 2020 r. - W świetle zamieszczonego ogłoszenia oferta dotyczyła sprzedaży wędlin tradycyjnych, wyprodukowanych na zamówienie. Ponadto, podany został numer kontaktowy (...). Dowóz zamówionych wędlin na miejsce odbywał się samochodem osobowym. - Numer telefonu podany w ogłoszeniu, tj. 515 – 447 – 146 pochodził z sieci (...) S.A. i zarejestrowany był na oskarżoną K. C.. - Na portalu ogłoszeniowym „P..pl” w dniu 26 marca 2020 r. ponownie pojawiło się ogłoszenie z zaproszeniem do zakupu „świeżutkiej, pachnącej prosto z wędzarki wędlinki wszystko po 30 zł za kg, tj. szynka, schab, baleron, jedynie polędwiczka za 40 zł za kg.” Ponownie do kontaktu podany był numer (...). - Przedmiotowe ogłoszenie na lokalnym portalu Internetowym zamieścili działający wspólnie i w porozumieniu oskarżeni małżonkowie E. C. i K.

C.. - Powiatowy Lekarz Weterynarii w P. w dniu 03 sierpnia 2020 r. otrzymał zawiadomienie z Państwowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w E., iż E. C. sprzedawał na T. Miejskiej w E. przetwory mięsne niewiadomego pochodzenia. - E. C. jak i jego małżonka K. C. nie byli zarejestrowani jako producenci i sprzedawcy wyrobów wędliniarskich w rejestrze Powiatowego Lekarza Weterynarii w P.. - W dniu 26 lipca 2020 r. upoważnieni przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w E. w obecności przedstawiciela Komendy Powiatowej Policji w E. przeprowadzili kontrolę sanitarną ruchomego obiektu sprzedaży środków spożywczych należącego do oskarżonego E. C..

Stoisko sprzedaży nieopakowanych przetworów mięsnych wędzonych oraz przetworów tłuszczowych zwierzęcych (smalcu) w opakowaniach jednostkowych – stanowił samochód osobowy marki F. (...) o nr rej. (...). - Swoje stanowisko (stolik z lodówką turystyczną) obok prowadziła również oskarżona K. C.. Było to stanowisko łączone. Oskarżeni prowadzili sprzedaż wspólnie i w porozumieniu. - Oskarżeni w trakcie prowadzonej kontroli zachowywali się w sposób nerwowy, unikali odpowiedzi na zadawane im pytania, próbowali zamknąć stoiska i odjechać z miejsca kontroli.

Kontrolujące uniemożliwiły oskarżonemu odjechanie pojazdem F. (...) z miejsca zdarzenia. Ostatecznie oskarżeni nie uczestniczyli w dalszym przebiegu kontroli i pieszo oddalili się z T. Miejskiej w E.. - W trakcie kontroli sporządzono dokumentację fotograficzną oraz wagą (pochodzącą z kontrolowanego samochodu) zważono produkty mięsne znajdujące się w bagażniku z podziałem na asortymenty: kiełbasa królewska 8,5 kg, kiełbasa jałowcowa 7,1 kg, schab wędzony 4,658 kg, szynka wędzona 7,43 kg, boczek wędzony 4,582 kg, smalcu sześć opakowań po 0,2 kg. - Oskarżeni wędzili mięso w dużych ilościach na terenie swojej posesji, w warunkach domowych. - - Oskarżeni małżonkowie E. K. i K.

C. (1) jako osoby fizyczne nie prowadzące żadnego przedsiębiorstwa nie spełniali warunków, aby ubiegać się o wpis do odpowiedniego rejestru prowadzonego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii dotyczącego zakładów umieszczających na rynku produkty pochodzenia zwierzęcego. Wytwarzali bowiem wędliny w warunkach domowych wykorzystując surowe mięso nabyte wcześniej z nieustalonego jednoznacznie miejsca, prawdopodobnie z lokalnych supermarketów. - Oskarżona K. C. w chwili orzekania miała 44 lata. Była obywatelką polską, o wykształceniu zawodowym.

Była mężatką i posiadała na swoim utrzymaniu pięcioro dzieci. Była bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Nie była w przeszłości karana sądownie. Zeznania świadków: a. M. W. b. B. K. c. R. M. d. J. C. (1) e. J. C. (2) f. Dane oskarżonej K. C. g. Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w P. h. Dane z (...) S.A. i. Kopia dokumentacji Państwowego Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego w E. wraz z dokumentacją fotograficzną j. Karta K. K. C. k. Wydruk z bazy PESEL K. C. l. Protokół przeszukania m.

Protokół oględzin miejsca wraz z materiałem poglądowym n. Protokół zaznajomienia z materiałami dochodzenia o. Dane osobopoznawcze K. C. k. 38v., k. 175v. – 176; k. 38v., k. 176; k. 119v., k. 176 – 176v.; k. 86v. – 87, k. 176v. – 177; k. 56v., k. 177; k. 132, k. 174v.; k. 1 – 3, 28 – 29, 61; k. 16 – 17; k. 43 – 49; k. 64, k. 183; k. 65 – 67; k. 84 – 85; k. 89 – 91, k. 97 – 110; k. 117; k. 121; 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.

E. C. w okresie od bliżej nieustalonej daty dziennej do dnia 26 lipca 2020 r. na terenie m. P. i E., okręgu (...), wspólnie i w porozumieniu wprowadzali na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego w sposób niezgodny z rodzajem działalności gospodarczej określonej dla danego podmiotu w rejestrze prowadzonym przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w P., poprzez sprzedaż za pośrednictwem ogłoszeń na portalu piszanin.pl oraz na targowisku miejskim w E. przetworów mięsnych niewiadomego pochodzenia, 2. K. C. w okresie od bliżej nieustalonej daty dziennej do dnia 26 lipca 2020 r. na terenie m.

P. i E., okręgu (...), wspólnie i w porozumieniu wprowadzali na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego w sposób niezgodny z rodzajem działalności gospodarczej określonej dla danego podmiotu w rejestrze prowadzonym przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w P., poprzez sprzedaż za pośrednictwem ogłoszeń na portalu piszanin.pl oraz na targowisku miejskim w E. przetworów mięsnych niewiadomego pochodzenia, Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty - Oskarżony E. C. nigdy nie miał nic wspólnego z mięsem, nie handlował żadnym mięsem. - Oskarżony bez żadnych dowodów zasiadał na ławie dla oskarżonych z żoną za to, że niby sprzedaje mięso. - Oskarżony wyrobów mięsnych na rynku w E. nie oferował.

Nie było zdarzenia, aby podeszły do niego panie z sanepidu. Osoby podeszły do jego żony i chciały dowód osobisty. - Żona kupiła wtedy wędliny i kogoś częstowała. Oskarżony trzasnął maską i powiedział, że idziemy na zakupy. - Klientka w E. pytała go skąd mają wędliny i oskarżony powiedział, że od brata, albowiem nie miał zamiaru „ wystawiać” człowieka, który mu wędliny sprzedał. - Oskarżony nie wystawiał żadnych ogłoszeń na portalu piszanin dot. sprzedaży wędliny, nie umie pisać takich ogłoszeń. a. Wyjaśnienia oskarżonego E. C. k. 79, k. 174v.

– 175; - Oskarżona nie sprzedawała wędliny na T. Miejskiej w E.. - W ten dzień zakupiła większą ilość wędliny, bo miała piątkę dzieci. - Nie oferowała do sprzedaży wędlin. - Na portalu piszanin też nie oferowała do sprzedaży wędlin. - Ten człowiek, od którego kupowali wędliny zapytał ją, czy nie mogłaby użyczyć mu numeru telefonu. Pożyczyła mu telefon i on zamieścił to ogłoszenie. Powiedział, że jak będzie miał więcej klientów to będzie jej taniej sprzedawał wędliny. a. Wyjaśnienia oskarżonej K. C. k. 113v.

– 114, k. 175;

2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Zeznania świadków (pkt a – e) pozostałe, poza - osobowe źródła dowodowe (pkt f - o) Sąd dał wiarę wskazanym świadkom, albowiem nie dopatrzył się w ich zeznaniach z urzędu okoliczności tego rodzaju, że pozwalały poddać w wątpliwość złożone w sprawie zeznania. Świadkowie M. W. i B. K. swoje obserwacje poczynili w związku z wykonywanymi obowiązkami służbowymi (pełniąc przy tym, co istotne, zawód zaufania publicznego) i nie mieli żadnego interesu w tym, aby celowo podawać na niekorzyść akurat tych oskarżonych.

Opisali przebieg kontroli z T. Miejskiej w E. ze swojej perspektywy. Podali to jedynie, co z przedmiotowej interwencji zdołali zaobserwować i zapamiętać. Z zeznań tych osób, wbrew twierdzeniom oskarżonych, wynikało wprost, że oskarżeni mieli przygotowane stoisko i handlowali na rynku w E. wędlinami swojego wyrobu. Wersję tę wzmocniły zeznania rodziców oskarżonego, tj. J. C. (1) i J. C. (2). Osoby te potwierdziły, że oskarżeni wędzili duże ilości mięsa w warunkach domowych i nim handlowali. Wersje świadków korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym pod postacią dokumentów.

Numer telefonu podany do kontaktu w ogłoszeniu na portalu „piszanin.pl” o sprzedaży wyrobów wędliniarskich, w rzeczywistości zarejestrowany był na oskarżoną. R. M. wynajmował mieszkanie u oskarżonych oraz pomagał im w drobnych pracach przydomowych. Miał interes w tym, aby podawać na korzyść oskarżonych. Nie można też wykluczyć, że faktycznie nie widział jak oskarżeni wędzili swoje wędliny w warunkach domowych (mógł być wówczas nieobecny w domu lub też odbywało się to poza jego wiedzą, np. w porze nocnej). Sąd dał wiarę zgromadzonym w sprawie dokumentom zarówno co do treści, jak i ich cech zewnętrznych.

Nie były one kwestionowane przez strony w żadnym stadium postępowania. Zostały one bowiem sporządzone przez uprawnione organy lub osoby w ramach ich kompetencji i nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Stwierdzały to jedynie, co zostało w nich zawarte (zapisane). Okoliczności sprawy, wynikające z omawianych dokumentów, nie budziły zatem najmniejszych wątpliwości. Wątpliwości nie budziły również ustalone w sprawie dane osobo – poznawcze w stosunku do oskarżonych.

2. Zeznania świadków (pkt a – e) pozostałe, poza - osobowe źródła dowodowe (pkt f - o) Sąd dał wiarę wskazanym świadkom, albowiem nie dopatrzył się w ich zeznaniach z urzędu okoliczności tego rodzaju, że pozwalały poddać w wątpliwość złożone w sprawie zeznania. Świadkowie M. W. i B. K. swoje obserwacje poczynili w związku z wykonywanymi obowiązkami służbowymi (pełniąc przy tym, co istotne, zawód zaufania publicznego) i nie mieli żadnego interesu w tym, aby celowo podawać na niekorzyść akurat tych oskarżonych.

Opisali przebieg kontroli z T. Miejskiej w E. ze swojej perspektywy. Podali to jedynie, co z przedmiotowej interwencji zdołali zaobserwować i zapamiętać. Z zeznań tych osób, wbrew twierdzeniom oskarżonych, wynikało wprost, że oskarżeni mieli przygotowane stoisko i handlowali na rynku w E. wędlinami swojego wyrobu. Wersję tę wzmocniły zeznania rodziców oskarżonego, tj. J. C. (1) i J. C. (2). Osoby te potwierdziły, że oskarżeni wędzili duże ilości mięsa w warunkach domowych i nim handlowali. Wersje świadków korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym pod postacią dokumentów.

Numer telefonu podany do kontaktu w ogłoszeniu na portalu „piszanin.pl” o sprzedaży wyrobów wędliniarskich, w rzeczywistości zarejestrowany był na oskarżoną. R. M. wynajmował mieszkanie u oskarżonych oraz pomagał im w drobnych pracach przydomowych. Miał interes w tym, aby podawać na korzyść oskarżonych. Nie można też wykluczyć, że faktycznie nie widział jak oskarżeni wędzili swoje wędliny w warunkach domowych (mógł być wówczas nieobecny w domu lub też odbywało się to poza jego wiedzą, np. w porze nocnej). Sąd dał wiarę zgromadzonym w sprawie dokumentom zarówno co do treści, jak i ich cech zewnętrznych.

Nie były one kwestionowane przez strony w żadnym stadium postępowania. Zostały one bowiem sporządzone przez uprawnione organy lub osoby w ramach ich kompetencji i nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Stwierdzały to jedynie, co zostało w nich zawarte (zapisane). Okoliczności sprawy, wynikające z omawianych dokumentów, nie budziły zatem najmniejszych wątpliwości. Wątpliwości nie budziły również ustalone w sprawie dane osobo – poznawcze w stosunku do oskarżonych. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.

Wyjaśnienia oskarżonego E. C. (pkt a ) Wyjaśnienia oskarżonego były sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, a w szczególności z zeznaniami świadków: M. W., B. K., J. C. (1) i J. C. (2). Dając wiarę oskarżonemu Sąd jednocześnie zobligowany byłby odmówić wiarygodności zeznaniom wymienionych świadków. Ponadto, wersja oskarżonego sprzeczna była z ogłoszeniem na portalu P..pl i podanym tam numerem telefonu do kontaktu, a zarejestrowanym na oskarżoną K. C.. Jednocześnie wyjaśnienia oskarżonego w kontekście zgromadzonych przeciwdowodów były niewiarygodne i nie wytrzymywały krytyki.

2. Wyjaśnienia oskarżonej K. C. (pkt a) Wyjaśnienia oskarżonej były sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, a w szczególności z zeznaniami świadków: M. W., B. K., J. C. (1) i J. C. (2). Dając wiarę oskarżonej Sąd jednocześnie zobligowany byłby odmówić wiarygodności zeznaniom wymienionych świadków. Ponadto, wersja oskarżonej sprzeczna była z ogłoszeniem na portalu P..pl i podanym tam numerem telefonu do kontaktu, a zarejestrowanym na oskarżoną K. C.. Ponadto, wyjaśnienia oskarżonej w kontekście zgromadzonych przeciwdowodów były niewiarygodne i nie wytrzymywały krytyki.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.2. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.3. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☒ 3.4.

Uniewinnienie I. E. C. K. C. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności karnej wymaga ustalenia popełnienia przez sprawcę czynu zabronionego pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. Ustalenie zaś, że czyn taki został popełniony polega na wykazaniu, że sprawca swoim zachowaniem wyczerpał wszystkie znamiona zarówno przedmiotowe, jak i podmiotowe zawarte w treści normy karnej, której naruszenie zostało mu zarzucone. Oskarżonym E. C. i K.

C. (1) zarzucono popełnienie przestępstwa z art. 25 pkt 4 ustawy z 16.12.2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. 2006, Nr 17, poz. 127) polegającego na tym, że w okresie od bliżej nieustalonej daty dziennej do dnia 26 lipca 2020 r. na terenie m. P. i E., okręgu (...), wspólnie i w porozumieniu wprowadzali na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego w sposób niezgodny z rodzajem działalności gospodarczej określonej dla danego podmiotu w rejestrze prowadzonym przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w P., poprzez sprzedaż za pośrednictwem ogłoszeń na portalu piszanin.pl oraz na targowisku miejskim w E. przetworów mięsnych niewiadomego pochodzenia.

Omawiane przestępstwo jest przestępstwem indywidualnym – jego sprawcą może być tylko podmiot figurujący w rejestrze prowadzonym przez powiatowego lekarza weterynarii; może być popełnione wyłącznie umyślnie, w obu postaciach zamiaru. Z dowodów zgormadzonych w sprawie, jednoznacznie wynikało, że oskarżeni wprowadzali na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego, wędliny własnego wyrobu. Oskarżeni nie prowadzili działalności gospodarczej, nie byli też wpisani do rejestrów prowadzonych przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. dotyczących podmiotów prowadzących działalność związaną z produkcją i sprzedażą wyrobów pochodzenia zwierzęcego.

Nie mniej, w świetle materiału dowodowego zachowanie oskarżonych nie może zostać zakwalifikowane jako czyn zabroniony ścigany przez ustawę karną. Według art. 25 pkt. 4 ustawy z 16.12.2005 r o produktach pochodzenia zwierzęcego karze podlega ten, kto wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego w sposób niezgodny z rodzajem działalności określonej dla danego podmiotu w rejestrze prowadzonym przez powiatowego lekarza weterynarii. Z brzmienia przepisu wynika, że odpowiedzialności podlegać może wyłącznie podmiot wpisany do jednego z rejestrów prowadzonych przez powiatowego lekarza weterynarii.

Zgodnie z przepisami art. 4 rozporządzenia (WE) 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego z 29.04.2004 r. (Dz. Urz. U.E.nr 139 poz.

55) przedsiębiorstwa sektora spożywczego wprowadzają do obrotu produkty pochodzenia zwierzęcego wytwarzane we Wspólnocie wyłącznie w przypadku gdy zostały one przygotowane oraz poddane obróbce w zakładach spełniających określone wymogi w tym wymogi weterynaryjne. Przedsiębiorstwa takie podlegają wpisowi do odpowiedniego rejestru prowadzonego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii dotyczącego zakładów umieszczających na rynku produkty pochodzenia zwierzęcego. Oskarżeni małżonkowie E. K. i K. C. (1) jako osoby fizyczne nie prowadzące żadnego przedsiębiorstwa nie spełniali warunków aby o taki wpis się ubiegać.

Wytwarzali wędliny w warunkach domowych wykorzystując surowe mięso nabyte wcześniej z nieustalonego miejsca, prawdopodobnie z lokalnych supermarketów. Oskarżeni nie będąc osobami wpisanymi do rejestru Powiatowego Lekarza Weterynarii nie mogli być podmiotem przestępstwa z art. 25 pkt. 4 ustawy z 16.12.2005 r o produktach pochodzenia zwierzęcego. W myśl art. 20 ustawy do rejestru wpisywane są zakłady, które są gospodarstwami, w których dokonywany jest ubój ewentualnie zakłady prowadzące sprzedaż bezpośrednią produktów pochodzenia zwierzęcego lub podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze.

Czynu oskarżonych nie można zakwalifikować jako przestępstwa z art. 96 ust. 1 ustawy z 25.08.2006 r o bezpieczeństwie żywności i żywienia, albowiem przepisów tej ustawy nie stosuje się do żywności pochodzenia zwierzęcego (art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy). Zachowanie oskarżonych nie może być również zakwalifikowane jako wykroczenie z art. 118 § 2 kw. W myśl tego przepisu karze za wykroczenie podlega ten, kto wprowadza do obrotu mięso: - bez wymaganego oznakowania lub świadectwa - warunkowo zdatne do spożycia lub niezdatne do spożycia, wbrew określonemu sposobowi jego wykorzystania.

Jak widać z brzmienia przepisu karalne jest wprowadzanie do obrotu mięsa w określonych sytuacjach. Przepis nie wspomina o innych przetworzonych wyrobach mięsnych jak wędliny, którymi dysponowali oskarżeni. Definicje prawne mięsa oraz wyrobów mięsnych zostały zamieszczone w załączniku I do cytowanego wyżej rozporządzenia nr 853/2004. Zdaniem sądu czyny oskarżonych mogą stanowić delikty określone w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy z 16.12.2005 r o produktach pochodzenia zwierzęcego. W myśl art. 27 ust. 1 kary pieniężne przewidziane w wymienionym wyżej przepisie wymierza, w drodze decyzji administracyjnej powiatowy lekarz weterynarii (delikt administracyjny).

W tej sytuacji sąd uniewinnił oskarżonych od stawianego im zarzutu stosownie do treści art. 414 § 1 kpk.

4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7.

KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II, III i IV. Sąd na podstawie § 17 ust. 2 pkt 3 oraz § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 roku poz. 1714) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. T. kwotę 588 złotych powiększoną o należny podatek VAT, tytułem opłaty za wykonywaną z urzędu obronę oskarżonego E. C.. Zaś na podstawie § 17 ust. 2 pkt 3 oraz § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.

U. z 2016 roku poz. 1714) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. T. kwotę 588 złotych powiększoną o należny podatek VAT, tytułem opłaty za wykonywaną z urzędu obronę oskarżonej K. C.. Kosztami procesu Sąd obciążył Skarb Państwa. Powyższe rozstrzygnięcia wynikały wprost z przytoczonych przepisów prawa. 6. 1Podpis