Legislator Case Law & Legislation
III K 318/19 AI generated

III K 318/19 · Sąd powszechny

Case Number III K 318/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

pUZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 318/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k; III K 318/19 · Sąd powszechny: Nowe brzmienie powołanego przepisu jest więc oderwane od wcześniejszych znamion w postaci «uporczywości» uchylania się od obowiązku alimentacyjnego i skutku w postaci «narażenia osoby uprawnionej na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych». W aktualnym stanie prawnym dla bytu przestępstwa z art. 209 §1 kk konieczne jest, aby łączna wysokość zaległości powstałych wskutek uchylania się od wykonania obowiązku alimentacyjnego stanowiła równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące.

Keywords

AI generated
deduction of child maintenance maintenance obligations living expenses feed – products and hygiene maintenance arrears recalculation of maintenance

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
AI generated
II K 647/22
Sygn. akt II K 647/22 (...)-0.Ds.938.2022 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 listopada 2023 r. Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący sędzia Justyna Krzysztofik - Skrzydłowska Protokolant Agata Kwiecień bez udziału Prokuratora po rozpoznaniu w dniach 06.07.2023 r., 28.09.2023 r. i 09.11.2023 r. sprawy R. D. (D.) ur. (...) w L. syna R. i H. z d. K. oskarżonego o to, że: w okresie od marca 2021 roku do 10 sierpnia 2022 r. w L., powiatu (...), uchylał się od obowiązku alimentacyjnego stwierdzonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 6 lutego 2018 roku, sygn. akt I C 713/16 w kwocie po 1.000 złotych miesięcznie na rzecz P., N. i K. D., łącznie 3.000 złotych, następnie obniżonych wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 2019 roku, sygn. akt I ACa 458/18 do kwoty 750 złotych miesięcznie na N. D. i 750 złotych na K. D., tj. łącznie na troje dzieci po 2.500 złotych miesięcznie w ten sposób, że zaniechał płacenia rat alimentacyjnych, a łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości przekroczyła równowartość trzech świadczeń okresowych, przy czym naraził swoje dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych tj. o czyn z art. 209 § 1a k.k. oskarżonego R. D. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 209 § 1a kk i za to na podstawie art. 209 § 1a kk wymierza mu karę 2 (dwóch) lat ograniczenia wolności zobowiązując do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 (czterdziestu) godzin w stosunku miesięcznym; na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 kk w zw. z art. 34 § 3 kk zobowiązuje oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie dzieci P. D., N. D. i K. D.; na podstawie art. 72 § 1 pkt 4 kk w zw. z art. 34 § 3 kk zobowiązuje oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej; na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych; na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 1.002 zł i dalsze 230,46 zł podatku VAT tytułem nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 647/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) D. R. W okresie od marca 2021 roku do 10 sierpnia 2022 roku w L., powiatu (...) uchylał się od obowiązku alimentacyjnego stwierdzonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 06 lutego 2018 roku sygn. akt I C 713/16 w kwocie po 1 000 złotych miesięcznie na rzecz P., N. i K. D. łącznie 3 000 złotych następnie obniżonych wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 2019 roku sygn. akt IACa 458/18 do kwoty 750 złotych miesięcznie na N. D. i 750 złotych na K. D., tj. łącznie na troje dzieci 2 500 złotych miesięcznie, w ten sposób, że zaniechał płacenia rat alimentacyjnych, a łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości przekroczyła równowartość powyżej trzech świadczeń okresowych, przy czym naraził swoje dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. Uchylanie się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym; wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowiąca równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych; niemożność zaspokojenia przez małoletnie uprawnione do alimentacji podstawowych potrzeb życiowych 1. Dokumentacja komornicza KMP 79/18 k. 7-9;24;37;41-48 Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze sygn. akt I C 713/16 k. 2 Wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, sygn. akt I Ac 458/18 k. 3 Pisma z Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy (...) we L. z dnia 24 marca 2022 roku k. 25-26 Pismo z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. z dnia 24 sierpnia 2022 roku k. 60 Informacja z Powiatowego Urzędu Pracy we L. z dnia 25 października 2022 roku k. 74-75 Zaświadczenie (...) z dnia 13 lipca 2023 roku dot. ofert pracy przedstawionych oskarżonemu k. 124 Pismo Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy (...) z dnia 18 października 2023 roku k. 138 Pismo Komornika Sądowego prowadzącego egzekucję wobec oskarżonego z dnia 9 października 2023 roku k. 139 Wyjaśnienia oskarżonego R. D. k. 121; 68;135 verte Zeznania świadka L. D. k. 121 verte; 12 Zeznania świadka N. D. k. 121 verte; 19 Zeznania świadka P. D. k. 122; 29 II. Stan zdrowia oskarżonego R. D. Dokumentacja medyczna oskarżonego R. D. k. 131-134 III. Uprzednia karalność R. D. 15. karta karna k. 73 16. Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 2 lipca 2021 roku sygn. akt II K 654/19 k. 117 17. Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 30 listopada 2021 roku sygn. akt VI Ka 571/21 k. 118 Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 21 stycznia 2022 roku sygn. akt II K 232/21 k. 119 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) -- ------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Dowody z pkt 1.1. – 1 oraz 8 Dokumentacja komornicza KMP 79/18 oraz pismo Komornika Sądowego z dnia 18 października 2023 roku Dokumentacja oraz pismo sporządzone zostały przez organ do tego uprawniony, pełniący funkcję publiczną. Dowody nieosobowe niekwestionowane w toku rozprawy głównej przez żadną ze stron postępowania. Zdaniem Sądu w całości wiarygodne. Dowodzą, że oskarżony dobrowolnie nie reguluje obowiązku alimentacyjnego na rzecz córek. Dowody z pkt 1.1. – 2 oraz 3 Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze sygn. akt I C 713/16 oraz Wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, sygn. akt I Ac 458/18 Dowody sporządzone zostały przez organy wymiaru sprawiedliwości. Dowody nieosobowe niekwestionowane w toku rozprawy głównej przez żadną ze stron postępowania. Zdaniem Sądu w całości wiarygodne. Dowody z pkt 1.1. – 4 - 7 - Pismo z (...) z dnia 24 marca 2022 roku; - Pismo z ZUS z dnia 24 sierpnia 2022 roku; - Informacja z PUP z dnia 25 października 2022 r; - Zaświadczenie z PUP z dnia 13 lipca 2023 roku; Dowody sporządzone zostały przez uprawnione organy. Dowody nieosobowe niekwestionowane w toku rozprawy głównej przez żadną ze stron postępowania. Zdaniem Sądu w całości wiarygodne. Dowodzą w szczególności możliwości zarobkowych po stronie oskarżonego i jego złej woli w zakresie regulowania alimentów w czasie objętym zarzutem. Wyjaśnienia oskarżonego R. D. Sąd ocenił wyjaśnienia oskarżonego w całości jako wiarygodne, niemniej nie stanowią one usprawiedliwienia zachowania, które skutkować mogło uwolnieniem od odpowiedzialności karnej. W toku postępowania przygotowawczego oraz w toku rozprawy głównej R. D. wyjaśnił, że nie płacił zasądzonych na rzecz córek alimentów, co uzasadniał sytuacją zdrowotną oraz zawodową. Podniesione przez oskarżonego dowody – nieregularne wpłaty na rzecz córek nie dotyczą okresu objętego zarzutem, a sytuacji z roku 2023 lub okresu ostatniego kwartału 2022 roku ( rozpoczęcie studiów przez córkę N. ). Na domiar tego oskarżony sam przyznaje, że finansował jedną z córek, ( pomijając pozostałe ), co świadczy o nierównym traktowaniu potrzeb wszystkich dzieci, co zasługuje na szczególna krytykę. Zeznania świadków L. D., N. D. oraz P. D. Sąd ocenił zeznania świadków w całości jako wiarygodne. Z zeznań świadków - odpowiednio byłej żony oskarżonego oraz jego dwóch obecnie pełnoletnich córek, wynika, że R. D. systematycznie nie reguluje obowiązku alimentacyjnego a środki jakie otrzymują są wpłacane przez komornika prowadzącego egzekucję w kwotach znacznie niższych niż zasądzona kwota alimentów – zazwyczaj poniżej 200 złotych. W odniesieniu do zeznań świadka N. D. zauważyć należy, że alimenty na rzecz córek oskarżony zobowiązany był płacić wyłącznie komornikowi w ramach toczącego się postępowania egzekucyjnego, a takowych wpłat zgodnie z obowiązkiem wynikającym z wyroku, nie dokonywał. Przekazywał on dobrowolnie pewne kwoty na rzecz córki N. D. w okresie, którego dotyczy niniejsze postępowanie. Zdaniem Sądu jednak okoliczność na to nie mogła świadczyć o niewinności oskarżonego, gdyż nie chodzi o pełne kwoty należnych alimentów, a przy tym są to środki finansowe przekazywane z pominięciem postępowania egzekucyjnego. dokumentacja medyczna Dowody sporządzone zostały przez jednostki medyczne. Dowody nieosobowe niekwestionowane w toku rozprawy głównej przez żadną ze stron postępowania. Zdaniem Sądu w całości wiarygodne, jednakże nie wykluczają oskarżonego na rynku pracy. III - karta karna; - Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 2 lipca 2021 roku sygn. akt II K 654/19; - Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 30 listopada 2021 roku sygn. akt VI Ka 571/21; - Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 21 stycznia 2022 roku sygn. akt II K 232/21; Dowody sporządzone zostały przez organy wymiaru sprawiedliwości. Dowody nieosobowe niekwestionowane w toku rozprawy głównej przez żadną ze stron postępowania. Zdaniem Sądu w całości wiarygodne. Dowodzą uprzedniej karalności oskarżonego za przestępstwa tego samego rodzaju. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu II BbrakB 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. D. R. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Znamiona przestępstwa z art. 209 § 1 a k.k. wyczerpuje sprawca, który uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego co naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Zgodnie z zebranym w sprawie materiałem dowodowym oskarżony przez okres objęty aktem oskarżenia dobrowolnie nie regulował rat alimentacyjnych względem córek. Komornik prowadzący egzekucję wyegzekwował w tym okresie od oskarżonego niespełna 4 000 złotych, podczas gdy każdego miesiąca winien on płacić 2 500 złotych. Posiadał on na dzień 9 października 2023 roku zadłużenie w wysokości 147.441,00 złotych. Alimenty wypłacane są z Funduszu Alimentacyjnego w kwocie 211.95 złotych na jedno dziecko. Z informacji (...) wynika, że R. D. nie korzystał z pomocy ośrodka. Jak wskazuje utrzymuje się z prac dorywczych, nie podając konkretnie jednak jakie są to prace. Od dnia 2 marca 2022 roku do dnia wydania wyroku był osobą zarejestrowaną w PUP w L. jako osoba bezrobotna - bez prawa do zasiłku. Przedstawiono mu szereg ofert pracy, w tym prace jako kierowca czy kurier, które nie wymagają podnoszenia ciężkich przedmiotów. Z żadnej z ofert oskarżony nie skorzystał. R. D. nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności ani nie przysługuje mu prawo do renty, nie poczynił starań w celu uzyskania statusu osoby niezdolnej do pracy. Znamiona przestępstwa z art. 209 a § 1 k.k. wyczerpuje sprawca, który uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego. Uchylanie się nakłada obowiązek wykazania, że sprawca miał obiektywną możliwość dostarczania środków utrzymania, lecz tego nie czynił (zob. wyrok SN z 9.05.1995 r., III KRN 29/95, OSNKW 1995/9–10, poz. 64). Usprawiedliwiony brak możliwości wykonania obowiązku łożenia może wynikać z tego, że sprawca w okresie objętym zarzutem miał status bezrobotnego bez prawa do zasiłku i nie było dla niego ofert pracy, że był obłożnie chory albo wymagał kosztownego leczenia, na które musiał przeznaczyć środki, którymi dysponował.” J. L. [w:] Kodeks karny. Komentarz, red. V. W., LEX/el. 2023, art. 209. Tego rodzaju okoliczności nie zachodzą w niniejszej sprawie. Obecnie narażenie na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych traktowane jest jako okoliczność kwalifikująca. Do podstawowych potrzeb życiowych należy zaliczyć takie potrzeby, które przy uwzględnieniu właściwości i warunków osobistych uprawnionego ma ten uprawniony (tak również S. Hypś [w:] Kodeks karny. Część szczególna, t. 1, red. M. Królikowski, R. Zawłocki, 2017, s. 860). Przy tym dodać wypada, że „do znamion przestępstwa należy jedynie narażenie na niezaspokojenie podstawowych potrzeb i to niebezpieczeństwo musi być realne, choć nie musi być bezpośrednie (zob. postanowienie SN z 10.12.2014 r., III KK 388/14, LEX nr 1621351).” J. L. [w:] Kodeks karny. Komentarz, red. V. W., LEX/el. 2023, art. 209. Oskarżony pomimo możliwości nie podjął zatrudnienia w oferowanych mu przez PUP w L. miejscach. Pomimo - jak sam wskazuje złego stanu zdrowia, jest on w stanie podejmować prace dorywcze – remontowe oraz nie czyni starań w celu uzyskania renty i statusu osoby niezdolnej do pracy. Córki oskarżonego z uwagi na fakt, że w okresie czynu nie były w stanie utrzymać się samodzielnie zmuszone były prosić o pomoc finansową osoby trzecie, jedna z córek swojego partnera życiowego w innym przypadku matka dzieci swojego konkubenta. Nie zaistniały więc powyższe przesłanki, aby uznać oskarżonego za niewinnego. Zdaniem Sądu R. D. swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa określonego w art. 209 § 1 a k.k. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. R. I I Znaczny stopień winy i społecznej szkodliwości czynu (działanie na rzecz osób najbliższych powodujący realną niemożliwość zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych; czas trwania przestępstwa) Okoliczności obciążające – uprzednia karalność oskarżonego za przestępstwa tego samego rodzaju, popełnienie czynu w okresie próby. Okoliczności łagodzące: okazjonalne wpłaty, przyznanie się do popełnienia czynu. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 2 lat ograniczenia wolności zobowiązując go do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym. Sąd uznał, że jest to sankcja adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości oraz słuszna w odczuciu społecznym. Zdoła uzmysłowić R. D. wagę naruszonych norm prawnych i powstrzyma przed tego rodzaju zachowaniami w przyszłości. Zważając na fakt, że uprzednie skazania na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie wpłynęły na oskarżonego resocjalizująco Sąd uznał, że kara ograniczenia wolności w maksymalnym wymiarze spełni względem niego tę funkcję. I II Z uwagi na treść art. 72 § 1 pkt 3 k.k. w zw. z art. 34 § 3 k.k Sąd zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego; Charakter popełnionego przestępstwa oraz fakt, iż uprawnione do alimentów nie były w stanie podjąć zatrudnienia ze względu na podejmowanie nauki ( córka P. ) przemawiało za orzeczeniem takiego obowiązku. I III Na podstawie art. 72 § 1 pkt 4 k.k. w zw. z art. 34 § 3 k.k Sąd zobowiązał oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej. Oskarżony nie jest osobą niezdolną do pracy, nie przysługuje mu prawo do renty, podejmuje on prace dorywcze przy drobnych remontach co wymaga dźwigania i jest pracą ciężką podczas gdy odrzuca oferty pracy kierowcy lub kuriera zdaniem Sądu uniemożliwiając celowo niemożliwość prowadzenia względem niego skutecznej egzekucji komorniczej. Z uwagi na powyższe orzeczenie przedmiotowego obowiązku w ocenie Sądu było zasadne. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Wprawdzie córka N. D. nie wnosiła o pociągnięcie ojca do odpowiedzialności za przestępstwo niealimentacji, lecz skoro wskutek bezskuteczności egzekucji uprawnionym wypłacone zostały świadczenia pieniężne, przedmiotowy czyn ścigany był z urzędu. 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Sąd na zasadzie słuszności zwolnił oskarżonego R. D. od kosztów sądowych z uwagi na konieczność bieżącej alimentacji córek oraz wysokość zaległości alimentacyjnych. V Z uwagi na treść art. 29 ust. 1 ustawy o adwokaturze zasądzono na rzecz adw. M. S. od Skarbu Państwa kwotę 1.002 zł i dalsze 230,46 zł podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - zgodnie z wnioskiem obrońcy. 8. PODPIS
II K 452/23
Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 452/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 683/13
K. został oskarżony o to, że w okresie od 01 kwietnia 2012r. do 30 czerwca 2012r. i w okresie od 01 sierpnia 2012r. do 28 lutego 2013r. oraz w miesiącu kwietniu 2013r. w miejscowości S. ul. (...), pow. B., woj. (...), będąc zobowiązany na mocy ustawy i wyroku Sądu (...)sygn. akt (...)z dnia 25 marca 2003r. do obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletnich dzieci A. i P. K. uporczywie uchylał się od tego obowiązku przez co naraził je na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i zmusił wierzycielkę do korzystania z pomocy instytucji państwowych i osób trzecich
II K 654/19
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd możeograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

pUZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 318/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1.

Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) M. L. w okresie od dnia 14 lutego 2018 roku do dnia 19 grudnia 2018 roku w W. uchylał się od wykonania ciążącego na nim z mocy ustawy obowiązku alimentacyjnego poprzez niepłacenie na rzecz małoletnich dzieci: D. L. alimentów w kwocie 550 złotych miesięcznie, A. L. alimentów w kwocie 500 złotych miesięcznie, W. L. alimentów w kwocie 450 złotych miesięcznie, zasądzonych przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w W. z dnia 22 września 2017r., sygn. akt V RC 505/17, a łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi co najmniej trzech świadczeń okresowych Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Postanowieniem z dn. 22.09.2017r. o sygn. V RC 505/17 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa zobowiązał oskarżonego M. L. (1) do łożenia na utrzymanie małoletnich dzieci: D. L. poprzez płatność alimentów w kwocie 550 złotych miesięcznie, A. L. - alimentów w kwocie 500 złotych miesięcznie i W. L. - alimentów w kwocie 450 miesięcznie (k. 6). Do grudnia 2017r. oskarżony wywiązywał się z nałożonego na niego obowiązku, jednak w styczniu i lutym 2018r. zapłacił jedynie część należnych alimentów, tj. odpowiednio 350 i 250 PLN, następnie zaś zaniechał płatności (k. 9), co skutkowało wszczęciem postępowania komorniczego.

W okresie od 01 czerwca do 27 grudnia 2018r. komornik wyegzekwował od oskarżonego łącznie kwotę 5.745,36 PLN (k. 29). W efekcie z należności za okres od lutego do grudnia, wynoszącej 15.000 PLN, oskarżony uiścił kwotę 5.995,36 PLN. Jednocześnie oskarżony od dn. 13.10.2017r. opłacał samodzielnie składki w ZUS jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą (k. 32), z której osiągał miesięczny dochód w kwocie ok. 2.000 PLN (k. 35). W okresie od lipca do grudnia 2018r. podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne została zadeklarowana w kwocie 2.665,80 PLN (k. 2).

W okresie zarzutu oskarżony zamieszkiwał osobno, w 2-pokojowym mieszkaniu, stanowiącym jego własność. Nieruchomość powyższa pozostawała wolna od obciążeń (k. 105-106). Powołany stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie” - zawiadomienia z załącznikami (k. 1-6) - dokumentacji komorniczej (k. 13, 25-35 - pisma ZUS (k. 41 - zaświadczenia z załącznikiem (k, 96-97) - wypisu z księgi wieczystej (k. 105-106) - wydruków (k. 112-114) - dokumentów złożonych przez oskarżonego (k. 117-121) - informacji urzędu skarbowego (k. 124-125, 128-131, 134-135) - informacji mBank (k. 137-152) - zeznań M.

L. (2) (k. 9, 100-101) - częściowo na podstawie wyjaśnień oskarżonego M. L. (1) (k. 40, 99, 122-123) 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu wyjaśnienia oskarżonego M. L. (1) (k. 40, 99, 122-123) Sąd obdarzył wyjaśnienia oskarżonego wiarą co opisanych w nich okoliczności rozstania z żoną, ograniczenia kontaktu z córkami, a także co do faktu osiągania w okresie zarzutu wynagrodzenia w kwocie ok. 2.000 PLN – w powyższym zakresie wyjaśnienia oskarżonego korespondują z całością pozostałych dowodów, z tych też przyczyn Sąd nie znalazł podstaw, by odmówić im wiary.

Za niewiarygodne natomiast Sąd uznał twierdzenie oskarżonego, że nie był on w stanie płacić alimentów; z jednej bowiem strony dochód oskarżonego, wskazany w złożonych wyjaśnieniach, przewyższał zasądzoną kwotę alimentów, z drugiej zaś oskarżony pozostawał właścicielem nieruchomości – dwupokojowego mieszkania, w którym zamieszkiwał samotnie. W tym stanie rzeczy Sąd stanął na stanowisku, że oskarżony miał możliwość uzyskania środków na zaspokojenie kierowanych wobec niego roszczeń alimentacyjnych, choćby poprzez sprzedaż mieszkania, zamianę go na mniejsze czy też wynajęcie jednego pokoju.

W końcu zaś skoro oskarżony był przedsiębiorcą, prowadzącym własną działalność gospodarczą, miał on możliwość wykonywania większej liczby kursów, względnie podjęcia kursów u innego przewoźnika bądź w innej formule. W tym stanie rzeczy wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim wskazywały na niemożność wywiązania się z obowiązku alimentacyjnego, Sąd uznał za wynik realizowanej linii obrony. zeznania M. L. (2) (k. 9, 100-101) Powołane zeznania Sąd obdarzył wiarą w całości – pozostają one spójne na obu etapach postępowania, nadto korespondują z dokumentacją komorniczą, dokumentacją ZUS oraz odpisem księgi wieczystej.

W tym stanie rzeczy Sąd nie znalazł podstaw, by zeznaniom tym odmówić wiary. Faktem jest, że świadek jest dla oskarżonego osobą najbliższą, jednak Sąd nie stwierdził, by okoliczność ta miała wpływ na treść złożonych przez świadka zeznań. Tym samym Sąd uznał zeznania te za pełnowartościowy materiał dowodowy, przydatny do poczynienia na tej podstawie ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Sąd obdarzył wiarą w całości pozostałe dowody i dokumenty, zgormadzone w aktach sprawy – w ocenie Sądu dowody te zostały pozyskane zgodnie z obowiązującymi przepisami, dokumenty zaś sporządzone przez osoby do tego uprawnione, stosownie do regulacji, określających ich formę i treść, stanowiąc tym samym wierne odzwierciedlenie okoliczności w nich opisanych.

W tym stanie rzeczy Sąd nie znalazł podstaw, by odmówić im wiary. W odniesieniu do przedłożonej przez oskarżonego dokumentacji, obrazującej jego wizyty u psychologów, Sąd nie powziął wątpliwości, że dokumentacja ta obrazuje prawdziwe okoliczności, jednocześnie jednak ani nie skutkowały one powzięciem przez Sąd wątpliwości co do poczytalności oskarżonego, ani też nie zmieniły one oceny Sądu w zakresie zdolności oskarżonego do wywiązywania się z ciążących na nim zobowiązań alimentacyjnych. Z jednej bowiem strony Sąd za zgodne ze wskazaniami wiedzy i logicznego rozumowania uznał, że nieporozumienia rodzinne nawet najlżejszego rodzaju mogą skutkować obniżeniem nastroju i pogorszeniem kondycji psychicznej, z drugiej zaś – że wobec oskarżonego nie zaszła konieczność wdrożenia leczenia psychiatrycznego, w tym farmakologicznego, ani też hospitalizacji. 1.2.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Nowelizacja, obowiązująca od dn. 31.05.2017r., nadała przepisowi art. 209 §1 kk odmienne niż wcześniej brzmienie, stanowiąc, iż ten, kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Nowe brzmienie powołanego przepisu jest więc oderwane od wcześniejszych znamion w postaci «uporczywości» uchylania się od obowiązku alimentacyjnego i skutku w postaci «narażenia osoby uprawnionej na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych». W aktualnym stanie prawnym dla bytu przestępstwa z art. 209 §1 kk konieczne jest, aby łączna wysokość zaległości powstałych wskutek uchylania się od wykonania obowiązku alimentacyjnego stanowiła równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące.

Strona przedmiotowa przestępstwa stypizowanego w §1 znowelizowanego przepisu wyraża się w uchylaniu się od ciążącego na sprawcy wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości (vide Mozgawa M. Komentarz, Lex/el 2018). W realiach niniejszej sprawy Sąd doszedł do wniosku, że oskarżony zrealizował znamiona zarzuconego mu przestępstwa. W pierwszej kolejności Sąd nie powziął wątpliwości, że oskarżony miał świadomość ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego – wynika to wprost z wyjaśnień samego oskarżonego, jak i dokumentacji komorniczej.

Podobnie Sąd nie powziął wątpliwości, że oskarżony miał świadomość, iż obowiązku tego nie wypełnia, co wynika wprost z wyjaśnień oskarżonego. Jednocześnie jednak, jak była o tym mowa powyżej, oskarżony wyjaśnił, że w powyższym okresie miał dochód w kwocie ok. 2.000 PLN, wystarczający na pokrycie zobowiązań alimentacyjnych, nadto dysponował 2-pokojowym mieszkaniem, w którym zamieszkiwał samotnie. Tym samym Sąd uznał za udowodnione, że oskarżony nie wypełniał obowiązku alimentacyjnego, pomimo że obiektywnie miał ku temu możliwość, choćby poprzez wynajęcie jednego pokoju, zamianę mieszkania na mniejsze czy też zwiększenie liczby kursów taksówkarskich, względnie podjęcie dodatkowej działalności przewozowej.

Wysokość zaległości alimentacyjnej, spełniającej warunki z art. 209 §1 kk, wynika wprost z załączonej do akt dokumentacji komorniczej oraz zeznań M. L. (2). W konsekwencji Sąd uznał, że oskarżony działaniem swoim wyczerpał znamiona zarzuconego mu przestępstwa. ☐ 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.6.

Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.7. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności I II Sąd uznał stopień winy oskarżonego za znaczny – oskarżony świadomie zaniechał wypełnienia ciążących na nim obowiązków alimentacyjnych, pomimo że miał ku temu obiektywną możliwość.

Działanie oskarżonego nosiło znamiona działania w pełni umyślnego. Podobnie jako znaczny Sąd ocenił stopień społecznej szkodliwości zarzuconego oskarżonemu czynu – działaniem swoim oskarżony spowodował przeniesienie ciężaru utrzymania córek na Skarb Państwa, samemu się od obowiązku powyższego odcinając. Znaczny stopień winy i znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd poczytał z okoliczności obciążające oskarżonego. Jako okoliczność łagodzącą Sąd poczytał złożenie przez oskarżonego wyjaśnień, z których wynika częściowe przyznanie się jego do popełnienia zarzuconego mu czynu.

Sąd uznał, że w realiach niniejszej sprawy orzeczenie o karze winno zostać ukształtowane w taki sposób, by nie tylko umożliwiło osiągnięcie celów stawianych wymiarowi kary w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej, ale również umożliwiło oskarżonemu wywiązywanie się z ciążącego na nim obowiązku. W tym stanie rzeczy Sąd doszedł do przekonania, że oskarżonemu winna zostać wymierzona kara ograniczenia wolności, a to znacznie powyżej dolnego progu, sformułowanego przez ustawodawcę dla tego rodzaju kary. Sąd uznał, że niezasadnym byłoby orzeczenie wobec oskarżonego kary grzywny, bowiem w pierwszej kolejności oskarżony winien przeznaczyć środki finansowe na realizację swych zobowiązań alimentacyjnych i zabezpieczenie zaspokojenia potrzeb życiowych dzieci.

Jednocześnie Sąd uznał, że wymierzenie kary pozbawienia wolności byłoby karą zbyt surową, a do orzeczenia warunkowego zawieszenia jej wykonania Sąd nie znalazł podstaw. Z tych też przyczyn Sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy graniczenia wolności, połączoną z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Nie bez znaczenia dla wyboru rodzaju kary pozostała też dyrektywa wyrażona w art. 53 § 1 kkw, zgodnie z którą wykonanie kary ograniczenia wolności ma na celu wzbudzenie w skazanym woli kształtowania jego społecznie pożądanych postaw, w szczególności poczucia odpowiedzialności oraz potrzeby przestrzegania porządku prawnego.

W oparciu o przepis art. 34 §3 kk w zw. z art. 72 §1 pkt 3 kk Sąd zobowiązał oskarżonego do bieżącego wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie córek. Sąd stanął na stanowisku, że ukształtowane w powyższy sposób orzeczenie o karze uświadomi oskarżonemu, że czyn jego spotkał się z wyraźnym potępieniem ze strony wymiaru sprawiedliwości, powstrzymując go w efekcie od podjęcia alogicznych działań w przyszłości; jednocześnie Sąd uznał, że orzeczona kara będzie także w stanie zrealizować potrzeby związane z kształtowaniem świadomości prawnej społeczeństwa poprzez wskazanie, iż popełnienie przestępstw jest nieopłacalne i każdorazowo spotka się z nieuchronną karą.

W efekcie Sąd, kształtując całość orzeczenia o karze, miał na uwadze zarówno elementy przedmiotowe, jak i podmiotowe czynu, uwzględniając, aby wymiar kary spełnił poczucie społecznej sprawiedliwości, był adekwatny do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu, a także osiągnął cele zapobiegawcze i wychowawcze. W ocenie Sądu kara ukształtowana wobec oskarżonego we wskazany powyżej sposób czyni zadość dyrektywom wymiaru kary, sformułowanym w art. 53 kk, nie czyniąc kary tej ani niewspółmiernie rażąco surową, ani też niewspółmiernie łagodną. 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Orzekając o kosztach sądowych Sąd miał na uwadze, by oskarżony – jak była już o tym mowa powyżej – w pierwszej kolejności uczynił zadość ciążącemu na nim obowiązkowi alimentacyjnemu, dlatego też zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych. 1.1Podpis