II K 339/21 · Sąd powszechny

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK339/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. S. T. I.W dniu 19 marca 2021 roku około godziny 09.00 w miejscowości M., gmina B., województwo (...), jechał jako kierujący w ruchu lądowym samochodem osobowym marki A. (...) o numerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,57 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie w sprawie o sygnaturze akt II K 707/16.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 S. T. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony swym zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 178a § 4 k. W dniu 19 marca 2021 roku jechał jako kierujący w ruchu lądowym samochodem osobowym marki A. (...) o numerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,57 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie w sprawie o sygnaturze akt II K 707/16.

Poprzednie skazanie wynikające z wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie w sprawie o sygnaturze akt II K 707/16 nie uległo zatarciu (dane o karalności - k. 7-9), gdyż - stosownie do dyspozycji art. 107 § 6 kk - jeżeli orzeczono środek karny (...) zatarcie skazania nie może nastąpić przed jego wykonaniem, darowaniem albo przedawnieniem jego wykonania (w sprawie SR w Bełchatowie II K 707/16 - k. 52 - orzeczono wobec S. T. w szczególności środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat, a zatem zatracie skazania z owego wyroku mogłoby nastąpić najwcześniej w dniu 17 września 2019 roku).

Jeżeli zaś skazany po rozpoczęciu, lecz przed upływem okresu wymaganego do zatarcia skazania ponownie popełnił przestępstwo, dopuszczalne jest tylko jednoczesne zatarcie wszystkich skazań (art. 108 kk). Ta ostatnia sytuacja miała miejsce w odniesieniu do osoby oskarżonego, albowiem w dniu 8 stycznia 2018 roku popełnił on nowe przestępstwo (z art. 244 kk), za które wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 19 kwietnia 2018 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 166/18 (k.

51) skazano go prawomocnie na karę grzywny, orzekając jednocześnie środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 1 roku. Karę grzywny wynikającą z wyroku SR w Bełchatowie wydanego w sprawie o sygnaturze II K 166/18 S. T. wykonał w dniu 22 kwietnia 2021 roku (k. 53) (prawdopodobnie "przypomniał" sobie o tejże grzywnie po popełnieniu czynu będącego przedmiotem osądu w niniejszym postępowaniu karnym), a zatem (stosownie do dyspozycji art. 107 § 4a kk w zw. z art. 108 kk) zatarcie skazania z obydwu dotychczasowych skazań S. T. (w tym za czyn z art. 178a § 1 kk) mogłoby nastąpić najwcześniej w dniu 22 kwietnia 2022 roku.

☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności S. T. 1 I Sąd w oparciu o dyspozycję art. 178a § 4 kk wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (zgodną z wnioskiem S. T. - korzystającego z asystencji obrońcy z wyboru - wyartykułowanym na rozprawie w dniu 18 czerwca 2021 roku - k.

57) Przy wymiarze kary na korzyść oskarżonego poczytano przyznanie się przezeń do popełnienia zarzucanego mu czynu. Nie można jednakże przeceniać przyznania się przez S. T. do dokonania przedmiotowego przestępstwa, albowiem pozostały zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał na jego sprawstwo. Istotną okolicznością obciążającą oskarżonego był znaczny stan jego nietrzeźwości, przekraczający ponad dwukrotnie ustawową granicę tego stanu oraz fakt jego uprzedniej dwukrotnej karalności sądowej, w tym za przestępstwo podobne do osądzanego w niniejszej sprawie.

Postawa S. T. świadczy o rażącym lekceważeniu przezeń zasad obowiązujących w ruchu drogowym. Tego rodzaju postępowanie musi spotkać się zatem z jednoznaczną i zdecydowaną reakcją wymiaru sprawiedliwości. W ocenie Sądu czyn, jakiego dopuścił się oskarżony, cechuje znaczny stopień społecznej szkodliwości. Popełniając go sprawca naruszył zasady bezpieczeństwa obowiązujące w komunikacji. Oskarżony jako osoba uprawniona w przeszłości do prowadzenia samochodów osobowych powinien mieć świadomość, jak duże zagrożenie dla innych uczestników ruchu stwarza jego uczestnik znajdujący się w stanie nietrzeźwości.

Wskazać należy nadto, iż przedmiotowego czynu dopuścił się on z zamiarem bezpośrednim, świadomie wprawiając się w stan nietrzeźwości a następnie wsiadając do samochodu jako kierujący. Naruszył w ten sposób jedną z podstawowych skodyfikowanych zasad obowiązujących w ruchu lądowym (art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ) - zasadę trzeźwości odnoszącą się do każdego kierującego pojazdem - poruszając się samochodem w stanie nietrzeźwości po drodze publicznej. Tego rodzaju postawa świadczy o całkowitym braku u oskarżonego poczucia odpowiedzialności za zdrowie i życie innych ludzi, w szczególności uczestników ruchu.

Przy uwzględnieniu wskazanych faktów Sąd doszedł do przekonania, że właściwą reakcją prawno - karną na czyn, jakiego dopuścił się sprawca, będzie kara pozbawienia wolności w wymiarze sześciu miesięcy (orzeczone wobec S. T. w przeszłości dwukrotnie kary grzywny nie wdrożyły go bowiem do przestrzegania porządku prawnego). W ocenie Sądu tego rodzaju kara w określonym w wyroku wymiarze (w dolnych granicach ustawowego zagrożenia) spełni swe zadania w zakresie oddziaływania zapobiegawczego i wychowawczego względem oskarżonego oraz uczyni zadość potrzebom w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

S. T. 2 I U podstaw decyzji w przedmiocie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności na podstawie art. 69 § 1, 2, 4 kk oraz art. 70 § 1 kk legło przekonanie, że mimo jej niewykonania zarówno cele postępowania, jak i samej kary, zostaną osiągnięte, a oskarżony będzie przestrzegał prawa i nie popełni w przyszłości przestępstwa. Wskazują na to bowiem jego właściwości i warunki osobiste. W ocenie Sądu 2-letni okres próby (mimo uprzedniej karalności S. T.) będzie skuteczną ochroną przed powrotem oskarżonego na drogę przestępstwa.

Jednocześnie - celem wzmocnienia kontroli nad zachowaniem sprawcy - w oparciu o art. 72 § 1 pkt 1 kk i art. 73 § 1 kk oddano go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego oraz nałożono nań obowiązek informowania kuratora o przebiegu okresu próby w okresach sześciomiesięcznych. S. T. 3 I Stosownie do dyspozycji art. 42 § 3 kk (zgodnie z wolą ustawodawcy) orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. W ocenie Sądu czyn osądzany w niniejszym postępowaniu nie stanowi wyjątkowego wypadku, uzasadnionego szczególnymi okolicznościami, albowiem Sąd nie dostrzega żadnych tego rodzaju okoliczności.

S. T. 4 I Na podstawie art. 43a § 2 kk orzeczono w stosunku do S. T. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 złotych. Ustawodawca nałożył na Sąd obowiązek orzeczenia wskazanego środka karnego, zaś jego wysokość określono na poziomie minimalnym.

5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Z uwagi na okoliczność, iż oskarżony (występujący przez Sądem wraz z obrońcą z wyboru) złożył w przedmiotowej sprawie wniosek w trybie art. 387 § 1 kpk, uzasadnienie wyroku - stosownie do dyspozycji art. 424 § 3 kpk - ograniczone zostało do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu.

7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5 Oskarżony jest osobą młodą, pracującą zawodowo, nie posiadającą nikogo na utrzymaniu, a zatem będzie w stanie uregulować orzeczone wobec niego koszty sądowe.

7. Podpis