Legislator Case Law & Legislation
II Kzw 78/21 AI generated

II Kzw 78/21 · Sąd powszechny

Case Number II Kzw 78/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 23 lutego 2021r. sygn. II Ko 806/20 Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu na podstawie art.65a§2,3 kkw, art.9§3 kkw, art.624§1 kpk w zw. z art.1§2 kkw I. zarządził wykonanie wobec skazanego M. Ś. zastępczej kary pozbawienia wolności w miejsce niewykonanej kary ograniczenia wolności orzeczonej wobec niego wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu w sprawie sygn. II K 635/17, określając wymiar zastępczej kary pozbawienia wolności do odbycia na 117 dni, II. wstrzymał wykonanie pkt I postanowienia do czasu jego prawomocności, III. wydatkami postępowania wykonawczego obciążył Skarb Państwa, zwalniając z tego obowiązku skazanego.

Legislator headnote

AI generated

art. 3 § 1 k.k, art. 9 § 4 k.k, art. 1 § 4 k.k, art. 24 k.k; II Kzw 78/21 · Sąd powszechny: Następnie w terminie przewidzianym na wniesienie zażalenia skazany złożył do Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu wniosek o zmianę postanowienia wykonawczego wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania kary (k194). W przedmiotowym wniosku skazany, powołując się na treść art. 63a § 1 k.k.w w zw. z art. 9 § 4 k.k.w. w zw. z art. 1 § 4 k.k.w., 24 k.k.w., wniósł o zmianę postanowienia wykonawczego z dnia 23 lutego 2021 roku w sprawie zarządzenia wykonania wobec niegozastępczej kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu w sprawie II K 635/17, w ten sposób, iż Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu napodstawie art 63a § 1 k.k.w orzeknie wobec skazanego M.

Keywords

AI generated
mobility of workers migrant unemployment temporary work incapacity abandonment of employment limited work availability suspension of unemployment benefits

Cited Legislation

AI generated
art. 3 § 1 k.k
II Ko 806/20 o zarządzeniu zastępczej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 3 § 1 k.k.w.
art. 9 § 4 k.k
art. 1 § 4 k.k
207§ 1 kk i z art. 190 § 1 kk w przedmiocie zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu z dnia 23 lutego 2021r.
art. 24 k.k
24 kkw jest rozpoznawany przez sąd właściwy do uchylenia lub zmiany postanowienia w trybie art. 24 k.k.w.
AI generated
II KK 339/22
Sąd Rejonowy w P. postanowieniem z dnia 14 maja 2021 roku, sygn. akt II Ko […] na podstawie art. 65§1 k.k.w. zarządził wobec skazanego K. R. G. w zamian za niewykonaną karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności, wykonanie zastępczej kary 9 miesięcy pozbawienia wolności.Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2021 roku sygn. akt XI Kzw […], po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego, zmienił powyższe postanowienie Sądu Rejonowego w P. z dnia 14 maja 2021 roku, sygn. akt II Ko […] w ten sposób, że określił, iż do wykonania pozostaje zastępcza kara pozbawienia wolności w wymiarze 3 miesięcy.Kasację od powyższego postanowienia wniósł Prokurator Generalny zaskarżonemu postanowieniu zarzucając - rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 98 § 1 k.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 92 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 pkt 3 i 5 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w., polegające na zaniechaniu uwzględnienia, w toku wadliwie przeprowadzonej kontroli odwoławczej postanowienia Sądu I instancji, całokształtu okoliczności ujawnionych w postępowaniu, mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, w wyniku czego doszło do błędnego przyjęcia, że wyrokiem Sądu Rejonowego w L. z dnia 22 września 2020 r., sygn. akt III K […] K.
II K 184/19
Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 28 lutego 2017 r.
V KK 125/24
Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Mławie z dnia 12 października 2018 r., sygn.
II K 32/22
UZASADNIENIE Formularz UWŁ Sygnatura akt II K 32/22 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, można wypełnić część 3–8formularza 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1. Sąd Rejonowy w N. II Wydział Karny 3 II 2021 r. II K 340/20 2. Sąd Rejonowy w N. II Wydział Karny 9 XI 2021 r. II K 162/20 3. Sąd Rejonowy w N. II Wydział Karny 10 XI 2021 r. II K 236/21 0.1.1.2. Inne fakty 1.2.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. Skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 3 lutego 2021 r. w sprawie sygn. akt II K 340/20 za czyn z art. 278a § 1 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278a § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. popełniony w okresie od dnia 2 listopada 2020 r. do dnia 9 listopada 2020 r. na karę 1 roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie; za czyn z art. 278a § 1 k.k. popełniony w dniu 2 listopada 2020 r. na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie; za czyn z art. 278a § 1 k.k. popełniony w dniu 7 listopada 2020 r. na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie; za czyn z art. 278 § 1 k.k. popełniony w dniu 5 września 2020 r. na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie; przy czym w miejsce w/w jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczono karę łączną 1 roku i 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie; Odpis wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 3 lutego 2021 r. k. 35 - 37 Karta karna k. 33 - 34 2. Postanowieniem Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 10 sierpnia 2021 r. /sygn. akt II Ko 388/21/ zarządzono wykonanie 300 dni zastępczej kary pozbawienia wolności wobec nie wykonania kary łącznej ograniczenia wolności orzeczonej w sprawie sygn. akt II K 340/20. Postanowienie Sądu Rejonowego w N. z dnia 10 sierpnia 2021 r. /sygn. akt II Ko 388/21/ k. 62 3. Zastępczą karę pozbawienia wolności skazany M. Z. odbywa od dnia 30 grudnia 2021 r. od godz. 7:10 do dnia 26 października 2022 r. do godz. 7:10. Do zakładu karnego został doprowadzony. Wykaz wykonywanych kar sporządzony przez ZK k. 10 4. Skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 9 listopada 2021 r. w sprawie o sygn. akt II K 162/20 za czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. popełniony w okresie od dnia 29 marca 2020 r. do dnia 4 kwietnia 2020 r. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności; za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zb. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zb. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełniony w okresie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 23 marca 2020 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, przy czym w miejsce w/w jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczono karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Odpis wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 9 listopada 2021 r. k. 38 - 42 5. Kara łączna pozbawienia wolności orzeczona w sprawie sygn. akt II K 162/20 została wprowadzona do wykonania. Skazany ma ją odbywać w okresie od dnia 26 października 2022 r. do dnia 25 grudnia 2023 r. Wykaz wykonywanych kar sporządzony przez ZK k. 10. 6. Skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 10 listopada 2021 r. w sprawie o sygn. akt II K 236/21 za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 31 grudnia 2020 r. na karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 32 godzin miesięcznie. Odpis wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 10 listopada 2021 r. k. 43 - 44. 7. Nie zarządzono zastępczej kary pozbawieni wolności w zamian za karę łączną ograniczenia wolności ze sprawy sygn. akt II K 236/21. Postępowanie wykonawcze w zakresie kary ograniczenia wolności zostało zawieszone /z uwagi na pozbawienie wolności w innych sprawach/. informacja k. 44 8. Skazany w trakcie odbywania kary w zakładzie karnym zachowuje się poprawnie. Został zatrudniony odpłatnie w zakładzie karnym, jednak nie realizuje obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwami szkody. Opinia o skazanym k. 10v 1.2.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------- ---------------------------------------------------------------- ---------------- ---------------- 1.Ocena Dowodów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. - 8. Odpis wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 3 lutego 2021 r. Wszystkie te dokumenty zostały sporządzone zgodnie z przepisami prawa przez osoby do tego uprawnione. Treść, jak i forma dokumentów nie budziły jakichkolwiek zastrzeżeń ze strony Sądu, również strony nie zgłaszały żadnych zastrzeżeń odnośnie tych dokumentów. Karta karna Postanowienie Sądu Rejonowego w N. z dnia 10 sierpnia 2021 r. /sygn. akt II Ko 388/21 Wykaz wykonywanych kar sporządzony przez ZK Odpis wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 9 listopada 2021 r. Odpis wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 10 listopada 2021 r. Informacja Opinia o skazanym 0.1.2.2.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów 0.2.(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------- --------------------- ------------------------------------------------------------------------- 1.PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 1. Wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 3 lutego 2021 r. w sprawie sygn. akt II K 340/20 Kary jednostkowe ograniczenia wolności: 1) 1 rok i 4 miesiące; 2) 4 miesiące; 3) 4 miesiące; 4) 4 miesiące; 2. Wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 9 listopada 2021 r. w sprawie o sygn. akt II K 162/20 Kary jednostkowe pozbawienia wolności w wymiarze: 1) 7 miesięcy; 2) 1 roku. Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Wszystkie wyroki objęte niniejszym postępowaniem zostały wydane przez Sąd Rejonowy w N.. Wszystkie wyroki zapadły po dniu 24 czerwca 2020 r., a więc Sąd zgodnie z art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 /Dz. U. z 2020 r., poz. 1086 z późn. zm./ orzekał stosując przepisy k.k. w brzmieniu obowiązującym od dnia 24 czerwca 2020 r. Analiza skazań i orzeczonych kar prowadzi do wniosku, iż zaszły podstawy do orzeczenia jednej kary łącznej. Na gruncie obecnie obowiązujących przepisów łączeniu podlegają kary jednostkowe, a nie kary wymierzone jako łączne. Wobec tego Sąd w pkt. I wyroku łącznego na podstawie art. 85 § 1 k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 /Dz. U. z 2020 r., poz. 1086 z późn. zm./ rozwiązał węzeł kary łącznej ograniczenia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 3 lutego 2021 r. w sprawie sygn. akt II K 340/20 oraz rozwiązał węzeł kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 9 listopada 2021 r. w sprawie sygn. akt II K 162/20. Sąd połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności zapadłe w sprawie sygn. akt II K 162/20 oraz kary jednostkowe ograniczenia wolności zapadłe w sprawie sygn. akt II K 340/20. W sprawie tej kara ograniczenia wolności wobec uchylania się przez skazanego od wykonywania prac społecznych została zamieniona na zastępczą karę pozbawienia wolności /k. 62/. Sąd nie znalazł podstaw do obejmowania karą łączną pozbawienia wolności kary ograniczenia wolności orzeczonej w sprawie sygn. akt II K 236/21. Wobec skazanego nie zarządzono zastępczej kary pozbawienia wolności w zamian za karę ograniczenia wolności w sprawie sygn. akt II K 236/21, kurator nie złożył wniosku w tym przedmiocie, brak okoliczności wskazujących na uchylanie się przez skazanego od wykonywania tej kary ograniczenia wolności. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 11 czerwca 2019 r. w sprawie sygn. akt P 20/17 stwierdził, że art. 87 § 1 k.k. w zakresie, w jakim nakłada na sąd obowiązek połączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności oraz wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności po dokonaniu zamiany kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał wskazał, że przepis art. 87 § 1 k.k. redukuje funkcję rozpatrzenia sprawy i wymierzania sprawiedliwości do automatycznego przeliczenia kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności zgodnie z zasadami określonymi w ustawie oraz orzeczenia w miejsce kar wymierzonych za zbiegające się przestępstwa jednej kary łącznej pozbawienia wolności. Kara pozbawienia wolności jest karą niewątpliwie najbardziej dolegliwą spośród kar przewidzianych przez ustawę karną. Zasadność orzeczenia kary łącznej z zastosowaniem przelicznika z art. 87 § 1 k.k. w sytuacji zbiegu kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności powinna być rozważana szczególnie w tych sytuacjach, gdy uprzednio doszło do orzeczenia zastępczej kary pozbawienia wolności za karę ograniczenia wolności /tak Sąd Okręgowy w Legnicy w postanowieniu z dnia 13 stycznia 2021 r., sygn. akt IV Kz 460/20/. Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 2 września 2019 r., sygn. akt II AKa 240/19 stwierdził, że w przypadku łączenia w wyroku łącznym kary pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności sądy nie powinny czynić tego w sposób automatyczny, lecz każdorazowo rozważyć, czy łączenie tych kar jest uzasadnione na kanwie przedmiotowej sprawy. W konsekwencji powyższego Sąd na podstawie art. 568a § 1 pkt 2 k.p.k. i art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85a k.k. i art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k., art. 87 § 1 k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 /Dz. U. z 2020 r., poz. 1086 z późn. zm./ i w zw. z art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 /Dz. U. z 2020 r., poz. 1086 z późn. zm./ połączy jednostkowe kary ograniczenia wolności i pozbawienia wolności orzeczone w sprawach: a) Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 3 lutego 2021 r. w sprawie sygn. akt II K 340/20 i Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 9 listopada 2021 r. w sprawie o sygn. akt II K 162/20 i orzekł wobec skazanego M. Z. karę łączną 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności. 1.WYMIARKARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Skazany wnosił o wymierzenie mu kary łącznej zgodnie z zasadą pełnej absorpcji. Żądanie pełnej absorpcji przy wymiarze kary łącznej jest pozbawione podstaw prawnych z uwagi na aktualne brzmienie art. 86 § 1 k.k., który wyklucza możliwość orzeczenia kary z zastosowaniem takiej zasady /tak wyrok SA w Poznaniu z dnia 28 września 2021 r., sygn.. akt II AKa 189/21/. Wymiar kary łącznej powinien odpowiadać zakresowi zawartości kryminalnej czynów, jakich sprawca się dopuścił /wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 28 lutego 2019 r., sygn. akt II Aka 270/18, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt II Aka 1/18/. Wymiar kary łącznej nie powinien zasadniczo odbiegać od tego wymiaru, który miałby miejsce, gdyby orzekano o tym zagadnieniu w jednym postępowaniu. Wymierzenie in concreto kary łącznej przy stosowaniu określonej zasady jej wymiaru /absorpcji, asperacji czy kumulacji/ stanowi rezultat koniecznego uwzględnienia przy wyrokowaniu łącznym okoliczności, które nie mogły być wcześniej przedmiotem oceny sądu, takich jak globalna liczba popełnionych przestępstw, ich rodzaj i łączące je relacje przedmiotowo-podmiotowe, co determinuje potrzebę takiego ukształtowania kary łącznej, aby te wszystkie aspekty - w wyniku stosowania dyrektyw prewencji szczególnej i ogólnej - zostały uwzględnione. Mający w tym przypadku zastosowanie art. 53 § 1 k.k. nakazuje uwzględnienie również celu zapobiegawczego i wychowawczego, które kara łączna ma osiągnąć w stosunku do skazanego /tak Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia z dnia 28 marca 2019 r., sygn.. akt II AKa 40/19/. Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt II AKa 34/19 „Popełnienie większej ilości przestępstw jest istotnym czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji”. Sąd biorąc pod uwagę wyżej wskazane kryteria /wielokrotne ataki na cudze mienie, dokonywanie kradzieży zuchwałych, kradzieży z włamaniem, działanie w ramach recydywy, dotychczasowy tryb życia sprawcy, który jest osobą wielokrotnie karaną sądownie - od 2016 r. karany 9 - krotnie/ uznał, iż karą, która jest w stanie osiągnąć cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do skazanego jest kara 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności /minimalny wymiar kary łącznej zgodnie z regułami art. 86 k.k. wynosił 1 rok i 1 miesiąc pozbawienia wolności, maksymalny zaś 2 lata i 9 miesięcy pozbawienia wolności/. Sąd przy wymiarze kary łącznej miał na uwadze, iż przypisane skazanemu przestępstwa zostały popełnione w bliskich odstępach czasu i wszystkie skierowane przeciwko temu samemu dobru prawnemu, dlatego też z tego powodu obniżył wymiar kary łącznej stosując zasadę częściowej absorpcji. Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyrok łączny jest instytucją mającą racjonalizować wymiar kary, a nie służyć wyłącznie poprawie sytuacji skazanych. Dlatego też stosowanie absorpcji przy wymiarze kary łącznej nie może być sprzeczne z zapobiegawczymi i wychowawczymi celami kary i działać demoralizująco na sprawców przestępstw, służąc odbieraniu kary łącznej, jako instytucji będącej swoistym premiowaniem osób popełniających szereg przestępstw. Wymiar kary łącznej, ma w swej istocie charakter ocenny i to, że orzeczona kara nie spełnia oczekiwań skazanego, a nawet w odczuciu społecznym może uchodzić za surową, nie oznacza, że można ją skutecznie kwestionować /wyrok SA w Białymstoku z dnia 22 października 2019 r., sygn. akt II AKa 182/19, LEX nr 3222191/. Sąd nie znalazł żadnych innych przesłanek, które przemawiałyby za orzeczeniem kary łącznej w niższym wymiarze. Należy pamiętać, że skazany z kradzieży uczynił sobie źródło stałego dochodu, współdziałał z innymi osobami w tym procederze, przestępstw dopuszczał się nagminnie, część z nich miała charakter zuchwały. Nadto jak wynika z opinii zakładu karnego skazany deklaruje wprawdzie krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw, co jest oczywiście pozytywne, ale deklaracja ta nie wiąże się z realizacją obowiązku naprawienia szkód wyrządzonych pokrzywdzonym. Skazany mimo że jest zatrudniony odpłatnie obowiązku tego nie realizuje k. 10v/. W ocenie Sądu kara łączna w niższym wymiarze byłaby wobec skazanego M. Z. zbyt łagodna, a przez to nie spełniałaby swoich celów w zakresie prewencji indywidualnej, jak i prewencji ogólnej. Kara łagodniejsza byłaby dla niego wręcz zachętą do prowadzenia dotychczasowego stylu życia. 1.Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego Brak było środków karnych, które podlegałyby łączeniu w wyroku łącznym. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. Na podstawie art. 572 k.p.k. Sąd umorzył postępowanie w pozostałej części, tj. w zakresie połączenia kary ograniczenia wolności orzeczonej w sprawie sygn. akt II K 236/21. IV. Z uwagi na fakt, że oprócz kar pozbawienia wolności i kar ograniczenia wolności nie było innych składników wskazanych wyroków do połączenia, w pozostałym zakresie połączone wyroki pozostawiono do odrębnego wykonania V. Na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w pkt. II zaliczono skazanemu M. Z. okres dotychczas odbytej zastępczej kary pozbawienia wolności w sprawie Sądu Rejonowego w Nidzicy sygn. akt II K 340/20, tj. od godz. 7:10 dnia 30 grudnia 2021 r. do dnia 22 września 2022 r. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VI. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze /Dz. U. z 2015 r., poz. 615 z późn. zm./ w zw. z § 17 ust. 5 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu Sąd przyznał adwokatowi K. P. Kancelaria Adwokacka w N. od Skarbu Państwa kwotę 120 złotych wraz z należnym podatkiem VAT w kwocie 27,60 zł, tj. łącznie kwotę 147,60 zł. VIII. Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił skazanego M. Z. w całości od obowiązku uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty. Skazany obecnie przebywa w zakładzie karnym, posiada zobowiązania wobec pokrzywdzonych, które powinien w pierwszej kolejności uregulować. 1.PODPIS ZARZĄDZENIE (...) (...) (...) (...) (...)
IV KK 387/25
T. został skazany:1.wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Grajewie z dnia 2 lutego 2023 r., sygn. akt II K 252/22, na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie za czyn z art. 178a § 4 k.k. popełniony w dniu 25 czerwca 2022 r., na podstawie art. 42 § 3 k.k. wyrokiem tym orzeczono ponadto wobec niego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, a na podstawie art. 43a § 3 k.k. świadczenie pieniężne w kwocie 10 tys. zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; postanowieniem z dnia 7 listopada 2023 r., sygn. akt II Ko 550/23, zarządzono wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności w wymiarze 150 dni, którą J.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Kzw 78/21 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2021 roku Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Szwedo-Dec Protokolant: Monika Biało przy udziale prokuratora Doroty Kowalewskiej po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 10 czerwca 2021roku sprawy M. Ś. skazanego za przestępstwa z art. 207§ 1 kk i z art. 190 § 1 kk w przedmiocie zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu z dnia 23 lutego 2021r. sygn. II Ko 806/20 o zarządzeniu zastępczej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 3 § 1 k.k.w. p o s t a n o w i ł : stwierdzić swoją niewłaściwość i sprawę M. Ś. przekazać Sądowi Rejonowemu w Tarnobrzegu

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 lutego 2021r. sygn. II Ko 806/20 Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu na podstawie art.65a§2,3 kkw, art.9§3 kkw, art.624§1 kpk w zw. z art.1§2 kkw I. zarządził wykonanie wobec skazanego M. Ś. zastępczej kary pozbawienia wolności w miejsce niewykonanej kary ograniczenia wolności orzeczonej wobec niego wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu w sprawie sygn. II K 635/17, określając wymiar zastępczej kary pozbawienia wolności do odbycia na 117 dni, II. wstrzymał wykonanie pkt I postanowienia do czasu jego prawomocności, III. wydatkami postępowania wykonawczego obciążył Skarb Państwa, zwalniając z tego obowiązku skazanego.

Następnie w terminie przewidzianym na wniesienie zażalenia skazany złożył do Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu wniosek o zmianę postanowienia wykonawczego wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania kary (k194). W przedmiotowym wniosku skazany, powołując się na treść art. 63a § 1 k.k.w w zw. z art. 9 § 4 k.k.w. w zw. z art. 1 § 4 k.k.w., 24 k.k.w., wniósł o zmianę postanowienia wykonawczego z dnia 23 lutego 2021 roku w sprawie zarządzenia wykonania wobec niegozastępczej kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu w sprawie II K 635/17, w ten sposób, iż Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu napodstawie art 63a § 1 k.k.w orzeknie wobec skazanego M.

Ś. zmianę formyobowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy społecznej, przyjmując 40 godzinpracy na cele społeczne za równoważne 20 % wynagrodzenia pobieranego za pracę przezskazanego i potrącenie wynagrodzenia skazanego na określony przez sąd cel społeczny oraz owstrzymanie wykonania w/w postanowienia do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku o zmianę formy obowiązku wykonywania pracy zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu wydanym pod sygn. akt II K 635/17.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Przedmiotowe pismo nie jest zażaleniem skazanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu z dnia 23 lutego 2021r. sygn. II Ko 806/20 . W tym miejscu należy wskazać, że zasadą jest, iż pismo wniesione prawidłowo wywołuje skutki prawne związane z jego treścią. O tym, czego dotyczy złożone pismo nie decyduje jego oznaczenie (tzn. wskazanie w tytule, że jest to wniosek dowodowy czy zażalenie), lecz treść pisma. Niewłaściwe oznaczenie pisma nie powoduje negatywnych konsekwencji dla wnoszącego pismo, tzn. nie pozbawia czynności znaczenia prawnego. Na przykład apelacja błędnie zatytułowana jako zażalenie ale wniesiona prawidłowo jeżeli chodzi o termin i wymogi formalne apelacji w dalszym ciągu będzie rozpatrywana jako apelacja, jeżeli z jej treści wynikać będzie, iż jest to apelacja. Zobacz m.in. postanowienie SN z dnia 1 września 1982 r., V KRN 276/82, OSNPG 1983, nr 2, poz. 21 oraz uchwałę SN z dnia 20 listopada 1991 r., I KZP 19/91, OSNKW 1992, nr 3–4, poz.

21. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, należy wskazać, że analiza wniosku złożonego przez M. Ś. nie wskazuje, aby było to zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu z dnia 23 lutego 2021r. sygn. II Ko 806/20. Skazany w sposób precyzyjny, z powołaniem przepisów kkw określił czego się domaga. Także uzasadnienie złożonego pisma dowodzi, że M. Ś. nie wnosi zażalenia na postanowienie z dnia 23 lutego 2021r. sygn. II Ko 806/20, a jedynie domaga się jego zmiany w trybie art. 24 kkw, wskazując, iż: - podjął się zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, co pociąga za sobą możliwość zmiany postanowienia wykonawczego w ten sposób, iż poprzez zmianę formy obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne można od skazanegopotrącić 20 % wynagrodzenia za pracę przyjmując 40 godzin za pracę na cele społeczne, - powyższe świadczy o jednoznacznej chęci skazanego na ustabilizowanie swojego trybu życia oraz o pozytywnym wpływie resocjalizacji na jego osobę, - skazany nie zamierza uchylać się od wykonania ciążącej na nim kary ograniczenia wolności a zmiana wykonywania formy pracy poprzez potrącenie od skazanego 20 % wynagrodzenia za pracę na wskazany przez sąd cel społeczny wpłynie pozytywnie na skazanego w zakresie prewencji indywidualnej, a zmiana takowa nie byłaby sprzeczna z zasadamiprewencji generalnej, - skazany żałuje popełnionego czynu i wnosi o zgodę na zmianę postanowieniawykonawczego, aby mógł nadal pracować oraz uiszczać w stosunku miesięcznym należność wynikającą z obowiązku nieodpłatnej kontrolowanej pracy świadczonej na cel społeczny wwymiarze 40 godzin miesięcznie.

Należy również podkreślić, że wniosek o zmianę postanowienia uregulowany w treści art. 24 kkw jest rozpoznawany przez sąd właściwy do uchylenia lub zmiany postanowienia w trybie art. 24 k.k.w. Jest to zawsze sąd, który wydał podlegające uchyleniu lub zmianie postanowienie w pierwszej instancji. Zgodnie z regułą wskazaną w art. 3 § 1 k.k.w. będzie to sąd, który wydał wyrok w pierwszej instancji albo sąd penitencjarny w zakresie swojej właściwości. Nadto na orzeczenie to przysługuje zażalenie gdy przysługiwało również na postanowienie podlegające zmianie lub uchyleniu.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.