Legislator Case Law & Legislation
II K 324/19 AI generated

II K 324/19 · Sąd powszechny

Case Number II K 324/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Uwaga : Uzasadnienie zostało sporządzone w poprzedniej formie z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu ZEUS. D. G. odbywał karę pozbawienia wolności 3 lat i 6 miesięcy w sprawie XI K 956/13 orzeczonej przez Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ. Od dnia 26 listopada 2018 roku D. G. został umieszczony na obserwacji psychiatrycznej w Wojewódzkim Ośrodku (...) przy ulicy (...) w T. na (...) na (...) piętrze. W dniu 26 listopada 2018 roku około godziny 16:00 D. G. rozmawiał na korytarzu z nieustaloną osobą przez telefon komórkowy.

Legislator headnote

AI generated

II K 324/19 · Sąd powszechny: polegający na samouwolnieniu się wypełnił znamiona występku z art. 242 § 1 kk. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona „uwolnienia się”. Podkreśla się, iż wystarczające jest „zerwanie więzów straży”, a więc odzyskanie przez sprawcę wolności choćby na krótko. Jak wskazano w orzeczeniu Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 1 lipca 1999r., sygn.akt II Aka 111/99 czas trwania tego stanu, sposób uwolnienia się, skutki zachowania sprawcy itd. nie są znamienne, a należą jedynie do okoliczności określających treść materialną przestępstwa, znaczącą dla wymiaru kary, ale nie dla bytu przestępstwa.

Keywords

AI generated
freedom of self-determination criminal voluntary disclosure psychotic illness deprivation of liberty privilege against self-incrimination improved psychiatric condition
AI generated
V KK 397/20
Sygn. akt V KK 397/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 października 2020 r.,‎sprawy A. P. P.‎skazanego z art. 157 § 1 k.k. i in.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 3 lutego 2020 r., sygn. akt IV Ka […]‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S.‎z dnia 22 marca 2019 r., sygn. akt II K […], p o s t a n o w i ł:
VI Ka 611/25
Sygn. akt VI Ka 611/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Sandra Michalec przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Marcina Zarównego po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2025r. sprawy K. C. (1) ur. (...) w Z. s. J., J. z domu S. oskarżonego z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 5 czerwca 2025 r. sygn. akt II K 394/24 uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. C. (1) i sprawę w części dotyczącej tego oskarżonego przekazuje Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 611/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 5 czerwca 2025 r. sygn. akt II K 394/24 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☒ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. K. C. (1) Pobyt oskarżonego w szpitalu na oddziale psychiatrycznym od 9.11.2023 r. do 14.12.2023 r. z rozpoznaniem zaburzeń emocji i zachowania spowodowanych używaniem alkoholu i zamierzone samouszkodzenie przez powieszenie. Kserokopia karty informacyjnej leczenia szpitalnego z (...) Szpitala (...) w Z. k. 239 - 240 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty -------------------------- -------------------------------------------------------------------------- ----------------- ----------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Kserokopia karty informacyjnej leczenia szpitalnego z (...) Szpitala (...) w Z.. Dowód przedłożony wprawdzie przez obrońcę oskarżonego, ale niebudzący wątpliwości co do wiarygodności. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------------- ---------------------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.Rażące naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia tj. art. 167 k.p.k. w zw. z art. 202 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów na okoliczność poczytalności oskarżonego K. C. (1) w chwili zarzuconego mu czynu, co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia i uniemożliwiało Sądowi I instancji prawidłową weryfikację kwalifikacji prawnej czynu, którego popełnienie zarzuca się oskarżonemu, w sytuacji istnienia uzasadnionej wątpliwości co do poczytalności skazanego, wynikającej zarówno ze złożonych przez niego oświadczeń do protokołu przesłuchania podejrzanego o fakcie leczenia psychiatrycznego m.in. zaburzenia osobowości ale i dowodów i zeznań świadka E. P. (1) czy też notatki policyjnej z rozpytania oskarżonego z dn. 10.03.2024 r. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2.Naruszenie przepisu postępowania mające istotny wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia tj. art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 10 polegające na braku wyznaczenia obrony z urzędu, kiedy ta obrona była obligatoryjna wobec istnienia uzasadnionych wątpliwości co do poczytalności skazanego; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny ewentualnie 3.Naruszenie przepisu postępowania mające istotny wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia tj. art. 79 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 10 polegające na braku wyznaczenia obrony z urzędu, kiedy ta obrona była obligatoryjna wobec istnienia uzasadnionych wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego K. C. (1) pozwalającego na udział w postępowaniu lub prowadzenia obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 – 3 Zarzuty zostaną omówione łącznie, jako że rację ma skarżący obrońca, że w sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. Oskarżony K. C. (1) już w trakcie przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym podał że leczył się psychiatrycznie w związku z zaburzeniami osobowości i depresją ( k. 90 odwrót ). Z innego dowodu – zeznań świadka E. P. (1), pracodawcy tego oskarżonego, złożonych w dniu 14.02.2024 r. wynika, że znana mu była okoliczność, iż oskarżony jest chory, leczy się na depresję ( k. 63 ). Koreluje to z dowodem przedłożonym przez skarżącego obrońcę w postępowaniu odwoławczym i przeprowadzonym na rozprawie odwoławczej w postaci kserokopii karty informacyjnej leczenia szpitalnego z (...) Szpitala (...) w Z. z którego wynika, że oskarżony przebywał na oddziale psychiatrycznym tego szpitala od 9.11.2023 r. do 14.12.2023 r. ( a więc w okresie zbliżonym do czasu popełnienia przestępstwa przypisanego mu w niniejszej sprawie ), z rozpoznaniem zaburzeń emocji i zachowania spowodowanych używaniem alkoholu i zamierzonego samouszkodzenie przez powieszenie. Jak wynika z tego dokumentu oskarżony podjął leczenie m.in. lekami psychiatrycznymi ( k. 239 – 240 ). Zgodzić należy się ze skarżącym obrońcą, że okoliczności powyższe – po części znane Sądowi Rejonowemu na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego – powodują wątpliwości co do poczytalności K. C. (1) tempore criminis, co skutkować powinno dopuszczeniem dowodu z opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów na podstawie art. 202 § 1 k.p.k., celem ustalenia czy w czasie popełnienia zarzucanego oskarżonemu czynu miał on w pełni zachowaną zdolność rozumienia jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. To z kolei aktualizuje obligatoryjną obronę oskarżonego na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. W postępowaniu przed Sądem I instancji oskarżony K. C. (1) nie miał obrońcy z wyboru, nie został mu także ustanowiony obrońca z urzędu. W tej sytuacji całe postępowanie przed Sądem I instancji jest wadliwe, dotknięte bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. Wniosek O uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu do ponownego rozpoznania ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. wniosek apelacji był zasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Bezwzględna przyczyna odwoławcza ☒ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku wobec oskarżonego K. C. (1) i przekazaniem sprawy w części dotyczącej tego oskarżonego Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu do ponownego rozpoznania. 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy w pierwszej kolejności dopuści dowód z opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów celem ustalenia czy w czasie popełnienia zarzucanego czynu oskarżony K. C. (1) miał w pełni zachowaną zdolność rozumienia jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem w rozumieniu art. 31 § 1 k.k., a także ustalenia innych okoliczności istotnych w sprawie, w tym czy stan jego zdrowia psychicznego pozwala na jego udział w postępowaniu lub prowadzenie obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny. W przypadku gdyby na tym etapie postępowania oskarżony nie miał obrońcy z wyboru, Sąd Rejonowy wyznaczy mu obrońcę z urzędu. Sąd ten przeprowadzi od początku cały przewód sądowy dotyczący oskarżonego K. C. (1) bacząc aby realizowana była obligatoryjna obrona, całość przeprowadzonych dowodów podda wnikliwej ocenie i wyda wyrok, który prawidłowo uzasadni zgodnie z wymogami art. 424 k.p.k. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego K. C. (1) Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☒ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana
VI Ka 190/13
w dniu 4 lipca 2012 r. w L. korzystając z przerwy 2 miesięcy i 7 dni orzeczonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 23 kwietnia 2012 roku sygn. akt IV Kow 414/Pr w wykonaniu kary 12 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 11.09.2006 r. w sprawie III K 136/05 za czyny z art.155 k.k. i in. bez usprawiedliwionej przyczyny nie powrócił do Aresztu Śledczego w L. po upływie wyznaczonego terminu przerwy
IV Ka 194/15
w okresie od lipca 2011r. do sierpnia 2012r.r. w miejscowości P. gm. M., znęcał się psychicznie nad swoją córką A. K. w ten sposób, że znajdując się pod wpływem alkoholu bezpodstawnie wielokrotnie wszczynał awantury, podczas których wyzywał ją słowami wulgarnymi, powszechnie uznawanymi za obelżywe, poniżał, wypowiadał groźby powodujące u niej lęk i obawy, wypędzał z mieszkania, czego następstwem było targnięcie się jej w dniu 15 kwietnia 2012r. na własne życie,
II AKa 100/13
Sąd Okręgowy w Legnicy wyrokiem z dnia 28 grudnia 2012 roku – sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: II K 324/19 PR 1 Ds 533.19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 kwietnia 2021 r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Angelika Kurkiewicz Protokolant st. sekr.sądowy Anna Frelik w obecności prokuratora Doroty Wysińskiej-Tycińskiej po rozpoznaniu dnia 19 marca 2021r.,, 22 kwietnia 2021 r. sprawy D. G., s. E. i M. z domu J., ur. (...) w G. oskarżonego o to, że: w dniu 2 grudnia 2018 r., o godz. 19:10, będąc pozbawionym wolności i odbywając karę 3 lat i 6 miesięcy w Zakładzie Karnym w S. orzeczonej przez Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ, sygn. akt XI K 956/13, a przebywając od dnia 26 listopada 2018 r. na obserwacji psychiatrycznej w Wojewódzkim Ośrodku (...) na ul. (...) w T., po uprzednim odkręceniu śruby zabezpieczającej klamkę okna na pierwszym piętrze oddziału męskiego i otwarciu okna, wyskoczył na dach przybudówki przylegającej do budynku, a następnie samowolnie oddalił się, tj. o czyn z art. 242§1 kk orzeka:

I. uznaje oskarżonego D. G. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 242§1 kk i za to na art. 242 §1 kk wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; II. zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) na rzecz adwokata M. G. kwotę 504 zł (pięćset cztery złote) powiększoną o należną stawkę podatku Vat tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu; III. zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 324/19

UZASADNIENIE

Uwaga : Uzasadnienie zostało sporządzone w poprzedniej formie z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu ZEUS. D. G. odbywał karę pozbawienia wolności 3 lat i 6 miesięcy w sprawie XI K 956/13 orzeczonej przez Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ. Od dnia 26 listopada 2018 roku D. G. został umieszczony na obserwacji psychiatrycznej w Wojewódzkim Ośrodku (...) przy ulicy (...) w T. na (...) na (...) piętrze. W dniu 26 listopada 2018 roku około godziny 16:00 D. G. rozmawiał na korytarzu z nieustaloną osobą przez telefon komórkowy.

Po chwili odkręcił śrubę zabezpieczającą klamkę okna. Otworzył okno i z okna po sznurze antenowym przedostał się na dach przybudówki przylegającej do budynku szpitala. Następnie z dachu w/w przybudówki zeskoczył na ziemię i oddalił się w kierunku ulicy (...) przez drugą bramę, która jest otwarta w ciągu dnia. W dniu 16 grudnia 2019 roku około godz. 17,40 D. G. został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji w G. przy ul. (...), a następnie około godz. 21,25 został doprowadzony do Aresztu Śledczego w G.. (Dowody: zeznania świadka J.

Z. (1) – k. 6-7, 287v) W toku postępowania sądowego D. G. został poddany jednorazowemu badaniu przez biegłych lekarzy psychiatrów, którzy nie stwierdzili u oskarżonego objawów choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego, otępienia ani innych głębokich zakłóceń czynności psychicznych. Biegli rozpoznali u oskarżonego zaburzenia osobowości z wyraźnymi cechami osobowości dysocjacyjnej i niestabilnej emocjonalnie. Biegli jednak uznali, iż w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu miał on zachowaną zdolność rozumienia ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. (Dowód: opinia sądowo-psychiatryczna - k. 216-235, 287v) Oskarżony D.

G. w toku postępowania przygotowawczego odmówił składania wyjaśnień i podpisania protokołu przesłuchania. W postępowaniu przed Sądem oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Jednocześnie odmówił składania wyjaśnień i udzielenia odpowiedzi na jakichkolwiek pytania. W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwala na przypisanie oskarżonemu sprawstwa zarzuconego mu czynu. Ustalając stan faktyczny sąd oparł się na zeznaniach J. Z. (1), który obserwował zdarzenia na monitoringu szpitalnym.

Natomiast Sąd uznał, iż nieprzyznanie się oskarżanego do stawianego mu zarzutu stanowiło jedynie przejętą przez niego linię obrony, mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności za popełniony czyn, a pozostającą w sprzeczności z wiarygodnym materiałem dowodowym. Dokonując ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie Sąd oparł się w głównej mierze na dowodowych źródłach osobowych w postaci zeznań świadka J. Z. (2). Świadek w sposób szczegółowy opisały w jaki sposób doszło do przedmiotowego zdarzenia, a także jaki był jego przebieg.

Zeznania tego świadka były logiczne, rzeczowe i spójne. Nie zawierały żadnych sprzeczności, które dyskwalifikowałyby ich wartość dowodową. Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów i pism zebranych w toku postępowania, uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności. Sąd podzielił dowód z opinii biegłych lekarzy psychiatrów albowiem jest ona jasna, spójna i logiczna. Opinia została sporządzona w przewidzianej prawem formie i przez osoby dysponujące wysoką wiedzą fachową. Czyn D.

G. polegający na samouwolnieniu się wypełnił znamiona występku z art. 242 § 1 kk. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona „uwolnienia się”. Podkreśla się, iż wystarczające jest „zerwanie więzów straży”, a więc odzyskanie przez sprawcę wolności choćby na krótko. Jak wskazano w orzeczeniu Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 1 lipca 1999r., sygn.akt II Aka 111/99 czas trwania tego stanu, sposób uwolnienia się, skutki zachowania sprawcy itd. nie są znamienne, a należą jedynie do okoliczności określających treść materialną przestępstwa, znaczącą dla wymiaru kary, ale nie dla bytu przestępstwa.

Nie budzi także wątpliwości, że w momencie uwalania się D. G. był pozbawiony wolności. Pozbawienie wolności na gruncie art. 242§1 kk, jest rozumiane szeroko. Nie chodzi tu tylko o osobę odbywającą karę pozbawienia wolności, ale również m.in. o tymczasowo aresztowanego, osobę zatrzymaną przez policję, czy umieszczoną w zamkniętym zakładzie leczniczym tytułem środka zabezpieczającego. Należy podkreślić, iż oskarżony D. G., odbywając karę pozbawienia wolności został osadzony w szpitalu psychiatrycznym na obserwacji sądowo-psychiatrycznej, z którego dokonał samowolnej ucieczki.

Kierując się dyrektywami sądowego wymiaru kary, mając na uwadze stopień winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, a także dotychczasowy sposób życia oskarżonego Sąd uznał, iż adekwatną do czynu popełnionego przez oskarżonego jest kara orzeczona w wymiarze 3 miesięcy pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu orzeczona kara wobec oskarżonego jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu sprawcy a przede wszystkim spełni swą rolę w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej. Sąd uznał, że warunki oraz właściwości osobiste oskarżonego, jego dotychczasowy sposób życia i charakter popełnionego przestępstwa uzasadniały wymierzenie właśnie kary pozbawienia wolności.

W przekonaniu Sądu wymierzona kara jest w tym wypadku dostatecznie dolegliwa i wystarczająca dla osiągnięcia celów kary, zarówno w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak również wpłynie zapobiegawczo i wychowawczo wobec oskarżonego na przyszłość. Wymierzając D. G. karę pozbawienia wolności Sąd uwzględnił również wymogi prewencji generalnej, kształtowania wyobrażenia o konieczności przestrzegania obowiązujących norm prawnych i budowania autorytetu porządku prawnego. Biorąc pod uwagę motywację i pobudki działania oskarżonego uznać należy, że czyny popełnione przez oskarżonego stanowią wyraz lekceważenia prawa.

Dlatego takie zachowanie oskarżonego spotkać się musi z odpowiednio reakcją, mieszczącą się przy tym w granicach wyznaczonych przez stopień winy sprawcy. Podkreślić należy, iż oskarżony nie po raz pierwszy wszedł w konflikt z prawem. Nie potrafił z poprzednich przypadków wynieść żadnej nauki lub konstruktywnych wniosków na przyszłość. Obecne zachowanie oskarżonego świadczy o jego stosunku do obowiązujących, również jego, norm i przepisów. Najłagodniej rzecz ujmując stosunek ten jest beztroski, niedojrzały i lekceważący.

W takiej sytuacji, zdaniem Sądu, orzeczenie kary pozbawienia wolności w niższym wymiarze nie daje żadnych gwarancji, iż oskarżony w przyszłości będzie zachowywał się należycie. Wymierzając karę Sąd nie tracił z pola widzenia okoliczności wpływających na jej wymiar. Do okoliczności obciążających zaliczył uprzednią karalność oskarżonego oraz lekceważący stosunek do obowiązujących przepisów. Biorąc pod uwagę fakt, iż oskarżony D. G. korzystał w toku postępowania z pomocy prawnej udzielonej mu z urzędu, która nie została opłacona, Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.

M. G. kwotę 504 zł, wraz z należnym podatkiem VAT. Powyższe rozstrzygnięcie znajduje podstawę prawną w § 17 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 17 ust. 2 pkt 3 w zw. z §4 ust. 3 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Sąd uznał, iż oskarżony obecnie nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych z uwagi na fakt, iż odbywa karę pozbawienia wolności. Wobec powyższego na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.

U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) sąd zwolnił oskarżonego z obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciążył Skarb Państwa.