VIII U 247/21 · Sąd powszechny

Sygn. akt VIII U 247/21

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 marca 2021 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodnicząca Sędzia SO Grażyna Łazowska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2021 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy Z. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania Z. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 25 stycznia 2021 r. nr (...) 1) oddala odwołanie, 2) wniosek ubezpieczonej o ponowne obliczenie emerytury przekazuje organowi rentowemu do rozpoznania. (-) Sędzia SO Grażyna Łazowska Sygn. akt VIIIU 247/21

UZASADNIENIE

Decyzją z 25 stycznia 2021r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonej Z. W. prawa do emerytury na podstawie art.24 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ponieważ ubezpieczonej świadczenie takie zostało już przyznane. W odwołaniu od decyzji ubezpieczona domagała się jej uchylenia i ustalenia wysokości emerytury powszechnej bez odliczeń z tytułu uprzednio pobranych emerytur wcześniejszych. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w skarżonej decyzji.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Decyzją z 14 kwietnia 2014r. organ rentowy przyznał ubezpieczonej Z. W. ( ur. (...) ) prawo do emerytury wcześniejszej w związku z pracą w warunkach szczególnych od (...), to jest od osiągnięcia wieku emerytalnego. Decyzją z 11 kwietnia 2019r. organ rentowy przyznał ubezpieczonej emeryturę z powszechnego wieku emerytalnego na podstawie art.24 ustawy emerytalnej. Podstawę obliczenia emerytury stanowiła kwota składek na ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego z uwzględnieniem waloryzacji składek i kapitału początkowego zewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury.

Podstawa obliczenia emerytury podlega pomniejszeniu o kwotę stanowiącą sumę kwot pobranych emerytur, w wysokości przed odliczeniem zaliczki na podatek dochodowy i składki na ubezpieczenie zdrowotne. Emerytura stanowiła równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia, dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę. - kwota składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wyniosła 51 941,84 zł, - kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego wyniosła 472 274,13 zł, - suma pobranych emerytur wyniosła 92 958,24 zł, - średnie dalsze trwanie życia wyniosło 260,70 m-cy, - wyliczona kwota emerytury wyniosła 1654,23 zł.

Emerytura ustalona tą decyzją została zawieszona, ponieważ okazała się świadczeniem mniej korzystnym. Organ rentowy kontynuował wypłatę dotychczasowego świadczenia. W dniu 4 stycznia 2021r. ubezpieczona złożyła wniosek o przyznanie prawa do kolejnej emerytury i w rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy wydał decyzję skarżoną. Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji akt organu rentowego, jako okoliczności jednoznacznie wynikające z tych dowodów i nie kwestionowane przez strony. Sąd zważył, co następuje. Odwołanie ubezpieczonej Z.

W. nie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, iż w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot i zakres rozpoznania sprawy wyznacza treść decyzji, od której wniesiono odwołanie. Oznacza to, że przeniesienie sprawy na drogę sądową poprzez wniesienie odwołania od decyzji organu rentowego ogranicza się do okoliczności uwzględnionych w decyzji, a między stronami spornych. Poza tymi okolicznościami spór sądowy istnieć nie może, gdyż w postępowaniu przed sądem odwołujący może żądać jedynie korekty stanowiska zajętego przez organ rentowy, odnosząc się do przedmiotu sporu objętego zaskarżoną decyzją, natomiast nie może żądać czegoś, o czym organ rentowy nie decydował ( por. orzeczenia Sądu Najwyższego: z dnia 13.05.1999r. sygn. akt II UZ 52/99, LEX nr 40789, z dnia 07.04.2011r. sygn. akt I UK 357/10, LEX nr 863946, z dnia 01.09.2010r. sygn. akt II UK 15/10, LEX nr 667499, z dnia 20.01.2010r. sygn. akt II UZ 49/09, LEX nr 583831, z dnia 23.04.2010r. sygn. akt II UK 309/09, LEX nr 604210, wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 16 września 2020r.

III AUa 321/20 ). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznania niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż postępowanie przed tut. Sądem zainicjowane zostało odwołaniem ubezpieczonej od decyzji z 25 stycznia 2021r., którą organ rentowy odmówił ubezpieczonej prawa do emerytury na podstawie art.24 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tj. Dz.U. z 2020r., poz.53 ze zm. ). Zatem tylko w zakresie objętym treścią tej decyzji, Sąd mógł przeprowadzić kontrolę jej prawidłowości. Słusznie organ rentowy odmówił ubezpieczonej prawa do emerytury ze wskazanej podstawy prawnej w sytuacji, gdy emerytura na tej podstawie została już ubezpieczonej przyznana decyzją z 11 kwietnia 2019r.

Ubezpieczona w odwołaniu nie zgłaszała żadnych zarzutów odnośnie odmowy prawa do świadczenia, a tylko domagała się ponownego przeliczenia emerytury – ustalenia jej wysokości bez odliczenia uprzednio pobranych emerytur wcześniejszych. Kwestii tej nie dotyczyła jednak zaskarżona decyzja i stąd Sąd w niniejszym postępowaniu nie mógł kwestii tej rozpatrywać merytorycznie. Reasumując, Sąd stwierdził, iż skarżona decyzja organu rentowego odpowiada prawu i stąd z mocy art. 477 14§ 1 k.p.c. oddalił odwołanie ubezpieczonej jako bezzasadne, o czym orzekł w pkt 1 wyroku.

W pkt 2 wyroku Sąd z mocy art. 477 10 §2 k.p.c. wniosek ubezpieczonej o ponowne obliczenie emerytury zawarty w odwołaniu przekazał organowi rentowemu do rozpoznania. W tym zakresie organ rentowy wyda decyzję, od której ubezpieczonej będzie przysługiwało odwołanie do Sądu. (-) Sędzia Grażyna Łazowska