XXIII Ga 1922/20 · Sąd powszechny

Sygn. akt XXIII Ga 1922/20 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2021 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy i Zamówień Publicznych w składzie: Przewodniczący: SSO Monika Skalska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2021 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego z udziałem Zamawiającego: (...) w W. Odwołującego Konsorcjum:

1. Ł. K. prowadzący działalność gospodarczą (...) 2. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P.

3. M. B. prowadząca działalność gospodarczą(...) 4. (...) spółka z ograniczona odpowiedzialnością spółka komandytowa przystępującego po stronie zamawiającego uczestnika (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w J. na skutek skargi odwołującego od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 20 października 2020 r., sygn. akt KIO 2101/20 postanawia: odrzucić skargę. Monika Skalska Sygn. akt XXIII Ga 1922/20

UZASADNIENIE

Skarżący Konsorcjum: Ł. K. prowadzący działalność gospodarczą (...), (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P., M. B. prowadząca działalność gospodarczą(...), (...) spółka z ograniczona odpowiedzialnością spółka komandytowa w K. złożyło skargę od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 20 października 2020 r., sygn. akt KIO 2101/20. Skarżący nie uiścił opłaty od skargi. Konsorcjum firm wezwane do uiszczenia opłaty, mimo skutecznego doręczenia i upływu terminu tygodniowego nie wywiązało się z obowiązku fiskalnego, wynikającego z art. 34 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga z uwagi na jej nieopłacenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 198a ust. 2 ustawy z dnia z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 113, poz. 759 z późn. zm.) w postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego o apelacji, jeżeli przepisy Działu VI, Rozdział 3 tej ustawy nie stanowią inaczej. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2021 r. tut. Sąd oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych a w szczególności od opłaty stałej w wysokości 100 000 zł od skargi w przedmiotowej sprawie.

W konsekwencji czego skarżący został wezwany do uiszczenia powyższej opłaty od skargi w terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania z zakreślonym rygorem w postaci odrzucenia skargi. W związku z pismem skarżącego dotyczącym podania numeru konta do wpłaty, zarządzeniem z dnia 19 marca 2021 r. zostało ponownie wysłane do skarżącego wezwanie do uiszczenia powyższej opłaty z zakreśleniem terminu oraz rygoru w postaci odrzucenia skargi. Przedmiotowe zarządzenie skarżący odebrał 23 kwietnia 2021 r. (EPO – karta 202), stąd termin na uzupełnienie wskazanego braku upływał w dniu 30 kwietnia 2021 r.

Jak wynika z treści notatki urzędowej z dnia 13 maja 2021 r. (k. 203), do chwili obecnej strona skarżąca nie usunęła braku w postaci brakującej opłaty od złożonej skargi. Konsekwencją dyspozycji przepisu art. 198a Pzp, zastosowanie w niniejszej sprawie miał art. 373§1 k.p.c., zgodnie z którym Sąd Okręgowy zobowiązany był do odrzucenia nieopłaconej skargi wniesionej od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej. Orzeczenie Sąd wydaje w składzie jednoosobowym (art. 367§3 zd. 2 k.p.c.) Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 373§1 k.p.c. w zw. z art. 198a ust. 2 Pzp, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.

Monika Skalska