II AKzw 439/19 · Sąd powszechny

Sygn. akt: II AKzw 439/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2019 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Iwona Hyła Protokolant: Iwona Posyniak przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Marty Irzyńskiej po rozpoznaniu w sprawie S. J. zażalenia wniesionego przez skazanego i jego obrońcę na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 19 lutego 2019 roku, sygn. akt VIII Kow 243/19 w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. oraz art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;

2. zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Zażalenia skazanego jak i jego obrońcy nie są zasadne i na uwzględnienie nie zasługują. Sąd Okręgowy słusznie uznał, że skazany nie daje należytej rękojmi odbycia we właściwy sposób orzeczonej kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Taki system wymusza bowiem samokontrolę, samodyscyplinę i odpowiedzialność. Tymczasem dotychczasowy sposób życia skazanego wskazuje na brak powyższych cech, koniecznych do zgodnego z prawem oraz zasadami współżycia społecznego funkcjonowania w warunkach wolnościowych.

Nie może być inaczej, gdy ma się w polu widzenia jego dotychczasową karalność i zachowanie już po zapadnięciu wobec niego poszczególnych wyroków. Sąd I instancji skrupulatnie przeanalizował postępowanie skazanego, jego dotychczasową karalność i słusznie doszedł do przekonania, że S. J. – poza stałym naruszaniem przepisów prawa – wykazuje całkowitą ignorancję wobec zapadających wobec niego wyroków i stosowanych środkach oddziaływania karnego. Powyższe wskazuje zatem, że to sam skazany ze swojej winy doprowadził do braku możliwości przebywania w warunkach wolnościowych.

Dlatego też nieuzasadnione byłoby pokładanie w nim dalszego zaufania, iż tym razem pozytywna postawa, prezentowana obecnie, nie ulegnie po raz kolejny zmianie i że znów nie naruszy on porządku prawnego. W konsekwencji tych wywodów sąd odwoławczy stwierdza, że skazany wymaga procesu readaptacji i resocjalizacji w warunkach izolacji penitencjarnej, albowiem jedynie taka forma odbywania przez niego kary daje pełną gwarancję, iż procesy te będą przebiegały w prawidłowy i niezakłócony sposób a zarazem, iż cele kary zostaną osiągnięte.

W tym stanie rzeczy wywiedzione zażalenia, odwołujące się przede wszystkim do jego poprawnego zachowania na wolności w chwili obecnej i spoczywających na nim obowiązków rodzicielskich, które stara się wykonywać, nie mogły spowodować zmiany lub uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Mając powyższe na uwadze oraz aprobując argumenty wyczerpująco naprowadzone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, należało orzec o jego utrzymaniu w mocy. ZARZĄDZENIE - zwrócić akta sprawy. Katowice, dnia 24 kwietnia 2019 r.