VIII Pz 72/19 · Sąd powszechny

Sygn. akt VIII Pz 72/19 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia Jolanta Łanowy-Klimek Sędziowie: Grzegorz Tyrka del Anna Capik - Pater po rozpoznaniu sprawy D. L. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w K. w dniu 7 stycznia 2020r. w G. na posiedzeniu niejawnym o wydanie dokumentacji płacowej na skutek zażalenia powódki D. L. na postanowienie Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 1 października 2019r. sygn. akt IV P 232/18 o odrzuceniu zażalenia p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. (-) sędzia del. Anna Capik - Pater (-) sędzia Jolanta Łanowy-Klimek (-) sędzia Grzegorz Tyrka

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 października 2019r. Sąd Rejonowy w Zabrzu odrzucił zażalenie powódki na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu zawarte w wyroku z dnia 22 lipca 2019r. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że pełnomocnik powódki wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia w postaci złożenia pełnomocnictwa wraz z podpisem mocodawcy lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa wraz z odpisem nie usunął tego braku. Sąd zatem odrzucił zażalenie na postawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 97§2 k.p.c. i 89 §1 k.p.c. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła w terminie powódka zarzucając obrazę przepisów postępowania tj. art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 §2 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie podczas, gdy złożone zażalenie nie było niedopuszczalne z innych przyczyn, a braki formalne w sprawie mogła uzupełnić wyłącznie sama strona ( powódka) , potwierdzając fakt udzielenia pełnomocnictwa, a nie pełnomocnik.

Powódka w zażaleniu wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia powódka podniosła, że jedynym podmiotem legitymowanym do potwierdzenia czynności dokonanych w imieniu danej osoby jest właśnie ta osoba. Dopiero bezskuteczne jej wezwanie do potwierdzenia czynności dokonanych w jej imieniu przez należycie umocowanego pełnomocnika może posiadać rygor pominięcia takich niepotwierdzonych czynności.

Wezwanie pełnomocnika do przedłożenia pełnomocnictwa do podpisania w imieniu danej osoby sprzeciwu nie może posiadać tak daleko idącego rygoru jak odrzucenia sprzeciwu. Powódka powołała się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2009r. ( III CZP 118/08), gdzie w tezie drugiej Sad pisze, że brak formalny pisma procesowego w postaci nienależytego umocowania pełnomocnika może być usunięty potwierdzeniem strony dokonanych przez niego czynności. W tym celu sąd powinien wyznaczyć stronie odpowiedni termin. Wskazał żalący, że to powódka winna być wezwana do potwierdzenia czynności dokonanych przez nienależycie umocowanego pełnomocnika.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

zażalenie nie jest uzasadnione . Powódka udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania w trakcie procesu przez profesjonalnego pełnomocnika . W aktach znajduje się jednak jedynie kopia tego pełnomocnictwa. Brak ten został uzupełniony dopiero w listopadzie 2019r. Zażalenie na orzeczenie o kosztach zawarte w wyroku zostało wniesione w terminie i podpisane przez pełnomocnika powódki, do którego jednak nie załączono oryginału pełnomocnictwa. Zastrzeżony przez Sąd Rejonowy rygor w postaci odrzucenia zażalenia w przypadku nieusunięcia braków formalnych w terminie został zastrzeżony prawidłowo.

Dopóki nie usunięto braku i nie dołączono prawidłowo udzielonego pełnomocnictwa tj. nie załączono jego oryginału, bądź nie uwierzytelniono tego znajdującego się w aktach sprawy zażalenie nie było wniesione prawidłowo. Konsekwencją nieusunięcia tego braku było odrzucenie zażalenia jako takiego, którego braków nie usunięto w terminie. Prawdą jest, że jak podnosi żalący , jedynym podmiotem legitymowanym do potwierdzenia czynności dokonanych w imieniu danej osoby jest właśnie ta osoba. W niniejszej sprawie jednak nie chodziło o potwierdzenie czynności dokonanych przez pełnomocnika powódki ( choć podpis powódki także mógłby doprowadzić do skutecznego wniesienia zażalenia), lecz o potwierdzenie , że pełnomocnictwo, którym legitymował się pełnomocnik w trakcie postępowania zostało prawidłowo udzielone .

To pełnomocnik powołał się na udzielone pełnomocnictwo podpisując się jako osoba umocowana pod zażaleniem i on winien wykazać, że jest umocowany do jego wniesienia. Obowiązek taki nakłada na pełnomocnika art. 89§1 k.p.c. To profesjonalny pełnomocnik powinien zadbać o to by pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy było właściwe udzielone lub poświadczone. Powódka nie musi mieć wiedzy specjalistycznej tego zakresu dotyczącej. Konsekwentnie zatem Sąd Rejonowy zwrócił się o usunięcie braków do pełnomocnika, który podpisał się pod zażaleniem, a kopię udzielonego pełnomocnictwa przedłożył w początkowej części postępowania i reprezentował stronę w trakcie procesu.

Ponadto skoro udzielono pełnomocnictwa, a pełnomocnik dba należycie o interesy strony reprezentowanej wystarczyło usunąć wskazane braki zażalenia w zakreślonym terminie lub doprowadzić do tego by potwierdziła złożone zażalenia sama strona , tak jak pisze pełnomocnik w zażaleniu. Zadaniem jednak pełnomocnika jest doprowadzenie , dbając o interesy strony reprezentowanej, do skutecznego wniesienia środka zaskarżenia w przypadku jej niezadowolenia z rozstrzygnięcia Sądu. Sąd natomiast wzywając do usunięcia braków ma za zadanie zakreślić osobie wezwanej rygor co prawidłowo stosując art. 394 §3, art. 397§3 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. uczynił.

Mając na uwadze wyże poczynione rozważania i treść powołanych przepisów na podstawie art. 397§2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. (-) sędzia del. Anna Capik - Pater (-) sędzia Jolanta Łanowy-Klimek (-) sędzia Grzegorz Tyrka